❈ دریافتن: درست یا نادرست؟

باور کردن، دیدن است. (جان سلیدر)

این عقیده که دریافت‌های عادی ما تناظری مستقیم و یک به یک با واقعیت بیرونی دارند — اینکه آن‌ها همانند عکس‌های جهان خارجی‌اند — اشتباه است. اکنون عمده‌ی پژوهش‌ها به این دیدگاه رسیده است که دریافتن، برساختی است، یعنی اینکه تا حدی چیزی است که ذهن ما آن را می‌سازد. بدین ترتیب آنچه که در می‌یابیم، نه تنها با آنچه که چشم‌ها، گوش‌ها و دیگر حس‌های‌مان تشخیص می‌دهند، بلکه با آنچه که می‌دانیم، توقع داریم، باور داریم، و وضعیت فیزیولوژیکی‌ای که در آن هستیم، تعيين می‌شود. این گرایش برساختی، از ارزش بقا برخوردار است — به ما کمک می‌کند تا با موفقیت جهان را بشناسیم و با آن کنار بیاییم. اما به این معنی نیز هست که دیدن اغلب باور کردن نیست ‌— بلکه برعکس آن درست است.

📕 برشی از کتاب، چگونه درباره‌ی چیزهای عجیب بیندیشیم؟ / تئودورشیک، لوئیس وُن

@science4lifee

#تفکر_نقادانه #باور

@science4lifee

#فرانسیس_بیکن #خرافات #گفتاورد

❈ مکانیک کوانتومی، نظریه‌ی علمی یا آموزه‌ای عرفانی؟!

https://bit.ly/2RrNaLh

@science4lifee

#مکانیک_کوانتومی #علم #عرفان

🐶 چشم سگ‌ها برای 'جلب نظر انسان تکامل پیدا کرده'

دانشمندان می گویند آن نگاه مظلومانه سگ که انگار حرفی برای گفتن یا نیاز به توجه شما دارد، می تواند نتیجه فرآیند تکامل برای بازی با احساسات شما باشد.

به گفته آنها یک عضله کوچک در صورت هست که حالتی کودکانه به سگ می دهد که به "واکنشی مادرانه" دامن می زند.

https://bbc.in/2XnnzbN
@BBCPersian

(Beau line )

یک فرورفتگی عرضی در صفحه ناخن در اثر توقف رشد ناخن ناشی از عوامل استرس زا مانند یک بیماری سیستمیک ، شیمی_درمانی ، تب بالا...

خطوط بیو در فردیکه مورد درمان شیمی درمانی میباشد.

فاصله خطوط بیو نشان دهنده فواصل بین شیمی درمانی و تعداد خطوط بیو نشان دهنده تعداد موارد شیمی درمانی است

@Science4Lifee

🤰🏼👶🏻 از تخمک تا تولد

ویدیویی بسیار زیبا از مراحل تشکیل و تکامل جنین انسان در رحم مادر

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر

​​❈ توهمات دسته‌جمعی

چیزها اغلب آن چیزی نیستند که به نظر می‌آیند. (فدروس)

