Forwarded from بامداد امید ارومیه
روزگاری سهم افراد درتاریخ نادیده گرفته می شد و می گفتند انسانها را از قبول نتایج تاریخ گریزی نیست. ولی الان برعکس گفته می شود این خود افرادند که تاریخ را می سازند
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
Forwarded from بامداد امید ارومیه
احسان نراقی :مفهوم تاریخ امروز منطبق با تحولات تمدن است ،و از این مفهوم،دیگر حوادث اتفاقی و گذشته های گم شده مورد نظر مورخان نیست.
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
علوم اجتماعی و سیر تکوینی آن
تالیف احسان نراقی نشر فرزان
دانش اجتماعی در مراحل نخستین:
انسان از همان زمان که خود را مواجه با طبیعت و عالم خلقت یافته همواره در پی آن بوده است که به امور مربوط به حیات اجتماعی خود، با توسل به افسانههای خیالی و التجای به احکام دینی و استناد به آراء فلسفی و علمی، صورتی نوعی و هیئتی وحدانی بخشد و بدین قرار از برای خود، به اختلاف زمان و مکان، جهانبینی خاصی به وجود آورد
اما انسان به عنوان دایر مدار هستی:
در نتیجه انقلاب کبیر فرانسه و به دنبال جنگهای ناپلئون، از اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم عصر جدیدی در زندگی کشورهای اروپایی آغاز گردید. افکار و عقایدی که ناشی از تحولات مربوط به انقلاب کبیر فرانسه بود سراسر اروپا را فرا گرفت و شعائر و ایده آلهای انقلابی و از آن جمله توجه خاص به بشر و بشریت مورد نظر دانشمندان واقع شد.
متفکران و فیلسوفانی همچون ژان ژاک روسو، با مدافعۀ از مذهب اصالت فرد، مقام مستقلی برای انسان قائل گردیدند، و بر اساس آن فرد، که در تفکرات اصحاب کلیسا وسیله و جزئی از کل جهان لایتناهی به شمار میرفت، جنبۀ مطلوب اصلی پیدا کرد و سعادت و رفاه و آزادی و حیثیت وی منظور نظر واقع شد.
انقلابی فرانسوی "سن ژوست" در آن روزگار چنین گفت: "تصور خوشبختی در اروپا، دیدار (ایده) نوی است." جنگ ها از یک جانب در پیشرفت صنعتی اروپا مؤثر واقع شد و از جانب دیگر جوامع مختلف اروپایی را از شمال به جنوب و از شرق به غرب به هم نزدیک کرد و فواصل گذشته را از میان برد.
بدینسان، محیط زندگی اجتماعی برای قبول راهحلهای علمی و اجتماعی آماده گردید و انسان، به عنوان دایر مدار هستی و محور تفکرات، منظور نظر واقع شد، و سرانجام این مفهوم، که در اصطلاح غریبان به نام مذهب انسان مداری (آنترُپُسانتریسم) خوانده شده است، همواره بیشتر واقعیت پیدا کرد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
تالیف احسان نراقی نشر فرزان
دانش اجتماعی در مراحل نخستین:
انسان از همان زمان که خود را مواجه با طبیعت و عالم خلقت یافته همواره در پی آن بوده است که به امور مربوط به حیات اجتماعی خود، با توسل به افسانههای خیالی و التجای به احکام دینی و استناد به آراء فلسفی و علمی، صورتی نوعی و هیئتی وحدانی بخشد و بدین قرار از برای خود، به اختلاف زمان و مکان، جهانبینی خاصی به وجود آورد
اما انسان به عنوان دایر مدار هستی:
در نتیجه انقلاب کبیر فرانسه و به دنبال جنگهای ناپلئون، از اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم عصر جدیدی در زندگی کشورهای اروپایی آغاز گردید. افکار و عقایدی که ناشی از تحولات مربوط به انقلاب کبیر فرانسه بود سراسر اروپا را فرا گرفت و شعائر و ایده آلهای انقلابی و از آن جمله توجه خاص به بشر و بشریت مورد نظر دانشمندان واقع شد.
متفکران و فیلسوفانی همچون ژان ژاک روسو، با مدافعۀ از مذهب اصالت فرد، مقام مستقلی برای انسان قائل گردیدند، و بر اساس آن فرد، که در تفکرات اصحاب کلیسا وسیله و جزئی از کل جهان لایتناهی به شمار میرفت، جنبۀ مطلوب اصلی پیدا کرد و سعادت و رفاه و آزادی و حیثیت وی منظور نظر واقع شد.
