نامه های میرزا ملکم خان کاظم الدوله
به اهتمام علی اصغر حقدار نشر چشمه
میرزا ملکم خان ( متولد 1249 قمری) یکی از نخستین روشن فکران ایرانی عصر قاجار است که از ده سالگی در پاریس زندگی و تحصیل کرده و پس از بازگشت ، ابتدا به عنوان مترجم و سپس به عنوان معلم دارالفنون و بعد با حمایت سپهسالار و مشیرالدوله به عنوان نماینده و سفیر ایران در انگلستان، آلمان، فرانسه و ایتالیا وارد دستگاه حکومتی ایران می شود.
ملکم خان که تحت تأثیر تمدن و ترقیات علمی و انقلاب صنعتی اروپا قرار گرفته بود ضمن آشنایی با اندیشه های عصر روشنگری مبلغ اصلاحات اقتصادی، سیاسی وفرهنگی درنظام حکومتی ایرانی و برخورداری مردم ایران از دستاوردهای جدید علمی و فرهنگی از قبیل راه آهن، تلگراف، بانک و آموزش و پرورش نوین می گردد.
نخستین خط تلگراف رادرایران احداث ،وپایه گذاراولین لژ فراموسونری در ایران است.که با مخالفت ناصرالدین شاه رو به رو و تعطیل می شود.
،در این کتاب نامه های ملکم خان را که در مقام نماینده ایران در کشور های مختلف به مقامات وقت ایرانی از جمله شاه و مشیرالدوله نوشته ، جمع آوری شده. آن چه که از مجموع مفاهیم جمله ها بر می آید این است که ملکم خان به دلیل اقامت طولانی در کشور های اروپایی و آشنایی با زمینه های فکری رنسانس و انقلاب صنعتی کوشش می کند. در هر فرصتی دولت مردان ایران را متوجه عقب ماندگی کشور از قافله تمدن و پیشرفت های جدید علمی نماید و اصلاح امور مالی، گمرکی، ایجاد ارتش منظم و پلیس و تشکیل وزارتخانه ها، خصوصاً احداث راه آهن را به عنوان پایه و اساس اصلاح دولت معرفی می کند و آنان را متوجه سرعت تحولات و تغییر زمانه و لزوم هماهنگی با تحولات جدید می نماید
در نامه ای به مشیرالدوله چنین می نویسد:.ما اهل مشرق با آن توکلی که داریم، حکم آینده را به تقدیر آسمانی می گذاریم. اما وزرا و علمای فرهنگستان با قبول مقدرات الهی، انسان را کامل مختار می دانند و به حکم درس های تاریخ مقدمات حمالیه ی مشرق را منشأ و نتایج دیگر قرار می دهند....».
ملکم خان در پاسخ یکی از وزرا می نویسد.از خلق فرنگستان صد کرور پول بگیرید و صد نفر معلم و مهندس و صاحب منصب بخواهید که در تحت نظر ده وزیر ایرانی کارهای اداری را موافق این عهد نظم دهند .بیست کمپانی دعوت نمایید و امتیاز دهید که صد کرور تومان به ایران بیاورند و احداثات معظم و راه آهن بسازند .در هریک از ممالک ایران بانک تجارت و ملی و زراعت بسازید و معادن و آب ها و جنگل را موافق این عهد نظم بدهید .
@OMIDESABA
www.omidesaba.com
به اهتمام علی اصغر حقدار نشر چشمه
میرزا ملکم خان ( متولد 1249 قمری) یکی از نخستین روشن فکران ایرانی عصر قاجار است که از ده سالگی در پاریس زندگی و تحصیل کرده و پس از بازگشت ، ابتدا به عنوان مترجم و سپس به عنوان معلم دارالفنون و بعد با حمایت سپهسالار و مشیرالدوله به عنوان نماینده و سفیر ایران در انگلستان، آلمان، فرانسه و ایتالیا وارد دستگاه حکومتی ایران می شود.
ملکم خان که تحت تأثیر تمدن و ترقیات علمی و انقلاب صنعتی اروپا قرار گرفته بود ضمن آشنایی با اندیشه های عصر روشنگری مبلغ اصلاحات اقتصادی، سیاسی وفرهنگی درنظام حکومتی ایرانی و برخورداری مردم ایران از دستاوردهای جدید علمی و فرهنگی از قبیل راه آهن، تلگراف، بانک و آموزش و پرورش نوین می گردد.
نخستین خط تلگراف رادرایران احداث ،وپایه گذاراولین لژ فراموسونری در ایران است.که با مخالفت ناصرالدین شاه رو به رو و تعطیل می شود.