آیا توهمی یکسان می‌تواند توسط دو نفر یا بیشتر تجربه شود؟ به گفته‌ی روانشناسان لئونارد زوسنه و وارن جونز، بله؛ و اینکه چگونه چنین چیزی رخ می‌دهد:
در توهم دسته جمعی چشمداشت نقش هماهنگ کننده را ایفا می‌کند. گرچه مبحث اصلی توهم دسته جمعی به رده‌هایی خاص محدود می‌شوند.
یکم، این رده‌ها با نوع عقایدی که گروهی از مردم ممکن است با آن به عنوان یک گروه برانگیخته شوند، تعیین می‌شوند، زیرا برانگیختگی هیجانی پیش‌نیاز توهمات دسته جمعی است. مهم‌ترین دلایل متداول برانگیختگی هیجانی در گروه‌ها، اعتقادی است. در واقع، پدیده‌های مرتبط با اعتقاد اغلب موضوع توهمات دسته جمعی‌اند.
دوم، این رده‌ها با این حقیقت محدود می‌شوند که تمام شرکت کنندگان در توهم باید از پیش آگاه شده باشند، دست کم در ارتباط با چارچوب کلی پدیده‌ای که توهم دسته جمعی را می‌سازد. مثلا این ممکن به شکل یک پیشگویی اعلام شده در سطح عام، یا شخصی باشد که ناگهان به آسمان بنگرد و بگوید «آنجا، در آسمان!» یا کلماتی دیگر با چنین اثری. چیزهایی در آسمان، یا دست کم بالای سر، بیشترین توهمات دسته جمعی دیده شده را تشکیل می‌دهند: صلیب‌های نورانی، قدیسین، نمادهای مذهبی، اشیای پرنده، گاهی همه‌ی این‌ها در ترکیب با هم. همین که نوع عمومی توهم جا افتاد، هماهنگ کردن تفاوت‌های فردی در مشاهدات ساده می‌شود. شاید این کار در طی توهم یا در گفتگوهای بعدی صورت بگیرد.
حتی در موارد همه گیری هیجانی که اغلب در توده‌های شدیداً هیجان زده پدید می‌آید، همیشه کسی پیدا می‌شود که آن توهم را نمی‌بیند. نامتداول است که آنان به زبان بیایند و آن را نپذیرند. آنان اغلب ساکت می‌مانند و شاید دودل از شایستگی خود برای کسب نگرشی که بسیاری از اطرافیان‌شان دیوانه‌وار شکرگزار آن‌اند. بعداً، تحت تاثیر گفته‌های سایرین، شاید باور کنند که آن چیز را نیز آنان دیده‌اند. «شاهد عینی مطمئن». کسی که با بررسی دقیق‌تر معلوم می‌شود اصلا هیچ چیز غیر عادی را ندیده است، برای پژوهشگران پدیده‌های دیده شده توسط بسیاری از افراد، تجربه‌ای پیش پا افتاده به شمار می‌رود.

📕 برشی از کتاب، چگونه درباره‌ی چیزهای عجیب بیندیشیم؟ / تئودورشیک، لوئیس وُن

@science4lifee

#تفکر_نقادانه #تئودورشیک #توهم_دسته‌جمعی

​​❈ تایید اجتماعی

در مسیر یک کنسرت، سر یک چهار راه با گروهی از آدم‌ها مواجه می‌شوی که همه به آسمان خیره شده‌اند. بدون اینکه فکر کنی، تو هم به آسمان زل میزنی. چرا؟ تایید اجتماعی. وسط کنسرت، زمانی که تکنواز اوج هنرنماییاش را به نمایش می‌گذارد، یک نفر شروع به کف زدن می‌کند و ناگهان همه حضار با او همراه می‌شوند. تو هم همین طور. چرا؟ تایید اجتماعی.
تایید اجتماعی، که گاهی سخت گیرانه از آن به عنوان غریزه‌ی جمع گرایی یاد می‌شود، تاکید دارد افراد وقتی مثل بقیه عمل می‌کنند که احساس می‌کنند رفتارشان درست است. به عبارت دیگر، هر چه تعداد بیشتری از مردم عقیده‌ی خاصی را دنبال کنند، ما آن عقیده را بهتر (درست تر) می‌پنداریم. هر چه تعداد افرادی که رفتار خاصی را بروز می‌دهند بیشتر باشد، این رفتار از سوی دیگران مناسب‌تر ارزیابی می‌شود. البته که این امر مضحک است.

📕 هنر شفاف اندیشیدن / رولف دوبلی

@science4lifee

#هنر_شفاف_اندیشیدن #تاییداجتماعی #سوگیری_شناختی

❈ تمایل به همرنگی با جماعت

تقریباً هرکس تجربه‌ی فعالیت اجتماعی را داشته باشد، این نوع رفتار را تجربه کرده و وجود ضرب‌المثل‌هایی مانند خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو نیز از همین تجربه‌ی اجتماعی مشترک سرچشمه می‌گیرد.
سالمون اَش، طی دهه‌ی پنجاه و شصت میلادی، مجموعه گسترده‌ای از مطالعات و آزمایش‌ها را سازماندهی کرد تا بتواند پدیده‌ی همرنگ شدن با جماعت یا همنوایی با جمع را بیشتر و بهتر بشناسد.

دوبله کننده: مهسا بدیعی

@science4lifee

#اش #همرنگ_شدن_با_جماعت #همنوایی_با_جمع

❈ پیدایش و فرگشت حیات به روايت استوارت كافمن جهان هستی در پس فیزیک

تالیف : سروش سارابی

روزی که چارلز داروین بزرگ با دستاوردهایش زیست‌شناسی و حیات را دگرگون کرد، هیچ‌کس از وجود DNA خبر نداشت تا زمانی که جيمز واتسون و فرانسيس کریک نشان دادند که چگونه وقوع تفکرات داروین در مکانیسم‌های حیاتی امکان‌پذیر هستند. از آن زمان‌ها بسیار گذشته است و امروز دانش ما درباره آغاز حیات، از پیدایش اولین سلول‌ها زنده تا تمام حیاتی که امروز بر روی کره زمین می‌شناسیم، بسیار جامع و مستند است.

