🟠درخواست ناسا از جهانیان برای تماشای فرود سفینهاش بر روی مریخ🟠
🟡ناسا برای فرود سفینهاش بر روی مریخ آماده میشود و از جهانیان خواسته، این فرود را تماشا کنند.
🟠فرود بر سطح مریخ مستلزم مانوری خطرناک است که در آن، مریخپیمای «پرزویرنس» در جوّ سیاره سرخ شتاب میگیرد و سپس بر سطح آن فرود میآید.
🟡امروز پنجشنبه ۱۸ فوریه ۲۰۲۱ ساعت ۱۱:۱۵ صبح به وقت پاسیفیک (۲۲:۴۵ به وقت تهران) مریخ نورد ناسا موسوم به Perseverance بر سطح سیاره سرخ فرود خواهد آمد.
🟡🟠@physics_bzte🟠🟡
🟡ناسا برای فرود سفینهاش بر روی مریخ آماده میشود و از جهانیان خواسته، این فرود را تماشا کنند.
🟠فرود بر سطح مریخ مستلزم مانوری خطرناک است که در آن، مریخپیمای «پرزویرنس» در جوّ سیاره سرخ شتاب میگیرد و سپس بر سطح آن فرود میآید.
🟡امروز پنجشنبه ۱۸ فوریه ۲۰۲۱ ساعت ۱۱:۱۵ صبح به وقت پاسیفیک (۲۲:۴۵ به وقت تهران) مریخ نورد ناسا موسوم به Perseverance بر سطح سیاره سرخ فرود خواهد آمد.
🟡🟠@physics_bzte🟠🟡
#New_Produced by LibgenTeam
#کتاب_به_توان_فیزیک
فیزیک اتمی و هسته ای
نویسنده:سید حمید ذوالجلالی مقدم
@physics_bzte
#کتاب_به_توان_فیزیک
فیزیک اتمی و هسته ای
نویسنده:سید حمید ذوالجلالی مقدم
@physics_bzte
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟡مدت زمان عبور از جو مریخ توسط سفینه ۷ دقیقه است که سخت ترین بخش ماموریت آنهاست ممکن است سفینه بعلت فشار سنگین و امواج مغناطیسی احاطه شده اتش بگیرد.
🟡ناسا برای فرود سفینهاش از جهانیان خواسته، این فرود را تماشا کنند.
@Physics_bzte
🟡ناسا برای فرود سفینهاش از جهانیان خواسته، این فرود را تماشا کنند.
@Physics_bzte
Watch "Watch NASA’s Perseverance Rover Land on Mars!" on YouTube
https://youtu.be/gm0b_ijaYMQ
لینک پخش زنده فرود مریخ نورد
@physics_bzte
https://youtu.be/gm0b_ijaYMQ
لینک پخش زنده فرود مریخ نورد
@physics_bzte
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اولین تصاویر ارسال شده توسط مریخ نورد ناسا
@physics_bzte
@physics_bzte
#توجه
#اطلاعیه
#ترم۹۹۲
🟣برای دریافت لینک گروه های شیمی ۲ و آزمایشگاه شیمی ۲ استاد دیانت نژاد🟣
به آیدی زیر پیام دهید:
@Physicsbzte_admin
#اطلاعیه
#ترم۹۹۲
🟣برای دریافت لینک گروه های شیمی ۲ و آزمایشگاه شیمی ۲ استاد دیانت نژاد🟣
به آیدی زیر پیام دهید:
@Physicsbzte_admin
کانال انجمن فیزیک مهندسی
هر وقت پدرم بیمار می شدند یا قلبشان ناراحت بود یا تب و لرز میکردند و از خود بی خود می شدند، این کلمات را با لحنی بسیار آرام و غمگین تکرار می کردند. خیلی کنجکاو شده بودم که معنی این جمله را بفهمم، اما با توجه به حال پدر نمیتوانستم از ایشان بپرسم. مادرم هم هیچ…
-شما را خیلی خسته کردم،اما با مراقبت های شما و کمک بچه ها خوب شدم.
مادر در حالی که فنجان چای و نبات پدر را آماده کرده بودند، آیه ی " فالله خیر حافظاً و هو ارحم الراحمین" را می خواندند، به فنجان فوت می کردند و کمک میکردند پدر چای و نبات را بنوشند.
