شاهزاده رضا پهلوی، یک هفته قبل:

«نیازی به مداخلهٔ ایالات متحده نیست.»

شاهزاده رضا پهلوی، امروز خطاب به دونالد ترامپ:

«برای مداخله آماده باشید.»

این تناقض دقیقاً به چه معناست؟
آیا نپذیرفتن ملاقات از سوی ترامپ، عامل این تغییر ناگهانی موضع بوده؟ اگر موضع اولیه درست بود (که نبود)، چرا به این سادگی و بدون توضیح در برابر قدرت خارجی عقب‌نشینی شد؟ و اگر موضع دوم درست است، چرا اساساً موضع نخست، بدون تأمل و محاسبهٔ سیاسی، اعلام شد؟

آیا جناب شاهزاده نگران نیستند که چنین نوسان‌هایی، به لج‌کردن ترامپ منجر شود؟ آیا از خلق‌وخوی سیاسی و شخصیتی ترامپ بی‌اطلاع‌اند؟ آیا قرار است ادارهٔ یک کشور به روش آزمون‌ و خطا و تغییر موضع‌های شتاب‌زده انجام شود؟

آیا این آشفتگی و نوسان در اظهار نظرها، ناشی از دستپاچگی برای نشستن بر کرسی قدرت است؟
آیا شتاب برای «دیده‌شدن»، «به‌ رسمیت‌ شناخته‌ شدن» و «شخص اول بودن»، جای تحلیل عقلانی و محاسبهٔ سیاسی را گرفته است؟

آیا این تغییر مواضع پیاپی، نه محصول راهبرد، بلکه نتیجهٔ اضطرابِ عقب نماندن از تحولات میدانی است؟

آیا بهتر نیست جناب پهلوی، به‌جای صدور دستور برای رئیس‌جمهور ایالات متحده، سکوت پیشه کرده و تمرکز خود را صرفاً بر حمایت از انقلاب داخلی و تقویت فراخوان‌های مردمی بگذارند؟

خمینی در سال ۱۳۵۷، پیش از دستیابی به قدرت، دست‌کم پیش از هر اظهار نظر حساسی، با چند مشاور مطلع مشورت می‌کرد و حتی از گفتن «نمی‌دانم» یا «اطلاعی ندارم» ابایی نداشت.

آیا پس از پنجاه سال فرصت و زمان برای آموختن سیاست، انتظار حداقلی این نیست که اظهارنظرهای شما، پخته‌تر، سنجیده‌تر و کم‌هزینه‌تر باشند؟/ نیما بهرامی، ۱۹ دی ۱۴۰۴