👆👆
تصور چگونگیِ دنیایی بی حرص و گرسنگی ، جنگ ، و مرز ، تبعیض و نژاد پرستی و تفرقه و فرقه و تعصب و خرافه
۹ کارتن تامل برانگیز از #مرشد_میشو کارتونیست و روزنامه نگار بنگلادشی
Morshed Mishu
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
تصور چگونگیِ دنیایی بی حرص و گرسنگی ، جنگ ، و مرز ، تبعیض و نژاد پرستی و تفرقه و فرقه و تعصب و خرافه
۹ کارتن تامل برانگیز از #مرشد_میشو کارتونیست و روزنامه نگار بنگلادشی
Morshed Mishu
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👍1
🔻هنگامی که می گوییم جامعه مان در مقایسه با کشور های صنعتی عقب مانده است ، معنای آن چیست ؟ چرا؟ و چگونه حل می شود؟
🔻می توان این پرسش را مطرح کرد که" ایران به کجا می رود ؟" و" باید به کجا برود ؟"
@omidesaba
👇👇
🔻می توان این پرسش را مطرح کرد که" ایران به کجا می رود ؟" و" باید به کجا برود ؟"
@omidesaba
👇👇
📚ایران آینده
از نگاه سه اندیشمند ایران‌امروز
حسن عشایری موسا غنی نژاد رضا منصوری
🔺موضوع ایران آینده بیشتر موانع و معضلاتی است که لزوما سیاسی یا عقیدتی نیستند و چه بسا با خردورزی بتوان آنها را رفع کرد. تجربه‌ی انقلاب 1357 نشان داد که با وجود تغییر رژیم سیاسی در کشور هنوز مسائل و موانعی پیش‌روی توسعه است که مستقل از ساختار سیاسی و یا تغییرات مدیریتی همواره وجود داشته و دارد. این پرسش‌ها موضوع یک دوره گفت‌وگو بوده که در نهایت کتاب پیش‌رو را شکل داده است.
🔻هدف این گفت‌و‌گوها ارزیابی مشکلات پیش‌روی ایران برای رسیدن به توسعه است به گونه‌ای که بتوان مبانی توسعه را برای عموم بازتر و شفاف‌تر کرد. در گفت‌و‌گوها تلاش شده تا از منظر هر شاخه محورها تحت بررسی تحلیل و استنتاج قرار گیرد. در ابتدا تلاش می شود تا تصویر یک کشور توسعه یافته بررسی شود و مفاهیم بومی توسعه مورد ارزیابی قرار گیرد. بحث درباره‌ی شناخت موانع موجود همچنین بررسی تاریخی و تغییر شکل موانع کمک کرده تا ذهنیت تاریخی ما دقیق‌تر شود. از سوی دیگر برای توسعه نیازمند زیر‌ساخت‌ها نیرو و سرمایه‌ی انسانی هستیم و حتا در صورت وجود چنین امکاناتی مشکل مدیریت اداره‌ی امور کم‌و بیش برجا خواهد بود. در عین حال تلاش شده تا به موضوع‌های فرهنگ عمومی رفتارها و باورهای اجتماعی هم از دید فرصت و هم از دید تهدید پرداخته شود.
در این گفت‌و‌گوها دکتر رضا منصوری فیزیکدان و از نظریه‌پردازان توسعه‌ی علمی دکتر موسا غنی‌نژاد اقتصاد‌دان مسلط به تاریخ و جامعه‌شناسی ایران و دکتر حسن عشایری روان‌شناس و روان‌پزشک و مسلط به فرهنگ و رفتارهای اجتماعی در ایران شرکت داشته‌اند که هر کدام از زاویه‌ای به موضوع نگریسته و مسائل را تحلیل کرده‌اند.
@omidesaba
از نگاه سه اندیشمند ایران‌امروز
حسن عشایری موسا غنی نژاد رضا منصوری
🔺موضوع ایران آینده بیشتر موانع و معضلاتی است که لزوما سیاسی یا عقیدتی نیستند و چه بسا با خردورزی بتوان آنها را رفع کرد. تجربه‌ی انقلاب 1357 نشان داد که با وجود تغییر رژیم سیاسی در کشور هنوز مسائل و موانعی پیش‌روی توسعه است که مستقل از ساختار سیاسی و یا تغییرات مدیریتی همواره وجود داشته و دارد. این پرسش‌ها موضوع یک دوره گفت‌وگو بوده که در نهایت کتاب پیش‌رو را شکل داده است.
🔻هدف این گفت‌و‌گوها ارزیابی مشکلات پیش‌روی ایران برای رسیدن به توسعه است به گونه‌ای که بتوان مبانی توسعه را برای عموم بازتر و شفاف‌تر کرد. در گفت‌و‌گوها تلاش شده تا از منظر هر شاخه محورها تحت بررسی تحلیل و استنتاج قرار گیرد. در ابتدا تلاش می شود تا تصویر یک کشور توسعه یافته بررسی شود و مفاهیم بومی توسعه مورد ارزیابی قرار گیرد. بحث درباره‌ی شناخت موانع موجود همچنین بررسی تاریخی و تغییر شکل موانع کمک کرده تا ذهنیت تاریخی ما دقیق‌تر شود. از سوی دیگر برای توسعه نیازمند زیر‌ساخت‌ها نیرو و سرمایه‌ی انسانی هستیم و حتا در صورت وجود چنین امکاناتی مشکل مدیریت اداره‌ی امور کم‌و بیش برجا خواهد بود. در عین حال تلاش شده تا به موضوع‌های فرهنگ عمومی رفتارها و باورهای اجتماعی هم از دید فرصت و هم از دید تهدید پرداخته شود.
