Forwarded from تانای
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"گالیوم" عنصری اسرار آمیز که در دمای محیط ذوب میشود. اگر فیلم ترمیناتور را دیده باشید به رمز آن پِی میبرید!
"Gallium" an Amazing Element
@ partohair
"Gallium" an Amazing Element
@ partohair
Forwarded from تانای
p-TM-1834Chap6.pdf
297.5 KB
'Shielding Materials and Neutron Energy Spectra'
@ partohair
@ partohair
📚 مروری بر واپاشی هسته ای و رادیواکتیویته
🔵واپاشی هستهای (فروپاشی هستهای) به مجموعه فرایندهای مختلفی گفته میشود که در هستهٔاتمهای ناپایدار پرتوزا رخ میدهد و منجر به تولیدذرات زیراتمی میشود. به این ذرات زیراتمی که از واپاشی تدریجی اتمهای ناپایدار حاصل میشوند، پرتوهای رادیواکتیو میگویند. در اثر واپاشی هستهای پس از یک زمان تصادفی، هستههای بزرگ به هستههای کوچکتر و معمولاً پایدارتر تجزیه میشوند و ماده اولیه به تدریج از بین میرود. البته جرم مواد جدید تنها به میزان اندکی کمتر از ماده اولیه خواهد بود و انرژی آزاد میشود. این فرایند یک پیشامد است، یعنی نمیتوان زمان دقیق واپاشی یک اتم مشخص را پیشبینی کرد، البته نیمهعمر آن قابل تعیین است.
در مانستگی با الکترودینامیک کلاسیک انتظار داریم که باید فقط ذرات باردار تشعشع کنند. در واقع گذارهای نوترونی نیز می توانند تولید تشعشع کنند زیرا،اولا پروتون ها در هسته مجبور به تغییر مکان هستند تا مرکز جرم ثابت بماند، ثانیا نوترونها نیز مانند پروتون ها، به علت داشتن گشتاور های مغناطیسی تشعشع می کند.
@partohair
🔵واپاشی هستهای (فروپاشی هستهای) به مجموعه فرایندهای مختلفی گفته میشود که در هستهٔاتمهای ناپایدار پرتوزا رخ میدهد و منجر به تولیدذرات زیراتمی میشود. به این ذرات زیراتمی که از واپاشی تدریجی اتمهای ناپایدار حاصل میشوند، پرتوهای رادیواکتیو میگویند. در اثر واپاشی هستهای پس از یک زمان تصادفی، هستههای بزرگ به هستههای کوچکتر و معمولاً پایدارتر تجزیه میشوند و ماده اولیه به تدریج از بین میرود. البته جرم مواد جدید تنها به میزان اندکی کمتر از ماده اولیه خواهد بود و انرژی آزاد میشود. این فرایند یک پیشامد است، یعنی نمیتوان زمان دقیق واپاشی یک اتم مشخص را پیشبینی کرد، البته نیمهعمر آن قابل تعیین است.
در مانستگی با الکترودینامیک کلاسیک انتظار داریم که باید فقط ذرات باردار تشعشع کنند. در واقع گذارهای نوترونی نیز می توانند تولید تشعشع کنند زیرا،اولا پروتون ها در هسته مجبور به تغییر مکان هستند تا مرکز جرم ثابت بماند، ثانیا نوترونها نیز مانند پروتون ها، به علت داشتن گشتاور های مغناطیسی تشعشع می کند.
@partohair
دسته اول: واپاشی آلفا که یک ذره آلفا (هسته ٔهلیم، شامل دو پروتون و دو نوترون) را گسیل میکند.دسته دوم: واپاشی بتا که یک ذره بتا (الکترون یاپوزیترون) گسیل میکند.دسته سوم: واپاشی گاما که فوتون (موج الکترومغناطیسی) گسیل میکند.
@partohair
@partohair
در مواد پرتوزا یا رادیواکتیو فرایند پرتوزایی رخ میدهد.
پرتوزایی (رادیواکتیویته) به فرآیندی گفته میشود که به وسیله آن هستههای ناپایدار اتمی دچار واپاشی هستهای میشوند. چنین فرایندی معمولاً یک پرتو یون ساز با مقدار بالایی انرژی (کار مایه) پدید میآورد.
گاهی این انرژی را میتوان به صورت نیروی هستهای مهار کرد یا میتواند بهوسیله آلودگی پرتوزایی در زیست بوم رها شود که بسیار مخاطره آمیز خواهد بود.
هستههایی که ترکیب نوترونها و پروتونهایشانپایدار نیست دستخوش واپاشی میشوند. این گونه هستهها به طور ذاتی ناپایدار بوده و با گذشت زمان تغییر نموده و به هستههای جدیدی تبدیل میشوند. به این فرایند شکافت هستهای میگویند که ضمن تبدیل به هسته یا هستههایی کوچک تر و پایدارتر پرتوهای پرانرژی به اطراف پراکنده میشود. چنین هستهای را پرتوزا یا رادیواکتیو میگویند. ناپایداری هسته میتواند به دلیل فزونی نوترونها، پروتونها و یا هر دو باشد.
@partohair
پرتوزایی (رادیواکتیویته) به فرآیندی گفته میشود که به وسیله آن هستههای ناپایدار اتمی دچار واپاشی هستهای میشوند. چنین فرایندی معمولاً یک پرتو یون ساز با مقدار بالایی انرژی (کار مایه) پدید میآورد.
گاهی این انرژی را میتوان به صورت نیروی هستهای مهار کرد یا میتواند بهوسیله آلودگی پرتوزایی در زیست بوم رها شود که بسیار مخاطره آمیز خواهد بود.