انقلابی فرانسوی "سن ژوست" در آن روزگار چنین گفت: "تصور خوشبختی در اروپا، دیدار (ایده) نوی است." جنگ ها از یک جانب در پیشرفت صنعتی اروپا مؤثر واقع شد و از جانب دیگر جوامع مختلف اروپایی را از شمال به جنوب و از شرق به غرب به هم نزدیک کرد و فواصل گذشته را از میان برد.
بدینسان، محیط زندگی اجتماعی برای قبول راهحلهای علمی و اجتماعی آماده گردید و انسان، به عنوان دایر مدار هستی و محور تفکرات، منظور نظر واقع شد، و سرانجام این مفهوم، که در اصطلاح غریبان به نام مذهب انسان مداری (آنترُپُسانتریسم) خوانده شده است، همواره بیشتر واقعیت پیدا کرد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
شعر تقدیری است که شاعر نمی تواند از آن بگریزد،از دستوراتش سرپیچی کند یا کسی را در آن شریک کند .شعر زنی است که فقط عاشق یک نفر می شود
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
خود زندگی نامه دوم و شعر های بر گزیده
(از برگه های نا شناخته ام )
نزار قبانی نشر ثالث ترجمه
محمد جواد مهدوی . زهرا یزدان نژاد
در بیروت همه وقتم را فقط برای شعر خالی کرده بودم و آن را با هیچکس شریک نمیشدم. آنجا با شعر نفس میکشیدم، با شعر سخن میگفتم، با شعر میخوابیدم و با شعر بیدار میشدم. قهوهام را آمیخته با شعر و دانههای هل مینوشیدم. صبحها
بر ساحل دریا قدم میزدم و این احساس مرا فرا میگرفت که شعری هستم که بر قدمهایش راه میرود. دورهای را در زندگیام به یاد ندارم که مانند این مرحله در لبنان این قدر با شعر احساس همهویتی کرده باشم، دورانی روشن که از میانۀ دهۀ چهل تا میانۀ دهۀ هفتاد {میلادی} ادامه یافت.
بیروت در بهترین حالت جوانی و شادابی و تمدنش بود و ما در بهترین روزهای سرزندگی و برخورداری و احساس آزادی بودیم. بیروت در مدت بیست سال، همۀ مواد اولیهای را که شاعر احتیاج دارد تا با آن اسمش را با حروف درشت بر دیوارهای سرزمین عربی بنویسد، به من بخشید، هر گاه در ژنو، مادرید و لندن احساس سردی منفی و لرز میکردم، جایی در اولین پرواز به بیروت رزرو میکردم تا گرمی شعر و گرمی دلها را باز یابم.
به بیروت میرفتم تا صدا و کلماتم را کوک کنم و از وجود شعرهایی که زیر درختان دانشگاه آمریکایی و شعرهایی که در آغوش زنان لبنانی، که سرمۀ شعر به چشم میکشیدند و هر روز شعر عاشقانۀ جدیدی زیر لب زمزمه میکردند باقی گذاشته بودم، مطمئن شوم.
@omidesaba
(از برگه های نا شناخته ام )
نزار قبانی نشر ثالث ترجمه
محمد جواد مهدوی . زهرا یزدان نژاد
در بیروت همه وقتم را فقط برای شعر خالی کرده بودم و آن را با هیچکس شریک نمیشدم. آنجا با شعر نفس میکشیدم، با شعر سخن میگفتم، با شعر میخوابیدم و با شعر بیدار میشدم. قهوهام را آمیخته با شعر و دانههای هل مینوشیدم. صبحها
بر ساحل دریا قدم میزدم و این احساس مرا فرا میگرفت که شعری هستم که بر قدمهایش راه میرود. دورهای را در زندگیام به یاد ندارم که مانند این مرحله در لبنان این قدر با شعر احساس همهویتی کرده باشم، دورانی روشن که از میانۀ دهۀ چهل تا میانۀ دهۀ هفتاد {میلادی} ادامه یافت.
بیروت در بهترین حالت جوانی و شادابی و تمدنش بود و ما در بهترین روزهای سرزندگی و برخورداری و احساس آزادی بودیم. بیروت در مدت بیست سال، همۀ مواد اولیهای را که شاعر احتیاج دارد تا با آن اسمش را با حروف درشت بر دیوارهای سرزمین عربی بنویسد، به من بخشید، هر گاه در ژنو، مادرید و لندن احساس سردی منفی و لرز میکردم، جایی در اولین پرواز به بیروت رزرو میکردم تا گرمی شعر و گرمی دلها را باز یابم.
