بامداد امید صبا
512 subscribers
1.25K photos
328 videos
116 files
569 links
موسسه بامداد امیدصبا، مردم‌نهاد و غیردولتی است. از سال ۱۳۸۲ در کار ایجاد کتابخانه عمومی و نشر کتاب، آموزش آزاد، هنر و خدمات اجتماعی فعال است.
برای ارتباط با مدیریت آی دی زیر تماس بگیرید:
@bamdadomidesaba

https://www.instagram.com/omidesaba_tehran/
Download Telegram
#باراک اوباما
من مردم را به خاطر سوءظن‎هایشان خطاکار نمی‎دانم خیلی وقت پیش یاد گرفتم به کودکی خود و داستان‎هایی که به آن شکل داد اعتماد نکنم
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
رویاهایی از پدرم
#باراک_اوباما داستانی از نژاد و میراث
مترجم منصوره حکمی انتشارات قلم
🔺در ابتدا قصد داشتم کتابی کاملاً متفاوت بنویسم. مجال برای نگارش آن زمانی که هنوز دانشجوی حقوق بودم و پس از آن که به عنوان اولین رئیس سیاه‌‌پوست مجله هاروارد لا ریویوُ Harvard Law Review برگزیده شده بودم به‌دست آمد.
ولی در عمل و زمانی که نشستم و شروع به نوشتن کردم، دیدم ذهنم به سوی سواحل ناهموارتری کشانده می‌شود. اشتیاق اولیه قلبم را به تپش در آورد. صداهای دوردست ظاهر شدند، فرونشستند، و دوباره ظاهر شدند. داستان‌هایی را به خاطر آوردم که مادرم و پدربزرگ و مادربزرگم در کودکی برایم تعریف کرده بودند، داستان‌هایی از خانواده‌ای که سعی دارد خود را تعریف کند. اولین سالی را که در شیکاگو انجمنی را تشکیل دادم و قدم‌های ناشیانه‌ام را به سوی مردشدن برداشتم به خاطر آوردم. به حرف‌های مادربزرگم که در زیر درخت انبه و درحالی‌که موهای خواهرم را می‌بافت و پدری را توصیف می‌کرد که هرگز واقعا نمی‌شناختم گوش فرا دادم.
🔺تمامی فرضیه‌های مرتب و منظمی که داشتم در مقایسه با این سیل خاطره‌ها، غیرواقعی و نابهنگام به نظر می‌آمدند. هنوز در برابر این ایده به شدت مقاومت می‌کردم که گذشته‌ام را، گذشته‌ای که احساس می‌کردم همه چیزم را برملا می‌کند و حتی کمی از آن شرمنده‌ام، در این کتاب عرضه کنم. نه به این خاطر که آن گذشته به‌ویژه ناراحت‌کننده یا منحرف است، بلکه به این خاطر مقاومت می‌کردم که آن گذشته از زوایایی از خودم صحبت می‌کند که در برابر گزیده‌ی آگاهانه و ـ حداقل در ظاهر ـ متناقض با دنیای کنونی‌ام ایستادگی می‌کند. بالاخره من در حال حاضر سی و سه سال دارم؛ به عنوان یک وکیل فعال در زندگی اجتماعی و سیاسی شیکاگو کار می‌کنم، شهری که به زخم‌های نژادی خود عادت کرده و نسبت به نداشتن احساس در مواردی به‌خصوص افتخار می‌کند. اگر توانسته‌ام با بدبینی مبارزه کنم، بااین‌وجود دوست دارم خودم را به همان اندازه برای دنیا عاقل بدانم و مواظب باشم و انتظارات بیش‌ازحد نداشته باشم.
🔺 بااین‌وجود وقتی درباره داستان زندگی خانواده‌ام فکر می‌کنم چیزی که بیش از همه به خاطرم خطور می‌کند گرایش موروثی در معصومیت است؛ معصومیتی که حتی با معیارهای کودکی غیرقابل تصور به نظر می‌رسد. عموزاده همسرم که تنها شش سال دارد در این سن چنین معصومیتی را گم کرده است: او چند هفته پیش به والدین خود گفت بعضی از هم‌کلاسی‌هایش در کلاس اول از بازی کردن با او به خاطر پوست تیره‌اش خودداری کرده‌اند.
