This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یک نفر هم می تواند در جلو گیری ازگسترش ویروس موثر باشد .
اپیدمی ویروس کرونا را جدی بگیریم .
هر کس در توان خود باید بکوشد.
@omidesaba
اپیدمی ویروس کرونا را جدی بگیریم .
هر کس در توان خود باید بکوشد.
@omidesaba
🎵نمایش رادیویی موزیکال 🎶
🐠ماهی سیاه کوچولو🐟
🔸کارگردان: لیدا کردی
🔸تهیه کننده: مؤسسه بامداد امید صبا
🔹صداپیشگان کودک: آناهیتا آب آذر، آرام میرزائی، پریا پارسا، تمنا فلاح
🔹صداپیشگان: زهره گودرزی، مرضیه ابراهیمی، شبنم مشهدی قاسم، جواد فرخ نشاط، محبوبه دلجو، لیدا کردی
🔹موسیقی: مهدی عسکر، محمد امین سیف، عرشیا شمس
🔹میکس و مستر: جواد فرخ نشاط
http://omidesaba.com/ماهی-سیاه-کوچولو
🐡🦎🦀🐟🐠
🔹@omidesaba🔹
👇👇
🐠ماهی سیاه کوچولو🐟
🔸کارگردان: لیدا کردی
🔸تهیه کننده: مؤسسه بامداد امید صبا
🔹صداپیشگان کودک: آناهیتا آب آذر، آرام میرزائی، پریا پارسا، تمنا فلاح
🔹صداپیشگان: زهره گودرزی، مرضیه ابراهیمی، شبنم مشهدی قاسم، جواد فرخ نشاط، محبوبه دلجو، لیدا کردی
🔹موسیقی: مهدی عسکر، محمد امین سیف، عرشیا شمس
🔹میکس و مستر: جواد فرخ نشاط
http://omidesaba.com/ماهی-سیاه-کوچولو
🐡🦎🦀🐟🐠
🔹@omidesaba🔹
👇👇
📚 #افسانه_سیزیف
✍️ #آلبر_کامو
📌خدایان، سیزیف را محکوم کرده بودند که مدام صخره ای را تا قلۀ کوهی بغلتاند. از آنجا سنگ با وزنی که داشت پایین می افتاد. آنها به دلایلی پی برده بودند که هیچ تنبیهی وحشتناک تر از کار بیهوده و بی امید نیست. این افسانه تصویری از زندگی بشری است. ما در روی این کرۀ خاکی چه می کنیم بجز کاری بیهوده و بی امید؟ انسان ها زندگی کوتاه و یگانه شان را صرف چه می کنند؟ برخاستن، تراموا، چهار ساعت کار در دفتر یا کارخانه، غذا، تراموا، چهار ساعت کار، استراحت، خواب، و دوشنبه، سه شنبه، چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه و شنبه، به همان روال... اگر به زور کار موفق شویم که صخره را تا قله بالا ببریم، آنگاه یک بیماری یا یک جنگ، دوباره به پایین رهایش می کند، و در هر صورت، این ماجرا با مرگ که سقوط نهایی است پایان می گیرد.
آگاهی یافتن از ویژگی بی معنی این اغتشاش، بیهودگی این همه رنج، عبارت است از کشف سرنوشت بشر.
🔺چرا محکومیم؟ به فرمان چه کسی؟ به چه جنایتی؟ در این جهان عاری از آرزو، انسان خود را بیگانه احساس می کند. آری، بیگانه، زیرا در خانۀ خودش نیست. این جهان نه برای پاسخ گویی به آرزوهای او ساخته شده است و نه برای پاداش دادن به کوشش های او. گسیختگی بین انسان و زندگی، بین هنرپیشه و صحنه دقیقاً همان احساس پوچی است. پوچ، از این مقابله بین ندای انسان و سکوت بی منطق جهان زاده می شود. از لحاظ منطقی، این احساس می بایستی انسان پوچ را به سوی خودکشی براند. موضوع رساله همین است. آیا انسان شریفی که تقلب نمی کند، پس از دانستن این که زندگی به درد نمی خورد، می تواند به زندگی ادامه دهد؟
@omidesaba
✍️ #آلبر_کامو
📌خدایان، سیزیف را محکوم کرده بودند که مدام صخره ای را تا قلۀ کوهی بغلتاند. از آنجا سنگ با وزنی که داشت پایین می افتاد. آنها به دلایلی پی برده بودند که هیچ تنبیهی وحشتناک تر از کار بیهوده و بی امید نیست. این افسانه تصویری از زندگی بشری است. ما در روی این کرۀ خاکی چه می کنیم بجز کاری بیهوده و بی امید؟ انسان ها زندگی کوتاه و یگانه شان را صرف چه می کنند؟ برخاستن، تراموا، چهار ساعت کار در دفتر یا کارخانه، غذا، تراموا، چهار ساعت کار، استراحت، خواب، و دوشنبه، سه شنبه، چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه و شنبه، به همان روال... اگر به زور کار موفق شویم که صخره را تا قله بالا ببریم، آنگاه یک بیماری یا یک جنگ، دوباره به پایین رهایش می کند، و در هر صورت، این ماجرا با مرگ که سقوط نهایی است پایان می گیرد.