ادامه در وب سایت دانش‌آگاهی ↓

http://daneshagahi.com/scientists-posts/1125

@science4lifee

#فرگشت #تکامل #داروین #پیدایش_حیات #استوارت_کافمن #سروش_سارابی #دانش‌آگاهی

فعالیت بدنی یا ذهنی ؟ کدام حالت موجب زودتر به خواب رفتن و خواب با امواج اهسته بیشتری میشود.

چنانچه خواب و امواج اهسته مغزی در خواب اجازه استراحت و تجدید قوا میدهد ، پس انتظار داریم که فعالیت مغزی بیشتر موجب افزایش خواب با امواج اهسته شود.

اعمالی که مستلزم هوشیاری و فعالیت ذهنی هستند بر سوخت و ساز گلوکز در مغز افزوده و بیشترین میزان افزایش سوخت و ساز گلوکز در لوب فرونتال دیده میشود

اگر در آزمایشی اشخاص را بدون فعالیت جسمی درگیر فعالیت ذهنی کنیم پس از مدتی احساس خستگی کرده و به خواب میروند و پس از بیدار شدن احساس سرحالی دارند.

پس برای زودتر به خواب رفتن و خواب راحت تر میتوانید قبل از خواب فعالیت ذهنی داشته باشید

@Science4Lifee

​​❈ روش علمی چیست؟

ما [دانشمندان] برای یافتن قانونی جدید در علم از روند مشخصی پیروی می‌کنیم. ابتدا حدس‌هایی می‌زنیم؛ سپس بر اساس این حدس‌ها [فرضیه‌ها] محاسبات و ارزیابی‌هایی انجام می‌دهیم تا نتایج آن را پیش‌بینی کنیم و بفهمیم بر چه پدیده یا اثری دلالت دارند؛ سپس نتایج این محاسبات و ارزیابی‌ها را با دنیای طبیعی مقایسه می‌کنیم؛ یعنی آن‌ها را به محک آزمایش و تجربه می‌گذاریم تا ببینیم آیا این ارزیابی‌ها با طبیعت همخوانی و تطابق دارند یا خیر. بسیاری از کسانی که دستی در علم ندارند، گمان می‌کنند حدس زدن کاری غیرعلمی است؛ ولی اصلا اینطور نیست. در واقع شـروع کار ما از همین نقطه است. اگر نتایج آزمایش‌های تجربی با محاسبات و پیش‌بینی‌ها همخوانی نداشته باشد، آن حدس [فرضیه] غلط است. مهم نیست فرضیه شما چقدر زیباست، مهم نیست خود شما چقدر باهوش هستید یا اینکه چه اسم و رسمی دارید، اگر نتایج تجربی با فرضیه شما ناهمخوان باشد، آن فرضیه غلط است. با این روش می‌توان غلط بودن هر فرضیه یا نظریه‌ای را مورد آزمون قرار داد. آیا می‌توان اثبات کرد فرضیه‌ای درست است؟ خیــر، اگــر فرضیه خوبی مطرح شد، محاسباتش انجام شد و از آزمون‌های تجربی سربلند بیرون آمد، به معنای اثبات درستی‌اش نیست. ما فقط نتوانستیم ثابت کنیم غلط است، فقط همین؛ چون ممکن است در آینده آزمایش‌های بیشتر و دقیق‌تری انجام شود و آن فرضیه را ابطال کند؛ بنابراین تنها نادرستی یک نظریه را می‌توان اثبات کرد.