در این گفت‌و‌گوها دکتر رضا منصوری فیزیکدان و از نظریه‌پردازان توسعه‌ی علمی دکتر موسا غنی‌نژاد اقتصاد‌دان مسلط به تاریخ و جامعه‌شناسی ایران و دکتر حسن عشایری روان‌شناس و روان‌پزشک و مسلط به فرهنگ و رفتارهای اجتماعی در ایران شرکت داشته‌اند که هر کدام از زاویه‌ای به موضوع نگریسته و مسائل را تحلیل کرده‌اند.
@omidesaba
نیروی درونی، #کافکا را وامی داشت با تلاشی وصف ناپذیر و چشم پوشی از کامروایی با پذیرش درد و رنج ادبیات منحصر به فردی خلق کند که سبک و سیاق آن‌تقلید ناپذیر است
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
📚#محاکمه
#فرانتس_کافکا
ترجمه علی اصغر حداد
نشر #ماهی
یوزف کا. شخصیتی است منزوی، تنها و بیپناه، یکدنده و تا حدودی حسابگر که سر و کارش با دادگاهی افتاده است که در محیط آن عدالت و اصول اخلاقی خیلی رعایت نمیشود. البته خود او هم چندان فرد منزهی نیست. روحیهی حسابگرانهی او به ویژه در معاشرت با زنها آشکار میشود. اما به هر حال خصایص ناپسند او نمیتوانند دلیل محکومیت و اعدامش به حساب بیایند. دادرسیای که علیه او به جریان افتاده است، فقط در صورتی وجود دارد که او آن را به رسمیت بشناسد، به عبارت دیگر دادگاه فقط در صورتی فعال میشود که احساس گناه وجود داشته باشد و در این میان تشخیص عیوب کوچک و بزرگ شخصی برای دادگاه اهمیتی ندارد. در نتیجه مسئلهی تهمتزنی که در جملهی نخست رمان مطرح میشود، به صورت پارادوکس پاسخ داده میشود. شخص ثالث و بدخواهی در میان نیست. یقیناً یوزف کا، خود آن کسی است که ورای خلافکاریهای ریز و درشت، اتهامی اصولی را علیه خود مطرح کرده است و دادگاه موظف است آن را پیگیری کند.
🔻مدام میکوشم چیزی بیان ناشدنی را بیان کنم، چیزی توضیحناپذیر را توضیح بدهم، از چیزی بگویم که در استخوانها دارم، چیزی که فقط در استخوانها تجربهپذیر است. چه بسا این چیز در اصل همان ترسیست که گاهی دربارهاش گفت‌وگو شد. ولی ترسی تسری یافته به همه چیز، ترس از بزرگترین و کوچکترین، ترس، ترسی شدید از به زبان آوردن یک حرف. البته شاید این ترس فقط ترس نیست، شاید چیزیست فراتر از هر چه که موجب ترس میشود.
#کافکا
نامه هایی به میلنا
@omidesaba
#فرانتس_کافکا
ترجمه علی اصغر حداد
نشر #ماهی
یوزف کا. شخصیتی است منزوی، تنها و بیپناه، یکدنده و تا حدودی حسابگر که سر و کارش با دادگاهی افتاده است که در محیط آن عدالت و اصول اخلاقی خیلی رعایت نمیشود. البته خود او هم چندان فرد منزهی نیست. روحیهی حسابگرانهی او به ویژه در معاشرت با زنها آشکار میشود. اما به هر حال خصایص ناپسند او نمیتوانند دلیل محکومیت و اعدامش به حساب بیایند. دادرسیای که علیه او به جریان افتاده است، فقط در صورتی وجود دارد که او آن را به رسمیت بشناسد، به عبارت دیگر دادگاه فقط در صورتی فعال میشود که احساس گناه وجود داشته باشد و در این میان تشخیص عیوب کوچک و بزرگ شخصی برای دادگاه اهمیتی ندارد. در نتیجه مسئلهی تهمتزنی که در جملهی نخست رمان مطرح میشود، به صورت پارادوکس پاسخ داده میشود. شخص ثالث و بدخواهی در میان نیست. یقیناً یوزف کا، خود آن کسی است که ورای خلافکاریهای ریز و درشت، اتهامی اصولی را علیه خود مطرح کرده است و دادگاه موظف است آن را پیگیری کند.
