📚شارون و مادر شوهرم
خاطرات رام الله #سعاد_امیری
برگردان گیتا گرگانی
انتشارات کاروان
شارون و مادرشوهرم به شیوه ای سرگرم کننده وقایع زندگی خانم سعاد امیری را از زندگی در کرانه ی باختری از اوایل دهه ی هشتاد میلادی تا به حال بازگو می کنند.
امیری در حکومتی اختناقی داستان عاشق شدنش را تعریف می کند و از تلخی سرو کار داشتن با مجوز و برگه ی عبور و ایست بازرسی اسرائیلی ها و از این که به سگش گذرنامه ی اسرائیلی دادند، اما نه به هزاران فلسطینی دیگر که گذرنامه می خواستند، از این که (دیوار حائل) چه بر اسرائیلی ها و فلسطینی ها می آورد، از این که داشتن زندگی عادی در جامعه ای جنون زده چقدر دشوار است.
سُعاد امیری گوشی عجیب تیز برای شنیدن و چشمی جزیی نگر برای ثبت رفتار انسان ها دارد و کتابی شگفت انگیز درباره ی پوچی و رنج زندگی در اراضی اشغالی نوشته است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
خاطرات رام الله #سعاد_امیری
برگردان گیتا گرگانی
انتشارات کاروان
شارون و مادرشوهرم به شیوه ای سرگرم کننده وقایع زندگی خانم سعاد امیری را از زندگی در کرانه ی باختری از اوایل دهه ی هشتاد میلادی تا به حال بازگو می کنند.
امیری در حکومتی اختناقی داستان عاشق شدنش را تعریف می کند و از تلخی سرو کار داشتن با مجوز و برگه ی عبور و ایست بازرسی اسرائیلی ها و از این که به سگش گذرنامه ی اسرائیلی دادند، اما نه به هزاران فلسطینی دیگر که گذرنامه می خواستند، از این که (دیوار حائل) چه بر اسرائیلی ها و فلسطینی ها می آورد، از این که داشتن زندگی عادی در جامعه ای جنون زده چقدر دشوار است.
سُعاد امیری گوشی عجیب تیز برای شنیدن و چشمی جزیی نگر برای ثبت رفتار انسان ها دارد و کتابی شگفت انگیز درباره ی پوچی و رنج زندگی در اراضی اشغالی نوشته است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
هجده اصل راهنمای زندگی از منظر مصطفي ملكيان
باید:
۱-- عشق بورزم، یعنی به دیگران نیکی بی حساب و کتاب (هم به معنای بدون محاسبه گری و هم به معنای بی حد و حصر) بکنم تا شادی ژرف نصیب ام شود.
۲--زندگی این جایی و اکنونی داشته باشم تا هم از سلامت روانی بیشتر و هم از کمال اخلاقی بیشتر بهره مند شوم.
۳-- به ارزش داوری های دیگران به کلی بی اعتناء شوم تا به خود شکوفائی کامل دست یابم.
۴-'تا می توانم به خود ام وفادار باشم، یعنی به رویای شخصی خود ام پشت نکنم، هر چند این پشت کردن مطلوب های اجتماعی برایم به ارمغان آورد.
۵ -- هرگز به حل مساله ی نظری ای نپردازم که حل آن در عمل من هیچ تاثیری ندارد، یعنی به من ربطی ندارد.(حکمت «به من چه؟»)
۶ -- از زندگی اصیل، یعنی خودجوشانه و خودانگیخته دست نکشم، یعنی خودام باشم و ساده و طبیعی زندگی کنم.
۷-- بدانم که به عمیق ترین معنای کلمه، تنهایم.
۸ -- در غوغا و هیاهوی زندگی فقط به ندای آرام و آهسته وجدان اخلاقی خود ام گوش دهم.
۹ --خودام را هر چه بیشتر بشناسم و بیش از احوال هر کس دیگر احوال خودام را بپرسم.
۱۰ -- هدفم را فقط اصلاح خودم قرار دهم و بدانم که فقط در نتیجه ی این کار دیگران را ، کمابیش، اصلاح می کنم.
۱۱-- بدانم که فقط تغییر و اصلاح خود هم ممکن است و هم مطلوب.
۱۲ -- خوبی زندگی را بر خوشی زندگی ترجیح دهم.
۱۳ --بزرگترین کاری را که می توانم بر عهده گیرم، نه کاری بزرگتر از آن را، و نه کاری کوچکتر از آن را
۱۴-- بدانم که همه چیز ناپایدار و گذرا است، چه خوشی ها و چه ناخوشی ها.
۱۵-- هرگز از صداقت (= مطابقت پنج ساحت باورها، احساسات، عواطف و هیجانات، خواسته ها، گفته ها و کرده ها با یکدیگر)، تواضع (= در خوشی ها خود را دیگری انگاشتن)، و احسان( = در ناخوشی ها دیگری را خود انگاشتن) دست نکشم.
۱۶-- چنان زندگی کنم که گویی در یک قدمی مرگ ام، یعنی در هر لحظه مشغول به کاری باشم که اگر در همان لحظه مرگ در رسد نه احساس پشیمانی کنم، نه احساس اندوه و نه احساس حسرت.
۱۷_ فقط به وقت ضرورت و به قدر ضرورت سخن بگویم.
۱۸-- اهل آرامش به هر قیمتی نباشم.
@mostafamalekian
باید:
۱-- عشق بورزم، یعنی به دیگران نیکی بی حساب و کتاب (هم به معنای بدون محاسبه گری و هم به معنای بی حد و حصر) بکنم تا شادی ژرف نصیب ام شود.
۲--زندگی این جایی و اکنونی داشته باشم تا هم از سلامت روانی بیشتر و هم از کمال اخلاقی بیشتر بهره مند شوم.
۳-- به ارزش داوری های دیگران به کلی بی اعتناء شوم تا به خود شکوفائی کامل دست یابم.
۴-'تا می توانم به خود ام وفادار باشم، یعنی به رویای شخصی خود ام پشت نکنم، هر چند این پشت کردن مطلوب های اجتماعی برایم به ارمغان آورد.
۵ -- هرگز به حل مساله ی نظری ای نپردازم که حل آن در عمل من هیچ تاثیری ندارد، یعنی به من ربطی ندارد.(حکمت «به من چه؟»)
۶ -- از زندگی اصیل، یعنی خودجوشانه و خودانگیخته دست نکشم، یعنی خودام باشم و ساده و طبیعی زندگی کنم.
