مهندسی پرتو پزشکی و هسته ای ایران
2.45K subscribers
2.54K photos
518 videos
3.33K files
648 links
کانال انجمن پرتو پزشکی
Download Telegram
دسته اول: واپاشی آلفا که یک ذره آلفا (هسته ٔهلیم، شامل دو پروتون و دو نوترون) را گسیل می‌کند.دسته دوم: واپاشی بتا که یک ذره بتا (الکترون یاپوزیترون) گسیل می‌کند.دسته سوم: واپاشی گاما که فوتون (موج الکترومغناطیسی) گسیل می‌کند.
@partohair
در مواد پرتوزا یا رادیواکتیو فرایند پرتوزایی رخ می‌دهد.

پرتوزایی (رادیواکتیویته) به فرآیندی گفته می‌شود که به وسیله آن هسته‌های ناپایدار اتمی دچار واپاشی هسته‌ای می‌شوند. چنین فرایندی معمولاً یک پرتو یون ساز با مقدار بالایی انرژی (کار مایه) پدید می‌آورد.

گاهی این انرژی را می‌توان به صورت نیروی هسته‌ای مهار کرد یا می‌تواند به‌وسیله آلودگی پرتوزایی در زیست بوم رها شود که بسیار مخاطره آمیز خواهد بود.

هسته‌هایی که ترکیب نوترونها و پروتونهایشانپایدار نیست دست‌خوش واپاشی می‌شوند. این گونه هسته‌ها به طور ذاتی ناپایدار بوده و با گذشت زمان تغییر نموده و به هسته‌های جدیدی تبدیل می‌شوند. به این فرایند شکافت هسته‌ای می‌گویند که ضمن تبدیل به هسته یا هسته‌هایی کوچک تر و پایدارتر پرتوهای پرانرژی به اطراف پراکنده می‌شود. چنین هسته‌ای را پرتوزا یا رادیواکتیو می‌گویند. ناپایداری هسته می‌تواند به دلیل فزونی نوترون‌ها، پروتون‌ها و یا هر دو باشد.
@partohair
ماده تاریک چیست؟
@partohair
🔔🔔🔔

تست هوش مشهور انیشتین🤓


فقط 2 در صد افراد می تونن این متن رو بخونن

جواب رو بعدا میگیم.😉
@partohair
✅چند مقاله درمورد رادیوتراپی
👇👇👇👇👇👇

@partohair
کتاب فیزیک پروتون تراپی
@partohair
👇👇تشعشع با بدن چه میکند!؟
@partohair
تشعشع با بدن چه می کند؟

ممکن است تصویری که می بینید بشدت ناراحت کننده باشد، بخصوص اگر بدانید این فرد تا ۳ ماه در چنین حالتی زنده بوده است. تصویر کوچک بدن هیروشی اوچی (Hiroshi Ouchi) ژاپنی ۳۵ ساله را نشان می دهد که در حادثه مجتمع بازفرآوری اورانیوم در توکایمورا ( ‎Tokaimura ) در شمال شرق توکیو در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۹ به چنین وضعی درآمد.


 دلیل این حادثه ذخیره محلول اورانیل نیترات (Uranyl nitrate) در مخزن حاوی تنها ۱۶٫۶ کیلوگرم اورانیوم بود که از جرم بحرانیش تجاوز کرده بود. ۳ کارگر در معرض مقدار قابل توجه تشعشعی قدرتمند بشکل پرتوهای نوترونی قرار گرفتند. بر اساس کتابی با نام ‘مرگ تدریجی: ۸۳ روز بیماری تشعشع’ او پس از رسیدن به اورژانس بیمارستان دانشگاه توکیو بنظر سالم می آمد و حتی قادر به مکامله با پزشکان بود. اما این تا زمان شروع تیره شدن، تاول زدن، و نهایتاً جدا شدن پوست او از بدنش بود. با شروع شکستن کروموزوم های درون سلولی، وضعیت اوچی وخیم تر شد. اعضای داخلی او از کار افتادند و طی تنها یک روز ۲۰ لیتر مایعات بدنی او از دست رفت. البته خوشبختانه او در این زمان در کما بود.

