اسم شخصیت اصلی Assassin's Creed Mirage را درست بنویسیم:‌ باسم نه بسیم!

🔹 دیرزمانی است که جامعه گیمرهای فارسی‌زبان، Basim از شخصیت‌های سری اساسینز کرید را به‌صورت «بسیم» می‌نویسند و معرفی می‌کنند. صفحه ویکی‌پیدا فارسی بازی نیز به اشتباه همین نگارش را به کار برده است. مراسم اخیر یوبی‌سافت نشان داد که نوشتار اسم او به شکل «باسم» است. اسم کامل او «باسم ابن اسحاق» عضوی از شاخه‌ی لوانتین از پنهان شدگان است. اگرچه هیچ پروتکل یکسانی برای فعالیت در حوزه ویدیوگیم در ایران وجود ندارد، اما بهتر است هر آن لازم شد، جلوی اشتباهات را گرفت. تصویر پیوست‌شده از صفحه رسمی اساسینز کرید در توییتر برداشته شده است که نوشتار «باسم» را با فونت عربی نشان می‌دهد.

🌐 PAR30GAMES.NET
🆔 @par30game

کنسول کابوی، موجودی علیه هنر بازی

از سال 2010 انبوهی از گزارش‌های تکان‌دهنده در مورد شرکت اپل و نحوه بیگاری کشیدن از کارگران چینی در کارخانه‌هایی که مالکیت آنها برعهده فاکس‌کان بود منتشر شد. نقطه آغاز زمانی بود که هجده کارگر فاکس‌کان اقدام به خودکشی کردند و در نتیجه آن چهارده مرگ ثبت شد. گزارشگرها به این شرکت تایوانی هجوم بردند و تصاویری هولناک از وضعیت نشان دادند. اپل بیشترین هجمه مطبوعاتی را تجربه کرد، اما فاکس‌کان تنها آیفون و آیپد تولید نمی‌کرد. آنها سازنده کنسول بازی و کامپیوتر گیمینگ هم بودند. در واقع هر سه شرکت مایکروسافت، سونی و نینتندو، سفارش ساخت کنسول‌های خانگی خود را به فاکس‌کان داده بودند. بیست دانشگاه در چین گزارشی 82 صفحه‌ای تهیه کردند که این کارخانه را به یک اردوگاه کار اجباری تشبیه کرد. غرب، اپل و رسانه‌هایی مانند اکونومیست هنوز هم این گزارش‌ها را رد می‌کنند. نتیجه برای اپل، اوج‌گیری شدید سود و درآمد بود.

چین حدود ۹۰ درصد از تجهیزات الکترونیک جهان را تولید می‌کند. این کشور با سانسور اینترنت و کنترل شدید ساختارهای اجتماعی و کاری، یک فضای سمی برای کارگران ایجاد کرده است. مساله به چین خلاصه نمی‌شود. باید به ویدیوگیم و نقش آن در ایجاد یک آرمان‌شهر دیجیتال اشاره کرد. اینکه بازی‌ها چطور بازی می‌شوند و برای چه افرادی ساخته می‌شوند. بازی‌های ویدیویی به‌طور مداوم در حال القاء حس سوءاستفاده از آسیا و به‌نوعی به کار گرفتن آسیایی‌ها مانند یک ماشین کار هستند. فیلم‌هایی مانند Ex Machina و Cloud Atlas نمودی برای همین مقوله هستند. در سوی دیگر فرد غربی به‌عنوان یک فرد لیبرال با ارزش‌هایی مانند آزادی، تحمل و مساوات طلبی وجود دارد. این ارزش‌ها در یک گیمر غربی طلوع می‌یابند و او را به یک «کنسول کابوی» تبدیل می‌کنند که می‌توانند فناوری آسیایی را رام و هدایت و مدیریت کند. همان تصویری از یک فرد آمریکایی که یک محصول را جهانی می‌کند. این تصویر از طریق سیلیکون ولی بازتاب می‌یابد. مکانی برای رام کردن فناوری آسیایی از طریق ارزش‌های لیبرال. طوری که این فناوری برای ارزش‌های سرمایه‌داری رام شود. همانگونه که فرد غربی، یوگا و مدیتیشن را به مثابه استرس‌زایی می‌بیند، هنر ذن را به شکل هنر خلاقه و البته مینیمالیسم را به یک تکنیک بازاریابی تبدیل می‌کند. کنسول کابوی‌ها هستند که در حال ایجاد آرمان‌شهر دیجیتال لیبرالی هستند. فرد غربی هیچ‌گاه سیر نمی‌شود. همیشه بیشتر می‌خواهد، لذت بیشتر، سرگرمی بیشتر، زمین بیشتر، منابع بیشتر، فریم‌ریت بیشتر و همیشه نقش مدیر، رهبر، هادی و طراح دستگاه‌های آسیایی را ایفا می‌کند.