🔻مدام میکوشم چیزی بیان ناشدنی را بیان کنم، چیزی توضیحناپذیر را توضیح بدهم، از چیزی بگویم که در استخوانها دارم، چیزی که فقط در استخوانها تجربهپذیر است. چه بسا این چیز در اصل همان ترسیست که گاهی دربارهاش گفت‌وگو شد. ولی ترسی تسری یافته به همه چیز، ترس از بزرگترین و کوچکترین، ترس، ترسی شدید از به زبان آوردن یک حرف. البته شاید این ترس فقط ترس نیست، شاید چیزیست فراتر از هر چه که موجب ترس میشود.
#کافکا
نامه هایی به میلنا
@omidesaba
#کامو
توضیح می دهدکه نه انسان و نه جهان‌هیچ کدام‌پوچ نیستند ،پوچی در همزیستی انسان و جهان‌نهفته است انسان در درون جهان زندانی است و میرایی اش اورا محدود می کند با این همه انسان متعلق به جهان نیست.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
توضیح می دهدکه نه انسان و نه جهان‌هیچ کدام‌پوچ نیستند ،پوچی در همزیستی انسان و جهان‌نهفته است انسان در درون جهان زندانی است و میرایی اش اورا محدود می کند با این همه انسان متعلق به جهان نیست.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
#کامو در رمان #بیگانه شخصیت رمانش را سرمشق نمی نهد:
"مورسو" قهرمان نیست.
بلکه به بیماری روحیِ
"دلزدگی از دنیا " دچار است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
"مورسو" قهرمان نیست.
بلکه به بیماری روحیِ
"دلزدگی از دنیا " دچار است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
📚 #بیگانه
#آلبر_کامو
ترجمۀ امیر جلالالدین اعلم
انتشارات نیلوفر
#کامو : دیرگاهی پیش بیگانه را در جملهای خلاصه کردم که تصدیق میکنم بسیار شگفت‌نما و خارق اجماع است: «در جامعۀ ما هر آدمی که در سرِ خاکسپاریِ مادرش نگرید، خودش را در معرض این خطر می‌آورد که محکوم به مرگ شود» مرادم از آن گفته جز این نبود که قهرمان کتاب محکوم میشود زیرا در بازی همگانی شرکت نمی‌کند. بدین معنی او با جامعهای که در آن می‌زید بیگانه است. در حاشیه، در کنارۀ زندگی خصوصی، منزوی، و لذتجویانه پرسه می‌زند . . اگر آدم از خودش بپرسد که" مورسو" چرا در بازی همگانی شرکت نمی‌کند پاسخش ساده است: مورسو از دروغ گفتن سر باز می‌زند. دروغ گفتن تنها این نیست که چیزی را که راست نیست بگوییم. بلکه همچین، و بویژه، آن است که چیزی را راست‌تر از آنچه هست بگوییم و در مورد دل انسان بیشتر از آنچه احساس می‌کنیم بگوییم. این کاری است که همه‌مان هر روز می‌کنیم تا زندگی را ساده گردانیم. مورسو به خلافِ آنچه می‌نماید نمی‌خواهد زندگی را ساده گرداند.
مورسو میگوید که آن چیست، از گُنده جلوه دادن احساسهایش سر باز می‌زند، و جامعه بیدرنگ احساس خطر می‌کند . . .
پس، به دیدۀ من "مورسو" آدمی وازده نیست، بلکه انسانی بیچاره و عریان، و دلباختۀ خورشیدی است که سایه به جا نمیگذارد، مورسو نه تنها بیبهره از حساسیت نیست بلکه اشتیاقی ژرف-ژرف از آن رو که خاموش است – به او جان میبخشد: اشتیاق به مطلق و راستی. این راستی هنوز منفی است، راستیِ بودن و راستیِ احساس کردن، ولی بدون آن هیچ فتحی بر خود و بر جهان هرگز شدنی نیست.
بنابراین، آدمی چندان بر خطا نیست که در بیگانه سرگذشت انسانی را بخواند که بدون هیچگونه نگرش قهرمانانه میپذیرد که جانش را بر سر راستی بگذارد.
#آلبرکامو
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
#آلبر_کامو
ترجمۀ امیر جلالالدین اعلم
انتشارات نیلوفر
#کامو : دیرگاهی پیش بیگانه را در جملهای خلاصه کردم که تصدیق میکنم بسیار شگفت‌نما و خارق اجماع است: «در جامعۀ ما هر آدمی که در سرِ خاکسپاریِ مادرش نگرید، خودش را در معرض این خطر می‌آورد که محکوم به مرگ شود» مرادم از آن گفته جز این نبود که قهرمان کتاب محکوم میشود زیرا در بازی همگانی شرکت نمی‌کند. بدین معنی او با جامعهای که در آن می‌زید بیگانه است. در حاشیه، در کنارۀ زندگی خصوصی، منزوی، و لذتجویانه پرسه می‌زند . . اگر آدم از خودش بپرسد که" مورسو" چرا در بازی همگانی شرکت نمی‌کند پاسخش ساده است: مورسو از دروغ گفتن سر باز می‌زند. دروغ گفتن تنها این نیست که چیزی را که راست نیست بگوییم. بلکه همچین، و بویژه، آن است که چیزی را راست‌تر از آنچه هست بگوییم و در مورد دل انسان بیشتر از آنچه احساس می‌کنیم بگوییم. این کاری است که همه‌مان هر روز می‌کنیم تا زندگی را ساده گردانیم. مورسو به خلافِ آنچه می‌نماید نمی‌خواهد زندگی را ساده گرداند.
