بارها گفته شده و نوشته شده که آب، گرمایش زمین و سیاست غذا همگی سیاستهای جهانی می‌باشند.

پس از جای دیگری دیکته می‌شوند.
@rain4all

چالشهای آینده قسمت‌هایی از ایران

سال گذشته بیش از ۲۰ درصد از واردات چین از آمریکا را سویا تشکیل میداد.

امسال تا اول ماه اکتبر چین هیچ سفارشی برای خرید سویا از آمریکا نداده است.

از طرفی سویا کاشته شده در آمریکا عملاً باد کرده است ولی از طرفی دیگر باید کنکاش کرده و ببینیم که چین چه چیزی را جایگزین سویای آمریکایی نموده است.

آیا روسیه که بزرگترین تولید کننده غلات دنیا می‌باشد به کشت سویا روی آورده و سویای چین را تامین میکند؟

@rain4all

یک خبر خوب در بین خبرهای مایوس کننده

کشتی های صلح طلبی که به سمت غزه رفته بودند تا به مردم غزه شیر خشک و غذا و نوشیدنی و دارو ببرند موفق نشدند در آخرین مانعی که رژیم صهیونسیتی ایجاد کرد به مردم غزه برسند و وظیفه خود را عملی کنند اما همینکه ارتش اسرائیل مشغول دستگیری سرنشینان این کشتی‌ها شد، باعث شد تا عده‌ای از مردم غزه امکان ماهی گرفتن در دریا را داشته باشند و تعداد کثیری ماهی بگیرند.

رژیم وحشی و غیر انسانی صهیونیستی اجازه ماهیگیری را هم از مردم غزه گرفته بود.

به کوری چشم صهیونیست ها این تصاویر را به یاد داشته باشید.
@rain4all

Erika Kirks mother

در مورد پدر و مادر اریکا کرک همسر چارلی کرک و ارتباطشان با پدافند گنبد آهنین اسرائیل تحقیق کنید.
@rain4all

با توجه به اعلام آمادگی بنده مبنی بر پر کردن سدهای کشور با هزینه خودم و مدیریت خودم و همچنین انتشار گسترده در دنیای مجازی ماهیت این گونه اخبار از دو حالت خارج نیست.
یا تمام این اخبار دروغ و کذب هستند و هیچ سدی در کشور خشک نشده.
و یا تمامی مسئولین در حوزه تأمین آب کشور به عمد توسط دشمنان ایران مدیریت میشوند تا کلیه آبهای کشور با مدیریت دشمن خشک و نابود شوند.

قضاوت با خودتان

۱۳ مهر ۱۴۰۴، ۱۳:۱۵
کد خبر: 85958325

شهرام پروین
@rain4all

سازمان محیط زیست.
کد خبر: f1f99f5
10مهر1404

همایش ملی رؤسای ادارات شهرستان‌ها و فرماندهان یگان حفاظت محیط‌زیست کشور در قم

احمدرضا لاهیجان‌زاده، معاون محیط‌زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست کشور *می‌گوید از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۲۰ متوسط پس‌روی آب دریای خزر حدود ۷٫۵ سانتی‌متر در سال بوده، اما در سه سال اخیر این میزان به حدود ۲۰ سانتی‌متر رسیده است و روند آن طی ۱۰ تا ۱۵ سال آینده ادامه خواهد داشت.

@rain4all

واقعاً تا همین امروز فکر میکردم سروده »چو ایران نباشد تن من مباد« یکی از سروده های فردوسی است.

واقعاً چقدر تحریف؟

ببینم کی می‌تونه یه سروده زیبا با همین محتوا برای پارس بسازه؟

@rain4all

❗️💧شروع سال آبی جدید با کاهش ۵۰ درصدی ورودی آب به سدها!

