پس از آنکه محمد علی شاه مجلس را به توپ بست (1908م) ، در دوران استبداد صغیر، فعالیت لژ برای مدتی متوقف شد و تعدادی از اعضای لژ نیز در این دوره دستگیر و حتی اعدام شـدند که از‌ جمله‌ آنها می‌توان‌ به سید جمال واعظ، ملک المتکلمین و میرزا جهانگیر خان، سر دبیر روزنامه صور اسرافیل اشاره کرد. اما‌ با سقوط استبداد صغیری، لژ بیداری ایران دوباره ‌کار خود را آغـاز‌ کـرد‌ و مجلس‌ بزرگداشتی‌ برای دو تن از اعضای خود، سید جمال واعظ و حاجی میرزا ابراهیم ترتیب داد. فعالیت ‌‌لژ‌ در سالهای بعدی،تا آغاز جنگ جهانی اول رونق بیشتری یافت. اعضای جدیدی‌‌ نیز‌ از‌ جمله رجال سـیاسی قـاجار و پهلوی به لژ پیوستند که می‌توان به حسین علاء،محمد ساعد‌، عباس قلی خان قریب و لقمان الممالک اشاره کرد. عـضویت سید محمد طباطبایی با توجه به اسناد این لژ تأیید شده است. در خلال جنگ‌ جهانی‌ اول‌،مکاتبات بین شرق اعظم پاریس و تهران قطع شد ولی از 1918 م دوباره‌ از‌ سرگرفته‌ شد، و تا فروپاشی لژ، ادامـه داشت. لژ بیداری ایران در بسیاری از دستگاه‌های دولتی کشور از نفوذ بسیاری برخوردار بود، بسیاری از رؤسای دولت در این لژ عضو بوده‌اند؛ وزارت‌خانه‌های متعددی زیر نظر وزرای عضو این انجمن اداره می شد، به ویژه وزارتخانه های امور خارجه و عدلیه. علاوه بر این شواهدی زیادی در دست است که مطابق آن لژ بیداری ایران در تعیین حکام و ماموران دولتی ولایات نیز تاثیر فراوانی داشته است. اعضای این لژ در تدوین قانون مشروطه نقش به‌سزایی داشتند.
قریب‌ به اتفاق اعضای ایرانی لژ، تحصیل کردگان خارج از کشور بودند و یا حداقل‌‌ گرایشه‌ای‌ اروپایی‌ داشتند. اهداف اعضایی که در این لژ حضور داشتند با یکدیگر متفاوت بود، تعداد زیادی از آن ها نیز از جمله شخصیتهای ملی‌ روشنفکر،انقلابی و حتی‌ مذهبی بوده‌اند کـه گـمان‌ می‌کردند‌ تشکیلات فراماسونری و یا فراموشخانه مرکزی علمی-فرهنگی محسوب می‌شود، با این حال، عده‌ای‌ امید داشتند که از طریق این مجامع، بـه تدریج عصر بی‌خبری،جهل،استبداد و خرافه‌پرستی،جای خود را به عصر واقع‌بینی و پیشرفت خواهد داد. گروهی دیگر نـیز گـمان می‌کردند با عضویت‌ در‌ این‌ لژها، از حمایت قـدرتهای غربی بهره مند خـواهند شـد و در نتیجه مصونیتی در برابر غضبهای احتمالی شاه و وابستگان دربار برای خود ایجاد می‌کنند.
بین سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۴ م تعداد زیادی از شخصیت‌های سیاسی کشور به عضویت لژ درآمدند. در تاریخ فراماسونری در جهان، به ندرت می‌توان لژی پیدا کرد که این تعداد از شخصیت‌های سیاسی یک کشور را به خود جلب کرده باشد. از جمله می‌توان به شخصیت‌هایی چون معزر‌الملک، مستوفی‌الممالک، وثوق‌الدوله، کیخسرو شاهرخ زرتشتی، صنیع‌الدوله، صمصام‌السلطنه بختیاری، حسن پیرنیا مشیر‌الدوله، مخیرالسلطنه و ادیب‌السلطنه اشاره کرد که به طور کلی تا پایان کار لژ حدود ۱۷۳ نفر عضو لژ بیداری شدند.
بر اساس اسناد و مدارک، لژ بیداری تا اواخر سال 1914 به کار خود ادامه داد، اما تاریخ انحلال لژ به طور دقیق مشخص نیست اما با توجه به مدارک می‌توان به این نتیجه دست یافت که لژ در اوایل سال 1334 ق به کار خود پایان داده باشد. اصلی‌ترین دلیل انحلال لژ را نیز باید وقوع جنگ جهانی اول دانست. زیرا در اثر این جنگ خاک فرانسه اشغال گشت و فعالیت گرانداوریان متوقف شد. به دنبال آن لژهای وابسته، مانند بیداری ایران عملاً تعطیل شد و اعضای اصلی آن پراکنده شدند.
قطع ارتباط با لژ مادر، بزرگترین ضربه به لژ بیداری ایران بود. با این حال گسترش دامنۀ جنگ، ایران را نیز درگیر کرد و بی‌طرفی از سوی دولت ایران، مورد توجه متفقین و متحدین قرار نگرفت و در نهایت خاک ایران به دنبال فشارهای آن ها اشغال شد.
بنابراین با آغاز جنگ جهانی اول، فعالیت های لژ بیداری کاهش یافت و این روند استهلاک در نهایت به تعطیلی انجامید. از آنجایی که جنگ مدت زیادی طول کشید و برخی مهره‌های اصلی لژ از پایتخت دور ماندند ، لژ بیداری ایران امکان شکل‌گیری مجدد نیافت. در نتیجه پس از فروپاشی، این سازمان در قالب لژهای دیگر به حیات خود ادامه داد.