پدر بعد از صرف چای و نبات رو به من و خواهرم کردند و گفتند:" بچه ها امشب با مادر نماز بخوانید و بعد از نماز با مادر دعا کنید که من زودتر خوب بشوم. همین الان هم که مادر دعا خواندند و به فنجان فوت کردند، حال من باز بهتر شد.
پدر رو به مادر کردند و گفتند:
_ زمانی که در سوریه بودم، از یکی از سرپرست های کارگاه راه سازیجمله ایی یاد گرفتم. او همیشه میگفت:"المعده ام کل داء والحمیۀ ام کل دواء."من فورا با صدای بلند گفتم:
-بله بابا جان، من معنی این جمله را میدانم. قبلا معنی این جمله را گفته بودید و من معنی آن را نوشتم و بالای میزم به دیوار چسباندم.
پدر با لبخندی زیبا تشویقم کردند و گفتند:
-خب بگو معنی این جمله چیست؟
با شادی گفتم:
-معده مادر همهی ناخوشی هاست و پرهیز مادر همه ی داروهاست.
پدر که از حضور ذهن و توجه من خیلی خوششان آمده بود، رو به مادر کردند و گفتند:
-بنابراین اگر زحمتی نباشد، یکی دو روز برایم سوپ و غذاهای سبک، مثل فرنی و شیربرنج درست کنید. اگر معده ام سبک باشد، حالم زودتر خوب می شود.
مادر بلافاصله رو به ما گفتند:
-بچه ها مواظب بابا جونتان باشید تا من به آشپزخانه بروم و غذایی که ایشان می خواهند، درست کنم.
دیدم حال پدرم بهتر شده فرصت را مناسب دیدم و پرسیدم:
-باباجون وقتی تب دارید، جمله ای را در خواب تکرار می کنید.
-عجب! کدام جمله را تکرار می کنم؟
-همان جمله ایی که میگویید، در کودکی معزالسلطنه، به شما گرسنگی داده است! برای من این جمله تبدیل به معمایی شده است.اگر ممکن است... البته حالا که نه...
خجالت کشیدم جمله ام را تمام کنم.
پدر که از شنیدن حرفم جا خورده بودند، با چشمانی لبریز از اندوه نگاهم کردند. معلوم بود که درمقابل سؤال من مردد مانده اند، از طرفی نمی خواستند سؤال مرا بی پاسخ بگذارند و از طرفی نمیتوانستند به سؤال من پاسخ بدهند. آهسته به بالش تکیهدادند و گفتند:
-شما باید به پدربزرگتان احترام بگذارید. وقتی بزرگ تر شدی قسمت هایی از دوران کودکی ام را که لازم است بدانی برایت تعریف خواهم کرد.
#ادامه_دارد
@physics_bzte
مادر در حالی که فنجان چای و نبات پدر را آماده کرده بودند، آیه ی " فالله خیر حافظاً و هو ارحم الراحمین" را می خواندند، به فنجان فوت می کردند و کمک میکردند پدر چای و نبات را بنوشند.
پدر بعد از صرف چای و نبات رو به من و خواهرم کردند و گفتند:" بچه ها امشب با مادر نماز بخوانید و بعد از نماز با مادر دعا کنید که من زودتر خوب بشوم. همین الان هم که مادر دعا خواندند و به فنجان فوت کردند، حال من باز بهتر شد.
پدر رو به مادر کردند و گفتند:
_ زمانی که در سوریه بودم، از یکی از سرپرست های کارگاه راه سازیجمله ایی یاد گرفتم. او همیشه میگفت:"المعده ام کل داء والحمیۀ ام کل دواء."من فورا با صدای بلند گفتم:
-بله بابا جان، من معنی این جمله را میدانم. قبلا معنی این جمله را گفته بودید و من معنی آن را نوشتم و بالای میزم به دیوار چسباندم.
پدر با لبخندی زیبا تشویقم کردند و گفتند:
-خب بگو معنی این جمله چیست؟
با شادی گفتم:
-معده مادر همهی ناخوشی هاست و پرهیز مادر همه ی داروهاست.
پدر که از حضور ذهن و توجه من خیلی خوششان آمده بود، رو به مادر کردند و گفتند:
-بنابراین اگر زحمتی نباشد، یکی دو روز برایم سوپ و غذاهای سبک، مثل فرنی و شیربرنج درست کنید. اگر معده ام سبک باشد، حالم زودتر خوب می شود.