به بیروت میرفتم تا صدا و کلماتم را کوک کنم و از وجود شعرهایی که زیر درختان دانشگاه آمریکایی و شعرهایی که در آغوش زنان لبنانی، که سرمۀ شعر به چشم میکشیدند و هر روز شعر عاشقانۀ جدیدی زیر لب زمزمه میکردند باقی گذاشته بودم، مطمئن شوم.
@omidesaba
Forwarded from بامداد امید ارومیه
کارل سند برگ شاعر آمریکایی .
شعرش کلماتی است که درد کشیده اند ،زخم خورده اند،رنج گرسنگی و بردگی را به دوش کشیده اند،تحقیر شده اند ، اما هرگز به زانو نیفتاده اند
@bamdadeomideurmia
👇👇
شعرش کلماتی است که درد کشیده اند ،زخم خورده اند،رنج گرسنگی و بردگی را به دوش کشیده اند،تحقیر شده اند ، اما هرگز به زانو نیفتاده اند
@bamdadeomideurmia
👇👇
Forwarded from بامداد امید ارومیه
من مَردُمم
گزینه اشعار کارل سند برگ
ترجمه بابک زمانی
آنها خواهند گفت
زشتترین چیزی که انسانها در بارۀ
شهرِ من خواهند گفت چنین است :
از آفتاب و از شبنم
کودکانِ طفل معصوم را دور نگه داشتی
از تلألوِ نور بر علفزارها
زیر گنبدِ کبود محرومشان ساختی
و بارانِ سخاوتمند را از آنان دریغ داشتی.
حبسشان کردی میانِ دیوارهای سرد
که عرق ریزند
برای لقمهای نان و مُزدی اندک،
که غبارِ نشسته بر گلو خورند و با قلب تهی بمیرند،
که اُجرتی اندک بر کفِ دستشان گذاری
در آخرِ هفتهها.
@bamdadeomideurmia
گزینه اشعار کارل سند برگ
ترجمه بابک زمانی
آنها خواهند گفت
زشتترین چیزی که انسانها در بارۀ
شهرِ من خواهند گفت چنین است :
از آفتاب و از شبنم
کودکانِ طفل معصوم را دور نگه داشتی
از تلألوِ نور بر علفزارها
زیر گنبدِ کبود محرومشان ساختی
و بارانِ سخاوتمند را از آنان دریغ داشتی.
حبسشان کردی میانِ دیوارهای سرد
که عرق ریزند
برای لقمهای نان و مُزدی اندک،
که غبارِ نشسته بر گلو خورند و با قلب تهی بمیرند،
که اُجرتی اندک بر کفِ دستشان گذاری
در آخرِ هفتهها.
@bamdadeomideurmia
پرفورمنس "مرگ" تجربه‌ای است تعاملی، بین گروه اجرایی و تماشاگرها/شرکت‌کننده‌ها و بر پایه گفتگوی مستقیم، تفکر ارادی هر فرد و ایجاد خرد جمعی پیرامون واقعیت مرگ اجرا می‌شود.
این اجرا ساختاری روایی ندارد و پرسش‌های طراحی‌شده پیش‌برنده روند اجرا است.
این اجرا بخشی از جنبشی است با محوریت مرگ‌اندیشی (معنا، زندگی و من) که ...
هدف این پروژه ایجاد ناامیدی و معنازدایی از زندگی برای مخاطب نیست، بلکه ایجاد واقع‌بینی و در نهایت ایجاد جرقه‌ای برای پذیرش واقعیت مرگ است، مسئله‌ای که بنیادین‌ترین عامل اضطراب بشری می‌باشد و به تأیید نظریات قدیم و جدید علوم انسانی: مرگ، پایان زندگی است؛ ولی مرگ‌اندیشی آغاز آن...
این اجرا در روزهای 4، 5، 6 و 7 بهمن امسال در بخش Offstage سی‌وششمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اجرا می‌شود.
مکان این اجرا مجموعه آلاچیق‌های داخل دانشگاه تربیت مدرس (پل گیشا) است و ساعت شروع 17 (غروب آفتاب) است.
ظرفیت هر اجرا فقط 36 مخاطب است و امکان رزرو و تهیه بلیت فقط از طریق سایت www.irannamayesh.com امکان‌پذیر است.