📗منابع:
لژ بیداری ایران، مجید بزرگمهری
فراموشخانه و فراماسونری در ایران، اسماعیل رائین
لزوم توجه به نقش پنهانی فراماسونی در تحولات تاریخ معاصر ایران، موسی فقیه حقانی


◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

🖊نقدی بر رمان غریبگی و بازگشت:

رمان غریبگی و بازگشت اثر نویسنده خرم‌آبادی خانم فاطمه دریکوند در ۳۶۶ صفحه و‌ سی و یک بخش در اسفند۹۸ در انتشارات بامداد امیدصبا به چاپ رسید؛

رمان به شرح زندگی ایرج و صنم که در عین استقلال ظاهری متأثر از عوامل بیرونی نیز هست می‌پردازد؛
شروع ماجرا از به صدا درآمدن زنگ خانه و حدس و گمانه‌زنی صنم و فرزندانش مهراب و مهرناز شروع می‌شود و در همان ابتدای کار با جمله «یعنی ممکنه بابا باشه؟» با ایجاد اولین تعلیق، مخاطب را به ادامه رمان ترغیب و دعوت می‌کند؛ نامه‌ی دعوت به عروسی آخرین فرزند خواهر ناتنی صنم تکلیف پدر خانواده را روشن نکرده با تعلیقی ظریف از روابطِ آنرمال مادر و خواهر ناتنی صنم گره جدیدی را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد؛ داستان با سفر خانواده برای حضور در عروسی به سمت خرم‌آباد و ده باغ‌سنگ (منزل گل‌انار خواهر صنم) رنگ و جلا می‌یابد و در این مسیر با ماجراهای متعدد مخاطب با تعلیق‌هایِ سمج و تمام نشدنی رمان، گرفتارِ راه نجاتی می‌شود برای گره گشایی و اینها جز به مدد خوانده شدن کل رمان به صورت پیوسته ممکن نیست!
صنم اخیراً و حدود شش ماه قبل از این با وکالت‌نامه‌ای که از ایرج داشته طلاق گرفته و از این قضیه تنها مهرناز با خبر است؛ روایت موازی آمدن ایرج به تهران و رفتن به خانه و دیدن کارت دعوت عروسی، موجب راهی شدن وی به موطن آبا و اجدادی می‌شود؛ نویسنده با نقل ماجراهای زندگی صنم و ایرج به نوبت و به صورت موازی با بیانی روان، و وسواسی ستودنی، کلاف به هم پیچیده ناگفته‌های زندگی‌شان را یک به یک از هم وا می‌کند؛ و کم کم رد پای رقیبِ ایرج، صالح زارع فضای متوهم و تخیلات بدبینانه صنم و ایرج را برای مخاطب موجه می‌سازد؛ و این درحالی‌ست که با استفاده از ذوق و قریحه نویسنده جلال و جبروت داستانی کار با بیانِ قصه‌های حواشیِ شخصیت‌های فرعی در خلال سفرنامه‌ای شیرین و گوارا، رشته‌های داستانیِ رمان را در هم می‌تند.
نویسنده به همین بسنده نکرده و افکار و احساساتِ قومی، آیین و رسوماتِ زیبایِ محلی را چون اطلسی زیبا پیش روی مخاطب به رقص وا می‌دارد؛ باری ماجرا با دیدار دورادور ایرج از مراسم ختمی که پس از عروسی اتفاق می‌افتد و دیدن صالح و صنم بعد دیگری به خود می‌گیرد و این سؤال چون آونگی زندگی سی‌ساله ایرج را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد: آیا هنوز سر و سری بین صنم و صالح است؟؟
این گمان باعث تعقیب و بررسی صحت و سقم ماجرا تا آنجا پیش می‌رود که درست هنگامی که به دلیل مشکلات به ظاهر حاشیه‌ای در زندگی ایرج خارج‌نشین و ترس از درگیرشدن ناخواسته خانواده، ایرج قصد بازگشت می‌کند، با توضیحات مهراب پرده از بزرگترین سؤال بی‌پاسخ ایرج برداشته می‌شود و پایبندی صنم به زندگی ایرج برایش مسجل می‌شود؛ و باز هم دور سلاسل دربه‌دری ایرج با بازگشت به غربت، یک بلیت دو سویه روی دست مخاطب می‌گذارد با پرونده‌ای باز که چیدمان و تصمیم‌گیری و قضاوت را به عهده او می‌گذارد؛

◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

⬇️⬇️⬇️⬇️

لوکیشن رمان از آپارتمان صنم در تهران استارت می‌خورد؛ در حالی که صنم در آشپزخانه مشغول است. و خود شخصاً برای تحویل نامه که حاوی کارت دعوت عروسی است اقدام می‌کند؛ مهرناز برای مقطع ارشد در حال خواندن کتاب است. مهراب ارشد مکانیک است و پس از سربازی به دنبال قول پدر برای مهاجرت به اروپای رؤیاهایش، بی‌صبرانه منتظر عملی شدن وعده‌هاست. حال آن که هیچ خبری از پدر نیست. چشمان صنم ضعیف شده و سرراست‌ترین آدرس دنیا را نمی‌تواند تمییز دهد.
مهراب و مهرناز از موهای درهوا مانده مادر پس از کشیدن چادر از سر کنجکاوی محتوای نامه، متوجه می‌شوند همچین بی‌کس و کار هم نیستند و جایی دیگری در دنیا کسانی هستند که به یادشان هستند؛ حتا اگر آنجا خانه گل انار در روستای باغ سنگ و عروسی حمید کوچولویش باشد. صنم در حالی که کلاف پوست گوجه را می گیرد، عروسی را بهترین فرصت برای فرار از تعطیلات شهریور می‌داند. دبیر تاریخ است و در شرف بازنشستگی و به قولش ملحق شدن به تاریخ. مهرناز جامعه‌شناس و درگیر مباحث انتخابات ریاست جمهوری؛ ملحق شدن به تاریخ را مال کله‌گنده‌ها می‌داند. گل انار تنها خواهر صنم از ازدواج اول مادر است که پدرش را در طفولیت از دست داده و مادربزرگ پدری‌اش تا قبل از مرگ عهده‌دار نگهداری از او بوده است. و تنها میراث گل‌انار از پدر نامش است که به خاطر همزمانی تولدش با غوغای شکوفه‌های انارستان، انتخاب شده. طلاق صنم از ایرج را تنها مهرناز می‌داند و مهراب بی‌خبر از همه جا گم شدن پدر کلافه‌اش کرده.
صنم را عتاب و خطاب می‌کند که «چرا به فکر بابا نیستی که اون سر دنیا تنهاست!» و صنم سر درگم از جنس ناراحتی‌اش که از پدر ناراحت است یا از او و مهرناز؛ و مهرنازی که با ماسکه کردن صنم و مهراب سعی در کنترل اوضاع دارد اما بی‌خبری بد دردی ست. مادر صنم و سرهنگ خسروشاهی پدرش هم دعوتند و ذوق زیادی دارند؛ خاصه که دعوت از سمت گل انار است و مادر حتا در عروسی گل انار نبوده. پر واضح است که گل انار از جناب سرهنگ به واسطه مادربزرگش دل خوشی ندارد. اما جناب سرهنگ با عشقی اساطیری به مادر صنم در سرانه پیری هم جاودان بودن عاشقانه‌هایش را که مهرناز مو به مو می‌داند و صنم از پچ‌پچه‌های مردم شنیده، در عمل ثابت می‌کند. کلیات پرداخت روایت از تهران به جزئی‌پردازی وجب به وجب سفر به سرزمین مفرغ و بلوط و جادو و خرافه خرم‌آباد و ده باغ سنگ، تعمد نویسنده را درباره اهمیت لوکیشن به مخاطب اعلام می‌دارد.
با نزدیک شدن به باغ سنگ دلشوره صنم از سرک‌کشیدن‌های احتمالی فامیل و ترس از لو رفتن رابطه‌اش با ایرج و طلاق، سایه موهومات فکری را بر ذهن و روح صنم می‌گستراند. چرا که باغ سنگ پر رمزورازترین جای دنیاست و همه چیز در جادو غلت می‌زند و خدا نکند فامیل یک موضوع جدید گیرشان بیاید. مهرناز خلاف نظر مادر معتقد است همه ناگزیر از تغییریم و ده باغ سنگ نیز معاف از تغییر نمی‌باشد و راه نجات را قاتی نشدن با فامیل می‌داند. برای مجله می‌نویسد و باید قابل بنویسد؛ قابلی که به نظرش کار را ناقابل می‌کند و امان از ممیزی!! باید جوری باشد که به تریج قبای کسی برنخورد!

◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

⬇️⬇️⬇️⬇️

حتی اگر راجع به سفر استانی «دولت خدمتگزار و عدالت محور» باشد. حال آن که اخبار از سرزمین‌های اشغالی و جنگ و تأثیرش می‌گوید و بر خلاف آنچه نشان می‌دهد جنگ چندان هم بد نیست و خیلی‌ها خوش خوشانشان است!
مهراب به جای تحقیق و کار و دوستی‌یابی در فضای مجازی دنبال بابا می‌گردد. مهراب و صنم منفی باف‌اند و مهرناز به خاطر آگاهی دلشوره چندانی از غیبت پدر ندارد و عصبانی است از پدری که در خوش‌گذرانی است. چون آگاهی زیادی از روابط صنم و ایرج دارد و -تاثیر آگاهی بر ترس و دلشوره- موضوع یکی از مقالاتش بوده! اما وجدان درد دارد از بی‌خبری مهراب؛ باشد که صنم او را فرابخواند تا از عتاب و خطاب خود چشم‌پوشی کند. صنمی که معتقد است دنیا آنقدر کوچک است که هیچ حادثه‌ای پنهان نماند و به قول مادرش خبر را باد می‌برد. بوی هل و میخک و اسفند رد شده از یک سنجاق قفلی از چمدانِ مرموز صنم و خیره‌کنندگی سنگ‌های محبوب زادگاهش دلربا و فیروزه و زیور آلاتش از لاله سرکج بیشتر به مرده ریگِ زنی دهاتی می‌خورد تا صنمی که به واسطه محل کار ایرج فرنگ رفته است. فرنگی که شال زری دوزیِ سلیقه کولی‌وارِ شرقیِ ایرج جایی میان دلِ صنم را می‌سوزاند! آلبوم درون چمدان آغاز نوستالژیک خاطرات مدفون در گوشه گوشه ذهن صنم است و هر عکس رازی دارد. چون همه امورات به خاطره تبدیل می‌شوند و امان از زنده شدن خاطرات! خاصه عکسی که در زیر عکسی دیگر پنهان است. و صنمی که نه اهل امحای تاریخ است و نه دلال افشاگری! و تنها عکس جوانی گل انار در کنار دخترک با پیراهن یقه ب‌ب اولین گره‌گشای رابطه جناب سرهنگ و گل انار است. و عمویی که مرد شرایط و زمانه است و سر هیچ یک از زنانش از سه ازدواج رسمی هوو نیاورده است. به بهانه بچه و دست آخر با فرزندش محصول مؤسسات ناباروری است. در جهت آب شنا کرده است؛ مثل خیلی‌های دیگر! خیلی‌ها به واسطه همین عمو وارد خانواده شده‌اند و خیلی‌ها رفته‌اند! و این خیلی‌ها صالح زارع را از قلم نینداخته است. صالحی که بدجور درهم زیستی مسالمت‌آمیز با زمانه زمین خورده است و عشق دوران شبابش صنم را مفت از چنگ داده و ایرج او را دو دستی قاپیده و خانه عشق اساطیری‌اش را با او و برای او ساخته و پرداخته است؛ ایرجی که علی رغم توانمندی‌هایش در وطن‌شانسی برای ابرازِ وجود نمی‌یابد و رخت مهاجرت بر تن می‌کند شاید هوش و استعدادش را ارج نهند؛ غربتی که از تصور خانم صافی صنم را غرق خوشبختی کرده است و صنم خود می‌داند که ظاهر زندگی‌اش دل خیلی‌ها را سوزانده! چرا که حرص و زیاده‌روی و فرهنگ غلط چشم و هم چشمی مخارج سنگینی در خریدهای غیرضروری موجب شده است. مردم هر دوره عادت دارند برده چیزی باشند در تکرار مکرر تاریخ!
ایرج سؤال تمام مسیرش از خود این است که چرا برگشته؟! و تپش قلبشوقتی وارد فضای ایران شده‌اند برایش عجیب ست. از پله هواپیما پای بر زمینی می‌گذارد که مهراب و مهرناز و صنم با مادربزرگ و پدربزرگ به قصد باغ سنگ ترکش گفته‌اند؛ سردی فرودگاه و عدم حضور هیچ چشم انتظاری برایش تداعی مداوم غریبگی و بازگشت است. باغ سنگ فرصت نابی برای صنم تا بفهمد راستی چه شد که به اینجا رسید؟ و ایرج تا جواب سؤالش را بداند که چه شد که صنم طلاق گرفت! تمام گره‌ها ریشه در زادگاه دارند و تمام گره‌گشایی‌ها نیز؛ هرچند ایرج پشیمانی صنم را از همراهی‌اش برای مهاجرت متأثر از بدگویی‌های مهتاب زن‌برادر صنم و بازگویی تجربه‌ی زندگی در غربت می‌‌داند. به نظرش توطئه مهتاب بود تا کامیار همسرش نگران پدر و مادر نباشد چون صنم هست و همچنان در غربت بمانند! و دلیل طلاق را هم شهلا می‌داند و دروغی که گفته. شهلایی که به بهانه شلوغی منزل برادرش در غیاب ایرج در خانه‌اش می‌مانده و گوشی خانه را هم جواب می‌داده وقتی که صنم تماس گرفته بود! احساس سنگینی و جرم آنقدر آزارش می‌دهد که حوصله مسواک زدن هم ندارد. و حرف‌های زیادی دارد از همان‌ هایی که در وقتش تا پشت دندانش آمده اما هرگز قدرت بیان نیافته‌اند فارغ از بغض و هیجان، راست راست و بدون ابراز علاقه‌ای که ریشه در قلبش داشته است! زندگی رازآلود صنم در خلال مراسمات آیینی حنابندان و عروسی و ختم روی دایره می‌افتد.


◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

⬇️⬇️⬇️⬇️

ایرج بعد از خود درگیری‌اش وقتی با عزمی جزم و امیدی که نافش را به سوغاتی بسته است به آپارتمان پای می‌گذارد با جای خالی خانواده و کارت دعوت عروسی رهسپار موطن می‌شود که هم فال است و هم تماشا. هم راستا با صنم برگ‌برگ زندگی‌اش را می‌کاود و جواب سؤال‌هایش را می‌یابد. در سور و سوگ و هم نوا با آوای لای لای و گلایه‌های سرزمین آبا و اجدادی فراز و فرود زندگی‌اش را به تماشا می‌ایستد. فضای اقلیمی رمان و جزیی‌پردازی خارق‌العاده نویسنده همچون مادری که وظیفه به ثمر رساندن شخصیت‌ها را دارد و نباید چیزی از قلم بیفتد ستودنی‌ست؛ آینه به آینه قصه و فانتزی‌های خرم آباد را به جا و ماندگار به رشته تحریر می‌آورد تا حق مطلب ادا شده باشد. گویی کلید صندوقچه‌ی هزار پیشه آبا و اجدادی خرم‌آباد در دستان توانمندش به ودیعه سپرده شده و اینک مجال تحویل این گنجینه را به اهلش یافته است. می‌نگارد و تاریخ و فرهنگ مردمان منطقه را به حماسی‌ترین شکل ممکن در نای و نوای موسیقی به رقص در می‌آورد. رقصی بدیع و مثال‌زدنی!! خشک سیم و خشک چوب و خشک پوست، از کجا می‌آیدش آوای دوست؟؟؟ مطربانی که با ساز دل می‌نوازند.
آنجا که سرنای شادباش عروسی در مرگ جوانمرد شیرزاد چونان قصه‌ی شاهزاده‌ای -که تنش حرام باد بر خاکی که حریص بلعیدنش است- مویه‌های زنان و دختران سیاوش زمان از دست داده است! می‌نوازد. زمین و زمان در هم می‌آمیزد از حزن و اندوه. و زنان کلاف کلاف چمریانه می‌بافند. زنانی چون گل انار و مادربزرگ که پسر را امتداد با شکوه نسل آدم توی تاریخ می‌داند و داشتن دختر برای پسردارها را یک آرزوی از سر سیری! گل انار نماد دالکه‌های داغداری ست که پیشتر گلونی رنگ و رشمه‌دارش با پره‌های تا مچ آویزان پایکوبانْ نقشِ شادی می‌آفریده، دست در دست شیرزادی که با روی در نقاب خاک کشیدن، آرزوهای مام وطن را با خود به گور برده است که مرده پرستی آیین دیرینه این دیار است! مادرانِ شهیدی که یکی می‌شود گل انار و دیگری کوکب تظاهرات چی! و جواهر مادر جناب سرهنگ زنی که با زخم زبان‌سوز زیادی بر دل عروسش گذاشته است؛ همان جواهری که در مراسمات دایه جنگی بوده است و قیقاج می‌رفته و تیراندازی‌اش در دهات بالا و پایین زبانزد بوده؛ همچون زنی که مشک پر آب بر گرده دارد و کاسه بر سر. اما ذهنیت‌های کلی جزییات قشنگ زیادی را نابود کرده‌اند و مادربزرگی که به نیکی از جواهر یاد می‌کند، گویی مرگ حریم آدم‌ها را محدود و محترم می‌کند!!!
صنم خود هزارتوی شگفت‌انگیزی ست که با دیالوگ‌های حساب و کتاب‌دارش، کارش سورپرایز کردن مخاطب است و هر بار بر خلاف تصور. از بحث درباره مشکلات و معضلات اجتماعی حالش به هم خورده؛ چیزی که خودش هم توی آن دست و پا می‌زند اما نسخه‌اش را برای دیگران پیچیدن خسته‌اش کرده و ارشد را بر خلاف توقعِ منتقدِ ایرج تاریخ خوانده است چرا که تاریخ عرصه روزهای گذشته، فراموشی و دریغ، خنده و حسرت‌های گذراست! و پیش از ورود به باغ سنگ امامزاده مراددهنده‌ای که قالیچه نذری جواهر برای شفای سرهنگ از بیماری در طفولیت زینت بخش گوشه‌ای از آن بوده است. قالیچه‌ای که در هر نقش آن آرزوها و آمال زنان با توصیف زیبای نویسنده بافته شده است. و اینک امامزاده ظاهرش سراپا تغییر یافته و خبری از قالیچه نیست و مادربزرگ نمی‌داند آیا این یکی هم مراددهنده هست یا نه! راضیه به زیارت و بهر شفا آمده با جای خالی سینه و دخترانش مریم و مبینای آینه دق و پسر هرهری‌اش میثم و صالح که هر لحظه حال به‌هم‌زن است برای صنم! چون مانند عموی صنم در انقلاب ذوب شده است. امان از آدم‌های تابع که مدام چون دیوارهای کوت شده پوست روی پوست انداخته‌اند. نگاه راضیه به صنم همان نگاه معروف رقیب است که لحظه به لحظه زندگی‌اش متأثر از سایه سنگین صنم بوده! و صالح تلاشی برای حذف این سایه نکرده است. هر چند که در دایره مردان سیاسی روستا مدام برای خود به دنبال وجهه گم شده مردمی می‌گردد غافل از اینکه آزادگی و مردانگی تنها چیزی ست که تا ابد به تن خاک!!!

◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

⬇️⬇️⬇️⬇️

فریده محصل سابق صنم خبرهای دسته اول دارد و کدام شوکه‌کننده‌تر از اینکه از میان همه دست گل‌های کلاس او در آزمون به‌ورزی روستا قبول شده و نان حماقت مقدسش از رانت‌های برادر شوهرش صالح است. و صنم با یاد گژک هفت سوراخ شیرزاد جوانمرگ یاد آن می‌افتد که هر سوراخ گژک مخفی‌گاه یک درد است الا درد بی‌درمان جنگ که نمی‌شود توی هیچ سوراخی پنهانش کرد. شیرزاد آرش کمانگیر این خطه! چرا که زده و افتاده را توان زد ، مرد آن است که اگر کرد دید و چشید!! راوی دانا به فراخور زمان و مکان و محتوا در مجلدهای فراوان روایت می‌کند و هر روایت به غایت به جاست. نویسنده با انتخاب به جا و شایسته دانای کل، تمام محدودیت‌ها را برای جولان در عرصه رمان از بین برده است؛ هر جا که تصویرسازی کفایت نمی‌کند با گریز به ذهن شخصیت‌های داستانی و با پس و پیش کردن زمان رخدادها کم و کسری به جای نمی‌گذارد؛ زمان داستان و محوریت موضوع‌ها وقصه‌ها به دو دوره قبل و بعد از انقلاب و جاهایی به سال‌ها قبل پهلو می‌زند؛ زبان داستان با جملات و دیالوگ‌های هوشمندانه به روانی هر چه تمام‌تر ماجرا را پیش می‌برد؛ استفاده از کلمات با بار معنایی زیاد سمت و سوی سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و قومیتی داستان را به شفافیت هر چه تمام‌تر پیش روی می‌گذارد؛ و لهجه لری در کار کاملا هویداست. آن جا که گلایه فامیل بمونه برات و آسمان از شلتاق افتاده و سعادت‌باری و نصیبم نکند و عاطل و باطل نشستن و دنیا مردنِ به رشته تحریر درآمده‌اند. لباس عوض کردن پشت چادر در مجلس عروسی، پرت نکردن چیزی که با آن نماز خوانده‌ای، سنجاق‌زدن برای فراری کردن جن و پری، بردن عروس تا دم چشمه برای پر کردن مشک دختران دم بخت و چشم انتظار آمدن شاهزاده‌ی رویاهاشان، پوشاندن ذهنی لباس‌های حاضرین سفره صبحانه از زنان مختلف بر تن شوهر عمه، قتل طفل بی‌گناه و تنها مانده یک تیرو طایفه توسط ارباب خونخوار و قبری که علی رغم تلاش ارباب همچنان میعادگاه تعاریف بی‌گناهی و پاکی‌ست، آب ریختن به آتشگاه با مرگ بزرگ خانواده ، شخصیت‌های متعدد که گاه در قالب راوی در متن ماجرا و گاه در قالب شخصیتی فرعی گوشه‌ای از کار روایت را به خوبی بر عهده دارند؛ نویسنده درجای‌جای رمان، سواد زیاد و تسلط بر وقایع رمان خود را با چشمه‌های روشنی از آگاهی و مستند به منصه ظهور می‌رساند. محتوای پررنگ رمان به این جمله پهلو دارد که هیچ اتفاق اتفاقی اتفاق نمی‌افتد!! و با شرح برهه‌های مختلف زندگی ایرج و صنم از زوایای متعدد مخاطب را درگیر تصمیم هر دو نموده و جا تا جا روشنگر منطق داستانی کار می‌نماید؛ مجموعه‌ای از باید و نبایدها کار زن و مرد اصلی رمان را به اینجا کشانده است. شکستن دلخوشی‌های هر چند بیخودی چه فایده‌ای دارد! چون نیازها رابطه‌ها را محکم‌تر می‌سازند. و کتابخانه مملو از کتب سیاسی تاریخی حال ایرج را بر هم می‌زنند.
◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

⬇️⬇️⬇️⬇️

قضاوت‌ها زیر بزرگترین علامت سوال‌ها قرار می‌گیرند چرا که برای داوری مگر لحظه به لحظه و آن به آن با صنم و ایرج همراه بود تا معلول‌ها را با علل خود درک کرد.
از آن جمله است:
عدم بیان احساسات واقعی طرفین و ایجاد دیواری از جنس غرور و تظاهر بین هر دو عدم شناخت حقیقی و بایدها و نبایدهای طرفین وجود سو تفاهمات بسیار زیاد و عدم تلاش طرفین برای رفع آن‌ها، حضور پر رنگ حواشی در بطن زندگی طرفین و عدم تلاش هر دو برای حذف آن‌ها، بعد مسافت و عدم درک شرایط متقابل و عدم تلاش برای حذف یا درک پذیری هر دو پیشنهاد اصلاح از آن جمله است:
*املای صحیح کلمه ان‌شا‌الله
*اصلاح کلمه سخت در سخت هوای دیدن مادر و سخت منتظر دیدن که به فاصله کوتاهی پشت سر هم آمده
*چهره‌سازی‌ها جامع نیست و به شاخصه‌های مد نظر نویسنده منتهی شده
*ص ۱۴
به نظرم تا ماجرا تازه بوده از شرم یا شاید ترس ناراحت کردنشون چیزی نپرسیدین، بعد هم ی جورایی تابو شده.
مغایرت زمانی دارد چون صنم وجود نداشته و تازگی ماجرا را زیر سوال می برد.
*ص۱۷
پریز اتاقم سوکتش خرابه
اگر سوکت پریز خرابه با جا به جا کردن گوشی درست نمی شود.
*استفاده از ه چسبان در محاوره ها؛
هم فالِ هم تماشا
نه هم فاله هم تماشا
مشکل اینه...
مشکل اینِ...
*حماقت مقدس در هاله ای از ابهام و توضیح مختصر
* لوتی ها نه لوطیا
*گذاردن فتحه و ضمه و کسره الفاظ محلی که خوانش را برای کسانی که زمینه ندارند راحت کند.
*تعاریف زیادی که قرار بود فریده بگوید به یکی دو تا ختم شد
*ص ۲۱۴
هزار پیشه به جای هزار بیشه
*ص ۲۱۵
اصلاح مقایسه تازه خواهر دار شدن گل انار و درد دل با صنم در برابر ندید بدید هایی که تازه خانه و ماشین خریده اند و مدام خانه ام ماشینم می کنند؛
خود جمله و توضیحات قبل کفایت می کرد.
*ص۲۶۲
ماجرای در برف ماندن پدربزرگ و چرایی آن ناتمام ماند.