نویسنده: ریچارد فاینمن
ترجمه: سپنتا نوروزیان

@Science4Lifee

#ریچارد_فاینمن #روش_علمی #معیار_علمی #فرضیه

Download Free PDF Version
AHPub.ir
@Arash_Hoseinian

​​❈ نقش چشمداشت

معمولا ما از بسیاری از پایایی‌های دریافتی‌مان کاملا ناآگاهیم — درست همان طور که اغلب به دیگر راه‌هایی که مغزمان به کار می‌پردازد توجه به خرج نمی‌دهیم. یکی دیگر از این شیوه‌ها بر پایه‌ی نیروی چشمداشت است. گاهی ما کاملا آنچه را که انتظار داریم دریابیم، بی‌توجه به اینکه چه چیزی واقعیت است، در می‌یابیم. پژوهش نشان داده است که وقتی مردم انتظار دارند که انگیختاری مشخص را دریابند (مثلا نوری را ببینند یا صدایی را بشنوند)، آنان اغلب آن را در می‌یابند — حتی وقتی هیچ انگیختاری در کار نباشد. در یک آزمایش از سوژه‌ها خواسته شد تا زمان دیدن درخشش نور در یک راهرو راه بروند. نیاز به گفتن نیست که برخی از آنان ایستادند و گفتند که درخشش را دیده‌اند — اما اصلا نوری در کار نبود. در سایر مطالعات، سوژه‌ها انتظار داشتند تا شوک الکتریکی را تجربه کنند، یا گرما را احساس نمایند، یا بوهایی خاص را استشمام کنند، و با وجود عدم حضور انگیختار متناسب، بسیاری آنچه را که انتظار داشتند، تجربه کردند. آنچه که واقعا ارائه شد، پیشنهاد پدیدار شدن احتمالی آن انگیختار بود. به سوژه‌ها توهم دست داده بود (به عبارتی اشیا یا رویدادهایی را که هیچ وجود عینی نداشتند، دریافته بودند یا ظاهرا دریافته بودند.) پس اگر ما نرمال باشیم، چشمداشت یا پیشنهاد می‌تواند باعث شود که ما چیزی را که اصلا وجود ندارد، درک کنیم. مطالعات نشان می‌دهند که این دریافتن به ویژه هنگامی درست است که انگیختار دوپهلو یا مبهم باشد یا هنگامی که مشاهده‌ی واضح به دشواری صورت گیرد.
ما همگی چنین توهماتی داشته‌ایم. اندرو نئر روانشناس، تجربه‌ی متداول نگریستن به ساعت و «دیدن» حرکت عقربه ثانیه شمار را مثال می‌آورد — بعد می‌بینیم که عقربه دیگر تکان نمی‌خورد. آیا تاکنون وقتی شبی تاریک پیاده به منزل بر می‌گردید سایه شخصی ایستاده را دیده‌اید و بعد فهمیدید که آن شخص یک بوته بوده است؟ آیا زیر دوش بوده‌اید و زنگ تلفن را شنیده‌اید، و بعداً دریافتید که زنگ زدن تنها در ذهن‌تان رخ داده است؟

📕 برشی از کتاب، چگونه درباره‌ی چیزهای عجیب بیندیشیم؟ / تئودورشیک، لوئیس وُن

@science4lifee

#چشمداشت #توهم

​​❈ زیبایی علم در چیست؟

شــما امروز می‌توانید معلم ارســـطـــو باشــــید. می‌توانید کاری کنید تا از شدت هیجان مو به تنش سیخ شود. بله، بدون شــک ارسطو همه چیزدانی جامع الاطراف و خردمندی در میان همه اعصار بود؛ اما شما امروز چیزهای بیشتری در مقایسه با او درباره جهان می‌دانید و قادرید فهمی عمیق‌تر از سازوکار همه چیز داشته باشید. من نمی‌گویم شـما از ارسطو باهوش‌ترید. هوش مهم نیست؛ بلکه نکته اصلی این است که علم، فعالیتی انباشتی است و ما اکنون (بعد از ارسطو) زندگی می‌کنیم. فرزندان و نوادگان ما چطور؟ آن‌ها به ما چه خواهند گفت؟ هرچه باشد، قطعا روند انباشتِی علم با ما به پایان نخواهد رسید! واقعیت این است که دو هزار سال بعد، آدم‌هایی معمولی که تنهـا چند کتاب علمی خوانده‌اند، می‌توانند معلِم ارسطوهای امروز باشند.

