📌 کلاس های آموزشی تقویتی و هنری به صورت رایگان ویژه کودکان و نوجوانان در «کتابخانه بامداد امید» زابل و زاهدان
@omidesaba
👇 👇 👇
@omidesaba
👇 👇 👇
💢 فعالیت یکساله موسسه فرهنگی بامداد امید صبا💢
حسینیه الزهرای شهرك شريعتي تهران از سال 97
✅برگزاری کلاسهای تابستانه شامل:
✔️آموزش مهارتهای زندگی، فرزندپروری، خیاطی، آموزش زبان و نقاشی ویژه کودکان و نوجوانان
✅ برگزاری کلاسهای پائیزه شامل:
✔️آموزش مهارتهای زندگی، کتابخوانی، بافتنی، فرزندپروری، خیاطی، روباندوزی، آموزش زبان انگلیسی ویژه نوجوانان و بزرگسالان.
📌کلاسها بطور مرتب از شنبه تا پنجشنبه دایر است .تعداد شرکت کنندگان آن از ده تا سی نفر است
✅کتابخانه
✔️کتابخانه حسینیه جهت ترویج فرهنگ کتاب و کتابخوانی با کتابهای موسسه بامداد امید آغاز شد.
مدت امانت کتاب به مراجعین دو هفته است.
با سپاس از همت مسئولین حسینیه الزهرا
@omidesaba 👇🏽👇🏽👇🏽
حسینیه الزهرای شهرك شريعتي تهران از سال 97
✅برگزاری کلاسهای تابستانه شامل:
✔️آموزش مهارتهای زندگی، فرزندپروری، خیاطی، آموزش زبان و نقاشی ویژه کودکان و نوجوانان
✅ برگزاری کلاسهای پائیزه شامل:
✔️آموزش مهارتهای زندگی، کتابخوانی، بافتنی، فرزندپروری، خیاطی، روباندوزی، آموزش زبان انگلیسی ویژه نوجوانان و بزرگسالان.
📌کلاسها بطور مرتب از شنبه تا پنجشنبه دایر است .تعداد شرکت کنندگان آن از ده تا سی نفر است
✅کتابخانه
✔️کتابخانه حسینیه جهت ترویج فرهنگ کتاب و کتابخوانی با کتابهای موسسه بامداد امید آغاز شد.
مدت امانت کتاب به مراجعین دو هفته است.
با سپاس از همت مسئولین حسینیه الزهرا
@omidesaba 👇🏽👇🏽👇🏽
🌿 برگزاری كلاس (بروز احساسات و هيجانات) براي بچه ها توسط سركار خانم مقدس زاده
حسینیه الزهرای شهرك شريعتي
@omidesaba 👇🏽👇🏽👇🏽
حسینیه الزهرای شهرك شريعتي
@omidesaba 👇🏽👇🏽👇🏽
🌿 برگزاری کارگاه (مهارت های زندگی و خانواده)
مدرس :خانم حقیقت خواه
حسینیه الزهرای شهرك شريعتي
@omidesaba 👇🏽👇🏽👇🏽
مدرس :خانم حقیقت خواه
حسینیه الزهرای شهرك شريعتي
@omidesaba 👇🏽👇🏽👇🏽
📚 #کار
✍️#نویسنده: #لارس_اسوندسن
👤#مترجم: #فرزانه_سالمی
📇#انتشارات_گمان
🔺 از نفرین تا تکلیف: تاریخچه مختصر فلسفه کار
✔️ وقتی به تاریخ اندیشه نگاه می کنیم، دو منظر اصلی درباره کار بارز به نظر می رسد، برخی کار را نفرینی بی معنا می دانند و برخی دیگر آن را تکلیفی پر معنا قلمداد می کنند. دیدگاه اول از دوران باستان تا دوران جنبش پروتستان ها غالب بود و دیدگاه دوم از دوران جنبش پروتستان ها به بعد.
احتمالاً هرگز هیچ کسی به اندازه فلاسفه کلاسیک یونان کار را خوار نشمرده است. در یونان باستان هیچ واژه خاصی برای کار وجود نداشته، همان طور که هیچ واژه خاصی برای آنچه هنر می نامیم نیز نبوده یونانی ها از واژه های مختلفی برای انواع مختلف فعالیت های سازنده استفاده می کردند. واژه یونانی که اغلب به «کار» ترجمه می شود یعنی ponos، عمدتاً به کارهای طاقت فرسا، اما نه لزوماً سازنده اشاره می کند. چون واژه واحدی برای کار وجود ندارد، درست مثل مفهوم هنر، ما برای حل این مشکل درک و برداشت فعلی مان را به فرهنگ یونان باستان ربط می دهیم و باز می گردانیم، البته در عین حال می کوشیم خودمان را خیلی گرفتار مسائل ناشی از همزمانی تاریخی نکنیم.
تصویری که جا افتاده این است که هیچ فرهنگی بیش از یونانیان باستان از کار نفرت نداشته است، اما تصویر واقعی کمی پیچیده تر است. «هسیودـ» شاعر، «کار» را سخت می پنداشت اما در عین حال اعتقاد داشت که انسان از طریق کار می تواند مورد عنایت خدایان قرار گیرد. او در کارها و روزها که در قرن هفتم پیش از میلاد نوشته شده آورده است:
هم خدایان و هم آدمیان بیزارند از آن آدمی که به تنبلی و بیکارگی روزگار گذراند، به سان زنبورهای نر که حاصل رنج زنبورهای کارگر را می برند و در بیکارگی خویش می خورند. بگذار تنها دلسپرده به پایان بردن هر چه نیکوترِ کارت باشی تا به موسم خویش، تو را انبار آکنده از زاد توشه باشد. مرد با کار است که گِله ها و زاد توشه فراوان گرد می آورد و آدمیانِ کاری نزد ایزدان جاودان ارزنده تر از همه اند. کار ننگ نیست، بیکارگی و تن پروری ننگ آور است اما اگر کار کنی چون به توانگری رسی تنبلِ گریزان از کار بر تو رشک خواهد برد.
