This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیو آشنایی با پزشکی هسته ای
@partohair
@partohair
Radiation_Therapy_(www.bme711.ir) (1).pdf
655.6 KB
درمان سرطان با سایبر نایف
@partohair
@partohair
تشعشع با بدن چه می کند؟
ممکن است تصویری که می بینید بشدت ناراحت کننده باشد، بخصوص اگر بدانید این فرد تا ۳ ماه در چنین حالتی زنده بوده است. تصویر کوچک بدن هیروشی اوچی (Hiroshi Ouchi) ژاپنی ۳۵ ساله را نشان می دهد که در حادثه مجتمع بازفرآوری اورانیوم در توکایمورا ( Tokaimura ) در شمال شرق توکیو در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۹ به چنین وضعی درآمد.
دلیل این حادثه ذخیره محلول اورانیل نیترات (Uranyl nitrate) در مخزن حاوی تنها ۱۶٫۶ کیلوگرم اورانیوم بود که از جرم بحرانیش تجاوز کرده بود. ۳ کارگر در معرض مقدار قابل توجه تشعشعی قدرتمند بشکل پرتوهای نوترونی قرار گرفتند. بر اساس کتابی با نام ‘مرگ تدریجی: ۸۳ روز بیماری تشعشع’ او پس از رسیدن به اورژانس بیمارستان دانشگاه توکیو بنظر سالم می آمد و حتی قادر به مکامله با پزشکان بود. اما این تا زمان شروع تیره شدن، تاول زدن، و نهایتاً جدا شدن پوست او از بدنش بود. با شروع شکستن کروموزوم های درون سلولی، وضعیت اوچی وخیم تر شد. اعضای داخلی او از کار افتادند و طی تنها یک روز ۲۰ لیتر مایعات بدنی او از دست رفت. البته خوشبختانه او در این زمان در کما بود.
با نظارت تمام وقت تیمی از پزشکان، معالجاتی چون کشت سلولهای بنیادین، پیوند پوست و تزریق خون جهت بهبود وضعیت او انجام گرفت. البته علیرغم عدم آگاهی پزشکان از درمان بیماران اینچنینی، میزان تشعشع دریافتی، بقای نامحتمل بیمار را به وضوح نشان می داد. اما آنچه پس از ۸۳ روز نامشخص ماند علت زنده نگهداشتن او بود؛ تلاشی برای نجاتش یا آزمایش جهت درمان آثار تشعشع. دلیل آن هر چه که بود بیرحمانه بنظر می رسد. مرگ اوچی را از ۱۰ مرگ بد در تاریخ می دانند.
منابع: The Japan Times , Ten Worst Deaths in History
@partohair
ممکن است تصویری که می بینید بشدت ناراحت کننده باشد، بخصوص اگر بدانید این فرد تا ۳ ماه در چنین حالتی زنده بوده است. تصویر کوچک بدن هیروشی اوچی (Hiroshi Ouchi) ژاپنی ۳۵ ساله را نشان می دهد که در حادثه مجتمع بازفرآوری اورانیوم در توکایمورا ( Tokaimura ) در شمال شرق توکیو در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۹ به چنین وضعی درآمد.
دلیل این حادثه ذخیره محلول اورانیل نیترات (Uranyl nitrate) در مخزن حاوی تنها ۱۶٫۶ کیلوگرم اورانیوم بود که از جرم بحرانیش تجاوز کرده بود. ۳ کارگر در معرض مقدار قابل توجه تشعشعی قدرتمند بشکل پرتوهای نوترونی قرار گرفتند. بر اساس کتابی با نام ‘مرگ تدریجی: ۸۳ روز بیماری تشعشع’ او پس از رسیدن به اورژانس بیمارستان دانشگاه توکیو بنظر سالم می آمد و حتی قادر به مکامله با پزشکان بود. اما این تا زمان شروع تیره شدن، تاول زدن، و نهایتاً جدا شدن پوست او از بدنش بود. با شروع شکستن کروموزوم های درون سلولی، وضعیت اوچی وخیم تر شد. اعضای داخلی او از کار افتادند و طی تنها یک روز ۲۰ لیتر مایعات بدنی او از دست رفت. البته خوشبختانه او در این زمان در کما بود.
