تاریخ‌نگاران در تمیز بخش‌های «علمی» مشاهدات و باورهای پیشین، از آن‌چه اسلاف‌شان بر آن‌ها برچسب «خطا» و «خرافه» چسبانده‌اند، دچار مشکلات فزاینده‌ای می‌شوند. برای نمونه، آن‌ها هرچه دینامیک ارسطویی، شیمی فلوژیستونی یا ترمودینامیک کالریایی را دقیق‌تر مطالعه می‌کنند، یقین بیش‌تری می‌یابند که این نگرش‌ها به طبیعت که زمانی رواج داشته‌اند، روی هم رفته، نه کم‌تر از دیدگاه‌های جاری امروزی، علمی بوده‌اند و نه بیش‌تر. اگر این باورهای منسوخ، اسطوره نامیده شوند، پس اسطوره‌ها هم می‌توانند با همان روش‌هایی، تولید و با همان دلایلی، توجیه شوند که امروز به دانش علمی می‌انجامند. از سوی دیگر، اگر آن‌ها را باید علم نامید، در آن صورت، علم شامل پیکره‌هایی از باورهایی می‌شود که به طور کامل با آن‌چه امروز بدان پایبندیم، سازگار نیستند.

با تغییر مختصر از کتاب «ساختار انقلاب‌های علمی»، ترجمهٔ عباس طاهری

#فلسفه_علم #کوهن
@philsharif