Forwarded from بامداد امید ارومیه
Forwarded from بامداد امید ارومیه
دیوژن.pdf
90.1 KB
Forwarded from بامداد امید ارومیه
عشق در( بایاتیها) افسانه ای وآسمانی نیست.عشقی قابل لمس است که ازراز حیات سرچشمه می گیرد. موسیقی غم انگیزی میان این دوبیتی ها موج می زند که حسبِ حال انسان حسرت ومحنت کشیده است
@bamdadeomideurmia
👇👇
@bamdadeomideurmia
👇👇
Forwarded from بامداد امید ارومیه
بایاتیلر
گردآورنده. م --فرزانه
کتابفروشی شمس سال ۱۳۴۴
مولف: دو بیتی های بومی ادبیات شفاهی آذربایجان به احتمال زیاد از نام بیات ماخوذاست. که از جمله قبایل متعددی بودند که در دوران کوچ به آذربایجان آمدند وساکن ، وبعد ها در ترکیب مردم این دیار در آمدند. و یا شاید از معنای دوبیتی اخذ شده است .مصرع ۱و۲و۴ هم قافیه و مصرع سوم آزاد است .
نمونه اولیه بایاتیها به وسیله عاشق ها به نظم درآمده اند. بایاتیها ی عزیزی و ساری عاشیق درمیان مردم رواج یافته است .از نقطه نظر محتوا یی بایاتی مظهر و آیینه زلال عشق و آرزو و امید و شادی و آداب و رسوم و خلق و خوی انسان ها ی ساده و پاکدل است
چند بایاتی با ترجمه فارسی
❣بولاغدا بوز اولایدم
اوسته یارپیز اولایدم
یار بولاغا گلنده
اوردا یالقیز اولایدم
ترجمه
کاش یخی بودم در چشمه
و پونه ا ی کنار آن
و وقتی یار بر سَرِ چشمه می آمد
تنها از اغیار بودم
⭐️💫گویده اولدوز اولایدم
خوشبخت بیر قیز اولایدم
یار قاپیدان گیرنده
ائوده یالقیز اولایدم
ترجمه.
کاش ستاره در آسمان بودم
و دختری خوشبخت بودم
تا یار که از در می آمد.
تنها از اغیار بودم
💍قیزیل اوزوک لاخلادی
وئردم آنام ساخلادی
آناما قربان اولوم
منی تئز آداخلادی
ترجمه :
انگشتر طلا از انگشتم لغزید #
به مادرم سپردم نگهدارد
فدای مادرم شوم
جه زود مرا نامزد کرد
#کنایه از جوانی و کم سالی
🌺قیزیل گول خندان اولدی
در مه دیم دَن--دَن اولده
من سندن آیریلمازدیم
آیریلیق سندن اولدی
ترجمه :
گل سرخ خندانُ شکوفا شد
نچیدمُ پَر پَر شد
من از تو نمی شدم جدا ای یار
جدایی از سوی تو بود
پنجره نین میللری
اچیپ قیزیل گوللری🌷
اوغلانی یولدان ایله ر
قیزین شیرین دیللری
.ترجمه
نرده های پنجره
پر ز گل های قزمزِ شکفته
شیفته می کند پسر را
شیرین زبانی دختر
قارا باغین آلماسی 🍏
دوشنیبدی خا لچاسی
بیر گوزل قیز سئومیشه م
قیزیل گولون غنچاسی🌹
ترجمه :
سیبُ باغ بزرگ... (قاراباغ)
و قالی پهن شده
به یک دختر زیبا عاشق شده ام
مثل غنچه ی گل سرخ
🌸قرنفیل آچدی گئتدی
عطرینی ساچدی گئتدی
ایسته دیم قوجام یاری
الیمدن قاچدی گئتدی
ترجمه :
قرنفل شکفت و پر پر شد
عطرش را پاچید و گذشت
خواستم یار در آغوش گیرم
از دستم گریزان شد و گذشت
🍀دیلی نه مزه لیدی
عشقمین ازه لیدی
من سئو دیم بو گوزه لِ
کردستان گوزلیدی.
ترجمه
چه شیرین زبان بود یار
عشق من بود ، از دیر باز
عاشق شدم به این زیبا
مه رویی بود ازکردستان
@bamdadeomideurmia
گردآورنده. م --فرزانه
کتابفروشی شمس سال ۱۳۴۴
مولف: دو بیتی های بومی ادبیات شفاهی آذربایجان به احتمال زیاد از نام بیات ماخوذاست. که از جمله قبایل متعددی بودند که در دوران کوچ به آذربایجان آمدند وساکن ، وبعد ها در ترکیب مردم این دیار در آمدند. و یا شاید از معنای دوبیتی اخذ شده است .مصرع ۱و۲و۴ هم قافیه و مصرع سوم آزاد است .
نمونه اولیه بایاتیها به وسیله عاشق ها به نظم درآمده اند. بایاتیها ی عزیزی و ساری عاشیق درمیان مردم رواج یافته است .از نقطه نظر محتوا یی بایاتی مظهر و آیینه زلال عشق و آرزو و امید و شادی و آداب و رسوم و خلق و خوی انسان ها ی ساده و پاکدل است
چند بایاتی با ترجمه فارسی
❣بولاغدا بوز اولایدم
اوسته یارپیز اولایدم
یار بولاغا گلنده
اوردا یالقیز اولایدم
ترجمه
کاش یخی بودم در چشمه
و پونه ا ی کنار آن
و وقتی یار بر سَرِ چشمه می آمد
تنها از اغیار بودم
⭐️💫گویده اولدوز اولایدم
خوشبخت بیر قیز اولایدم
یار قاپیدان گیرنده
ائوده یالقیز اولایدم
ترجمه.
کاش ستاره در آسمان بودم
و دختری خوشبخت بودم
تا یار که از در می آمد.