اصطلاح «کنسول کابوی» همینطور شکل گرفته است برای اینکه این تصویر زشت از بهره‌کشی غربی از فناوری شرقی را نشان دهد. این مساله در سری بازی فاینال فانتزی به‌خوبی نمایش داده می‌شود. شخصیت Cid به‌عنوان یک فرد سفیدپوست با موهای بلوند ظاهر می‌شود. او یک سرمایه‌گذار و یک هیولا دوست‌داشتنی است. او فردی است که همیشه فناوری تازه به بازی‌کننده می‌دهد. فناوری‌هایی که او را علیه دشمن امپریال، زنده نگه می‌دارد. Cid یک متافور برای غرب و به‌خصوص ایالات متحده است. او المان مهمی برای تیمی از جنگوجیان علیه ابرقدرت‌های شیطانی است. جالب است که او همانند سیلیکون ولی در نگاه اول عاقل و دانا به چشم می‌آید، اما او به‌طور مداوم به خشم می‌آید و به همان فرد شر و شیطانی تبدیل می‌شود. حتی اسم Cid به ژاپنی معنی «هدیه پرواز» را می‌دهد. هدیه پروازی آمریکا، همان بمب‌ها و بمب اتم‌هایی که بر سر آسیایی‌ها ریخت. او به‌نوعی نقد مدهوشی قدرت فناوری آمریکایی است. Cid در نسخه‌های بعدی بازی مانند آمریکا، چهره دیگری به خود می‌گیرد. او قبل از وقایع جنگ عراق، یک شخصیت باهوش و دانا است. پس از این جنگ، کابوی Cid به یک ویلن هذیانی با قدرت تکنولوژیک تبدیل می‌شود.

ژاپنی‌هایی و دیگر آسیایی در طی دو دهه اخیر، جلوی این موج «کنسول کابوی» آمریکایی ایستاده‌اند. آنها «خالق اثر» را برجسته کرده‌اند. Suda51، کوجیما، میازاکی، اوئدا و تمامی این اسم‌ها به‌منظور مبارزه با فرهنگ انحصارطلبی آمریکایی ترفیع یافته‌اند. اینکه یک خالق و یک کارگردان پشت یک اثر است. اینکه آثار جدید با ایده و درون‌مایه عمیقی ساخته و پرداخته می‌شوند. علیه همان کنسول کابوی‌هایی که واژه کارگردان را کشته‌اند و دیزاینز و طراح را مطرح کرده‌اند، تا هنر بازی را در نطفه خفه کنند. تا اینکه بازی را به یک بازی سرمایه‌داری تبدیل کنند. گیمزسازهای ژاپنی مشعل را به دست گرفته و راه تاریک هنر بازی را روشن می‌کنند. همراه آنها شوید و اجازه دهید تا این هنر دیجیتال به اوج برسد. اگر ادبیات، بازگویی امپراتوری‌ها بود، اگر سینما و هالیوود، بازگویی امپراتوری آمریکایی بود، بگذارید بازگویی امپراتوری دیجیتال به شکل دیگری رخ دهد.

🆔 @par30game