بامداد امید صبا

📚#خر_نامه
ماخذ کتاب ازخانم کنتس دوسگور فرانسوی است که برای نوجوانان نوشته
ترجمه زیر نظرمحمد حسن خان #اعتماد_السلطنه
به کوشش علی #دهباشی
انتشارات کتاب #پنجره

شخصی که مرا خرید زنی و دختری داشت. دخترش سیزده الی چهارده ساله و مزاجاً علیل و ناتوان بود. کسان او غالباً به رعایت مزاج دختر که استنشاق هواهای جیّد کند دور از شهر و در دهات منزل می‎کردند. پدر این دختر برای فیصل امورات شخصی بیشتر به شهر می‎رفت و مادر این بیچاره به کارهای خانه سرگرم، کمتر به دختر علیلۀ خود می‎پرداخت . طبیبی که در آن نواحی بود مرض را عصبی تشخیص داده معالجه راتفریح و تفرج منحصر کرده بود. هیچ مشغولیت برای این طفل مناسب‎تر از گردش اطراف نبود، و مرا پدر او برای سواری دختر خود ابتیاع کرد که به باغ‎های اطراف آن قریه گردش کند. دل من به حالت این طفل می‎سوخت و او را هر روز که بر من سوار می‎شد به طور خوش و آرامی به گردش می‎بردم.
اوایل حال خانه‎شاگرد با ما همراهی می‎کرد، وقتی که ملایمت مرا دیدند کسی را با ما نمی‎فرستادند. هر وقت که خیلی راه می‎رفتیم و از سواری خسته می‎شد، من به گودالی داخل شده می‎ایستادم و به زبان بی زبانی به او می‎فهماندم که آهسته از دوش من به زیر آمده در سایۀ دیوار یا درختی آسودگی کند. روزهایی که هوا نامساعد بود و دختر بیرون نمی‎رفت به طویله آمده برگ کاهو و پاره نان و پوست خربزه برای من می‎آورد. چون دوستی غیر از من، برای خود تصور نمی‎نمود و گمان می‎برد که هر چه می‎گوید می‎فهمم، درددل خود را به من می‎گفت و گاهی که پدر و مادر به او تغیری می‎کردند به طویله نزد من آمده شکایت می‎نمود و گریه می‎کرد.
روزی دوان دوان وارد طویله شد معجر(روسری ) تازه‎ای که بابایش از شهر دو روز قبل آورده بود و ننه‎اش به سر انداخته بود و آن روز صبح به دخترک بخشیده بود نزد من آورده، بعد از آنکه او صورت مرا بوسید و من صورت او را لیسیدم معجر را به طور یالپوش به گردن من انداخت و مدتی پهلوی من ایستاده مرا نوازش می‎کرد. وقت نهار رسید هر قدر والده‎اش دخترک را طلبید جوابی نشنید، به خیال اینکه شاید سوار شده و بیرون رفته است به طویله آمد که ببیند من هستم یا نه. در طویله را که باز کرد دختر را پهلوی من، و معجر(روسری ) نفیسی را که صبح به او بخشیده بود در گردن من انداخته دید. متغیر شد. به دختر بد گفت و او را بی‎ادب خواند. معجر از گردن من کشید و چند مشتی به کله من کوبید. دست دختر را گرفته از طویله بیرون برد و می‌‎شنیدم که پدر و مادر به الفاظ قبیح دختر را تهدید می‎کردند، او را بی ادب و جسور می‎خواندند و می‎گفتند که دیگر به خرسواری و گردش اطراف ماذون نیست. مدتی نگذشت که دختر برای وداع به طویله آمده صورت مرا بوسید. اشک از دیدگان می‎ریخت و با ندبه می‎گفت: «من چه بی ادبی کرده بودم؟ معجری(روسری ) که به من داده بودند، به بهترین دوستان خودم هدیه نمودم. جز این چه تقصیر به من وارد است؟».........
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

147 views*, edited 12:24