۷-- بدانم که به عمیق ترین معنای کلمه، تنهایم.
۸ -- در غوغا و هیاهوی زندگی فقط به ندای آرام و آهسته وجدان اخلاقی خود ام گوش دهم.
۹ --خودام را هر چه بیشتر بشناسم و بیش از احوال هر کس دیگر احوال خودام را بپرسم.
۱۰ -- هدفم را فقط اصلاح خودم قرار دهم و بدانم که فقط در نتیجه ی این کار دیگران را ، کمابیش، اصلاح می کنم.
۱۱-- بدانم که فقط تغییر و اصلاح خود هم ممکن است و هم مطلوب.
۱۲ -- خوبی زندگی را بر خوشی زندگی ترجیح دهم.
۱۳ --بزرگترین کاری را که می توانم بر عهده گیرم، نه کاری بزرگتر از آن را، و نه کاری کوچکتر از آن را
۱۴-- بدانم که همه چیز ناپایدار و گذرا است، چه خوشی ها و چه ناخوشی ها.
۱۵-- هرگز از صداقت (= مطابقت پنج ساحت باورها، احساسات، عواطف و هیجانات، خواسته ها، گفته ها و کرده ها با یکدیگر)، تواضع (= در خوشی ها خود را دیگری انگاشتن)، و احسان( = در ناخوشی ها دیگری را خود انگاشتن) دست نکشم.
۱۶-- چنان زندگی کنم که گویی در یک قدمی مرگ ام، یعنی در هر لحظه مشغول به کاری باشم که اگر در همان لحظه مرگ در رسد نه احساس پشیمانی کنم، نه احساس اندوه و نه احساس حسرت.
۱۷_ فقط به وقت ضرورت و به قدر ضرورت سخن بگویم.
۱۸-- اهل آرامش به هر قیمتی نباشم.
@mostafamalekian
واژه منحصر به فرد #رمان یاد آور واقعیتی آشناست که با واژه ی سرگرمی ،استراحت ذهن و جسم و تفریح هم‌معنا می شود
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
📚جهان رمان
رولان بورنف، رئال اوئله
ترجمه نازیلا خلخالی
با این که برخی از صاحب نظران ادبیات مدتها است خبر از به پایان رسیدن عصر رمان داده اند،. برآنند که دوره ی این گونه ی ادبی، که از جوانترین گونه های ادبیات هم هست، سپری شده، واقعیت آن است که هنوز کتابهای رمان پرخواننده ترین کتابها هستند و این گونه ی ادبی همچنان نقشی مهم در حیات فرهنگی و ادبی جوامع معاصر دارد. این کتاب به جنبه های گوناگون هنر رمان می پردازد و در آن مسایلی از قبیل رابطه ی رمان با واقعیت و مسأله ی رئالیسم، رابطه ی رمان با جامعه و قشرهای گوناگون اجتماعی، مسایل اخلاقی و سیاسی و تأثیر متقابل آنها بر رمان، تعریف رمان و مرزهای آن با دیگر گونه های ادبی، طبقه بندی رمانها، عناصر و اجزای مختلف رمان، مهارتها و فنونی که نویسنده به کار می برد، نقش راوی و دیدگاه او، توصیف و بازآفرینی مکان و محیط، زمانهای سه گانه ی اثر، آفریدن و شناساندن و تحلیل شخصیتها، رابطه ی سه جانبه ی نویسنده و خواننده و اثر، و...هر یک به نوبه ی خود بررسی و تحلیل شده اند.
طیف خواننده این کتاب : پژوهندگان و علاقه مندان داستان نویسی، ادبیات و نقد ادبی است .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
رولان بورنف، رئال اوئله
ترجمه نازیلا خلخالی
با این که برخی از صاحب نظران ادبیات مدتها است خبر از به پایان رسیدن عصر رمان داده اند،. برآنند که دوره ی این گونه ی ادبی، که از جوانترین گونه های ادبیات هم هست، سپری شده، واقعیت آن است که هنوز کتابهای رمان پرخواننده ترین کتابها هستند و این گونه ی ادبی همچنان نقشی مهم در حیات فرهنگی و ادبی جوامع معاصر دارد. این کتاب به جنبه های گوناگون هنر رمان می پردازد و در آن مسایلی از قبیل رابطه ی رمان با واقعیت و مسأله ی رئالیسم، رابطه ی رمان با جامعه و قشرهای گوناگون اجتماعی، مسایل اخلاقی و سیاسی و تأثیر متقابل آنها بر رمان، تعریف رمان و مرزهای آن با دیگر گونه های ادبی، طبقه بندی رمانها، عناصر و اجزای مختلف رمان، مهارتها و فنونی که نویسنده به کار می برد، نقش راوی و دیدگاه او، توصیف و بازآفرینی مکان و محیط، زمانهای سه گانه ی اثر، آفریدن و شناساندن و تحلیل شخصیتها، رابطه ی سه جانبه ی نویسنده و خواننده و اثر، و...هر یک به نوبه ی خود بررسی و تحلیل شده اند.
طیف خواننده این کتاب : پژوهندگان و علاقه مندان داستان نویسی، ادبیات و نقد ادبی است .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
رونمایی از چهار کتاب جشنواره ادبی حیات دانشگاه تربیت مدرس هفدهم‌مهر ۹۷ به گزارش خبرنگار فرهنگی دانشگاه
در این آیین رونمایی که در حاشیه گردهمایی ورودی‌های جدید این دانشگاه برگزار شد، رضا رفیع، مجری نام آشنای برنامه‌های صدا و سیما ضمن قرائت بیانیه پایانی جشنواره حیات، توضیحاتی را درباره ویژگی‌های این چهار اثر به حاضران ارائه داد.
📚 #توپولو به نویسندگی زینب علیزاده و تصویرگری سارا خرامان، #قلپ_قلپ_قلپ به نویسندگی نرگس احدی و تصویرگری کیانا عصاریان و #آب_در_سرزمین- میمون‌ها نوشته نویسنده نوجوان سارا حسن‌زاده و تصویرگری مهرناز کافی‌زارع سه عنوان کتاب در حوزه کودک هستند و «داستان حیات» مجموعه داستان کوتاهی است که با نظارت و مدیریت هنری کورش عنبری از میان برندگان قلم سبز مدرس و برگزیدگان نخستین جشنواره ادبی حیات انتخاب و منتشر شدند.