ریچارد داوکینز
ترجمه: سپنتا نوروزیان

@science4lifee

#ریچارد_داوکینز #زیبایی_علم

@science4lifee

#جوردانو_برونو #گفتاورد

​​❈ انقلاب پیش‌بینی ناپذیر است ‌— چرا باید تاریخ بخوانیم؟

تاریخ را نمی‌توان با تکیه به علت و معلول توضیح داد و نمی‌توان پیشگویی‌اش کرد، زیرا فاقد نظم معین است. نیروهای بسیار زیادی در کارند و کنش متقابل آن‌ها به قدری پیچیده است که حتی تغییرات ناچیزی در توان این نیروها و شیوه کنش متقابلشان می‌تواند تغییرات عظیمی در نتایج ایجاد کند. و این تمام ماجرا نیست. تاریخ چیزی است که آن را نظام آشفته (chaotic system) «سطح دوم» می‌نامند. نظام آشفته به دو شکل است. آشفتگی سطح اول آشفتگی‌ای است که به پیش‌بینی‌هایی که راجع به آن می‌شود واکنش نشان نمی‌دهد. مثلا آب و هوا یک نظام آشفته سطح اول است که اگرچه متاثر از عوامل بسیاری است، اما می‌توانیم الگوهای کامپیوتری‌ای بسازیم که تعداد هرچه بیشتری از این عوامل دخیل را بسنجد و پیش‌بینی‌های هواشناسی هرچه بهتری به دست دهد.
آشفتگی سطح دوم آن است که به پیش‌بینی‌هایی که درباره‌اش می‌شود عکس‌العمل نشان می‌دهد و برای همین هیچوقت نمی‌توان آن را به طور دقیق پیش‌بینی کرد. بازار مثالی از نظام آشفته سطح دوم است. اگر یک برنامه کامپیوتری تدوین کنیم که قیمت فردای نفت را با دقت صد در صد پیش‌بینی کند چه خواهد شد؟ بهای نفت بلافاصله به این پیش‌بینی عکس‌العمل نشان خواهد داد، در نتیجه این پیش‌بینی تحقق نمی‌یابد. اگر بهای جاری نفت بشکه‌ای ۹۰ دلار باشد و برنامه کامپیوتری دقیق ما پیش‌بینی کند که قیمت فردا به ۱۰۰ دلار خواهد رسید، تاجران برای خرید نفت هجوم خواهند برد تا بتوانند از این افزایش بهای پیش‌بینی شده سود ببرند. در نتیجه قیمت نفت به جای فردا همین امروز به بشکه‌ای ۱۰۰ دلار افزایش خواهد یافت. اما فردا چه خواهد شد؟ کسی نمی‌داند.
سیاست هم مثال دیگری از نظام آشفته سطح دوم است. بسیاری از مردم شوروی‌شناسان را به باد انتقاد می‌گیرند که چرا نتوانستند انقلاب‌های ۱۹۸۹ را پیش‌بینی کنند، و کارشناسان امور خاورمیانه را سرزنش می‌کنند که چرا نتوانستند انقلاب‌های بهار عربی را در سال ۲۰۱۱ پیش‌بینی کنند. این انتقادها غیرمنصفانه است. طبق تعریف، انقلاب پیش‌بینی ناپذیر است. انقلاب پیش بینی پذیر هرگز رخ نخواهد داد.
چرا نه؟ تصور کنید که در سال ۲۰۱۰ هستیم و یک کارشناس مجرب علوم سیاسی با همکاری یک نابغه کامپیوتر الگوریتم خطاناپذیری را ایجاد کرده‌اند که، با وصل شدن به یک دستگاه رابط جذاب، می‌تواند به عنوان «پیشگویی کننده انقلاب» به بازار عرضه شود. این‌ها خدمات خود را به رئیس جمهور مصر، حسنی مبارک، ارائه می‌کنند و در ازای یک پیش پرداخت سخاوتمندانه، به او می‌گویند که بر اساس پیش‌بینی‌هایشان در طول یک سال آینده انقلابی در مصر به وقوع خواهد پیوست. عکس‌العمل مبارک چه خواهد بود؟ او به احتمال قوی مالیات‌ها را پایین می‌آورد، میلیاردها دلار بین عموم شهروندان بذل و بخشش می‌کند، و برای محکم کاری نیروهای امنیتی خود را هم تقویت می‌کند. اقدامات پیشگیرانه کار خود را می‌کند. آن سال می‌آید و می‌رود و در کمال تعجب انقلابی رخ نمی‌دهد. مبارک اجرت پرداخت شده را طلب می‌کند و سر دانشمندان فریاد می‌زند: «الگوریتمتان بی‌ارزش است! من می‌توانستم به جای اینکه آن همه پول را تلف کنیم با آن یک قصر دیگر برای خودم بسازم!» اما دانشمندان در دفاع از خود می‌گویند: «انقلاب برای این رخ نداد که ما پیش‌گویی‌اش کردیم». مبارک، در حالی که به نگهبانان اشاره می‌کند آن‌ها را دستگیر کنند، می‌گوید: «پیشگویانی که چیزهایی را پیش‌گویی می‌کنند که رخ نخواهد داد؟ ... من می‌توانستم ده جور از این‌ها را در بازار قاهره با یک مشت پول خرد بخرم.»
پس چرا باید تاریخ بخوانیم؟ تاریخ، بر خلاف فیزیک یا اقتصاد، وسیله پیش‌بینی درست حوادث نیست. تاریخ را نه به این دلیل که بتوانیم آینده را پیش‌بینی کنیم بلکه برای این می‌خوانیم که افق دیدمان را گسترش دهیم و درک کنیم که وضعیت کنونی ما نه طبیعی است و نه اجتناب ناپذیر، و در نتیجه امکانات بسیار بیشتری از آنچه تصور می‌کنیم در برابر خود داریم. برای مثال، مطالعه اینکه چطور اروپاییان بر آفریقایی‌ها مسلط شدند ما را قادر می‌سازد درک کنیم که هیچ چیز طبیعی یا اجتناب ناپذیری در سلسله مراتب نژادی وجود ندارد، و این که دنیا ممکن است به گونه دیگری سازماندهی شود.

