بنابراین، من ایران را «گوشه رینگ»قرار داده‌ام، آماده سقوط است، حاضر است تقریباً هر چیزی به ما بدهد، و برای اولین بار در چندین دهه، احترامی فوق‌العاده برای ایالات متحده و رئیس‌جمهور آن، یعنی «من»، قائل است؛ آن‌وقت سنای ایالات متحده تصمیم می‌گیرد یک رأی‌گیری بی‌موقع و بی‌معنی درباره «قانون اختیارات جنگی» انجام دهد، و به حامی شماره یک تروریسم در جهان بگوید که ایالات متحده از کاری که من با آن‌ها می‌کنم خوشش نمی‌آید و من باید متوقف شوم، و با این کار به دشمن کمک رسانده و مایه دلگرمی آن‌ها شده است. چهار بازنده جمهوری‌خواه با «دموکرات‌های احمق» (Dumocrats) هم‌رای شدند و ایران از مردم من پرسید: «همه این‌ها چه معنایی دارد؟» این سناتورها فقط کار من را سخت‌تر کردند، اما من به هر طریقی که شده این کار را به سرانجام می‌رسانم، چون من همیشه کارهایم را به سرانجام می‌رسانم!