کتاب ایران از نگاه سوروگین
محصول مشترک از انتشارات برجسته و انتشارات زمان
سوروگین عکاس متولد سفارت روس در تهران در ۱۸۴۰ است. در کودکی چند سال در تهران بود. سال ۱۸۷۰ به همراه برادرانش کولیا و امانوئل به ایران آمدند و در تبریز سکونت گزیدند. آنها بعد از مدتی در خیابان علاءالدوله (خیابان فردوسی) تهران یک استودیو عکاسی گشودند. سوروگین موفق به جمع‌آوری 7000 نگاتیو شیشه‌ای عکس شد. عکس‌های این مجموعه را می‌توان در مجموعة آثار عکاسان ایران بوسخارت (Bosschart) مشاهده کرد. مجموعه عکس‌هایی از سلسله قاجار، آثار باستانی و زندگی روزانة اقوام شاهسون، کرد، لر و ارمنی و مردم تهران می‌باشد. مجموعه بوسخارت، سوروگین را بهتر به ما می‌شناساند. سوروگین سعی می‌کرد تا جنبه‌هایی از فرهنگ ایرانی همچون زندگی زنان، مذهب، جشن و تنبیه خلافکاران را به نمایش درآورد. سوروگین به خاطر تک‌چهره‌های خوبی که می‌گرفت، عکاس عالیرتبه دربار ناصرالدین شاه و جانشینانش و حتی رضا شاه گردید.
تعدادی از عکس‌های سوروگین از وقایع آن زمان که در مجموعه بوسخارت موجود نیست، نشان دهنده وضعیت سیاسی تهران است. مهمترین این عکس‌ها مراسم دفن ناصرالدین شاه، اعدام خلافکاران، فعالیتهای سیاسی و بعد از آن انقلاب مشروطه را نشان می‌دهد. عکس‌های سوروگین از لحاظ فضا و نورپردازی قابل توجه و منحصر به فرد می‌باشند. نورپردازی در تک‌چهره‌‌هایی که در استودیو گرفته شده به صورت مورب بوده و حالتی آسمانی و بهشتی به عکس می‌دهد. عکس‌های خارج از استودیو هم به علت روش استفاده از نور فضای آزاد حالتی طبیعی دارند. تعدادی از این عکس‌ها که به علت طولانی بودن زمان لازم برای عکاسی نمایشی هستند، تقریباً به صورت عکسی که فوری گرفته شده است به نظر می‌رسند.
در سال ۱۹۰۸ (سالی پر از نا آرامی‌های سیاسی) خانواده سوروگین به علت ارتباطشان با جنبش مشروطه دچار مشکلات زیادی شده و مجبور به پناه بردن به سفارت انگلستان گردیدند. با وجود اینکه سوروگین روسی بود ولی سفارت انگلستان را بر سفارت روسیه که محمد علی شاه و استبداد حمایت می‌کرد ترجیح داد.
در زمان رضاشاه نگاتیوهای شیشه‌ای او به بهانه اینکه ایران قدیم و منسوخ شده را نشان می‌دهند توقیف گردید. بدین ترتیب تلاش‌ها و سرمایه‌گذاری موفق سوروگین به پایان رسید. یکی از دخترانش به نام ماری، موفق شد ششصد و نود و شش نگاتیو توقیف شده را پس بگیرد. نگاتیوها وقف هیأت تبلیغی کلیسای پروتستان آمریکایی در تهران گردید.
