زندگی غربی و شرقی من
ترجمه دکتر سعید فیروز آبادی نشر افکار
#آنه_ماری_شیمل
زندگی زنی تنها
🔺راستش این است، نمی‎خواستم سرگذشت خودم را روی کاغذ بیاورم. اما چندی پیش که برای دانشجویی ماجرای تحصیل خود را در زمان جنگ شرح دادم و برای او از هجده ساعت درس و سمینار در هفته، کار در کارخانه حتی موقع تعطیلات، بدون کمک هزینه تحصیلی، ناامید از سفر به خارج از آلمان و فراگیری زبان در کشوری دیگر، حملات شبانۀ هواپیماهای جنگی و بسیاری دیگر از مشکلات تعریف کردم، این مرد جوان با حیرت از من پرسید: «پس یعنی فرصت تفریح و مثلاً رقص هم نداشته‎اید؟ـ» همین موضوع باعث شد فکر کنم، شاید بی‎مناسبت نباشد، به توصیفِ گوشه‎ای از زندگی خودم بپردازم.
🔺پرداختن به دستنوشته‎ها فقط بخشی بسیار اندک از زندگی من بوده است. سفرها و دیدار با مردانی از سراسر جهان، تمامی گذشته و حال زندگی مرا در بر گرفته است. از سوئد تا اندونزی، از آمریکا تا پاکستان، به کشورهای بی‎شماری سفر کرده‎ام. با انسان‎های گوناگونی از سران حکومت‎ها تا پیرزنانی بی‎سواد در آناطولی، از دانشمندان مسلمان تا یسوعیان دیدار کرده‎ام و نیازی هم به خواندن داستان یا تماشای فیلم نداشته‎ام، چرا که این روابط انسانی برایم پیوسته هیجان‎انگیزتر از هر داستانی بوده است. بارها از من پرسیده‎اند: «پس شما زندگی خصوصی و تفننی نداشته‎اید؟» همین دیدارها و سفرها بهترین پاسخ به این پرسش است. به نظر من کارم و هر آنچه به آن مربوط می‎شود- یعنی مردمان و سفرها- زندگی خصوصی مرا کاملاً به خود اختصاص داده است. اگر به سفر نروم و از دوستانم خط و خبر چندانی نداشته باشم، به سراغ دوست عزیزم «ماشین تحریر» می‎روم و به کار خود ادامه می‎دهم، زیرا در کسوت زنی تنها، بدون منشی و دستیار و بدون کامپیوتر وقت من به اندازه کافی پُر است.
🔺پیوسته پرسش‎های یکسانی از من می‎شود که تصمیم دارم یک بار برای همیشه به آنها در این کتاب پاسخ دهم. چگونه دخترکی از خانواده‎های غیردانشگاهی تصمیم می‎گیرد که شرق‎شناس شود؟ چگونه می‎شود با نوزده سال سن دوره دکتری را به پایان رساند و در بیست و سه سالگی رساله استادی نگاشت؟ چرا زنی جوان و غیر مسلمان به کرسی استادی در دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه آنکارا دست می‎یابد؟ چرا پس از آنکه همکار آلمانی او می‎گوید: «آری، خانم شیمل، اگر مرد بودید، حتماً به شما کرسی استادی می‎دادند»، او را به استادی در دانشگاه هاروارد دعوت می‎کنند؟
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
تصاویری از خانم‌ #آنه_ماری_شیمل
👇👇👇

پرونده تاریخ فلسفه قسمت چهل و پنجم
#فردریش_شلگل
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

👇👇👇فایل PDF

فایل PDF 👆👆👆
پرونده تاریخ فلسفه قسمت چهل وپنجم
#فردریش_شلگل
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

#جمال_هاشمی :این کتاب تقدیم به کسانی می شود که به جای مکتب و مسلک گرایی
مسند ،حزب،گروه،آرمان ،شعار،قدمت،قومیت ،
و ذ هن گرایی ،#حقیقت گرایند
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