آگاهی یافتن از ویژگی بی معنی این اغتشاش، بیهودگی این همه رنج، عبارت است از کشف سرنوشت بشر.
🔺چرا محکومیم؟ به فرمان چه کسی؟ به چه جنایتی؟ در این جهان عاری از آرزو، انسان خود را بیگانه احساس می کند. آری، بیگانه، زیرا در خانۀ خودش نیست. این جهان نه برای پاسخ گویی به آرزوهای او ساخته شده است و نه برای پاداش دادن به کوشش های او. گسیختگی بین انسان و زندگی، بین هنرپیشه و صحنه دقیقاً همان احساس پوچی است. پوچ، از این مقابله بین ندای انسان و سکوت بی منطق جهان زاده می شود. از لحاظ منطقی، این احساس می بایستی انسان پوچ را به سوی خودکشی براند. موضوع رساله همین است. آیا انسان شریفی که تقلب نمی کند، پس از دانستن این که زندگی به درد نمی خورد، می تواند به زندگی ادامه دهد؟
@omidesaba
📚مقاله: #فلسفه_به_مثابه_شیوه‌ی_زندگی
✍️#شیرزاد_گلشاهی_کریم
🔺فلسفه بیش از آنکه چیزی بیاموزاند، درمان گری است که تمرین زندگی را برای ما مقدور می کند.
خوانندگان امروزین وقتی به سراغ متون فلسفی قدیم (یونان و روم) می روند به یکباره احساس می کنند که از فرط صعوبت باید سر خود را به میان دو دست بگیرند. گویی اندیشه ی شان در مغاکی تاریک و وحشتناک به گل نشسته است و هرقدر مکث کنند و به تامل بنشینند باز راهی به فهم نمی برند. سخنان حکمت آمیز این متون یک دست و سرراست نیست، گفته ها پراکنده، نامرتبط و پر از تناقض است، انسجام و سازواری مطالب در آن غایب است و ساختار ناهمگون کلمات به و فور در آن به چشم می خورد.
🔺حقیقت آن است که نویسندگان این متون علاقه ای به مکتوب کردن آنها نداشتند و اهمیتی به آن نمی دادند؛ اساساً فیلسوفان آن دوره از نوشتن اباء داشتند، کسانی چون سقراط، دیوژن، پیرون و…. جزو کسانی هستند که هیچ‌گاه به دست خود چیزی ننگاشته اند و این شاگردان آنها بوده اند که گفته ها و سخنان آنان را مکتوب کرده و برای نسل های آینده زنده نگاه داشته اند. حتی کسانی چون مارکوس اوریلیوس، متن ها را صرفاً برای خود مي نوشته تا از آن طريق به خود پند و اندرز دهد و فراموش نکند که زندگانی بر کدام مدار و عمل می چرخد، بی آنکه قصد انتشار و نشر آن را داشته باشد.
فلسفه در نزد اینان یک امر انتزاعی نظری یا یک مکتب فکری نبود، فلسفه هنر زندگی و تعلیم نحوه ی زیستن بود، تسلای آدمی، دلداری دهنده ی او، یار و همدم او و درمان گر آلام، ناکامی ها و ناامیدی های بشر آن دوره. بدین ترتیب اگر نوشته های مکتوب آن دوره تهافتی داشت و یا ناسازگاری در آن بود یا ربط و اتصال آن مخدوش بود، چه باک، فلسفه درمان گری بود که به کار خود مشغول بود.
