بامداد امید صبا
513 subscribers
1.25K photos
328 videos
116 files
569 links
موسسه بامداد امیدصبا، مردم‌نهاد و غیردولتی است. از سال ۱۳۸۲ در کار ایجاد کتابخانه عمومی و نشر کتاب، آموزش آزاد، هنر و خدمات اجتماعی فعال است.
برای ارتباط با مدیریت آی دی زیر تماس بگیرید:
@bamdadomidesaba

https://www.instagram.com/omidesaba_tehran/
Download Telegram
فردا یک شنبه نهم بهمن ماه به علت برف و برودت شدید هوا کتابخانه عمومی و واحد خدمات اجتماعی بامداد امید صبا تهران با دو ساعت تاخیر از ساعت ده صبح در خدمت مراجعین است .
@omidesaba
یکی از کارهایی که امروز در سراسر جهان رواج یافته فرو بردن دود توتون و تنباکو است این دود کشی با چشم پوشی از نیکی یا بدی آن تاریخچه شگفتی می دارد
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
نسخه PDF تاریخچه 👇👇
تاریخچه چبوق و غلیان.pdf
16.5 MB
👆👆👆
نسخه PDF
#تاریخچه چبوق و غلیان
نوشته احمد کسروی
نویسنده در گفتار سوم کتاب به دود کشی در ایران و اثرات آن درتاریخ می پردازد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
#دکترژوزف کاکران زاده ارومیه بود و در ۱۲۸۴ در ۵۰ سالگی در گذشت، فرزند یک مسیونرآمریکایی بود .او لین دوره آموزش پزشکی نوین درایران را در محل فعلی دانشگاه ارومیه بنیان نهاد.
@bamdadeomideurmia
👇👇👇
آن جا که زاده شدم
رمانی از
#اسماعیل یوردشاهیان
این رمان خواندنی را از نشر فرزان تهیه کنید .
داستان زندگی دکتر #ژوزف پلامب کاکران کسی است که اولین مدرسه نوین علوم پزشکی را در ایران (ارومیه ) در سال ۱۲۷۵ بنیاد کرد
کلیۀ حوادث، رُخداد و فصل فصلِ کتاب بین مرز واقعیت و تخیل سرگرفته از آفرینش ذهن است و به غیر از شخصیت‎های اصلی اکثر شخصیت‎های رُمان غیر واقعی هستند و تصاویر روی جلد کتاب مربوط به دکتر ژوزف پلمب کاکران و همسرش کاترین هاله کاکران است.
شب حال ژورف بهم خورد. او در اتاقش روی تخت بی‎حال افتاده بود و نگاهش به دوردست بود . . .
ژوزف ساعت شش عصر، هجده آگوست 1905 برابر با ۲۷ مرداد ۱۲۸۴
در خانه‎اش که سالها پیش به پیشنهاد کاترین در محوطۀ باغ قالا ارومیه نزدیک ساختمان بیمارستان ساخته بودند درگذشت. خبر درگذشت او در همه جا پیچید و همه را متأثر و اندوهگین نمود. روز بعد با مشایعت جمعیت انبوهی که از شهرها و روستاها آمده بودند و شمار آنها به هزاران نفر می‎رسید، او را در تابوتی پوشیده از گل بر کالسکه‎اش گذاشتند، به روستای##سیر بردند و در سینه کوه، همانجایی که از پنجره خانه‎اش دیده می‎شد، کنار گور همسرش کاترین به خاک سپردند. هنگام خاک‎سپاریش کسی صحبتی نکرد، حتی خلیفه گلزار هم سخنی نگفت، فقط اشک بود و اندوه.
بر سنگ مزارش نوشتند: او نیامده بود که مقدس و رهبر شود، ولی شد
🔺به زودی شرحی از تاریخ زندگی و فعالیت های او در خدمت آموزش پزشکی ایران در کانال منتشر خواهد شد.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
ساختمان مدرسه پزشکی کاکران
👇👇
ساختمان اولین مدرسه پزشکی ایران با همت دکتر ژوزف کاکران در محل پردیس دانشگاه ارومیه
@bamdadeomideurmia
نویسنده در این رمان نوآور است و نگران حرف دیگران نیست و به جدصادق است. النا تصویر واقعی از عشق و اعتماد وخشونت جاری در زندگی را بیان می کند .