مجموعة بوسخارت از آثار عکاسان ایرانی، تصویری منحصر به فرد از پایان یک قرن در ایران است. سوروگین نه تنها گذر زمانی را در ایران به تصویر آورده بلکه در عکس‌هایش سیر تغییر و تحولات و به وجود آمدن ایرانی جدید را ثبت کرده است. او تصویری مستند از اواخر دورة قاجار، (1930-1870 میلادی) یعنی زمانی که تمام جوانب جامعه ایران دچار تغییر و تحول عظیمی شد، برای ما بجا گذاشته است. سوروگین در ۱۳۱۲ شمسی در تهران فوت کرد و در قبر خانوادگی اش دفن شد
@omidesaba
👇👇👇
محصول مشترک از انتشارات برجسته و انتشارات زمان
سوروگین عکاس متولد سفارت روس در تهران در ۱۸۴۰ است. در کودکی چند سال در تهران بود. سال ۱۸۷۰ به همراه برادرانش کولیا و امانوئل به ایران آمدند و در تبریز سکونت گزیدند. آنها بعد از مدتی در خیابان علاءالدوله (خیابان فردوسی) تهران یک استودیو عکاسی گشودند. سوروگین موفق به جمع‌آوری 7000 نگاتیو شیشه‌ای عکس شد. عکس‌های این مجموعه را می‌توان در مجموعة آثار عکاسان ایران بوسخارت (Bosschart) مشاهده کرد. مجموعه عکس‌هایی از سلسله قاجار، آثار باستانی و زندگی روزانة اقوام شاهسون، کرد، لر و ارمنی و مردم تهران می‌باشد. مجموعه بوسخارت، سوروگین را بهتر به ما می‌شناساند. سوروگین سعی می‌کرد تا جنبه‌هایی از فرهنگ ایرانی همچون زندگی زنان، مذهب، جشن و تنبیه خلافکاران را به نمایش درآورد. سوروگین به خاطر تک‌چهره‌های خوبی که می‌گرفت، عکاس عالیرتبه دربار ناصرالدین شاه و جانشینانش و حتی رضا شاه گردید.
تعدادی از عکس‌های سوروگین از وقایع آن زمان که در مجموعه بوسخارت موجود نیست، نشان دهنده وضعیت سیاسی تهران است. مهمترین این عکس‌ها مراسم دفن ناصرالدین شاه، اعدام خلافکاران، فعالیتهای سیاسی و بعد از آن انقلاب مشروطه را نشان می‌دهد. عکس‌های سوروگین از لحاظ فضا و نورپردازی قابل توجه و منحصر به فرد می‌باشند. نورپردازی در تک‌چهره‌‌هایی که در استودیو گرفته شده به صورت مورب بوده و حالتی آسمانی و بهشتی به عکس می‌دهد. عکس‌های خارج از استودیو هم به علت روش استفاده از نور فضای آزاد حالتی طبیعی دارند. تعدادی از این عکس‌ها که به علت طولانی بودن زمان لازم برای عکاسی نمایشی هستند، تقریباً به صورت عکسی که فوری گرفته شده است به نظر می‌رسند.
در سال ۱۹۰۸ (سالی پر از نا آرامی‌های سیاسی) خانواده سوروگین به علت ارتباطشان با جنبش مشروطه دچار مشکلات زیادی شده و مجبور به پناه بردن به سفارت انگلستان گردیدند. با وجود اینکه سوروگین روسی بود ولی سفارت انگلستان را بر سفارت روسیه که محمد علی شاه و استبداد حمایت می‌کرد ترجیح داد.
در زمان رضاشاه نگاتیوهای شیشه‌ای او به بهانه اینکه ایران قدیم و منسوخ شده را نشان می‌دهند توقیف گردید. بدین ترتیب تلاش‌ها و سرمایه‌گذاری موفق سوروگین به پایان رسید. یکی از دخترانش به نام ماری، موفق شد ششصد و نود و شش نگاتیو توقیف شده را پس بگیرد. نگاتیوها وقف هیأت تبلیغی کلیسای پروتستان آمریکایی در تهران گردید.