هستههایی که ترکیب نوترونها و پروتونهایشانپایدار نیست دستخوش واپاشی میشوند. این گونه هستهها به طور ذاتی ناپایدار بوده و با گذشت زمان تغییر نموده و به هستههای جدیدی تبدیل میشوند. به این فرایند شکافت هستهای میگویند که ضمن تبدیل به هسته یا هستههایی کوچک تر و پایدارتر پرتوهای پرانرژی به اطراف پراکنده میشود. چنین هستهای را پرتوزا یا رادیواکتیو میگویند. ناپایداری هسته میتواند به دلیل فزونی نوترونها، پروتونها و یا هر دو باشد.
@partohair
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیو آشنایی با پزشکی هسته ای
@partohair
@partohair
Radiation_Therapy_(www.bme711.ir) (1).pdf
655.6 KB
درمان سرطان با سایبر نایف
@partohair
@partohair
تشعشع با بدن چه می کند؟
ممکن است تصویری که می بینید بشدت ناراحت کننده باشد، بخصوص اگر بدانید این فرد تا ۳ ماه در چنین حالتی زنده بوده است. تصویر کوچک بدن هیروشی اوچی (Hiroshi Ouchi) ژاپنی ۳۵ ساله را نشان می دهد که در حادثه مجتمع بازفرآوری اورانیوم در توکایمورا ( Tokaimura ) در شمال شرق توکیو در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۹ به چنین وضعی درآمد.
دلیل این حادثه ذخیره محلول اورانیل نیترات (Uranyl nitrate) در مخزن حاوی تنها ۱۶٫۶ کیلوگرم اورانیوم بود که از جرم بحرانیش تجاوز کرده بود. ۳ کارگر در معرض مقدار قابل توجه تشعشعی قدرتمند بشکل پرتوهای نوترونی قرار گرفتند. بر اساس کتابی با نام ‘مرگ تدریجی: ۸۳ روز بیماری تشعشع’ او پس از رسیدن به اورژانس بیمارستان دانشگاه توکیو بنظر سالم می آمد و حتی قادر به مکامله با پزشکان بود. اما این تا زمان شروع تیره شدن، تاول زدن، و نهایتاً جدا شدن پوست او از بدنش بود. با شروع شکستن کروموزوم های درون سلولی، وضعیت اوچی وخیم تر شد. اعضای داخلی او از کار افتادند و طی تنها یک روز ۲۰ لیتر مایعات بدنی او از دست رفت. البته خوشبختانه او در این زمان در کما بود.
با نظارت تمام وقت تیمی از پزشکان، معالجاتی چون کشت سلولهای بنیادین، پیوند پوست و تزریق خون جهت بهبود وضعیت او انجام گرفت. البته علیرغم عدم آگاهی پزشکان از درمان بیماران اینچنینی، میزان تشعشع دریافتی، بقای نامحتمل بیمار را به وضوح نشان می داد. اما آنچه پس از ۸۳ روز نامشخص ماند علت زنده نگهداشتن او بود؛ تلاشی برای نجاتش یا آزمایش جهت درمان آثار تشعشع. دلیل آن هر چه که بود بیرحمانه بنظر می رسد. مرگ اوچی را از ۱۰ مرگ بد در تاریخ می دانند.
منابع: The Japan Times , Ten Worst Deaths in History
@partohair
ممکن است تصویری که می بینید بشدت ناراحت کننده باشد، بخصوص اگر بدانید این فرد تا ۳ ماه در چنین حالتی زنده بوده است. تصویر کوچک بدن هیروشی اوچی (Hiroshi Ouchi) ژاپنی ۳۵ ساله را نشان می دهد که در حادثه مجتمع بازفرآوری اورانیوم در توکایمورا ( Tokaimura ) در شمال شرق توکیو در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۹ به چنین وضعی درآمد.
دلیل این حادثه ذخیره محلول اورانیل نیترات (Uranyl nitrate) در مخزن حاوی تنها ۱۶٫۶ کیلوگرم اورانیوم بود که از جرم بحرانیش تجاوز کرده بود. ۳ کارگر در معرض مقدار قابل توجه تشعشعی قدرتمند بشکل پرتوهای نوترونی قرار گرفتند. بر اساس کتابی با نام ‘مرگ تدریجی: ۸۳ روز بیماری تشعشع’ او پس از رسیدن به اورژانس بیمارستان دانشگاه توکیو بنظر سالم می آمد و حتی قادر به مکامله با پزشکان بود. اما این تا زمان شروع تیره شدن، تاول زدن، و نهایتاً جدا شدن پوست او از بدنش بود. با شروع شکستن کروموزوم های درون سلولی، وضعیت اوچی وخیم تر شد. اعضای داخلی او از کار افتادند و طی تنها یک روز ۲۰ لیتر مایعات بدنی او از دست رفت. البته خوشبختانه او در این زمان در کما بود.
با نظارت تمام وقت تیمی از پزشکان، معالجاتی چون کشت سلولهای بنیادین، پیوند پوست و تزریق خون جهت بهبود وضعیت او انجام گرفت. البته علیرغم عدم آگاهی پزشکان از درمان بیماران اینچنینی، میزان تشعشع دریافتی، بقای نامحتمل بیمار را به وضوح نشان می داد. اما آنچه پس از ۸۳ روز نامشخص ماند علت زنده نگهداشتن او بود؛ تلاشی برای نجاتش یا آزمایش جهت درمان آثار تشعشع. دلیل آن هر چه که بود بیرحمانه بنظر می رسد. مرگ اوچی را از ۱۰ مرگ بد در تاریخ می دانند.
منابع: The Japan Times , Ten Worst Deaths in History
@partohair