✔️ اصل اخلاقی کارها و روزها این است که کار تقدیرِ ناگریز انسان است اما آنهایی که حاضرند کار کنند، ثروت کسب خواهند کرد و زندگی خوبی خواهند داشت. «هِسیود» همچنین به روشنی می گوید که زندگی انسان خیلی بهتر می شد اگر مجبور نبود کار کند، اگر در عصر طلایی می زیست. یعنی زمانی که زمین غذای فراوان به دست می داد و کار به امری زائد بدل می شد. اما آن دوران سپری شده است، پس هیچ چاره واقعی دیگری جز کار کردن نیست.
تمایز اصلی از نظر یونانی ها بین فعالیت های ضروری و داوطلبانه بود نه بین فعالیت های سازنده و غیر سازنده. کار در معنای کلی آن خوارکننده تلقی نمی شد و فقط نوع خاصی از آن- یعنی کاری که از سر احتیاج انجام شود- خوار کننده بود. مثلاً وقتی ما به قهرمانان در دو حماسه هومر-ایلیاد و اودیسه- نگاه می کنیم، آنها را در حال انجام دادنِ انواع فعالیت های سازنده می بینیم
@omidesaba
✍️#نویسنده: #لارس_اسوندسن
👤#مترجم: #فرزانه_سالمی
📇#انتشارات_گمان
🔺 از نفرین تا تکلیف: تاریخچه مختصر فلسفه کار
✔️ وقتی به تاریخ اندیشه نگاه می کنیم، دو منظر اصلی درباره کار بارز به نظر می رسد، برخی کار را نفرینی بی معنا می دانند و برخی دیگر آن را تکلیفی پر معنا قلمداد می کنند. دیدگاه اول از دوران باستان تا دوران جنبش پروتستان ها غالب بود و دیدگاه دوم از دوران جنبش پروتستان ها به بعد.
احتمالاً هرگز هیچ کسی به اندازه فلاسفه کلاسیک یونان کار را خوار نشمرده است. در یونان باستان هیچ واژه خاصی برای کار وجود نداشته، همان طور که هیچ واژه خاصی برای آنچه هنر می نامیم نیز نبوده یونانی ها از واژه های مختلفی برای انواع مختلف فعالیت های سازنده استفاده می کردند. واژه یونانی که اغلب به «کار» ترجمه می شود یعنی ponos، عمدتاً به کارهای طاقت فرسا، اما نه لزوماً سازنده اشاره می کند. چون واژه واحدی برای کار وجود ندارد، درست مثل مفهوم هنر، ما برای حل این مشکل درک و برداشت فعلی مان را به فرهنگ یونان باستان ربط می دهیم و باز می گردانیم، البته در عین حال می کوشیم خودمان را خیلی گرفتار مسائل ناشی از همزمانی تاریخی نکنیم.
تصویری که جا افتاده این است که هیچ فرهنگی بیش از یونانیان باستان از کار نفرت نداشته است، اما تصویر واقعی کمی پیچیده تر است. «هسیودـ» شاعر، «کار» را سخت می پنداشت اما در عین حال اعتقاد داشت که انسان از طریق کار می تواند مورد عنایت خدایان قرار گیرد. او در کارها و روزها که در قرن هفتم پیش از میلاد نوشته شده آورده است:
هم خدایان و هم آدمیان بیزارند از آن آدمی که به تنبلی و بیکارگی روزگار گذراند، به سان زنبورهای نر که حاصل رنج زنبورهای کارگر را می برند و در بیکارگی خویش می خورند. بگذار تنها دلسپرده به پایان بردن هر چه نیکوترِ کارت باشی تا به موسم خویش، تو را انبار آکنده از زاد توشه باشد. مرد با کار است که گِله ها و زاد توشه فراوان گرد می آورد و آدمیانِ کاری نزد ایزدان جاودان ارزنده تر از همه اند. کار ننگ نیست، بیکارگی و تن پروری ننگ آور است اما اگر کار کنی چون به توانگری رسی تنبلِ گریزان از کار بر تو رشک خواهد برد.
✔️ اصل اخلاقی کارها و روزها این است که کار تقدیرِ ناگریز انسان است اما آنهایی که حاضرند کار کنند، ثروت کسب خواهند کرد و زندگی خوبی خواهند داشت. «هِسیود» همچنین به روشنی می گوید که زندگی انسان خیلی بهتر می شد اگر مجبور نبود کار کند، اگر در عصر طلایی می زیست. یعنی زمانی که زمین غذای فراوان به دست می داد و کار به امری زائد بدل می شد. اما آن دوران سپری شده است، پس هیچ چاره واقعی دیگری جز کار کردن نیست.
تمایز اصلی از نظر یونانی ها بین فعالیت های ضروری و داوطلبانه بود نه بین فعالیت های سازنده و غیر سازنده. کار در معنای کلی آن خوارکننده تلقی نمی شد و فقط نوع خاصی از آن- یعنی کاری که از سر احتیاج انجام شود- خوار کننده بود. مثلاً وقتی ما به قهرمانان در دو حماسه هومر-ایلیاد و اودیسه- نگاه می کنیم، آنها را در حال انجام دادنِ انواع فعالیت های سازنده می بینیم
@omidesaba