مجموعة بوسخارت از آثار عکاسان ایرانی، تصویری منحصر به فرد از پایان یک قرن در ایران است. سوروگین نه تنها گذر زمانی را در ایران به تصویر آورده بلکه در عکس‌هایش سیر تغییر و تحولات و به وجود آمدن ایرانی جدید را ثبت کرده است. او تصویری مستند از اواخر دورة قاجار، (1930-1870 میلادی) یعنی زمانی که تمام جوانب جامعه ایران دچار تغییر و تحول عظیمی شد، برای ما بجا گذاشته است. سوروگین در ۱۳۱۲ شمسی در تهران فوت کرد و در قبر خانوادگی اش دفن شد
@omidesaba
👇👇👇
دسته عزاداران و قفل به تن عکس از سوروگین
در آن زمان بعضی عزاداران پوست بدن خود را سوراخ می کردند وبه آن قفل می زدند آنهارا قفل به تن می گفتند
@omidesaba
👇👇👇
در آن زمان بعضی عزاداران پوست بدن خود را سوراخ می کردند وبه آن قفل می زدند آنهارا قفل به تن می گفتند
@omidesaba
👇👇👇
جوریدن سر . عکس از سوروگین
در زمانی نه چندان دور شپش و کک لباس و سر هم دیگر را جستجو و
می کشتند
@OMIDESABA
👇👇👇
در زمانی نه چندان دور شپش و کک لباس و سر هم دیگر را جستجو و
می کشتند
@OMIDESABA
👇👇👇
کتابخانه یاپی کردی استانبول
ما در کتاب و کتابخوانی و کتابخانه در کجا ایستاده ایم ؟
@omidesaba www.omidesaba.com
👇👇👇
ما در کتاب و کتابخوانی و کتابخانه در کجا ایستاده ایم ؟
@omidesaba www.omidesaba.com
👇👇👇
کتابخانه‌های استانبول:
خلاصه گزارش از سایت
BLARB Los Angeles review of books
31 اکتبر 2017
کایا گِنچ kaya genç
موسسه‌ی آمار ترکیه ماه گذشته اعلام کرد که تعداد اعضای کتابخانه‌ها در ترکیه، در سال 2016 در مقایسه با سال گذشته، به میزان 24.1 درصد رشد داشته است.
در میان کتابخانه‌های استانبول بعضی به مددِ مالیات، برخی از صدقه سرِ بانک‌ها و یکی نیز به‌همتِ نظام سلطنتی انگلیس سرِپا هستند. کتابخانه‌ی «سالْت» SALT حدود 110هزار جلد کتاب را در خود جای‌داده، و در سال گذشته پذیرای 47 هزار خواننده بوده است. بودجه‌ی این کتابخانه را بانک خصوصیِ «گارانتی» Garanti تأمین می‌کند. این جزئی از روندی است که ترکیه در پیش گرفته‌است.
در ماه سپتامبرِ امسال، پس از سال‌ها نوسازی و تعمیرات، مرکزی فرهنگیِ بانک خصوصی دیگری به نام «یاپی‌کِرِدی» Yapı Kredi افتتاح شد. کتابخانه‌ی این مجموعه در حدود 80 هزار جلد کتاب و صدها نسخه‌ی تاریخی را در خود جای‌داده‌است.
کمی آن‌طرف‌تر مؤسسه‌ی تحقیقاتی استانبول واقع‌شده، که کتابخانه‌ی تخصصی استانبول است و 40هزار کتاب دارد. کتاب‌ها در ساختمانِ سه طبقه طوری چیده‌شده‌اند که سه لایه از تاریخ استانبول را پوشش‌دهند: دوره‌ی بیزانسی، دوره‌ی عثمانی، و دوره‌ی جمهوری. ساختمان کتابخانه که متعلق به قرن 19 میلادی است و توسط معمار ایتالیایی «گوگلیِلمو سِمپِرینی» Guglielmo Semprini طراحی شده، کف‌پوشهای چوبی دارد و مجموعه‌ی بزرگی از تک‌نگاری‌هایی درباره‌ی استانبول را در خود حفظ می‌کند. کتابخانه‌ی آتاتورک، که نامش را از مؤسسِ سکولارِ جمهوریِ ترکیه وام گرفته، بیشترین مراجعه‌کننده را دارد. معروف است که ورود به این کتابخانه که حدود 50 هزار جلد کتاب دارد به این راحتی‌ها نیست. اما قطعاً به سختی‌اش می‌ارزد: کتابخانه شبانه‌روزیست و پنجره‌ی قرائت‌خانه‌ی اصلیْ منظره‌ی کاملی از تنگه‌ی بسفر را پیش چشمتان می‌گذارد. کتابخانه‌ی آتاتورک هم‌سن‌و‌سالِ جمهوریِ ترکیه است و صبح‌ها اطراف ورودی کتابخانه صف درازی به‌چشم می‌خورد.
