تنها در ۷ ماه؛
قوه قضاییه جمهوری اسلامی دستکم ۹۰۸ زندانی را اعدام کرده است
بر اساس گزارش بنیاد برومند، قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون (۱۱ دی ۱۴۰۴ - ۱۳ مرداد ۱۴۰۵) دستکم ۹۰۸ حکم اعدام را اجرا کرده است. از این تعداد، ۶۷ مورد در ماه ژوئیه و دستکم ۸ مورد نیز تنها در ۴ روز آغازین ماه اوت به ثبت رسیده است؛ آماری که به دلیل نبود شفافیت، احتمالا کمتر از تعداد واقعی اعدامها است.
پنهان نگه داشتن آمار اعدامها، اجرای مخفیانه بسیاری از احکام و خودداری نهادهای رسمی از انتشار اطلاعات مربوط به زندانیان اعدامشده، نشان میدهد که سیاست اعدام در جمهوری اسلامی تنها یک ابزار کیفری نیست، بلکه بخشی از سازوکار امنیتی و سیاسی حاکمیت برای اعمال قدرت و کاهش نظارت عمومی بر عملکرد دستگاه قضایی است.
دادبان تاکید میکند، مجازات اعدام به دلیل سلب غیرقابل بازگشت حق حیات، شدیدترین و غیرانسانیترین مجازات کیفری است. تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده است که گسترش اعدامها نه به کاهش جرم منجر شده و نه امنیت اجتماعی را افزایش داده، بلکه تنها چرخه خشونت دولتی را تداوم بخشیده و نگرانیهای گستردهای درباره نقض حقوق بنیادین انسانها ایجاد کرده است.
افزایش چشمگیر شمار اعدامها، بهویژه پس از اعتراضات سراسری و تحولات سیاسی و امنیتی اخیر، بیانگر آن است که این مجازات بیش از گذشته در خدمت سیاست سرکوب قرار گرفته است. استفاده گسترده از اعدام، بهویژه در پروندههای سیاسی، امنیتی و مرتبط با معترضان، نشان میدهد که این مجازات به ابزاری برای ایجاد رعب، کنترل جامعه و بازداشتن شهروندان از هرگونه اعتراض و مطالبهگری تبدیل شده است.
حق حیات، بنیادیترین حق انسانی است و دولتها موظف به حمایت از آن هستند، نه سلب آن. تداوم اجرای گسترده احکام اعدام، بهویژه در فضایی که نگرانیهای جدی درباره دادرسی عادلانه، اعترافات اجباری و محدودیت حق دفاع وجود دارد، نه تنها با اصول بنیادین حقوق بشر و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی در تعارض است، بلکه نشاندهنده استفاده از نظام کیفری به عنوان ابزاری برای تثبیت قدرت سیاسی و گسترش فضای ارعاب در جامعه است.
#دادبان #نه_به_اعدام
قوه قضاییه جمهوری اسلامی دستکم ۹۰۸ زندانی را اعدام کرده است
بر اساس گزارش بنیاد برومند، قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون (۱۱ دی ۱۴۰۴ - ۱۳ مرداد ۱۴۰۵) دستکم ۹۰۸ حکم اعدام را اجرا کرده است. از این تعداد، ۶۷ مورد در ماه ژوئیه و دستکم ۸ مورد نیز تنها در ۴ روز آغازین ماه اوت به ثبت رسیده است؛ آماری که به دلیل نبود شفافیت، احتمالا کمتر از تعداد واقعی اعدامها است.
پنهان نگه داشتن آمار اعدامها، اجرای مخفیانه بسیاری از احکام و خودداری نهادهای رسمی از انتشار اطلاعات مربوط به زندانیان اعدامشده، نشان میدهد که سیاست اعدام در جمهوری اسلامی تنها یک ابزار کیفری نیست، بلکه بخشی از سازوکار امنیتی و سیاسی حاکمیت برای اعمال قدرت و کاهش نظارت عمومی بر عملکرد دستگاه قضایی است.
دادبان تاکید میکند، مجازات اعدام به دلیل سلب غیرقابل بازگشت حق حیات، شدیدترین و غیرانسانیترین مجازات کیفری است. تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده است که گسترش اعدامها نه به کاهش جرم منجر شده و نه امنیت اجتماعی را افزایش داده، بلکه تنها چرخه خشونت دولتی را تداوم بخشیده و نگرانیهای گستردهای درباره نقض حقوق بنیادین انسانها ایجاد کرده است.
افزایش چشمگیر شمار اعدامها، بهویژه پس از اعتراضات سراسری و تحولات سیاسی و امنیتی اخیر، بیانگر آن است که این مجازات بیش از گذشته در خدمت سیاست سرکوب قرار گرفته است. استفاده گسترده از اعدام، بهویژه در پروندههای سیاسی، امنیتی و مرتبط با معترضان، نشان میدهد که این مجازات به ابزاری برای ایجاد رعب، کنترل جامعه و بازداشتن شهروندان از هرگونه اعتراض و مطالبهگری تبدیل شده است.
حق حیات، بنیادیترین حق انسانی است و دولتها موظف به حمایت از آن هستند، نه سلب آن. تداوم اجرای گسترده احکام اعدام، بهویژه در فضایی که نگرانیهای جدی درباره دادرسی عادلانه، اعترافات اجباری و محدودیت حق دفاع وجود دارد، نه تنها با اصول بنیادین حقوق بشر و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی در تعارض است، بلکه نشاندهنده استفاده از نظام کیفری به عنوان ابزاری برای تثبیت قدرت سیاسی و گسترش فضای ارعاب در جامعه است.
#دادبان #نه_به_اعدام
🤬227❤14😢10🔥5🍾2