مادر بلافاصله رو به ما گفتند:
-بچه ها مواظب بابا جونتان باشید تا من به آشپزخانه بروم و غذایی که ایشان می خواهند، درست کنم.
دیدم حال پدرم بهتر شده فرصت را مناسب دیدم و پرسیدم:
-باباجون وقتی تب دارید، جمله ای را در خواب تکرار می کنید.
-عجب! کدام جمله را تکرار می کنم؟
-همان جمله ایی که میگویید، در کودکی معزالسلطنه، به شما گرسنگی داده است! برای من این جمله تبدیل به معمایی شده است.اگر ممکن است... البته حالا که نه...
خجالت کشیدم جمله ام را تمام کنم.
پدر که از شنیدن حرفم جا خورده بودند، با چشمانی لبریز از اندوه نگاهم کردند. معلوم بود که درمقابل سؤال من مردد مانده اند، از طرفی نمی خواستند سؤال مرا بی پاسخ بگذارند و از طرفی نمیتوانستند به سؤال من پاسخ بدهند. آهسته به بالش تکیهدادند و گفتند:
-شما باید به پدربزرگتان احترام بگذارید. وقتی بزرگ تر شدی قسمت هایی از دوران کودکی ام را که لازم است بدانی برایت تعریف خواهم کرد.
#ادامه_دارد
@physics_bzte
دست هایی که میسازند مقدسترند
از لب هایی که دعا میخوانند
-کوروش کبیر
_5 اسفند_
روز مهندس مبارک👷🏻♀💛👷🏻♂
The hands that make are holier
From the lips that pray
_23Feb_
Happy Engineer's Day👷🏻♀💛👷🏻♂
•انجمن علمی فیزیک مهندسی دانشگاه فنی و مهندسی بوئین زهرا•
@physics_bzte
از لب هایی که دعا میخوانند
-کوروش کبیر
_5 اسفند_
روز مهندس مبارک👷🏻♀💛👷🏻♂
The hands that make are holier
From the lips that pray
_23Feb_
Happy Engineer's Day👷🏻♀💛👷🏻♂
•انجمن علمی فیزیک مهندسی دانشگاه فنی و مهندسی بوئین زهرا•
@physics_bzte
🔻مرتفع ترین کوه منظومه ی شمسی🔻
کوه #المپیوس مونز در سیاره ی مریخ هست حدودا سه برابر اورست می باشد و ارتفاعش به صورتی می باشد که قله اش از جو سیاره بیرون میزند!!
@physics_bzte
کوه #المپیوس مونز در سیاره ی مریخ هست حدودا سه برابر اورست می باشد و ارتفاعش به صورتی می باشد که قله اش از جو سیاره بیرون میزند!!
@physics_bzte
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شب گذشته یک شهابسنگ جو آلبرتا در غرب کشور کانادا را شکافت.
نور این شهابسنگ به قدری زیاد بود که برخی از کاناداییها نگران بودند مورد حملهی اتمی قرار گرفته باشند!
نور این شهاب از مرز ایالات متحده تا مدار قطب شمال قابل مشاهده بود.
تعدادی از دوربینها امنیتی این پدیده را ثبت کردند.
@physics_bzte
نور این شهابسنگ به قدری زیاد بود که برخی از کاناداییها نگران بودند مورد حملهی اتمی قرار گرفته باشند!
نور این شهاب از مرز ایالات متحده تا مدار قطب شمال قابل مشاهده بود.
تعدادی از دوربینها امنیتی این پدیده را ثبت کردند.
