✍️گزارشی به قلم مهدی صارمیفر و احمد احمدیان در وبسایت ایران اینترنشنال منتشر شده است که ابعاد فنی و واقعیتهای فناوری جدید ارتباطی را بررسی میکند؛ بر اساس این گزارش، فناوری اتصال مستقیم ماهواره به موبایل (Direct-to-Cell) پدیدهای جذاب است که در آینده میتواند بخشی از دیوارهای #سانسور و کنترل اینترنت در #ایران را دور بزند، اما برای امروز راهحل فرار از #قطع_اینترنت نیست. نویسندگان اشاره میکنند که با گذشت بیش از ۱۰۰ روز از قطع گسترده اینترنت و تلاش حکومت برای راهاندازی «شبکه ملی اطلاعات»، سیستمهای احراز هویت و ایجاد لیستهای سفید، ایده اتصال مستقیم گوشی به ماهواره بدون نیاز به دیش، ترمینال یا اپراتور داخلی، از نظر افکار عمومی آخرین راه نجات است. تا جایی که طبق گزارش رویترز، پنتاگون نیز با #اسپیساکس درباره فعالسازی این سرویس برای شهروندان ایران مذاکره کرده است؛ طرحی که اسپیساکس برای راهاندازی آن تا ۵۰۰ میلیون دلار و برای بهرهبرداری ماهانه ۱۰۰ میلیون دلار درخواست کرده بود.
❌ این گزارش تبیین میکند که در مدلهای فعلی، این فناوری #اینترنت_ماهوارهای مستقل نیست، بلکه به عنوان یک دکل فضایی برای پوشش نقاط کور اپراتورهای زمینی عمل میکند. یک سناریوی احتمالی این است که اپراتورهای خارجی همکار #استارلینک (مثل تیموبایل)، آسمان ایران را پوشش دهند و کاربران در داخل کشور بتوانند از طریق سیمکارتهای بینالمللی یا فناوری eSIM به این ماهوارهها متصل شوند. اما تحقق این ایده فقط به اراده اسپیساکس بستگی ندارد؛ بلکه به یک زنجیره کامل از فرکانسها، مجوزها و از همه مهمتر، آمادگی سختافزاری گوشیها (توسط شرکتهایی مثل اپل، سامسونگ، گوگل و کوالکام) نیاز دارد تا چیپست دستگاه بتواند از باندهای جدید ماهوارهای پشتیبانی کند.
⚠️ نویسندگان به دو مانع فیزیکی بزرگ اشاره میکنند؛ اول چالش ظرفیت ناچیز شبکه در شهرهای شلوغ است. در حالی که ظرفیت هر پرتو فعال ماهوارهای نهایتاً بین ۴ تا ۱۷ مگابیت بر ثانیه نوسان میکند، در شهری مثل تهران اگر فقط یک درصد مردم همزمان اینترنت پایه با سرعت یک مگابیت بخواهند، به ظرفیتی معادل ۹۹ گیگابیت بر ثانیه نیاز است که شکافی چند صد برابری را نشان میدهد. چالش دوم، تداخل رادیویی است. از آنجا که سیگنال رسیده از ماهواره از فاصله صدها کیلومتری میآید و بسیار ضعیف است، دکلهای نزدیک همراه اول و ایرانسل یا فرستندههای محلی به راحتی میتوانند با افزایش نویز و دستکاری محیط رادیویی اطراف کاربر، اتصال ماهوارهای را مختل کنند.
🛡️ یکی از مهمترین بخشهای این گزارش برای کاربران ایرانی، مسئله امنیت و خطر ردیابی است. در ایران شناسه سختافزاری گوشی (IMEI) از طریق سامانه همتا به هویت واقعی و سیمکارت شما گره خورده است. اگر یک گوشی با شناسه ایرانی ناگهان تلاش کند از طریق یک اپراتور خارجی به مسیر ماهوارهای غیرمجاز وصل شود، این رفتار به عنوان یک الگوی مشکوک و غیرعادی علامتگذاری شده و میتواند کاربر را به یک هدف امنیتی تبدیل کند. در نتیجه، این فناوری در حال حاضر فقط یک ابزار اضطراری برای مواقع بحران (مثل فرستادن پیام کوتاه، موقعیت مکانی یا هشدار) است و تا زمانی که نسلهای بعدی با ظرفیت بالا و قواعد حمایتی جهانی وارد بازار نشوند، نمیتوان از آن به عنوان یک راهحل عمومی برای خروج از این زندان دیجیتال استفاده کرد.