🔺باری فلسفه های قدیمی یونان و روم خود را درمان گر می دانستند. هدف درمان گری ستون اصلی تشکیل فلسفه های قدیم بود. شکل زندگی در این دوره، سخت و خشن بود، ترس، فراگیر و در زندگی آدمیان جا خوش کرده بود. فنا و نیستی کارگردان زندگی بود. امیدهای بشر هر لحظه بر باد می رفت و او با گوشت و پوست خود تا بن استخوان نامرادی ها و یأس ها را تجربه می کرد. زندگی او چیزی نبود جز ناکامی و سرخوردگی. رنج و بلا، تکرار روزگار او بودند. در چنین وضعیتی فلسفه آمده بود تا با همه این نابسامانی ها درافتد و شفا و درمانی برای آلام بشری باشد تا آدمی را در وحشت مهیب زندگی و رنج مردافکنِ بودن، کمک کند. برای تحقق این امر بزرگ، آنچه برای فلسفه اولویت داشت جنبه های عملی اندیشه بود و آنچه به جنبه های صرفاً نظری و انتزاعی مربوط می شد یا اهمیت چندانی نداشتند و یا در مرتبه ثانوی قرار می گرفتند. فلسفه ارزشی نداشت مگر آن که ترجمان زندگی انسان باشد و به اندازه ای که در زندگی حضور داشت و زندگی را برای او معنا می کرد و تمرین آن بود ارزش داشت. آنچه که امروزه تحت عنوان مباحث، نظریه ها و گفتگوهای انتزاعی و نظری فلسفی مطرح است، بعدها به فاصله بسیار طولانی آغازیدن گرفتند و بسط یافتند، آن هم برای آنکه از جنبه های عملی زندگی پشتیبانی کنند و نکات نغز و کارآمد تجربه ی زیسته آدمی را به دیگران منتقل کنند والا خود مباحث نظری چندان قدر نداشتند و از منزلت برخوردار نبودند. فلسفه در آن دوران نه فضل فروشی های ابلهانه و بیهوده بلکه برای بهره برداری از تمرین های عملی و برخورداری از فضیلت های اخلاقی و درونی، اصلاً لازم نبود که فرد منتسب به مکتب فلسفی مشخصی باشد و به اندیشه ی نظری خاصی گردن بنهد. فلسفه برای میسر و مقدور کردن زندگی بود، همین و بس.
@omidesaba
✍️#شیرزاد_گلشاهی_کریم
🔺فلسفه بیش از آنکه چیزی بیاموزاند، درمان گری است که تمرین زندگی را برای ما مقدور می کند.
خوانندگان امروزین وقتی به سراغ متون فلسفی قدیم (یونان و روم) می روند به یکباره احساس می کنند که از فرط صعوبت باید سر خود را به میان دو دست بگیرند. گویی اندیشه ی شان در مغاکی تاریک و وحشتناک به گل نشسته است و هرقدر مکث کنند و به تامل بنشینند باز راهی به فهم نمی برند. سخنان حکمت آمیز این متون یک دست و سرراست نیست، گفته ها پراکنده، نامرتبط و پر از تناقض است، انسجام و سازواری مطالب در آن غایب است و ساختار ناهمگون کلمات به و فور در آن به چشم می خورد.
🔺حقیقت آن است که نویسندگان این متون علاقه ای به مکتوب کردن آنها نداشتند و اهمیتی به آن نمی دادند؛ اساساً فیلسوفان آن دوره از نوشتن اباء داشتند، کسانی چون سقراط، دیوژن، پیرون و…. جزو کسانی هستند که هیچ‌گاه به دست خود چیزی ننگاشته اند و این شاگردان آنها بوده اند که گفته ها و سخنان آنان را مکتوب کرده و برای نسل های آینده زنده نگاه داشته اند. حتی کسانی چون مارکوس اوریلیوس، متن ها را صرفاً برای خود مي نوشته تا از آن طريق به خود پند و اندرز دهد و فراموش نکند که زندگانی بر کدام مدار و عمل می چرخد، بی آنکه قصد انتشار و نشر آن را داشته باشد.