،در این کتاب نامه های ملکم خان را که در مقام نماینده ایران در کشور های مختلف به مقامات وقت ایرانی از جمله شاه و مشیرالدوله نوشته ، جمع آوری شده. آن چه که از مجموع مفاهیم جمله ها بر می آید این است که ملکم خان به دلیل اقامت طولانی در کشور های اروپایی و آشنایی با زمینه های فکری رنسانس و انقلاب صنعتی کوشش می کند. در هر فرصتی دولت مردان ایران را متوجه عقب ماندگی کشور از قافله تمدن و پیشرفت های جدید علمی نماید و اصلاح امور مالی، گمرکی، ایجاد ارتش منظم و پلیس و تشکیل وزارتخانه ها، خصوصاً احداث راه آهن را به عنوان پایه و اساس اصلاح دولت معرفی می کند و آنان را متوجه سرعت تحولات و تغییر زمانه و لزوم هماهنگی با تحولات جدید می نماید
در نامه ای به مشیرالدوله چنین می نویسد:.ما اهل مشرق با آن توکلی که داریم، حکم آینده را به تقدیر آسمانی می گذاریم. اما وزرا و علمای فرهنگستان با قبول مقدرات الهی، انسان را کامل مختار می دانند و به حکم درس های تاریخ مقدمات حمالیه ی مشرق را منشأ و نتایج دیگر قرار می دهند....».
ملکم خان در پاسخ یکی از وزرا می نویسد.از خلق فرنگستان صد کرور پول بگیرید و صد نفر معلم و مهندس و صاحب منصب بخواهید که در تحت نظر ده وزیر ایرانی کارهای اداری را موافق این عهد نظم دهند .بیست کمپانی دعوت نمایید و امتیاز دهید که صد کرور تومان به ایران بیاورند و احداثات معظم و راه آهن بسازند .در هریک از ممالک ایران بانک تجارت و ملی و زراعت بسازید و معادن و آب ها و جنگل را موافق این عهد نظم بدهید .
@OMIDESABA
www.omidesaba.com
Forwarded from بامداد امید ارومیه
Forwarded from بامداد امید ارومیه
هراکلیتوس7_-1145651810.pdf
162.4 KB
کار مورخ گرد آوردن واقعیات از هر قبیل و تلنبار کردن شان به صورت خشکه استخوان در موزه نیست تاریخ دست یافتن به گذشته زنده و شناخت جریان آن است. فریدون آدمیت
@omidesaba
👇👇👇👇
@omidesaba
👇👇👇👇
انحطاط تاریخ نگاری در ایران و آشفتگی در فکر تاریخی و روش تحقیق و برخورد اندیشه ها و تمدن ها ، آشنایی ایران با تمدن غرب و پیشروان ترقی از مباحث کتاب است .... نشر گسترده
اساساً «تاریخ» چیست؟ مفهوم تاریخ بیان وقایع تاریخی است بدانگونه که وقوع یافته‌اند، یعنی نه کم و نه بیش، شناخت وقایع و حوادث است به طریق تحلیل علل و عوامل آنها، یعنی عللی که خصلت فاعلی دارند و عواملی که به درجات تاثیر داشته یا تعیین کننده بوده‌اند.
و بالاخره تحلیل مجموع واقعیات و علل و عوامل است در تعقل تاریخی و همه اینها به راه یک مقصد است ک گذشته قابل فهم و درک باشد.
در واقع نوشته‌های نویسندگان، پر است از قیاس‌های نحیف و خنک تاریخی. آخر چطور می‌شود کسی را با امیرکبیر و قائم‌مقام مقایسه کرد و حال آنکه هیچ جهات همسانی از لحاظ کیفیات وجودی و کارنامه سیاسی آنان وجود نداشته باشد؟ و یا مگر می‌شود هر قلتشن دیوانی را با بزرگان تاریخ قیاس نمود؟ فراموش نکنید، تاریخ می‌نویسیم نه داستان «یکی بود یکی نبود». اگر تاریخ‌نگار باشیم و تربیت ذهنی لازم این فن را کسب کرده باشیم، باید توصیف‌های زیبا و خیال‌انگیز شاعرانه را کنار بگذاریم و در بحث و تحلیل تاریخ همان دقتی را بنمائیم که دانشمند فیزیک در لابراتوار خود می‌نماید. همچنین اگر میل به مقایسه‌های تاریخی داریم، حتماً باید عوامل مکان و زمان را بسنجیم، و وجوه همسانی و اختلاف را در مورد افراد یا واقعه‌ها با محک درست تاریخ نقادی کنیم تا ببینیم چه نتیجه‌ای به دست می‌آید وگرنه گزافه‌گویی را پیشه خود ساخته‌ایم و وقت خوانندگان را تلف نمود‌ه‌ایم. اما نمی‌توانیم حقیقت‌ها را چه شیرین و چه تلخ از دل تنگ تاریخ محو گردانیم.
آدمیت در بخش جهان کتاب :
به تجارب عمیق می‌دانیم هر کجا «فرد واحد» خواست به جای مجموع افراد جامعه بیندیشد، حاصل کارش «مصیبت‌بار» و «ویرانگر» بوده است و چون «قدرت مطلقه» همیشه فسادانگیز بوده است.