اخیراً در نیویورک کتابخانه‌ای به‌علت کسریِ بودجه در حال انحلال بود. اما برخلاف کشوری مانند آمریکا، در ترکیه بانک‌ها ، حامیان و ناجیان کتابخانه ها هستند. کتابخانه‌ی سالت تابستان امسال یک رابط واقعیت مجازی راه‌اندازی کرد که به کاربران امکان جستجو در مجموعه‌ی کتاب‌های آن را می‌دهد. رابطِ مذکور با همکاری برنامه‌ی هنرمندان و هوشِ ماشینیِ گوگل طراحی شد. طراحی ساختمان این کتابخانه جایزه‌ی مؤسسه‌ی معمارانِ آمریکا را از آن خود کرد و نمونه‌هایی از هنرهای معاصر در جای‌جای آن به چشم می‌خورد.
@OMIDESABA
👇👇👇
خلاصه گزارش از سایت
BLARB Los Angeles review of books
31 اکتبر 2017
کایا گِنچ kaya genç
موسسه‌ی آمار ترکیه ماه گذشته اعلام کرد که تعداد اعضای کتابخانه‌ها در ترکیه، در سال 2016 در مقایسه با سال گذشته، به میزان 24.1 درصد رشد داشته است.
در میان کتابخانه‌های استانبول بعضی به مددِ مالیات، برخی از صدقه سرِ بانک‌ها و یکی نیز به‌همتِ نظام سلطنتی انگلیس سرِپا هستند. کتابخانه‌ی «سالْت» SALT حدود 110هزار جلد کتاب را در خود جای‌داده، و در سال گذشته پذیرای 47 هزار خواننده بوده است. بودجه‌ی این کتابخانه را بانک خصوصیِ «گارانتی» Garanti تأمین می‌کند. این جزئی از روندی است که ترکیه در پیش گرفته‌است.
در ماه سپتامبرِ امسال، پس از سال‌ها نوسازی و تعمیرات، مرکزی فرهنگیِ بانک خصوصی دیگری به نام «یاپی‌کِرِدی» Yapı Kredi افتتاح شد. کتابخانه‌ی این مجموعه در حدود 80 هزار جلد کتاب و صدها نسخه‌ی تاریخی را در خود جای‌داده‌است.
کمی آن‌طرف‌تر مؤسسه‌ی تحقیقاتی استانبول واقع‌شده، که کتابخانه‌ی تخصصی استانبول است و 40هزار کتاب دارد. کتاب‌ها در ساختمانِ سه طبقه طوری چیده‌شده‌اند که سه لایه از تاریخ استانبول را پوشش‌دهند: دوره‌ی بیزانسی، دوره‌ی عثمانی، و دوره‌ی جمهوری. ساختمان کتابخانه که متعلق به قرن 19 میلادی است و توسط معمار ایتالیایی «گوگلیِلمو سِمپِرینی» Guglielmo Semprini طراحی شده، کف‌پوشهای چوبی دارد و مجموعه‌ی بزرگی از تک‌نگاری‌هایی درباره‌ی استانبول را در خود حفظ می‌کند. کتابخانه‌ی آتاتورک، که نامش را از مؤسسِ سکولارِ جمهوریِ ترکیه وام گرفته، بیشترین مراجعه‌کننده را دارد. معروف است که ورود به این کتابخانه که حدود 50 هزار جلد کتاب دارد به این راحتی‌ها نیست. اما قطعاً به سختی‌اش می‌ارزد: کتابخانه شبانه‌روزیست و پنجره‌ی قرائت‌خانه‌ی اصلیْ منظره‌ی کاملی از تنگه‌ی بسفر را پیش چشمتان می‌گذارد. کتابخانه‌ی آتاتورک هم‌سن‌و‌سالِ جمهوریِ ترکیه است و صبح‌ها اطراف ورودی کتابخانه صف درازی به‌چشم می‌خورد.