فلسفه در نزد اینان یک امر انتزاعی نظری یا یک مکتب فکری نبود، فلسفه هنر زندگی و تعلیم نحوه ی زیستن بود، تسلای آدمی، دلداری دهنده ی او، یار و همدم او و درمان گر آلام، ناکامی ها و ناامیدی های بشر آن دوره. بدین ترتیب اگر نوشته های مکتوب آن دوره تهافتی داشت و یا ناسازگاری در آن بود یا ربط و اتصال آن مخدوش بود، چه باک، فلسفه درمان گری بود که به کار خود مشغول بود.
🔺باری فلسفه های قدیمی یونان و روم خود را درمان گر می دانستند. هدف درمان گری ستون اصلی تشکیل فلسفه های قدیم بود. شکل زندگی در این دوره، سخت و خشن بود، ترس، فراگیر و در زندگی آدمیان جا خوش کرده بود. فنا و نیستی کارگردان زندگی بود. امیدهای بشر هر لحظه بر باد می رفت و او با گوشت و پوست خود تا بن استخوان نامرادی ها و یأس ها را تجربه می کرد. زندگی او چیزی نبود جز ناکامی و سرخوردگی. رنج و بلا، تکرار روزگار او بودند. در چنین وضعیتی فلسفه آمده بود تا با همه این نابسامانی ها درافتد و شفا و درمانی برای آلام بشری باشد تا آدمی را در وحشت مهیب زندگی و رنج مردافکنِ بودن، کمک کند. برای تحقق این امر بزرگ، آنچه برای فلسفه اولویت داشت جنبه های عملی اندیشه بود و آنچه به جنبه های صرفاً نظری و انتزاعی مربوط می شد یا اهمیت چندانی نداشتند و یا در مرتبه ثانوی قرار می گرفتند. فلسفه ارزشی نداشت مگر آن که ترجمان زندگی انسان باشد و به اندازه ای که در زندگی حضور داشت و زندگی را برای او معنا می کرد و تمرین آن بود ارزش داشت. آنچه که امروزه تحت عنوان مباحث، نظریه ها و گفتگوهای انتزاعی و نظری فلسفی مطرح است، بعدها به فاصله بسیار طولانی آغازیدن گرفتند و بسط یافتند، آن هم برای آنکه از جنبه های عملی زندگی پشتیبانی کنند و نکات نغز و کارآمد تجربه ی زیسته آدمی را به دیگران منتقل کنند والا خود مباحث نظری چندان قدر نداشتند و از منزلت برخوردار نبودند. فلسفه در آن دوران نه فضل فروشی های ابلهانه و بیهوده بلکه برای بهره برداری از تمرین های عملی و برخورداری از فضیلت های اخلاقی و درونی، اصلاً لازم نبود که فرد منتسب به مکتب فلسفی مشخصی باشد و به اندیشه ی نظری خاصی گردن بنهد. فلسفه برای میسر و مقدور کردن زندگی بود، همین و بس.
@omidesaba
سه استاد روانشناسی در این کتاب خواندنی و جذاب ۴۰ فکر سمی را همراه تحلیل و پاد زهر ارائه میکنند
از انتشارات موسسه خدمات فرهنگی رسا مترجم مهرداد فیروز بخت
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇👇
از انتشارات موسسه خدمات فرهنگی رسا مترجم مهرداد فیروز بخت
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇👇
کتاب جذاب و خواندنی" ۴۰ فکر سمی" از موسسه خدمات فرهنگی رسا
به نظر" دکتر آرنولد و کلیفورد لازاروس وآلن فی" این چهل باور، غلط و سمی هستند. وقتی این کتاب را می خوانید، به استدلال هایی که برای رد این چهل فکر سمی اورده ایم دقت کنید. آیا استدلال ما می تواند شما را وا دارد در فکرتان تجدیدنظر کنید و از آن دست بکشید؟ امیدواریم. بعضی از این باورهای سمی غلط از برخی دیگر مضرترند اما به نظر ما تمام آنها مخرب هستند. برخی از مثال های ما (مثالهایی که مربوط به آدم های خیلی ناشاد و ناراحت هستند) اغراق آمیز به نظر می رسند . اما فراموش نکنید که استدلال اشتباه (یا تفکر نادرست) نتابج منفی بلندمدتی دارد. احساس خوب (یا به عبارتی، تعادل هیجانی) و زندگی اثربخش ، تا حد زیادی به تفکر صحیح (عاقلانه، منطقی و دقیق) بستگی دارد. شما آنگونه که فکر می کنید ، احساس و رفتار خواهید کرد.