با نظارت تمام وقت تیمی از پزشکان، معالجاتی چون کشت سلولهای بنیادین، پیوند پوست و تزریق خون جهت بهبود وضعیت او انجام گرفت. البته علیرغم عدم آگاهی پزشکان از درمان بیماران اینچنینی، میزان تشعشع دریافتی، بقای نامحتمل بیمار را به وضوح نشان می داد. اما آنچه پس از ۸۳ روز نامشخص ماند علت زنده نگهداشتن او بود؛ تلاشی برای نجاتش یا آزمایش جهت درمان آثار تشعشع. دلیل آن هر چه که بود بیرحمانه بنظر می رسد. مرگ اوچی را از ۱۰ مرگ بد در تاریخ می دانند.
منابع: The Japan Times , Ten Worst Deaths in History
@partohair
👈 نانوپیمایشگری برای تشخیص زودهنگام سرطان 👉
محققان سنگاپوری با استفاده از نانوذرات طلا، موفق به ساخت پیمایشگری شدند که قادر است سلولهای سرطانی را شناسایی کند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، پژوهشگران مؤسسه آاستار موفق به ساخت نانوذرات پلیمری هیبریدی شدند که در محیط اسیدی اطراف تومور سرطانی، نور منتشر میکند. این نانوپیمایشگر میتواند وجود ذرات کوچک تومور سرطانی را در بدن نشان دهد و برای تشخیص زودهنگام بیماری استفاده شود.
سلولهای سرطانی دارای محیط اسیدی هستند، به طوری که pH درون این سلولها و در محیط اطراف آنها اندکی کمتر از سلولهای طبیعی است. این تفاوت، دستمایه پروژههای مختلفی شده که در آن محققان به دنبال ساخت پیمایشگرهایی برای شناسایی اسیدیته تومورها هستند.
در بیشتر این پیمایشگرها، اسیدیته فضای درون سلول مورد نظر است؛ بنابراین لازم است که پیمایشگر وارد سلول شود. اما مشکل اصلی در اینجا آن است که بتوان تفاوت میان pH سلولهای سالم و تومور را به دست آورد.
محققان این پروژه میگویند: هدف ما این است که روشی برای روشن کردن تومور در تصاویر گرفته شده از بدن ارائه کنیم.
این گروه تحقیقاتی با خودآرایی نانوذرات طلا و نوعی پلیمر، موفق به ساخت پیمایشگری شدند که در سلولهای سالم هیچ انتشار نوری نداشته، اما با افزایش مقدار اسیدیته سلول و رسیدن به رقم تقریبی 6.5، گروههای شیمیایی موجود در آن تغییر کرده و پیمایشگر نشر فلورسانس دارد.
این گروه تحقیقاتی برای اثبات عملکرد این پیمایشگر، از آن برای شناسایی سلولهای سرطانی موجود در محیط کشت سلولی استفاده کردند و در نهایت نشان دادند که زیر نور سفید، این پیمایشگر میتواند محل سلولهای سرطان پستان موش را نشان دهد.
این گروه، پیمایشگر را به موشها تزریق کرده و بعد از چهار ساعت، به وضوح نشر فلورسانس را در محل تومور مشاهده کردند. از آنجایی که این روش تشخیص، غیرمخرب است، بنابراین میتوان از آن برای آزمونهای انسانی استفاده کرد.
این محققان میگویند: این نانوپیمایشگر زیستسازگار، عاملی بسیار مهم در حوزه پزشکی است. ما قصد داریم اثرات این نانوپیمایشگر را روی بدن مورد بررسی قرار داده تا از غیرسمی بودن آن مطمئن شویم.
@partohair
محققان سنگاپوری با استفاده از نانوذرات طلا، موفق به ساخت پیمایشگری شدند که قادر است سلولهای سرطانی را شناسایی کند.
