📚#مکتب_های_هنری
✅#چيدمان
✍️گردآوری : #مرضیه_ازگلی
📌 سبك هنر چيدمان (Installation Art) در دهه ي هفتاد ميلادي بين هنرمندان رواج يافت، اما رد پاي آن به سال ها قبل و ابتداي قرن بيستم بر مي گردد. هنرمنداني كه تأكيد داشتند كه هنر بايد از محدوده ي ابزار و تكنيك هاي قديمي و سنتي فراتر رود و بدین ترتیب ابزار سنتي نقاشي و مجسمه سازي و غيره را كنار گذاشتند.
اين شيوه ي هنري به فضاسازي سه بعدي با استفاده از مواد و مصالح مختلف براي ايجاد يك فرم خاص يا رساندن مفهومي ويژه، اطلاق مي شود.
در چيدمان، هنرمند با استفاده از مواد و عناصر مختلف در يك فضا يا مكان مشخص، حجمي را نصب، راه اندازي يا جفت و جور و سرهم مي كند تا فرمي جديد و ويژه بدست بياورد يا مفهوم يا پيامي معين را به مخاطب منتقل كند.
ابزار، مصالح و موادي كه در هنر چيدمان به كار مي رود نامحدود است و هنرمندان ملزم به اجراي سبك خاصي نيستند. آنچه مهم است ترتيب و نحوه ي قرار گيري اشياء و ابزاري است كه هنرمند در يك مكان استفاده مي كند تا نظر بيننده را جلب كند. در واقع هنرمند در پي آن است تا واكنش مستقيم بيننده را نسبت به محيط جلب كند و با تحريك حواس مختلف مخاطب، براي او تجربه يا انديشه اي جديد از آن محيط و فضا بيافريند. هنرمند در چيدمان با استفاده از تكنيك هاي هنري و استفاده ي ويژه از يك مكان و جاي گذاري اشياء با ترتيبي متفاوت، اثري مي آفريند كه ارزش هنري دارد ولي از قراردادهاي گذشته در تكنيك و اجرا و نوع بيان هنري، پيروي نمي كند.
هنر چيدمان، زيرمجموعه ي هنر مفهومي است با اين تفاوت مهم كه در چيدمان اصل بر فضاسازي و رويارويي مخاطب با يك فضاي خاص است تا بيان مفهوم و رساندن پيام. همچنين در چيدمان ساخت و ساز بسيار كم صورت مي گيرد و مهم چگونگي كنار هم قرار گرفتن عناصر مختلف با یکدیگر است.
در چيدمان موضوعات و مفاهيمي كه هنرمند سعي در انتقال آنها به بيننده دارد نيز متنوع است، از مفاهيم كاملاً انتزاعي گرفته تا مفاهيم روايي و اجتماعي و سياسي. اثري كه هنرمند در محيط اجرا مي كند، هم مي تواند جنبه ي تزئيني داشته باشد هم در بر گيرنده منظوري باشد كه هنرمند سعي در بيان آن داشته است. اثري كه با شيوه ي چيدمان توسط هنرمند در يك مكان يا محيط اجرا مي شود هم مي تواند دائمي باشد هم موقت و گذرا؛ چيدمان هم در نمايشگاه يا گالري توسط هنرمند براي مدتي محدود اجرا مي شود و هم در محيط هاي شهري و طبيعي براي زماني كوتاه يا طولاني به نمايش گذاشته مي شود. برخي از چيدمان ها هم توسط هنرمندان مطرح اين سبك در موزه ها و گالري ها، به صورت دائمي براي عموم به نمايش گذاشته شده اند. گاهي هم چيدمان تنها براي يك فضا و مكان خاص طراحي و اجرا مي شود. 👇👇👇
✅#چيدمان
✍️گردآوری : #مرضیه_ازگلی
📌 سبك هنر چيدمان (Installation Art) در دهه ي هفتاد ميلادي بين هنرمندان رواج يافت، اما رد پاي آن به سال ها قبل و ابتداي قرن بيستم بر مي گردد. هنرمنداني كه تأكيد داشتند كه هنر بايد از محدوده ي ابزار و تكنيك هاي قديمي و سنتي فراتر رود و بدین ترتیب ابزار سنتي نقاشي و مجسمه سازي و غيره را كنار گذاشتند.
اين شيوه ي هنري به فضاسازي سه بعدي با استفاده از مواد و مصالح مختلف براي ايجاد يك فرم خاص يا رساندن مفهومي ويژه، اطلاق مي شود.
در چيدمان، هنرمند با استفاده از مواد و عناصر مختلف در يك فضا يا مكان مشخص، حجمي را نصب، راه اندازي يا جفت و جور و سرهم مي كند تا فرمي جديد و ويژه بدست بياورد يا مفهوم يا پيامي معين را به مخاطب منتقل كند.
ابزار، مصالح و موادي كه در هنر چيدمان به كار مي رود نامحدود است و هنرمندان ملزم به اجراي سبك خاصي نيستند. آنچه مهم است ترتيب و نحوه ي قرار گيري اشياء و ابزاري است كه هنرمند در يك مكان استفاده مي كند تا نظر بيننده را جلب كند. در واقع هنرمند در پي آن است تا واكنش مستقيم بيننده را نسبت به محيط جلب كند و با تحريك حواس مختلف مخاطب، براي او تجربه يا انديشه اي جديد از آن محيط و فضا بيافريند. هنرمند در چيدمان با استفاده از تكنيك هاي هنري و استفاده ي ويژه از يك مكان و جاي گذاري اشياء با ترتيبي متفاوت، اثري مي آفريند كه ارزش هنري دارد ولي از قراردادهاي گذشته در تكنيك و اجرا و نوع بيان هنري، پيروي نمي كند.