♦در این دوره از جشنواره در بخش کودک هوشنگ مرادی کرمانی و فریدون عموزداه خلیلی در بخش اصلی و آزاد حسن میرعابدینی، محمدرضا صفدری و حسین سناپور داوری بیش از ۵۰۰ اثر ارسالی به دبیرخانه این جشنواره را بر عهده داشتند.
♦نخستین جشنواره ملی ادبی حیات با رویکرد آب، اردبیهشت سال ۱۳۹۵ در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد و آثار منتخب این جشنواره با حمایت و همکاری معاونت فرهنگی و اجتماعی #دانشگاه_تربیت_مدرس و انتشارات #امید_صبا منتشر شده است.
♦بنا بر اعلام دبیرخانه این جشنواره، آثار منتخب به زبان‌های زنده دنیا نیز ترجمه و منتشر خواهد شد.
@omidesaba
👇👇👇
در این آیین رونمایی که در حاشیه گردهمایی ورودی‌های جدید این دانشگاه برگزار شد، رضا رفیع، مجری نام آشنای برنامه‌های صدا و سیما ضمن قرائت بیانیه پایانی جشنواره حیات، توضیحاتی را درباره ویژگی‌های این چهار اثر به حاضران ارائه داد.
📚 #توپولو به نویسندگی زینب علیزاده و تصویرگری سارا خرامان، #قلپ_قلپ_قلپ به نویسندگی نرگس احدی و تصویرگری کیانا عصاریان و #آب_در_سرزمین- میمون‌ها نوشته نویسنده نوجوان سارا حسن‌زاده و تصویرگری مهرناز کافی‌زارع سه عنوان کتاب در حوزه کودک هستند و «داستان حیات» مجموعه داستان کوتاهی است که با نظارت و مدیریت هنری کورش عنبری از میان برندگان قلم سبز مدرس و برگزیدگان نخستین جشنواره ادبی حیات انتخاب و منتشر شدند.
♦در این دوره از جشنواره در بخش کودک هوشنگ مرادی کرمانی و فریدون عموزداه خلیلی در بخش اصلی و آزاد حسن میرعابدینی، محمدرضا صفدری و حسین سناپور داوری بیش از ۵۰۰ اثر ارسالی به دبیرخانه این جشنواره را بر عهده داشتند.
♦نخستین جشنواره ملی ادبی حیات با رویکرد آب، اردبیهشت سال ۱۳۹۵ در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد و آثار منتخب این جشنواره با حمایت و همکاری معاونت فرهنگی و اجتماعی #دانشگاه_تربیت_مدرس و انتشارات #امید_صبا منتشر شده است.
♦بنا بر اعلام دبیرخانه این جشنواره، آثار منتخب به زبان‌های زنده دنیا نیز ترجمه و منتشر خواهد شد.
@omidesaba
👇👇👇
#تائوت_چینگ یک متن کهن چینی با قدمت بیش از دو هزار سال است .این اثر کوتاه طی سالها اثر زیادی بر فرهنگ و تمدن چینیان و کشور های مرتبط گذاشته است
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
📚تائوت چینگ
برگردان فرشید قهرمانی
نشر مثلث
♦اگر کشوری با شکیبایی اداره شود،
آرامش و شرافت بر آن حکمفرما می شود.
اگر کشوری با سرکوب اداره شود،
اندوه و نیرنگ بر آن حکمفرما می شود.
وقتی میل به قدرت در راس امور است،
هر چه ایده آل ها والاتر باشند، نتیجه اندک تر است.
سعی کن مردم را خوشحال کنی
و به این ترتیب اساس غم و اندوه نابود می شود.
سعی کن توجه مردم را به معنویات معطوف کنی
و به این ترتیب مادیات ریشه کن می شود.
فرزانه از این که الگوی خدمت است
راضی و خوشنود است.
در تحمیل خواسته های خود تلاش نمی کند؛
صریح و واضح است ولی نمی رنجاند؛
روک و روراست است و در عین حال انعطاف پذیر؛
فروزان و تابناک است ولی نورش چشم را نمی زند؛
@omidesaba
👇👇
برگردان فرشید قهرمانی
نشر مثلث
♦اگر کشوری با شکیبایی اداره شود،
آرامش و شرافت بر آن حکمفرما می شود.
اگر کشوری با سرکوب اداره شود،
اندوه و نیرنگ بر آن حکمفرما می شود.
وقتی میل به قدرت در راس امور است،
هر چه ایده آل ها والاتر باشند، نتیجه اندک تر است.
سعی کن مردم را خوشحال کنی
و به این ترتیب اساس غم و اندوه نابود می شود.
سعی کن توجه مردم را به معنویات معطوف کنی
و به این ترتیب مادیات ریشه کن می شود.
فرزانه از این که الگوی خدمت است
راضی و خوشنود است.
در تحمیل خواسته های خود تلاش نمی کند؛
صریح و واضح است ولی نمی رنجاند؛
روک و روراست است و در عین حال انعطاف پذیر؛
فروزان و تابناک است ولی نورش چشم را نمی زند؛
@omidesaba
👇👇
📚#تائوت_چینگ از متون قدیمی چینیان
موفقیت به اندازه شکست خطرناک است.
آرزو به اندازه ی ترس تو خالی است.
این که موفقیت به اندازه ی شکست خطرناک است یعنی چه؟
چه از پله های نردبان بالا روید یا از آن پایین آیید،
موقعیت شما متزلزل است.
هنگامی که با دو پای خود روی زمین ایستاده اید،
می توانید همیشه تعادلتان را حفظ کنید.
این که آرزو به اندازه ترس تو خالی است یعنی چه؟
ترس و آرزو هر دو سایه اند؛
آن ها از افکار ما به وجود می آیند.
وقتی خود را به صورت خود نمی بینیم،
چیزی برای ترسیدن وجود ندارد.
دنیا را به صورت خودتان ببینید.
به چیزها همان طور که هستند اعتماد کنید.
جهان را چون خودتان دوست بدارید
سپس می توانید آن طور که باید مراقب همه چیز باشید.
@omidesaba
موفقیت به اندازه شکست خطرناک است.
آرزو به اندازه ی ترس تو خالی است.
این که موفقیت به اندازه ی شکست خطرناک است یعنی چه؟
چه از پله های نردبان بالا روید یا از آن پایین آیید،
موقعیت شما متزلزل است.
هنگامی که با دو پای خود روی زمین ایستاده اید،
می توانید همیشه تعادلتان را حفظ کنید.