بنظر ما این به نفع شما است که نظرات تان را بررسی کنید و در آن دسته از نظرات تان که شما را ناراحت میکنند، تجدید نظر کنید . شما می توانید نگرش خود را عوض کنید . باورهای سمی غلطی را نیز که در این کتاب میخوانید میتوانید عوض کنیدِ ما به نام سلامت روانی، از شما تقاضا می کنیم این توصیه ساده ما را رعایت کنید: این فکرهای سمی را با دقت بخوانید و یک دقیقه آنها را کنار بگذارید!
لیست چهل فکر سمی در ذیل . تحلیل و پاد زهر ها را باید در کتاب جستجو کرد .
👇👇👇
۱. تفریح، اتلاف وقت است.
۲. به نفع تو است که دیگران را کنترل کنی.
۳. بهتر است 'عقده ی دلت را خالی کنی."
۴. هر طور رفتار کنی، خانواده و دوستانت باید عاشقت باشند.
۵. مهربانی بر نامهربانی پیروز خواهد شد.
۶. چیزی نگو که دیگران را برنجانی.
۷. هدفت باید کمال باشد.
۸. 'نه" بگو - چون اگر رو بدهی، آستر هم می خواهند.
۹. اتمام حجت، بگومگوها را می خواباند.
۱۰. صداقت محض، بهترین سیاست است.
۱۱. جواب ابلهان خاموشی است.
۱۲. به هر چه بخواهی، میرسی.
۱۳. اگر میخواهی کارها درست پیش بروند! خودت انها را انجام بده.
۱۴. وقتی کارها خوب پیش نمیروند، دنبال مقصر بگرد.
۱۵. تنبیه بهترین تربیت است.
۱۶. احساساتت را بروز نده.
۱۷. با همان اولین برداشت میتوانی ادم ها را بشناسی.
۱۸. اجازه پدر و مادرت، مهم ترین چیز است.
۱۹. پول و موفقیت، خوشبختی می آورند.
۲۰. قربانی همیشه قربانی است.
۲۱. فروتن باش و به خود نبال.
۲۲. انتقاد، بهترین راه اصلاح اشتباهات، مردم است.
۲۳. خودخواه نباش، اول دیگران بعدا خودت.
۲۴. همسرم باید عاشق پدر و مادر و خانواده من باشد.
۲۵. وقتی آرزوهای بلندپروازانه داریم، حداکثر تلاش مان را به خرج میدهیم.
۲۶. همه باید ادم را دوست داشته باشند.
۲۷. اگر مشکلات را نادیده بگیری، بر طرف میشوند.
۲۸. همیشه برای بردن بازی کن.
۲۹. برای خودت و دیگران، قوانین روشنی وضع کن.
۳۰. عاشق واقعی تو باید بداند چه نیازی داری.
۳۱. بی احترامی، عذاب اور است
۳۲. به صلاح تو است که به خودت سخت بگیری
۳۳. با معذرت خواهی، همه چیز روبراه میشود.
۳۴. اگر میخواهی تغییر کنی، باید دلیل رفتارهایت را پیدا کنی
۳۵. اشتباهاتت را بپوشان، مهم این است که درست بنظر برسی.
۳۶. اگر به احساساتت گوش بدهی، هرگز اشتباه نخواهی کرد.
۳۷. زندگی باید عادل باشد
۳۸. زن و شوهرهای خوشبخت، نسبت به دیگرآن تمایل جنسی ندارند.
۳۹. حرف مرد یکی است، هیچ وقت زیر قولت نزن.
۴۰. رنج و کار سخت، شخصیت آدم را میسازد.