هنر چيدمان، زيرمجموعه ي هنر مفهومي است با اين تفاوت مهم كه در چيدمان اصل بر فضاسازي و رويارويي مخاطب با يك فضاي خاص است تا بيان مفهوم و رساندن پيام. همچنين در چيدمان ساخت و ساز بسيار كم صورت مي گيرد و مهم چگونگي كنار هم قرار گرفتن عناصر مختلف با یکدیگر است.
در چيدمان موضوعات و مفاهيمي كه هنرمند سعي در انتقال آنها به بيننده دارد نيز متنوع است، از مفاهيم كاملاً انتزاعي گرفته تا مفاهيم روايي و اجتماعي و سياسي. اثري كه هنرمند در محيط اجرا مي كند، هم مي تواند جنبه ي تزئيني داشته باشد هم در بر گيرنده منظوري باشد كه هنرمند سعي در بيان آن داشته است. اثري كه با شيوه ي چيدمان توسط هنرمند در يك مكان يا محيط اجرا مي شود هم مي تواند دائمي باشد هم موقت و گذرا؛ چيدمان هم در نمايشگاه يا گالري توسط هنرمند براي مدتي محدود اجرا مي شود و هم در محيط هاي شهري و طبيعي براي زماني كوتاه يا طولاني به نمايش گذاشته مي شود. برخي از چيدمان ها هم توسط هنرمندان مطرح اين سبك در موزه ها و گالري ها، به صورت دائمي براي عموم به نمايش گذاشته شده اند. گاهي هم چيدمان تنها براي يك فضا و مكان خاص طراحي و اجرا مي شود. 👇👇👇
📚#مکتب_های_هنری
✅#چيدمان
✍️گردآوری : #مرضیه_ازگلی
📌 سبك هنر چيدمان (Installation Art) در دهه ي هفتاد ميلادي بين هنرمندان رواج يافت، اما رد پاي آن به سال ها قبل و ابتداي قرن بيستم بر مي گردد. هنرمنداني كه تأكيد داشتند كه هنر بايد از محدوده ي ابزار و تكنيك هاي قديمي و سنتي فراتر رود و بدین ترتیب ابزار سنتي نقاشي و مجسمه سازي و غيره را كنار گذاشتند.
اين شيوه ي هنري به فضاسازي سه بعدي با استفاده از مواد و مصالح مختلف براي ايجاد يك فرم خاص يا رساندن مفهومي ويژه، اطلاق مي شود.
در چيدمان، هنرمند با استفاده از مواد و عناصر مختلف در يك فضا يا مكان مشخص، حجمي را نصب، راه اندازي يا جفت و جور و سرهم مي كند تا فرمي جديد و ويژه بدست بياورد يا مفهوم يا پيامي معين را به مخاطب منتقل كند.
ابزار، مصالح و موادي كه در هنر چيدمان به كار مي رود نامحدود است و هنرمندان ملزم به اجراي سبك خاصي نيستند. آنچه مهم است ترتيب و نحوه ي قرار گيري اشياء و ابزاري است كه هنرمند در يك مكان استفاده مي كند تا نظر بيننده را جلب كند. در واقع هنرمند در پي آن است تا واكنش مستقيم بيننده را نسبت به محيط جلب كند و با تحريك حواس مختلف مخاطب، براي او تجربه يا انديشه اي جديد از آن محيط و فضا بيافريند. هنرمند در چيدمان با استفاده از تكنيك هاي هنري و استفاده ي ويژه از يك مكان و جاي گذاري اشياء با ترتيبي متفاوت، اثري مي آفريند كه ارزش هنري دارد ولي از قراردادهاي گذشته در تكنيك و اجرا و نوع بيان هنري، پيروي نمي كند.
هنر چيدمان، زيرمجموعه ي هنر مفهومي است با اين تفاوت مهم كه در چيدمان اصل بر فضاسازي و رويارويي مخاطب با يك فضاي خاص است تا بيان مفهوم و رساندن پيام. همچنين در چيدمان ساخت و ساز بسيار كم صورت مي گيرد و مهم چگونگي كنار هم قرار گرفتن عناصر مختلف با یکدیگر است.
در چيدمان موضوعات و مفاهيمي كه هنرمند سعي در انتقال آنها به بيننده دارد نيز متنوع است، از مفاهيم كاملاً انتزاعي گرفته تا مفاهيم روايي و اجتماعي و سياسي. اثري كه هنرمند در محيط اجرا مي كند، هم مي تواند جنبه ي تزئيني داشته باشد هم در بر گيرنده منظوري باشد كه هنرمند سعي در بيان آن داشته است. اثري كه با شيوه ي چيدمان توسط هنرمند در يك مكان يا محيط اجرا مي شود هم مي تواند دائمي باشد هم موقت و گذرا؛ چيدمان هم در نمايشگاه يا گالري توسط هنرمند براي مدتي محدود اجرا مي شود و هم در محيط هاي شهري و طبيعي براي زماني كوتاه يا طولاني به نمايش گذاشته مي شود. برخي از چيدمان ها هم توسط هنرمندان مطرح اين سبك در موزه ها و گالري ها، به صورت دائمي براي عموم به نمايش گذاشته شده اند. گاهي هم چيدمان تنها براي يك فضا و مكان خاص طراحي و اجرا مي شود.