این که آرزو به اندازه ترس تو خالی است یعنی چه؟
ترس و آرزو هر دو سایه اند؛
آن ها از افکار ما به وجود می آیند.
وقتی خود را به صورت خود نمی بینیم،
چیزی برای ترسیدن وجود ندارد.
دنیا را به صورت خودتان ببینید.
به چیزها همان طور که هستند اعتماد کنید.
جهان را چون خودتان دوست بدارید
سپس می توانید آن طور که باید مراقب همه چیز باشید.
@omidesaba
در تمام مدتی که پدران و فرزندان را می نوشت اندیشه اش این بود که هنر مند باید نشان دهد و القا و روشن کند اما به هیچ وجه نباید داوری کند .
@omidesaba
👇👇
@omidesaba
👇👇
#تورگنیف
اثر هانری تروایا
ترجمه فیروزه دیلمقانی نشر مرکز
مردی بلند قامت از تبار اسلاو با خطوط چهره ای محکم و پرتوان اما منشی متلون، ظاهری سطحی اما عواطفی عمیق، دشمن شور و هیجان عقیدتی و در همین حال بسیار بزرگوار، سر سپرده ی میهن و مستعد توجه به دلفریبی های غرب: چنین است چهره ی معما گونه ای که #تروایا، زندگینامه نویس توانای فرانسوی، از #تورگنیف ترسیم می کند. این نویسنده ی بزرگ، که روایتهای بی پرده و تلخش تصویری بی تعارف از واقعیتهای روسیه ی تزاری را رسم کرده، بیشتر عمر خویش را بیرون از روسیه، تا اندازه ای به دنبال عشقی بی سرانجام، و به بهای بدبینی و بی اعتمادی محافل روشنفکری مسکو، گذراند. دنیای او از سویی روسیه ی منجمد تزار نیکلای اول بود و از سویی برلین جویای علم و فرزانه سده ی نوزدهم؛ از سویی سن پترزبورگ که در جدال اسلاو دوستان و غرب گرایان از هم گسیخته بود و از سویی محافل ادبی پاریس. تورگنیف گویی شهروند هیچ شهری نبود. نه کاملاً روس بود و نه اروپایی. از این رو زندگینامه اش نیز ما را به این هر دو دنیا می برد.
@omidesaba
اثر هانری تروایا
ترجمه فیروزه دیلمقانی نشر مرکز
مردی بلند قامت از تبار اسلاو با خطوط چهره ای محکم و پرتوان اما منشی متلون، ظاهری سطحی اما عواطفی عمیق، دشمن شور و هیجان عقیدتی و در همین حال بسیار بزرگوار، سر سپرده ی میهن و مستعد توجه به دلفریبی های غرب: چنین است چهره ی معما گونه ای که #تروایا، زندگینامه نویس توانای فرانسوی، از #تورگنیف ترسیم می کند. این نویسنده ی بزرگ، که روایتهای بی پرده و تلخش تصویری بی تعارف از واقعیتهای روسیه ی تزاری را رسم کرده، بیشتر عمر خویش را بیرون از روسیه، تا اندازه ای به دنبال عشقی بی سرانجام، و به بهای بدبینی و بی اعتمادی محافل روشنفکری مسکو، گذراند. دنیای او از سویی روسیه ی منجمد تزار نیکلای اول بود و از سویی برلین جویای علم و فرزانه سده ی نوزدهم؛ از سویی سن پترزبورگ که در جدال اسلاو دوستان و غرب گرایان از هم گسیخته بود و از سویی محافل ادبی پاریس. تورگنیف گویی شهروند هیچ شهری نبود. نه کاملاً روس بود و نه اروپایی. از این رو زندگینامه اش نیز ما را به این هر دو دنیا می برد.
@omidesaba
♦📚نباید دلمشغول تیراژ کتاب در ایران باشیم؟♦
این آمار ها صرفا مربوط به کتابها و داستانهای تصویری است 👇
همشهری :
♦فروش یک میلیارد دلاری رمانهای مصور در آمریکا به گفته ناشران کتابهای کمیک یا همان کتابهای مصور، هر روز به تعداد مخاطبان این نوع داستانها در بازار کتاب آمریکا افزوده میشود.
به گزارش پابلیشرز ویکلی
Publishers weekly
♦در پنج‌سال گذشته بازار کتابهای مصور آمریکای شمالی شاهد موجی عظیم از خوانندگان و مخاطبان این نوع کتابها بوده است. فروش رمانهای مصور در سال 2012 رقمی معادل 805 میلیون دلار بود، در حالی که این رقم سال 2017 به یک میلیارد دلار رسیده است. یک گروه انتشاراتی تحقیقاتی در نیویورک متشکل از چند ناشر کتابهای کمیک این آمارها را منتشر کرده و اعتقاد دارند مخاطبان کتابها و رمانهای مصور هر روز بیشتر از گذشته میشوند. تری نانتیر صاحب انتشاراتNBM به عنوان یکی از ناشران بزرگ کتابهای کمیک در آمریکا میگوید در سالهای اخیر با رشد قابل ملاحظه کتابهای مصور روبهرو هستیم که البته کتابهای ترجمه شده را هم باید به این تعداد اضافه کرد. او میگوید: این روزها به جایگاهی رسیدهایم که میتوانیم با ناشران کتابهای دیگر نیز رقابت کنیم. نانتیر میگوید: علاقه به رمانهای مصور در بازار کتاب پُر نوسان آمریکا باعث شده ناشران کتابها و رمانها از تصویرگران برای بالا بردن جذابیت رمان خود استفاده کنند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
این آمار ها صرفا مربوط به کتابها و داستانهای تصویری است 👇
همشهری :
♦فروش یک میلیارد دلاری رمانهای مصور در آمریکا به گفته ناشران کتابهای کمیک یا همان کتابهای مصور، هر روز به تعداد مخاطبان این نوع داستانها در بازار کتاب آمریکا افزوده میشود.