@omidesaba
www.omidesaba.com
👇👇👇
#دوست باهوشِ من
رُمانی از #اِلنا فرانته
ترجمه سودابه قیصری

اصلاً حس نوستالوژیکی نسبت به دوران کودکی ‎مان ندارم: پر از خشونت بود. هر چیزی روی می‎داد، در خانه و بیرون، هر روز، اما به یاد نمی‎آورم که آن زمان، زندگی خود را زندگی بدی بدانیم. زندگی همانطور بود، انگار باید آنطور بود، ما با این وظیفه، بزرگ می‎شدیم که زندگی دیگران را سخت‎تر کنیم، قبل از اینکه زندگی ما را سخت‎تر کنند، البته، رفتارهای خوبی را که معلم و کشیش موعظه می‎کردند، دوست داشتم اما احساس می‎کردم به رغم اینکه دختر بودیم، آن روش‎ها مناسب محلۀ ما نبود. زنان بیش از مردان بین خودشان می‎جنگیدند، آن‎ها موی همدیگر را میکشیدند و به هم آسیب می‎رساندند. ایجاد درد برای دیگران، نوعی بیماری بود. وقتی بچه بودم، حیواناتِ بسیار کوچکِ تقریباً نامرئی را تصور میکردم که شبها وارد محله می‎شدند. آنها از تالاب‎ها، از داخل واگن های متروک پشت راه‎آهن، از درون علف‎های بدبو
که "متعفن" نامیده می‎شدند، از قورباغه‎ها، سمندرها، حشرات، سنگ‎ها، از درون غبار می‎آمدند
و وارد آب و غذا و و هوا میشدند و مادران و مادر بزرگان ما را مانند سگان گرسنه عصبانی میکردند.
زنان شدیدتر و عمیق‎تر از مردان آلوده میشدند، زیرا مردان وقتی خشمگین میشوند، در پایان آرام میشوند. ولی زنان، که همیشه آرام و مطیع و فرمانبردار به نظر میرسند، وقتی عصبانی میشوند، به خشمی میرسند که پایانی ندارد.
@omidesaba
#تامل به دلایل متعدد آغاز می شود .در زاد روز های مهم به این فکر فرو می رویم که آیا در جهت درست حرکت می کنیم ؟ چه چیز واقعا اهمیت دارد و چه چیز بی اهمیت است ؟
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇👇
وزنِ چیزها کتابی از #جین کازز
ترجمه #عباس مخبر نشر ماهی
🔺ما هر روز زندگی‎مان را بررسی نمی‎کنیم. بعضی از شادترین لحظات‎مان هنگامی اتفاق می‎افتد که به هیچوجه در حال و هوای بررسی چیزی نیستیم. به فرزندتان نگاه میکنید، از قله‎ی یک کوه به اطراف نظر می‎دوزید، به اتومبیل نوتان نگاه میکنید، و یا از چیزی بیشترین لذت را می برید و با خود فکر میکنید بیش از این چیزی نمی خواهم یااصلابه چیزی فکرنکرده وفقط لذت می برید.
🔺فرض کنید خود را با این فکر تسلا دهید که در زندگی‎تان به قدر "کافی" اخلاق وجود دارد. به پیمان‎های خود وفادارید، به موسسات خیریه کمک میکنید و فریب دادن همسرتان را به خواب هم نمی بینید. همین قدر کفایت میکند. این شیوه‎ای از فکر کردن است که در برخورد با سایر چیزهای ارزش‎مند، خوب به نظر میرسد. ممکن است همانگونه که خوشحال‎اید. راضی باشید و فرصت تازه‎ای برای لذت بردن را به تعویق بیندازید. اما این که بگویید به اندازه‎ی کافی اخلاق به دست آورده‎اید کاملاً نادرست بنظر میرسد. اخلاق، خود مقوله‎ای مستقل است، زیرا بر خلاف گزینه‎های شادتر بودن،یا حدیث نفس و یا رشد بیش‎تر، امر اخلاقی روشن و ساده است و کار درستی است که باید انجام داد.
🔺چنانچه اولویت اول را به اخلاق بدهید، مسلم است که بی‎جهت به کسی ستم نخواهید کرد، دیگران را برای منافع شخصی استثمار نخواهید کرد، به اموال دیگران دست‎اندازی نخواهید کرد، طبیعت را آلوده نخواهید کرد .
🔺کسی که اخلاق را در اولویت اول می گذارد به پیمان‎اش وفادار میماند، راست‎گو است و با دوستان، مستخدمان و شاگردانش با انصاف رفتار میکند. از والدین سالخورده‎اش مراقبت و آنها را تکریم خواهد کرد. اگر هم از این آرمانها انحراف جوید، این کار را به دلیل شرایط غیر عادی و با توجیه انجام خواهد داد. اگر اخلاق در اولویت اول شما باشد، مقدار زیادی از خواسته‎های خود را نادیده میگیرید و مقدار زیادی کار برای دیگران انجام میدهید. هنگامیکه به خرج کردن مقداری پول برای خرید کالاهای لوکس برای خودتان فکر میکنید، به این مسئله فکر خواهید کرد که این پول را چگونه خرج خواهید کرد.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
www.omidesaba.com
اشتراک گذاری درک کودکان از مفاهیم عکس و متن کتاب را جدی بگیریم .