مورسو میگوید که آن چیست، از گُنده جلوه دادن احساسهایش سر باز می‌زند، و جامعه بیدرنگ احساس خطر می‌کند . . .
پس، به دیدۀ من "مورسو" آدمی وازده نیست، بلکه انسانی بیچاره و عریان، و دلباختۀ خورشیدی است که سایه به جا نمیگذارد، مورسو نه تنها بیبهره از حساسیت نیست بلکه اشتیاقی ژرف-ژرف از آن رو که خاموش است – به او جان میبخشد: اشتیاق به مطلق و راستی. این راستی هنوز منفی است، راستیِ بودن و راستیِ احساس کردن، ولی بدون آن هیچ فتحی بر خود و بر جهان هرگز شدنی نیست.
بنابراین، آدمی چندان بر خطا نیست که در بیگانه سرگذشت انسانی را بخواند که بدون هیچگونه نگرش قهرمانانه میپذیرد که جانش را بر سر راستی بگذارد.
#آلبرکامو
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
🔻ما در کجای اوقات مطالعه کتاب غیر درسی در جهان قرار داریم ؟
🔺۵۹ در صد ایرانیان کتاب غیر درسی نمی خوانند !
🔻مطالعه کتاب اعم از کاغذی یا دیجیتالی با جستجوی نکات در اینتر نت فرق دارد .
🔻بعضی کارشناسان ۱۲ دقیقه در روز مطالعه در ایران را خوش بینانه تصور می کنند و رقم واقعی را کمتر می دانند .
🔺بعضی کتابها در کشور همسایه ترکیه با تیراژهای بالای صد هزار چاپ می شوند ولی در ایران تیراژهای صد و سیصد معمول و هزار جلد برای اغلب کتابهای علوم اجتماعی مقبول و بیشتر از هزار استثناء است .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
🔺۵۹ در صد ایرانیان کتاب غیر درسی نمی خوانند !
🔻مطالعه کتاب اعم از کاغذی یا دیجیتالی با جستجوی نکات در اینتر نت فرق دارد .
🔻بعضی کارشناسان ۱۲ دقیقه در روز مطالعه در ایران را خوش بینانه تصور می کنند و رقم واقعی را کمتر می دانند .
🔺بعضی کتابها در کشور همسایه ترکیه با تیراژهای بالای صد هزار چاپ می شوند ولی در ایران تیراژهای صد و سیصد معمول و هزار جلد برای اغلب کتابهای علوم اجتماعی مقبول و بیشتر از هزار استثناء است .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
📚📚آمار تکان‌دهنده مطالعه در ایران
🔻هفته کتاب در جریان است و طرح پاییزه کتاب هم این روزها به بازار کتابفروشی‌ها رونقی نسبی بخشیده است. آمد و شد مردم به کتابفروشی‌ها در این چند روز کمی بیشتر از روزهای قبل و طبیعتاً کتابهای بیشتری هم برای کتابفروش‌ها تبدیل به پول میشود. اما خریداری کتاب الزاماً به معنی خواندن آن نیست. برخی به شوخی میگویند که در ایران کتاب خریدن جایگزین کتاب خواندن شده است و تعداد «کتاب‌خر» بیشتر از «کتاب‌خوان»ها است. البته به نظر می‌رسد که این شوخی چندان هم دو از واقعیت نباشد. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به تازگی در مشهد خبرهای مهم و درعین حال تکان‌دهنده‌ای را بیان کرده است. او گفته «59 درصد از ایرانیان کتاب غیردرسی نمی‌خوانند». با این حساب یعنی چیزی در حدود ۵۰ میلیون نفر از جمعیت ۸۰ میلیونی ایران با مطالعه کتابهای غیردرسی بیگانه هستند او همچنین گفته «سرانه مطالعه در ایران ۱۲ دقیقه در شبانه‌روز است.»
🔻یک بررسی کوتاه از دنیای اقتصاد
طبق آمار وزیر، تنها ۳۰ تا ۳۵ میلیون نفر در ایران مطالعه غیر درسی دارند. در محاسبه سرانه مطالعه هم عموماً مطالعه کتابهای غیردرسی لحاظ میشود.
🔻بنابراین آن ۱۲ دقیقه که به عنوان سرانه مطالعه در ایران اعلام شده است، در واقع میزان مطالعه آن ۳۰ میلیون نفر است که بر جمعیت کل کشور تقسیم شده است .
🔻سرانه مطالعه ۱۲ دقیقه‌ای به این معنی است که در ایران ۸۰ میلیون نفری، هر روز بیش از ۱۶/۵ میلیون ساعت مطالعه انجام میشود. از این میزان به‌طور میانگین به هر یک نفر، ۱۲ دقیقه وقت می‌رسد. اما این تعریف لزوماً و همیشه صادق نیست و می‌توان به جای مدت زمان مطالعه از تعداد کتابهای خوانده شده یا تعداد صفحات خوانده شده در طول روز نیز برای تعریف سرانه مطالعه بهره جست.