به گزارش پابلیشرز ویکلی
Publishers weekly
♦در پنج‌سال گذشته بازار کتابهای مصور آمریکای شمالی شاهد موجی عظیم از خوانندگان و مخاطبان این نوع کتابها بوده است. فروش رمانهای مصور در سال 2012 رقمی معادل 805 میلیون دلار بود، در حالی که این رقم سال 2017 به یک میلیارد دلار رسیده است. یک گروه انتشاراتی تحقیقاتی در نیویورک متشکل از چند ناشر کتابهای کمیک این آمارها را منتشر کرده و اعتقاد دارند مخاطبان کتابها و رمانهای مصور هر روز بیشتر از گذشته میشوند. تری نانتیر صاحب انتشاراتNBM به عنوان یکی از ناشران بزرگ کتابهای کمیک در آمریکا میگوید در سالهای اخیر با رشد قابل ملاحظه کتابهای مصور روبهرو هستیم که البته کتابهای ترجمه شده را هم باید به این تعداد اضافه کرد. او میگوید: این روزها به جایگاهی رسیدهایم که میتوانیم با ناشران کتابهای دیگر نیز رقابت کنیم. نانتیر میگوید: علاقه به رمانهای مصور در بازار کتاب پُر نوسان آمریکا باعث شده ناشران کتابها و رمانها از تصویرگران برای بالا بردن جذابیت رمان خود استفاده کنند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
#کرزن در کمتر از یک دهه پس از نگارش کتاب در ۳۹ سالگی به عنوان جوان ترین‌نایب السلطنه هندوستان برگزیده وبعد به سمت وزارت خارجه بریتانیا رسید .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇انتشارات علمی و فرهنگی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇انتشارات علمی و فرهنگی
📚ایران و قضیه ایران #جرج_ناتانیل_کرزن
انتشارات علمی و فرهنگی
ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی
🔻کتاب آنگونه که جرج ناتانیل کرزن بیان می‌کند حاصل مسافرتی است که او در سال 1889 میلادی (مطابق با 1267 ش و 1306 ق) به ایران داشته و در طول اقامت خود در کشور ما به گشتوگذار در اقصی نقاط آن پرداخته است.
در بخش پایانی سفرش سیر و سیاحتی نیز در خلیجفارس داشته و دورتادور آن را از نظر گذرانیده است. این سفر در زمانی صورت گرفته که ناصرالدینشاه چهل و یکمین سال سلطنت خود را پشت سر می‌گذاشته است.
🔻هدف #کرزن از آمدن به ایران و گشتوگذار در شرق و غرب و شمال و جنوب آن چه بود؟ چه چیزی او را وا میداشت تا در آن روزگاران به کشوری قدم گذارد که هزاران کیلومتر از سرزمین مادریاش دور و با توجه به سطح نازل امکانات اعم از جادهها، وسایل حمل و نقل و اماکن، مسافرت در آن کاری پر مشقت و البته همراه با خطرات گوناگون بود؟ آنگونه که وی خود میگوید او در آن هنگام خبرنگار روزنامه تایمز و نیز عضو مجلس عوام انگلستان بوده و مسافرتش به ایران بر مبنای ماموریتی ژورنالیستی برای تهیه گزارشهایی از ایران به منظور درج در روزنامه تایمز صورت گرفته است: «وقتی که در پاییز 1889 به عنوان خبرنگار روزنامه تایمز به ایران رفتم منظور عاجلم این بود که طی نامه‌هایی که لزوماً از لحاظ تعداد و تفصیل محدود باشد شرح خلاصه‌ای درباره وضع سیاسی قلمرو شاه برای روزنامه مزبور فراهم سازم.» اما مسافرت شش ماهه کرزن به ایران به هیچ وجه محدود به نگارش«خلاصه‌ای درباره وضع سیاسی قلمرو شاه» نمی‌ماند. کرزن خود در این باره خاطر نشان می‌سازد که نگارش و تدوین کتابی جامع درباره ایران بدان لحاظ صورت گرفت که وی در ابتدای مسافرتش، پس از مطالعه انبوه کتاب‌هایی که تا آن هنگام راجع به ایران توسط سیاحان، سفیران، نظامیان و دیگر اتباع اروپایی نگاشته شده بود هیچیک را از آنچنان غنایی برخوردار نبود که بتوان تحت عنوان کتابی جامع درباره این سرزمین کهن طبقه‌بندی کرد، لذا تصمیم گرفت تا بانی تدوین چنین کتابی گردد.
🔻پیش از هر سخن دیگری دراینباره باید اذعان داشت که کرزن صرف‌نظر از هر انگیزه یا ماموریتی که برای تهیه چنین کتابی داشته کاری بس سترگ و تا زمان خویش بینظیر را به انجام رسانیده است و گذشته از هر نسبتی که بین خود و او برقرار سازیم نمی‌توان لب به تحسین او نگشود و بر عزم و اراده و نیز دقت هشیاری و توانمندی وی در رسیدن به هدفی که برای خود برگزیده بود آفرین نگفت. ایران و قضیه ایران کتابی است که تا پیش از ورود به آن نمی‌توان تصویر و تصور روشنی از آن در ذهن داشت. در واقع اما خواننده‌ای که با همین برداشت و تصور پا به ساحل این کتاب می‌گذارد و گام به گام پیش می‌رود هنوز از ساحل دور نشده است که ناگهان خود را در دریایی عمیق می‌یابد و البته طبیعی است که دچار بهت و حیرت گردد. حجم و گستره اطلاعاتی که #کرزن در این کتاب درباره مسایل مختلف ایران اعم از صنعت کشاورزی اقوام و اماکن ، ارتش ،مناطق استراتژیک، شخصیت ها ، جنگل ، رود ،صادرات ، واردات ۰۰۰ به راستی شگفت آور است .
@omidesaba
انتشارات علمی و فرهنگی
ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی
🔻کتاب آنگونه که جرج ناتانیل کرزن بیان می‌کند حاصل مسافرتی است که او در سال 1889 میلادی (مطابق با 1267 ش و 1306 ق) به ایران داشته و در طول اقامت خود در کشور ما به گشتوگذار در اقصی نقاط آن پرداخته است.
در بخش پایانی سفرش سیر و سیاحتی نیز در خلیجفارس داشته و دورتادور آن را از نظر گذرانیده است. این سفر در زمانی صورت گرفته که ناصرالدینشاه چهل و یکمین سال سلطنت خود را پشت سر می‌گذاشته است.