🌺امروز روز جهانی بردن بچه ها به کتابخانه است.
🌸کتابخانه بامداد امید آماده استقبال از بچه هاست 🌺🌸
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
رشد ذهنی و دوستی کودکان با کتاب در کتابخوانی جمعی با اولیا
👩‍👩‍👦امروزسوم فوریه روز جهانی بردن بچه هابه کتابخانه است
کتابخانه بامداد امید آماده استقبال از کودکان🌺🌸

@bamdadeomideurmia
@omidesaba
پرونده تاریخ فلسفه
قسمت پنجاه و هفتم
فردینال دوسوسور
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
👇👇👇
فردینال دو سوسور.pdf
268.2 KB
👆👆👆
پرونده تاریخ فلسفه
قسمت پنجاه و هفتم
فردینال دوسوسور
ترجمه زهرا قیاسی
زیر آسمانها ی جهان
مجموعه گفتگوهای رامین جهانبگلو
با داریوش شایگان
ترجمه نازی عظیما
@omidesaba
👇👇👇
زیر آسمان‎های جهان مجموعه گفتگو های رامین جهانبگلو با داریوش شایگان
ترجمه نازی عظیما
خانه ما در حدود سالهای 1314-1315 به سبک رضا شاهی در قسمت نوساز شهر ساخته شد بود. خانواده‎ای مرفه بودیم. پدرم بازرگانی معتبر بود. مادرم گرجی بود و زولوگیدزه – اباشیدزه باگراتیون نام داشت و از فرهنگی روسی – قفقازی برخوردار بود. فامیل مادری مادرم آباشیدزه بود که از خانواده سرداران بزرگ گرجستان هستند و اصل و نسب‎شان به قرن سیزدهم میلادی می‎رسد.
🔺من در خانه زبان‎های گرجی، روسی (دایه‎ام روس بود)، ترکی عثمانی، که مادرم با آن زبان سخن می‎گفت، و ترکی آذری- که پدرم با آن به مادرم جواب می‎داد، را می‎شنیدم. دو زبان ترکی و فارسی را این چنین آموختم. زیرا پدرم با من فارسی سخن می‎گفت. اما اهمیت فارسی دلیل دیگری داشت. فارسی زبان "امپراتوری" و زبان فرهنگ بود. من همواره دانسته‎ام که در این مجموعه قوم‎ها و زبان‎های گوناگون، هویت من به زبان فارسی گره خورده است، پدرم نوعی پرستش شبه مذهبی نسبت به این زبان داشت که آن را به من منتقل کرد. این مرد آذربایجانی، نسبت به رسالت زبان فارسی در ایجاد تمرکز، که پایه وحدت کشور بود، سخت هشیار بود. زیرا که ایران- چه بخواهیم وچه نخواهیم- همواره امپراتوری‎اش متشکل از قوم‎ها و زبان‎های مختلف بوده است که به واسطه فرهنگ فاخر زبان فارسی به یکدیگر پیوند خورده‎اند.
من به مدرسه سن-لویی می‎رفتم که کشیشان لازاری آن را اداره می‎کردند. بدین‎سان در محیطی چند زبانه زندگی کرده‎ام و گمان می‎کنم که این امر سرنوشت من و راههای بعدی زندگی مرا شکل داده است.
پدرم در خانواده مسلمان و شیعه به دنیا آمده بود. می‎شود گفت که به شیوه خودش مومن بود. یعنی مذهب برایش مفهومی بسیار اخلاقی داشت . ماردم، مسلمانی مومن اما سنی مذهب بود. جز او، باقی اطرافیان ما همگی شیعه بودند. پذیرش، در خانه ما، همراه با برخورد زبان‎ها، نوعی جنگ پنهان مذهبی نیز در کار بود، چرا که خدمتکاران که همه شیعه بودند، بر مادرم به سبب سنی بودنش خرده می‎گرفتند- یعنی، به طرزی نسبتاً سربسته، او را کافر می‎دانستند. من سخت مجذوب فرهنگ عامیانه، تمثیلی، و البته خرافاتی خدمتکاران خانه بودم.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇
داریوش شایگان در ۵ بهمن ۱۳۹۶ در ۸۳ سالگی دچار سکته مغزی شد.
از آثار این فرزانه . آسیا در برابر غرب و ادیان و مکتب های فلسفی هند و بت های ذهنی و خاطره های ازلی و .. و ده ها اثر دیگر است .
@omidesaba