بالندگی و بازندگی ایرانیان
مولف جمال هاشمی شرکت سهامی انتشار
فکر سیاه و سفید

🔺یکی دیگر از ویژگی‌های خوی قدرت‌گرا تفکر سیاه و سفید است یعنی در قاموس قدرت‌گرا افراد همیشه به دو گروه متمایز همانند سیاه و سفید تقسیم می‌شوند و رنگ خاکستری وجود ندارد؛ درست مانند تقسیم اعداد به زوج و فرد یا گله احشام به گوسفند و بز یا انسان‌ها به مذکر و مؤنث و غیره که البته این تقسیم‌بندی در طبیعت وجود دارد و برای پژوهش‌های علمی نیز لازم است، اما حتی در طبیعت نیز این تمایز کاملاً وجود ندارد. مثلاً در جنس مذکر می‌تواند آثاری از خوی مؤنث یا بالعکس وجود داشته باشد یا در علم فیزیک نور می‌تواند هم مانند دانه و هم مانند موج رفتار کند و غیره.
🔺اما در قضاوت پیرامون انسان‌ها و علوم انسانی این تقسیم‌بندی که از ویژگی‌های خوی قدرت‌ گراست کارایی ندارد و اصولاً کار درستی هم نیست. تقسیم‌بندی افراد به دو گروه متمایز و
با قاطعیت قضاوت کردن، به‌طوری‌که شیوه معمول ماست مانند خادم و خائن، وطن‌پرست و وطن‌فروش، دزد و درستکار، متدین و بی‌دین، دوست و دشمن، درست و غلط و غیره روش درست و علمی برای پژوهش در علوم انسانی نیست و نتیجه اغلب غیرعلمی و گمراه‌کننده است، زیرا هر فرد مجموعه‌ای از صفات نیک و بد یا به بیان بهتر متفاوت است، یا هر رویداد تاریخی دارای جهات مثبت و منفی است. لذا باید در عوض دخالت دادن ذهنیت و تعصبات به توصیف عینی مسائل پرداخت.
در واقع تفکر سیاه و سفید یکی از نتایج عدم تحمل ابهام و عدم قطعیت است؛ یعنی مطلق‌گرایی، عجله در قضاوت و ارائه پاسخ قطعی به هر قیمت، حتی اگر پاسخ چرند و غیرواقعی باشد که نتیجه آن عدم تمایل برای صبر و انتظار به منظور کسب اطلاعات بیشتر برای افزایش معلومات و بینش درست برای داوری بهتر و در نهایت به معنی فقدان شکیبایی است.
غالباً می‌شنویم که گفته می‌شود همه جوانان نادان و سبک‌مغزند، همه پیرها مرتجع هستند،‌ همه مذهبی‌ها متحجرند، همه خارج‌رفته‌ها غرب‌زده‌اند، همه بازاری‌ها پول‌پرستند، همه کمونیست‌ها خیانت‌پیشه‌اند، همه مردان موجوداتی شهوت‌رانند، همه زنان مخلوقاتی حیله‌گر و خطرناکند و غیره...
🔺گروه‌بندی کردن بندگان خدا و برچسب زدن به آن‌ها از ویژگی‌های خوی قدرت‌گر است که باید از آن پرهیز شود و نیز افراد را به سیاه و سفید تقسیم کردن و قایل به حد وسط یا خاکستری نبودن زیان‌آور است حال‌آن‌که اکثریت قریب به اتفاق مردم در منطقه خاکستری قرار دارند. گاهی ممکن است شخصی زمانی عضو مؤثر و عالی‌رتبه یک نظام سیاهکار بوده ولی یک خوی انسانی بسیار قوی هم داشته باشد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

یادداشتی از مهندس آوانسیان

🔺وقتی از آستانه ی پنجاه سالگیم گذشت.
فهمیدم هرچه زیستم اشتباه بود.

هرچه برایم ارزش بود کم ارزش شد.
حالا میفهمم چیزی بالاتر از سلامتی، چیزی بهتر از لحظهء حال، بااهمیت تر از شادی نیست

حالا میفهمم دستاوردهایم معادل چیزهایی که در مسیر ِ به دست آوردن همان دست آوردها از دست دادم نیستند.