🔻هدف #کرزن از آمدن به ایران و گشتوگذار در شرق و غرب و شمال و جنوب آن چه بود؟ چه چیزی او را وا میداشت تا در آن روزگاران به کشوری قدم گذارد که هزاران کیلومتر از سرزمین مادریاش دور و با توجه به سطح نازل امکانات اعم از جادهها، وسایل حمل و نقل و اماکن، مسافرت در آن کاری پر مشقت و البته همراه با خطرات گوناگون بود؟ آنگونه که وی خود میگوید او در آن هنگام خبرنگار روزنامه تایمز و نیز عضو مجلس عوام انگلستان بوده و مسافرتش به ایران بر مبنای ماموریتی ژورنالیستی برای تهیه گزارشهایی از ایران به منظور درج در روزنامه تایمز صورت گرفته است: «وقتی که در پاییز 1889 به عنوان خبرنگار روزنامه تایمز به ایران رفتم منظور عاجلم این بود که طی نامه‌هایی که لزوماً از لحاظ تعداد و تفصیل محدود باشد شرح خلاصه‌ای درباره وضع سیاسی قلمرو شاه برای روزنامه مزبور فراهم سازم.» اما مسافرت شش ماهه کرزن به ایران به هیچ وجه محدود به نگارش«خلاصه‌ای درباره وضع سیاسی قلمرو شاه» نمی‌ماند. کرزن خود در این باره خاطر نشان می‌سازد که نگارش و تدوین کتابی جامع درباره ایران بدان لحاظ صورت گرفت که وی در ابتدای مسافرتش، پس از مطالعه انبوه کتاب‌هایی که تا آن هنگام راجع به ایران توسط سیاحان، سفیران، نظامیان و دیگر اتباع اروپایی نگاشته شده بود هیچیک را از آنچنان غنایی برخوردار نبود که بتوان تحت عنوان کتابی جامع درباره این سرزمین کهن طبقه‌بندی کرد، لذا تصمیم گرفت تا بانی تدوین چنین کتابی گردد.
🔻پیش از هر سخن دیگری دراینباره باید اذعان داشت که کرزن صرف‌نظر از هر انگیزه یا ماموریتی که برای تهیه چنین کتابی داشته کاری بس سترگ و تا زمان خویش بینظیر را به انجام رسانیده است و گذشته از هر نسبتی که بین خود و او برقرار سازیم نمی‌توان لب به تحسین او نگشود و بر عزم و اراده و نیز دقت هشیاری و توانمندی وی در رسیدن به هدفی که برای خود برگزیده بود آفرین نگفت. ایران و قضیه ایران کتابی است که تا پیش از ورود به آن نمی‌توان تصویر و تصور روشنی از آن در ذهن داشت. در واقع اما خواننده‌ای که با همین برداشت و تصور پا به ساحل این کتاب می‌گذارد و گام به گام پیش می‌رود هنوز از ساحل دور نشده است که ناگهان خود را در دریایی عمیق می‌یابد و البته طبیعی است که دچار بهت و حیرت گردد. حجم و گستره اطلاعاتی که #کرزن در این کتاب درباره مسایل مختلف ایران اعم از صنعت کشاورزی اقوام و اماکن ، ارتش ،مناطق استراتژیک، شخصیت ها ، جنگل ، رود ،صادرات ، واردات ۰۰۰ به راستی شگفت آور است .
@omidesaba
#مقاله نو شته ای کوتاه به نثر است که نظر نویسنده را در موضوعی خاص و محدود و رغبت انگیز ، روشن و رسا با ارجاعهای لازم بیان می کند و دارای ساختاری منسجم شامل #مقدمه و #متن و #نتیجه همراه #کتاب_شناسی مناسب است
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
📚البته واضح و مبرهن است
رساله ای در مقاله نویسی
#ضیاء_موحد
🔺آیا ما مقاله‌نویس هم داریم؟
در جمع چند تن از نویسندگان به نام ایران یکی بی‌مقدمه پرسید: در ایران مقاله‌نویس هم داریم؟ جواب همه خاموشی بود. بعد هم پیش‌کشیدن حرف‌های دیگر. انگار نه انگار که چنین سؤالی شده بود. دلیل این‌که چرا همه سؤال را نشنیده گرفتند شاید هرگز برای من روشن نشود. اما یک چیز مسلم بود. در ایران مقاله‌نویسی، با وجود مقاله‌هایی خوب، گویا چنان‌که باید شناخته نشده است. ما هنر کلامی را به شعر و داستان محدود کرده‌ایم. در اینجا مقاله آن شأنی را که در غرب دارد، ندارد. آنانی هم که ذوق و هنری در مقاله‌نویسی دارند به کار خود چنان نگاه نمی‌کنند که شاعر به شعر یا داستان‌نویس به داستان خود. محصول کار بسیاری از باذوق‌ترین مقاله‌نویسان ما چند مقالۀ خوب بیشتر نیست که گاهی به نظر می‌رسد از دستشان دررفته باشد زیرا به مجموع مقاله‌های آنان که نگاه کنی گویی آگاهی چندانی به هنر ظریف خود نداشته‌اند و در آزمودن شگردهای مقاله‌نویسی و بهبود کیفیت آن تلاش نکرده‌اند. بسیار اندکند کسانی که خواسته باشند مقاله‌نویس شناخته شوند. مقاله‌نویسی، به معنای هنری که در فصل پیش بدان اشاره شد، در ایران هنوز آن‌چنان‌که باید نوع شناخته‌شده‌ای نیست.
🔺مقاله چیست؟
ما همه یا مقاله‌خوانیم یا مقاله‌نویس یا هر دو. روزنامه‌ها، مجله‌ها، دانشنامه‌ها، فصل‌های بسیاری از کتابها و پایان‌نامه‌های دانشگاهی و راهنمایی‌هایی که طرز استفاده از ابزاری را شرح می‌دهند مجموعه‌هایی هستند از مقاله‌ها.
از خوانندگانی که مقاله‌ای را نپسندیده‌اند اغلب داوری‌هایی مانند زیر شنیده‌ایم:
• این چه عنوانی است؟ چرا این عنوان را بر این مقاله نهاده؟
• معلوم نیست چه میگوید، حرفش چیست؟
• سر و ته ندارد، آشفته است!
• معلوم نیست این اطلاعات را از کجا آورده؟
• پر از الفاظی است، انشانویسی کرده!
• زیادی حاشیه رفته!
• قلم خوبی ندارد!
• من که قانع نشدم، از عهدۀ حرفش برنیامده!
• چرا این‌قدر توضیح واضحات!
• تناقض‌گویی کرده!
• کینه‌توزانه است، شخصی برخورد کرده!
• من که نتوانستم تا آخر بخوانم، کسل‌کننده است!
• چرا این‌قدر علامت تعجب، اصلاً این چه نقطه‌‌گذاری است؟
• نویسنده حرف تازه‌ای ندارد!
🔺این‌ها نمونه‌ای است از انواع داوری‌ها که از خوانندگان ناراضی شنیده‌ایم، و نکتۀ مهم این است که هرکدام از این داوری‌ها نشانۀ نقض اصلی است از اصل‌های مقاله‌نویسی. نکتۀ مهم دیگر این است که بدانیم چنین نقص‌هایی را می‌توان رفع کرد. هدف این نوشته هم، اگر از عهده برآید، همین است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
رساله ای در مقاله نویسی
#ضیاء_موحد
🔺آیا ما مقاله‌نویس هم داریم؟
در جمع چند تن از نویسندگان به نام ایران یکی بی‌مقدمه پرسید: در ایران مقاله‌نویس هم داریم؟ جواب همه خاموشی بود. بعد هم پیش‌کشیدن حرف‌های دیگر. انگار نه انگار که چنین سؤالی شده بود. دلیل این‌که چرا همه سؤال را نشنیده گرفتند شاید هرگز برای من روشن نشود. اما یک چیز مسلم بود. در ایران مقاله‌نویسی، با وجود مقاله‌هایی خوب، گویا چنان‌که باید شناخته نشده است. ما هنر کلامی را به شعر و داستان محدود کرده‌ایم. در اینجا مقاله آن شأنی را که در غرب دارد، ندارد. آنانی هم که ذوق و هنری در مقاله‌نویسی دارند به کار خود چنان نگاه نمی‌کنند که شاعر به شعر یا داستان‌نویس به داستان خود. محصول کار بسیاری از باذوق‌ترین مقاله‌نویسان ما چند مقالۀ خوب بیشتر نیست که گاهی به نظر می‌رسد از دستشان دررفته باشد زیرا به مجموع مقاله‌های آنان که نگاه کنی گویی آگاهی چندانی به هنر ظریف خود نداشته‌اند و در آزمودن شگردهای مقاله‌نویسی و بهبود کیفیت آن تلاش نکرده‌اند. بسیار اندکند کسانی که خواسته باشند مقاله‌نویس شناخته شوند. مقاله‌نویسی، به معنای هنری که در فصل پیش بدان اشاره شد، در ایران هنوز آن‌چنان‌که باید نوع شناخته‌شده‌ای نیست.
🔺مقاله چیست؟
ما همه یا مقاله‌خوانیم یا مقاله‌نویس یا هر دو. روزنامه‌ها، مجله‌ها، دانشنامه‌ها، فصل‌های بسیاری از کتابها و پایان‌نامه‌های دانشگاهی و راهنمایی‌هایی که طرز استفاده از ابزاری را شرح می‌دهند مجموعه‌هایی هستند از مقاله‌ها.
از خوانندگانی که مقاله‌ای را نپسندیده‌اند اغلب داوری‌هایی مانند زیر شنیده‌ایم:
• این چه عنوانی است؟ چرا این عنوان را بر این مقاله نهاده؟
• معلوم نیست چه میگوید، حرفش چیست؟
• سر و ته ندارد، آشفته است!
• معلوم نیست این اطلاعات را از کجا آورده؟
• پر از الفاظی است، انشانویسی کرده!
• زیادی حاشیه رفته!
• قلم خوبی ندارد!
• من که قانع نشدم، از عهدۀ حرفش برنیامده!
• چرا این‌قدر توضیح واضحات!
• تناقض‌گویی کرده!
• کینه‌توزانه است، شخصی برخورد کرده!
• من که نتوانستم تا آخر بخوانم، کسل‌کننده است!
• چرا این‌قدر علامت تعجب، اصلاً این چه نقطه‌‌گذاری است؟
• نویسنده حرف تازه‌ای ندارد!
🔺این‌ها نمونه‌ای است از انواع داوری‌ها که از خوانندگان ناراضی شنیده‌ایم، و نکتۀ مهم این است که هرکدام از این داوری‌ها نشانۀ نقض اصلی است از اصل‌های مقاله‌نویسی. نکتۀ مهم دیگر این است که بدانیم چنین نقص‌هایی را می‌توان رفع کرد. هدف این نوشته هم، اگر از عهده برآید، همین است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
یادداشت و نقد رسیده در باره جلسه بررسی و رونمایی کتاب تاریخ یکساله وقایع مشروطه در تبریز که در تاریخ ۲۶ مهر ۹۷ در کتابخانه عمومی مستقل بامداد امید تهران برگزار شد .
@omidesaba
👇👇
@omidesaba
👇👇
یادداشت رسیده از سوی یکی از شرکت کنندگان در باره مباحث مطرح شده در سخنرانیِ جلسه رونمایی
📚 کتاب تاریخ وقایع یکساله مشروطه در تبریز
از انتشارات #امید_صبا پنجشنبه ۲۶ مهر ماه ۹۷ در کتابخانه عمومی بامداد امید صبا ،
🔺موضوعات مطرح شده در جلسه و مطالبی که در بعضی سایت ها و کانال ها در این مورد آمده بود، اغلب ارتباط زیادی به موضوع کتاب نداشته ، و مطالب اصلی کتاب مورد بررسی قرار نگرفت یکی از آنها بحث جمعیت بود که به کتاب هم مربوط نبود .
🔺 سخنران جلسه جمعیت تهران در عصر مشروطه را با استناد به جمله" نقل شده" است؟؟؟!!!، 🔻۳۵۰۰۰۰ نفر و تبریز را🔻 ۳۰۰۰۰۰ نفر محسوب کرده ، سپس جمعیت شهر تبریز را با اصفهان و مشهد و شیراز مقایسه کرده ،که چندین برابر می شود . در این مبحث به جز آنکه جمعیت تبریزِ ولیعهد نشین که حدود بیست درصد از تهران کمتر بوده معقول است بقیه آمار غیر مستند هستند .جمعیت تهران در اواخر عهد ناصر الدین شاه بعد از توسعه حصار تهران در دقیق ترین آمار در سال ۱۲۶۲ توسط میرزا شفیع میر فخرایی و مدرسه دارالفنون ۱۰۶۴۸۲ نفر احصاء شده است که حتی تعداد افرادی که در تون حمام می خوابیده‌اند( فاقد سرپناه ) معلوم است ومقدار دقیق مصرف آرد نانوایی اعم از لواش و سنگک و وزن نان مصرفی شهر هم آمده که با جمعیتی که قوت اغلبشان نان بوده است تطبیق دارد. در آمار گیری سال ۱۳۰۱ بیست سال بعداز عصر مشروطه که به دلایل بهبود بهداشت و توسعه و سایر عوامل و مهاجرت از سایر شهرها جمعیت شهر تهران افزایش جهشی یافته بود، نفوس تهران ۱۹۶۲۵۵ نفر شمارش و ثبت شده است.