به گزارش سرویس علمی ایسنا، پژوهشگران مؤسسه آاستار موفق به ساخت نانوذرات پلیمری هیبریدی شدند که در محیط اسیدی اطراف تومور سرطانی، نور منتشر میکند. این نانوپیمایشگر میتواند وجود ذرات کوچک تومور سرطانی را در بدن نشان دهد و برای تشخیص زودهنگام بیماری استفاده شود.
سلولهای سرطانی دارای محیط اسیدی هستند، به طوری که pH درون این سلولها و در محیط اطراف آنها اندکی کمتر از سلولهای طبیعی است. این تفاوت، دستمایه پروژههای مختلفی شده که در آن محققان به دنبال ساخت پیمایشگرهایی برای شناسایی اسیدیته تومورها هستند.
در بیشتر این پیمایشگرها، اسیدیته فضای درون سلول مورد نظر است؛ بنابراین لازم است که پیمایشگر وارد سلول شود. اما مشکل اصلی در اینجا آن است که بتوان تفاوت میان pH سلولهای سالم و تومور را به دست آورد.
محققان این پروژه میگویند: هدف ما این است که روشی برای روشن کردن تومور در تصاویر گرفته شده از بدن ارائه کنیم.
این گروه تحقیقاتی با خودآرایی نانوذرات طلا و نوعی پلیمر، موفق به ساخت پیمایشگری شدند که در سلولهای سالم هیچ انتشار نوری نداشته، اما با افزایش مقدار اسیدیته سلول و رسیدن به رقم تقریبی 6.5، گروههای شیمیایی موجود در آن تغییر کرده و پیمایشگر نشر فلورسانس دارد.
این گروه تحقیقاتی برای اثبات عملکرد این پیمایشگر، از آن برای شناسایی سلولهای سرطانی موجود در محیط کشت سلولی استفاده کردند و در نهایت نشان دادند که زیر نور سفید، این پیمایشگر میتواند محل سلولهای سرطان پستان موش را نشان دهد.
این گروه، پیمایشگر را به موشها تزریق کرده و بعد از چهار ساعت، به وضوح نشر فلورسانس را در محل تومور مشاهده کردند. از آنجایی که این روش تشخیص، غیرمخرب است، بنابراین میتوان از آن برای آزمونهای انسانی استفاده کرد.
این محققان میگویند: این نانوپیمایشگر زیستسازگار، عاملی بسیار مهم در حوزه پزشکی است. ما قصد داریم اثرات این نانوپیمایشگر را روی بدن مورد بررسی قرار داده تا از غیرسمی بودن آن مطمئن شویم.
@partohair
MAR2003.pdf
160.6 KB
Article
Universal curve of epithermal neutron resonance self-shielding factors in foils,wries and spheres
🆔 @partohair
Universal curve of epithermal neutron resonance self-shielding factors in foils,wries and spheres
🆔 @partohair
SPECT_scan_in_somatization_disor.pdf
270 KB
Article
SPECT scan in somatization disorder patients: an exploratory study of eleven cases
🆔 @partohair
SPECT scan in somatization disorder patients: an exploratory study of eleven cases
🆔 @partohair
10.1.1.856.5633.pdf
133.5 KB
Article
Proton pump inhibitor therapy for chronic laryngo-pharyngitis: A randomized placebo-control trial
🆔 @partohair
Proton pump inhibitor therapy for chronic laryngo-pharyngitis: A randomized placebo-control trial
🆔 @partohair
First_PGAA_and_NAA_experimental_results.pdf
341.7 KB
Article
First PGAA and NAA experimental results from a compact high intensity D-D neutron generator
🆔 @partohair
First PGAA and NAA experimental results from a compact high intensity D-D neutron generator
🆔 @partohair
کاربرد فیزیک هسته ای در پزشکی🌡💉
@partohair
@partohair
پزشکی هسته ای_رادیو دارو.mp4
5.9 MB
فیلم آموزش رادیو داروهای پزشکی هسته ای
@partohair
@partohair