دو روز پس از مرگ خسرو آواز ایران و در ماتم از دست دادنش

سارا مهرآرا


◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

🎥تاریخچه سیاه IQ

🔹همواره این امکان وجود دارد که دستاورد های بزرگ علمی مورد سوء استفاده ایدئولوژی های مستبد و سیاست های غیر اخلاقی قرار گیرند.
"تاریخچه سیاه آی کیو"، ضمن برشمردن خاستگاه تاریخی آن و تبیین انگیزه های تحلیل ضریب هوشی که همگی گام‌های بلندی در خدمت به بشریت بوده اند، توضیح می‌دهد که چگونه این طرح بزرگ علمی از جایگاه اصلی خود به درآمده و در خدمت امیال و خواستهای سیاستمداران و ایدئولوژی ها، قرار گرفت.

◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

🎥افسانه چپ مغز در برابر راست مغز

🔹مغز و کارکردهای آن چیست؟ چگونه فعالیتهای مغز به بقاء بشر برای ادامه زندگی کمک می‌کند؟ باورهای غلط درباره مغز کدامند؟ تحلیل مختصر مغز و کارکردهای آن موضوع گفتاری است که در این قسمت از ویدئوهای تد مورد بحث گذارده شده است...
◽️@omidesaba
◾️http://omidesaba.com

📚 #آتش_و_خشم (نگاهی به درون کاخ سفید ترامپ)
✍️ #نویسنده : #مایکل_وولف 👤#نشر_ثالث
@omidesaba
www.omidesaba.com 👇👇

📚 #آتش_و_خشم (نگاهی به درون کاخ سفید ترامپ)
✍️ #نویسنده : #مایکل_وولف

📌 برآمدن دونالد ترامپ در ساختار سیاست ایالات متحده آمریکا و تکیه زدن بر کرسی ریاست جمهوری نه تنها مردمان آمریکا و جهانیان که خود او و خانواده اش را نیز در بهت و حیرت فرو برد. تاجری نیویورکی که تا آن زمان بیش تر در عرصه تجارت و ساختمان سازی فعالیت داشت به یکباره ستازه بختش درخشیدن گرفت و اتاق «بیضی شکل کاخ سفید» را از باراک اوباما تحویل گرفت. پس از آن بود که هزاران سوال بی پاسخ اطراف او شکل گرفت. مردی که با خواندن میانه ای ندارد و تشنه دیده شدن است، چطور به قدرت رسید؟ او چگونه می اندیشد و چطور تصمیم می گیرد؟ چهره های کلیدی اطراف او چه روابطی با وی دارند؟ همسر و دختر و دامادش چگونه در کاخ سفید عمل می کنند؟ و ده ها سوال دیگر که مایکل وولف با روایتی بسیار خواندنی سعی داشته است به آن ها پاسخ دهد، این کتاب نتیجه مشاهدات او از حضور ترامپ در کاخ سفید است و وی سعی کرده است با گفتگو با بسیاری از اطرافیان ترامپ پرده از اسرار کاخ سفید آشفته وی بردارد.
بیستم ژانویه 2017 با برگزاری مراسم تحلیف دونالد ترامپ، ایالات متحد آمریکا دست کم از زمان بحران واترگیت به این سو، به خارق العاده ترین طوفان سیاسی خود وارد شد و این امر اصلی ترین دلیل نوشتن این کتاب بود با نزدیک شدن به مراسم روز تحلیف بر آن شدم تا این داستان را به جدیدترین روش متناسب با عصر و زمانه خود بیان کنم. بنابراین تلاش کردم زندگی دونالد ترامپ در کاخ سفید را از چشم نزدیک ترین افرادی که ناظر این زندگی اند روایت کنم.

@omidesaba
www.omidesaba.com

📚 #کار_کار_انگلیس_هاست (چرا ایران به ما بی اعتماد است)
✍️ #نویسنده : #جک_استراو
👤#نشر_کتاب_پارسه
@omidesaba
www.omidesaba.com

📚 #کار_کار_انگلیس_هاست (چرا ایران به ما بی اعتماد است)
✍️ #نویسنده : #جک_استراو (سیاستمدار انگلیسی که طی سالهای 2001 تا 2006 وزیر امور خارجه انگلستان بود)
👤#مترجم: #علی_مجتهدزاده
📌 دیپلمات های انگلیسی همیشه به شوخی به هم می گویند ایران تنها کشور دنیاست که بریتانیا را هنوز یک ابر قدرت می پندارد اما برای مردم ایران که سابقه دویست سال دخالت سیاسی این کشور را در حافظه تاریخی خود حفظ کرده اند این اصلاً شوخی نیست. #جک_استراو
📌 روایتی جذاب که با خواندنش می فهمید چرا بریتانیا در دوران معاصر، پیوسته برای ارتباط با ایران مشکل داشته و چه بهتر که ماجرا از زبان یکی از وزیران خارجه انگلیس گفته شود #تلگراف
📌 ماجرای پر تب و تاب کشوری که در دویست سال گذشته، آماج حمله، اشغال و دخالت بیگانگان بوده و از این مهلکه ها به دشواری جان به در برده است. #تایمز
ایران را نه سیاستمداران جهانی به درستی درک می کنند و نه عامه مردم دنیا، مشکل هم از اینجا آب میخورد که این کشور سوای وسعت زیادش، موقعیت راهبردی کاملاً ویژه ای دارد. جمعیت هشتاد میلیونی اش با آلمان برابر است و از بریتانیا بیشتر، با آن ذخایر نفتی انبوه، متوسط درآمدش البته پایین است اما اقتصادش در کمال شگفتی همچنان مقاومت می کند و در گردش است آن هم پس از این همه تحریمی که به سرش فرود آمده و آن را پس رانده و البته حتی این تحریم ها ایران را در برخی جنبه ها کاملاً مستقل و خودبسنده کرده است.
ایران با سه هزار سال قدمت، تاریخ قابل توجهی هم دارد و فرهنگی چنان غنی که ردپا و اثرش از ترکیه تا هند کشیده و در خود اسلام، قابل ردگیری است و تازه این پایان راه نیست در گذار این تاریخ ایران روابط چشمگیری هم با تمدن اروپایی و فلسفه غرب داشته، اما رد جراحت های عمیقی هم بر تن دارد. بارها این کشور توسط بیگانگان اشغال شده و حتی امروز هم در بعد بین المللی از کژفهمی ها و دریافت اشتباه جهانیان رنج می برد.
در آن منطقه که در دیگ دمان گسست های نژادی و مذهبی می جوشد، ایران ثبات خوبی داشته، هر چند همیشه بستر تنش در آن فراهم است. دونالد ترامپ در این خیال است که اگر ایران را تحت فشار زیاد بگذارد، حکومت آن سرنگون خواهد شد که به نظر من خیالی باطل و کودکانه است. خوشمان بیاید یا نه، ایران نفوذ سیاسی غیرقابل انکاری در لبنان،سوریه، عراق، یمن، بسیاری از کشورهای خلیخ فارس و افغانستان دارد.
@omidesaba
www.omidesaba.com

