خود زندگی نامه دوم و شعر های بر گزیده
(از برگه های نا شناخته ام )
نزار قبانی نشر ثالث ترجمه
محمد جواد مهدوی . زهرا یزدان نژاد

در بیروت همه وقتم را فقط برای شعر خالی کرده بودم و آن را با هیچ‎کس شریک نمی‎شدم. آن‎جا با شعر نفس می‎کشیدم، با شعر سخن می‎گفتم، با شعر می‎خوابیدم و با شعر بیدار می‎شدم. قهوه‎ام را آمیخته با شعر و دانه‎های هل می‎نوشیدم. صبح‎ها
بر ساحل دریا قدم می‎زدم و این احساس مرا فرا می‎گرفت که شعری هستم که بر قدم‎هایش راه می‎رود. دوره‎ای را در زندگی‎ام به یاد ندارم که مانند این مرحله در لبنان این قدر با شعر احساس هم‎هویتی کرده باشم، دورانی روشن که از میانۀ دهۀ چهل تا میانۀ دهۀ هفتاد {میلادی} ادامه یافت.
بیروت در بهترین حالت جوانی و شادابی و تمدنش بود و ما در بهترین روزهای سرزندگی و برخورداری و احساس آزادی بودیم. بیروت در مدت بیست سال، همۀ مواد اولیه‎ای را که شاعر احتیاج دارد تا با آن اسمش را با حروف درشت بر دیوارهای سرزمین عربی بنویسد، به من بخشید، هر گاه در ژنو، مادرید و لندن احساس سردی منفی و لرز می‎کردم، جایی در اولین پرواز به بیروت رزرو می‎کردم تا گرمی شعر و گرمی دل‎ها را باز یابم.
به بیروت می‎رفتم تا صدا و کلماتم را کوک کنم و از وجود شعرهایی که زیر درختان دانشگاه آمریکایی و شعرهایی که در آغوش زنان لبنانی، که سرمۀ شعر به چشم می‎کشیدند و هر روز شعر عاشقانۀ جدیدی زیر لب زمزمه می‎کردند باقی گذاشته بودم، مطمئن شوم.
@omidesaba

کارل سند برگ شاعر آمریکایی .
شعرش کلماتی است که درد کشیده اند ،زخم خورده اند،رنج گرسنگی و بردگی را به دوش کشیده اند،تحقیر شده اند ، اما هرگز به زانو نیفتاده اند
@bamdadeomideurmia
👇👇

من مَردُمم
گزینه اشعار کارل سند برگ
ترجمه بابک زمانی

آن‎ها خواهند گفت

زشت‎ترین چیزی که انسان‎ها در بارۀ
شهرِ من خواهند گفت چنین است :

از آفتاب و از شبنم
کودکانِ طفل معصوم را دور نگه داشتی
از تلألوِ نور بر علفزارها
زیر گنبدِ کبود محروم‎شان ساختی
و بارانِ سخاوتمند را از آنان دریغ داشتی.
حبس‎شان کردی میانِ دیوارهای سرد
که عرق ریزند
برای لقمه‎ای نان و مُزدی اندک،
که غبارِ نشسته بر گلو خورند و با قلب تهی بمیرند،
که اُجرتی اندک بر کفِ دستشان گذاری
در آخرِ هفته‎ها.
@bamdadeomideurmia

پرونده تاریخ فلسفه قسمت هفتاد و سوم والتر بنیامین
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
👇👇

👆👆
پرونده تاریخ فلسفه قسمت هفتاد و سوم . والتر بنیامین
@omidesaba

@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇👇

پرفورمنس "مرگ" تجربه‌ای است تعاملی، بین گروه اجرایی و تماشاگرها/شرکت‌کننده‌ها و بر پایه گفتگوی مستقیم، تفکر ارادی هر فرد و ایجاد خرد جمعی پیرامون واقعیت مرگ اجرا می‌شود.
این اجرا ساختاری روایی ندارد و پرسش‌های طراحی‌شده‌ پیش‌برنده‌ روند اجرا است.
این اجرا بخشی از جنبشی است با محوریت مرگ‌اندیشی (معنا، زندگی و من) که ...
هدف این پروژه ایجاد ناامیدی و معنازدایی از زندگی برای مخاطب نیست، بلکه ایجاد واقع‌بینی و در نهایت ایجاد جرقه‌ای برای پذیرش واقعیت مرگ است، مسئله‌ای که بنیادین‌ترین عامل اضطراب بشری می‌باشد و به تأیید نظریات قدیم و جدید علوم انسانی: مرگ، پایان زندگی است؛ ولی مرگ‌اندیشی آغاز آن...
این اجرا در روزهای 4، 5، 6 و 7 بهمن امسال در بخش Offstage سی‌وششمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اجرا می‌شود.
مکان این اجرا مجموعه آلاچیق‌های داخل دانشگاه تربیت مدرس (پل گیشا) است و ساعت شروع 17 (غروب آفتاب) است.
ظرفیت هر اجرا فقط 36 مخاطب است و امکان رزرو و تهیه بلیت فقط از طریق سایت www.irannamayesh.com امکان‌پذیر است.
@omidesaba👇👇👇

@omidesaba
www.omidesaba.com

پرونده تاریخ فلسفه
قسمت پنجاهم کی یر کگارد
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇👇

👆👆👆
پرونده تاریخ فلسفه قسمت پنجاهم
کی یر کگارد
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

هنگامی که از آزادی و صلح و آرامش سخن می گوییم باید به تمام جهان بیندیشیم .زیرا علم اقتصاد هم مانند هر علمی کلی است و خاص فلان ملت خاص نیست. مصطفی رحیمی
@omidesaba
👇👇👇