تنها از اغیار بودم
💍قیزیل اوزوک لاخلادی
وئردم آنام ساخلادی
آناما قربان اولوم
منی تئز آداخلادی
ترجمه :
انگشتر طلا از انگشتم لغزید #
به مادرم سپردم نگهدارد
فدای مادرم شوم
جه زود مرا نامزد کرد
#کنایه از جوانی و کم سالی
🌺قیزیل گول خندان اولدی
در مه دیم دَن--دَن اولده
من سندن آیریلمازدیم
آیریلیق سندن اولدی
ترجمه :
گل سرخ خندانُ شکوفا شد
نچیدمُ پَر پَر شد
من از تو نمی شدم جدا ای یار
جدایی از سوی تو بود
پنجره نین میللری
اچیپ قیزیل گوللری🌷
اوغلانی یولدان ایله ر
قیزین شیرین دیللری
.ترجمه
نرده های پنجره
پر ز گل های قزمزِ شکفته
شیفته می کند پسر را
شیرین زبانی دختر
قارا باغین آلماسی 🍏
دوشنیبدی خا لچاسی
بیر گوزل قیز سئومیشه م
قیزیل گولون غنچاسی🌹
ترجمه :
سیبُ باغ بزرگ... (قاراباغ)
و قالی پهن شده
به یک دختر زیبا عاشق شده ام
مثل غنچه ی گل سرخ
🌸قرنفیل آچدی گئتدی
عطرینی ساچدی گئتدی
ایسته دیم قوجام یاری
الیمدن قاچدی گئتدی
ترجمه :
قرنفل شکفت و پر پر شد
عطرش را پاچید و گذشت
خواستم یار در آغوش گیرم
از دستم گریزان شد و گذشت
🍀دیلی نه مزه لیدی
عشقمین ازه لیدی
من سئو دیم بو گوزه لِ
کردستان گوزلیدی.
ترجمه
چه شیرین زبان بود یار
عشق من بود ، از دیر باز
عاشق شدم به این زیبا
مه رویی بود ازکردستان
@bamdadeomideurmia
کتاب از امام زکریا القزوینی به زبان عربی است .این دائره المعارف حاصل مطالعات این جهانگرد حقیقت جوست .جعزافیا و احوال صد ها شهر دنیا را ذکر کرده .از جمله ارومیه و تبریز
@omidesaba
👇👇👇
@omidesaba
👇👇👇
کتاب آثار العباد و اخبار العباد اثر امام زکریا بن محمد بن محمودالقزوینی،جهانگردی حقیقت جو، در جغرافیا و احوال صد ها شهر دنیا ازجمله ارومیه و تبریز در قرن هفتم است .
انتشارات دانشگاه تهران
اُرمیه:
شهریست با حصانت ورزانت به آذربایجان، ثمرات و خیرات به آنجا بسیار است و نزدیک به آن دریاچهایست که آن را بحیرۀ ارمیه گویند، آبش متعفن است و ماهی هرگز در آن آب نمیباشد و در میان آن دریاچه جزیرهایست مشتمل برقری و جبال بر دور آن قلعهایست استوار و روستاهای پر از مزارع وبساتین، و دورۀ آن دریاچه پنجاه فرسنگ است، نمکی به آنجا پیدا شود که چشم را چون توتیا جلا بخشد و بر کنار آن دریاچه جانب شرقی چشمههاست که آب از آن میجوشد و چون باد به آن آب رسد سنگ گردد. و از عجایب آنجاست آنچه ذکر کرده صاحب تحفهالغرائب که: در رود اُرمیه ماهی است که از روغن آن با موم یکی کرده شمعی سازند، و بر کنار کشتی خالی استاده کنند و سر دهند کشتی را که بر روی آن روان گردد، پس ماهیهای آن دریا بروشنی آن شمع جمع آیند و خود را به کشتی اندازند تا کشتی پر گردد اما آن کشتی باید که مقعر باشد تا ماهی را دیگر مجال برآمدن از آن کشتی نماند.
تبریز:
مدینهایست حصینه، محاط بقلعههای محکم، و آن بلده اکنون قصبۀ بلاد آذربایجان است به آنجا انهار متعدده است بساتین گرد آن محیط است، گمان منجمّان آنست که ترکان بر آن شهر ظفر نیابند زیرا که طالع آن عقربست، و مریخ صاحب آنست. و تا این زمان آنچنان است که میگویند هیچ شهری از بلاد آذربیجان از ترکان نمانده که متصرف آن نشدند بجز تبریز، و آن مدینهایست که اهل آن بسیار با خیر و برکت و خداوندان اموال و ضیاعاتاند، و نزدیک به آن کاریزهای بسیاری است عجیبالنفع، مریضان به آنجا آیند و شفا یابند و بیدست و پایان را نفع کند، و از آنجا برمیدارند ثیاب و سقلاطون و اطلس و نسج را به سوی اطراف جهان. و نقود(واحد پول ) اکثر بلاد آذربایجان صفر مضروب است. و قطعههای هرکاره و هاون و باره، و چون معامله بیع و شرا خواهند به آن نقود متاع خرند و هر چه زیاده از قیمت باشد قطعهای صغیره در عوض آن از صاحب متاع گیرند.
@omidesaba
www.omidesaba.com
انتشارات دانشگاه تهران
اُرمیه:
شهریست با حصانت ورزانت به آذربایجان، ثمرات و خیرات به آنجا بسیار است و نزدیک به آن دریاچهایست که آن را بحیرۀ ارمیه گویند، آبش متعفن است و ماهی هرگز در آن آب نمیباشد و در میان آن دریاچه جزیرهایست مشتمل برقری و جبال بر دور آن قلعهایست استوار و روستاهای پر از مزارع وبساتین، و دورۀ آن دریاچه پنجاه فرسنگ است، نمکی به آنجا پیدا شود که چشم را چون توتیا جلا بخشد و بر کنار آن دریاچه جانب شرقی چشمههاست که آب از آن میجوشد و چون باد به آن آب رسد سنگ گردد. و از عجایب آنجاست آنچه ذکر کرده صاحب تحفهالغرائب که: در رود اُرمیه ماهی است که از روغن آن با موم یکی کرده شمعی سازند، و بر کنار کشتی خالی استاده کنند و سر دهند کشتی را که بر روی آن روان گردد، پس ماهیهای آن دریا بروشنی آن شمع جمع آیند و خود را به کشتی اندازند تا کشتی پر گردد اما آن کشتی باید که مقعر باشد تا ماهی را دیگر مجال برآمدن از آن کشتی نماند.