🎙فیلوسوفیا
🔸پادکست شماره 7
🔻اگزیستانسیالیسم و موضوع فلسفه
▫️@omidesaba
▪️http://omidesaba.com
⬇️⬇️⬇️⬇️

🎙فیلوسوفیا
🔸پادکست شماره 7
🔻اگزیستانسیالیسم و موضوع فلسفه

انسانها تنها موجوداتی هستند که می توانند به وسیله خود، مورد تحلیل و شناسایی قرار گیرند. اگزیستانسیالیزم یکی از مکاتب فلسفی است که تمام همت خود را مصروف شناساندن انسان کرده است؛ اینکه ما چگونه موجوداتی هستیم؟ و به چه روشی می‌توان آدمیان را شناخت؟ و در این راه چه ابزارهایی داریم؟ مباحثی است که در این گفتار مطرح شده است..

▫️@omidesaba
▪️http://omidesaba.com

📚 #خاستگاه_روانی_پوپولیسم
✍️ #نویسنده : #سحر_صنیعی
👤#نشر_مهرگان_خرد
@omidesaba
www.omidesaba.com

📚 #خاستگاه_روانی_پوپولیسم
✍️ #نویسنده : #سحر_صنیعی

✅ نظام های سیاسی و اجتماعی در اعصار بشری همواره ریشه در نحوه ی تعاملات فردی و برداشت انسان ها از محیط اطراف داشته است. هنگامی که مردم یک سرزمین را دموکرات و مردم سرزمینی دیگر حامی استبداد تلقی می شوند، بیش از پیش به نحوه برداشت آن ها از سیاست و اجتماع مربوط می شود. این موضوع به طور کلی به رابطه ی روان شناسی و سیاست ارتباط پیدا می کند، بدین معنا که ریشه های روانی نظام های سیاسی چیست؟ گذشته مردم یک سرزمین چه نقشی در تعیین نظام های سیاسی آن ها دارد؟ چرا برخی کشورها بطور دائم در معرض خطر استبداد سیاسی، پوپولیسم و اقتدارگرایی قرار دارند؟ و خطرات دموکراسی در آینده چیست؟ به نظر میرسد مسائل روانی مردم جوامع گوناگون نقش بسزایی در سرنوشت سیاسی آن ها ایفا می کند. بدین جهت ما نیازمند روانشناسی سیاسی هستیم. البته روان شناسی سیاسی تا حدودی می تواند ما را نسبت به محیط درونی و در نهایت نسبت به محیط اطراف مان هوشیارتر سازد. از این جهت که شناخت دنیای درون افراد و بررسی احوالات گذشته آنان بصیرتی ایجاد می کند که در سایه آن می توان خطرات سیاست را گوشزد کرد و در قبال آینده سیاست و نظام های سیاسی تصمیماتی منطقی اتخاذ کرد.
روانشناسان سیاسی یاور مصونیت از حقوق انسانی و هدایتگر آنان برای آگاهی از جنبه های زیرین سیاست هستند. به عبارتی ساده تر، روانشناسی سیاسی به ما یاد می دهد که برای شناخت نظام های سیاسی و از همه مهم تر ترسیم نقشه راهی برای آینده سیاسی جوامع معاصر به کندوکاو در گذشته افراد، تاریخ ملل، اسطوره های سیاسی و اجتماعی، نگرش اقوام گوناگون نسبت به سیاست و نظام سیاسی و واکاوی نگرش افراد روی بیاوریم و از تحلیل های سطحی و عامیانه بپرهیزیم. از این جهت روانشناسی سیاسی علمی «ژرفانگر» است و به دلیل آن که به رفتارهای فرهنگی و درونی افراد توجه می کند، رویکردی فرهنگی نیز تلقی می شود.
✅ روانشناسی سیاسی به خاستگاه روانی پوپولیسم سیاسی می پردازد. بدین معنا به دنبال بررسی این مسئله است که مسائل روانی افراد تا چه اندازه می توانند در شکل گیری نظام های سیاسی پوپولیستی نقش داشته باشند. اگر نظام های سیاسی پوپولیستی را آن چنان که در علم سیاسی با عنوان نظام سیاسی «توده گرا» شناخته می شوند، در نظر بگیریم نقش رفتارهای روانی انسان ها در شکل گیری آن بسی حائز اهمیت است. ضرورت بحث از آن رو است که به رغم تغییر و تحولات سیاسی و تبدیل دموکراسی به عنوان نظام سیاسی مطلوب، همواره خطر پوپولیسم و اقتدارگرایی نظام های سیاسی را تهدید می کند. این تهدیدها در عصر مدرن نه تنها کمتر نشده اند که حتی افزایش چشم گیری داشته اند.
به قدرت رسیدن هیتلر در آلمان، موسولینی در ایتالیا و قدرت گیری روزافزون رهبران پوپولیست در شرق و غرب عالم گواهی بر این ادعاست. ضمن اینکه نظام های سیاسی پوپولیستی الزاماً به نظام های توتالیتر ختم نمی شود، بلکه طیف متعددی از توتالیتاریسم نازیسم در آلمان و نظام های سیاسی پوپولیست در امریکای لاتین و حتی ترکیه معاصر و . . . را در بر می گیرد. محور اصلی بحث حاضر این است که افراد یک جامعه چگونه ممکن است خود را پذیرای نظامی پوپولیست نمایند که راه را بر عقلانیت سیاسی و خِرَد فردی و جمعی می بندد، حال در راس این نظام حزب ناسیونالیست سوسیال قرار گرفته باشد یا ساندنیست ها در نیکاراگوئه و . . .یا ونزوئلا و ...
@omidesaba
www.omidesaba.com