ماهیت قدرت و نحوه به کار بردن آن را آزادی قلم و بیان فاش می‌کند، و از این جهت سد تجاوز قدرت سیاسی می‌گردد. در یک کلمه، ترقی فکری و سیاسی جامعه لزوماً در بحث و انتقاد آزاد است. شکستن قلم اعتراض و انتقاد همیشه راه را به استبداد و حکومت جباری باز کرده است.
@omidesaba
www.omidesaba.com
اساساً «تاریخ» چیست؟ مفهوم تاریخ بیان وقایع تاریخی است بدانگونه که وقوع یافته‌اند، یعنی نه کم و نه بیش، شناخت وقایع و حوادث است به طریق تحلیل علل و عوامل آنها، یعنی عللی که خصلت فاعلی دارند و عواملی که به درجات تاثیر داشته یا تعیین کننده بوده‌اند.
و بالاخره تحلیل مجموع واقعیات و علل و عوامل است در تعقل تاریخی و همه اینها به راه یک مقصد است ک گذشته قابل فهم و درک باشد.
در واقع نوشته‌های نویسندگان، پر است از قیاس‌های نحیف و خنک تاریخی. آخر چطور می‌شود کسی را با امیرکبیر و قائم‌مقام مقایسه کرد و حال آنکه هیچ جهات همسانی از لحاظ کیفیات وجودی و کارنامه سیاسی آنان وجود نداشته باشد؟ و یا مگر می‌شود هر قلتشن دیوانی را با بزرگان تاریخ قیاس نمود؟ فراموش نکنید، تاریخ می‌نویسیم نه داستان «یکی بود یکی نبود». اگر تاریخ‌نگار باشیم و تربیت ذهنی لازم این فن را کسب کرده باشیم، باید توصیف‌های زیبا و خیال‌انگیز شاعرانه را کنار بگذاریم و در بحث و تحلیل تاریخ همان دقتی را بنمائیم که دانشمند فیزیک در لابراتوار خود می‌نماید. همچنین اگر میل به مقایسه‌های تاریخی داریم، حتماً باید عوامل مکان و زمان را بسنجیم، و وجوه همسانی و اختلاف را در مورد افراد یا واقعه‌ها با محک درست تاریخ نقادی کنیم تا ببینیم چه نتیجه‌ای به دست می‌آید وگرنه گزافه‌گویی را پیشه خود ساخته‌ایم و وقت خوانندگان را تلف نمود‌ه‌ایم. اما نمی‌توانیم حقیقت‌ها را چه شیرین و چه تلخ از دل تنگ تاریخ محو گردانیم.
آدمیت در بخش جهان کتاب :
به تجارب عمیق می‌دانیم هر کجا «فرد واحد» خواست به جای مجموع افراد جامعه بیندیشد، حاصل کارش «مصیبت‌بار» و «ویرانگر» بوده است و چون «قدرت مطلقه» همیشه فسادانگیز بوده است.
ماهیت قدرت و نحوه به کار بردن آن را آزادی قلم و بیان فاش می‌کند، و از این جهت سد تجاوز قدرت سیاسی می‌گردد. در یک کلمه، ترقی فکری و سیاسی جامعه لزوماً در بحث و انتقاد آزاد است. شکستن قلم اعتراض و انتقاد همیشه راه را به استبداد و حکومت جباری باز کرده است.
@omidesaba
www.omidesaba.com
از دید استراتژیک میتوان به دنیا به دو گونه نگاه کرد .نظامی ، که میگوید آمریکا هنوز در دنیای قدیم است و اقتصادی که ویژگی حضور آن را ،نه تنها در اروپا بلکه در اوراسیا آشکار می سازد .
@omidesaba
👇👇👇
@omidesaba
👇👇👇
کتاب با ترجمه دکتر احمد عظیمی بلوریان از انتشارات موسسه خدمات فرهنگی رسا
"تد" یک فیلسوف و نظریه پرداز سیاسی است .در عین حال یک آمار شناس و پژوهنده گرایش های اقتصادی است . از انحا که علوم جمعیت شناسی و اقتصاد .پی بندی های قدرت های نظامی و دیپلماسی را به دست می دهند.
تد از اعتبار علمی بسیار بالاتر بر خوردار است تا پیشگویانی که آینده را در قالب هایی پیش بینی می کنند
وی ضمنا آدم نپخته ای نیست و از پیشینه کاری بر خوردار است.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ، بسیاری از اندیشمندان مدعی شدند که آن پدیده را پیش بینی کرده بودند اما در حقیقت اندک کسانی بودند که شدت انحطاط شوروی را پذیرفته بودند . "تد "یکی از انها بود که در کتاب خود "سقوط نهایی " در سال ۱۹۷۶ این سقوط را پیش بینی کرده بود .
