نابود سازی( امحا) 200 ترابایت داده در یک ثانیه !!Wipe عملی
برای محو امن داده طبقه بندی شده در دیتاسنتر های بزرگ

در دیسک‌های خودرمزنگار (Self-Encrypting Drive / SED) داده‌ها همیشه به صورت رمزنگاری‌شده ذخیره می‌شوند. با چیپی که روی دیسک وجود دارد داده ها رمز شده و کلید هم در آن چیپ است.
اما اصل قضیه به این صورت است:
۱. همه‌چیز به کلید رمزنگاری بستگی دارد
دیتای روی دیسک SED، نه به صورت ساده، بلکه با رمزنگاری الگوریتم symmetric (مثلاً AES-256) نگهداری می‌شود.
کلید رمزنگاری اصلی (Encryption Key) درون سخت‌افزار دیسک (در Crypto Processor داخلی) ذخیره شده و هرگز به بیرون فاش نمی‌شود.
۲. فرآیند پاک‌سازی سنتی در هارد معمولی
در هارد معمولی، باید کل سکتورها را با داده جدید overwrite کنید تا داده قبلی غیرقابل بازیابی شود. این عملیات ساعتها یا روزها زمان می‌برد، مخصوصاً برای ظرفیت‌های بالا.
۳. پاک‌سازی آنی در SED
در SED کافیست فقط کلید رمزنگاری قبلی بازنویسی یا نابود شود (مثلاً با یک کلید جدید جایگزین شود).
تمام داده‌های روی دیسک که با کلید قبلی رمزنگاری شده بودند، ناگهان و برای همیشه غیرقابل دسترسی می‌شوند؛ زیرا بدون داشتن کلید قبلی، تمام اطلاعات به صورت رمزی و غیرقابل بازیابی باقی می‌ماند.
این فرایند تنها چند میلی‌ثانیه تا چند ثانیه طول می‌کشد، چون نیاز به لمس فیزیکی همه سکتورها نیست—صرفاً یک عملیات سریع hard reset یا overwrite روی کلید رمزنگاری است.
۴. امنیت در سطح خیلی بالا
از نظر امنیت اطلاعات، چنین wipe‌ای مساوی با نابودی کامل فیزیکی دیسک است، زیرا رمزگشایی اطلاعات عملاً غیرممکن می‌شود.
حتی اگر یک مهاجم کل دیسک را کپی کند، بدون کلید اصلی هیچ راهی برای بازیابی داده‌ها ندارد.
جمع‌بندی
دلیل آنی بودن wipe در SED:
پاک‌سازی فوری به این دلیل شدنی است که نابودی فقط یک کلید رمزنگاری (که همه داده‌ها را پنهان کرده) بلافاصله باعث غیرقابل دسترس شدن کل فضای داده‌ای می‌شود.


**منظور از عملا غیر ممکن است ؛ یعنی با فناوریهای موجود تقریبا ناممکن است

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
www.roozbeh.academy

🟣عوامل فنی و فرهنگی در به‌کارگیری Splunk SOAR در SOC
🔆۱۰ سال تلاش برای جا انداختن Incident response خودکار در ایران


✍روزبه نوروزی


در سال‌های گذشته، یکی از چالش‌های اصلی تیم‌های SOC که برای خودکارسازی فرایندهای پاسخ به حادثه (Incident Response) با آنها درگیر بودم این بود که دسترسی اکانت‌ها و اعتبارات (Credentials) تجهیزات شبکه و امنیتی در اختیارشان قرار نمی‌گرفت. این مانع فنی-سازمانی عملاً اجازه نمی‌داد اسکریپت‌ها یا ربات‌های پاسخ خودکار، دقیقا اقدمات اصلاحی (Containment, Remediation) را به‌صورت امن و اتوماتیک اجرا کنند. اما امروز بسیاری از شرکت‌ها به لطف راه‌حل‌های SOAR (Security Orchestration, Automation and Response) به ویژه Splunk SOAR توانسته‌اند فرایندهای عملیات پس از کشف تهدید را به‌طور مؤثر اتومات کنند. در اینجا، مهم‌ترین عوامل فنی و فرهنگی این گذار را بررسی می‌کنم.

✅️ عوامل فنی

۱. درگاه متمرکز مدیریت اعتبار (Credential Vault)
🔸️ابزار SOARها مثل Splunk SOAR یک «گنجینه» امن برای ذخیره‌ و بازیابی خودکار نام‌کاربری/رمز عبور و توکن‌های API ارائه می‌کنند.
🔸️با استفاده از Vault، نیازی به اشتراک مستقیم اکانت شبکه با تیم SOC یا قرار دادن پسورد در اسکریپت نیست.
۲. کتابخانه گسترده Connector و API
🔸️اتصالات (Connectors) و Appهای آماده برای فایروال‌ها، سوئیچ‌ها، Endpoint Security و غیره
🔸️تبدیل هر فرمان CLI یا REST API به یک اکشن قابل فراخوانی در Playbook
۳. وجود Playbookهای قابل ویرایش و گراف‌محور
🔸️طراح گرافیکی (Visual Playbook Designer) که بدون کدنویسی سنگین اجازه مدل‌سازی چک‌لیست، تریگرها، شرایط و واکنش‌ها را می‌دهد.
🔸️امکان اشتراک Playbook در داخل سازمان و استفاده مجدد
۴. سیستم کنترل نسخه و تست خودکار
🔸️پیش از انتشار تغییرات، امکان تست Playbook روی دیتای شبیه‌سازی‌شده (Sandbox)
🔸️بازگشت به نسخه قبلی در صورت بروز خطا
۵. گزارش‌دهی و Audit Trail دقیق
🔸️ثبت تمامی اکشن‌های اتوماتیک و دستی با جزئیات زمان، کاربر و نتیجه
🔸️تسهیل اثبات رعایت مقررات (Compliance) و استانداردهای امنیتی
۶. معماری توزیع‌شده و مقیاس‌پذیر
🔸️ابزار SOAR می‌تواند در مدل‌های Active-Active یا Cluster پیاده شود تا با رشد حجم هشدارها (Alerts) پاسخگو بماند.

✅️ عوامل فرهنگی و سازمانی

۱. جلب اعتماد تیم‌های شبکه و زیرساخت
🔹️قبل‌تر بخش شبکه، با توهم «از دست رفتن کنترل» یا «خطر تغییرات خودکار»، اکانت‌ها را در اختیار SOC نمی‌گذاشت.
🔹️با معرفی «Vault» و «Role-Based Access Control»، دسترسی حداقلی و فقط برای اکشن‌های تعریف‌شده تضمین شد.
۲.اصول Least Privilege و Separation of Duty
🔹️تعریف نقش (Role) و مجوز دقیق (Permission) برای هر تیم
🔹️جلوگیری از دسترسی مستقیم به اکانت‌های کلیدی و تفکیک وظایف بین امنیت و شبکه
۳.فرهنگ همکاری و هم‌افزایی (Silo Breaking)
🔹️نشست‌های مشترک Security و Infrastructure برای شفاف‌سازی نیازها
🔹️تعریف استانداردهای API و Playbook مشترک
🔹️تأکید بر هدف مشترک «کاهش زمان پاسخ» (MTTR)
۴.حمایت مدیریت ارشد و پروژه‌های پایلوت (Proof-of-Concept)
🔹️اجرای پروژه‌های کوچک با زیرساخت آزمایشی
ارائه گزارش ROI از کاهش کار دستی و خطا تا جلب بودجه برای گسترش
۵.آموزش و افزایش مهارت تیم SOC
🔹️دوره‌های داخلی یا رسمی Splunk برای طراحی Playbook و نگهداری SOAR
🔹️مستندسازی فرایندها و استقرار فرهنگ DevSecOps
۶.پذیرش خطا و بهبود مستمر (Blameless Learning)
🔹️فرهنگ گزارش خطا بدون سرزنش
🔹️جلسات پس از حادثه (Post-Mortem) برای اصلاح Playbook و به‌روزرسانی مستمر