حالا میفهمم استرس، تشویش، دلهره، ترس آزمون کنکور و استخدام، ترس نتیجه، اضطراب سربازی، ترس از آینده، وحشت از عقب ماندن، دلهره تنهایی.نگرانی از غربت، غصه های عصر جمعه، اول ِ مهر، ۱۴ فروردین، بیکاری و.. هرگز نه ماندگار بودند
نه ارزش ِ لحظه های هَدَررفته اَم را داشتند.

حالا میفهمم یک کبد ِ سالم چندبرابر لیسانسم ارزشمند است.
🔺کلیه هایم از تمامی کارهایم، دیسک کمرم از متراژ ِ خانه، تراکم ِ استخوانم از غروب های جمعه،روحم از تمام ِ نگرانیهایم، زمانم از همهء ناشناخته‌های آینده های نیامده اَم
شادیم از تمام لحظه های عبوسم
امیدم از همهء یاس هایم
با ارزش تر بودند.

حالا میفهمم چقدر موهایم قیمتی بودند
و چقدر یک ثانیه بیشتر کنار فرزندم زنده بمانم ارزش تمام شغل های دنیا را دارد.

🔺یقین دارم آدم هایی که به معنی تمام قدر لحظه های بودنشان را میفهمند با غبار غم و تردید و غصه و ترس و چه شَوَدها زندگی شان را حرام نکردند.

در حال، ماندند و ذهنشان را خالی، حس شان را چون ابر در حرکت، روحشان را با آموزه های درست و حقیقی تزیین و اندیشه هایشان را آزاد و تخیل شان را سرشار می کنند.

به معنی حقیقی کلمه زنده اند
زندگی می کنند و به معنی واقعی کلمه در آرامش میمیرند:

سرخوش، همچون فصلی از زندگی،
جزیی از زندگی و در مسیر زندگی.

هیچگاه به دنبال خبرهای بد و حرفهای اعصاب خردی نباشید. چون تمومی نداره. دنبال شادی باشید. بذارید ذهنتان یه نفسی بکشه !!
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

# تائوتِ چینگ: نوشته‎ای از ششصد سال قبل از میلاد و از پایه‎های فرهنگ، تمدن و اندیشه‎ی چین و شرق آسیا به شمار می‎رود تائو به معنای «راه» و «طریقت» است و مفهوم اندیشه تائوئیسم است
@omidesaba
👇👇

# تائوتِ چینگ

اثر: لائوتزو، ترجمه: فرشید قهرمانی
انتشارات نشر مثلث

🌿 درس هشتم
خوب همچون آب است،
بدون تلاش همه چیز را سیراب می‎کند
و جمع شدن در پستی را هرگز حقارت نمی‎شمارد،
همچون تائو.
نزدیک به زمین زندگی کنید:
همواره ساده بیاندیشید.
در مشاجرات، عادل و بخشنده باشید.
در حکومت، سعی در فرمانروایی و سلطه نداشته باشید.
در کار، آن چیزی را انجام دهید که از آن لذت می‎برید.
در زندگی خانوادگی، همیشه در دسترس و حاضر باشید.
وقتی از اینکه خودتان هستید، خوشنودید
و از رقابت و مقایسه دست کشیده‎اید
همگان به شما احترام می‎گذارند.

🌿 درس نهم
کاسه‎ی خود را بیش از اندازه پر کنید
لبریز می‎شود
چاقوی خود را بیش از حد تیز کنید
کُند میشود
در پی پول و راحتی باشید
دلتان هرگز آرام نمی‎گیرد
دنبال تائید دیگران باشید
برده‎ی آنها خواهید بود
کار خود را انجام دهید، سپس رها کنید.
این تنها راه آرامش یافتن است.