اخیراً در نیویورک کتابخانه‌ای به‌علت کسریِ بودجه در حال انحلال بود. اما برخلاف کشوری مانند آمریکا، در ترکیه بانک‌ها ، حامیان و ناجیان کتابخانه ها هستند. کتابخانه‌ی سالت تابستان امسال یک رابط واقعیت مجازی راه‌اندازی کرد که به کاربران امکان جستجو در مجموعه‌ی کتاب‌های آن را می‌دهد. رابطِ مذکور با همکاری برنامه‌ی هنرمندان و هوشِ ماشینیِ گوگل طراحی شد. طراحی ساختمان این کتابخانه جایزه‌ی مؤسسه‌ی معمارانِ آمریکا را از آن خود کرد و نمونه‌هایی از هنرهای معاصر در جای‌جای آن به چشم می‌خورد.
@OMIDESABA
👇👇👇
Forwarded from بامداد امید ارومیه
Forwarded from بامداد امید ارومیه
ارسطو ok 1.pdf
281.9 KB
پرونده تاریخ فلسفه ،ارسطو
قسمت سیزدهم بخش یک
قسمت سیزدهم بخش یک
ظلمت در نیمروز. نشر ماهی
آرتور کوستلر:
ما تاریخ را کامل‌تر از دیگران آموخته‌ایم. می‌دانیم که تاریخ برای فضیلت ارزشی قائل نیست، و جنایت‌ها مکافات نمی‌شوند؛ ولی هر خطایی عواقب خود را دارد که دامن هفت نسل را می‌گیرد و هر فکر غلطی که دنبال می‌کنیم، جنایتی است که در حق نسل‌های آینده مرتکب می‌شویم. در نتیجه، افکار غلط را باید همان‌گونه مجازات کنیم که دیگران جنایت را مجازات می‌کنند: با مرگ.
شخصیت‌های این کتاب خیالی‌اند. شرایط تاریخی‌ای که آنها را به عمل واداشته واقعی است. سرگذشت ن.س. روباشف آمیزه‌ای است از سرگذشت عده‌ای که قربانی به اصطلاح محاکمه‌های مسکو بودند. نویسنده با بسیاری از آنها شخصاً آشنا بوده است. این کتاب به خاطرۀ آنها تقدیم می‌شود.
پس از مدتها حبس و بازجویی زمانیکه از متهم روباشف سؤال شد که آیا به جرم خود اعتراف می‌کند، با صدای رسا پاسخ داد:«بله». متهم همچنین به پرسش دیگر دادستان در این مورد که آیا عامل ضد انقلاب بوده است، با صدایی آهسته‌تر پاسخ مثبت داد.»
«زمانی که از متهم سؤال شد که آیا برای دفاع از خود وکیل مدافع می‌خواهد، اظهار داشت که از این طریق صرف‌نظر می‌کند. دادگاه سپس به قرائت کیفر خواست پرداخت . . .»
شصت سال پیش که نخستین ترجمۀ فارسی ظلمت در نیمروز منتشر شد، حکومت شوروی در میان طیفی از روشنفکران ایرانی طرفداران بسیار داشت و انتشار این رمان اقدامی در ضدیت با حکومت کشور شوراها به شمار می‌رفت. خیلی‌ها انتشار آن را در فضای جنگ سرد از اقدامات تبلیغاتی دولت امریکا برای خدشه‌دارکردن اعتبار نظام سوسیالیستی می‌دانستند. هواداران حکومت شوروی به تبلیغات علیه کوستلر دامن می‌زدند و ضعف‌های او را بزرگ می‌کردند. امروزه، اما، از حکومت شوراها نشانی به‌جا نمانده و قربانیان محاکمه‌های استالینی حیثیت به تاراج رفتۀ خود را رسماً بازیافته‌اند. ظلمت در نیمروز اکنون به سان یادگاری از یکی از سیاه‌ترین دوره‌های تاریخ بشر به‌جا مانده است. شاید اکنون بتوانیم این رمان مهم سیاسی را با نگاهی تازه و فارغ از حاشیه‌ها به عنوان اثر ادبی مستقلی بخوانیم و ارزش‌های آن را بهتر درک کنیم.