#تجربه
#درس_آموخته


#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
Www.Roozbeh.academy

معرفی و تحلیل ابزار امنیتی malwoverview

با رشد چشمگیر حملات سایبری و گسترش بدافزارها، تیم‌های پاسخگویی به رخداد (Incident Response) و شکار تهدیدات (Threat Hunting) بیش ‌از هر زمان دیگری نیازمند ابزارهایی هستند که بتوانند در کوتاه‌ترین زمان ممکن، اطلاعات جامعی را درباره فایل‌های مشکوک و نمونه‌های بدافزاری گردآوری و تحلیل کنند. یکی از ابزارهای مطرح در این حوزه malwoverview است که به خوبی توانسته خلأ موجود در جمع‌آوری سریع اطلاعات تهدید را برای تحلیل‌گران امنیتی پر کند.
سایتmalwoverview چیست؟
سایت malwoverview یک ابزار متن‌باز و مبتنی بر پایتون است که به عنوان یک پلتفرم پاسخ اولیه (first response) در حوزه شکار تهدید و تحلیل بدافزار عمل می‌کند. ویژگی منحصر به فرد این ابزار، تجمیع داده‌های تهدید از منابع معتبر و متنوع است که از جمله آن‌ها می‌توان به VirusTotal، Hybrid Analysis، URLHaus، Polyswarm، Malshare، AlienVault، Malpedia، Malware Bazaar، ThreatFox، Triage، InQuest، VxExchange و IPInfo اشاره کرد.
ابزار با دریافت نمونه فایل (یا هش) مورد نظر، به صورت خودکار درخواست‌هایی به این سرویس‌های اطلاعاتی ارسال کرده و گزارش‌های مربوط را جمع‌آوری و تجمیع می‌کند. چنین رویکردی کمک می‌کند تحلیل‌گران امنیتی خیلی سریع‌تر به دید جامعی درباره ماهیت تهدیدات دست پیدا کنند.
نقاط قوت و مزایا
تجمیع داده‌ها از منابع مختلف: شاید بزرگ‌ترین مزیت malwoverview گردآوری سریع و خودکار اطلاعات تهدید از طیف گسترده‌ای از سرویس‌های عمومی و خصوصی باشد. این امر، دقت و جامعیت گزارش‌ها را افزایش می‌دهد و کار تحلیل‌گران را ساده‌تر می‌کند.
پشتیبانی از تهدیدات اندرویدی: با افزایش سهم بدافزارهای موبایلی در حملات، قابلیت اسکن و تحلیل نمونه‌های اندرویدی نسبت به ویروس‌تو‌تال در malwoverview برجسته است.
کاربری ساده و قابل سفارشی‌سازی: ابزار کاملاً مبتنی بر خط فرمان (CLI) است و خروجی قابل اسکریپت‌نویسی دارد. این قابلیت باعث می‌شود malwoverview به آسانی در سناریوهای اتوماسیون (مثلاً در Playbookهای SOAR) و حتی SIEMهای اختصاصی قابل استفاده باشد.
کاربردها در محیط عملیاتی SOC
ابزارهایی مانند malwoverview در عملیات‌های واکنش سریع (first response) و همچنین مانیتورینگ پیوسته (continuous monitoring) در SOC بسیار حیاتی هستند. جمع‌آوری داده‌ی چندمنبعی (multi-source) باعث می‌شود که تیم دفاع، دیدی متقاطع نسبت به هر هش یا فایل مشکوک داشته باشد و حتی بتواند Indicatorهای مرتبط را در سایر لاگ‌ها و رویدادها جست‌وجو کند. بخش قابل توجهی از ارزش malwoverview در همین ساده‌سازی و تسریع فرآیند شناسایی است.


#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
Www.Roozbeh.academy


https://github.com/alexandreborges/malwoverview

معماری، اجزا و منطق Risk Scoring در Splunk UBA

ابزار Splunk UBA (User Behavior Analytics) به‌عنوان یک زیرسیستم مستقل از Splunk Enterprise Security، برای کشف تهدیدات پیشرفته مبتنی بر رفتار و تشخیص ناهنجاری (Anomaly Detection) طراحی شده است. این ماژول بر مبنای مکانیزم‌های تحلیل داده‌های بزرگ (Big Data) و یادگیری ماشین (ML) توسعه یافته و از یک معماری چندلایه بهره می‌برد.
۱. لایه جمع‌آوری و پردازش داده (Data Ingestion & Processing)
بخش UBA Connectorهای Splunk: دریافت داده از SPL، Syslog، فایل‌های خام، API، و اتصال بومی به Splunk Enterprise (طبق CIM).
بخش Normalize & Enrich: داده‌های خام در مرحله “Normalizing” و “Enrichment” به فرمت استاندارد UBA تبدیل، و با اطلاعات کاربری، دیوایس‌ها، آدرس‌های IP و شبکه غنی‌سازی می‌شوند.
بخش Data Lake: ذخیره داده‌ها در دیتابیس NoSQL (معمولاً HBase روی Hadoop)، با امکان پردازش موازی حجیم.
۲. لایه مدل‌سازی و تحلیل (Analytics & Modeling Layer)
بخش Model Runner Engine: موتور اختصاصی اجرای مدل‌های یادگیری ماشین روی داده‌های جمع‌آوری‌شده.
مدل‌های تحلیلی (Analytics Models): ده‌ها مدل، شامل:
Account Anomaly Models:
شناسایی Login مشکوک، دسترسی‌های غیرمعمول، Brute Force.
Endpoint/Host Models:
کشف Process مشکوک، Lateral Movement.
Data Exfiltration Models:
تشخیص جابه‌جایی/خروج داده حساس.
Network Models:
مثل DGA Detection، ارتباط غیرعادی Peerها.
هر مدل، خروجی‌ای به نام Anomaly Event تولید می‌کند با توصیف، شدت، timestamp و لینک به داده خام.
۳. لایه امتیازدهی و تجمیع (Risk Scoring & Aggregation)
Anomaly Correlator:
مدام رفتارها را رصد می‌کند؛ هر ناهنجاری یک امتیاز ریسک پایه دارد (Base Risk Score) که بسته به حساسیت مدل و نوع داده (مثلاً لاگین از کشور ناآشنا شدیدتر است).
Aggregation Rule Sets:
اگر در یک بازه زمانی مشخص، چند ناهنجاری باهم رخ دهند (مثلاً Escalation، Data Access، Lateral Movement)، امتیازها تجمیع می‌شوند و وزن بیشتری می‌گیرند.
Entity Risk Score:
برای هر User/Asset یک متغیر به‌روزشونده وجود دارد که مجموع نمرات ریسک را نگه می‌دارد (Entity-based, Contextual).
۴. لایه شناسایی تهدید (Threat Detection & Threat Packaging)
Threat Package Builder:
پس از عبور یک Entity از آستانه ریسک (Risk Threshold)، چندین ناهنجاری مرتبط را “بسته‌بندی” و به شکل یک Threat Object بامحتوای کامل (تاریخچه، مسیر، جزئیات فنی) به ماژول SIEM ارسال می‌کند.
نمایش در UI: داشبورد جامع، تایم‌لاین رفتار کاربر/سیستم، گراف روابط (Entity Graph)، و امکان Pivoting روی داده خام.
۵. یکپارچگی با اکوسیستم و واکنش
ارسال هشدارها به Splunk ES
یک API Integration برای اتصال به SOAR و واکنش خودکار
وFeedback Loop برای تریاژ و ارتقای صحت مدل‌های ML

مزیت فنی رویکرد UBA
ریاضیات امتیازدهی ریسک بر پایه تجمیع وزن‌دار است:
Risk Score = Σ(Anomaly Score × Model Weight) × Contextual Modifier
توجیه‌پذیری هشدارها توسط “توالی‌نگاری تهدید” (Threat Timeline) برای تیم SOC
کاهش هشدارهای کاذب بواسطه Thresholdهای چندلایه، مدل Correlation، و وزن‌دهی پویا

در نتیجه، Splunk UBA با تحلیل لایه به لایه ناهنجاری‌ها، مدل‌سازی پویا و Scoring هدفمند، تهدیدهای منتج از رفتار ترکیبی را کشف و عمیقاً Contextual می‌کند؛ در حالی که نقاط قوت و ضعف هر لایه به‌صورت ماژولار قابل پایش و بهینه‌سازی است.


#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

یک نکته کلیدی و تاثیرگذار درباره پیاده‌سازی SOAR اسپلانک

«کیفیت و استانداردسازی داده‌های ورودی» (Input Data Quality & Standardization) اهمیت حیاتی دارد.