@omidesaba
@bamdadeomideurmia

#باراک اوباما
من مردم را به خاطر سوءظن‎هایشان خطاکار نمی‎دانم خیلی وقت پیش یاد گرفتم به کودکی خود و داستان‎هایی که به آن شکل داد اعتماد نکنم
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

رویاهایی از پدرم
#باراک_اوباما داستانی از نژاد و میراث
مترجم منصوره حکمی انتشارات قلم
🔺در ابتدا قصد داشتم کتابی کاملاً متفاوت بنویسم. مجال برای نگارش آن زمانی که هنوز دانشجوی حقوق بودم و پس از آن که به عنوان اولین رئیس سیاه‌‌پوست مجله هاروارد لا ریویوُ Harvard Law Review برگزیده شده بودم به‌دست آمد.
ولی در عمل و زمانی که نشستم و شروع به نوشتن کردم، دیدم ذهنم به سوی سواحل ناهموارتری کشانده می‌شود. اشتیاق اولیه قلبم را به تپش در آورد. صداهای دوردست ظاهر شدند، فرونشستند، و دوباره ظاهر شدند. داستان‌هایی را به خاطر آوردم که مادرم و پدربزرگ و مادربزرگم در کودکی برایم تعریف کرده بودند، داستان‌هایی از خانواده‌ای که سعی دارد خود را تعریف کند. اولین سالی را که در شیکاگو انجمنی را تشکیل دادم و قدم‌های ناشیانه‌ام را به سوی مردشدن برداشتم به خاطر آوردم. به حرف‌های مادربزرگم که در زیر درخت انبه و درحالی‌که موهای خواهرم را می‌بافت و پدری را توصیف می‌کرد که هرگز واقعا نمی‌شناختم گوش فرا دادم.
🔺تمامی فرضیه‌های مرتب و منظمی که داشتم در مقایسه با این سیل خاطره‌ها، غیرواقعی و نابهنگام به نظر می‌آمدند. هنوز در برابر این ایده به شدت مقاومت می‌کردم که گذشته‌ام را، گذشته‌ای که احساس می‌کردم همه چیزم را برملا می‌کند و حتی کمی از آن شرمنده‌ام، در این کتاب عرضه کنم. نه به این خاطر که آن گذشته به‌ویژه ناراحت‌کننده یا منحرف است، بلکه به این خاطر مقاومت می‌کردم که آن گذشته از زوایایی از خودم صحبت می‌کند که در برابر گزیده‌ی آگاهانه و ـ حداقل در ظاهر ـ متناقض با دنیای کنونی‌ام ایستادگی می‌کند. بالاخره من در حال حاضر سی و سه سال دارم؛ به عنوان یک وکیل فعال در زندگی اجتماعی و سیاسی شیکاگو کار می‌کنم، شهری که به زخم‌های نژادی خود عادت کرده و نسبت به نداشتن احساس در مواردی به‌خصوص افتخار می‌کند. اگر توانسته‌ام با بدبینی مبارزه کنم، بااین‌وجود دوست دارم خودم را به همان اندازه برای دنیا عاقل بدانم و مواظب باشم و انتظارات بیش‌ازحد نداشته باشم.
🔺 بااین‌وجود وقتی درباره داستان زندگی خانواده‌ام فکر می‌کنم چیزی که بیش از همه به خاطرم خطور می‌کند گرایش موروثی در معصومیت است؛ معصومیتی که حتی با معیارهای کودکی غیرقابل تصور به نظر می‌رسد. عموزاده همسرم که تنها شش سال دارد در این سن چنین معصومیتی را گم کرده است: او چند هفته پیش به والدین خود گفت بعضی از هم‌کلاسی‌هایش در کلاس اول از بازی کردن با او به خاطر پوست تیره‌اش خودداری کرده‌اند.
مسلماً پدر و مادر او که در شیکاگو و منطقه گری Gary به دنیا آمده و بزرگ شده‌اند معصومیت خود را خیلی وقت پیش گم کرده‌اند و گرچه از این موضوع عصبانی نیستند و مانند هر پدر و مادر دیگری که می‌شناسم قوی، سربلند و مبتکر هستند ولی وقتی درباره نقل مکان از شهر و رفتن به حومه‌ای که بیشتر ساکنان آن سفید پوست هستند مجددا فکر می‌کنند، می‌توان در صدایشان درد را شنید. این اقدام آنان برای محافظت از پسرشان در برابر احتمال گرفتار شدن در تیراندازی‌های تبهکاران و در برابر حضور در مدرسه‌ای با بودجه‌ی کم بود.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