در کتاب "آمریکاپس از جهانگشایی " چیزی مانند کتاب پیشین او ، اما در مورد ایالات متحده و همه جهان است
از نظر نویسندهد قطعا در سال ۲۰۵۰ چیزی به نام امپراطوری آمریکا وجود نخواهد داشت زیرا ایالات متحده آمریکا فاقد چیز هایی است که بتواند یک امپراطوری واقعی درست کند .
عالم با یک بازگشت دوگانه روبروست :نخست وابستگی اقتصادی آمریکا در برابر بقیه جهان ، دوم توزیع تازه انرژی مردم سالاری در سراسر جهان که این انرژی در اوراسیا مثبت و در آمریکا منفی است .
@omidesaba
www.omidesaba.com
"تد" یک فیلسوف و نظریه پرداز سیاسی است .در عین حال یک آمار شناس و پژوهنده گرایش های اقتصادی است . از انحا که علوم جمعیت شناسی و اقتصاد .پی بندی های قدرت های نظامی و دیپلماسی را به دست می دهند.
تد از اعتبار علمی بسیار بالاتر بر خوردار است تا پیشگویانی که آینده را در قالب هایی پیش بینی می کنند
وی ضمنا آدم نپخته ای نیست و از پیشینه کاری بر خوردار است.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ، بسیاری از اندیشمندان مدعی شدند که آن پدیده را پیش بینی کرده بودند اما در حقیقت اندک کسانی بودند که شدت انحطاط شوروی را پذیرفته بودند . "تد "یکی از انها بود که در کتاب خود "سقوط نهایی " در سال ۱۹۷۶ این سقوط را پیش بینی کرده بود .
در کتاب "آمریکاپس از جهانگشایی " چیزی مانند کتاب پیشین او ، اما در مورد ایالات متحده و همه جهان است
از نظر نویسندهد قطعا در سال ۲۰۵۰ چیزی به نام امپراطوری آمریکا وجود نخواهد داشت زیرا ایالات متحده آمریکا فاقد چیز هایی است که بتواند یک امپراطوری واقعی درست کند .
عالم با یک بازگشت دوگانه روبروست :نخست وابستگی اقتصادی آمریکا در برابر بقیه جهان ، دوم توزیع تازه انرژی مردم سالاری در سراسر جهان که این انرژی در اوراسیا مثبت و در آمریکا منفی است .
@omidesaba
www.omidesaba.com
Forwarded from بامداد امید ارومیه
Forwarded from بامداد امید ارومیه
پارمنیدس.pdf
191.4 KB
کتاب چهارفصل ،ایوب "جامعه " مزامیر و غزل های سلیمان نبی است .
من که جامعه ام بر قوم اسراییل چون زندگی را نیک نگریستم دیدم باد در قفس کردن است .
@omidesaba
ww.omidesaba.com
👇👇👇
من که جامعه ام بر قوم اسراییل چون زندگی را نیک نگریستم دیدم باد در قفس کردن است .
@omidesaba
ww.omidesaba.com
👇👇👇
فصل دوم کتاب "جامعه" از سلیمان نبی است : از نشر نگاه معاصر
پس با دل خویش گفتم : اینک بیا که شادی ات را مهیا سازم از لذت سرمست شو و بنگر که این نیز بیهوده است .
در باب خنده گفتم دیوانگی است و در باب شادمانی : چه فایده از آن، دردل خواستم که خود را به دست شراب بسپارم ،دلم را شراب حکمت نوشاندم؛
نیز خواستم در حماقت وخوش دلی چنگ افکنم، مگر دریابم که خیر آدمیان در چیست؟ تا زیر آسمان همه ایام عمر بدان کوشند ؟
خویشتن را به کارهایی عظیم دست بر آوردم؛خانه هابهرخود ساختم و تاکستان ها پروراندم.
باغها و بوستان ها مهیا نمودم و درختان کاشتم با میوه های رنگارنگ .
خادمان و کنیزان به خدمت گرفتم و خانه زادانی پروردم؛گاوان بسیار در تملک من بود گاوانی بیش از آنچه پیش از من در اورشلیم بود.
سیم و زر بهر خود اندوختم؛ خنیاگران بسیار از مرد وزن گرد آوردم و نیز آلات طرب و هر چیز دیگر.
بدین قرار از آنانکه پیش ازمن در اورشلیم بودند بزرگتر و بلند مرتبه تر شدم در آن حال که حکمتم نیز همچنان با من بود.
هرآنچه چشمانم می طلبید مهیا می ساختم دلم را نیز از هیج لذتی محروم
نمیداشتم، که دلم درهر کار شادمان بود و از مشقت هر کار جز لذت مرا نصیب نمی شد .
آن‌گاه نگریستم در جمله کارها که ازدستم برآمده بود و به رنجی که در انجامشان بر خویش هموار کرده بودم، و آنک! همه بیهوده بود و سر در پی باد نهادن ، و در زیر آسمان هیچ سودی حاصل نیامد .