چرا این نکته مهم‌ترین است؟

۱.ابزار SOAR بدون داده درست، کور است:
دریافت Eventهای بی‌کیفیت، ناقص یا غیرهمسان (مثلاً Syslog خام یا Logهای بدون ساختار درست Splunk CIM)، باعث می‌شود Playbookها یا به‌درستی تریگر نشوند، یا اکشن‌ها خطا دهند و اتوماسیون به هشدارهای اشتباه پاسخ‌ دهد. اسپلانک SOAR کاملاً روی هشدارهای SIEM (ES، UBA و…)، داده Assetها، Alert Enrichment و تسک‌های بعدی وابسته است.
۲.تنوع ساختار لاگ و وقایع:
در محیط‌هایی با محصولات متنوع امنیتی (Firewall، EDR، XDR، فروشنده‌های مختلف)، تفاوت در فرمت/کلیدهای داده یک چالش دائمی است. Playbookها بر اساس الگوهای داده طراحی می‌شوند؛ اگر ورودی استاندارد نباشد، کل عملیات مختل می‌شود.
۳.کد و منطق Playbook وابسته به Consistency:
حتی یک اختلاف کوچک در نام فیلد (source_ip vs src_ip)، باعث می‌شود بخش قابل توجهی از اتوماسیون عمل نکند.
۴.توسعه پایدار، مانیتورینگ و بهینه‌سازی:
اگر داده‌های ورودی درست Tag، Label و دسته‌بندی نشده باشند، گزارش‌گیری، Root Cause Analysis، و حتی آموزش Analystها دچار مشکل می‌شود.

راهکار عملی
قبل از هر چیز، روی CIM (Common Information Model) Splunk، صحت‌سنجی و فیلتر لاگ‌ها وقت بگذارید. اگر لازم شد، حتی تیمی برای Mapping و Refine کردن جریان عبوری داده ایجاد کنید. با این کار، Playbookهایت واقعا با هر Event جدید، پیش‌بینی‌پذیر و قابل اطمینان اجرا خواهند شد.
خلاصه:
اگر فقط یک درس مهم بخواهم بگم:
‌‌"اگر داده ورودی تمیز، کامل و استاندارد نباشد، اسپلانک SOAR هر چقدر هم پیشرفته باشد، عملاً کارایی خودش را از دست می‌دهد."


#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

و Kali GPT ....

۱.این ابزار یک افزودنی مبتکرانه به توزیع لینوکسی Kali است که با استفاده از قدرت هوش مصنوعی (مدل زبان بزرگ) به هکرها، پنتسترها و تحلیل‌گران امنیت سایبری کمک می‌کند تا ارتباط با ابزارها را ساده، آموزش ببینند و سریع‌تر به هدف برسند. برخلاف صرفاً نصب ابزار، حالا می‌توان دستورات و اسکریپت‌های لازم، توضیحات، پارامترهای کاربردی و حتی نمونه‌کد را مستقیماً از طریق چت دریافت کرد.

۲. کاربردها و مزایای ملموس:

تولید سریع دستورات: کافیست هدف خود را مطرح کنید («چطور با nmap scan کنم؟»)، Kali GPT توضیح و دستور کامل را می‌دهد. برای مبتدی‌ها فوق‌العاده است و حتی افراد حرفه‌ای را از جستجو در داکیومنت، خلاص می‌کند.
اکسپلویت و راهنمایی مرحله به مرحله: به‌جای جستجو در صفحات اینترنت، Kali GPT مرحله‌های نفوذ یا تست نفوذ را با جزییات ارائه داده و خط فرمان مناسب هر ابزار را تولید می‌کند.
یادگیری و آموزش در لحظه: می‌توانید نحوه عملکرد هر ابزار امنیتی را سوال کنید یا کاربردش را بخواهید. پاسخ‌ها به زبان ساده و همراه مثال است.
کاهش خطای انسانی: با دریافت دستورات شخصی‌سازی‌شده، احتمال اشتباه در سوئیچ‌ها یا سینتکس کاهش می‌یابد.
یافتن سریع آسیب‌پذیری/بای‌پس: برخی فرامین پیچیده یا «ترکیبی» را که یادآوری‌شان سخت است، می‌توان به کمک هوش مصنوعی، با یک پرسش درست و آماده دریافت کرد.

۳. محدودیت‌ها و چالش‌های فعلی:

نمی‌تواند جای تجربه را بگیرد. در نهایت تحلیل و قضاوت انسانی حیاتی است؛ کالی GPT صرفاً ابزار کمکی است.
بروزرسانی دیتا: میزان به‌روزبودن مدل و اطلاعات ابزارها نقش کلیدی در کارایی دارد. اگر دیتای مدل قدیمی باشد، خروجی آن هم به‌روز نیست.
مسائل امنیت داده: اگرچه در خود کالی اجرا می‌شود اما همیشه باید مراقب بود چه چیزی به مدل داده می‌شود.

۴. برای چه کسانی واقعاً مفیده؟

مبتدی‌ها: دیگر نیاز به حفظ کلی دستور و پارامتر ندارند؛ فقط سوال و هدف را وارد می‌کنند.
پنتسترهای حرفه‌ای: فرایند کار سریع‌تر و تمیزتر؛ می‌تواند مثل یک helper همیشه در دسترس باشد.
آموزش‌دهنده‌ها و مربیان امنیت: در ارائه مثال‌ها و توضیح مفاهیم کاربردی و به زبان ساده، یک کمک آموزشی پرقدرت محسوب می‌شود.

جمع‌بندی و ارزش افزوده واقعی برای شما:

این Kali GPT دقیقاً همان “دستیار هوشمندی” است که سرعت یادگیری و اجرای تست‌های امنیتی را افزایش می‌دهد. شما دیگر وقت خود را صرف جستجو در داکیومنت نمی‌کنید، بلکه تمرکز شما روی تحلیل واقعی و کشف آسیب‌پذیری خواهد بود.
مهم‌تر این‌که این ابزار هم برای یادگیری و هم پروژه‌های واقعی استفاده می‌شود و جایگاه Kali را در دنیای پنتست به عصر AI ارتقا می‌دهد.

اگر دانش فنیِ پایه را داشته باشی، عملاً Kali GPT باعث می‌شه راحت‌تر و سریع‌تر ایده‌ات رو عملی کنی و آخر هر کار هم یک لایه‌ی توضیح و Learning برات باقی می‌گذاره


#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

https://cybersecuritynews.com/kali-gpt/#google_vignette

دوستان شبکه تون رو سگمنت کنید !!

امروز باز جایی رو IR داشتیم و چه راحت هکر Lateral move کرده بود.

موضوع بحث گروه کلاسی CISSP: عملیات DRAGONCLONE؛ سوءاستفاده از امضای دیجیتال Wondershare برای تحویل بدافزار VELETRIX

✍️روزبه نوروزی

به‌عنوان یه متخصص SOC و تحلیل بدافزار در تدریس CISSP فصل عملیات امنیت، همیشه دنبال نکات فنی جدیدم که هم خودم رو به چالش بکشه و هم شاگردام رو تو کلاس‌های آموزشی هیجان‌زده کنه. تازگی‌ها مقاله‌ای از Seqrite Labs درباره کمپین “Operation DRAGONCLONE” خوندم که یه تکنیک فوق‌العاده مخفیانه رو معرفی کرده: سوءاستفاده از DLL Sideloading با استفاده از امضای دیجیتال معتبر Wondershare برای تحویل بدافزار VELETRIX. این تکنیک نه‌تنها پیچیده‌ست، بلکه نشون می‌ده چطور مهاجمان از اعتماد سیستم‌های امنیتی به فایل‌های امضا‌شده سوءاستفاده می‌کنند.

توی این کمپین، که صنعت مخابرات چین (به‌ویژه China Mobile Tietong) رو هدف گرفته، مهاجمان از یه فایل ZIP مخرب ZIP استفاده کردن. داخل این ZIP، یه فایل اجرایی شناخته میشه به نام “2025 China Mobile Tietong Internal Training Program” وجود داره که در واقع نسخه‌ای تغییرنام‌یافته از drstat.exe (متعلق به نرم‌افزار Wondershare RepairIt) با امضای دیجیتال معتبره. این فایل وقتی اجرا می‌شه، به‌جای DLL قانونی، یه DLL مخرب به اسم drstat.dll رو لود می‌کنه که حاوی بدافزار VELETRIXاست. این بدافزار 64 بیتی، با توابعی مثل dr_data_stop، می‌تونه داده جمع‌آوری کنه یا به سرور C2 متصل بشه و به مرحله بعدی حمله، یعنی VShell، بره.