در چيدمان هنرمند با سرهم كردن اشكال يا قرار دادن ابزارهاي بيان مختلف كنار هم، مثل استفاده از تصاوير ويدئويي در كنار عكس و مجسمه و اجراي زنده، فضايي خلق مي كند كه براي بيننده تجربه ي نويني ايجاد مي كند. اين فضا و محيط ايجاد شده توسط هنرمند، هم ريشه در تجربه هاي شخصي و گذشته ي او دارد و هم به تجربه ها و موقعيت هاي عموم انسان ها اشاره دارد. به عنوان نمونه يوزف بويز1 هنرمند آلماني در سال 1985 در نمايشگاهي در لندن در يك سالن بزرگ چيدماني اجرا كرد به اين صورت: كه كل ديوارهاي سالن را با طاقه هايي از نمد خاكستري پوشاند و در وسط سالن يك پيانو گذاشت با يك دماسنج و يك تخته سياه روي آن. اون نام اين اثر را «وضعيت» گذاشت. اين وضعيتِ تاريك و خفه ي گالري كه هيچ صدايِ دل انگيزي از آن شنيده نمي شد و هيچ پيامي روي تخته سياه _كه نماد آموزش است_ نوشته نشده بود؛ براي بيننده وضعيتي را تداعي مي كرد كه هم به تجربه ي هنرمند ربط داشت و هم با تجربيات شخصي خود او گره مي خورد.
در واقع هنرمند در چيدمان خلاقيت، هنري خود را در قالب همجواري عناصر مختلف به كار مي گيرد و يك محيط خنثي و غير فعال را با يك چيدمانِ متفاوت، فعال مي كند تا حواس، آگاهي و انديشه ي مخاطب را برانگيزد. گاهي بيننده جزئي از ساختار يك چيدمان مي شود و در تركيب بندي اي كه توسط هنرمند انجام شده، او يكي از عناصر شكل دهنده به فضا مي شود.
چيدمان تلفيق و همنشيني انواع هنر از جمله تجسمي و اجرايي و غيره با هنر معماري است. استفاده از فضا و مكان و سازه هاي حجمي براي نمايش يك ايده يا زيبايي بصري در چيدمان ديده مي شود. برنامه ريزي براي نصب اشياء و اندازه گيري سازه ها و چگونگي همنشيني مواد مختلف كنار هم و تركيب نور و رنگ از جمله كارهايي است كه هنرمند در اجراي يك چيدمان انجام مي دهد و اين تركيب بندي و استفاده ي هوشمندانه از مواد و رسانه است كه به كار او ارزش هنري مي دهد.
چيدمان در دهه هاي 70 و 80 ميلادي در بين هنرمندان رواج گسترده اي داشت ولي امروزه نیز هنرمندان بسياري از اين شيوه ي بيان هنري براي بيان ايده ها و خلق آثارشان اسفاده مي كنند.
✅#چيدمان
✍️گردآوری : #مرضیه_ازگلی
📌 سبك هنر چيدمان (Installation Art) در دهه ي هفتاد ميلادي بين هنرمندان رواج يافت، اما رد پاي آن به سال ها قبل و ابتداي قرن بيستم بر مي گردد. هنرمنداني كه تأكيد داشتند كه هنر بايد از محدوده ي ابزار و تكنيك هاي قديمي و سنتي فراتر رود و بدین ترتیب ابزار سنتي نقاشي و مجسمه سازي و غيره را كنار گذاشتند.
اين شيوه ي هنري به فضاسازي سه بعدي با استفاده از مواد و مصالح مختلف براي ايجاد يك فرم خاص يا رساندن مفهومي ويژه، اطلاق مي شود.
در چيدمان، هنرمند با استفاده از مواد و عناصر مختلف در يك فضا يا مكان مشخص، حجمي را نصب، راه اندازي يا جفت و جور و سرهم مي كند تا فرمي جديد و ويژه بدست بياورد يا مفهوم يا پيامي معين را به مخاطب منتقل كند.
ابزار، مصالح و موادي كه در هنر چيدمان به كار مي رود نامحدود است و هنرمندان ملزم به اجراي سبك خاصي نيستند. آنچه مهم است ترتيب و نحوه ي قرار گيري اشياء و ابزاري است كه هنرمند در يك مكان استفاده مي كند تا نظر بيننده را جلب كند. در واقع هنرمند در پي آن است تا واكنش مستقيم بيننده را نسبت به محيط جلب كند و با تحريك حواس مختلف مخاطب، براي او تجربه يا انديشه اي جديد از آن محيط و فضا بيافريند. هنرمند در چيدمان با استفاده از تكنيك هاي هنري و استفاده ي ويژه از يك مكان و جاي گذاري اشياء با ترتيبي متفاوت، اثري مي آفريند كه ارزش هنري دارد ولي از قراردادهاي گذشته در تكنيك و اجرا و نوع بيان هنري، پيروي نمي كند.
هنر چيدمان، زيرمجموعه ي هنر مفهومي است با اين تفاوت مهم كه در چيدمان اصل بر فضاسازي و رويارويي مخاطب با يك فضاي خاص است تا بيان مفهوم و رساندن پيام. همچنين در چيدمان ساخت و ساز بسيار كم صورت مي گيرد و مهم چگونگي كنار هم قرار گرفتن عناصر مختلف با یکدیگر است.