@PaskoochehBot
@Paskoocheh
❌ این گزارش تبیین میکند که در مدلهای فعلی، این فناوری #اینترنت_ماهوارهای مستقل نیست، بلکه به عنوان یک دکل فضایی برای پوشش نقاط کور اپراتورهای زمینی عمل میکند. یک سناریوی احتمالی این است که اپراتورهای خارجی همکار #استارلینک (مثل تیموبایل)، آسمان ایران را پوشش دهند و کاربران در داخل کشور بتوانند از طریق سیمکارتهای بینالمللی یا فناوری eSIM به این ماهوارهها متصل شوند. اما تحقق این ایده فقط به اراده اسپیساکس بستگی ندارد؛ بلکه به یک زنجیره کامل از فرکانسها، مجوزها و از همه مهمتر، آمادگی سختافزاری گوشیها (توسط شرکتهایی مثل اپل، سامسونگ، گوگل و کوالکام) نیاز دارد تا چیپست دستگاه بتواند از باندهای جدید ماهوارهای پشتیبانی کند.
⚠️ نویسندگان به دو مانع فیزیکی بزرگ اشاره میکنند؛ اول چالش ظرفیت ناچیز شبکه در شهرهای شلوغ است. در حالی که ظرفیت هر پرتو فعال ماهوارهای نهایتاً بین ۴ تا ۱۷ مگابیت بر ثانیه نوسان میکند، در شهری مثل تهران اگر فقط یک درصد مردم همزمان اینترنت پایه با سرعت یک مگابیت بخواهند، به ظرفیتی معادل ۹۹ گیگابیت بر ثانیه نیاز است که شکافی چند صد برابری را نشان میدهد. چالش دوم، تداخل رادیویی است. از آنجا که سیگنال رسیده از ماهواره از فاصله صدها کیلومتری میآید و بسیار ضعیف است، دکلهای نزدیک همراه اول و ایرانسل یا فرستندههای محلی به راحتی میتوانند با افزایش نویز و دستکاری محیط رادیویی اطراف کاربر، اتصال ماهوارهای را مختل کنند.
🛡️ یکی از مهمترین بخشهای این گزارش برای کاربران ایرانی، مسئله امنیت و خطر ردیابی است. در ایران شناسه سختافزاری گوشی (IMEI) از طریق سامانه همتا به هویت واقعی و سیمکارت شما گره خورده است. اگر یک گوشی با شناسه ایرانی ناگهان تلاش کند از طریق یک اپراتور خارجی به مسیر ماهوارهای غیرمجاز وصل شود، این رفتار به عنوان یک الگوی مشکوک و غیرعادی علامتگذاری شده و میتواند کاربر را به یک هدف امنیتی تبدیل کند. در نتیجه، این فناوری در حال حاضر فقط یک ابزار اضطراری برای مواقع بحران (مثل فرستادن پیام کوتاه، موقعیت مکانی یا هشدار) است و تا زمانی که نسلهای بعدی با ظرفیت بالا و قواعد حمایتی جهانی وارد بازار نشوند، نمیتوان از آن به عنوان یک راهحل عمومی برای خروج از این زندان دیجیتال استفاده کرد.
@PaskoochehBot
@Paskoocheh
❤62👍21👎4💔4🤪4❤🔥2
🔗دانلود از بات تلگرام پسکوچه
🔗دانلود اپلیکیشن از طریق ارسال یک ایمیل خالی به:
dwaccess-android@paskoocheh.com
🔗دانلود از وبسایت پسکوچه
https://paskoocheh.com/tools/910/
@PaskoochehBot
@Paskoocheh
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤32👍10🤮10👎8🤪2