🔻سرانه مطالعه در جهان
اگر چه آمارهای تازه‌ای از میزان مطالعه کتاب در کشورهای جهان هنوز منتشر نشده است اما به نظر می‌رسد که رتبه‌بندی سال‌های گذشته هنوز قابل استناد باشد. طبق این رتبه‌بندی که مرکز بین‌المللی مطالعات گذران وقت منتشر کرده، بیشترین زمان اختصاص داده شده برای مطالعه کتاب در بین مردمان جهان مربوط به فنلاند با 44 دقیقه در روز است. بعد از فنلاند، کشورهای استونی، آلمان، هلند و نروژ با سرانه مطالعه بیش از نیم ساعت در روز قرار دارند.
🔻پایان‌بندی
مطالعه فقط در بین شمار اندکی از ایرانیان جریان دارد و حتی بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان نیز جز کتاب درسی، مطالعه دیگری ندارند. نظام آموزشی نیز دانش‌آموزان را به مطالعه تشویق نمی‌کند و از سوی دیگر محصولات فرهنگی و کتاب جزو کالاهای لوکس به شمار رفته و در سبد خانوارها قرار ندارد. در این وضعیت کودک و نوجوان فقط برای رفع تکلیف و آن هم از روی اجبار تکالیف درسی را انجام می‌دهد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
🔻هفته کتاب در جریان است و طرح پاییزه کتاب هم این روزها به بازار کتابفروشی‌ها رونقی نسبی بخشیده است. آمد و شد مردم به کتابفروشی‌ها در این چند روز کمی بیشتر از روزهای قبل و طبیعتاً کتابهای بیشتری هم برای کتابفروش‌ها تبدیل به پول میشود. اما خریداری کتاب الزاماً به معنی خواندن آن نیست. برخی به شوخی میگویند که در ایران کتاب خریدن جایگزین کتاب خواندن شده است و تعداد «کتاب‌خر» بیشتر از «کتاب‌خوان»ها است. البته به نظر می‌رسد که این شوخی چندان هم دو از واقعیت نباشد. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به تازگی در مشهد خبرهای مهم و درعین حال تکان‌دهنده‌ای را بیان کرده است. او گفته «59 درصد از ایرانیان کتاب غیردرسی نمی‌خوانند». با این حساب یعنی چیزی در حدود ۵۰ میلیون نفر از جمعیت ۸۰ میلیونی ایران با مطالعه کتابهای غیردرسی بیگانه هستند او همچنین گفته «سرانه مطالعه در ایران ۱۲ دقیقه در شبانه‌روز است.»
🔻یک بررسی کوتاه از دنیای اقتصاد
طبق آمار وزیر، تنها ۳۰ تا ۳۵ میلیون نفر در ایران مطالعه غیر درسی دارند. در محاسبه سرانه مطالعه هم عموماً مطالعه کتابهای غیردرسی لحاظ میشود.
🔻بنابراین آن ۱۲ دقیقه که به عنوان سرانه مطالعه در ایران اعلام شده است، در واقع میزان مطالعه آن ۳۰ میلیون نفر است که بر جمعیت کل کشور تقسیم شده است .
🔻سرانه مطالعه ۱۲ دقیقه‌ای به این معنی است که در ایران ۸۰ میلیون نفری، هر روز بیش از ۱۶/۵ میلیون ساعت مطالعه انجام میشود. از این میزان به‌طور میانگین به هر یک نفر، ۱۲ دقیقه وقت می‌رسد. اما این تعریف لزوماً و همیشه صادق نیست و می‌توان به جای مدت زمان مطالعه از تعداد کتابهای خوانده شده یا تعداد صفحات خوانده شده در طول روز نیز برای تعریف سرانه مطالعه بهره جست.
🔻سرانه مطالعه در جهان
اگر چه آمارهای تازه‌ای از میزان مطالعه کتاب در کشورهای جهان هنوز منتشر نشده است اما به نظر می‌رسد که رتبه‌بندی سال‌های گذشته هنوز قابل استناد باشد. طبق این رتبه‌بندی که مرکز بین‌المللی مطالعات گذران وقت منتشر کرده، بیشترین زمان اختصاص داده شده برای مطالعه کتاب در بین مردمان جهان مربوط به فنلاند با 44 دقیقه در روز است. بعد از فنلاند، کشورهای استونی، آلمان، هلند و نروژ با سرانه مطالعه بیش از نیم ساعت در روز قرار دارند.
🔻پایان‌بندی
مطالعه فقط در بین شمار اندکی از ایرانیان جریان دارد و حتی بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان نیز جز کتاب درسی، مطالعه دیگری ندارند. نظام آموزشی نیز دانش‌آموزان را به مطالعه تشویق نمی‌کند و از سوی دیگر محصولات فرهنگی و کتاب جزو کالاهای لوکس به شمار رفته و در سبد خانوارها قرار ندارد. در این وضعیت کودک و نوجوان فقط برای رفع تکلیف و آن هم از روی اجبار تکالیف درسی را انجام می‌دهد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
موضوع گسترش مطالعه در سطح کلان نیاز مند برنامه راهبردی ملی و توجه و بودجه و حمایت و سازماندهی ارگان های مربوطه و مدیریتی با نگرش استراتژیک و تدوین زمینه های تالیف و چاپ و توزیع و ترغیب است ولی عدم توجه به بخش کلان نباید باعث غفلت در سطح خُرد شود
ترعیب کودکان و نوجوانان و عموم به مطالعه کتاب های منتخب و کارشناسی شده باید در اولویت اولیا و مربیان قرارگیرد .