@omidesaba👇👇👇
این اجرا ساختاری روایی ندارد و پرسش‌های طراحی‌شده پیش‌برنده روند اجرا است.
این اجرا بخشی از جنبشی است با محوریت مرگ‌اندیشی (معنا، زندگی و من) که ...
هدف این پروژه ایجاد ناامیدی و معنازدایی از زندگی برای مخاطب نیست، بلکه ایجاد واقع‌بینی و در نهایت ایجاد جرقه‌ای برای پذیرش واقعیت مرگ است، مسئله‌ای که بنیادین‌ترین عامل اضطراب بشری می‌باشد و به تأیید نظریات قدیم و جدید علوم انسانی: مرگ، پایان زندگی است؛ ولی مرگ‌اندیشی آغاز آن...
این اجرا در روزهای 4، 5، 6 و 7 بهمن امسال در بخش Offstage سی‌وششمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اجرا می‌شود.
مکان این اجرا مجموعه آلاچیق‌های داخل دانشگاه تربیت مدرس (پل گیشا) است و ساعت شروع 17 (غروب آفتاب) است.
ظرفیت هر اجرا فقط 36 مخاطب است و امکان رزرو و تهیه بلیت فقط از طریق سایت www.irannamayesh.com امکان‌پذیر است.
@omidesaba👇👇👇
هنگامی که از آزادی و صلح و آرامش سخن می گوییم باید به تمام جهان بیندیشیم .زیرا علم اقتصاد هم مانند هر علمی کلی است و خاص فلان ملت خاص نیست. مصطفی رحیمی
@omidesaba
👇👇👇
@omidesaba
👇👇👇
عبور از فرهنگ بازرگانی
مصطفی رحیمی انتشارات فکر روز
آدمی بیوجود آرمان نمیتواند زیست، اما کسانی که در خیال خود آرمانشهر میسازند
(چه نویسنده و چه غیر نویسنده)
باید متوجه باشند که آرمانشان زیاد خالی نباشد، و این نکتۀ دقیقی است. همچنان که رماننویس باید در اثر هنری خود واقعیت و خیال را با هم بپیوندد و اگر در خیالبافی افراط کند کارش مردود است، من و شما نیز اگر در آیندهای که برای خود و جامعۀ خود در نظر داریم، اگر زیاد خیالبافی کنیم، مضحکۀ دیگران خواهیم شد. ایرانی نمیتواند رئیس جمهور آمریکا شود و شاعر متوسط، فردوسی زمان نخواهد شد. همچنین نمیتوان تکنولوژی ایران را در عرض زمان کوتاهی به سطح تکنولوژی ژاپن رساند و همینطور تا آخر . . .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
مصطفی رحیمی انتشارات فکر روز
آدمی بیوجود آرمان نمیتواند زیست، اما کسانی که در خیال خود آرمانشهر میسازند
(چه نویسنده و چه غیر نویسنده)
باید متوجه باشند که آرمانشان زیاد خالی نباشد، و این نکتۀ دقیقی است. همچنان که رماننویس باید در اثر هنری خود واقعیت و خیال را با هم بپیوندد و اگر در خیالبافی افراط کند کارش مردود است، من و شما نیز اگر در آیندهای که برای خود و جامعۀ خود در نظر داریم، اگر زیاد خیالبافی کنیم، مضحکۀ دیگران خواهیم شد. ایرانی نمیتواند رئیس جمهور آمریکا شود و شاعر متوسط، فردوسی زمان نخواهد شد. همچنین نمیتوان تکنولوژی ایران را در عرض زمان کوتاهی به سطح تکنولوژی ژاپن رساند و همینطور تا آخر . . .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
علم نقش بی طرفانه پیدا کرده همان طور که مداوا می کند آدم می کشد. این نقش را به مدد حقوق بین المللی و اخلاق باید چاره کرد .علم باید انسانی شود و در خدمت انسان به کار افتد
مصطفی رحیمی
@omidesaba
مصطفی رحیمی
@omidesaba
Forwarded from بامداد امید ارومیه
من اعترافات و گفتگو های خود را در بحرانی ترین تاریخ زندگی نوشته ام این خاطرات بدون ترتیب تفکر روزانه است کسی که تنها باشد و فکر کند بیش از دیگران در مورد خود صحبت می کند
@bamdadeomideurmia
👇👇👇👇
@bamdadeomideurmia
👇👇👇👇