چیز جذابی که برام هست ، استفاده از امضای دیجیتال Wondershare برای فریب سیستم‌های امنیتیه. چون فایل اجرایی امضا معتبر داره، آنتی‌ویروس‌ها و حتی EDRهای سنتی ممکنه بهش اعتماد کنن. مهاجمان با تغییر نام فایل (مثل “Registration-link.exe”) و جاسازی DLL مخرب، بدون دستکاری امضا، بدافزار رو اجرا می‌کنند. این یعنی تشخیصش با روش‌های مبتنی بر امضا تقریباً غیرممکنه! نکته جالب دیگه، استفاده از گواهی دیجیتال "Shenzhen Thunder Networking Technologies Ltd"هست که قبلاً تو حملات چینی دیده شده.

برای شناسایی این تهدید، باید سراغ تحلیل رفتاری بریم. ابزارهای EDR و XDR مثل ترند میکرو می‌تونن لود DLLهای غیرمنتظره رو رصد کنند. تنظیم Sysmon برای لاگ کردن رویدادهای لود DLL (Event ID 7) هم خیلی کمک‌کننده‌ست. مثلاً می‌تونیم با این تنظیم، لود drstat.dll رو بررسی کنیم:


<ImageLoad onmatch="include">
<ImageLoaded condition="contains">drstat.dll</ImageLoaded>
</ImageLoad>

تحلیل حافظه با Volatility برای بررسی ناهنجاری‌های VAD و مانیتورینگ ترافیک شبکه برای تشخیص ارتباطات مشکوک هم ضروریه. این تکنیک به ما یادآوری می‌کنه که حتی فایل‌های امضا‌شده هم می‌تونن مخرب باشن، و باید رفتارشون رو عمیق‌تر تحلیل کنیم.

برای شاگردام این سوال رو مطرح کردم: اگه یه فایل امضا‌شده از Wondershare رفتار مشکوک نشون بده، چطور تحقیق می‌کنید؟ این سوال اونا رو به سمت Memory Forensics و Threat Hunting می‌بره. این کمپین، که احتمالاً کار گروه‌های APT چینی مثل APT41ه، نشون می‌ده تهدیدات مدرن چطور از ابزارهای قانونی برای حملات هدفمند استفاده می‌کنن.

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

https://www.seqrite.com/blog/operation-dragonclone-chinese-telecom-veletrix-vshell-malware/

اسپلانک را به روز کنید

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

https://cybersecuritynews.com/splunk-enterprise-xss-vulnerability/

ماشالله به دوستان که خسته نمیشن از بازتولید یک نسل خاص از SIEM

بازم یه SIEM جدید به محصولات بومی اضافه شد تا بتونیم به تعداد SIEM های جهانی نمونه وطنی داشته باشیم .
دریغ از توانمندی مورد نیاز.

ما هیچ ما نگاه

درفت مستند NIST برای حریم شخصی

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

سلسله ارائه هایی در زیرمجموعه وزارت نفت داشتم که به آینده IT و OT ؛ امنیت و هوش مصنوعی پرداختم
مقاله زیر یکی از ابعادی است که در اون ارائه اشاره کردم


✍️روزبه نوروزی CISSP, PMP, ECSA,CEH,ISO 27001 LA,COBIT5,MCSA

🌀بدافزار کوانتومی: تهدیدی که تنها در غیاب ناظر، وجود دارد

مقدمه: رقص سایه‌ها در دنیای دیجیتال و فلسفه

در دنیای عجیب و شگفت‌انگیز فیزیک کوانتوم، اصلی وجود دارد که همواره ذهن فلاسفه و دانشمندان را به خود مشغول کرده است: اثر مشاهده‌گر (Observer Effect). این اصل، که به شکلی با اصل عدم قطعیت هایزنبرگ گره خورده، به ما می‌گوید که عمل ساده‌ی مشاهده یا اندازه‌گیری یک سیستم کوانتومی، ذاتاً حالت آن سیستم را تغییر می‌دهد. یک ذره تا زمانی که مشاهده نشده، می‌تواند در چندین حالت به طور همزمان وجود داشته باشد (برهم‌نهی کوانتومی)، اما به محض اینکه نگاه کنجکاو ما به آن می‌افتد، مجبور به انتخاب یک حالت مشخص می‌شود.

برای سال‌ها، من این مفهوم را صرفاً یک شگفتی در مقیاس زیراتمی می‌دانستم. اما امروز، در مقام یک پژوهشگر امنیت سایبری، به این فکر می‌کنم که آیا این اصل مرموز، یک همزاد دیجیتال در تاریک‌ترین کوچه‌های دنیای مجازی ندارد؟

این مقاله، کاوشی است در یک ایده که در ابتدا ممکن است علمی-تخیلی به نظر برسد، اما ریشه‌های آن عمیقاً در واقعیت‌های امروز ما تنیده شده است: چه می‌شود اگر بدافزارها بتوانند مانند ذرات کوانتومی رفتار کنند و تنها زمانی ماهیت واقعی و مخرب خود را آشکار سازند که هیچ‌کس، به‌خصوص یک تحلیلگر امنیتی، در حال تماشای آن‌ها نباشد؟

وضعیت موجود: بدافزارهای ضدتحلیل، پیش‌درآمدی بر یک پارادایم جدید

ایده‌ی بدافزاری که از مشاهده فراری است، کاملاً جدید نیست. ما سال‌هاست که با خانواده‌ای از تهدیدها به نام بدافزارهای ضدتحلیل (Anti-Analysis) دست‌وپنجه نرم می‌کنیم ( رجوع شود به کتاب EvasiveMalware که در گروه تلگرام روزبه خواندیم ) . این بدافزارها مجهز به مجموعه‌ای از ترفندها هستند تا از شناسایی شدن توسط ابزارهای تحلیلگران امنیتی بگریزند. این تکنیک‌ها اولین گام‌ها در مسیر تحقق “بدافزار کوانتومی” هستند:

ضد دیباگینگ (Anti-Debugging): بدافزار به طور مداوم بررسی می‌کند که آیا یک دیباگر (Debugger) به فرآیند آن متصل شده است یا خیر. با استفاده از توابعی مانند IsDebuggerPresent() در ویندوز یا بررسی وقفه‌های نرم‌افزاری، بدافزار می‌تواند حضور تحلیلگر را حس کرده و بلافاصله اجرای خود را متوقف کند یا یک مسیر اجرایی بی‌خطر را در پیش بگیرد.

ضد ماشین مجازی (Anti-VM): سندباکس‌ها (Sandbox) و ماشین‌های مجازی، زمین بازی اصلی تحلیلگران هستند. بدافزارهای پیشرفته با بررسی مشخصات سخت‌افزاری (مانند شناسه‌های MAC مربوط به VMware یا VirtualBox)، فایل‌های سیستمی خاص یا کلیدهای رجیستری که حضور یک محیط مجازی را لو می‌دهند، از اجرا در این محیط‌ها خودداری می‌کنند.

بررسی‌های زمانی و ترفندهای تأخیر (Timing Checks & Sleep Tricks): این یکی از هوشمندانه‌ترین روش‌هاست. اجرای کد در یک محیط شبیه‌سازی‌شده معمولاً کندتر از سخت‌افزار واقعی است. بدافزار می‌تواند زمان اجرای یک ....



ادامه مقاله در پستهای آینده

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
Www.Roozbeh.academy

👆👆👆بخش دوم از مقاله فوق


قطعه کد مشخص را اندازه‌گیری کند و اگر این زمان از حد معینی بیشتر بود، نتیجه می‌گیرد که تحت نظارت است. علاوه بر این، برخی بدافزارها با استفاده از یک “بمب منطقی” (Logic Bomb)، برای روزها یا هفته‌ها غیرفعال می‌مانند. از آنجایی که سندباکس‌ها معمولاً برای چند دقیقه یک فایل را تحلیل می‌کنند، این بدافزارها به سادگی از زیر دست آن‌ها فرار می‌کنند و تنها زمانی فعال می‌شوند که سیستم به حال خود رها شده باشد.