لزوما هرچیزی که چاپ می شود مفید نیست .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
ترعیب کودکان و نوجوانان و عموم به مطالعه کتاب های منتخب و کارشناسی شده باید در اولویت اولیا و مربیان قرارگیرد .
لزوما هرچیزی که چاپ می شود مفید نیست .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
استاد #مصطفی_ملکیان:
🔴 نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه‌ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما میشود
🔹ما با تکرار در حرف‌های گذشته رشد نمی‌کنیم، بلکه باید رشد کنیم و نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه‌ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما میشود، چون عالم در حال گذر است.
به قول حافظ:
دور فلک درنگ ندارد، شتاب کن.
ممکن است اگر در یک قطار ما واگن سوم باشیم و نسبت به واگن سی‌ام 27 واگن جلوتر باشیم اما اگر یک قطاری آمد و از کل این قطار جلو بزند ما عقب مانده‌ایم. لذا نباید به کمترین‌ها نسبت به خودمان نگاه کنیم و خودمان را با آنها مقایسه کنیم و دلخوش به این باشیم که از آنها جلوتریم درحالی که از قطارهای دیگر عقب مانده‌ایم.
✔️راه حل رشد مطالعه است .
راه حل رشد، مطالعه است و باید کتاب بخوانیم و با هم بحث کنیم.
پرداختن به مسائل فرهنگی نیاز به مادهٔ خام دارد و مادهٔ آن مطالعه است. باید کتاب‌هایی بخوانیم که فرهنگ ما را عوض کند. مطالب فیزیک، شیمی و جغرافیا و ... معلومات ما را افزایش می‌دهد ولی فرهنگ ما را تغییر نمی‌دهد. ما باید در حوزهٔ روانشناسی، فلسفه، ادبیات (خصوصاً رمان، داستان کوتاه و شعر)، عرفان و حوزهٔ دین مطالعه کنیم. این حوزه‌ای است که فرهنگ‌ساز است و ما را فرهیخته‌تر می‌کند.
کتاب خواندن با سرچ کردن در سایت‌ها متفاوت است . یادگیری با مطالعهٔ کتاب میسر میشود. حتی در حوزهٔ سیاست کتاب بخوانید و با هم بحث کنید تا رشد کنید.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
🔴 نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه‌ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما میشود
🔹ما با تکرار در حرف‌های گذشته رشد نمی‌کنیم، بلکه باید رشد کنیم و نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه‌ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما میشود، چون عالم در حال گذر است.
به قول حافظ:
دور فلک درنگ ندارد، شتاب کن.
ممکن است اگر در یک قطار ما واگن سوم باشیم و نسبت به واگن سی‌ام 27 واگن جلوتر باشیم اما اگر یک قطاری آمد و از کل این قطار جلو بزند ما عقب مانده‌ایم. لذا نباید به کمترین‌ها نسبت به خودمان نگاه کنیم و خودمان را با آنها مقایسه کنیم و دلخوش به این باشیم که از آنها جلوتریم درحالی که از قطارهای دیگر عقب مانده‌ایم.
✔️راه حل رشد مطالعه است .
راه حل رشد، مطالعه است و باید کتاب بخوانیم و با هم بحث کنیم.
پرداختن به مسائل فرهنگی نیاز به مادهٔ خام دارد و مادهٔ آن مطالعه است. باید کتاب‌هایی بخوانیم که فرهنگ ما را عوض کند. مطالب فیزیک، شیمی و جغرافیا و ... معلومات ما را افزایش می‌دهد ولی فرهنگ ما را تغییر نمی‌دهد. ما باید در حوزهٔ روانشناسی، فلسفه، ادبیات (خصوصاً رمان، داستان کوتاه و شعر)، عرفان و حوزهٔ دین مطالعه کنیم. این حوزه‌ای است که فرهنگ‌ساز است و ما را فرهیخته‌تر می‌کند.
کتاب خواندن با سرچ کردن در سایت‌ها متفاوت است . یادگیری با مطالعهٔ کتاب میسر میشود. حتی در حوزهٔ سیاست کتاب بخوانید و با هم بحث کنید تا رشد کنید.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
📚ظرفیت و خلاقیت رمان مرشد و مارگریتا در این‌نکته نهفته است که در عین بحث مسائل فلسفی و نقد معضلات اجتماعی ، تا حد ی زندگینامه ی خود نویسنده است .
