بسیجی پدرت کووووو

این فیلم امروز دانشگاه الزهراست

عملا دارند تهدید میکنن که اگه اومدن کشتن تون به ما مربوط نیس

۲۲ فوریه
تظاهرات در حمایت از مردم ایران
اتاوا، کانادا

دانشجویان عزیز ساکن خوابگاه‌ها ▶️

نیازی به تأکید نیست؛ اما برای اطمینان بیشتر و اینکه خدای نکرده آسیبی متوجه‌تان نشود، لطفاً این شب‌ها هوشیار باشید.

اگر امکانش را دارید (که واقعاً لازم است)، بین خودتان به‌صورت شیفتی مراقبت از محیط را تقسیم کنید و نسبت به اطراف، چه داخل خوابگاه و چه بیرون آن، توجه کامل داشته باشید.

پ.ن: لطفاً این پیام را با حداکثر توان برای دانشجویان منتشر کنید، مخصوصاً کسانی که می‌دانید در خوابگاه‌ها ساکن هستند.

این سگ پدرو شناسایی کنید بچه های صنعتی اصفهان رو‌میزد 😡

دانشگاه غیر انتفاعی فردوس مشهد

جنگ موشکی قبل از آنکه انفجار باشد، مسابقه دقیقه‌هاست

در جغرافیایی که فاصله‌ها عمدتاً زیر دوهزار کیلومتر است، از لحظه روشن شدن موتور یک موشک تا لحظه برخورد، معمولاً بین پنج تا شانزده دقیقه زمان وجود دارد. تمام کشف، تصمیم‌گیری، رهگیری و پاسخ در همین بازه کوتاه رخ می‌دهد.
نخست باید یک تفکیک روشن انجام داد. این تحلیل درباره جنگ میان ملت‌ها نیست. این سناریو درباره درگیری احتمالی میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده آمریکاست. کشور، مردم و تاریخ یک سرزمین با ساختار سیاسی حاکم یکی نیستند. آنچه در اینجا بررسی می‌شود، ظرفیت‌های نظامی یک ساختار حکومتی در برابر یک قدرت نظامی جهانی است.
در حلقه نزدیک خلیج فارس که چند صد کیلومتر فاصله دارد، زمان پرواز موشک‌ها معمولاً حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه است. در فاصله‌های میانی شامل بخش‌هایی از عربستان و شرق مدیترانه، این زمان به حدود ۸ تا ۱۴ دقیقه می‌رسد. برای اسرائیل که در لبه برد برخی سامانه‌ها قرار می‌گیرد، معمولاً بازه‌ای میان ۱۲ تا ۱۶ دقیقه مطرح است.
موشک‌هایی مانند قیام در بردهای کوتاه‌تر کاربرد دارند، شهاب-۳ در برد میانی عمل می‌کند و خرمشهر و سجیل برای بردهای نزدیک به دوهزار کیلومتر طراحی شده‌اند. موشک‌های هایپرسونیک از نظر سرعت نهایی بالاترند، اما در این جغرافیا اختلاف زمانی بنیادینی ایجاد نمی‌کنند. تفاوت اصلی آن‌ها در پیچیده‌تر شدن رهگیری است، نه در کاهش چشمگیر زمان رسیدن.
اما طرف مقابل صرفاً نظاره‌گر نیست. سامانه‌های هشدار زودهنگام می‌توانند روشن شدن موتور موشک را در چند ثانیه تشخیص دهند. پس از آن، شبکه راداری مسیر را تحلیل می‌کند و سامانه‌های دفاع لایه‌ای فعال می‌شوند. از لحظه کشف تا شلیک نخستین رهگیر معمولاً چند دقیقه زمان لازم است. در فاصله‌های دورتر ممکن است فرصت درگیری بیشتر باشد، اما در اهداف نزدیک خلیج فارس این پنجره می‌تواند بسیار محدود شود.
هیچ سامانه دفاعی صددرصد نیست. حتی در شرایط مطلوب نیز همواره درصدی از اهداف ممکن است عبور کنند. در حمله‌های پرحجم، فشار بر شبکه دفاعی افزایش می‌یابد و احتمال عبور برخی موشک‌ها بیشتر می‌شود. اما این تنها نیمی از معادله است.
جمهوری اسلامی گاه از عددی در حدود بیست هزار موشک سخن می‌گوید. حتی اگر این عدد مبنای تحلیل قرار گیرد، باید میان موجودی انبار و توان عملیاتی تفاوت قائل شد. توان واقعی به عواملی مانند تعداد لانچرهای فعال، پراکندگی جغرافیایی آن‌ها، زمان آماده‌سازی هر شلیک، امنیت مسیرهای لجستیکی و سلامت شبکه فرماندهی وابسته است.
همه موشک‌ها بر روی لانچر آماده شلیک نیستند. بخشی در انبار نگهداری می‌شوند، بخشی نیازمند آماده‌سازی هستند و بخشی وابسته به زیرساخت‌هایی‌اند که خود هدف مستقیم حمله قرار خواهند گرفت. آنچه در میدان تعیین‌کننده است نرخ شلیک پایدار است، نه عدد اسمی موجودی.
در صورت درگیری مستقیم با ایالات متحده، سناریو احتمالاً شبیه تبادل‌های محدود منطقه‌ای نخواهد بود. دکترین آمریکا بر فلج‌سازی سریع توان تداوم حمله استوار است. این به معنای تمرکز همزمان بر رهگیری موشک‌های در حال پرواز و حمله به سرچشمه‌های پرتاب است. لانچرهای متحرک، سیلوها، انبارها، مراکز فرماندهی، شبکه‌های ارتباطی، رادارها و زیرساخت‌های کلیدی نظامی و سیاسی می‌توانند هدف قرار گیرند.
اگر شبکه فرماندهی مختل شود، هماهنگی موج‌های بعدی کاهش می‌یابد. اگر لانچرها در معرض برتری هوایی قرار گیرند، جابه‌جایی دشوار می‌شود. اگر زیرساخت انرژی یا ارتباطات آسیب ببیند، زمان آماده‌سازی افزایش می‌یابد و نرخ شلیک کاهش پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، حتی موجودی بزرگ نیز الزاماً به معنای شلیک گسترده و مستمر نخواهد بود.
در منطقه‌ای که زمان پرواز موشک‌ها پنج تا شانزده دقیقه است، نتیجه نهایی تنها به سرعت موشک وابسته نیست. کارایی دفاع لایه‌ای، توان اشباع در موج‌های نخست و دوام زیرساخت‌های شلیک در برابر پاسخ متقابل نقش تعیین‌کننده دارند.
داشتن هزاران موشک یک ابزار بازدارندگی است، اما توان استفاده مؤثر از آن‌ها به بقای شبکه، سرعت تصمیم‌گیری و امنیت فرماندهی وابسته است. در چنین سناریویی، جنگ موشکی بیش از آنکه مسابقه تعداد باشد، مسابقه دوام ساختارهاست.
کیلومترها مهم‌اند، اما دقیقه‌ها تعیین‌کننده‌اند. و پشت این دقیقه‌ها، شبکه‌ای قرار دارد که باید زیر فشار زنده بماند

@poshtpardeha

نقطه زنی بچه‌های دانشگاه تهران :

‌