تبریز:
مدینهایست حصینه، محاط بقلعههای محکم، و آن بلده اکنون قصبۀ بلاد آذربایجان است به آنجا انهار متعدده است بساتین گرد آن محیط است، گمان منجمّان آنست که ترکان بر آن شهر ظفر نیابند زیرا که طالع آن عقربست، و مریخ صاحب آنست. و تا این زمان آنچنان است که میگویند هیچ شهری از بلاد آذربیجان از ترکان نمانده که متصرف آن نشدند بجز تبریز، و آن مدینهایست که اهل آن بسیار با خیر و برکت و خداوندان اموال و ضیاعاتاند، و نزدیک به آن کاریزهای بسیاری است عجیبالنفع، مریضان به آنجا آیند و شفا یابند و بیدست و پایان را نفع کند، و از آنجا برمیدارند ثیاب و سقلاطون و اطلس و نسج را به سوی اطراف جهان. و نقود(واحد پول ) اکثر بلاد آذربایجان صفر مضروب است. و قطعههای هرکاره و هاون و باره، و چون معامله بیع و شرا خواهند به آن نقود متاع خرند و هر چه زیاده از قیمت باشد قطعهای صغیره در عوض آن از صاحب متاع گیرند.
@omidesaba
www.omidesaba.com
ایدئولوژی ، داوِ قدرت
روشن فکران و سیاست در ایران
دکتر محمد تقی قزلسفلی
کتاب جدید بامداد امید صبا
به زودی در کتاب فروشی ها
دی ماه ۹۶
@omidesaba
روشن فکران و سیاست در ایران
دکتر محمد تقی قزلسفلی
کتاب جدید بامداد امید صبا
به زودی در کتاب فروشی ها
دی ماه ۹۶
@omidesaba
سخنرانی در باره کتاب و کتاب خوانی خوزه ماریو پدرو بورگاس یوسا
زاده ۱۹۳۶ برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۰
نویسنده ، روزنامه نگار وسیاستمدار
اهل پرو
@omidesaba
👇👇👇👇
زاده ۱۹۳۶ برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۰
نویسنده ، روزنامه نگار وسیاستمدار
اهل پرو
@omidesaba
👇👇👇👇
هفت دلیل «یوسا» برای کتابخوانی
چکیده سخنرانی اخیر"ماریو بورگاس یوسا" برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۰ و از مشهورترین نویسندگان آمریکای لاتین در دانشگاه دلاساله فیلیپین
احساسات و درک من از زندگی و مردُم، این تصور را برایم به وجود آورده که زندگی فقط این زندگی محدود با دیگر انسانها نیست، بلکه زندگی دیگری هم هست که توسط نویسندگان بزرگ خلق شده است.
۱. کتابهای خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. یادگیریِ سوادِ خواندن مهمترین اتفاق زندگی من بود و حرفه داستانگویی من هم زاده همین مهارت است.
ادبیات همیشه تاثیر خودش را روی خواننده میگذارد؛ این شاید یک حس رضایتمندی باشد و یا تغییر به سمت خوبیها. یا حسی که زندگی آدمها با مطالعه کتاب غنی میشود.
۲. ما با خواندن کتابهای خوب، در پنهانیترین وجوه شخصیت انسانیمان به حس نزدیکی با یک فرهنگ میرسیم. خواندن، همانطور که غرایز، شور، احساساتورفتارهایمان را تعریف می کند، مطالعه روانشناسی ما را هم غنا میبخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. و کتابهای خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریفشده است. با وجود تمام این تفاوتها، آنچه مشترکاً بین همه زنان و مردان با پیشینه مختلف حکم میراند این است که همهی ما انسانیم و همه ما از سوی مشکلات و موانعی مشابه به چالش کشیده می شویم،که باید برای زنده ماندن و زندگی کردن بر آنها غلبه کنیم.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه مستبدین است. ادبیات انتظارات را در جهان رشد میدهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتنِ جامعهای بهتر را در درون شهروندان به وجود میآورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه میکند، رویکردی انتقادی پیدا میکند تا واقعیت را به دنیای کتابها نزدیک کند.
کتابِ خوب خواندن راهی برای مجهز شدن در کشاکش عقاید و روبهرو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی میکنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم.
۵. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب می شوند، رنگ و بویی جادویی به خود میگیرند و دریچهای میشوند برای زندگی کردنِ تجربیات دیگر...
۶. خواندن شالوده تربیت کردن انسان های آزاد است. در جوامع آزاد، مفهومی وجود دارد مبنی بر این که مطالعه یک سرگرمی و لذت است که میشود آن را از تجربه کلی زندگی افراد حذف کرد. به نظر من این اشتباه بزرگی است؛ نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم می پاشاند. من فکر میکنم کتابهای خوب امید به تغییر و غلبه بر محدودیت هاو ایجاد جوامعی عادلانهتر را فراهم آورده و ارتقا میبخشد. جوامعی به وجود میآیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیکتر هستند.
۷. مطالعه کتابهای خوب آدمهای بهتری از ما میسازد. ما باید فرزندانمان را قانع کنیم که خواندن مسلماً لذتی فوق العاده است اما در عین حال مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالشهایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
@omidesaba
چکیده سخنرانی اخیر"ماریو بورگاس یوسا" برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۰ و از مشهورترین نویسندگان آمریکای لاتین در دانشگاه دلاساله فیلیپین
احساسات و درک من از زندگی و مردُم، این تصور را برایم به وجود آورده که زندگی فقط این زندگی محدود با دیگر انسانها نیست، بلکه زندگی دیگری هم هست که توسط نویسندگان بزرگ خلق شده است.
۱. کتابهای خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. یادگیریِ سوادِ خواندن مهمترین اتفاق زندگی من بود و حرفه داستانگویی من هم زاده همین مهارت است.
ادبیات همیشه تاثیر خودش را روی خواننده میگذارد؛ این شاید یک حس رضایتمندی باشد و یا تغییر به سمت خوبیها. یا حسی که زندگی آدمها با مطالعه کتاب غنی میشود.