با نظارت تمام وقت تیمی از پزشکان، معالجاتی چون کشت سلولهای بنیادین، پیوند پوست و تزریق خون جهت بهبود وضعیت او انجام گرفت. البته علیرغم عدم آگاهی پزشکان از درمان بیماران اینچنینی، میزان تشعشع دریافتی، بقای نامحتمل بیمار را به وضوح نشان می داد. اما آنچه پس از ۸۳ روز نامشخص ماند علت زنده نگهداشتن او بود؛ تلاشی برای نجاتش یا آزمایش جهت درمان آثار تشعشع. دلیل آن هر چه که بود بیرحمانه بنظر می رسد. مرگ اوچی را از ۱۰ مرگ بد در تاریخ می دانند.


منابع: The Japan Times , Ten Worst Deaths in History

@partohair
اشعه ایکس از یک مرد 410 کیلو گرمی😳

@partohair
😳چشمان آلبرت انیشتین در یک جعبه امن در نیویورک نگه دارى مى شود.👀

@partohair
👈 نانوپیمایشگری برای تشخیص زودهنگام سرطان 👉


  محققان سنگاپوری با استفاده از نانوذرات طلا، موفق به ساخت پیمایشگری شدند که قادر است سلول‌های سرطانی را شناسایی کند.

به گزارش سرویس علمی ایسنا، پژوهشگران مؤسسه آاستار موفق به ساخت نانوذرات پلیمری هیبریدی شدند که در محیط اسیدی اطراف تومور سرطانی، نور منتشر می‌کند. این نانوپیمایشگر می‌تواند وجود ذرات کوچک تومور سرطانی را در بدن نشان دهد و برای تشخیص زودهنگام بیماری استفاده شود.

سلول‌های سرطانی دارای محیط اسیدی هستند، به طوری که pH درون این سلول‌ها و در محیط اطراف آن‌ها اندکی کمتر از سلول‌های طبیعی است. این تفاوت، دستمایه پروژه‌های مختلفی شده که در آن محققان به دنبال ساخت پیمایشگرهایی برای شناسایی اسیدیته تومورها هستند.

در بیشتر این پیمایشگرها، اسیدیته فضای درون سلول مورد نظر است؛ بنابراین لازم است که پیمایشگر وارد سلول شود. اما مشکل اصلی در اینجا آن است که بتوان تفاوت میان pH سلول‌های سالم و تومور را به‌ دست آورد.

محققان این پروژه می‌گویند: هدف ما این است که روشی برای روشن کردن تومور در تصاویر گرفته شده از بدن ارائه کنیم.

این گروه تحقیقاتی با خودآرایی نانوذرات طلا و نوعی پلیمر، موفق به ساخت پیمایشگری شدند که در سلول‌های سالم هیچ انتشار نوری نداشته، اما با افزایش مقدار اسیدیته سلول و رسیدن به رقم تقریبی 6.5، گروه‌های شیمیایی موجود در آن تغییر کرده و پیمایشگر نشر فلورسانس دارد.

این گروه تحقیقاتی برای اثبات عملکرد این پیمایشگر، از آن برای شناسایی سلول‌های سرطانی موجود در محیط کشت سلولی استفاده کردند و در نهایت نشان دادند که زیر نور سفید، این پیمایشگر می‌تواند محل سلول‌های سرطان پستان موش را نشان دهد.

این گروه، پیمایشگر را به موش‌ها تزریق کرده و بعد از چهار ساعت، به وضوح نشر فلورسانس را در محل تومور مشاهده کردند. از آنجایی که این روش تشخیص، غیرمخرب است، بنابراین می‌توان از آن برای آزمون‌های انسانی استفاده کرد.

این محققان می‌گویند: این نانوپیمایشگر زیست‌سازگار، عاملی بسیار مهم در حوزه پزشکی است. ما قصد داریم اثرات این نانوپیمایشگر را روی بدن مورد بررسی قرار داده تا از غیرسمی بودن آن مطمئن شویم.

@partohair