مسلماً پدر و مادر او که در شیکاگو و منطقه گری Gary به دنیا آمده و بزرگ شده‌اند معصومیت خود را خیلی وقت پیش گم کرده‌اند و گرچه از این موضوع عصبانی نیستند و مانند هر پدر و مادر دیگری که می‌شناسم قوی، سربلند و مبتکر هستند ولی وقتی درباره نقل مکان از شهر و رفتن به حومه‌ای که بیشتر ساکنان آن سفید پوست هستند مجددا فکر می‌کنند، می‌توان در صدایشان درد را شنید. این اقدام آنان برای محافظت از پسرشان در برابر احتمال گرفتار شدن در تیراندازی‌های تبهکاران و در برابر حضور در مدرسه‌ای با بودجه‌ی کم بود.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
کودکان هم می توانند کار گیری ابزار های فلسفی ، مثل کشف ملاک ها و تعریف واژگان ،طبقه بندی اشیاء ،تشخیص روابط منطقی و ....را یاد بگیرند
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
با‎ هم ‎فکر‎ کردن
کند و کاوهای فلسفی برای کلاس
اثر: #فیلیپ_کم ، ترجمه: مژگان رشتچی، فرزانه شهرتاش
انتشارات شهرتاش
🔺سؤال فلسفی :
شخص بودن یعنی چه؟
قانون یعنی چه؟
چه چیزی سبب زیبایی می‌شود؟
کار هنری یعنی چه؟
معنا یعنی چه؟
آیا هر چیز علتی دارد؟
آیا در قبال طبیعت مسئولیم؟
چه چیز عملی را نادرست می‌کند؟
چیزی را توضیح دادن یعنی چه؟
شناخت چیست و چگونه می‌توانیم به آن دست یابیم؟

🔺کودکان به کندوکاو فلسفی واقعی نمی‌پردازند مگر این‌که مسئله با موضوع مورد بحث همان موضوعات مورد علاقه‌شان باشد، تخیلشان را شعله‌ور کند یا احساساتشان را برانگیزد. بنابراین مواد آموزشی کارایی نخواهد داشت مگر این که علاقه‌ی فلسفی را تحریک کند. کتابی که فقط به کودکان در مورد ماهیت فلسفه بگوید یا ایده‌های فلسفی را توضیح دهد کاملاً اشتباه است. جدا از هر چیز دیگر، چنین کتابی به کودکان می‌گوید فلسفه چیزی است که باید درباره‌ی آن بیاموزند نه چیزی که انجامش دهند. از طرفی، داستان محرکی بسیار قوی است. داستان با احساسات، نگرش‌ها و ارزش‌های کودکان سروکار دارد و با تخیلاتشان.
داستان‌ها چه با هدف خاص نوشته شده باشند، چه با دقت از میان ادبیات کودکان انتخاب شده باشند، چه به صورت فیلم یا نمایش باشند مانند آهن‌ربا علاقه‌ی کودکان را به خود جذب می‌کند و آن‌ها را به درون خود می‌کشند. داستان همان چیزی است که کودکان برای فکر کردن بدان نیاز دارند.

🔺هر ماده‌ی آموزشی که استفاده می‌کنید باید هم پتانسیل فلسفی داشته باشد و هم موضوعات را به ترتیبی ارائه کند که سرِ کندوکاو را باز کند. داستان‌هایی که با هدف خاص نوشته شده‌اند این شرایط را دارند چون دقیقاً به همین منظور طراحی شده‌اند. طیف وسیعی از ادبیات کودکان و انواع دیگر مطالب برانگیزاننده نیز مناسب‌اند ولی باید برای استفاده هر یک از آن‌ها برنامه‌ریزی کنید. همان‌طور که در فصل 3 خواهید دید، این کار آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد سخت نیست. در آنجا مواردی را مطرح کرده‌ایم که لازم است هنگام انتخاب مطلب خواندنی در نظر بگیرید.