@omidesaba
👇👇
@omidesaba
👇👇
📚 #مرشد_و_مارگریتا
#میخاییل_بولگاکف
ترجمه عباس میلانی
🔻مرشد و مارگریتا را شاید بتوان از آثار شگفت‌انگیز ادبیات جهان به حساب آورد. در زمانی که ادبیات فرمایشی تسمه از گردۀ ادبیات شوروی کشیده بود و عرصه را بر چهره‌های درخشان ادب روسیۀ شوروی تنگ کرده بود، میخائیل بولگاکف دوازده سال آخر عمر خود را صرف نوشتن رمانی کرد که به زعم بسیاری از منتقدین با «کلاسیک‌های» تاریخ رمان پهلو می‌زند و بی‌تردید در زمرۀ درخشان‌ترین آثار ادب تاریخ روسیه به‌شمار می‌رود. واضح است که در فضای ادبی خفۀ دورۀ استالین، اثری بدیع چون مرشد و مارگریتا حق حیات نداشت و ربع قرن طول کشید تا بالاخره در سال 1965، زمامداران شوروی، پس از حذف بیست و پنج صفحه از متن کتاب، آن را در تیراژ محدودی چاپ کردند. کتاب با استقبال کم‌نظیر مردم شوروی مواجه شد؛ به خاطر تیراژ کم، جلسات قرائت عمومی تشکیل می‌شد. کتاب فوراً به یکی از داغ‌ترین کالاهای بازار سیاه شوروی بدل گردید. طولی نکشید که متن کامل و سانسورشدۀ مرشد و مارگریتا به بسیاری از زبان‌های زندۀ دنیا ترجمه شد و حیرت و تحسین منتقدین را برانگیخت؛ صدها رساله و کتاب و مقاله در باب جوانب گوناگون مرشد و مارگریتا چاپ شد. حتی منتقدین رسمی شوروی هم بالاخره به ارج و اهمیت بولگاکف اعتراف کردند و مقالاتی در نقد و ستایش مرشد و مارگریتا و دیگر آثار او نوشتند.
🔻مرشد و مارگریتا ساختی به غایت بدیع دارد. رمان از سه داستان مختلف تشکیل شده که گاه به گاه درهم تنیده می‌شوند و بالاخره در پایان کتاب، به وحدتی ارگانیک می‌رسند. شرح وقایع سفر شیطان به مسکو، سرنوشت پونتیوس پیلاطس و تصلیب مسیح و داستان عشق مرشد و مارگریتا اجزاء سه‌گانۀ رمان هستند. این داستان‌ها در دو زمان تاریخی مختلف رخ می‌دهند: یکی زمان عیسی مسیح در اورشلیم و دیگری زمان حکومت استالین در مسکو. وقایع زمان اورشلیم از صبح چهارشنبۀ هفتۀ عید فصح می‌آغازد و تا غروب شنبه ادامه دارد. وقایع اصلی داستان‌های مسکو نیز حدود هفتاد ساعت، یعنی از بعدازظهر چهارشنبه تا صبح یکشنبه را در بر می‌گیرد. این توازی زمانی قاعدتاً بیانگر توازی سرنوشت‌هایی است که در این دو زمان تاریخی مختلف رقم خورده. بولگاکف با تمهیدات دیگری نیز این توازی و تکرار را به ما نشان می‌دهد: مسائل و خصائل بسیاری از شخصیت‌های سه داستان شبیه هم هستند؛ به‌تدریج خواننده درمی‌یابد که آنچه در فصل‌های مربوط به پیلاطس خوانده در حقیقت بخش‌هایی از همان کتاب مرشد بوده است و بالاخره توصیف نویسنده از دو شهر مسکو و اورشلیم و طوفانی که در پایان ماجراهای این دو شهر رخ می‌دهد نیز همخوانی و شباهت کامل دارد؛ انگار دو شهر یکی شده‌اند: یکی مسلخ مسیح است و دیگری مذبح مرشد و یا به تعبیری خود بولگاکف.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
#میخاییل_بولگاکف
ترجمه عباس میلانی
🔻مرشد و مارگریتا را شاید بتوان از آثار شگفت‌انگیز ادبیات جهان به حساب آورد. در زمانی که ادبیات فرمایشی تسمه از گردۀ ادبیات شوروی کشیده بود و عرصه را بر چهره‌های درخشان ادب روسیۀ شوروی تنگ کرده بود، میخائیل بولگاکف دوازده سال آخر عمر خود را صرف نوشتن رمانی کرد که به زعم بسیاری از منتقدین با «کلاسیک‌های» تاریخ رمان پهلو می‌زند و بی‌تردید در زمرۀ درخشان‌ترین آثار ادب تاریخ روسیه به‌شمار می‌رود. واضح است که در فضای ادبی خفۀ دورۀ استالین، اثری بدیع چون مرشد و مارگریتا حق حیات نداشت و ربع قرن طول کشید تا بالاخره در سال 1965، زمامداران شوروی، پس از حذف بیست و پنج صفحه از متن کتاب، آن را در تیراژ محدودی چاپ کردند. کتاب با استقبال کم‌نظیر مردم شوروی مواجه شد؛ به خاطر تیراژ کم، جلسات قرائت عمومی تشکیل می‌شد. کتاب فوراً به یکی از داغ‌ترین کالاهای بازار سیاه شوروی بدل گردید. طولی نکشید که متن کامل و سانسورشدۀ مرشد و مارگریتا به بسیاری از زبان‌های زندۀ دنیا ترجمه شد و حیرت و تحسین منتقدین را برانگیخت؛ صدها رساله و کتاب و مقاله در باب جوانب گوناگون مرشد و مارگریتا چاپ شد. حتی منتقدین رسمی شوروی هم بالاخره به ارج و اهمیت بولگاکف اعتراف کردند و مقالاتی در نقد و ستایش مرشد و مارگریتا و دیگر آثار او نوشتند.
