ریمستر Metroid Prime، شاهکاری که به افسانه تبدیل شد!

🔹 بازگردیم به دوران کنسول گیم‌کیوب، جعبه‌ای دوست‌داشتنی که میان ما ایرانی‌ها چندان شناخته شده نبود. دوره‌ای که ما ایرانی‌ها بیشتر با پلی‌استیشن ۱ و ۲ سر می‌کردیم و البته اگر هم‌نسل من باشید. استودیو Retro Studios در اولین تلاش و اولین بازی که برای نینتندو ساخت، شاهکار کرد. تبدیل سری بازی متروئید از دو بعدی به سه بعدی کاری به نظر غیرممکن می‌آمد. تنها گوش دهید به صحبت‌های سازندگان Returnal که چطور به خود افتخار می‌کنند که بازی روگ‌لایک دو بعدی را در سال 2021 به سه‌بعدی تبدیل کردند. اما تبدیل متروئید به یک اثر سه‌بعدی چطور ممکن بود؟‌

🔹 ورود نینتندو به دنیای سه‌بعدی با کنسول نینتندو ۶۴ یکی از مهم‌ترین دوره‌های گیمینگ است. بازطراحی ماریو، زلدا و دانکی‌کانگ به‌صورت سه‌بعدی، اوج مهارت توسعه‌دهنده‌های نینتندو را نشان داد. در حالی که اکثر بازی‌های این شرکت به دنیای سه‌بعدی پاگذاشت، اما سری اعظم متروئید همچنان در دوران دوبعدی مانده بود. پنج سال از آخرین نسخه طول کشید و دوره‌ی گیم‌کیوب رسید تا اینکه بالاخره Metroid Prime منتشر شد و اگر نظر من را بپرسید، بهترین تبدیل از جهان دوبعدی به سه‌بعدی را شاهدیم که حتی بهترین آثار مدرن به آن نزدیک هم نمی‌شوند. تمرکز روی غوطه‌وری و Immersion، جایی که بایوشاک به آن می‌بالد در متروئید پرایم پیدا شد. باورنکردنی است چطور استودیو Retro این اندازه نوآوری در این بازی ارائه کرد، باورنکردنی!

🔹 می‌دانم با خودتان می‌گویید این آدم دیوانه است و اینکه من که رد دد ریدمپشن 2 را بازی کرده‌ام و رو دست آن نیست، نمی‌دانم کال آو دیوتی بهترین شوتر اول شخص تاریخ است و از این جور صحبت‌های شخصی، متروئید پرایم اما کلاس درس بازی‌سازی است که هنوز هم در تک‌تک بازی‌ها جریان دارد. پیش‌روی، سیستم‌های گیم‌پلی، طراحی لول، موسیقی فضایی شاهکار، طراحی هنری باورنکردنی، داستان‌سرایی محیطی، طراحی غیرخطی و استفاده از مکانیک‌ها برای ارائه حس گم شدن و بیگانگی. آخ مگر می‌شود از آن لحظاتی گذشت که سازنده یادتان می‌اندازد که شما همچنان یک انسان هستید و یک انسان را کنترل می‌کنید. لحظه‌ای که می‌توانید چهره‌ی ساموس آران، شخصیت اصلی را ببینید و یادتان بیاید که او یک ربات بله قربان نیست. او یک انسان است که دقیقا مانند شما در این جهان بیگانه گم شده است. تغییر از حالت سوم شخص به اول شخص می‌گذارد که با شخصیت اصلی آشنا شوید و همچنان یک روایت مخصوص ویدیوگیم را ببینید که نمونه ندارد.

🔹 جدا از حس تیراندازی رضایت‌بخش، سکوبازی یا پلتفرمینگ در دنیای سه‌بعدی این اثر حس فوق‌العاده‌ای دارد. Metroid Prime جزو معدود بازی‌هایی است که دابل جامپ را به درستی طراحی کرده و آن پرش دوم، بدون آنکه هیچ بخشی از بدن شخصیت‌ در تصویر نمایان شود، آن هم با سخت‌افزار گیم‌کیوب، حس سکوبازی دو‌بعدی را به شکلی تازه منتقل می‌کند. مگر می‌شود چنین چیزی را در اولین تلاش طراحی کرد؟! تازه وقتی تمام مهارت‌ها را می‌آموزید و می‌بینید که باید در تاریکی با دوربین مادون قرمز با دشمنان بجنگید یا به دوربین اشعه ایکس‌ سوییچ کنید و تار و پود دشمنان را ببینید، آنجاست که می‌فهمید، استودیو رترو از دل هیچ، مکانیک طراحی کرده است. انگار که بخواهید ماشین بسازید، اما بروید و از ابتدا چرخ را اختراع کنید؛ نوآوری در این حد بزرگ!

🔹 از دوره گیم‌کیوب فاصله بگیریم، انتشار ریمستر Metroid Prime، سورپرایز شیرینی بود که نینتندو به طرفدارانش ارائه کرد. ریمستر بازی فوق‌العاده است، استودیو رترو بار دیگر نشان داد که آنها واقعا بی‌دلیل بازی نمی‌سازند. گوشه و کناره‌های بازی که به دلیل سخت‌افزار ضعیف گیم‌کیوب مخفی مانده بود، حالا کاملا نمایان شده و جزئیات خارق‌العاده‌ای را می‌بینیم. ریمستر این بازی هم شاهکار دیگری است، کاری که استودیوهای زیادی از پس آن برنمی‌آید. لحظاتی بود که با خودم میگفتم مگر همچین دکمه‌ای هم در کنسول سوییچ وجود دارد؟ همین ریمستر هیلو 1 که بازگشت رضایت‌بخشی بود، اما جهانی که در آن بودیم، کاملا بیگانه بود و حس آن بازی اصلی را نمی‌داد. ریمستر متروئید پرایم، بازگشت شکوهمندانه به بازی اصلی است. سیستم‌های گیم‌پلی آنقدر غنی هستند که نیازی به تغییر وجود نداشته باشد و تنها گرافیک و کنترل بازی آپدیت شده و باعث شده تا بهترین راه برای تجربه‌ی این شاهکار پدید آید. بی‌دلیل نیست که می‌گویم این شاهکاری است که به افسانه تبدیل شد، اگر تنها حرف رسانه‌های خارجی را باور می‌کنید، بروید و امتیازها و نقدها را ببینید و البته هر چه زودتر بازی را تجربه کنید که بدون شک Metroid Prime Remaster جزو سه بازی برتر نینتندو سوییچ است.

🆔 @par30game