@OMIDESABA
www.omidesaba.com
آرتور کوستلر:
ما تاریخ را کامل‌تر از دیگران آموخته‌ایم. می‌دانیم که تاریخ برای فضیلت ارزشی قائل نیست، و جنایت‌ها مکافات نمی‌شوند؛ ولی هر خطایی عواقب خود را دارد که دامن هفت نسل را می‌گیرد و هر فکر غلطی که دنبال می‌کنیم، جنایتی است که در حق نسل‌های آینده مرتکب می‌شویم. در نتیجه، افکار غلط را باید همان‌گونه مجازات کنیم که دیگران جنایت را مجازات می‌کنند: با مرگ.
شخصیت‌های این کتاب خیالی‌اند. شرایط تاریخی‌ای که آنها را به عمل واداشته واقعی است. سرگذشت ن.س. روباشف آمیزه‌ای است از سرگذشت عده‌ای که قربانی به اصطلاح محاکمه‌های مسکو بودند. نویسنده با بسیاری از آنها شخصاً آشنا بوده است. این کتاب به خاطرۀ آنها تقدیم می‌شود.
پس از مدتها حبس و بازجویی زمانیکه از متهم روباشف سؤال شد که آیا به جرم خود اعتراف می‌کند، با صدای رسا پاسخ داد:«بله». متهم همچنین به پرسش دیگر دادستان در این مورد که آیا عامل ضد انقلاب بوده است، با صدایی آهسته‌تر پاسخ مثبت داد.»
«زمانی که از متهم سؤال شد که آیا برای دفاع از خود وکیل مدافع می‌خواهد، اظهار داشت که از این طریق صرف‌نظر می‌کند. دادگاه سپس به قرائت کیفر خواست پرداخت . . .»
شصت سال پیش که نخستین ترجمۀ فارسی ظلمت در نیمروز منتشر شد، حکومت شوروی در میان طیفی از روشنفکران ایرانی طرفداران بسیار داشت و انتشار این رمان اقدامی در ضدیت با حکومت کشور شوراها به شمار می‌رفت. خیلی‌ها انتشار آن را در فضای جنگ سرد از اقدامات تبلیغاتی دولت امریکا برای خدشه‌دارکردن اعتبار نظام سوسیالیستی می‌دانستند. هواداران حکومت شوروی به تبلیغات علیه کوستلر دامن می‌زدند و ضعف‌های او را بزرگ می‌کردند. امروزه، اما، از حکومت شوراها نشانی به‌جا نمانده و قربانیان محاکمه‌های استالینی حیثیت به تاراج رفتۀ خود را رسماً بازیافته‌اند. ظلمت در نیمروز اکنون به سان یادگاری از یکی از سیاه‌ترین دوره‌های تاریخ بشر به‌جا مانده است. شاید اکنون بتوانیم این رمان مهم سیاسی را با نگاهی تازه و فارغ از حاشیه‌ها به عنوان اثر ادبی مستقلی بخوانیم و ارزش‌های آن را بهتر درک کنیم.
@OMIDESABA
www.omidesaba.com
کهن ترین سند بازمانده درباره دریای خزر متعلق به هرودت مورخ یونانی است. وی مستقل بودن این دریا را از دریاهای دیگر دریافته بود .
انتشارات امید صبا پاییز ۱۳۹۶
@bamdadeomideurmia
www.omidesaba.com
👇👇
انتشارات امید صبا پاییز ۱۳۹۶
@bamdadeomideurmia
www.omidesaba.com
👇👇
پژوهشی در باره دریای خزر و نواحی هم جوار
مولف محمود نوروزی
انتشارات امید صبا پاییز ۹۶
کتاب از وضعیت جغرافیایی و نام دریای خزر تا اوضاع سیاسی و اجتماعی نواحی اطراف آن را از دوران هخامنشیان تا حال را موردبررسی قرار داده است
در اواخر قرن اول هجری ، حجاج ابن یوسف ثقفی به حدود دیلم رفت نمایندگان آنهارا خواست و نقشه راه های دیلم را به ایشان نشان داد و گفت نقشه سرزمین شما را می دانیم اگر اطاعت ما را گردن ننهید ،ولایت شما را ویران می کنیم نمایندگان گفتند تو فقط راه های ما را می شناسی ولی پاسبانان راه ها را نشناخته ای ،اگر لشکر بفرستی خواهی شناخت.