۲. ما با خواندن کتابهای خوب، در پنهانیترین وجوه شخصیت انسانیمان به حس نزدیکی با یک فرهنگ میرسیم. خواندن، همانطور که غرایز، شور، احساساتورفتارهایمان را تعریف می کند، مطالعه روانشناسی ما را هم غنا میبخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. و کتابهای خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریفشده است. با وجود تمام این تفاوتها، آنچه مشترکاً بین همه زنان و مردان با پیشینه مختلف حکم میراند این است که همهی ما انسانیم و همه ما از سوی مشکلات و موانعی مشابه به چالش کشیده می شویم،که باید برای زنده ماندن و زندگی کردن بر آنها غلبه کنیم.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه مستبدین است. ادبیات انتظارات را در جهان رشد میدهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتنِ جامعهای بهتر را در درون شهروندان به وجود میآورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه میکند، رویکردی انتقادی پیدا میکند تا واقعیت را به دنیای کتابها نزدیک کند.
کتابِ خوب خواندن راهی برای مجهز شدن در کشاکش عقاید و روبهرو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی میکنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم.
۵. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب می شوند، رنگ و بویی جادویی به خود میگیرند و دریچهای میشوند برای زندگی کردنِ تجربیات دیگر...
۶. خواندن شالوده تربیت کردن انسان های آزاد است. در جوامع آزاد، مفهومی وجود دارد مبنی بر این که مطالعه یک سرگرمی و لذت است که میشود آن را از تجربه کلی زندگی افراد حذف کرد. به نظر من این اشتباه بزرگی است؛ نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم می پاشاند. من فکر میکنم کتابهای خوب امید به تغییر و غلبه بر محدودیت هاو ایجاد جوامعی عادلانهتر را فراهم آورده و ارتقا میبخشد. جوامعی به وجود میآیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیکتر هستند.
۷. مطالعه کتابهای خوب آدمهای بهتری از ما میسازد. ما باید فرزندانمان را قانع کنیم که خواندن مسلماً لذتی فوق العاده است اما در عین حال مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالشهایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
@omidesaba
Forwarded from بامداد امید ارومیه
فیلسوف دانمارکی ۱۸۱۳--۱۸۵۵ (۴۲سال!)
دکترا از دانشگاه کپنهاگ ۱۸۴۱
با علایق زیبایی شناسی .معرفت شناسی فلسفه اخلاق و فلسفه دین
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
دکترا از دانشگاه کپنهاگ ۱۸۴۱
با علایق زیبایی شناسی .معرفت شناسی فلسفه اخلاق و فلسفه دین
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
اگزیستانسیالیزم به روایت سورن کییر کگور زندگی آدمیان سطح ۱
یکی از فیلسوفان بزرگ اگزیستانسالیست بلاتردید سورن کییر کگور است. کگور در فلسفه خود درباره موقعیتهای وجودی انسانها سخنان آموختنی فراوانی به میان آورده است.
یکی از نکاتی که متذکر شده است تقسیم سطوح زندگی آدمیان است. او سه سطح از زندگی را متذکر میشود که میتواند برای آدمیان رخ دهد.
یک سطح سطحی است که او به مرحله زیباییشناسی از آن یاد میکند. او معتقد است در این سطح آدمیانی وجود دارند که انسانهای بزرگی هستند آدمیانی که به قدرت یا ثروت یا شهرت و . . . رسیدهاند این دسته از انسانها بدلیل توان بالا، کنترل بر زندگی، برنامهریزی،
مدیریت واستفاده از توان مدیریتی بالا همیشه در زندگی اهدافی برای خود تعریف کردهاند و به آن اهداف بزرگ رسیدهاند. اینان ازاتلاف وقت، بی مبالاتی و بیهدفی همیشه پرهیز کردهاند، انسانهایی بزرگ با تواناییهای بالا. کگور میگوید: این دسته آدمیان که در سطح زیباییشناسی زندگی میکنند یک خصلت برجسته دارند و آن اینکه "Individuality"یا تفرد خود را به تمامه در زندگی تجربه میکنند نُرمهای اجتماعی و قواعد عمومی را خیلی قبول ندارند حتی اگر لازم باشد آنها را میشکنند و نُرم و قواعد جدید پی می افکنند. آنها هرروز زیباییهای قدرت یا ثروت و یا شهرت و . . . را به نحوی از انحاء تجربه میکنند و لذت میبرند، در واقع آدمیان این سطح سوپر منهایی هستند که خودیت خود را با موفقیت هر چه تمام بر عرصه می افکنند و از آن لذت میبرند، ثروتمندان بزرگ ، قدرتمندان بزرگ ، هنرمندان بزرگ نویسندگان، دانشمندان و فیلسوفان بزرگ و تجار و صاحبان شرکتهای غول آسا همگی آدمیانی هستند که با کنترل، برنامهریزی و مدیریت، بزرگی را بدست آوردهاند. کگور میگوید: این مرحله یک عیب بزرگ دارد و آن اینکه چنین لذتهایی پس از مدتی باعث ملال و خستگی فرد میشود.
در این مرحله مدام باید آن لذتها را تکرار کنند و پس از مدتی که تکرار نتیجه نداد مجبورند دوز و میزان لذت را بالا ببرند و مدام این عمل را تکرار کنند لذا همواره نگران و مضطربند که روزی نتوانند خودیت خود را بیشتر و بیشتر تجربه کنند و لذت ببرند. در آخر چیزی جز نگرانی و خستگی نصیب نمیبرند تجربه ملال دیر یا زود گریبان آنان را خواهد گرفت و شادمانیها و لذتهای گذشته برایشان بیمعنی خواهد شد دیگر تکرارها و افزایش میزان دوز لذت موثر نیست. آنانند و تنهایی وجودیشان و خستگی مفرط از تجربههای زندگی که دیگر، باری بر آنان است و زمینگیرشان کرده. آدمیان این سطح برای تجریه شادمانی و معنی زندگی باید سعی کنند سریعاً خود را از این مرحله خارج نمایند تا بتوانند از ملال خارج شوند .