🔻مرشد و مارگریتا ساختی به غایت بدیع دارد. رمان از سه داستان مختلف تشکیل شده که گاه به گاه درهم تنیده می‌شوند و بالاخره در پایان کتاب، به وحدتی ارگانیک می‌رسند. شرح وقایع سفر شیطان به مسکو، سرنوشت پونتیوس پیلاطس و تصلیب مسیح و داستان عشق مرشد و مارگریتا اجزاء سه‌گانۀ رمان هستند. این داستان‌ها در دو زمان تاریخی مختلف رخ می‌دهند: یکی زمان عیسی مسیح در اورشلیم و دیگری زمان حکومت استالین در مسکو. وقایع زمان اورشلیم از صبح چهارشنبۀ هفتۀ عید فصح می‌آغازد و تا غروب شنبه ادامه دارد. وقایع اصلی داستان‌های مسکو نیز حدود هفتاد ساعت، یعنی از بعدازظهر چهارشنبه تا صبح یکشنبه را در بر می‌گیرد. این توازی زمانی قاعدتاً بیانگر توازی سرنوشت‌هایی است که در این دو زمان تاریخی مختلف رقم خورده. بولگاکف با تمهیدات دیگری نیز این توازی و تکرار را به ما نشان می‌دهد: مسائل و خصائل بسیاری از شخصیت‌های سه داستان شبیه هم هستند؛ به‌تدریج خواننده درمی‌یابد که آنچه در فصل‌های مربوط به پیلاطس خوانده در حقیقت بخش‌هایی از همان کتاب مرشد بوده است و بالاخره توصیف نویسنده از دو شهر مسکو و اورشلیم و طوفانی که در پایان ماجراهای این دو شهر رخ می‌دهد نیز همخوانی و شباهت کامل دارد؛ انگار دو شهر یکی شده‌اند: یکی مسلخ مسیح است و دیگری مذبح مرشد و یا به تعبیری خود بولگاکف.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
#یرواندآبراهامیان در این کتاب به نقش جمعیت های مردمی در تحولاتی می پردازد که نهایتا به انقلاب مشروطه می انجامد و بعد این اثر گذاری را در مقطع کودتای ۱۳۳۲ پی گیری می کند ودر نهایت سهم جمعیت های مردمی را در انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ می سنجد .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
موضوع محوری پژوهش های #یرواند_آبراهامیان
در 📚 کتاب مردم در سیاست ایران
تغییرات و تحولاتی است که نه از گذرِ گفت وگوها و بده بستان های سیاستمدارانِ حرفه ای پشت درهای بسته، بلکه به واسطه حضور مردم در خیابان یا همبستگی اصناف و جمعیت ها برای رسیدن به خواست هایی جمعی به دست آمده. این پژوهش ها از قدرتی میگویند که بیقدرتانِ جامعه دارند و از نقشی عمده که در شماری از گره گاههای تاریخ ایران داشته‌اند.
و البته که این نقش آفرینی همیشه هم به حماسه هایی شورآفرین نینجامیده و گاه ناکامی هایی حاصل آورده اند که زندگی نسل هایی را به باد دادهاند. این مقاله ها بررسی قوت ها و ضعف های چند نمونه از جنبشهای مردمی در فرازهای تاریخی مهم ایران اند.
چند و چونی در این پرسش که آدمهای کوچه و خیابان چه طور کوشیدهاند فردایشان را بهتر کنند، کجاها موفق بودهاند و کجاها شکست خوردهاند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
در 📚 کتاب مردم در سیاست ایران
تغییرات و تحولاتی است که نه از گذرِ گفت وگوها و بده بستان های سیاستمدارانِ حرفه ای پشت درهای بسته، بلکه به واسطه حضور مردم در خیابان یا همبستگی اصناف و جمعیت ها برای رسیدن به خواست هایی جمعی به دست آمده. این پژوهش ها از قدرتی میگویند که بیقدرتانِ جامعه دارند و از نقشی عمده که در شماری از گره گاههای تاریخ ایران داشته‌اند.
و البته که این نقش آفرینی همیشه هم به حماسه هایی شورآفرین نینجامیده و گاه ناکامی هایی حاصل آورده اند که زندگی نسل هایی را به باد دادهاند. این مقاله ها بررسی قوت ها و ضعف های چند نمونه از جنبشهای مردمی در فرازهای تاریخی مهم ایران اند.
چند و چونی در این پرسش که آدمهای کوچه و خیابان چه طور کوشیدهاند فردایشان را بهتر کنند، کجاها موفق بودهاند و کجاها شکست خوردهاند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia