یکی از سنگین‌ترین عکسای تجمع امروز مونیخ:

این عالیه

شهرک سپاهی شهید باقری طرف با بلندگو اومده خیابان دمت گرم دمت گرم

🚨 شهرک غرب

این مزدور انگلیسی که سالهاست در استخدام شوگر ددی هاش در اومده تا مردم جهان را گمراه کنه اینجا تمام سعی‌ش را کرد که باز هم بپیچونه و بخواد در آینده بگه دیدی رضا پهلوی را امریکای‌ها بردن ایران

جوابی در یافت کرد که وا رفت

اینها وقتی‌ با آدم کشان حکومت جنایتکار اسلامی مصاحبه میکنند جریان چیز دیگری است، شما چنتا بچه دارین، غذای مورد علاقتون چیه. تو خونه چیکار می‌کنید و مزخرفتاتی از این قبیل

همه این به اصطلاح ژورنالیست‌های در استخدام در آمده گلوبالیست‌ها بعد از سرنگونی حکومت جنایتکار اسلامی از کار بیکار خواهند شد.

یادتان باشه چی‌ گفتم

اگه از ایران من میبینی
چیزی نمونده تا همدیگه رو بغل کنیم♥️🫂
مونیخ_14 فوریه

ایرانیان باید بدانند ازامروز به بعد همه چیز وهمه تصمیمات درجهان به سمت تحولی‌ بزرگ پیش خواهد رفت.
این به این معنی‌ نیست که فکر کنید خوب همه چیز تمام شده بلکه آغازیک پایان است. میبایست ازامروز به بعد بیش از پیش درصحنه باشید.
بمانند یک بوکسوری که تا ناکدان نکنه کوتاه نمیاد وتا حریف را به زمین نزنه که دیگه بلند نشه دست بر نمیداره.
گلوبالیست‌ها درشوک کامل هستند ونمیخواهند شکست را بپذیرند ولی‌ کارتمام شده است زیرا ایرانیان داخل وخارج بیش از پیش دانا ومتحد گشته ا‌ند.
تا ساعتی‌ دیگرایرانیان درلس آنجلس وتورنتو پتک آخررا خواهند زد.
ایرانیان حکومت جنایتکاراسلامی را به زانو درخواهند آورد.

مردم دانا و متحد شکست نخواهند خورد.

#سعید_شمیرانی⁩
#جنبش_فداییان_ایران⁩

درود بر شما
فایل صوتی زیر مربوطه به شعارهای ساعت ۸ امشب ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ از کرج

روبرتو بانیاسکو، نماینده مجلس ایتالیا، در تجمع مونیخ گفت: «صدای شما را شنیدیم؛ ما در کنار مردم ایران و پادشاهشان ایستاده‌ایم.»

مدرسه ها چالش راه انداختن برای Free Iran و با ساختن ویدیو مثل این مدرسه بعدی رو تشویق به چالش می‌کنن 🥰🥰👏🏻👏🏻✌🏻دبیرستان تگزاس
بچه ها مون رو با این چالش زیبا آشنا کنیم 👇🏻👇🏻
#پاينده_ایران
#جاویدشاه

فیلم از حال و هوای امروز مونیخ از میان جمعیت

فیلم از حال و هوای امروز مونیخ از میان جمعیت

فیلم از حال و هوای امروز مونیخ از میان جمعیت
زمان سخنرانی وزیر دفاع بلژیک

👤مرگِ «مرگ‌اندیشی»؛
تولدِ «الهیاتِ زندگی»

​«آنچه بر سر مزار جان‌باختگانِ ما می‌گذرد، دیگر "عزاداری" نیست؛
یک "گسستِ آیینی" (Ritualistic Rupture) تمام‌عیار است.
ما در حال تماشای پایانِ یک عصرِ هزارساله و آغازِ یک رنسانسِ ایرانی هستیم.
​در روانشناسیِ ناخودآگاهِ جمعیِ ما، "مرگ" همواره با "ترس"، "طلبِ بخشش" و "واسطه‌گریِ کلماتِ عربی" گره خورده بود.
حتی بی‌اعتقادترین‌ها هم محضِ احتیاط، برای "آن‌طرف" فاتحه‌ای نذر می‌کردند.
اما چه شد که این‌بار، مادران و پدران داغدار، آن "توشه‌ی آخرت" را دور ریختند و به جایش "رقص" را برگزیدند؟

​پاسخ در یک حقیقتِ روان‌شناختی هولناک نهفته است:
وقتی "قاتل" با همان آیات و صلوات ماشه را می‌کشد، "مقتول" دیگر نمی‌تواند با زبانِ قاتل بدرقه شود.
این خانواده‌ها دچارِ یک "شناختِ شهودی" شده‌اند:
آن‌ها می‌دانند کلماتی که وردِ زبانِ جلاد است، نمی‌تواند آرام‌بخشِ روحِ قربانی باشد.
پس آن‌ها "زبانِ دینِ رسمی" را که به ابزارِ مرگ تبدیل شده، پس زدند
و به "زبانِ جهانیِ زندگی" (رقص و موسیقی) پناه بردند.
​این رقصِ بر سرِ مزار، بی‌احترامی به مُرده نیست؛
بلکه "تقدس‌زدایی از مرگِ ایدئولوژیک" است.
این رنسانسِ ماست:
بازگشت از "آسمان‌های ترسناک" به "زمینِ گرم و زنده".

آن‌ها می‌رقصند تا بگویند: "تو جانش را گرفتی، اما شوری که در رگ‌هایش بود را نمی‌توانی بگیری."

این دیگر پایانِ خط نیست؛
این اعلامِ پیروزیِ "فرهنگِ زندگی" بر "فرهنگِ شهادت‌طلبی" است.

" تاریخ خواهد نوشت :
ایرانیان ، قومی بودند که حتی مرگ را هم از چنگالِ استبداد بیرون کشیدند و آن را دوباره "انسانی" کردند.»

وقتی جمعیت میگوید پایندددده ایراااااان و #جاویدشاه مونیخ به لرزه در میاد✌🏻

👤این عکس نه فتوشاپه نه هوش مصنوعی،این عکس زیبا امروز در بندر شاهپور گرفته شده