یادداشتی از استاد گلشاهی
@omidesaba
www.omidesaba.com
یکی از فیلسوفان بزرگ اگزیستانسالیست بلاتردید سورن کییر کگور است. کگور در فلسفه خود درباره موقعیتهای وجودی انسانها سخنان آموختنی فراوانی به میان آورده است.
یکی از نکاتی که متذکر شده است تقسیم سطوح زندگی آدمیان است. او سه سطح از زندگی را متذکر میشود که میتواند برای آدمیان رخ دهد.
یک سطح سطحی است که او به مرحله زیباییشناسی از آن یاد میکند. او معتقد است در این سطح آدمیانی وجود دارند که انسانهای بزرگی هستند آدمیانی که به قدرت یا ثروت یا شهرت و . . . رسیدهاند این دسته از انسانها بدلیل توان بالا، کنترل بر زندگی، برنامهریزی،
مدیریت واستفاده از توان مدیریتی بالا همیشه در زندگی اهدافی برای خود تعریف کردهاند و به آن اهداف بزرگ رسیدهاند. اینان ازاتلاف وقت، بی مبالاتی و بیهدفی همیشه پرهیز کردهاند، انسانهایی بزرگ با تواناییهای بالا. کگور میگوید: این دسته آدمیان که در سطح زیباییشناسی زندگی میکنند یک خصلت برجسته دارند و آن اینکه "Individuality"یا تفرد خود را به تمامه در زندگی تجربه میکنند نُرمهای اجتماعی و قواعد عمومی را خیلی قبول ندارند حتی اگر لازم باشد آنها را میشکنند و نُرم و قواعد جدید پی می افکنند. آنها هرروز زیباییهای قدرت یا ثروت و یا شهرت و . . . را به نحوی از انحاء تجربه میکنند و لذت میبرند، در واقع آدمیان این سطح سوپر منهایی هستند که خودیت خود را با موفقیت هر چه تمام بر عرصه می افکنند و از آن لذت میبرند، ثروتمندان بزرگ ، قدرتمندان بزرگ ، هنرمندان بزرگ نویسندگان، دانشمندان و فیلسوفان بزرگ و تجار و صاحبان شرکتهای غول آسا همگی آدمیانی هستند که با کنترل، برنامهریزی و مدیریت، بزرگی را بدست آوردهاند. کگور میگوید: این مرحله یک عیب بزرگ دارد و آن اینکه چنین لذتهایی پس از مدتی باعث ملال و خستگی فرد میشود.
در این مرحله مدام باید آن لذتها را تکرار کنند و پس از مدتی که تکرار نتیجه نداد مجبورند دوز و میزان لذت را بالا ببرند و مدام این عمل را تکرار کنند لذا همواره نگران و مضطربند که روزی نتوانند خودیت خود را بیشتر و بیشتر تجربه کنند و لذت ببرند. در آخر چیزی جز نگرانی و خستگی نصیب نمیبرند تجربه ملال دیر یا زود گریبان آنان را خواهد گرفت و شادمانیها و لذتهای گذشته برایشان بیمعنی خواهد شد دیگر تکرارها و افزایش میزان دوز لذت موثر نیست. آنانند و تنهایی وجودیشان و خستگی مفرط از تجربههای زندگی که دیگر، باری بر آنان است و زمینگیرشان کرده. آدمیان این سطح برای تجریه شادمانی و معنی زندگی باید سعی کنند سریعاً خود را از این مرحله خارج نمایند تا بتوانند از ملال خارج شوند .
یادداشتی از استاد گلشاهی
@omidesaba
www.omidesaba.com
Forwarded from 💎 Salar Babadoost
Mon Amie La Rose
Francoise Hardy@MusiqueDefrance
☝️☝️☝️🎼🎼🎼🎼🎼
#بس نیست بحث سیا ست و کیاست و
تاریخ و فلسفه ؟ گوش کنیم👆👆 به موزیکی
فرانسوی با نگاهی به شعر و ترجمه ذیل
🎼🎼🎼
bien peu de chose
ما خیلی کوچک هستیم
Et mon amie la rose
و دوست من گل سرخ
Me l'a dit ce matin
امروز صبح این را به من میگفت
A l'aurore je suis née
سپیده که زد متولد شدم
Baptisée de rosée
با شبنم غسل تعمیدم دادند
Je me suis épanouie
شکفته شدم
Heureuse et amoureuse
سعادتمند و عاشق
Aux rayons du soleil
در پرتو نور خورشید
Me suis fermée la nuit
شب که شد بسته شدم
Me suis réveillée vieillie
چشم که باز کردم پیر شده بودم
Pourtant j'étais très belle
ولی من خیلی زیبا بودم
Oui j'étais la plus belle
بله من زیباترین بودم
Des fleurs de ton jardin
میان گلهای باغچه تو
On est bien peu de chose
ما خیلی کوچک هستیم
Et mon amie la rose
و دوست من گل سرخ
Me l'a dit ce matin
امروز صبح این را به من میگفت
Vois le dieu qui m'a faite
ببین خدایی که مرا آفرید
Me fait courber la tête
سر مرا چطور خم کرده
Et je sens que je tombe
و من حس میکنم که دارم میافتم
Et je sens que je tombe
و من حس میکنم که دارم میافتم
Mon cœur est presque nu
قلبم لخت و عریان شده
J'ai le pied dans la tombe
پایم لب گور است
Déjà je ne suis plus
چقدر زود نابود شدهام
Tu m'admirais que hier
همین دیروز بود که تو تحسینم میکردی
Et je serai poussière
و من غباری بیش نخواهم بود
Pour toujours demain
فردا، تا ابد
On est bien peu de chose
ما خیلی کوچک هستیم
Et mon amie la rose
و دوست من گل سرخ
Est morte ce matin امروز صبح مرد
La lune cette nuit
دیشب ماه
A veillé mon amie بر بالینش نشسته بود
Moi en rêve j'ai vu
من توی خواب دیدمش
Eblouissante et nue
فریبا و عریان بود
Son âme qui dansait
روحش داشت میرقصید
Bien au-delà du vu
بالاتر از آنجا که چشم کار میکرد
Et qui me souriait
و او به من میخندید