🔺سال آبی ۱۴۰۴ با کاهش ۵۰ درصدی ورودی آب به سدها و نصف شدن بارش‌های کشور آغاز شد و ذخایر آبی نسبت به سال قبل ۲۴ درصد کاهش یافته است. خشکی پاییزه در ۲۱ استان هنوز ادامه دارد و بحران کم‌آبی در ایران شدیدتر از سال‌های گذشته است.
🔺به گزارش رکنا،  سال آبی ۱۴۰۴ با کاهش محسوس بارش‌ها و افت ورودی آب به سدهای کشور آغاز شده و کارشناسان هشدار می‌دهند که این وضعیت، جبران اثرات خشکسالی‌های گذشته را دشوار می‌کند.
🔺بر اساس گزارش شرکت مدیریت منابع آب ایران، در ۱۲ روز ابتدایی سال آبی جدید (از ابتدای مهر تا ۱۲ مهر ۱۴۰۴)، تنها ۳۴۰ میلیون مترمکعب آب وارد سدهای کشور شده که نسبت به ۶۸۰ میلیون مترمکعب ورودی در مدت مشابه سال گذشته، کاهش ۵۰ درصدی را نشان می‌دهد. هم‌زمان، ۸۳۰ میلیون مترمکعب آب از سدها رهاسازی شده که نسبت به ۱ میلیارد و ۲۳۰ میلیون مترمکعب سال قبل، کاهش ۳۳ درصدی دارد.
🔺در حال حاضر ذخایر آبی سدهای کشور ۱۸ میلیارد و ۱۸۰ میلیون مترمکعب برآورد می‌شود و فقط ۳۵ درصد ظرفیت مخازن پر است. این در حالی است که در روز دوازدهم مهرماه سال گذشته، ذخایر سدها ۲۳ میلیارد و ۹۷۰ میلیون مترمکعب بوده که نشان‌دهنده کاهش ۲۴ درصدی ذخایر نسبت به سال قبل است.
🔺همزمان با کاهش ورودی آب به سدها، بارش‌های پاییزی نیز به شدت کاهش یافته است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که در یازده روز ابتدایی مهرماه، میزان بارش کشور به ۱.۵ میلیمتر رسیده، در حالی که سال گذشته در همین بازه زمانی ۳ میلیمتر بارش ثبت شده بود. مقایسه با متوسط ۵۷ ساله که ۲ میلیمتر بوده نیز کاهش ۲۱ درصدی را نشان می‌دهد.
🔺پدیده خشکی پاییزه در سال جاری فراگیر است؛ به‌طوری که در ۲۱ استان کشور هنوز هیچ بارشی گزارش نشده و این وضعیت در طول نیم قرن اخیر بی‌سابقه تلقی می‌شود.
🔺این روند هشداردهنده، اهمیت مدیریت منابع آب و اتخاذ تدابیر فوری برای مقابله با بحران خشکسالی را بیش از پیش نمایان کرده است.

☔️ لینک این گزارش آب و هوایی:
@Iranianweather


@rain4all

پنجشنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۴ - 9 October 2025
@rain4all

⛈چرا باروری ابر در کشورهای زیادی مورد استفاده قرار نمی گیرد؟

۱. اثربخشی نامطمئن و نتایج غیرقطعی

مطالعات علمی نشان داده‌اند که اثر واقعی بارورسازی ابرها بر افزایش بارش بین ۵ تا ۱۵ درصد است و در برخی موارد حتی هیچ افزایشی مشاهده نمی‌شود.

شرایط جوی، نوع ابر، رطوبت، دما و جریان‌های هوا متغیرهای زیادی هستند که کنترل آن‌ها سخت است.

به همین دلیل، نتایج آزمایش‌ها تکرارپذیر و قطعی نیستند و کشورهای زیادی ترجیح می‌دهند به روش‌های مطمئن‌تری (مثل مدیریت منابع آب یا شیرین‌سازی آب دریا) تکیه کنند.

💸 ۲. هزینه‌بر بودن و بازده اقتصادی پایین

اجرای پروژه‌های بارورسازی ابرها نیاز به هواپیما، تجهیزات مخصوص پاشش مواد (مثل یدید نقره یا نمک)، و تیم‌های تخصصی هواشناسی دارد.

هزینه اجرای این برنامه‌ها نسبت به میزان آبی که در نهایت به‌دست می‌آید، در برخی مناطق مقرون‌به‌صرفه نیست.

در کشورهای در حال توسعه، تأمین بودجه و فناوری لازم مانع اصلی محسوب می‌شود.