📕 برشی از کتاب انسان خردمند / یووال نوح هراری

@Science4lifee

#انسان_خردمند #یووال_نوح_هراری #انقلاب #پیش_بینی

❈ شگفت انگیزترین حقیقت کیهان

شگفت انگیزترین حقیقت کیهان، دانش اســت. فهمیدن اینکه اتم‌های سازنده حیات روی زمین، اتم‌هایی کــه بدن انسان را می‌ســازند، درون دیگ‌های جوشان ستارگانی پدید آمده‌اند که در هسته خود عناصر سبک را به عناصر سنگین تبدیل کردند؛ در شرایطی با حرارت و فشار بســیار بالا. از بین این ستارگان، آنهایی که بزرگ و سنگین‌اند، در آخرین سال‌های عمر خود بی‌ثبات و ناپایدار می‌شوند و در نهایت در خود فرو می‌ریزند و منفجر می‌شوند و محتویات درون خود را در سرتاسر کهکشان پخش می‌كنند. محتویات آن‌ها کربن، نیتروژن، اکسیژن و تمام عناصر بنیادی حیات اســت. این عناصر، بعدها قسمتی از ابرهای گازی و غباری خواهند شد که فشرده شده، در خود فرو می‌ریزند و نسل بعدی منظومه‌های خورشیدی را پدید می‌آورند. بعد از آن سیاره‌هایی تشکیل می‌شوند که عناصر ضروری برای حیــات را در خود دارند. وقتی به آسمان شب نگاه می‌کنم، می‌بینم که بله، ما بخشی از این کیهان هستیم، ما درون این کیهانیــم و مهم‌تــر آنکــه کیهان نیــز درون بدن ماســت. وقتی این حقیقت را برای مردم بازگو می‌کنم، می‌بینم بیشتر مردم احساس ناچیز بودن می‌کنند؛ چرا که آن‌ها کوچک‌اند و کیهان بســیار بــزرگ؛ امــا من احساس بزرگی می‌کنم؛ چون اتم‌های بدنم از همان ستاره‌ها آمده‌اند. میان ما و کیهان پیوندی نزدیک برقرار است. ما در وقایع و رویدادهای جهان اطراف خود سهیم هستیم. این چیزی است که در زندگی به آن می‌رسیم.

نیل دگراس تایسون
ترجمه: سپنتا نوروزیان

@science4lifee

#نیل_دگراس_تایسون #حقیقت_کیهان #علم

تشنج ( سیژر ) یک اتفاق ناگهانی ناشی از فعالیت نورونی هم زمان یا بیش از حد در مغز است.

بسته به انتشار دیس شارژها، این فعالیت غیر طبیعی مغزی تظاهرات متفاوتی دارد که می تواند به صورت یک حرکت تکان دهنده شدید تا یک پدیده تجربی یا یک احساس باشد که توسط فرد دیگری به طور واضح قابل درک و دیدن نیست

تشنج فوکال: از یک نقطه مشخص در یک نیمکره مغزی منشا می گیرد ( معمولا همراه با اشکال در ساختار مغز است )

ژنرالیزه : از هر دو نیمکره مغز منشا می گیرد( معمولا اشکال در بیوشیمی و سلولی و عوامل گسترده تر است ).

که