پس در دل خویش گفتم آنچه بر نادان می رود همان نیز مرا در می رسد.
که از خردمند در قیاس با نادان خاطرات فزون تری بر جای نمی ماند ؛که می بینم همه آنچه امروز در راه است،به روزگاری از یادها خواهد رفت .و مرد خردمند خود چگونه می میرد؟ همچنان که مرد نادانی.
چنین شد که از زندگی دل بریدم که آنچه زیر آسمان رفته بود بر من اندوهبار آمد و جمله را بیهوده یافتم و سر درپی باد نهادن.
آدمی را چه حاصل از جمله رنجی که می برد و سر درپی باد نهادن
عمر او به تمامی جز اندوه نیست و جز غم زاده شدن ؛آری قلب او حتی در شب ، محروم از آرامش است. این نیز بیهوده است .
(سلیمان که جامعه است بر بنی اسرائیل،هم نبی هم حکیم و هم پادشاه و صاحب ثروت بی حد ،صدها زن و کنیز.. و حشم ..چه میگوید؟)
@omidesaba
www.omidesaba.com
پس با دل خویش گفتم : اینک بیا که شادی ات را مهیا سازم از لذت سرمست شو و بنگر که این نیز بیهوده است .
در باب خنده گفتم دیوانگی است و در باب شادمانی : چه فایده از آن، دردل خواستم که خود را به دست شراب بسپارم ،دلم را شراب حکمت نوشاندم؛
نیز خواستم در حماقت وخوش دلی چنگ افکنم، مگر دریابم که خیر آدمیان در چیست؟ تا زیر آسمان همه ایام عمر بدان کوشند ؟
خویشتن را به کارهایی عظیم دست بر آوردم؛خانه هابهرخود ساختم و تاکستان ها پروراندم.
باغها و بوستان ها مهیا نمودم و درختان کاشتم با میوه های رنگارنگ .
خادمان و کنیزان به خدمت گرفتم و خانه زادانی پروردم؛گاوان بسیار در تملک من بود گاوانی بیش از آنچه پیش از من در اورشلیم بود.
سیم و زر بهر خود اندوختم؛ خنیاگران بسیار از مرد وزن گرد آوردم و نیز آلات طرب و هر چیز دیگر.
بدین قرار از آنانکه پیش ازمن در اورشلیم بودند بزرگتر و بلند مرتبه تر شدم در آن حال که حکمتم نیز همچنان با من بود.
هرآنچه چشمانم می طلبید مهیا می ساختم دلم را نیز از هیج لذتی محروم
نمیداشتم، که دلم درهر کار شادمان بود و از مشقت هر کار جز لذت مرا نصیب نمی شد .
آن‌گاه نگریستم در جمله کارها که ازدستم برآمده بود و به رنجی که در انجامشان بر خویش هموار کرده بودم، و آنک! همه بیهوده بود و سر در پی باد نهادن ، و در زیر آسمان هیچ سودی حاصل نیامد .
پس در دل خویش گفتم آنچه بر نادان می رود همان نیز مرا در می رسد.
که از خردمند در قیاس با نادان خاطرات فزون تری بر جای نمی ماند ؛که می بینم همه آنچه امروز در راه است،به روزگاری از یادها خواهد رفت .و مرد خردمند خود چگونه می میرد؟ همچنان که مرد نادانی.
چنین شد که از زندگی دل بریدم که آنچه زیر آسمان رفته بود بر من اندوهبار آمد و جمله را بیهوده یافتم و سر درپی باد نهادن.
آدمی را چه حاصل از جمله رنجی که می برد و سر درپی باد نهادن
عمر او به تمامی جز اندوه نیست و جز غم زاده شدن ؛آری قلب او حتی در شب ، محروم از آرامش است. این نیز بیهوده است .
(سلیمان که جامعه است بر بنی اسرائیل،هم نبی هم حکیم و هم پادشاه و صاحب ثروت بی حد ،صدها زن و کنیز.. و حشم ..چه میگوید؟)
@omidesaba
www.omidesaba.com
Forwarded from بامداد امید ارومیه
Forwarded from بامداد امید ارومیه
پروتاگوراس.pdf
122 KB
دولتی که امورش رااز مردم پنهان نماید خیری ازآن نمی برداین دولت هاامین در حفظ امانت نبوده وکار های دولتی به نیکی انجام نمی شود: سید جمال
مولف مرتضی مدرسی چهاردهی
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇
مولف مرتضی مدرسی چهاردهی
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇
زندگی و فلسفه اجتماعی و سیاسی سید جمال‌الدین افغانی ،کتابی از نشر اقبال در سال ۱۳۳۴ است
مرتضی مدرسی چهاردهی (۱۲۹۰ _۱۳۵۷)
مولف کتاب ،لیسانس فلسفه از دانشکده ادبیات و مجتهد از حوزه نجف است.