در آخر، همین که شما و دانش‌آموزانتان راه خود را در کندوکاو فلسفی در پیش می‌گیرید، متوجه می‌شوید که داشتن یک طرح بحث مفید است. این کار به گونه‌‌ای که لازم است و از طریق سلسله سؤال‌هایی که به بررسی یک مفهوم، مسئله یا موضوع می‌پردازد به شکل‌گیری بحث کمک می‌کند. به علاوه، تمرین‌های گوناگونی دارد که می‌توانند کندوکاو را گسترش دهند و کامل کنند. امتیاز دیگر مواد آموزشی موجود این است که تمرین‌ها و طرح بحث‌های آماده‌‌ای دارند و مهم‌ این است که عملکرد و نقش آن‌ها را درک کنید، چه از آن‌ها استفاده کنید یا آن‌ها را تطبیق دهید یا خود آن‌ها را طراحی نمایید
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
کلاسهای دوازده گانه تابستانی رایگان موسسه بامداد امید صبا
جهت کودکان و نوجوانان در ارومیه 🙍‍♂🙍‍♀
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇👇
Forwarded from بامداد امید صبا (*)
شاید خوبیِ نداشتن امید این است که هیچ گاه ناامید نمی شویم و این موضوع این روزها بیشتر از امید مورد نیاز است
#ناامید_نشدن
والتر بنیامین
@bamdadeomidurmia
@omidesaba
ما با اغراق و بزرگ نمایی ،فرصت های بسیاری را از دست می دهیم .به بعضی چیزها زیادی می پردازیم و روی نکات منفی تاکید می کنیم .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
📘📕در زندگی سخت نگیرید
ریچارد کارلسون ترجمه نوشین ریشهری
🔺بخش هفتم
سخن دیگران را تفسیر نکنید
هر کس میتواند عبارت خودش را کامل کند
این حرکت زشت و مخرب، نه فقط باعث بی‎احترامی و عدم علاقه‎ی دیگران می‎شود، انرژی زیاد مصرف میکند. تصور کنید، وقتی کسی را وادار به عجله میکنید، میان حرفش می‎دوید یا جمله‎اش را تمام می‎کنید، نه تنها مجبورید مراقب افکار خودتان باشید، بلکه باید مراقب حرف‎های طرفتان هم باشید. این رفتار که در میان اغلبِ مردم گرفتار مرسوم است، هر دو طرف را وا می‎دارد تا در سخن گفتن و فکر کردن عجله کنند، و به این ترتیب هر دو عصبی، حساس و سَرخورده میشوند. در ضمن سبب دعوا میشود، چون همه در مقابل کسی که به حرف هیچ‎کس گوش نمی‎کند، مقاومت می‎کنند. چطور می‎توانید وقتی صحبت میکنید، شنونده هم باشید؟ به محض اینکه متوجه شدید دارید حرف دیگران را قطع می‎کنید، دست نگه‎دارید. خواهید دید که این کار، چیزی بیشتر از یک عادت ساده، که قادر به دیدنش شده‎اید، نیست. این خبر خوبی است، چون آنچه باید بکنید این است: به محض فراموش کردن، به خودتان یادآوری کنید، صبور باشید، تحمل کنید و به دیگران اجازه دهید صحبت‎شان را تمام کنند. در این صورت بلافاصله توجه خواهید کرد که در رابطه با مردم، زندگی‎تان رشد می‎کند. در نتیجه‎ی این عمل کوچک و ساده، هنگام ارتباط با اطرافیان، آرام و راحت می‎شوید وقتی آنها احساس کنند می‎شنوند و شنیده میشوند، آرام میگیرند وقتی قطع کردن حرف دیگران را بس کنید، ضربان قلبتان کاهش میابد و از صحبت کردن با دیگران، لذت خواهید برد. آرام بگیرید و از صحبت دو نفره لذت ببرید. این یک راه آسان برای آرامش و دوست داشتن مردم است.
🔺بخش هشتم
درباره‎ی کارهای نیک‎تان با کسی سخن نگوئید
همه‎ی ما هراز چندی کار نیک انجام میدهیم و اغلب ما دوست داریم درباره‎ی آن با دیگری سخن بگوئیم. در این حالت به صورت کاملاً پنهانی، تائید دیگران را طلب می‎کنیم. وقتی کار نیک میکنیم، یا سخاوت به خرج میدهیم، کارهایمان فوق‌‎العاده‎اند. احساسِ خوبِ توجه به دیگران، ما را لایق مینماید، هر چند چیزی هست که بیشتر از آن توجه، معجزه‎آساست، این که در مورد آن حرفی نزنید، شما همیشه وقتی چیزی به دیگری میدهید احساس خوبی دارید، پس به جای گسترش آن احساس مثبت، با شرح و تفصیل به دیگران، آن را برای خودتان نگه دارید. در این صورت تمامی آن احساس مثبت از آنِ شما خواهد بود. تمام اعمال نیک ما فوق‎العاده‎اند اما نگفتن آن به دیگران مهم‎تر است و بدین ترتیب به هیچکس دیگر نگوییم همه‎ی پاداش آن را برای خودمان نگاه می‎داریم.
واقعیت این است که باید به خاطر خودِ بخشش، هدیه کنید. نه برای دریافت چیزی به جای آن، و این دقیقاً همان کاری است که وقتی به هیچ کس نمی‎گویید، کرده‎اید. جایزه‎ی شما، آن احساس گرم ناشی از بخشیدن است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
طراحی ورودی یکی از دانشگاه های لبنان
@omidesaba
@bamdadeomideurmia