@physics_bzte
توی این روز عزیز
توی این لحظههای قشنگ
زیباترین کلمهای که میشه گفت:
یک دوستت دارم♥️
به همراه یک آسمان عشق و تمنا🌍🌫
روزت مبارک حامی من👨🏻🍼♥️👨🏻
In this dear day
In these beautiful moments
The most beautiful word that can be said:
I love you♥️
With a sky of love and longing🌍🌫
Happy Rosette my supporter👨🏻🍼♥️👨🏻
•انجمن علمی مهندسی فیزیک پردیس فنیومهندسی بوئین زهرا•
@physics_bzte
توی این لحظههای قشنگ
زیباترین کلمهای که میشه گفت:
یک دوستت دارم♥️
به همراه یک آسمان عشق و تمنا🌍🌫
روزت مبارک حامی من👨🏻🍼♥️👨🏻
In this dear day
In these beautiful moments
The most beautiful word that can be said:
I love you♥️
With a sky of love and longing🌍🌫
Happy Rosette my supporter👨🏻🍼♥️👨🏻
•انجمن علمی مهندسی فیزیک پردیس فنیومهندسی بوئین زهرا•
@physics_bzte
کانال انجمن فیزیک مهندسی
-شما را خیلی خسته کردم،اما با مراقبت های شما و کمک بچه ها خوب شدم. مادر در حالی که فنجان چای و نبات پدر را آماده کرده بودند، آیه ی " فالله خیر حافظاً و هو ارحم الراحمین" را می خواندند، به فنجان فوت می کردند و کمک میکردند پدر چای و نبات را بنوشند. پدر بعد از…
بعد از سال ها بالأخره پدر توانستند به سؤالی که در ذهن من بی جواب مانده بود، پاسخ بدهند. البته معلوم بود، که بازگو کردن قصه ی کودکی و زجرهایی که تحمل کرده بودند، برایشان خیلی سخت بود، زیرا هنگام تعریف دوران کودکی، دگرگون می شدند، و به قلبشان فشار می آمد، و بیش تر از همه اندوه ایشان، از دوری مادرشان بود.
ابتدا با آرامش گفتند:
- پاسخ سؤال شما، جوابی طولانی دارد. از امشب شروع می کنم به تعریف قصه ی کودکی ام، اما باید حوصله داشته باشی، شاید چندین شب، این قصه ادامه پیدا کند.
با اشتیاق گفتم:
- من همیشه برای شنیدن صحبت های شما، سراپاگوش هستم. پدر نفس عمیقی کشیدند، و گفتند:
باید از زمانی شروع کنم، که پنج ساله بودم. خانه ی ما در میدان شاهپور، اخر بازارچه قوام الدوله، و در کوچه ی پایینی کلیسای ارامنه قرار داشت. راه هایی که کف شان، از شن یا سنگریزه، پوشیده بود. باغچه های حیاط خانه، شمشادهای کوتاه نعناعی دور باغچه، آجرهای حاشیه ی آن، حوض گرد سنگی وسط حیاط، که درست جلوی پله های ساختمان اصلی قرار داشت، و عکس ستونهای ساختمان، در آن منعکس می شد. ماهی های قرمزو
آب قناتی که از فواره ی وسط حوض، به پایین می ریخت. غربالی که ما با آن، ماهی های حوض را می گرفتیم و در تنگ آب میگذاشتیم. همه و همه یادم است. مادر از این که ماهی ها را می گرفتیم، ناراحت می شدند، و می گفتند:
-بچه ماهی ها، باید کنارمادرشان باشند.ما هم می رفتیم، و آنها را دوباره در حوض، آزاد می کردیم.
خاطرات بسیاری، از خانه محل تولدم دارم. هنوز هم وقتی که پایم، روی سنگ ریزه های کنار باغچه یی قرار می گیرد، به یاد آن خانه می افتم. غیر از وصف هایی که از خانه کردم، چیزهای دیگری نیز، از آن خانه به یاد دارم. من و برادرم، برای پدر و مادرم، خیلی عزیز بودیم، و آنها آرزوهای زیادی برای ما داشتند. یادم می آید، که غلام سیاه خانه مان یعنی نوروز، پناهگاهی جز مادرم نداشت.
به یاد می آورم، که حدود چهار سال داشتم، توی ایوان مقابل پله ها، و روبه روی حوض، با خانم، نشسته بودیم. خانم برایم تعریف می کردند، که هنوز چند ماهی از تولدم نگذشته بود، که مرا در بغل گرفته بودند، و برادرم در بغل و دامان حاجیه طوبی خانم، مادربزرگم بود.
مرحوم آقای نصر السلطان عسگری، که نوه دایی مادرمان می شدند، و از افراد برجسته، و سرشناس فامیل بودند، و ضمنا مقام والایی در دادگستری داشتند، انسانی با فضیلت و دنیا دیده بودند، و سرد و گرم روزگار چشیده. ایشان به خانه ی ما آمده بودند تا ما را ببینند. اول برادرم محمد را در بغل گرفتند درباره ی آینده ی او گفتند: «من حدس می زنم، محمد وقتی که بزرگ شود، درس بخواند و طبیب بشود. فکر و طبعش هم طوری است، که ثروت زیادی گرد می آورد.»