Crois celui qui peut croire
ایمان بیاور به کسی که میتواند ایمان بیاورد
Moi, j'ai besoin d'espoir
من به امید احتیاج دارم
Sinon je ne suis rien
و گرنه هیچ نیستم
On bien si peu de chose
ما چقدر کوچک هستیم
C'est mon amie la rose
این را دوست من گل سرخ
Qui l'a dit hier matin
دیروز صبح به من میگفت
@omidesaba
#بس نیست بحث سیا ست و کیاست و
تاریخ و فلسفه ؟ گوش کنیم👆👆 به موزیکی
فرانسوی با نگاهی به شعر و ترجمه ذیل
🎼🎼🎼
bien peu de chose
ما خیلی کوچک هستیم
Et mon amie la rose
و دوست من گل سرخ
Me l'a dit ce matin
امروز صبح این را به من میگفت
A l'aurore je suis née
سپیده که زد متولد شدم
Baptisée de rosée
با شبنم غسل تعمیدم دادند
Je me suis épanouie
شکفته شدم
Heureuse et amoureuse
سعادتمند و عاشق
Aux rayons du soleil
در پرتو نور خورشید
Me suis fermée la nuit
شب که شد بسته شدم
Me suis réveillée vieillie
چشم که باز کردم پیر شده بودم
Pourtant j'étais très belle
ولی من خیلی زیبا بودم
Oui j'étais la plus belle
بله من زیباترین بودم
Des fleurs de ton jardin
میان گلهای باغچه تو
On est bien peu de chose
ما خیلی کوچک هستیم
Et mon amie la rose
و دوست من گل سرخ
Me l'a dit ce matin
امروز صبح این را به من میگفت
Vois le dieu qui m'a faite
ببین خدایی که مرا آفرید
Me fait courber la tête
سر مرا چطور خم کرده
Et je sens que je tombe
و من حس میکنم که دارم میافتم
Et je sens que je tombe
و من حس میکنم که دارم میافتم
Mon cœur est presque nu
قلبم لخت و عریان شده
J'ai le pied dans la tombe
پایم لب گور است
Déjà je ne suis plus
چقدر زود نابود شدهام
Tu m'admirais que hier
همین دیروز بود که تو تحسینم میکردی
Et je serai poussière
و من غباری بیش نخواهم بود
Pour toujours demain
فردا، تا ابد
On est bien peu de chose
ما خیلی کوچک هستیم
Et mon amie la rose
و دوست من گل سرخ
Est morte ce matin امروز صبح مرد
La lune cette nuit
دیشب ماه
A veillé mon amie بر بالینش نشسته بود
Moi en rêve j'ai vu
من توی خواب دیدمش
Eblouissante et nue
فریبا و عریان بود
Son âme qui dansait
روحش داشت میرقصید
Bien au-delà du vu
بالاتر از آنجا که چشم کار میکرد
Et qui me souriait
و او به من میخندید
Crois celui qui peut croire
ایمان بیاور به کسی که میتواند ایمان بیاورد
Moi, j'ai besoin d'espoir
من به امید احتیاج دارم
Sinon je ne suis rien
و گرنه هیچ نیستم
On bien si peu de chose
ما چقدر کوچک هستیم
C'est mon amie la rose
این را دوست من گل سرخ
Qui l'a dit hier matin
دیروز صبح به من میگفت
@omidesaba
اورشلیم شاه لالیبلا
لوکاس پترسون
18 نوامبر 2017
پس از گذراندن چندین روز در پایتخت اتیوپی، آدیسآبابا، شهر لالیبلا با آن کلیساهای تراشیده شده از سنگش متعلق به دورهی شاه لالیبلا (حدود 1181 تا 1221میلادی)، و همچنین شهر هرار در شرق آدیسآبابا که مرکز فرهنگ اسلامی در اتیوپی است توجه مرا به خود جلب کردند. سفرهایم به اتیوپی باعث شد این کشور در نظرم به یکی از هیجانانگیزترین جاهای دیدنی دنیای امروز تبدیل شود: ملغمهی جذابی از سنتهای باستانی و مدرن شدنِ سریع.
همانطور که به سمت اولین کلیسا از بین یازده کلیسای ساخته شده از سنگ یکپارچه که مستقیماً از زمین بریده شده سازههای عظیمی که تماماً از یک قطعه سنگ مکعبی درآمدهاند- قدم میزدیم، راهنما برایم از تاریخ شهر گفت. او گفت: «لالیبلا هم کشیش و هم شاه بود. شاه لالیبلا میخواست این کلیساها را بسازد، چون مسیحیان ارتدوکسُ اتیوپیایی دلشان میخواست اورشلیم را زیارت کنند و محل تولد عیسی مسیح را ببینند. ولی خیلیها در راه سفر به آنجا از بین میرفتند، شاه لالیبلا اورشلیم جدیدی بناکرد تا اهل ایمان بتوانند به زیارت اینجا بیایند.»
بعدازظهر به گردش در شش کلیسای اول گذشت. از کلیسای موسوم به «نجاتدهندهی عالَم» که بزرگترین کلیسای ساخته شده از سنگ یکپارچه بر روی زمین است شروع کردیم. سازهی قهوهای مایل به قرمز کلیسا از درون سنگ آتشفشانی تراشیده شده، و سقف کلیسا همانجایی قرار گرفته که خط فرضیِ منظرهی طبیعیِ صخره قرار گرفته بوده. همه چیز از همان یک صخره ساخته شده، درها، پنجرهها و ستونها. در اندرونیِ خنک و نیمه تاریک کلیسا، به خاطرِ مراسمی که انجام میشود، فرشهای کلفتی روی زمین سخت پهن کردهاند.
از آنجا، از درون چندین کانال و تونل عبور کردیم و از بنای مقدسی به دیگری رفتیم، که بعضی بزرگتر از بقیه بودند. هرکدام از ساختمانها کشیشی داشتند که که هرچندوقت یک بار به پشت پردهی عظیمی میرفت که درون هر کلیسا آویزان بود. راهنما با صدای آهسته گفت: «پشت آن پرده مقدسترین مقدسها قرار دارد، نمونهی بدلی از تابوت عهد که فقط کشیشها اجازه دارند آن را ببینند.»