این تکنیک‌ها نشان می‌دهند که مهاجمان از قبل به این نتیجه رسیده‌اند که “عدم مشاهده” یک مزیت استراتژیک است. اما تمام این روش‌ها، واکنشی هستند. آن‌ها در برابر حضور یک تحلیلگر واکنش نشان می‌دهند.
سوال بزرگ‌تر این است: آیا می‌توان این معادله را معکوس کرد؟

جهش کوانتومی: بدافزاری که تنها با “عدم مشاهده” فعال می‌شود

بیایید پا را یک قدم فراتر بگذاریم. تصور کنید بدافزاری طراحی شود که منطق آن برعکس است: این بدافزار به طور پیش‌فرض غیرفعال و بی‌خطر است و تنها در صورتی که به یقین برسد که تحت هیچ‌گونه نظارتی قرار ندارد، ماشه‌ی فعالیت مخرب خود را می‌کشد. این دیگر یک فرار ساده از سندباکس نیست؛ این یک تغییر ماهیت بر اساس سطح توجه است.

چگونه چنین چیزی ممکن است؟

ماشه بر اساس رفتار کاربر (User Behavior Triggers): بدافزار می‌تواند برای مدتی طولانی در پس‌زمینه به جمع‌آوری داده‌های مربوط به رفتار کاربر بپردازد. الگوهای تایپ کردن، حرکات موس، نرم‌افزارهای پراستفاده، ساعات فعالیت و استراحت. یک تحلیلگر امنیتی الگوهای رفتاری کاملاً متفاوتی نسبت به یک کارمند معمولی دارد. تحلیلگر ممکن است ساعت‌ها بدون حرکت موس به یک پنجره کد اسمبلی خیره شود یا چندین ابزار تحلیل شبکه را همزمان اجرا کند. بدافزار با یادگیری الگوی “طبیعی” کاربر هدف، تنها زمانی فعال می‌شود که آن الگو برای مدتی طولانی و بدون وقفه تکرار شود؛ یعنی زمانی که مطمئن است سیستم در حالت استفاده روزمره قرار دارد، نه تحلیل.

ماشه بر اساس حسگرهای بیومتریک (Biometric Sensing Triggers): با فراگیر شدن حسگرهای اثر انگشت، دوربین‌های تشخیص چهره و میکروفون‌ها در دستگاه‌های امروزی، بُعد جدیدی از تهدیدات ظهور می‌کند. آیا یک بدافزار می‌تواند از طریق وب‌کم، حضور فیزیکی کاربر را تشخیص دهد اما با تحلیل صدای محیط (مثلاً سکوت مطلق یا صدای فن کامپیوتر) نتیجه بگیرد که کاربر پای سیستم نیست و این بهترین زمان برای حمله است؟ یا حتی فراتر از آن، با تحلیل نبض نوری بازتاب‌شده از صورت کاربر، سطح استرس او را بسنجد و در آرام‌ترین لحظات، حمله را آغاز کند؟

اینجاست که مرز بین امنیت سایبری و فیزیولوژی انسان شروع به محو شدن می‌کند.

آینده تحلیل بدافزار: هوش مصنوعی و نبرد با سایه‌ها

اگر بدافزارها بتوانند به چنین سطحی از آگاهی محیطی دست یابند، ما تحلیلگران نیز باید ابزارهای خود را تکامل دهیم. نبرد آینده، نبردی بر سر “توجه” خواهد بود.

تصور کنید بدافزاری طراحی شده که می‌تواند حالت‌های شناختی تحلیلگر را حس کند. این دیگر داستان علمی-تخیلی نیست. با ورود حسگرهای EEG (نوار مغزی) پوشیدنی یا دوربین‌های پیشرفته‌ی ردیابی چشم (Eye-Tracking) به محیط‌های کاری، این سناریو به واقعیت نزدیک‌تر می‌شود. بدافزار می‌تواند تشخیص دهد که آیا نگاه تحلیلگر برای مدتی طولانی بر روی پنجره‌ی دیباگر متمرکز شده یا اینکه آیا امواج مغزی او نشان‌دهنده‌ی تمرکز عمیق است یا حواس‌پرتی. در چنین شرایطی، بدافزار می‌تواند تا زمانی که تحلیلگر خسته، ناامید یا حواس‌پرت نشده، در حالت خفته باقی بماند.

در این آینده، هوش مصنوعی نقش دوگانه‌ای خواهد داشت: هم در خدمت مهاجمان برای ساخت بدافزارهای هوشمندتر و هم در خدمت مدافعان برای ساخت سندباکس‌هایی که دیگر یک محیط ایزوله و مرده نیستند، بلکه یک شبیه‌ساز کامل از رفتار انسان هستند. این سندباکس‌های نسل بعد، با استفاده از AI، الگوهای انسانی را تقلید می‌کنند، وب‌گردی می‌کنند، ایمیل می‌نویسند و حتی اشتباهات تایپی دارند تا بدافزار “کوانتومی” را فریب دهند و متقاعدش کنند که در یک محیط واقعی و بدون ناظر قرار دارد.

چالشی نو برای شکارچیان تهدید: چگونه چیزی را شکار کنیم که از دیده شدن می‌گریزد؟

این پارادایم جدید، شکار تهدید (Threat Hunting) مدرن را با یک چالش فلسفی و عملی مواجه می‌کند. ما همیشه به دنبال “نشانه” بوده‌ایم: یک فرآیند مشکوک، یک ترافیک شبکه غیرعادی، یک فایل ناشناخته. اما اگر بدافزار آینده هیچ نشانه‌ای از خود بروز ندهد تا زمانی که ما دست از جستجو برنداریم، رویکرد ما باید چگونه تغییر کند؟.......



ادامه در پست بعد👇👇👇

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
Www.Roozbeh.academy

👆👆👆ادامه از پست قبل

این مانند معمای گربه شرودینگر در امنیت سایبری است: تا زمانی که جعبه (سیستم) را برای تحلیل باز نکنیم، نمی‌دانیم که آیا بدافزار (گربه) زنده (فعال) است یا مرده (غیرفعال). اما خود عمل باز کردن جعبه، نتیجه را تعیین می‌کند.

شکارچیان تهدید آینده باید به “بازیگر” تبدیل شوند. تحلیل باید به صورت پنهانی و غیرمستقیم صورت گیرد. شاید به جای تحلیل مستقیم یک سیستم، مجبور شویم از طریق تحلیل عوارض جانبی (Side-Channel Analysis) مانند الگوی مصرف برق پردازنده یا تشعشعات الکترومغناطیسی آن، به فعالیت‌های داخلی‌اش پی ببریم. رویکرد ما باید از یک جستجوی فعال به یک نظارت منفعل و هوشمند تغییر کند.!!!

در نهایت، ایده “بدافزار کوانتومی” یک تلنگر است. تلنگری به ما برای اینکه به یاد داشته باشیم دشمنان ما نیز در حال تکامل هستند و از هر مفهومی، حتی از دل فیزیک نظری، برای پیشبرد اهداف خود الهام می‌گیرند. نبرد آینده در امنیت سایبری، نه تنها نبردی بر سر کدها و الگوریتم‌ها، بلکه نبردی بر سر ادراک، توجه و خودآگاهی خواهد بود. و در این نبرد، تنها آن‌هایی پیروز خواهند شد که بتوانند سایه‌ها را حتی زمانی که در تاریکی مطلق پنهان شده‌اند، ببینند.


#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
Www.Roozbeh.academy

شنود در اندروید های مدرن
خطری برای App های بانکی و حساس


راه‌حل ارائه شده توسط nviso در لینک زیر ، یک تکنیک خلاقانه است که به جای تلاش برای فریب دادن اپلیکیشن یا سیستم‌عامل، یکی از اجزای اصلی و پایه‌ای خود سیستم‌عامل اندروید را دستکاری می‌کند تا ترافیک را به سادگی قابل شنود کند.

بخش اول: مشکل کجاست؟ چرا روش‌های قدیمی دیگر کار نمی‌کنند؟

برای درک اهمیت این روش جدید، باید ابتدا با مشکل آشنا شویم:

    روش استاندارد (و قدیمی): برای شنود ترافیک HTTPS، ابزارهایی مانند Burp Suite یا mitmproxy از یک حمله “مرد میانی” (Man-in-the-Middle) استفاده می‌کنند. برای این کار، شما باید یک گواهینامه دیجیتال (CA Certificate) مربوط به ابزار خود را روی دستگاه اندروید نصب کنید.
    محدودیت‌های اندروید مدرن: از اندروید ۷ (Nougat) به بعد، سیستم‌عامل به طور پیش‌فرض دیگر به گواهینامه‎‌هایی که توسط کاربر نصب شده‌اند، اعتماد نمی‌کند. این یعنی اپلیکیشن‌ها فقط گواهینامه‌های موجود در “خزانه گواهینامه‌های سیستمی” (system′s trust storesystem′s trust store) را معتبر می‌دانند.
   انجام  Certificate Pinning: بسیاری از اپلیکیشن‌های امن (مانند اپ‌های بانکی) یک قدم فراتر می‌روند و از تکنیکی به نام “پین کردن گواهینامه” (Certificate PinningCertificate Pinning) استفاده می‌کنند. در این روش، اپلیکیشن فقط و فقط گواهینامه خاص سرور خودش را قبول می‌کند و هر گواهینامه دیگری (حتی اگر در سیستم معتبر باشد) را رد می‌کند.
    راه حل‌های موجود (و مشکلاتشان): راه حل رایج برای دور زدن این محدودیت‌ها، روت کردن دستگاه و قرار دادن گواهینامه ابزار شنود در خزانه سیستمی است. اما این کار هم همیشه جواب نمی‌دهد و ابزارهایی مانند Frida برای غیرفعال کردن Certificate Pinning در لحظه اجرا (runtime) نیاز است که پیچیدگی‌های خاص خود را دارد.

    نتیجه: شنود ترافیک در اندروید مدرن به یک بازی موش و گربه پیچیده تبدیل شده است.

بخش دوم: تکنولوژی‌های کلیدی در روش جدید nviso

روش nviso بر پایه درک عمیق دو جزء اصلی از معماری مدرن اندروید استوار است:
۱. این Project Mainline (یا Google Play System Updates)

    یک ابتکار از سوی گوگل برای ماژولار کردن سیستم‌عامل اندروید. به جای اینکه برای آپدیت یک جزء حیاتی (مثل کتابخانه امنیتی یا کدک‌های رسانه) منتظر یک آپدیت کامل سیستم‌عامل (OTA) از سوی سازنده گوشی (مثل سامسونگ) بمانیم، گوگل می‌تواند این ماژول‌ها را مستقیماً از طریق Google Play به‌روزرسانی کند.
    چرا مهم است؟ این ماژول‌ها در قالب فایل‌هایی با فرمتAPEX (Android Pony EXpress) ارائه می‌شوند. این فایل‌ها در واقع بسته‌هایی حاوی فایل‌های سیستمی هستند که در زمان بوت شدن دستگاه، در یک مسیر خاص mount می‌شوند.

۲. بحث Conscrypt

     کتابخانه پیش‌فرض و اصلی اندروید برای مدیریت ارتباطات امن TLS/SSL (همان S در HTTPS) است. وقتی یک اپلیکیشن می‌خواهد یک اتصال امن برقرار کند، در پشت صحنه از ConscryptConscrypt استفاده می‌کند.
    چرا مهم است؟ ConscryptConscrypt مسئول بررسی و تایید اعتبار گواهینامه‌هاست. این کتابخانه خودش یک ماژول Mainline است، یعنی در یک فایل com.google.android.conscrypt.apex قرار دارد و توسط گوگل آپدیت می‌شود.

بخش سوم: روش خلاقانه nviso برای حل مشکل

ایده اصلی محققان nviso بسیار هوشمندانه است:

    “اگر ConscryptConscrypt مسئول اعتماد کردن به گواهینامه‌هاست و خودش یک ماژول قابل تعویض است، چرا خودِ ConscryptConscrypt را طوری دستکاری نکنیم که به گواهینامه ما ذاتاً اعتماد کند؟”

مراحل انجام این کار به شرح زیر است:

    استخراج ماژول: ابتدا فایل com.google.android.conscrypt.apex را از یک دستگاه روت شده یا شبیه‌ساز اندروید استخراج می‌کنند.
    باز کردن بسته APEX: این فایل را باز می‌کنند. درون آن یک فایل ایمیج به نام apex_payload.img وجود دارد که حاوی فایل‌های اصلی ماژول است.
    یافتن خزانه اعتماد: درون این ایمیج، به دنبال فایل خزانه گواهینامه‌های سیستمی می‌گردند. این فایل معمولاً cacerts نام دارد و شامل تمام گواهینامه‌های ریشه (Root CAs) است که اندروید به آن‌ها اعتماد دارد.
    تزریق گواهینامه مخرب: گواهینامه ابزار شنود (مثلاً Burp Suite) را به این فایل cacerts اضافه می‌کنند.
    بسته‌بندی و امضای مجدد: ماژول دستکاری شده را دوباره به فرمت APEX بسته‌بندی کرده و با کلیدهای شخصی خودشان امضا می‌کنند. این مرحله بسیار کلیدی است، زیرا سیستم‌عامل فایل‌های APEX بدون امضا را قبول نمی‌کند.

قسمت دوم در پست بعد 👇👇👇

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

ادامه از پست قبل

شنود در اندروید

جایگزینی ماژول: در یک دستگاه روت شده، فایل APEX اصلی را با نسخه دستکاری شده خود جایگزین می‌کنند.
راه‌اندازی مجدد: پس از ریبوت کردن دستگاه، اندروید ماژول ConscryptConscrypt دستکاری شده را بارگذاری می‌کند.

نتیجه نهایی و اهمیت آن

شنود کامل و شفاف: از این لحظه به بعد، کل سیستم‌عامل اندروید و تقریباً تمام اپلیکیشن‌هایی که از کتابخانه استاندارد استفاده می‌کنند، گواهینامه ابزار شنود شما را به عنوان یک گواهینامه کاملاً معتبر و سیستمی می‌شناسند.
دور زدن اکثر دفاع‌ها: این روش بسیاری از مکانیزم‌های دفاعی از جمله بررسی خزانه کاربری و حتی برخی پیاده‌سازی‌های ساده Certificate Pinning را به طور کامل دور می‌زند، زیرا تغییر در پایین‌ترین سطح ممکن (کتابخانه TLS) اعمال شده است.

نکات و محدودیت‌ها:

نیاز به روت: این تکنیک نیازمند دسترسی روت به دستگاه است. این یک آسیب‌پذیری نیست که یک هکر بتواند از راه دور از آن استفاده کند، بلکه ابزاری قدرتمند در دست محققان امنیتی و تسترهای نفوذ است که از قبل به دستگاه دسترسی فیزیکی یا روت دارند.
سطح حمله جدید: این روش یک سطح حمله جدید را برجسته می‌کند: ماژول‌های Mainline. اگر یک مهاجم بتواند به دستگاه شما دسترسی روت پیدا کند، می‌تواند با دستکاری این ماژول‌های حیاتی، کنترل عمیق و پایداری بر روی سیستم شما به دست آورد.

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

https://blog.nviso.eu/2025/06/05/intercepting-traffic-on-android-with-mainline-and-conscrypt/

ابزار روز برای IR
جمع آوری اطلاعات در مقیاس بزرگ


لینک برای مطالعه بیشتر و مشاهده ویدئو
https://redcanary.com/blog/threat-detection/detecting-anomalies-with-surveyor/?utm_source=linkedin&utm_medium=social

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

لینک ابزار

https://github.com/redcanaryco/surveyor

👆👆👆


این مقاله، Surveyor را از یک ابزار ساده “جمع‌آوری اطلاعات” به یک ابزار توانمندساز برای شکار تهدید مبتنی بر فرضیه (Hypothesis-Driven Threat Hunting) ارتقا می‌دهد. فلسفه اصلی این است: به جای تکیه بر امضاها (Signatures) یا هشدارهای از پیش تعریف‌شده، شما به عنوان یک شکارچی، داده‌های خام و ساختاریافته را در مقیاس جمع‌آوری کرده و سپس با استفاده از دانش خود از TTPهای مهاجمان، به دنبال انحراف از حالت عادی (Deviation from Baseline) می‌گردید.
1. فلسفه اصلی: جمع‌آوری داده در مقیاس برای شکار مبتنی بر فرضیه

مشکل اصلی در بسیاری از سازمان‌ها، فقدان دید یکپارچه و آنی از وضعیت تمام سیستم‌ها است. EDRها این مشکل را تا حدی حل می‌کنند، اما همیشه در دسترس نیستند یا ممکن است لاگ‌های مورد نیاز را به طور پیش‌فرض جمع‌آوری نکنند. Surveyor این خلاء را پر می‌کند.