کودکان هم می توانند کار گیری ابزار های فلسفی ، مثل کشف ملاک ها و تعریف واژگان ،طبقه بندی اشیاء ،تشخیص روابط منطقی و ....را یاد بگیرند
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

با‎ هم ‎فکر‎ کردن
کند و کاوهای فلسفی برای کلاس
اثر: #فیلیپ_کم ، ترجمه: مژگان رشتچی، فرزانه شهرتاش
انتشارات شهرتاش
🔺سؤال فلسفی :
شخص بودن یعنی چه؟
قانون یعنی چه؟
چه چیزی سبب زیبایی می‌شود؟
کار هنری یعنی چه؟
معنا یعنی چه؟
آیا هر چیز علتی دارد؟
آیا در قبال طبیعت مسئولیم؟
چه چیز عملی را نادرست می‌کند؟
چیزی را توضیح دادن یعنی چه؟
شناخت چیست و چگونه می‌توانیم به آن دست یابیم؟

🔺کودکان به کندوکاو فلسفی واقعی نمی‌پردازند مگر این‌که مسئله با موضوع مورد بحث همان موضوعات مورد علاقه‌شان باشد، تخیلشان را شعله‌ور کند یا احساساتشان را برانگیزد. بنابراین مواد آموزشی کارایی نخواهد داشت مگر این که علاقه‌ی فلسفی را تحریک کند. کتابی که فقط به کودکان در مورد ماهیت فلسفه بگوید یا ایده‌های فلسفی را توضیح دهد کاملاً اشتباه است. جدا از هر چیز دیگر، چنین کتابی به کودکان می‌گوید فلسفه چیزی است که باید درباره‌ی آن بیاموزند نه چیزی که انجامش دهند. از طرفی، داستان محرکی بسیار قوی است. داستان با احساسات، نگرش‌ها و ارزش‌های کودکان سروکار دارد و با تخیلاتشان.
داستان‌ها چه با هدف خاص نوشته شده باشند، چه با دقت از میان ادبیات کودکان انتخاب شده باشند، چه به صورت فیلم یا نمایش باشند مانند آهن‌ربا علاقه‌ی کودکان را به خود جذب می‌کند و آن‌ها را به درون خود می‌کشند. داستان همان چیزی است که کودکان برای فکر کردن بدان نیاز دارند.

🔺هر ماده‌ی آموزشی که استفاده می‌کنید باید هم پتانسیل فلسفی داشته باشد و هم موضوعات را به ترتیبی ارائه کند که سرِ کندوکاو را باز کند. داستان‌هایی که با هدف خاص نوشته شده‌اند این شرایط را دارند چون دقیقاً به همین منظور طراحی شده‌اند. طیف وسیعی از ادبیات کودکان و انواع دیگر مطالب برانگیزاننده نیز مناسب‌اند ولی باید برای استفاده هر یک از آن‌ها برنامه‌ریزی کنید. همان‌طور که در فصل 3 خواهید دید، این کار آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد سخت نیست. در آنجا مواردی را مطرح کرده‌ایم که لازم است هنگام انتخاب مطلب خواندنی در نظر بگیرید.
در آخر، همین که شما و دانش‌آموزانتان راه خود را در کندوکاو فلسفی در پیش می‌گیرید، متوجه می‌شوید که داشتن یک طرح بحث مفید است. این کار به گونه‌‌ای که لازم است و از طریق سلسله سؤال‌هایی که به بررسی یک مفهوم، مسئله یا موضوع می‌پردازد به شکل‌گیری بحث کمک می‌کند. به علاوه، تمرین‌های گوناگونی دارد که می‌توانند کندوکاو را گسترش دهند و کامل کنند. امتیاز دیگر مواد آموزشی موجود این است که تمرین‌ها و طرح بحث‌های آماده‌‌ای دارند و مهم‌ این است که عملکرد و نقش آن‌ها را درک کنید، چه از آن‌ها استفاده کنید یا آن‌ها را تطبیق دهید یا خود آن‌ها را طراحی نمایید
@omidesaba
@bamdadeomideurmia