در چيدمان موضوعات و مفاهيمي كه هنرمند سعي در انتقال آنها به بيننده دارد نيز متنوع است، از مفاهيم كاملاً انتزاعي گرفته تا مفاهيم روايي و اجتماعي و سياسي. اثري كه هنرمند در محيط اجرا مي كند، هم مي تواند جنبه ي تزئيني داشته باشد هم در بر گيرنده منظوري باشد كه هنرمند سعي در بيان آن داشته است. اثري كه با شيوه ي چيدمان توسط هنرمند در يك مكان يا محيط اجرا مي شود هم مي تواند دائمي باشد هم موقت و گذرا؛ چيدمان هم در نمايشگاه يا گالري توسط هنرمند براي مدتي محدود اجرا مي شود و هم در محيط هاي شهري و طبيعي براي زماني كوتاه يا طولاني به نمايش گذاشته مي شود. برخي از چيدمان ها هم توسط هنرمندان مطرح اين سبك در موزه ها و گالري ها، به صورت دائمي براي عموم به نمايش گذاشته شده اند. گاهي هم چيدمان تنها براي يك فضا و مكان خاص طراحي و اجرا مي شود.
در چيدمان هنرمند با سرهم كردن اشكال يا قرار دادن ابزارهاي بيان مختلف كنار هم، مثل استفاده از تصاوير ويدئويي در كنار عكس و مجسمه و اجراي زنده، فضايي خلق مي كند كه براي بيننده تجربه ي نويني ايجاد مي كند. اين فضا و محيط ايجاد شده توسط هنرمند، هم ريشه در تجربه هاي شخصي و گذشته ي او دارد و هم به تجربه ها و موقعيت هاي عموم انسان ها اشاره دارد. به عنوان نمونه يوزف بويز1 هنرمند آلماني در سال 1985 در نمايشگاهي در لندن در يك سالن بزرگ چيدماني اجرا كرد به اين صورت: كه كل ديوارهاي سالن را با طاقه هايي از نمد خاكستري پوشاند و در وسط سالن يك پيانو گذاشت با يك دماسنج و يك تخته سياه روي آن. اون نام اين اثر را «وضعيت» گذاشت. اين وضعيتِ تاريك و خفه ي گالري كه هيچ صدايِ دل انگيزي از آن شنيده نمي شد و هيچ پيامي روي تخته سياه _كه نماد آموزش است_ نوشته نشده بود؛ براي بيننده وضعيتي را تداعي مي كرد كه هم به تجربه ي هنرمند ربط داشت و هم با تجربيات شخصي خود او گره مي خورد.
در واقع هنرمند در چيدمان خلاقيت، هنري خود را در قالب همجواري عناصر مختلف به كار مي گيرد و يك محيط خنثي و غير فعال را با يك چيدمانِ متفاوت، فعال مي كند تا حواس، آگاهي و انديشه ي مخاطب را برانگيزد. گاهي بيننده جزئي از ساختار يك چيدمان مي شود و در تركيب بندي اي كه توسط هنرمند انجام شده، او يكي از عناصر شكل دهنده به فضا مي شود.
چيدمان تلفيق و همنشيني انواع هنر از جمله تجسمي و اجرايي و غيره با هنر معماري است. استفاده از فضا و مكان و سازه هاي حجمي براي نمايش يك ايده يا زيبايي بصري در چيدمان ديده مي شود. برنامه ريزي براي نصب اشياء و اندازه گيري سازه ها و چگونگي همنشيني مواد مختلف كنار هم و تركيب نور و رنگ از جمله كارهايي است كه هنرمند در اجراي يك چيدمان انجام مي دهد و اين تركيب بندي و استفاده ي هوشمندانه از مواد و رسانه است كه به كار او ارزش هنري مي دهد.
چيدمان در دهه هاي 70 و 80 ميلادي در بين هنرمندان رواج گسترده اي داشت ولي امروزه نیز هنرمندان بسياري از اين شيوه ي بيان هنري براي بيان ايده ها و خلق آثارشان اسفاده مي كنند.
از جمله هنرمندان مطرح در خلق آثار به سبك چيدمان مي توان از لوك جرام2 هنرمند معاصر انگليسي نام برد كه چيدماني به نام «پروژه ي ماه» او بسيار معروف است و در مكان هاي مختلفي در دنيا اجرا شده است. همچنين رابرت اسميتسون3 هنرمند آمريكايي كه چيدمان هاي او با استفاده از عناصر طبيعي و در طبيعت، معروف هستند. همچنين جودي شيكاگو4 و ريچارد سرا 5 ديگر هنرمندان آمريكايي مطرح در اين سبك هستند. كورنليا پاركر6 از ديگر هنرمندان آمريكايي مطرح در اين سبك است كه مي گويد: «من مي خواهم اشياء مرده را با پتانسيل موجود در آن ها و فضايي كه در آن قرار مي گيرند، دوباره زنده كنم.» آي وي وي7 هنرمند معاصر چيني هم آثار مطرحي در سبك چيدمان اجرا كرده است.
در ايران نيز هنر چيدمان در بين هنرمندان طرفداراني دارد. از جمله چيدمان «هفت چنار» اثر عباس كيارستمي كه در خانه هنرمندان تهران، نصب و اجرا شده است و همچنين هما امامي از ديگر هنرمنداني است كه در اين سبك آثاري اجرا كرده كه مورد توجه قرار گرفته است.