بحث Point-in-Time Snapshot: این ابزار یک “عکس فوری” از وضعیت حیاتی سیستم در یک لحظه خاص می‌گیرد. این عکس فوری برای ایجاد یک خط پایه (Baseline) یا مقایسه وضعیت فعلی با یک وضعیت سالم شناخته‌شده، حیاتی است.
خروجی ساختاریافته (JSON): این مهم‌ترین ویژگی برای یک شکارچی است. داده‌های خام و بدون ساختار بی‌فایده هستند. خروجی JSON به شما اجازه می‌دهد که:
داده‌ها را از صدها یا هزاران سیستم به یک مخزن مرکزی (مانند یک S3 bucket، Elasticsearch، یا حتی یک پوشه شبکه) منتقل کنید.
با استفاده از ابزارهای خط فرمان قدرتمند مانند jq یا اسکریپت‌های Python (با کتابخانه‌های pandas/polars) و PowerShell، داده‌ها را به سرعت query، فیلتر، agregare و تحلیل کنید. شما دیگر به صورت دستی فایل‌های لاگ را نمی‌خوانید؛ شما در حال query زدن روی یک پایگاه داده از وضعیت سیستم‌ها هستید.

2. تکنیک‌های شکار عملی با استفاده از داده‌های Surveyor (Practical Hunting Techniques)

مقاله به درستی به چند سناریوی شکار بسیار مؤثر اشاره می‌کند. بیایید آن‌ها را با جزئیات فنی بیشتری بررسی کنیم:

سناریوی شکار ۱: خدمات (Services) مشکوک برای پایداری (Persistence)

فرضیه (Hypothesis): مهاجمان برای حفظ دسترسی خود پس از ری‌استارت سیستم، یک سرویس مخرب نصب می‌کنند. (مرتبط با MITRE ATT&CK T1543.003: Create or Modify System Process: Windows Service)
نقاط داده کلیدی در JSON خروجی:
Service.PathName
Service.Signature.IsSigned
Service.Signature.Signer
Service.State
ناهنجاری‌هایی که باید به دنبالشان باشید:

سرویس‌های بدون امضای دیجیتال (Unsigned Services): این یک Red Flag بسیار بزرگ است. تقریباً تمام سرویس‌های اصلی ویندوز و نرم‌افزارهای معتبر، امضا شده‌اند.

Query نمونه با jq:


cat surveyor-output.json | jq '.Services[] | select(.Signature.IsSigned == false)'


مسیرهای اجرایی غیر استاندارد: سرویس‌ها معمولاً از C:\Windows\System32 یا C:\Program Files اجرا می‌شوند. سرویسی که از C:\Users\...\AppData, C:\Temp, C:\Windows\Tasks یا C:\ProgramData اجرا شود، به شدت مشکوک است.

Query نمونه با jq:


cat surveyor-output.json | jq '.Services[] | select(.PathName | test("(?i)C:\\\\(Users|Temp|ProgramData|Windows\\\\Tasks)") )'


سرویس‌هایی که از ابزارهای دوگانه (Dual-Use Tools) استفاده می‌کنند: سرویسی که خط فرمان آن شامل powershell.exe -enc ..., rundll32.exe, mshta.exe یا certutil.exe باشد، باید فوراً بررسی شود.

سناریوی شکار ۲: فرایندهای ماسک‌شده (Masquerading Processes)

فرضیه: مهاجمان نام ابزارهای خود را به نام‌های فرایندهای سیستمی مشروع (مانند svchost.exe, lsass.exe) تغییر می‌دهند تا شناسایی نشوند. (مرتبط با MITRE ATT&CK T1036: Masquerading)
نقاط داده کلیدی در JSON خروجی:
Process.Name
Process.PE.InternalName
Process.PE.OriginalFileName
Process.Parent.Name
ناهنجاری‌هایی که باید به دنبالشان باشید:

عدم تطابق نام فرایند با نام داخلی PE: یک svchost.exe واقعی، در متادیتای فایل PE خود نیز نام داخلی svchost.exe را دارد. اگر Process.Name برابر svchost.exe باشد اما Process.PE.InternalName چیزی مانند mimikatz.exe یا evil.exe باشد، شما یک تهدید را کشف کرده‌اید.

Query نمونه با jq:


cat surveyor-output.json | jq '.Processes[] | select(.Name == "svchost.exe" and .PE.InternalName != "svchost.exe")'

ادامه در پست بعد

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

👆👆ادامه از پست قبل


رابطه والد-فرزندی اشتباه: svchost.exe همیشه توسط services.exe اجرا می‌شود. lsass.exe همیشه توسط wininit.exe اجرا می‌شود. اگر یک svchost.exe را پیدا کردید که والد آن explorer.exe یا powershell.exe است، این یک ناهنجاری جدی است که می‌تواند نشان‌دهنده Process Injection یا تکنیک‌های دیگر باشد.

سناریوی شکار ۳: اتصالات شبکه غیرمنتظره

فرضیه: فرایندهای سیستمی که به طور معمول نباید با اینترنت ارتباط برقرار کنند، در حال ارسال یا دریافت ترافیک هستند. این می‌تواند نشانه ارتباط با سرور Command & Control (C2) باشد. (مرتبط با MITRE ATT&CK T1071: Application Layer Protocol)
نقاط داده کلیدی در JSON خروجی:
Network.Process.Name
Network.RemoteAddress
Network.RemotePort
Network.State (e.g., ESTABLISHED)
ناهنجاری‌هایی که باید به دنبالشان باشید:

ارتباطات خروجی از فرایندهای نامرتبط: چرا notepad.exe باید یک اتصال TCP به یک آدرس IP خارجی روی پورت 443 داشته باشد؟ چرا calc.exe باید به جایی وصل شود؟
ارتباطات lsass.exe: فرایند lsass.exe فقط باید با Domain Controllerها ارتباط برقرار کند. هرگونه اتصال خروجی از lsass.exe به یک آدرس IP ناشناس در اینترنت، یک هشدار بسیار جدی برای سرقت Credential (Credential Dumping) است.

Query نمونه با jq:


cat surveyor-output.json | jq '.Network[] | select(.Process.Name == "lsass.exe" and .RemoteAddress != "DC_IP_ADDRESS")'


3. جریان کاری (Workflow) یک شکارچی با Surveyor

تعریف فرضیه: با یک تکنیک ATT&CK شروع کنید. مثال: “مهاجم از Scheduled Tasks برای پایداری استفاده می‌کند.” (T1053.005)
اجرای Surveyor در مقیاس: با استفاده از PowerShell Remoting, PsExec یا ابزار مدیریت Endpoint خود، surveyor.exe -p را روی گروهی از ماشین‌های هدف (مثلاً تمام سرورهای وب) اجرا کنید.
تجمیع و نرمال‌سازی داده‌ها: تمام فایل‌های JSON خروجی را در یک مکان مرکزی جمع‌آوری کنید.
شکار و تحلیل:

ابتدا به دنبال ناهنجاری‌های آشکار بگردید (سرویس‌های بدون امضا، وظایف زمان‌بندی شده در مسیرهای کاربری).
سپس به سراغ تحلیل آماری بروید: “کدام مسیرهای اجرایی برای Scheduled Tasks در کل سازمان من شایع‌ترین هستند؟” هر چیزی که خارج از این شیوع باشد، یک Outlier است و نیاز به بررسی دارد.
مثال: یک وظیفه زمان‌بندی شده که rundll32.exe را با پارامترهای عجیب فراخوانی می‌کند، باید فوراً بررسی شود.

عملیاتی کردن یافته‌ها: پس از شناسایی یک ناهنجاری روی یک سیستم، از داده‌های Surveyor (مانند PID, Path, Hash) برای Pivot کردن به ابزارهای دیگر (مانند لاگ‌های EDR، تحلیل حافظه زنده (Live Memory Analysis) یا فارنزیک دیسک) برای تحقیقات عمیق‌تر استفاده کنید.