📚 #نیم_نگاه
✍️ #نویسنده : #مصطفی_رحیمی
@omidesaba
www.omidesaba.com 👇👇👇

📚 #نیم_نگاه
✍️ #نویسنده : #مصطفی_رحیمی

✅ در گرماگرم هجوم طاعون، «هر یک از همشهریان ما مشغولیات عادی زندگی خود را تا حد امکان دنبال می کردند.» و «هنوز هم مثل سابق اشتغالات شخصی خود را در درجه اول اهمیت قرار می دادند.» . . . بیشتر مردم بخصوص نسبت به آنچه عادات شان را بر هم میزد یا مزاحم منافع شان می شد حساسیت داشتند.» و «این تسلیم عمومی، که به مرور زمان می توانست روحیات آنان را معتدل تر سازد، به آدم های مهملی تبدیل شان کرد.» و طبیعی است که «فقر» آینده ای که رفته رفته هر گونه امیدی از آن سلب می شود، سکوتی که شب ها بر دور میز حکمفرماست . . . در چنین دنیایی دیگر جایی برای عشق باقی نمی ماند.» و «همشهریان ما، بی حافظه و بی امید تنها در زمان حال مستقر بودند. در واقع همه چیز برای آنان به صورت زمان حال در می آمد. باید این را گفت که طاعون همه قدرت عشق و حتی دوستی را از آنان سلب کرده بود، زیرا عشق کمی به آینده احتیاج دارد و دیگر برای ما فقط لحظه ها وجود داشت.» مساله ای که در اینجا مطرح می شود آنست که ببینیم آیا می توان سهم خود را از طاعون زدگان جدا کرد؟ «طاعون نداشتن کافی نیست . . . ـ» و «عده ای دست به هیچ کاری نزده اند، حال آن که بیماری با همه سر و کار دارد. هر کس باید وظیفه خود را انجام دهد.» و «سخاوت حقیقی درباره آینده آنست که هم اکنون هر چه داریم بدهیم.ـ» و یا «باید با هم دوست داشت یا با هم مُرد» و در سرزمین طاعون جزیره ای وجود ندارد.»
آرزوی خوشبختی آرزوی مقدسی است، به شرط آن که در اندیشه خوشبختی دیگران هم باشیم، «ریو آرزو میکرد که همه آنان که همدیگر را دوست دارند بهم برسند، اما قوانین و مقررات در میان بود، طاعون در میان بود و او وظیفه داشت آن کاری را انجام دهد که ضروری است. و گوئی به دنبال این مطلب می آید: «آه، می فهمم. شما می خواهید از خدمت به عامه مردم صحبت کنید، اما خیر و صلاح عامه از خوشبختی فرد فرد آنها تشکیل شده است.»
طاعون بر همه شهر مسلط است. «کسی نمی خندد مگر مست ها» و پر واضح است که «اگر بیماری گسترش یابد مرزهای اخلاق دورتر می شود.» و مهم آن که: «طاعون قضاوت درباره ارزش ها را از میان برده بود و بهترین نمونه این حالت آن بود که دیگر . . . همه چیز را از یک جا می پذیرفتند.» و «هیچکس احساسات عالی نداشت. همه دچار احساسات یکنواخت بودند.»
آیا می توان در برابر این وضع بی اعتنا و خونسرد بود؟ «وقتی انسان مصیبتی را که طاعون همراه می آورد می بیند، باید دیوانه یا کور یا بزدل باشد که در برابر آن تسلیم شود.» در حالی که بدبختانه «همشهریان ما خود را با طاعون تطبیق داده بودند.» و هیچ چیز بدتر از این تسلیم نیست، زیرا رفته رفته عادت می شود و «بدبختی همین است، زیرا عادت به نومیدی از خود نومیدی بدتر است.»
اکنون چه باید کرد؟ «باید سختی ها را درمان کرد، پیش از آن که بخواهیم فضایل آن را ثابت کنیم.» و «باید به هر ترتیبی که باشد جنگید و نیابد به زانو در افتاد. همه مساله در این بود که تا حد امکان از مردن انسان های بیشتر و از آشنایی آنان با جدایی ابدی جلوگیری کرد و برای این کار تنها یک راه وجود داشت و آن درهم شکستن طاعون بود، و «فعلا مائیم و بیماران که باید درمان شان کرد. بعدها آنان فکر خواهند کرد و من هم . اما فوری تر از همه درمان آنهاست.» اگر «پیروزی ها همیشه موقتی است»، چه باک. «این دلیل نمی شود که ما دست از مبارزه برداریم . . . »
بی گمان راه هموار نیست، «در تاریخ ساعتی فرا میرسد که در آن، آن که جرات کند و بگوید دو دو تا چهار تا می شود مجازاتش مرگ است،» ولی ما باید «بی آن که نقش قهرمان بازی کنیم، در اندیشه نجات عمومی باشیم. «زیرا در اینجا مساله قهرمانی در میان نیست بلکه شرافت در میان است.» اگر پیشرفت طاعون سریع است بدان سبب است که وسایل مبارزه با طاعون چندان زیاد نیست. ما آدم کم داریم . . .
بیشتر متفکران قرن بیستم و از جمله #کامو بر این عقیده اند که «طبیعت بشری» وجود ندارد. انسان به حکم سرنوشت نه دیو است نه فرشته، نه گرگ است نه گوسفند سلیم. انسان، انسان است. موجودی که کار او، آرمان او، طرح های او، عشق او در سازمان وجودی خودش موثر است. زنبور عسل همیشه زنبور عسل است. اما انسان همیشه چیزی است، جز آن که لحظه ای پیش بوده است و انسان فردا، انسان امروز است به اضافه چیز پیش بینی نشدنی دیگری. انسان همیشه بیرون از مرزهای خویش است.
ولی آیا در خمیرمایه او، در اعماق وجود او، هیچ نیست؟ چرا، «آن چه انسان در میان بلایا می آموزد، این است که: در درون افراد بشر ستودنی ها بیش از تحقیر کردنی هاست.»
اما آیا به اتکاء این ستودنی ها میتوان در آفتاب روئی نشست و به انتظار بهار شکوفا، زندگی بود؟ نه، زیرا «باسیل طاعون هرگز نمی میرد و از میان نمی رود» پس خوشبخت بودن با نگهداری خوشبختی ملازمه دارد، باید با طاعون مبارزه کرد.
@omidesaba
www.omidesaba.com

📚رضاشاه و جنبش های دانشجویی

👤 #فریما_دستیار
@omidesaba
http://omidesaba.com
⬇️⬇️⬇️⬇️