عبور از فرهنگ بازرگانی
مصطفی رحیمی انتشارات فکر روز
آدمی بی‎وجود آرمان نمی‎تواند زیست، اما کسانی که در خیال خود آرمانشهر می‎سازند
(چه نویسنده و چه غیر نویسنده)
باید متوجه باشند که آرمان‎شان زیاد خالی نباشد، و این نکتۀ دقیقی است. همچنان که رمان‎نویس باید در اثر هنری خود واقعیت و خیال را با هم بپیوندد و اگر در خیالبافی افراط کند کارش مردود است، من و شما نیز اگر در آینده‎ای که برای خود و جامعۀ خود در نظر داریم، اگر زیاد خیالبافی کنیم، مضحکۀ دیگران خواهیم شد. ایرانی نمی‎تواند رئیس جمهور آمریکا شود و شاعر متوسط، فردوسی زمان نخواهد شد. همچنین نمی‎توان تکنولوژی ایران را در عرض زمان کوتاهی به سطح تکنولوژی ژاپن رساند و همین‎طور تا آخر . . .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

علم نقش بی طرفانه‌ پیدا کرده همان طور که مداوا می کند آدم می کشد. این نقش را به مدد حقوق بین المللی و اخلاق باید چاره کرد .علم باید انسانی شود و در خدمت انسان به کار افتد
مصطفی رحیمی
@omidesaba

من اعترافات و گفتگو های خود را در بحرانی ترین تاریخ زندگی نوشته ام این خاطرات بدون ترتیب تفکر روزانه است کسی که تنها باشد و فکر کند بیش از دیگران در مورد خود صحبت می کند
@bamdadeomideurmia
👇👇👇👇

تفکرات تنهایی ژان ژاک روسو
ترجمه پزشکپور
من فقط در اوقاتی به خودم تعلق دارم که تنها باشم غیر از این آلت دست کسانی هستم که مرا احاطه کرده‎اند.
در زمان قدیم در بین مردم با شادی و نشاط زندگی می‎کردم و اگر از آنها خوبی می‎دیدم و از من با قیاقه‎ای بشاش استقبال می‎کردند در جمع آنان داخل می‎شدم ولی در برابر کسانی که نمی ‎شناختم حالت بی‎قیدی داشتم.
اما امروز که نمی‎خواهم مصادف با این حالات بشوم از مردم فرار می‎کنم زیرا هر وقت قدم به کوچه میگذارم از آنچه می‎بینم و احساس می‎کنم به سختی متأثر می‎شوم.
سعی می‎کنم با شتاب تمام سر به صحرا گذاشته از مردم دور شوم و به محض اینکه چشمانم سبزه بیابان را می‎بیند نفسی به راحتی می‎کشم.
@bamdadeomideurmia
www.omidesaba.com

#شناخت درام
#مارتین اسلین
ترجمه سروش رزمی
انتشارات امید صبا
دهم بهمن ماه ۹۶ در کتابفروشی ها
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇👇

#انتشارات امید صبا
شناخت درام
نویسنده: مارتین اسلین
ترجمه: سروش رزمی
حقیقت درام :
درام‎ها عمدتاً عبارتند از داستانی که با حضور آدم‎های واقعی در جلوی چشمان ما به اجرا در می‎آیند بر خلاف آثار کاملاً ادبی و داستانی، درام به دلیل قدرت و تأثیر حضور انسان، فرمی محسوس‎تر و مملوس تر است.
این عناصر موجب می شود تا درجه بیشتری از واقعیت در عالم خیال به وجود آید و به تعبیری، واقعیت این عناصر به تخیل افزوده می‎شود. تمامی آثار داستانی، حتی آثار به شدت ناتورالیستی، یا نمایش‎های کاملاً مستند، اساساً خیالبافی و رویاپردازی نویسندگان تلقی می‎شود. نویسنده یک نمایشنامه تاریخی کاملاً مستند و محققانه در ابتدا جزئیات، اضطراب‎های عاطفی، احساسات کاراکترها را در ذهن خود مجسم می‎کند و سپس خیال‎پردازی‎هایش را در
شکل هنری می‎ریزد. اگر قصد دارد ناپلئون را در میدان نبرد واترلو به تصویر کشد، باید قبل از اینکه قلم به دست گیرد تا کردار و گفتار ناپلئون را روی کاغذ آورد پیش خود مجسم کند که ناپلئون در آنجا چه احساسی داشته است کلیشه‎ای که در میان عامه مردم وجود دارد که آثار داستانی را نوعی دروغ‎پردازی می‎پندارند. فارغ از نتایج و پیامدهای گفتار وکردارمان در دنیای واقعی، نویسنده داستان و موقعیت‎های ساختگی آزاد است تا به عجیب و غریب‎ترین خیالات خود میدان دهد.
به این تعبیر، داستان‎ها و نمایش‎ را می‎توان دروغ‎پردازی خواند. در عین حال و به تعبیری دیگر، این آثار حقایق مهمی به شمار می‎آیند. آنها راوی خیال‎بافی‎ها، رویاپردازی‎ها، و شهود نویسندگانی است که پرنده خیال‎شان را رها کرده‎اند و این رویاپردازی‎ها، تخیلات و خیال‎بافی‎ها حقایقی
هستند که حاوی اطلاعات ارزشمندی از احوالات درونی خالق آنها است و بینش‎های عمیقی درباره شخصیت و خصوصیات روحی خالق این آثار به ما عرضه می‎کند
@omidesaba
www.omidesaba.com

تنها حقیقت این رمان این است که تمام آدم‌ های آن ،در همه بخش ها، یک نفر است :من
رمانی جذاب در ۱۶۰ صفحه
نشر ثالث
@bamdadeomideurmia
👇👇👇