1- Joseph Beuys 2- luke Jerram 3- Robert Smithson 4 Judy Chicago 5- Richard Serra 6-Cornelia Parker 7- Ai Weiwei
✔️ منابع:
📗 اينستاليشن آرت هنر چيدمان، كلير بيشاپ، ترجمه ي ويشه خاتمي مقدم، نشر مهر نوروز 1397
📗 هنر مدرن، نوربرت لينتن، ترجمه ي علي رامين، نشر ني، 1382
📗 آخرين جنبش هاي هنري قرن بيستم، لوسي اسميت، ترجمه ي عليرضا سميع آذر، نشر نظر، 1380
@omidesaba
www.omidesaba.com
در ايران نيز هنر چيدمان در بين هنرمندان طرفداراني دارد. از جمله چيدمان «هفت چنار» اثر عباس كيارستمي كه در خانه هنرمندان تهران، نصب و اجرا شده است و همچنين هما امامي از ديگر هنرمنداني است كه در اين سبك آثاري اجرا كرده كه مورد توجه قرار گرفته است.
1- Joseph Beuys 2- luke Jerram 3- Robert Smithson 4 Judy Chicago 5- Richard Serra 6-Cornelia Parker 7- Ai Weiwei
✔️ منابع:
📗 اينستاليشن آرت هنر چيدمان، كلير بيشاپ، ترجمه ي ويشه خاتمي مقدم، نشر مهر نوروز 1397
📗 هنر مدرن، نوربرت لينتن، ترجمه ي علي رامين، نشر ني، 1382
📗 آخرين جنبش هاي هنري قرن بيستم، لوسي اسميت، ترجمه ي عليرضا سميع آذر، نشر نظر، 1380
@omidesaba
www.omidesaba.com
✅📗#اصلاح_یا_انقلاب
دعوت از خودکامه برای پذیرش حقوق سیاسی مردم ایران
✍️نویسنده : #محمد_حسین_خسرو_پناه
📌 حکومت های دیکتاتوری معمولا با طیفی از مخالفان رو به رویند : مخالفانی که از نظر آراء و عقاید، هدف ها و برنامه دراز مدت و شیوه مبارزه، کم و بیش با یکدیگر تفاوت و اختلاف دارند و عامل اتحاد آنها عمدتا مخالفت با خود کامه و ادامه حکومت اوست. در میان مخالفان، معمولا عده ای تلاش می کنند با ترغیب و قانع کردن خودکامه به اجرای اصلاحات، زمینه را برای گذار به دموکراسی فراهم کنند. عده ای هم از آغاز، یا پس از تلاش های بی حاصل برای اصلاح به این نتیجه می رسند که راهی جز سرنگونی خودکامه و حکومت او وجود ندارد. کارآمدی هر یک از این دو شیوه به علل و عوامل مختلفی مشروط است که یکی از آنها شخص خودکامه است. آیا خودکامه به رغم همه هشدارها، استدلال ها و توضیحات مستند و مستدل مخالفان به دیکتاتوری ادامه می دهد یا اینکه اصلاح و مشارکت مردم در فرایند سیاسی و گذار به دمواکراسی را می پذیرد و به هنگام هم می پذیرد؟
از اسفند ماه 1353 به بعد، سیاسستمداران مشروطه خواه، نویسندگان، حقوقدانان و . . . با نوشتن نامه های سر گشاده به شاه، به او هشدار دادند شیوه حکمرانی اش به بن بست رسیده است و شاه را به اصلاح و نوسازی حکومت و سامان سیاسی به نفع ملت و کشور فرا خواندند، آنها خواهان اجرای قانون اساسی بودند و از شاه می خواستند سلطنت کند نه حکومت...
ولی .....!!!؟؟
نویسنده ی کتاب، نامه ها و اظهارات مخالفان و ناصحان را به همراه عکس العمل ها ی حکومت و نتایج را بررسی کرده است.
@omidesaba
www.omidesaba.com
دعوت از خودکامه برای پذیرش حقوق سیاسی مردم ایران
✍️نویسنده : #محمد_حسین_خسرو_پناه
📌 حکومت های دیکتاتوری معمولا با طیفی از مخالفان رو به رویند : مخالفانی که از نظر آراء و عقاید، هدف ها و برنامه دراز مدت و شیوه مبارزه، کم و بیش با یکدیگر تفاوت و اختلاف دارند و عامل اتحاد آنها عمدتا مخالفت با خود کامه و ادامه حکومت اوست. در میان مخالفان، معمولا عده ای تلاش می کنند با ترغیب و قانع کردن خودکامه به اجرای اصلاحات، زمینه را برای گذار به دموکراسی فراهم کنند. عده ای هم از آغاز، یا پس از تلاش های بی حاصل برای اصلاح به این نتیجه می رسند که راهی جز سرنگونی خودکامه و حکومت او وجود ندارد. کارآمدی هر یک از این دو شیوه به علل و عوامل مختلفی مشروط است که یکی از آنها شخص خودکامه است. آیا خودکامه به رغم همه هشدارها، استدلال ها و توضیحات مستند و مستدل مخالفان به دیکتاتوری ادامه می دهد یا اینکه اصلاح و مشارکت مردم در فرایند سیاسی و گذار به دمواکراسی را می پذیرد و به هنگام هم می پذیرد؟
از اسفند ماه 1353 به بعد، سیاسستمداران مشروطه خواه، نویسندگان، حقوقدانان و . . . با نوشتن نامه های سر گشاده به شاه، به او هشدار دادند شیوه حکمرانی اش به بن بست رسیده است و شاه را به اصلاح و نوسازی حکومت و سامان سیاسی به نفع ملت و کشور فرا خواندند، آنها خواهان اجرای قانون اساسی بودند و از شاه می خواستند سلطنت کند نه حکومت...
