ماموریت ما این بود که یک سلاح بسیار خاص و حرفه‌ای را بگیریم، همه چیز را مونتاژ کنیم و آماده پرتاب باشیم. من چشمان موساد در این ماموریت بودم.

برای پایان دادن به کار، فقط باید یک دکمه را فشار می‌دادم و از آنجا خارج می‌شدم. باید بیش از دو ساعت صبر می‌کردم... از همه چیز می‌ترسیدم.

ما فقط یک فرصت برای پرتاب داشتیم. گفتم: «باشه، انجامش بدیم.» می‌توانستم هدفمان را ببینم... یک پرتابگر آماده برای شلیک موشک بالستیک به اسرائیل.

ما آن را از بین بردیم. گفتم: «کارمان را انجام دادیم.»

ستاد گفت: «بله، انجام دادی.