آزمندی روسها
در سال ۱۸۴۶ روس ها برای ورود کشتی ها به خلیخ انزلی از دولت ایران تقاضای مجوز ورود کردند که با مخالفت محمد شاه و وزیرش حاج میرزا آقاسی مواجه شد ،دالکورگی وزیر مختار روس یادآور شد که طبق عهدنامه ترکمانچای مجوز سریعا صادر ، وگرنه بی حرمتی به پرچم روس تلقی می شود .
میرزا آقاسی نوشت همان طور که روس آشوراده را تصرف کرده این مجوز صادر نخواهد شد زیرا ذکری از خلیج انزلی در معاهده نامه نیست لیکن دخالت های انگلیس باعث شد آن مجوز صادر شود .
از سیاست سلطه گرانه روس در دریای خزر و شمال ایران جز زیان چیزی عاید دولت ایران نشد و روس ها بر بندر انزلی مسلط و حقوق دریایی ایران را نادیده گرفته و دخالت های سیاسی فراوانی هم در ایران کردند .
سواحل ایران در دریای خزر از خلیج حسینقلی تا آستارا بالغ بر ۹۰۰ کیلومتر است و ساکنان نواحی شمالی ایران از مواهب این دریا همواره بهره مند شده اند .زندگانی مردم آن دیار براساس کشاورزی و ماهیگیری و سایر مشاغل، پدید آورنده اجتماعاتی گوناگون بوده است که با تمام تنوع و تعدد، ارتباط و هماهنگی جاوید خودرا با دریای خزر را حفظ کرده اند.
@OMIDESABA
👇👇
مولف محمود نوروزی
انتشارات امید صبا پاییز ۹۶
کتاب از وضعیت جغرافیایی و نام دریای خزر تا اوضاع سیاسی و اجتماعی نواحی اطراف آن را از دوران هخامنشیان تا حال را موردبررسی قرار داده است
در اواخر قرن اول هجری ، حجاج ابن یوسف ثقفی به حدود دیلم رفت نمایندگان آنهارا خواست و نقشه راه های دیلم را به ایشان نشان داد و گفت نقشه سرزمین شما را می دانیم اگر اطاعت ما را گردن ننهید ،ولایت شما را ویران می کنیم نمایندگان گفتند تو فقط راه های ما را می شناسی ولی پاسبانان راه ها را نشناخته ای ،اگر لشکر بفرستی خواهی شناخت.
آزمندی روسها
در سال ۱۸۴۶ روس ها برای ورود کشتی ها به خلیخ انزلی از دولت ایران تقاضای مجوز ورود کردند که با مخالفت محمد شاه و وزیرش حاج میرزا آقاسی مواجه شد ،دالکورگی وزیر مختار روس یادآور شد که طبق عهدنامه ترکمانچای مجوز سریعا صادر ، وگرنه بی حرمتی به پرچم روس تلقی می شود .
میرزا آقاسی نوشت همان طور که روس آشوراده را تصرف کرده این مجوز صادر نخواهد شد زیرا ذکری از خلیج انزلی در معاهده نامه نیست لیکن دخالت های انگلیس باعث شد آن مجوز صادر شود .
از سیاست سلطه گرانه روس در دریای خزر و شمال ایران جز زیان چیزی عاید دولت ایران نشد و روس ها بر بندر انزلی مسلط و حقوق دریایی ایران را نادیده گرفته و دخالت های سیاسی فراوانی هم در ایران کردند .
سواحل ایران در دریای خزر از خلیج حسینقلی تا آستارا بالغ بر ۹۰۰ کیلومتر است و ساکنان نواحی شمالی ایران از مواهب این دریا همواره بهره مند شده اند .زندگانی مردم آن دیار براساس کشاورزی و ماهیگیری و سایر مشاغل، پدید آورنده اجتماعاتی گوناگون بوده است که با تمام تنوع و تعدد، ارتباط و هماهنگی جاوید خودرا با دریای خزر را حفظ کرده اند.
@OMIDESABA
👇👇