او با مجلات ارمغان و وحید و بررسی های تاریخی، روزنامه پارس و مهر ایران همکاری داشت. از تالیفات او چند جلد کتاب درمورد سیدجمال‌الدین افغانی در تاریخ و فلسفه اسلام و بحثی در باب شیخیگری و نقش ایران در جهان عرب و بین النهرین و . . . است.
سید جمال الدین افغانی پس از پایان تحصیلات علوم اسلامی به هندوستان رفت و یک سال و چند ماه آن جا ماند و سپس به حج رفت با امیر دوست محمد خان در جنگ هرات همراه بود.
به سال ۱۸۶۹ میلادی ۱۲۸۵ قمری از راه هند سفر خود را در پیش گرفت.
از ماخذ کتاب : روزنامه های هند در آن زمان که به دستور ظل السلطان قاجار به فارسی ترجمه شده است.
سید جمال الدین متولد اسعدآباد کنر کابل سال ۱۸۳۷ است از هفت سالگی شروع به تعلیم عربی نمود و پس از آن به تحصیل علوم و فلسفه و الهیات مشغول شد.
اغلب بلاد هندوستان را سیاحت، به مکه
مشرف و بعد به جانب بغداد رفته و سپس از ایران به افغانستان مراجعت می‌نماید. در جنگ بین عبدالرحمن خان
و امیر شیر علی خان ،سید جمال الدین با عبدالرحمن خان موافقت نمود و پس از شکست ملک عبدالرحمن به قسطنطنیه فرار نمود.
در سال ۱۸۷۱ از قسطنطنیه اخراج و در سال ۱۸۸۰ از مصر اخراج دوباره به هندوستان مراجعه می‌نماید. فصل ششم کتاب نظرات سید نسبت به فراماسونری است
سید ازآغاز تشکیل فراموش خانه در مصر از فراماسون های آن به شمار می رفت. نویسنده بعضی خطابه های سید جمال رادر جلسات فراموش خانه آورده است .
فصل هشتم ، در مورد مرد خدا بودن سید و ارتباط او با شیخ محمد عبده است .
دو سال هم در پاریس اقامت کرده و روزنامه عروه الوثقی را در آن جا نشر می‌دهد.
مباحث و جدل‌های بین سید و "ارنست رنان" حکیم و مورخ فرانسوی در باره اسلام و مسلمانان مبحث دیگر کتاب است.
وقتی سید به تهران رسید با استقبال ناصرالدین شاه مواجه شد ووقتی با صراحت خواستارشرکت مردم در امور مدنی و سیاسی شد . اندیشمندان دور او گرد آمدند ناصرالدین شاه اندیشناک شد و سید به روسیه رفت . در سفر دوم او به ایران مذاکراتی با علما و اقا شیخ هادی داشت مباحثات او در باره حکومت
قانون و سایر فعالیت هایش باعث تبعیدش از ایران شد آخرین اقامت در استانبول فصل دیگر کتاب است.
سید در آخر عمر مبتلا به سرطان شد و در ۹ مارس ۱۸۹۷ در استانبول وفات کرد و در کوی ماچکا در استانبول دفن شد
به سال ۱۳۲۷ شمسی استخوان های سید جمال از ترکیه به کابل حمل شد و در دانشگاه کابل به خاک سپرده شد
و بنای یادبودی بر مزارش بنا نمودند .
به زودی نسخه pdf کتاب در کانال ارائه می شود
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇👇👇
مرتضی مدرسی چهاردهی (۱۲۹۰ _۱۳۵۷)
مولف کتاب ،لیسانس فلسفه از دانشکده ادبیات و مجتهد از حوزه نجف است.
او با مجلات ارمغان و وحید و بررسی های تاریخی، روزنامه پارس و مهر ایران همکاری داشت. از تالیفات او چند جلد کتاب درمورد سیدجمال‌الدین افغانی در تاریخ و فلسفه اسلام و بحثی در باب شیخیگری و نقش ایران در جهان عرب و بین النهرین و . . . است.
سید جمال الدین افغانی پس از پایان تحصیلات علوم اسلامی به هندوستان رفت و یک سال و چند ماه آن جا ماند و سپس به حج رفت با امیر دوست محمد خان در جنگ هرات همراه بود.
به سال ۱۸۶۹ میلادی ۱۲۸۵ قمری از راه هند سفر خود را در پیش گرفت.
از ماخذ کتاب : روزنامه های هند در آن زمان که به دستور ظل السلطان قاجار به فارسی ترجمه شده است.
سید جمال الدین متولد اسعدآباد کنر کابل سال ۱۸۳۷ است از هفت سالگی شروع به تعلیم عربی نمود و پس از آن به تحصیل علوم و فلسفه و الهیات مشغول شد.
