روشنفکر مشروطه می خو است اصلاحات سیاسی و اقتصادی برمبنای مدل دنیای مدرن شود ولی روشنفکر دوران شهریور ۲۰ می خواست مدل جامعه مدرن را با ارزشهای سنتی سازگار کند
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇👇

📘تجدد طلبی و توسعه در ایران معاصر
دکتر #موسی_غنی_نژاد
نشر مرکز

🔸درست است که هدف از تشکیل حکومت حفظ حقوق و آزادیهاست، اما در عین حال برقراری حکومت به معنی محدود کردن بخشی از این حقوق و آزادیهاست. بنابراین می توان گفت که حکومت شری ضروری است؛ شر است از این لحاظ که حقوق و آزادیها را محدود می کند و هر چه اقتدارش بیشتر باشد این محدودیت ابعادی وسیعتر به خود می گیرد. اما از سوی دیگر ضروری است چون اگر حکومتی نباشد، جامعه از هم می پاشد و ممکن است کلیه حقوق و آزادیهای افراد از بین برود.
🔸در این تصور جدید از انسان، جامعه و حکومت کاملاً در تناقض با تصور سنتی از حکومت است که در آن جامعه خانواده ای بزرگ تلقی می شود که حاکم همانند پدر دلسوزی امور اعضای خانواده را تمشیت می کند. اینجا آحاد جامعه و حاکم در یک ردیف و مرتبه قرار ندارند و روابط بین حکومت کنندگان و حکومت شوندگان سلسه مراتبی است و نه همانند ارتباط بین افراد با حقوق برابر . مشروعیت حکومت به رضایت افراد بستگی ندارد بلکه ریشه در گذشته، سنت یا مذهب دارد. واضح است در تصور سنتی از حکومت، سخن گفتن از تحدید قدرت حاکم بی معنی است چرا که وی طبیعتاً منشاء خیر (پدر دلسوز) تلقی می شود، از این آحاد جامعه نمی توانند قدرت حاکم را محدود کنند، چون مشروعیت وی از جای دیگری نشأت می گیرد.
🔸با توجه به آنچه گفته شد کاملاً قابل درک است که چرا عکس العمل سلاطین قاجار در برابر مشروطه، که به معنی حکومت محدود یا حکومت مبتنی بر قانون اساسی است، با حیرت و غضب توأم بوده است. آنها نمی توانستند درک کنند که چگونه کودکان نادان (آحاد ملت) جرأت می کنند برای پدر قدرتمند و دلسوز (سلطان) تعیین تکلیف کنند.
علت اصلی توسعه‎نیافتگی را نباید چنان که متداول است در عواملی چون کمبود سرمایه یا وابستگی به خارج یا افزونی جمعیت یا گرایش سرمایه به تمرکز و انحصار یا عملکرد شرکت‎های چندملیتی جُست. عاملی که بیشترین نقش را در کند کردن آهنگ توسعه‎ی اقتصادی و صنعتی دارد ساختار نهادی جامعه است و اصلاحات نهادی از جمله تعریف و تضمین حقوق فردی و ایجاد و تحکیم حکومت قانون و پذیرفتن ارزش‎های رقابتی و حقوق مالکیت در جامعه نقشی تعیین‎کننده در نیل به توسعه‎ی اقتصادی دارد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

#هاینریش_بل نویسنده آلمانی ۱۹۸۵_۱۹۱۷
نویسنده ای متعهد و انسان دوست است که همواره از واقعیات ملموس روز و آرمان های بشری می نویسد
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