ولی .....!!!؟؟
نویسنده ی کتاب، نامه ها و اظهارات مخالفان و ناصحان را به همراه عکس العمل ها ی حکومت و نتایج را بررسی کرده است.
@omidesaba
www.omidesaba.com
📗✍ آیا داستان نویسی شبیه تهیه یک گزارش خبری ، تاریخی و یا تعریف خاطرات است ؟
چرا بعضی نول ها و رمان ها سالهای متمادی خواننده دارند و ده ها بار چاپ و منتشر می شوند ؟ ولی بعضی دیگر .....فوری در محاق فراموشی می افتند !؟
چگونه نویسنده ی با ذکاوت خواننده را در گیر داستان می کند و احساسات و افکار و خیال او را به چالش و هیجان می کشاند؟
موسسه تد ،( TED ) با استادی و به صورت مختصر با به کار گیری انیمیشن ، داستان نویسی را بررسی و تجزیه وتحلیل کرده است.
دوبله به فارسی آن ، توسط موسسه بامداد امید صبا را ببینید
@omidesab
👇👇
چرا بعضی نول ها و رمان ها سالهای متمادی خواننده دارند و ده ها بار چاپ و منتشر می شوند ؟ ولی بعضی دیگر .....فوری در محاق فراموشی می افتند !؟
چگونه نویسنده ی با ذکاوت خواننده را در گیر داستان می کند و احساسات و افکار و خیال او را به چالش و هیجان می کشاند؟
موسسه تد ،( TED ) با استادی و به صورت مختصر با به کار گیری انیمیشن ، داستان نویسی را بررسی و تجزیه وتحلیل کرده است.
دوبله به فارسی آن ، توسط موسسه بامداد امید صبا را ببینید
@omidesab
👇👇
✅#ایرانیان_خارج_از_کشور_و_تبلیغ_آموزش_نوین (سفرنامه‌ها)
✍️گردآوری:#فاطمه_کاملی
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇
✍️گردآوری:#فاطمه_کاملی
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇
📗#ایرانیان_خارج_از_کشور_و_تبلیغ_آموزش_نوین (سفرنامه‌ها)
✍️گرد آوری #فاطمه_کاملی
موسسه بامداد امید صبا
📌 از زمان جنگ های اول ایران و روس در دوره فتحعلی شاه، نیاز به اصلاحات آموزشی و واردات دانش و فناوری غربی به ایران احساس شد. بنابراین عباس میرزا، محمد شاه، امیرکبیر، سپهسالار و در نهایت انجمن معارف هر کدام اقداماتی برای رواج آموزش و علوم نوین در کشور صورت دادند. هم زمان، ایرانیان فرنگ رفته و یا ساکن خارج از کشور (نمایندگان سیاسی، تجار، مسافران و دانشجویان اعزامی) نیز نقش بسیار مهمی در معرفی علوم و فناوری مدرن اروپا به مردم و تبلیغ برای اصلاحات آموزشی ایفا کردند.
نمایندگان سیاسی و تجار ایرانی از دوره صفویه به اروپا سفر می کردند. اما، قدرت سیاسی و فرهنگی ایران تا پایان عصر صفوی، باعث می شد ایرانیان خود را برتر از غرب دانسته و نسبت به دستاورد های علمی و نظامی اروپاییان بی توجه باشند. ولی پس از شکست های ایران از روسیه، برتری نظامی و سیاسی غرب بسیار پررنگ شد. بنابرین عباس میرزا و شاهان پس از او، افرادی را با ماموریت کشف راز ترقی غرب و شرح کامل مشاهدات خود به اروپا فرستادند. عده ای از این افراد، دانشجویانی مثل میرزا صالح شیرازی، میرزا جعفر خان مشیرالدوله، میرزا ملکم خان و ... بودند که در قالب کاروان های معرفت، برای یادگیری علوم غربی روانه اروپا شده و علاوه بر وارد کردن تکنولوژی و علوم غربی به کشور، بعدها به مقامات علمی و سیاسی رسیده و خود حامی آموزش مدرن شدند.
📌 عده ای دیگر از مسافران، سیاستمدارانی بودند که به ماموریت های مختلف به فرنگ فرستاده می شدند و بنا بر ذوق شخصی یا وظیفه، اقدام به ثبت وقایع و مشاهدات خود می کردند. مثلا میرزا ابوالحسن خان ایلچی در سفرنامه خود درباره اهمیت تعلیم و تربیت رعایا و رواج علوم، نزد سیاستمداران انگلیسی می نویسد و اعتقاد دارد این مسائل باید مورد اقتباس دولتمردان ایرانی قرار گیرد. دیگر سیاستمدار مشهور میرزا مصطفی افشار، که پس از عقد قرارداد ترکمانچای و کشته شدن گریبایدوف به دست مردم تهران، مامور شد برای ابلاغ پیام دوستی ایران به روسیه برود، در سفرنامه خود با اشاره به علم پروری، وجود ارتش متحدالشکل مدرن و رشد صنایع در روسیه اعتقاد دارد مشکلات ایران در نتیجه بی سوادی و نادانی عوام است و دولت باید با تاسیس مدارس و کتابخانه ها و آگاه سازی مردم جلوی قدرت گیری بیگانگان در کشور را بگیرد. هیئت های سیاسی ایران که به فرانسه، عثمانی و مصر می رفتند نیز سفرنامه هایی با همین مضامین به جا گذاشته اند.