@omidesaba
WWW.omidesaba.com
به نظر" دکتر آرنولد و کلیفورد لازاروس وآلن فی" این چهل باور، غلط و سمی هستند. وقتی این کتاب را می خوانید، به استدلال هایی که برای رد این چهل فکر سمی اورده ایم دقت کنید. آیا استدلال ما می تواند شما را وا دارد در فکرتان تجدیدنظر کنید و از آن دست بکشید؟ امیدواریم. بعضی از این باورهای سمی غلط از برخی دیگر مضرترند اما به نظر ما تمام آنها مخرب هستند. برخی از مثال های ما (مثالهایی که مربوط به آدم های خیلی ناشاد و ناراحت هستند) اغراق آمیز به نظر می رسند . اما فراموش نکنید که استدلال اشتباه (یا تفکر نادرست) نتابج منفی بلندمدتی دارد. احساس خوب (یا به عبارتی، تعادل هیجانی) و زندگی اثربخش ، تا حد زیادی به تفکر صحیح (عاقلانه، منطقی و دقیق) بستگی دارد. شما آنگونه که فکر می کنید ، احساس و رفتار خواهید کرد.
بنظر ما این به نفع شما است که نظرات تان را بررسی کنید و در آن دسته از نظرات تان که شما را ناراحت میکنند، تجدید نظر کنید . شما می توانید نگرش خود را عوض کنید . باورهای سمی غلطی را نیز که در این کتاب میخوانید میتوانید عوض کنیدِ ما به نام سلامت روانی، از شما تقاضا می کنیم این توصیه ساده ما را رعایت کنید: این فکرهای سمی را با دقت بخوانید و یک دقیقه آنها را کنار بگذارید!
لیست چهل فکر سمی در ذیل . تحلیل و پاد زهر ها را باید در کتاب جستجو کرد .
👇👇👇
۱. تفریح، اتلاف وقت است.
۲. به نفع تو است که دیگران را کنترل کنی.
۳. بهتر است 'عقده ی دلت را خالی کنی."
۴. هر طور رفتار کنی، خانواده و دوستانت باید عاشقت باشند.
۵. مهربانی بر نامهربانی پیروز خواهد شد.
۶. چیزی نگو که دیگران را برنجانی.
۷. هدفت باید کمال باشد.
۸. 'نه" بگو - چون اگر رو بدهی، آستر هم می خواهند.
۹. اتمام حجت، بگومگوها را می خواباند.
۱۰. صداقت محض، بهترین سیاست است.
۱۱. جواب ابلهان خاموشی است.
۱۲. به هر چه بخواهی، میرسی.
۱۳. اگر میخواهی کارها درست پیش بروند! خودت انها را انجام بده.
۱۴. وقتی کارها خوب پیش نمیروند، دنبال مقصر بگرد.
۱۵. تنبیه بهترین تربیت است.
۱۶. احساساتت را بروز نده.
۱۷. با همان اولین برداشت میتوانی ادم ها را بشناسی.
۱۸. اجازه پدر و مادرت، مهم ترین چیز است.
۱۹. پول و موفقیت، خوشبختی می آورند.
۲۰. قربانی همیشه قربانی است.
۲۱. فروتن باش و به خود نبال.
۲۲. انتقاد، بهترین راه اصلاح اشتباهات، مردم است.
۲۳. خودخواه نباش، اول دیگران بعدا خودت.
۲۴. همسرم باید عاشق پدر و مادر و خانواده من باشد.
۲۵. وقتی آرزوهای بلندپروازانه داریم، حداکثر تلاش مان را به خرج میدهیم.
۲۶. همه باید ادم را دوست داشته باشند.
۲۷. اگر مشکلات را نادیده بگیری، بر طرف میشوند.
۲۸. همیشه برای بردن بازی کن.
۲۹. برای خودت و دیگران، قوانین روشنی وضع کن.
۳۰. عاشق واقعی تو باید بداند چه نیازی داری.
۳۱. بی احترامی، عذاب اور است
۳۲. به صلاح تو است که به خودت سخت بگیری
۳۳. با معذرت خواهی، همه چیز روبراه میشود.
۳۴. اگر میخواهی تغییر کنی، باید دلیل رفتارهایت را پیدا کنی
۳۵. اشتباهاتت را بپوشان، مهم این است که درست بنظر برسی.
۳۶. اگر به احساساتت گوش بدهی، هرگز اشتباه نخواهی کرد.
۳۷. زندگی باید عادل باشد
۳۸. زن و شوهرهای خوشبخت، نسبت به دیگرآن تمایل جنسی ندارند.
۳۹. حرف مرد یکی است، هیچ وقت زیر قولت نزن.
۴۰. رنج و کار سخت، شخصیت آدم را میسازد.
@omidesaba
WWW.omidesaba.com