📘#مهمان_های_ناخوانده
#هاینریش_بل
ترجمه علی عبداللهی

🔺هاینریش بل، نویسنده ی بزرگ آلمانی، برنده ی جایزه نوبل سال۱۹۷۴ در ۲۱ دسامبر ۱۹۱۷ در شهر کلن آلمان به دنیا آمد و در ژوئیه ی ۱۹۸۵ در سن۶۷ سالگی در گذشت.
🔺داستان های کوتاه بل بسیار گوناگون و از نظر شمار نیز چشمگیر و در خور توجه اند. او در نوشتن داستان کوتاه هم بسیار پرکار است و هم متنوع نویس. برخی داستان هایش مربوط به جنگ و حوادث پس از آن است، برخی دیگر رنج های بازماندگان را به تصویر می کشد و برخی نیز هزل گونه است طنزواره هایی دلنشین و خواندنی در هجو حماقت های جهانی و موقعیت های خنده دار بشری.
🔺بل ساده می نویسد و برای مردم قلم می زند، دوران پیش از جنگ جهانی دوم، روزهای جنگ و سال های پس از آن را موضوع کارش قرار می دهد. نویسنده ای است منتقد و به معنای واقعی کلمه، متعهد به انسانیت و آزادی و مبازره با فاشیسم. از جنگ سخت متنفر است و در جای جای آثارش پیامد های شوم آن را به خوبی به خواننده نشان می دهد.
قصه های این مجموعه نسبتاً مفصل، در بردارنده ی دوران مختلف نویسندگی بل هستند و در نوع خود تنوع چشمگیری دارند. و طنز و جد، عشق و شور جوانی و پیری و جنگ و صلح را می توان در آن یافت...
@bamdadeomideurmia
@omidesaba

سلام آدمها
من تنها آمده ام بگویم :
که نمی خواهم‌بمانم
فقط آمده ام تا کمی بازی کنم
و بعد بروم‌...
#سیلور_استاین
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇

🔺پاک کن جادویی . ۲۵ دقیقه مهلت .باغ وحش رویایی و خواب مارتین خوشگله و ... کتابهایی از سیلور استاین است
🔺ترجمه: احمد پوری و چیستا یثربی

🔸#شل_سیلور_استاین، شاعر تلخی ها و سلطان طنز ... در ۲۵سپتامبر ۱۹۳۲ در ایلینویس شیکاگو متولد شد. پدرش ناتان (Nathan ) و مادرش هلن (Helen ) نام داشت و نام خودش «شلدن آلن سیلور استاین» (Sheidon Allan Silverstein) بود. وی در سال ۱۹۵۰ در ارتش آمریکا به خدمت فراخوانده شد و از همان زمان، کار نقاشی کارتونی را برای برخی مجلات (Pacific Stars, Strips) آغاز کرد.
🔸سیلور استاین از کودکی استعداد ذاتی خاصی در نقاشی و نوشتن داشت. خودش بعدها در جایی می نویسد که این دو کار – نقاشی و نوشتن – تنها اموری بودند که وی در آنها موفق بود:
«وقتی بچه بودم، حدود ۱۲ الی ۱۴سالگی، بیشتر ترجیح دادم که یک بازیکن بیس بال باشم و یا با دوستانم معاشرت داشته باشم. اما بیس بال بلد نبودم و خوشبختانه دختران و پسران دور و برم هم چندان از من خوششان نمی‎آمد. بنابراین شروع به نوشتن و نقاشی کردم و خوشبختانه در این دو زمینه، کسی را نداشتم که از او تقلید کنم، و یا تحت تأثیرش قرار بگیرم. بنابراین کم کم به سبک خودم دست پیدا کردم و قبل از این که با آثار نویسندگان و هنرمندان دیگر آشنا شوم، مشغول کار خلاقانه شدم. در واقع حدود سی سالگی بود که به طور جدی با آثار نویسندگان دیگر آشنا شدم. در آن زمان با وجود این که مورد توجه مردم قرار گرفته بودم، اما باز هم، کار را به هر چیز دیگر ترجیح می‎دادم، چون دیگر کارکردن برایم به شکل عادت درآمده بود.
🔸شعری از سیلور استاین
دنیا را روشن کن
به زندگی طعمی ببخش
تا ببینی که عشق
چقدر می تواند آزادت کند
دنیا را روشن کن
مرا ببین!
و ببین که دوست داشتن چقدر می‎تواند شادت کند
تو می‎گویی که بال در آورده ای
پس به بالهایت بیاموز که پرواز کنند
بدون اینکه بپرسند چرا ...
به بالهایت یاد بده
که زندگی کنند
که دوست داشته باشند
دنیا را روشن کن ...
که دوستی را شاد کنی
بلند شو،
نگاه کن!
با چشم هایت، دنیا را روشن کن!
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
بعضی ‌کتاب های ترجمه شده
👇👇

بر جاده مصفای درخت آذین می رفتیم و یک بزغاله کوچک سفید بانمک با روبان قرمز زنگوله ای پابه پای ما می دوید این بزغاله عمری است در میان عر بده های نفس کش طلب های روزگار
با ما همراه است!!
@omidesaba
👇