☣️ ۳. نگرانی‌های زیست‌محیطی

در برخی پروژه‌ها از مواد شیمیایی مانند یدید نقره (AgI) استفاده می‌شود که اگرچه در مقادیر کم بی‌ضرر است، اما در مقیاس بزرگ می‌تواند خطرات تجمعی زیست‌محیطی داشته باشد.

نگرانی‌هایی درباره تأثیر بر کیفیت خاک، آب‌های سطحی و سلامت انسان و حیوانات وجود دارد.

🌍 ۴. تأثیرات منطقه‌ای و مسائل سیاسی

بارورسازی ابر در یک منطقه ممکن است باعث کاهش بارش در منطقه مجاور شود، چون ابرها پیش از رسیدن به آن مناطق تخلیه می‌شوند.
این مسئله می‌تواند اختلافات سیاسی بین کشورها یا استان‌ها را برانگیزد (مثلاً در خاورمیانه میان ایران، امارات و کشورهای همسایه).

🧪 ۵. محدودیت‌های علمی و فنی

برای موفقیت، ابر باید نوع خاصی (مثلاً ابر کومولوس دارای رطوبت کافی) باشد؛ در بسیاری از مناطق خشک، چنین ابری اصلاً وجود ندارد.

نیاز به پیش‌بینی دقیق لحظه‌ای شرایط جوی دارد، که در همه کشورها فناوری و داده‌های کافی برای آن وجود ندارد.

⚖️ ۶. مسائل اخلاقی و حقوقی

برخی دانشمندان و فعالان محیط زیست معتقدند دستکاری در فرآیندهای طبیعی بارش می‌تواند پیامدهای پیش‌بینی‌نشده‌ای داشته باشد.

در سطح بین‌المللی، هنوز چارچوب حقوقی مشخصی برای تعیین مسئولیت‌ها در صورت بروز پیامدهای ناخواسته وجود ندارد.
@rain4all

🌐چند کشور جهان به دلیل نتایج نامطمئن و هزینه‌های بالا، پروژه بارورسازی ابرها را متوقف کردند


🇺🇸 ایالات متحده آمریکا

دلیل ترک:

پس از چند دهه آزمایش در ایالت‌های کلرادو، تگزاس و کالیفرنیا، مشخص شد افزایش بارش بسیار اندک (کمتر از ۱۰٪) و گاهی حتی غیرقابل اثبات است.

هزینه بالا نسبت به نتایج به‌دست‌آمده.

مخالفت گروه‌های محیط زیستی به‌دلیل استفاده از یدید نقره و نگرانی از اثرات تجمعی آن.

نتیجه: بسیاری از ایالت‌ها از دهه ۱۹۹۰ به بعد پروژه‌ها را متوقف کردند، و تنها پروژه‌های تحقیقاتی کوچک باقی ماندند.

🇨🇦 کانادا

دلیل ترک:

در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ چند پروژه آزمایشی در آلبرتا و بریتیش کلمبیا انجام شد.

اثربخشی ثابت نشد و سازمان محیط زیست کانادا هشدار داد که پایش آلودگی ناشی از یدید نقره دشوار است.

نتیجه: پروژه‌های ملی لغو و فقط برخی شرکت‌های خصوصی کوچک ادامه دادند.

🇫🇷 فرانسه

دلیل ترک:

در دهه ۱۹۸۰ از بارورسازی برای کاهش تگرگ در مناطق کشاورزی استفاده شد.

اما پس از بررسی‌های علمی مشخص شد نتایج قابل اعتماد نیست و اثرگذاری آماری معناداری مشاهده نشد.

نتیجه: دولت فرانسه در دهه ۱۹۹۰ این پروژه‌ها را به‌طور کامل متوقف کرد.

🇮🇱 اسرائیل

دلیل ترک:

اسرائیل یکی از اولین کشورهایی بود که از دهه ۱۹۶۰ پروژه بارورسازی را اجرا کرد.

ولی در سال ۲۰۱۳، پژوهش‌های دانشگاه عبری اورشلیم نشان داد بارورسازی تأثیر قابل توجهی در افزایش بارش ندارد.