👇👇
✍️گرد آوری #فاطمه_کاملی
موسسه بامداد امید صبا
📌 از زمان جنگ های اول ایران و روس در دوره فتحعلی شاه، نیاز به اصلاحات آموزشی و واردات دانش و فناوری غربی به ایران احساس شد. بنابراین عباس میرزا، محمد شاه، امیرکبیر، سپهسالار و در نهایت انجمن معارف هر کدام اقداماتی برای رواج آموزش و علوم نوین در کشور صورت دادند. هم زمان، ایرانیان فرنگ رفته و یا ساکن خارج از کشور (نمایندگان سیاسی، تجار، مسافران و دانشجویان اعزامی) نیز نقش بسیار مهمی در معرفی علوم و فناوری مدرن اروپا به مردم و تبلیغ برای اصلاحات آموزشی ایفا کردند.
نمایندگان سیاسی و تجار ایرانی از دوره صفویه به اروپا سفر می کردند. اما، قدرت سیاسی و فرهنگی ایران تا پایان عصر صفوی، باعث می شد ایرانیان خود را برتر از غرب دانسته و نسبت به دستاورد های علمی و نظامی اروپاییان بی توجه باشند. ولی پس از شکست های ایران از روسیه، برتری نظامی و سیاسی غرب بسیار پررنگ شد. بنابرین عباس میرزا و شاهان پس از او، افرادی را با ماموریت کشف راز ترقی غرب و شرح کامل مشاهدات خود به اروپا فرستادند. عده ای از این افراد، دانشجویانی مثل میرزا صالح شیرازی، میرزا جعفر خان مشیرالدوله، میرزا ملکم خان و ... بودند که در قالب کاروان های معرفت، برای یادگیری علوم غربی روانه اروپا شده و علاوه بر وارد کردن تکنولوژی و علوم غربی به کشور، بعدها به مقامات علمی و سیاسی رسیده و خود حامی آموزش مدرن شدند.
📌 عده ای دیگر از مسافران، سیاستمدارانی بودند که به ماموریت های مختلف به فرنگ فرستاده می شدند و بنا بر ذوق شخصی یا وظیفه، اقدام به ثبت وقایع و مشاهدات خود می کردند. مثلا میرزا ابوالحسن خان ایلچی در سفرنامه خود درباره اهمیت تعلیم و تربیت رعایا و رواج علوم، نزد سیاستمداران انگلیسی می نویسد و اعتقاد دارد این مسائل باید مورد اقتباس دولتمردان ایرانی قرار گیرد. دیگر سیاستمدار مشهور میرزا مصطفی افشار، که پس از عقد قرارداد ترکمانچای و کشته شدن گریبایدوف به دست مردم تهران، مامور شد برای ابلاغ پیام دوستی ایران به روسیه برود، در سفرنامه خود با اشاره به علم پروری، وجود ارتش متحدالشکل مدرن و رشد صنایع در روسیه اعتقاد دارد مشکلات ایران در نتیجه بی سوادی و نادانی عوام است و دولت باید با تاسیس مدارس و کتابخانه ها و آگاه سازی مردم جلوی قدرت گیری بیگانگان در کشور را بگیرد. هیئت های سیاسی ایران که به فرانسه، عثمانی و مصر می رفتند نیز سفرنامه هایی با همین مضامین به جا گذاشته اند.
👇👇
گذشته از سیاست مداران و دانشجویان، تجار و جهان گردان نیز به سفر به خارج از کشور علاقه نشان دادند. پیش از دوره قاجار، عمده سفرهای خارجی ایرانیان، برای زیارت عتبات یا حج بود. اما از این زمان، چهار مقصد جدید، مورد توجه مسافران ایرانی قرار گرفت:
♦️اول) کشورهای اروپایی خصوصا انگلستان، فرانسه و بعدا پروس که مهد صنعتی شدن و علوم جدید به حساب می آمدند.
♦️دوم) هندوستان، که از سال 1757 مستعمره انگلستان شده و به همین دلیل به بسیاری از تکنولوژی هایی که در ایران آن زمان نبود، مانند قطار، تلگراف، دانشگاه، کارخانه های جدید و ... دسترسی داشت.
♦️سوم) عثمانی، که به علت مرز مشترک با اروپا، زودتر از ایران با تکنولوژی ها و افکار جدید آشنا می شد.
♦️چهارم) مصر، که از زمان محمدعلی پاشا (اوایل قرن 19) اصلاحات موثری را در زمینه آموزشی آغاز کرده بود.
