هوالحکیم🌷محمدحسین صالحی

٣
🔸پس آن را که خبر شد و از کثرات گذشت دیگر از همه چیز غافل است الّا هو، و به غیر محبوب توجه ندارد. و اگر به غیر توجه کند و لو آن غیر، آیت محبوب باشد، گناه است. این است که تا آدم (علیه السلام) به اسماء نگاه کرد -در صورتى که حق این بود که فقط جمال محبوب را ببیند ولاغیر-، به صرف قطع توجه از ذى الآیه (ذات اقدس حق) و توجه به آیه و عالم اسماء (مظاهر حق)، نداى محبوب بلند شده و در عالم اعلان نمود که عاشق خطا کرد: «وَ عَصى‌ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى‌» (طه ١٢١)، عاشق را رسوا نمود که چرا توجه خود را از محبوب منصرف کردى، و این خطیئه آدم شد. این است که چون از محبوب هجران کرد، به هجران تمام مبتلا گردید.

🔸با این وصف، این همه تطهیر و تنزیه لازم است‌، هم براى خود آدم و هم ذریّه‌اش که در صلب او مستکنّ بودند و در خطیئه شرکت داشتند، بلکه پس از خروج از صلب نیز شرکت نمودند.

🔻 پس خطیئه آدم و آدم زادگان را چنانچه مراتب و مظاهرى است، -چنانچه اوّل مرتبه آن توجه به کثرات اسمائیه و آخر مظهر آن اکل از شجره منهیّه است که صورت ملکوتى آن درختى است که در آن انواع اثمار و فواکه است، و صورت ملکى آن طبیعت و شئون آن است، و حبّ دنیا و حبّ نفس که اکنون در این ذریّه است از شئون همان میل به شجره و اکل آن است-، همینطور (که خطیئه مراتب دارد) از براى تطهیر و تنزیه و طهارت و صلاة و صیام آنها هم، که براى خروج همه ماست از خطیئه پدر (که پدر، اصلِ ماست)، مراتب بسیارى است مطابق مراتب خطیئه.

🔻و از این بیان معلوم شد که جمیع انواع معاصى قالبى (بدنی) ابن آدم از شئون اکل شجره است و تطهیر آن به طورى است (در ترک گناه عملی)، و جمیع انواع معاصى قلبیه آنها نیز از شئون آن شجره است، و تطهیر آن به طورى است (در ترک رذایل اخلاقی). و جمیع انواع معاصى روحیّه هم از آن شجره، و تطهیر آن به طورى است (در ترک ماسوی الله و طهارت از شرک).

🌐 (آداب الصلاة، گزیده ص٧١ الی ٧۶. / تقریرات فلسفه، ج‌١ ص٨٣ و ۸۴).
🔸
🔸در پایان، بیان امام خمینی (ره) در ارتباط خطیئه بنی آدم با اوقات نماز و وضوی نماز:

🔻«لطیفه ای در باب خطیئۀ آدم و اوقات نماز»‏ :
" وقت صلاة عصر، هنگام خطیئۀ آدم (علیه السّلام) به ورود در‌‎ ‌‏حجاب تعیّن و میل به شجرۀ طبیعت است.‏
‌‏و اما صلاة عشائین (مغرب و عشا)، در اوقاتِ ظلمتِ دیجورِ طبیعت و احتجاب‌‎ ‌‏تامّ شمس حقیقت است، برای خروج از این ظلمت به توبۀ‌‎ ‌‏صحیحه از خطای غریزی ابوالبشر -علیه السّلام- به صلاة مغرب؛‌‎ ‌‏و خروج از ظلمات قبر و صراط و قیامت که بقایای ظلمت طبیعت‏ ‌‏است، به طریق مشایعت؛ چنانچه در حدیث اهل بیت عصمت و‌‎ ‌‏طهارت است که مغرب وقتی است که آدم توبه کرد پس، سه‌‎ ‌‏رکعت نماز خواند:
یک رکعت برای خطیئۀ خود، و یک رکعت برای خطیئۀ‌‎ ‌‏حوّاء -علیها السّلام- و یک رکعت برای توبۀ خود."
🌐 (‌‏سرالصلوة، ‌‏ص۶١‏)‏

🔸یکی از یهودیان سؤال کرد از حضرت رسول‌‎ الله (صلّی الله‌ علیه و آله) که به چه علّت وضوء مختصّ به این چهار‌‎ ‌‏موضع شد، با آن که اینها از همۀ اعضاء بدن نظیف ترند. فرمود:‌‎ ‌‏چون شیطان وسوسه کرد آدم (علیه السلام) را و او نزدیک آن درخت ممنوعه رفت و نظر‌‎ ‌‏به سوی آن کرد، آبرویش ریخت؛ پس برخاست و به سوی آن‌‎ ‌‏درخت روان شد ـ و آن اوّل قدمی بود که برای گناه برداشته شد.
پس از آن با دست خویش آنچه در آن درخت بود چید و خورد،‌‎ ‌‏پس زینت و زیور از جسمش پرواز نمود. و آدم دست خود را بالای‌‎ ‌‏سرش گذاشت و گریه و توبه نمود. پس چون خداوند توبۀ او را قبول‌‎ ‌‏فرمود، واجب نمود بر او و بر ذریّه اش پاکیزه نمودن (و وضوی) این چهار‌‎ ‌‏عضو را؛ پس، امر فرمود خدای عزّوجل به شستن روی، برای آن‌‎ ‌‏که نظر نمود به شجره؛ و امر فرمود به شستن دستها تا مرفق، چون‌‎ ‌‏با آنها تناول نمود؛ و امر فرمود به مسح سر، چون دست خود را برای توبه به‌‎ ‌‏سر گذاشت؛ و امر نمود به مسح قدمها، چون که با آنها به سوی‌‎ ‌‏گناه رفته بود.‏

🔻با وضو گرفتن، آنچه محل ظهور عبودیّت است در محضر مبارک حقّ باید طاهر و پاکیزه باشد و اعضاء و جوارح ظاهریّه، که حظّ ناقصى از آن معانى دارند، بى طهارت لایق مقام نیستند.
🔻و تطهیر قلب که محل حقیقى عبودیّت و مرکز واقعى این معانى است تطهیرش لازم‌تر است، و بدون تطهیر آن اگر با هفت دریا اعضاء صوریّه را شست و شو نمایند، تطهیر نشود و لیاقت مقام پیدا نکند، بلکه شیطان را در آن تصرّف باشد و از درگاه عزّت مطرود گردد.

🌐 (آداب الصلاة، ص٧٠)
🌐 https://t.me/salehi786/4334
🔸
@Salehi786 @SalehiBooks