همهی کلیساها تحسینبرانگیز بودند، ولی هیچکدام به جالبیِ آخری نبود: کلیسای «سنت جورج»، که با فاصلهی کمی بیشتری از بقیهی ساختمانها قرار دارد. دقیقاً همین جدا بودنش است که به آن جلوهی شگفتی میدهد: کلیسا، که ناگهان به اندازهی چندین متر پایینتر از سطح زمین قرار گرفته، نمای خارجیِ زرد مایل به قهوهای رنگی دارد با لکههایی از خزهی سبز و زرد، و از بالا شکل یک صلیب را میسازد. مانند باقی کلیساها میتوان وارد آن شد، و برای رسیدن به ورودیِ جلویی آن، باید از سراشیبیای پایین رفت که حس وارد شدن به آروارههای زمین را به آدم میدهد
ترجمه فاطمه ترابی .
@omidesaba
www.omidesaba.com
لوکاس پترسون
18 نوامبر 2017
پس از گذراندن چندین روز در پایتخت اتیوپی، آدیسآبابا، شهر لالیبلا با آن کلیساهای تراشیده شده از سنگش متعلق به دورهی شاه لالیبلا (حدود 1181 تا 1221میلادی)، و همچنین شهر هرار در شرق آدیسآبابا که مرکز فرهنگ اسلامی در اتیوپی است توجه مرا به خود جلب کردند. سفرهایم به اتیوپی باعث شد این کشور در نظرم به یکی از هیجانانگیزترین جاهای دیدنی دنیای امروز تبدیل شود: ملغمهی جذابی از سنتهای باستانی و مدرن شدنِ سریع.
همانطور که به سمت اولین کلیسا از بین یازده کلیسای ساخته شده از سنگ یکپارچه که مستقیماً از زمین بریده شده سازههای عظیمی که تماماً از یک قطعه سنگ مکعبی درآمدهاند- قدم میزدیم، راهنما برایم از تاریخ شهر گفت. او گفت: «لالیبلا هم کشیش و هم شاه بود. شاه لالیبلا میخواست این کلیساها را بسازد، چون مسیحیان ارتدوکسُ اتیوپیایی دلشان میخواست اورشلیم را زیارت کنند و محل تولد عیسی مسیح را ببینند. ولی خیلیها در راه سفر به آنجا از بین میرفتند، شاه لالیبلا اورشلیم جدیدی بناکرد تا اهل ایمان بتوانند به زیارت اینجا بیایند.»
بعدازظهر به گردش در شش کلیسای اول گذشت. از کلیسای موسوم به «نجاتدهندهی عالَم» که بزرگترین کلیسای ساخته شده از سنگ یکپارچه بر روی زمین است شروع کردیم. سازهی قهوهای مایل به قرمز کلیسا از درون سنگ آتشفشانی تراشیده شده، و سقف کلیسا همانجایی قرار گرفته که خط فرضیِ منظرهی طبیعیِ صخره قرار گرفته بوده. همه چیز از همان یک صخره ساخته شده، درها، پنجرهها و ستونها. در اندرونیِ خنک و نیمه تاریک کلیسا، به خاطرِ مراسمی که انجام میشود، فرشهای کلفتی روی زمین سخت پهن کردهاند.
از آنجا، از درون چندین کانال و تونل عبور کردیم و از بنای مقدسی به دیگری رفتیم، که بعضی بزرگتر از بقیه بودند. هرکدام از ساختمانها کشیشی داشتند که که هرچندوقت یک بار به پشت پردهی عظیمی میرفت که درون هر کلیسا آویزان بود. راهنما با صدای آهسته گفت: «پشت آن پرده مقدسترین مقدسها قرار دارد، نمونهی بدلی از تابوت عهد که فقط کشیشها اجازه دارند آن را ببینند.»
همهی کلیساها تحسینبرانگیز بودند، ولی هیچکدام به جالبیِ آخری نبود: کلیسای «سنت جورج»، که با فاصلهی کمی بیشتری از بقیهی ساختمانها قرار دارد. دقیقاً همین جدا بودنش است که به آن جلوهی شگفتی میدهد: کلیسا، که ناگهان به اندازهی چندین متر پایینتر از سطح زمین قرار گرفته، نمای خارجیِ زرد مایل به قهوهای رنگی دارد با لکههایی از خزهی سبز و زرد، و از بالا شکل یک صلیب را میسازد. مانند باقی کلیساها میتوان وارد آن شد، و برای رسیدن به ورودیِ جلویی آن، باید از سراشیبیای پایین رفت که حس وارد شدن به آروارههای زمین را به آدم میدهد
ترجمه فاطمه ترابی .
@omidesaba
www.omidesaba.com
فیلسوف دانمارکی ۱۸۵۵-۱۸۱۳
دکترا از دانشگاه کپنهاگ ۱۸۴۱
با علایق زیبایی شناسی .معرفت شناسی فلسفه اخلاق و فلسفه دین
@omidesaba
👇👇👇👇
دکترا از دانشگاه کپنهاگ ۱۸۴۱
با علایق زیبایی شناسی .معرفت شناسی فلسفه اخلاق و فلسفه دین
@omidesaba
👇👇👇👇
اگزیستانسیالیزم به روایت کگور(2)
سطح دوم از زندگی (Ethical Stage)
در این سطح از زندگی آدمیان بسان سطح اول خود محور(Self-Center) نیستند کسانی هستند
که نُرم ها و قوانین اجتماعی برایشان بسیار مهم است فردیت"Individuality"و خود محوری در این سطح به کنار نهاده میشود و انسان در این سطح کاملاً در چهارچوب اخلاق مقبول و قواعد و قوانین متداول عمل میکند. کگور میگوید: در این سطح انسانها آزادانه و از سر اختیار تعهدهایی را در قبال دیگران میپذیرند و به خوبی آن تعهدها را به انجام میرسانند در این مرحله خبری از سوپرمن خود محوری ،که به دنبال تحقق بزرگیهای قدرت یا ثروت و . . باشد، نیست. مادر بودن یا پدر بودن زیباترین تعهدی است که آدمی از سر اختیار و آزادی، آنرا انتخاب میکند، آدمیان در این سطح انسانهایی هستند که جامعه به آنان افتخار میکند چرا؟ چون یک پدر خوب، یا یک مادر خوب یا یک همسر خوب، یا یک دانشمند خوب، یا یک شهردار خوب و حتی یک کشیش خوب و . هستند، کسانی که نقشهایی را میپذیرند و آنها
را به بهترین شکل به سرانجام میرسانند انسانهای قابل اعتماد برای جامعه و مسئولیت پذیر .