📌مسافران دیده ها وشنیده های خود در این کشور ها را می نوشتند و به مدد فناوری چاپ در ایران منتشر می کردند. به خصوص ایرانیانی که برای تجارت به هند میرفتند از پیشرفت های روز افزون این کشور که قبلا وضعی اسف بار تر از ایران داشت و حالا صاحب دانشگاه ها، مدارس جدید، کتابخانه ها و... شده بود، احساس تاسف می کردند. مسافرانی که از ایران به روسیه می رفتند نیز، با تعجب از پیشرفت سریع روسیه که تا یک قرن قبل، آن را کشور بربر ها می دانستند، نوشته اند. آنان خصوصاً نقش پطر کبیر را در اقتباس علوم و صنایع اروپایی و ساخت مدارس جدید، بسیار پر اهمیت قلمداد کرده اند. مسافران کشور های اروپایی، عثمانی و مصر نیز آموزش، خصوصا آموزش دولتی و رایگان را عامل اصلی ترقی و پیشرفت این ممالک عنوان می کنند.
به واسطه این سفرنامه ها، موجی از آگاهی نسبت به شرایط وخیم ایران نسبت به کشور های پیشرفته و ممالک همسایه به وجود آمد. این موج باعث نگرانی مردم و ایجاد تقاضا برای اصلاحات شد. خصوصا اینکه پس از استعمار هند و مصر توسط انگلیسیان، مردم می ترسیدند ایران نیز به همان سرنوشت دچار شود.
تاثیر این سفرنامه ها که معمولا با نام های حیرت نامه و شگرف نامه نوشته می شدند، چنان بود که حاجی میرزا آغاسی، صدر اعظم محمد شاه، اجازه چاپ برخی از آن ها را نداد چون اعتقاد داشت باعث شورش میان عوام و خواص می شود. همچنین، تاثیر سفر به ممالک پیشرفته زمانی بیشتر روشن می شود که مدنظر داشته باشیم اصلاح گرانی چون امیرکبیر، سپهسالار و بسیاری از اعضای انجمن معارف سفرهایی به خارج از کشور داشتند. شخص ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه نیز پس از سفر به فرنگ، رغبت بیشتری به اصلاحات نشان دادند.
✔️منابع:
📗علت شناسی انحطاط و عقب ماندگی ایرانیان/ داریوش رحمانیان
📗تاریخ تفکر سیاسی در دوره قاجاریه/ داریوش رحمانیان
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇
♦️اول) کشورهای اروپایی خصوصا انگلستان، فرانسه و بعدا پروس که مهد صنعتی شدن و علوم جدید به حساب می آمدند.
♦️دوم) هندوستان، که از سال 1757 مستعمره انگلستان شده و به همین دلیل به بسیاری از تکنولوژی هایی که در ایران آن زمان نبود، مانند قطار، تلگراف، دانشگاه، کارخانه های جدید و ... دسترسی داشت.
♦️سوم) عثمانی، که به علت مرز مشترک با اروپا، زودتر از ایران با تکنولوژی ها و افکار جدید آشنا می شد.
♦️چهارم) مصر، که از زمان محمدعلی پاشا (اوایل قرن 19) اصلاحات موثری را در زمینه آموزشی آغاز کرده بود.
📌مسافران دیده ها وشنیده های خود در این کشور ها را می نوشتند و به مدد فناوری چاپ در ایران منتشر می کردند. به خصوص ایرانیانی که برای تجارت به هند میرفتند از پیشرفت های روز افزون این کشور که قبلا وضعی اسف بار تر از ایران داشت و حالا صاحب دانشگاه ها، مدارس جدید، کتابخانه ها و... شده بود، احساس تاسف می کردند. مسافرانی که از ایران به روسیه می رفتند نیز، با تعجب از پیشرفت سریع روسیه که تا یک قرن قبل، آن را کشور بربر ها می دانستند، نوشته اند. آنان خصوصاً نقش پطر کبیر را در اقتباس علوم و صنایع اروپایی و ساخت مدارس جدید، بسیار پر اهمیت قلمداد کرده اند. مسافران کشور های اروپایی، عثمانی و مصر نیز آموزش، خصوصا آموزش دولتی و رایگان را عامل اصلی ترقی و پیشرفت این ممالک عنوان می کنند.
به واسطه این سفرنامه ها، موجی از آگاهی نسبت به شرایط وخیم ایران نسبت به کشور های پیشرفته و ممالک همسایه به وجود آمد. این موج باعث نگرانی مردم و ایجاد تقاضا برای اصلاحات شد. خصوصا اینکه پس از استعمار هند و مصر توسط انگلیسیان، مردم می ترسیدند ایران نیز به همان سرنوشت دچار شود.
تاثیر این سفرنامه ها که معمولا با نام های حیرت نامه و شگرف نامه نوشته می شدند، چنان بود که حاجی میرزا آغاسی، صدر اعظم محمد شاه، اجازه چاپ برخی از آن ها را نداد چون اعتقاد داشت باعث شورش میان عوام و خواص می شود. همچنین، تاثیر سفر به ممالک پیشرفته زمانی بیشتر روشن می شود که مدنظر داشته باشیم اصلاح گرانی چون امیرکبیر، سپهسالار و بسیاری از اعضای انجمن معارف سفرهایی به خارج از کشور داشتند. شخص ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه نیز پس از سفر به فرنگ، رغبت بیشتری به اصلاحات نشان دادند.
✔️منابع:
📗علت شناسی انحطاط و عقب ماندگی ایرانیان/ داریوش رحمانیان
📗تاریخ تفکر سیاسی در دوره قاجاریه/ داریوش رحمانیان
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇
ایرانیان و دانشجویان اعزامی به خارج که اغلب سفر نامه هایی هم تهیه کرده‌اند.
@omidesaba
@omidesaba