🔺 اصل کتاب آمار های فوق منتشره توسط دولت در سال ۱۳۱۱ در کتابخانه عمومی بامداد امید واحد تهران مو جود است.آ مارهای دیگر این کتاب به قدری دقیق است که حتی تعداد افراد کور از یک چشم یا دو چشم یا چلاق از یک دست یا دو دست یا پا و حتی زالو فروش و معروفه و دلال محبت و تریاک فروش، گدا و درویش و.... هم آمده است. البته کم و زیاد بودن جمعیت یک شهر یا کشور عامل مهتری یا کهتری ذاتی نیست .مثلا از تفاوت و مقایسه جمعیت قطر و سوییس و تهران و چین بنگلادش و مکزیک هیچ نتیجه ی مثبت یا منفی به دست نمی آید .مگرآنکه با شاخص های سلامت وسواد و درآمد سرانه و ..سنجیده شوند.
🔺شرکت کنندگان در یک جلسه بررسی و نقد کتاب، انتظار دارند مباحث با ارائه سند توسط سخنرانان مطرح شود نه با استناد به جمله مشهور " نقل شده است "
اساس کار علمی باید فارغ از اغراق بوده ، دقیق و مستند باشد و این موارد نیز بهتر است فی المجلس مورد نقد و بررسی قرار گیرد تا شر کت کنند گان قانع شوند . البته موارد اشتباه دیگری هم در جلسه مطرح شد که فرصت بیشتر جهت بررسی می طلبد .
🔺به پیوست تصویر بعضی جدول های مربوط به احصاییه تهران در سال ۱۲۶۲ و ۱۳۰۱ قابل دقت و مشاهده است.
🔺با سپاس از دقت و نظر نقادانه شرکت کننده عزیز در جلسه رونمایی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
اسناد آمار جمعیت تهران در اواخر عهد ناصرالدین شاه و مشروطه تا سال ۱۳۰۱ شمسی.
👇👇👇
📚 کتاب تاریخ وقایع یکساله مشروطه در تبریز
از انتشارات #امید_صبا پنجشنبه ۲۶ مهر ماه ۹۷ در کتابخانه عمومی بامداد امید صبا ،
🔺موضوعات مطرح شده در جلسه و مطالبی که در بعضی سایت ها و کانال ها در این مورد آمده بود، اغلب ارتباط زیادی به موضوع کتاب نداشته ، و مطالب اصلی کتاب مورد بررسی قرار نگرفت یکی از آنها بحث جمعیت بود که به کتاب هم مربوط نبود .
🔺 سخنران جلسه جمعیت تهران در عصر مشروطه را با استناد به جمله" نقل شده" است؟؟؟!!!، 🔻۳۵۰۰۰۰ نفر و تبریز را🔻 ۳۰۰۰۰۰ نفر محسوب کرده ، سپس جمعیت شهر تبریز را با اصفهان و مشهد و شیراز مقایسه کرده ،که چندین برابر می شود . در این مبحث به جز آنکه جمعیت تبریزِ ولیعهد نشین که حدود بیست درصد از تهران کمتر بوده معقول است بقیه آمار غیر مستند هستند .جمعیت تهران در اواخر عهد ناصر الدین شاه بعد از توسعه حصار تهران در دقیق ترین آمار در سال ۱۲۶۲ توسط میرزا شفیع میر فخرایی و مدرسه دارالفنون ۱۰۶۴۸۲ نفر احصاء شده است که حتی تعداد افرادی که در تون حمام می خوابیده‌اند( فاقد سرپناه ) معلوم است ومقدار دقیق مصرف آرد نانوایی اعم از لواش و سنگک و وزن نان مصرفی شهر هم آمده که با جمعیتی که قوت اغلبشان نان بوده است تطبیق دارد. در آمار گیری سال ۱۳۰۱ بیست سال بعداز عصر مشروطه که به دلایل بهبود بهداشت و توسعه و سایر عوامل و مهاجرت از سایر شهرها جمعیت شهر تهران افزایش جهشی یافته بود، نفوس تهران ۱۹۶۲۵۵ نفر شمارش و ثبت شده است.
🔺 اصل کتاب آمار های فوق منتشره توسط دولت در سال ۱۳۱۱ در کتابخانه عمومی بامداد امید واحد تهران مو جود است.آ مارهای دیگر این کتاب به قدری دقیق است که حتی تعداد افراد کور از یک چشم یا دو چشم یا چلاق از یک دست یا دو دست یا پا و حتی زالو فروش و معروفه و دلال محبت و تریاک فروش، گدا و درویش و.... هم آمده است. البته کم و زیاد بودن جمعیت یک شهر یا کشور عامل مهتری یا کهتری ذاتی نیست .مثلا از تفاوت و مقایسه جمعیت قطر و سوییس و تهران و چین بنگلادش و مکزیک هیچ نتیجه ی مثبت یا منفی به دست نمی آید .مگرآنکه با شاخص های سلامت وسواد و درآمد سرانه و ..سنجیده شوند.
🔺شرکت کنندگان در یک جلسه بررسی و نقد کتاب، انتظار دارند مباحث با ارائه سند توسط سخنرانان مطرح شود نه با استناد به جمله مشهور " نقل شده است "
اساس کار علمی باید فارغ از اغراق بوده ، دقیق و مستند باشد و این موارد نیز بهتر است فی المجلس مورد نقد و بررسی قرار گیرد تا شر کت کنند گان قانع شوند . البته موارد اشتباه دیگری هم در جلسه مطرح شد که فرصت بیشتر جهت بررسی می طلبد .
🔺به پیوست تصویر بعضی جدول های مربوط به احصاییه تهران در سال ۱۲۶۲ و ۱۳۰۱ قابل دقت و مشاهده است.
🔺با سپاس از دقت و نظر نقادانه شرکت کننده عزیز در جلسه رونمایی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
اسناد آمار جمعیت تهران در اواخر عهد ناصرالدین شاه و مشروطه تا سال ۱۳۰۱ شمسی.
👇👇👇