📘#روزی_تو_خواهی_آمد
(نامه هایی از پراگ )
#پرویز_دوائی نشر جهان کتاب
🌷 حکایاتی همه غرق نور محبت و نوستالژیک
بزغاله سفید
🔺« . . . فکر می‎کنم که هر قدر که بیشتر از عمر آدمی می‎گذرد، بیشتر نیاز دارد که به کودکی‎اش برگردد، بیشتر اشتیاق دارد که کودکی‎اش را تصور کند و به آن چه در کودکی می‎اندیشید تحقق بخشد ...
در زمانی که دایره عمر دیگر دارد بسته می‎شود بر آن چند ساله معدود کودکی متوقف مانده‎ام، زمانی که می‎توانستم پرواز کنم بی آن که قوانین پرواز را بشناسم، بلد بودم دقیق‎تر بیاندیشم تا بعدها که سر در کتاب ها فرو بردم و تمام تلاش ام را وقف آموختن کردم...
🔺«در نوشته هایم تصویرهای زیبایی را متوقف ساخته ام که بر خلاف خود من دیگر پیر نمی شوند. در نوشته هایی زیبایی را متوقف ساخته ام که بر خلاف خود من دیگر پیر نمی شوند. در نوشته هایم آن پسر بچه تغییر ناپذیر باقی مانده ام، با جامه کودکی و کیف پشتی مدرسه ام، ولی مدام در احاطه کاسه زنگ آگاهی ناآگاهانه، گشاده روح در برابر رازها و مشتاق نسبت به آن چه در اطراف اش دارد رخ می دهد...
«پس در برابر این بدنی که دارد می میرد کشف کردم که آن پسر بچه درون من نه فقط آموزگار خصوصی من است، نه فقط روشنایی‎بخش هستی من است در این شبی که دارد نزدیک و نزدیک‎تر می شود، بلکه معیار سنجش تمام چیزهایی هست که در آن، این روند مردن و رفتن رو به مرگ (و حتی خود مرگ) هم دیگر دستی و دخالتی ندارد...»
🔺«غمگساری زیباـ»)
بچه‎هایشان هم مهربان بودند، بچه‎هایشان که یکی اش یادم است فریدون بود، یکی فرخ بود، یکی شان که از بقیه کمی بزرگ تر بود (به گمانم مال دختر بزرگ خانواده) یوسف بود، دختری هم داشتند مال یکی دیگر از دخترهای خانواده (آن دختری که از همه خوشگل‎تر بود)، یک دو سه سال از ماها، از من بزرگ تر که آن موقع ... چندسالم بود؟ هفت سال به گمانم، از من کمی بزرگ تر و اسم‎اش فرشته بود (و یا من دلم می خواهد که فرشته باشد، به سبک آن فیلمه که پسره از دختره پرسید اسمت چیه، گفت دوست داری که چی باشه؟)، فرشته بود یا هر چی که مهربان بود و خوشرو بود، خوشگل بود و توی صورت آدم بی خجالت و با لبخند نگاه می کرد. صورت هایشان باز بود، دلباز بود، مال رنگ پوست شان بود و یا این که این جا، در این باغ درندشت و خانه مجلل و مفصل از آفتاب تند و خاک و خل محله های ما دور بودند. محله شان بالای شهر بود، خلوت و پردرخت، بچه هایشان صورت روشن داشتند، مثل بچه های محله ما سیاه سوخته و پشمالو نبودند، صورت های خندان و مهربان داشتند. دوچرخه، سه چرخه هایشان را می دادند که آدم سوار شود. شاید هم مادرهایشان سفارش کرده بودند: «مادر اسباب بازی هاتونو بدین بازی کنه...» و یواشی کنار گوش شان: («پدرش تازه مرده، گناه داره...»
🔺. . . مال این بود، شاید هم که در این خانه و باغ هیچ وقت مرگ و عزا رخ نداده بود، آن قدر که جنس آن وسعت سرسبز و پر درخت و اسباب و بساط آن زندگی زیبا و مجلل از تصور مرگ و عزا به دور بود، شاید صدای ضجه و گریه هرگز در آن باغ نپیچیده بود، شاید نمای سفید و پاکیزه آن ساختمان نوساز با پنجره های بلند و آفتابگیر و شیشه های رنگی اش که نور را رنگ و وارنگی می تابد توی راهروها و روی قالیچه ها ی فاخر و ظرف های بلور تراش پر از میوه وشکلات ،شاید ....مال این چیز ها بود .
@bamdadeomideurmia
@omidesaba