به نظر کگور انسانها در این سطح از زندگی نیز دچار تجربه ملال خواهند شد. روزی از پدر بودن، مادر بودن، همسر بودن و قاضی بودن، شهردار بودن، حتی کشیش بودن ملول و خسته خواهیم شد. در این سطح تفرد ما، خودیت ما، من بودن ما زیر چرخهای ارابه نقشهایی که پذیرفتهایم له میشود، نُرمهایی که هر لحظه ما را وادار میکنند تا به گونهای خاص باشیم و به گونهی دیگر نباشیم. نقشهایی که جامعه به ما میدهد تا ما آنها را به بهترین وجه انجام دهیم و در پی آن برای لیاقتی که بخرج دادهایم برایمان هورا میکشند، اولین ضررشان آنست که مارا از خود بیگانه میکنند نمیگذارند خودیت من تصمیم بگیرد وشکوفا شود.
و من آنرا به تمامه تجربه کنم.
در این سطح بدلیل آنکه هویت و خودیت انسانها در محاق نقشها و فرمهای اجتماعی قرار میگیرد شکوفا نمیگردد، بلکه آدمیان وارونه گشته و دچار از خود بیگانگی میشوند. کگور میگوید: در این مرحله از زندگی نیز تجربههای سهمگین ملال و خستگی، جان آدمیان را فرسوده خواهد کرد، خواستن و سپس وصال و رسیدن و بعد از اینها تجربه ملال چون سیلی بنیانکن معنی امور را از آدمیان این سطح از زندگی خواهد ربود. انسان میماند و کوهی از بیمعنایی امور و فرسودگی وجودی. تفرد و Individuality من در این مرحله گم میشود من انسانی نیستم که هستم بلکه انسانی هستم که پاره ای نقش هارا دارم من دانشمندم من معلمم من پدر و مادرم ....اما در پس همه این نقش ها خود را گمکرده ام .
یادداشتی از استاد گلشاهی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
سطح دوم از زندگی (Ethical Stage)
در این سطح از زندگی آدمیان بسان سطح اول خود محور(Self-Center) نیستند کسانی هستند
که نُرم ها و قوانین اجتماعی برایشان بسیار مهم است فردیت"Individuality"و خود محوری در این سطح به کنار نهاده میشود و انسان در این سطح کاملاً در چهارچوب اخلاق مقبول و قواعد و قوانین متداول عمل میکند. کگور میگوید: در این سطح انسانها آزادانه و از سر اختیار تعهدهایی را در قبال دیگران میپذیرند و به خوبی آن تعهدها را به انجام میرسانند در این مرحله خبری از سوپرمن خود محوری ،که به دنبال تحقق بزرگیهای قدرت یا ثروت و . . باشد، نیست. مادر بودن یا پدر بودن زیباترین تعهدی است که آدمی از سر اختیار و آزادی، آنرا انتخاب میکند، آدمیان در این سطح انسانهایی هستند که جامعه به آنان افتخار میکند چرا؟ چون یک پدر خوب، یا یک مادر خوب یا یک همسر خوب، یا یک دانشمند خوب، یا یک شهردار خوب و حتی یک کشیش خوب و . هستند، کسانی که نقشهایی را میپذیرند و آنها
را به بهترین شکل به سرانجام میرسانند انسانهای قابل اعتماد برای جامعه و مسئولیت پذیر .
به نظر کگور انسانها در این سطح از زندگی نیز دچار تجربه ملال خواهند شد. روزی از پدر بودن، مادر بودن، همسر بودن و قاضی بودن، شهردار بودن، حتی کشیش بودن ملول و خسته خواهیم شد. در این سطح تفرد ما، خودیت ما، من بودن ما زیر چرخهای ارابه نقشهایی که پذیرفتهایم له میشود، نُرمهایی که هر لحظه ما را وادار میکنند تا به گونهای خاص باشیم و به گونهی دیگر نباشیم. نقشهایی که جامعه به ما میدهد تا ما آنها را به بهترین وجه انجام دهیم و در پی آن برای لیاقتی که بخرج دادهایم برایمان هورا میکشند، اولین ضررشان آنست که مارا از خود بیگانه میکنند نمیگذارند خودیت من تصمیم بگیرد وشکوفا شود.
و من آنرا به تمامه تجربه کنم.
در این سطح بدلیل آنکه هویت و خودیت انسانها در محاق نقشها و فرمهای اجتماعی قرار میگیرد شکوفا نمیگردد، بلکه آدمیان وارونه گشته و دچار از خود بیگانگی میشوند. کگور میگوید: در این مرحله از زندگی نیز تجربههای سهمگین ملال و خستگی، جان آدمیان را فرسوده خواهد کرد، خواستن و سپس وصال و رسیدن و بعد از اینها تجربه ملال چون سیلی بنیانکن معنی امور را از آدمیان این سطح از زندگی خواهد ربود. انسان میماند و کوهی از بیمعنایی امور و فرسودگی وجودی. تفرد و Individuality من در این مرحله گم میشود من انسانی نیستم که هستم بلکه انسانی هستم که پاره ای نقش هارا دارم من دانشمندم من معلمم من پدر و مادرم ....اما در پس همه این نقش ها خود را گمکرده ام .
یادداشتی از استاد گلشاهی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
Forwarded from بامداد امید صبا (*)
شناخت درام مولف مارتین اسلین
ترجمه سروش رزمی
نشر جدید بامداد امید صبا
به زودی در کتابفروشی ها
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
ترجمه سروش رزمی
نشر جدید بامداد امید صبا
به زودی در کتابفروشی ها
@omidesaba
@bamdadeomideurmia