اغلب بلاد هندوستان را سیاحت، به مکه
مشرف و بعد به جانب بغداد رفته و سپس از ایران به افغانستان مراجعت می‌نماید. در جنگ بین عبدالرحمن خان
و امیر شیر علی خان ،سید جمال الدین با عبدالرحمن خان موافقت نمود و پس از شکست ملک عبدالرحمن به قسطنطنیه فرار نمود.
در سال ۱۸۷۱ از قسطنطنیه اخراج و در سال ۱۸۸۰ از مصر اخراج دوباره به هندوستان مراجعه می‌نماید. فصل ششم کتاب نظرات سید نسبت به فراماسونری است
سید ازآغاز تشکیل فراموش خانه در مصر از فراماسون های آن به شمار می رفت. نویسنده بعضی خطابه های سید جمال رادر جلسات فراموش خانه آورده است .
فصل هشتم ، در مورد مرد خدا بودن سید و ارتباط او با شیخ محمد عبده است .
دو سال هم در پاریس اقامت کرده و روزنامه عروه الوثقی را در آن جا نشر می‌دهد.
مباحث و جدل‌های بین سید و "ارنست رنان" حکیم و مورخ فرانسوی در باره اسلام و مسلمانان مبحث دیگر کتاب است.
وقتی سید به تهران رسید با استقبال ناصرالدین شاه مواجه شد ووقتی با صراحت خواستارشرکت مردم در امور مدنی و سیاسی شد . اندیشمندان دور او گرد آمدند ناصرالدین شاه اندیشناک شد و سید به روسیه رفت . در سفر دوم او به ایران مذاکراتی با علما و اقا شیخ هادی داشت مباحثات او در باره حکومت
قانون و سایر فعالیت هایش باعث تبعیدش از ایران شد آخرین اقامت در استانبول فصل دیگر کتاب است.
سید در آخر عمر مبتلا به سرطان شد و در ۹ مارس ۱۸۹۷ در استانبول وفات کرد و در کوی ماچکا در استانبول دفن شد
به سال ۱۳۲۷ شمسی استخوان های سید جمال از ترکیه به کابل حمل شد و در دانشگاه کابل به خاک سپرده شد
و بنای یادبودی بر مزارش بنا نمودند .
به زودی نسخه pdf کتاب در کانال ارائه می شود
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇👇👇
دل آدمی: کتابی از" اریک فروم" روانکاو و فیلسوف اجتماعی ۱۹۸۰--۱۹۰۰ او در آثارش ارتباط متقابل روانشناسی و جامعه را شرح می دهد
@omidesaba
خود شیفتگی وصورگوناگون خشونت از بخش های دیگر کتاب است.
👇👇
@omidesaba
خود شیفتگی وصورگوناگون خشونت از بخش های دیگر کتاب است.
👇👇
*:دل آدمی و گرایشش به خیر و شر
اریک فروم
ترجمه گیتی خوشدل . نشر پیکان
آدمی: گرگ یا گوسفند
بسیاری معتقدند که آدمی گوسفند است، و هستند کسانی که آدمی را گرگ می‌دانند.
آنان که آدمی را گوسفند می‌پندارند، تنها بدین واقعیت استناد می‌کنند که انسان، حتی در مواردی که برایش زیان‌آور است، به سهولت تحت تاثیر آنچه به او می‌گویند قرار می‌گیرد. از رهبران خویش در جنگ‌هایی که به جز تخریب برایش چیزی به بار نیاورده است پیروی می‌کند، به هر چیز بی معنایی که با قدرت و حدت به او عرضه شود- از تهدیدات کشیشان و پادشاهان تا ندای نرم و نجواگونه اغواگران- ایمان می‌آورد. ظاهراً بیشتر آدمیان کودکانی نیمه بیدار و تلقین‌پذیر ومشتاق تسلیم اراده خویش به کسی هستند که با زبانی تهدیدآمیز یا شیرین آنان را تحت نفوذ خود درآورد. در واقع، کسی که از اعتقادی چنان راسخ بهره‌مند است که در برابریک جمع می ایستد به جای آنکه قاعده باشد استثناست، استثنایی است که غالب معاصران بدان می‌خندند و قرن‌ها بعد مورد تحسین قرار می‌گیرند.
بر اساس همین فرض که آدمیان را گوسفند به حساب می‌آورد، مستبدان و «بازپرسان بزرگ» نظام خویش را بپا ساخته‌اند.
همین اعتقاد که آدمیان گوسفندند، و از این رو به کسانی نیاز دارند که بجای آنها تصمیم بگیرند، اغلب این اعتقاد را در رهبران به وجود آورده است که آنان رهبرانی بوده‌اند که آنچه را انسان می‌طلبیده است به او داده‌اند- یعنی بار مسئولیت و آِزادی را از دوش اوبرداشته اند ،وظیفه اخلاقی خویش را به انجام رسانده‌اند، حتی اگر این وظیفه اخلاقی مصیبت‌بار باشد.