بعد نصر السلطان، مرا در آغوش می گیرند، و مدت طولانی در چشمانم نگاه می کنند، و بعد می گویند: « این پسر عجیب است! عجیب! محمود آدم فوق العاده یی خواهد شد. جامع العلوم خواهد شد. او دانشمند می شود، و افراد بسیاری از او، سود خواهند برد. نام او جاودان خواهد شد، اما با این همه، مال و منال چندانی، به دست نخواهد آورد. »
#ادامه_دارد
@physics_bzte
ابتدا با آرامش گفتند:
- پاسخ سؤال شما، جوابی طولانی دارد. از امشب شروع می کنم به تعریف قصه ی کودکی ام، اما باید حوصله داشته باشی، شاید چندین شب، این قصه ادامه پیدا کند.
با اشتیاق گفتم:
- من همیشه برای شنیدن صحبت های شما، سراپاگوش هستم. پدر نفس عمیقی کشیدند، و گفتند:
باید از زمانی شروع کنم، که پنج ساله بودم. خانه ی ما در میدان شاهپور، اخر بازارچه قوام الدوله، و در کوچه ی پایینی کلیسای ارامنه قرار داشت. راه هایی که کف شان، از شن یا سنگریزه، پوشیده بود. باغچه های حیاط خانه، شمشادهای کوتاه نعناعی دور باغچه، آجرهای حاشیه ی آن، حوض گرد سنگی وسط حیاط، که درست جلوی پله های ساختمان اصلی قرار داشت، و عکس ستونهای ساختمان، در آن منعکس می شد. ماهی های قرمزو
آب قناتی که از فواره ی وسط حوض، به پایین می ریخت. غربالی که ما با آن، ماهی های حوض را می گرفتیم و در تنگ آب میگذاشتیم. همه و همه یادم است. مادر از این که ماهی ها را می گرفتیم، ناراحت می شدند، و می گفتند:
-بچه ماهی ها، باید کنارمادرشان باشند.ما هم می رفتیم، و آنها را دوباره در حوض، آزاد می کردیم.
خاطرات بسیاری، از خانه محل تولدم دارم. هنوز هم وقتی که پایم، روی سنگ ریزه های کنار باغچه یی قرار می گیرد، به یاد آن خانه می افتم. غیر از وصف هایی که از خانه کردم، چیزهای دیگری نیز، از آن خانه به یاد دارم. من و برادرم، برای پدر و مادرم، خیلی عزیز بودیم، و آنها آرزوهای زیادی برای ما داشتند. یادم می آید، که غلام سیاه خانه مان یعنی نوروز، پناهگاهی جز مادرم نداشت.
به یاد می آورم، که حدود چهار سال داشتم، توی ایوان مقابل پله ها، و روبه روی حوض، با خانم، نشسته بودیم. خانم برایم تعریف می کردند، که هنوز چند ماهی از تولدم نگذشته بود، که مرا در بغل گرفته بودند، و برادرم در بغل و دامان حاجیه طوبی خانم، مادربزرگم بود.
مرحوم آقای نصر السلطان عسگری، که نوه دایی مادرمان می شدند، و از افراد برجسته، و سرشناس فامیل بودند، و ضمنا مقام والایی در دادگستری داشتند، انسانی با فضیلت و دنیا دیده بودند، و سرد و گرم روزگار چشیده. ایشان به خانه ی ما آمده بودند تا ما را ببینند. اول برادرم محمد را در بغل گرفتند درباره ی آینده ی او گفتند: «من حدس می زنم، محمد وقتی که بزرگ شود، درس بخواند و طبیب بشود. فکر و طبعش هم طوری است، که ثروت زیادی گرد می آورد.»
بعد نصر السلطان، مرا در آغوش می گیرند، و مدت طولانی در چشمانم نگاه می کنند، و بعد می گویند: « این پسر عجیب است! عجیب! محمود آدم فوق العاده یی خواهد شد. جامع العلوم خواهد شد. او دانشمند می شود، و افراد بسیاری از او، سود خواهند برد. نام او جاودان خواهد شد، اما با این همه، مال و منال چندانی، به دست نخواهد آورد. »
#ادامه_دارد
@physics_bzte