نتیجه: در سال ۲۰۱۳ رسماً اعلام شد که پروژه متوقف می‌شود و سرمایه‌ها به فناوری‌های شیرین‌سازی آب منتقل شدند.

🇮🇳 هند

دلیل ترک یا کاهش فعالیت:

هند در ایالت‌هایی مانند مهاراشترا و تامیل نادو پروژه‌های متعدد داشت.

اما به دلیل نتایج نامطمئن، سوءمدیریت بودجه و نبود ابرهای مناسب در فصل خشک، بسیاری از طرح‌ها از سال ۲۰۱۵ به بعد متوقف شدند.

🇦🇺 استرالیا

دلیل ترک:

در ایالت نیو ساوت ولز و تاسمانی آزمایش‌هایی از دهه ۱۹۵۰ انجام شد.

اما پس از چند دهه، هزینه بالا و نتایج غیرقابل پیش‌بینی باعث شد فقط پروژه‌های بسیار محدود در مناطق خاص ادامه یابد.

نتیجه: پروژه‌های ملی در دهه ۲۰۰۰ لغو شدند.

🇿🇦 آفریقای جنوبی

دلیل ترک:

پس از چند پروژه در دهه ۱۹۹۰، دولت گزارش داد که افزایش بارش ثابت نشده و هزینه‌ها توجیه اقتصادی ندارد.

همچنین، نگرانی از انتقال ناعادلانه بارش بین مناطق مطرح شد.

نتیجه: پروژه‌ها در دهه ۲۰۰۰ متوقف شدند.

جمع‌بندی دلایل مشترک ترک پروژه‌ها:

عامل توضیح

🌧 اثربخشی نامطمئن نتایج علمی ضعیف و غیرقابل تکرار
💰 هزینه زیاد نسبت هزینه به منفعت پایین
☣️ نگرانی زیست‌محیطی اثرات احتمالی مواد شیمیایی (مثل یدید نقره)
🌍 مسائل سیاسی انتقال بارش از منطقه‌ای به منطقه دیگر
🔬 جایگزین‌های بهتر استفاده از فناوری‌های کاراتر مثل شیرین‌سازی آب یا بازچرخانی
@rain4all

پاول دروف :

دارم ۴۱ ساله می‌شوم، اما حس جشن گرفتن ندارم.

نسل ما برای نجات اینترنت رایگانی که پدرانمان برای ما ساخته‌اند، وقت کم می‌آورد.

چیزی که زمانی نوید تبادل آزاد اطلاعات بود، به ابزار نهایی کنترل تبدیل می‌شود.

کشورهایی که زمانی آزاد بودند، اقدامات پادآرمان‌شهری مانند کارت‌های شناسایی دیجیتال (بریتانیا)، بررسی سن آنلاین (استرالیا) و اسکن گسترده پیام‌های خصوصی (اتحادیه اروپا) را معرفی می‌کنند.

آلمان هر کسی را که جرات انتقاد از مقامات را در اینترنت داشته باشد، آزار و اذیت می‌کند. بریتانیا هزاران نفر را به خاطر توییت‌هایشان زندانی می‌کند. فرانسه در حال بازجویی جنایی از رهبران فناوری است که از آزادی و حریم خصوصی دفاع می‌کنند.

جهانی تاریک و پادآرمان‌شهری به سرعت در حال نزدیک شدن است - در حالی که ما خواب هستیم. نسل ما در معرض خطر ثبت شدن در تاریخ به عنوان آخرین نسلی است که آزادی داشت - و اجازه داد آنها را از ما بگیرند.

به ما دروغ گفته شده است.

به ما بقبولانده شده که بزرگترین مبارزه نسل ما، نابودی هر آنچه اجدادمان برای ما به ارث گذاشته‌اند، است: سنت، حریم خصوصی، حاکمیت، بازار آزاد و آزادی بیان.

با خیانت به میراث اجدادمان، خود را در مسیر خودویرانگری قرار داده‌ایم - اخلاقی، فکری، اقتصادی و در نهایت بیولوژیکی.

بنابراین نه، من امروز جشن نمی‌گیرم. وقتم دارد تمام می‌شود. وقتمان دارد تمام می‌شود.