مادر آمیتیس صادقی دلشکسته و مدام در سوگ است، او می‌گوید هیچ‌کس درباره دخترش صحبت نمی‌کند.

آمیتیس تنها ۱۶ سال داشت.

شب ۸ ژانویه در تهرانپارس، نیروهای حکومت جنایتکار اسلامی مستقیماً به قلب او شلیک کردند و او را کشتند.

پس از قتل دخترشان، نیروهای امنیتی خانواده را تهدید به سکوت کردند. آنها آنها را مجبور کردند تاریخ نوشته شده روی سنگ قبر آمیتیس را تغییر دهند و به آنها هشدار دادند که اگر علناً صحبت کنند، دیگر هرگز جسد او را نخواهند دید. خانواده داغدار او مجبور شدند فقط برای تحویل گرفتن جسد فرزندشان اطاعت کنند.

آنها حتی تهدید شدند که اگر درباره نحوه کشته شدن آمیتیس صحبت کنند، قبر او را تخریب کرده و جسدش را می‌برند.

مادرش نوشت:

«خون پاک شما هدر نخواهد رفت.

انتقام من نام شما را زنده نگه می‌دارد.

انتقام من تا آشکار شدن حقیقت پابرجاست.»

زیرا جمهوری اسلامی می‌خواست آمیتیس، مانند بسیاری از کودکان ایران، ساکت و فراموش شود، در حالی که وانمود می‌کرد به کودکانی که خودشان مسئول کشتن آنها هستند اهمیت می‌دهد. و به نوعی هنوز هم در غرب افرادی هستند که فریب این تبلیغات را می‌خورند و آنها را باور می‌کنند.