اما اگر بیشتر آدمیان گوسفندند، پس چرا حیات آدمی این اندازه با حیات گوسفند متفاوت است؟سرگذشت آدمی را با خون نوشته‌اند: آیا هیتلر و استالین به تنهایی میلیون‌ها مخالف سیاسی خود را از میان برداشتند؟ این مردان تنها نبودند، هزاران نفر را در اختیار داشتند که برایشان می کشتند، شکنجه می‌کردند، و این کار را
نه تنها بااشتیاق بلکه با لذت انجام می دادند.
این واقعیت‌ها متفکرانی چون "هابز" را بدین نتیجه رسانده‌اند که: آدمی گرگی است آدمیخوار، و بسیاری از ما را امروزه به این گمان رسانده‌اند که آدمی در ذات شریر و مخرب است، قاتلی است که تنها با ترس از قاتلان نیرومندتر میتوان او را از سرگرمی محبوبش باز داشت.
در زندگی روزمره فرصت‌های بیشماری برای بی‌رحمی و شقاوت پیش می‌آید که شخص می‌تواند بدون واهمه از تلافی تسلیم آن شود، اما بسیاری چنین نمی کنند، در واقع، عده بیشماری به هنگام برخوردورویارویی بابی‌رحمی و سادیسم واکنشی از اعتراض و انزجار از خود بروز می‌دهند.
@omidesaba
www.omidesaba.com
اریک فروم
ترجمه گیتی خوشدل . نشر پیکان
آدمی: گرگ یا گوسفند
بسیاری معتقدند که آدمی گوسفند است، و هستند کسانی که آدمی را گرگ می‌دانند.
آنان که آدمی را گوسفند می‌پندارند، تنها بدین واقعیت استناد می‌کنند که انسان، حتی در مواردی که برایش زیان‌آور است، به سهولت تحت تاثیر آنچه به او می‌گویند قرار می‌گیرد. از رهبران خویش در جنگ‌هایی که به جز تخریب برایش چیزی به بار نیاورده است پیروی می‌کند، به هر چیز بی معنایی که با قدرت و حدت به او عرضه شود- از تهدیدات کشیشان و پادشاهان تا ندای نرم و نجواگونه اغواگران- ایمان می‌آورد. ظاهراً بیشتر آدمیان کودکانی نیمه بیدار و تلقین‌پذیر ومشتاق تسلیم اراده خویش به کسی هستند که با زبانی تهدیدآمیز یا شیرین آنان را تحت نفوذ خود درآورد. در واقع، کسی که از اعتقادی چنان راسخ بهره‌مند است که در برابریک جمع می ایستد به جای آنکه قاعده باشد استثناست، استثنایی است که غالب معاصران بدان می‌خندند و قرن‌ها بعد مورد تحسین قرار می‌گیرند.
بر اساس همین فرض که آدمیان را گوسفند به حساب می‌آورد، مستبدان و «بازپرسان بزرگ» نظام خویش را بپا ساخته‌اند.
همین اعتقاد که آدمیان گوسفندند، و از این رو به کسانی نیاز دارند که بجای آنها تصمیم بگیرند، اغلب این اعتقاد را در رهبران به وجود آورده است که آنان رهبرانی بوده‌اند که آنچه را انسان می‌طلبیده است به او داده‌اند- یعنی بار مسئولیت و آِزادی را از دوش اوبرداشته اند ،وظیفه اخلاقی خویش را به انجام رسانده‌اند، حتی اگر این وظیفه اخلاقی مصیبت‌بار باشد.
اما اگر بیشتر آدمیان گوسفندند، پس چرا حیات آدمی این اندازه با حیات گوسفند متفاوت است؟سرگذشت آدمی را با خون نوشته‌اند: آیا هیتلر و استالین به تنهایی میلیون‌ها مخالف سیاسی خود را از میان برداشتند؟ این مردان تنها نبودند، هزاران نفر را در اختیار داشتند که برایشان می کشتند، شکنجه می‌کردند، و این کار را
نه تنها بااشتیاق بلکه با لذت انجام می دادند.
این واقعیت‌ها متفکرانی چون "هابز" را بدین نتیجه رسانده‌اند که: آدمی گرگی است آدمیخوار، و بسیاری از ما را امروزه به این گمان رسانده‌اند که آدمی در ذات شریر و مخرب است، قاتلی است که تنها با ترس از قاتلان نیرومندتر میتوان او را از سرگرمی محبوبش باز داشت.
در زندگی روزمره فرصت‌های بیشماری برای بی‌رحمی و شقاوت پیش می‌آید که شخص می‌تواند بدون واهمه از تلافی تسلیم آن شود، اما بسیاری چنین نمی کنند، در واقع، عده بیشماری به هنگام برخوردورویارویی بابی‌رحمی و سادیسم واکنشی از اعتراض و انزجار از خود بروز می‌دهند.
@omidesaba
www.omidesaba.com