جمع‌بندی برای متخصص

مقاله Red Canary به شما نمی‌گوید چه چیزی بد است. به شما می‌گوید چگونه با استفاده از داده‌های ساختاریافته، خودتان تعریف کنید که “بد” در محیط شما به چه معناست. Surveyor یک ابزار ساده نیست؛ یک پلتفرم جمع‌آوری داده است که به شما به عنوان یک شکارچی، قدرت می‌دهد تا فرضیه‌های خود را در مقیاس وسیع آزمایش کرده و ناهنجاری‌هایی را پیدا کنید که سیستم‌های تشخیص خودکار ممکن است از دست بدهند. این ابزار، شکار تهدید را از یک فعالیت واکنشی به یک فعالیت کنشگرانه و مبتنی بر داده تبدیل می‌کند. آن را به جعبه ابزار خود اضافه کنید.


#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

هوش مصنوعی چطور می‌تواند در خدمت کشف APT باشد

✍روزبه نوروزی

مقدمه‌ای بر شبکه‌های مولد تخاصمی (GANها)

شبکه‌های مولد تخاصمی ، که توسط ایان گودفلو و همکارانش در سال ۲۰۱۴ معرفی شدند، یک چارچوب قدرتمند در یادگیری ماشین و به ویژه در یادگیری بدون نظارت هستند. ایده اصلی GAN بر پایه یک “بازی” بین دو شبکه عصبی استوار است: مولد (Generator) و متمایزکننده (Discriminator). مولد تلاش می‌کند داده‌های مصنوعی (مانند تصاویر، متن، یا صدا) تولید کند که تا حد امکان به داده‌های واقعی شباهت داشته باشند. در مقابل، متمایزکننده سعی می‌کند تشخیص دهد که داده ورودی واقعی است یا توسط مولد ساخته شده. این دو شبکه به طور همزمان آموزش می‌بینند و در یک فرآیند رقابتی، مولد در تولید داده‌های واقعی‌تر و متمایزکننده در تشخیص داده‌های جعلی ماهرتر می‌شوند، تا جایی که مولد بتواند داده‌هایی تولید کند که متمایزکننده قادر به تفکیک آن‌ها از داده‌های واقعی نباشد.

نمونه واقعی:

چگونه می‌توانست GAN در کشف حمله‌ی SolarWinds مؤثر باشد؟ (بدافزار Sunburst):

شرح مختصر حمله: مهاجمان به زنجیره تأمین نرم‌افزار نفوذ کرده و یک در پشتی (بدافزار Sunburst) را در به‌روزرسانی‌های قانونی پلتفرم مانیتورینگ Orion شرکت SolarWinds جاسازی کردند. این بدافزار پس از نصب، برای مدتی غیرفعال می‌ماند، سپس با یک دامنه تولید شده الگوریتمی (DGA) برای دریافت دستورات و کنترل (C2) ارتباط برقرار می‌کرد. ارتباطات C2 طوری طراحی شده بود که شبیه ترافیک عادی Orion به نظر برسد.
ببینیم چگونه GAN می‌توانست کمک کند:

ناهنجاری در الگوی DNS و HTTP/S:
حتی اگر ارتباطات C2 سعی در تقلید ترافیک عادی داشت، GAN می‌توانست تفاوت‌های ظریف را تشخیص دهد. برای مثال:
زمان‌بندی بیکن‌ها: بیکن‌های C2 ممکن است دارای یک الگوی زمانی بسیار منظم (مثلاً هر X دقیقه با دقت بالا) یا بالعکس، یک الگوی تصادفی باشند که با الگوهای عادی درخواست‌های Orion متفاوت است.
مقصد ارتباط: حتی اگر نام دامنه سعی در تقلید داشت (مثلاً avasoftware[.]com برای Sunburst)، خود این دامنه برای مدل GAN که روی ترافیک عادی آموزش دیده، “جدید” و “غیرمنتظره” بود. اگرچه ممکن است از نظر معنایی شبیه به نظر برسد، اما از نظر آماری و ارتباطی، یک مقصد جدید است.
ویژگی‌های ارتباطی سطح پایین: اندازه بسته‌ها، توالی پرچم‌های TCP، یا حتی ویژگی‌های رمزنگاری TLS (مانند ciphersuites) برای ارتباطات C2 ممکن است با آنچه مدل از ارتباطات عادی Orion یاد گرفته بود، تفاوت‌های جزئی داشته باشد.
شناسایی “اولین تماس”: اولین باری که یک میزبان داخلی آلوده سعی در برقراری ارتباط با دامنه C2 جدید می‌کرد، به عنوان یک ناهنجاری برجسته توسط GAN شناسایی می‌شد، زیرا این الگو (میزبان X در حال صحبت با دامنه Y) قبلاً در داده‌های آموزشی “نرمال” دیده نشده بود.
کشف سریع‌تر: به جای ماه‌ها، این ناهنجاری‌ها می‌توانستند در عرض چند روز یا هفته پس از فعال شدن بدافزار شناسایی شوند، قبل از اینکه مهاجمان به اهداف اصلی خود برسند یا حجم زیادی از داده‌ها را استخراج کنند.


در واقع ؛ هنگام حمله فوق از GAN استفاده نشد اما این مقاله نشان داد میتوان از یادگیری ماشینی در کشف APT مانند فوق استفاده کرد

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP

نشانه‌های وجود APT در شبکه و سامانه‌های سازمانی

تشخیص وجود مهاجمان پیشرفته (APT) در شبکه سازمانی یک چالش مستمر و حیاتی است، زیرا APTها با هدف دسترسی طولانی‌مدت، پنهان‌کاری و سرقت اطلاعات راهبردی عمل می‌کنند. تحلیلگران باید فراتر از آلارم‌های سطحی رفته و به بررسی الگوهای رفتاری ظریف، دستکاری‌های تدریجی و شواهد ترکیبی بپردازند. مهم‌ترین نشانه‌های وجود APT عبارت‌اند از:

۱. ترافیک شبکه مشکوک و غیرمعمول

شناسایی ارتباطات beaconing با فواصل زمان‌بندی شده و پروتکل‌های ناشناس (مانند HTTPS غیرمعمول به آدرس‌های ناشناخته)
حجم غیرعادی یا رمزگذاری‌شده داده به مقصد خارج از سازمان (C2، Exfiltration)
استفاده از tunneling یا پروتکل‌های مخفی‌سازی (DNS tunneling، ICMP tunneling)

۲. رفتار غیرعادی کاربری و سیستمی

لاگین‌های موفق از مکان، دستگاه، یا ساعت غیرمعمول (مثلاً لاگین از کشورهای مختلف در مدت کوتاه)
اجرای ابزارهای داخلی ویندوز یا لینوکس (Living off the Land) توسط کاربران عادی، مخصوصاً PowerShell، WMIC، یا اسکریپت‌های ناشناس
افزایش تدریجی سطح دسترسی یا تغییر رول کاربران بدون توجیه

۳. نشانه‌های بدافزار و فایل‌های مشکوک

فرآیندهای ناشناس یا اجرای سرویس‌هایی با نام مشابه سرویس‌های معتبر (svchost، lsass)
تغییرات غیرمنتظره در فایل‌ها یا رجیستری، مخصوصاً در مسیرهایی مثل Startup یا Scheduled Tasks
وجود فایل‌های droppers، loaders یا ابزار post-exploitation مانند Cobalt Strike

۴. تغییر و دستکاری لاگ‌ها

پاک کردن یا دستکاری selective لاگ‌های امنیتی و حذف trail وقایع حساس
فقدان لاگ یا وجود لاگ‌های بسیار زیاد و بی‌معنی برای گمراهی

۵. شواهد فنی و رفتاری پیوندی

مشاهده حملات lateral movement مثل Pass-the-Hash/Pass-the-Ticket
شناسایی inode یا ارتباط متقاطع بین آرتیفکت‌های مختلف (مثلاً ارتباط نرم با ATT&CK TTPها)


تحلیل موفق APT نیازمند کنار هم قراردادن weak signalها و تحلیل رفتاری است. استفاده از ابزارهای EDR، تحلیل ترافیک شبکه (PCAP/NetFlow)، جستجوی تخصصی در لاگ‌ها و مقایسه با پروفایل نرمال سازمان ضروری است. مهم‌تر از هر چیز، تحلیلگر باید خلاق، جستجوگر و آماده‌ی آزمون فرضیات متنوع باشد.

#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP