🎙 آیا بشر پیروز می‌شود؟
🗣 #آذرخش_مکری (روانپزشک)

اختتامیه‌ سومین کنگره روانکاوی و روان‌درمانی پویای ایران، ۳۱ فروردین ۹۸
فایل پاورپوینت این سخنرانی

🌾 @Sedanet
🌾 @DrAzarakhshMokri

☘️ یکی از مجالس جالب شب‌های قدر امسال (رمضان ۹۸) در مرکز همایش‌های کتابخانه ملی برگزار شد. جایی که با چهره‌های اکثرا جوان و محقق در جایگاه سخنران مواجه شدیم. صدیق قطبی، الهه نوری، محمدعلی ایازی، علی سلطانی، محمدرضا جلائی‌پور و امیرحسین آزاد سخن گفتند که در میان آنها تنها حجت‌الاسلام ایازی ملبس به لیاس روحانیت بود و سخنرانی یک خانم و نیایش خوانی با نوای نی و آواز شیوه‌ای بود که بانیان برنامه انتخاب کردند.

علی سلطانی (الهیات رضایت)
الهه نوری (زنان متدین و خیر اجتماعی)
صدیق قطبی (ظرفیت های معنوی قرآن)
محمدرضا جلائی‌پور (تجربه ی «نماز روشن»)
سید محمد علی ایازی (خردگرایی و دینداری)
امیرحسین آزاد (گشتی در نیایش های منظوم فارسی)

صوت و فیلم سخنرانی‌ها👇
✨ → 3danet.ir/Vb57K
🌾 @Sedanet

🎥 نشست یک روزه فلسفه ریاضی

🔅جلسۀ پیش رو نشست یک روزۀ فلسفه ریاضی در ۱۲ آبان ۱۳۸۹ در دانشگاه صنعتی شریف است. ابتدا دکتر #روزبه_توسرکانی پژوهشگر مرکز آی‌پی‌ام با بیان تجربیات و گذار فلسفی خویش به دو نظریۀ مهم فرمالیسم یا صورت‌گرایی و شهودگرایی می‌پردازند. در ادامه در دقایقی کوتاه دکتر #کاوه_لاجوردی سخنان ایشان را نقد می‌کنند. دکتر #سیاوش_شهشهانی استاد تمام ریاضیات دانشگاه شریف در سخنرانی دوم رویکردی انتقادی به فلسفه ریاضیات را می‌گشایند و سخن خود را در باب سوء‌تفاهم‌ها و بدفهمی‌ها از فلسفه ریاضیات در نسبت آن با ریاضی بسط می‌دهند. در سخنرانی سوم دکتر #مهدی_نسرین استاد سابق فلسفه دانشگاه شریف می‌کوشند دعوای قدیمی در باب سنخ پیشینی یا پسینی بودن گزاره‌های ریاضی را بکاوند.

🔅بعد از این سه سخنرانی مبنایی نوبت به گفت‌و‌گو میان اساتید در باب مسائل اختلافی فلسفه ریاضی می‌رسد. تعلق خاطر این اساتید به مکاتب فلسفی متفاوت، بحث‌ها میان آن‌ها را جدی‌تر و البته شنیدنی‌تر کرده است. دکتر #ضیاء_موحد ، دکتر #محمد_اردشیر و دکتر سیاوش شهشانی در این نشست به گفت‌و‌گو نشسته‌اند.

صوت و فیلم تمام نشست👇
✨ → 3danet.ir/yscsg
🌾 @Sedanet

🎥 عشق تباهی است!
👤 #عباس_کیارستمی

🔅کلاس به دلیل مشکلات فنی نیم ساعت دیرتر شروع شد. کیارستمی گفت هر سوالی دارید ازم بپرسید. یکی از بچه‌ها در مورد عشق ازش پرسید...

🔹گفتنی است که امید روحانی در مرداد 91 گفتگویی با عباس کیارستمی تحت عنوان "عشق، تباهی است" انجام می‌دهد که در ماهنامه تجربه به چاپ می‌رسد. متن آن گفتگو را اینجا بخوانید.

🌾 @Sedanet
🌾 @Tasteofberry

🎥 فیلمی فراموش‌شده و بی‌نظیر از کیارستمی:
«قضیه شکل اول، شکل دوم»
✍️ #مهدی_تدینی


🔅پرسش از «درستی» است. چه چیز درست‌ است و چه چیز نادرست. کارِ درست چیست؟ لو دادن دیگران یا رازداری؟ مقاومت در برابر زور یا تسلیم شدن؟ اولویت دادن به منفعت شخصی یا تن دادن به خواست جمعی؟ عباس کیارستمی در فیلمِ «قضیه شکل اول، شکل دوم» یک چالش فکری بزرگ را ایجاد می‌کند و سپس نخبگان آن زمان ایران را به پرسش می‌گیرد. غیره‌منتظره‌ترین افراد در این فیلم سخن گفته‌اند:

• ابراهیم یزدی (وزیر امور خارجه)
• صادق خلخالی (حاکم شرع دادگاه‌های انقلاب اسلامی)
• نورالدین کیانوری (دبیر اول کمیته مرکزی حزب توده ایران)
• دکتر هدایت‌الله متین دفتری (بنیانگذار جبهه دموکراتیک ملی ایران)
• صادق قطب‌زاده (سرپرست رادیو و تلویزیون جمهوری اسلامی ایران)
• عزت‌الله انتظامی (بازیگر تئاتر و سینما)
• مسعود کیمیایی (فیلمساز)
• نادر ابراهیمی (نویسنده و مدیر سازمان همگام با کودکان و نوجوانان)
• دکتر کمال خرازی (مدیر عامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان)
• دکتر محمود عنایت (نویسنده و روزنامه‌نگار)
• دکتر غلامحسین شکوهی (وزیر آموزش و پرورش)
• احترام برومند (گوینده برنامه کودک تلویزیون)
• علی موسوی گرمارودی (شاعر و نویسنده)
• ژاله سرشار (مسوول امور آموزشی و تربیتی کانون اصلاح و تربیت)
• دکتر عبدالکریم لاهیجی (حقوقدان و نایب رئیس جمعیت ایرانی دفاع از آزادی و حقوق بشر)
• راب داوید شوفت (رهبر مذهبی کلیمیان ایران)
• اسقف آردوک مانوکیان (رهبر مذهبی ارامنه ایران)

🔅کیارستمی وضعیتی فرضی را در نظر می‌گیرد: چند دانش‌آموز مورد «تنبیه جمعی» قرار گرفته‌اند و حالا بین دو گزینۀ «مقاومت» و «افشای فرد خاطی» باید انتخاب کنند. کیارستمی به سراغ نخبگان سیاسی، ادبی، هنری، حقوقی، دینی، آموزشی، رسانه‌ای و مدیریتیِ کشور می‌رود و با شرح دادن این وضعیتِ فرضی نظر آن‌ها را جویا می‌شود. این‌جاست که وقتی پاسخ‌ها را می‌شنویم، دو چیز به خصوص نمایان می‌شود:

1. مرز باریک «درستی» و «نادرستی».
2. «درهم‌تنیدگیِ» درستی و نادرستی.

🔅برای این‌که به درک درستی از تاریخ و رخدادهای تاریخی برسیم، باید این دو مسئله را همواره پیش چشم داشته باشیم. درستی ناگهان نادرست می‌شود و نادرستی ناگهان درست. این نگرش ما را از «مطلق‌بینیِ ارزشی» نسبت به فاعل و امر تاریخی باز می‌دارد.

🔅در بارۀ این فیلم می‌‌شود یک کتاب نوشت، در بارۀ حرف‌های تک تک افراد آن می‌شود ساعت‌ها حرف زد. از درازگویی می‌پرهیزم و فقط بسنده می‌کنم به این‌که دعوت می‌کنم حرف‌های شخصیت‌های این فیلم را در بافت تاریخی سال 1358 در نظر بگیرید. روحیۀ «مبارزه‌‌طلبی» حتا به شکل کورکورانۀ آن ستایش می‌شود. درک بیش‌تر این نخبگان از مبارزه، امری کاملاً «مستقیم و تک‌خطی» است. و از این بدتر، برای این نخبگان نفس «اعتراض» ارزش است. در یک کلام، «اقتدارستیزی، به هر شکل ممکن» باور مشترک بیش‌تر این نخبگان است، حتا اگر به شیوه و برای هدفی نابخردانه باشد. و فراموش نکنیم که این نخبگان جامعه‌اند که مسیر جامعه را تعیین می‌کنند...

🔅این فیلم محصول سال 1358 است و در بحبوحۀ انقلاب ساخته شده است. این فیلم به دلیل بی‌حجاب بودن زن‌ها، وجود برخی عناصر سیاسی نامطلوب و شائبۀ ایده‌های شورشگرانه، خیلی زود ممنوع شد و رفته رفته به فراموشی سپرده شد. پیشنهاد می‌کنم این فیلم را که به همین پست پیوست کرده‌ام ببینید تا بدانیم چرا کیارستمی بزرگ و بی‌همتا بود.

🌾 @Sedanet
🌾 @tarikhandishi

instagram.com/p/BzCb6VJHueG


➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام:
@News_sedanet

➖ صدانت در اینستاگرام:
instagram.com/3danet

➖ صدانت در آپارات:
aparat.com/3danet

➖ صدانت در تویتر:
twitter.com/3danet_ir

➖ صدانت در تلگرام:
@Sedanet

➖ صدانت در فیسبوک:
fb.com/3danet

☘️ نه هر سکوتی از رضاء است !
✍️ #بهنام_خداپناه

🔅چند روز پیش دوستی مطلبی را که نوشتۀ خودش هم بود برایم فرستاد نقل به این مضمون که "چرا مدعیان فرهنگ، و خصوصا کسانیکه در زمان انتخابات به نفع رئیس جمهور فعلی طومار امضاء می‌کردند و دیگران را تشویق به رای دادن به ایشان می‌کردند اکنون، خفه خون گرفته اند؟" من دربارۀ دیگران و اینکه چرا بقیه سکوت کرده‌اند خیلی نمی‌توانم اظهار نظر کنم چون نیتِ افراد برای تشویق دیگران به رای دادن به حسن روحانی و مبنای قضاوتشان برای انتخاب ایشان می‌تواند متفاوت بوده باشد. اما در اینجا قصد دارم کمی دربارۀ سکوتِ خود در اینباره چیزی بگویم.

🔅من خود از کسانی بودم که به نفع حسن روحانی طومار امضاء کردم و حتی دیگران را نیز تشویق به رای دادن به ایشان کردم، چه در کانالهای تلگرامی، چه در فیسبوک و چه در دنیای واقعی. اما ملاک من برای حمایت از روحانی نه وعده های انتخاباتیِ او بلکه کارنامۀ چهارسال اول و همچنین صلاحیتِ او در نسبت با دیگر کاندیداها بود. من هیچگاه به شعارهای انتخاباتی خوشبین نبوده و نیستم و آنها را جز در حد شعار برای رای جمع کردن نمیبینم، از همین رو تصمیم خود برای رای دادن به روحانی را هم مبتنی بر شعارهای او نکرده بودم، بلکه بیشتر کارنامۀ کاری چهارسال اول ریاست جمهوریِ او و سهل گیری های سیاسی اش من را به این سمت سوق داده بود که در میان کاندیداهای دور دوم بهترین گزینه (یا به تعبیری گزینۀ بد در مقابل گزینه های بدتر) است. اما برگ طور دیگری رقم خورد و اکنون می‌دانیم که این روحانی با روحانیِ چهار سال اول زمین تا آسمان فرق دارد. شاید یکی از دلایلِ این تفاوتِ مواضع، شکست برجامی باشد که برگ برنده و دستاورد دولت او محسوب میشد، و یا شاید هم دلایلِ دیگری . . !

🔅اما یک چیز را اکنون خیلی خوب می‌دانیم و آن اینکه با توجه به مواضع روحانیِ دوم، سیاستهای داخلی اش و حتی خارجی اش و . . . عملا تفاوتی نمی‌کرد که او رئیس جمهور بشود یا دیگر کاندیداها. از نظر من کاری که روحانی کرد از بین بردن همین تمایز میان انتخاب بین بد و بدتر بود؛ او خود تبدیل به یکی از همان گزینه های بدتر شد! رئیس جمهوری که تنها کاری که از عهده اش بر می آید انتقاد کردن از شرایط و محدودیتهای قدرتش است انگار نه انگار که او انتخاب شده است که همین محدودیتها را پشت سر بگذارد، چون اگر به انتقاد بود هریک از ما اکنون به بزرگترین ناقدان تبدیل شده ایم. رئیس جمهوری که حتی در حوزه هایی که مستقیما مربوط به حیطۀ قدرتیِ اوست بدترین انتخابها را کرده و کمترین اعتناها را متوجه منتقدانش کرده است؛ یک نمونۀ کوچک رئیس سازمان محیط زیست است که به رغم انتقادات بسیاری از سوی فعالین محیط زیست به خاطر انتخاب شدنش، هیچ تغییری در تغییر او صورت نگرفت و وضعیت محیط زیستی کشور هم که خود گویای ماجراست؛ یا پیگیری سیاستهای وحشتناکِ کنونی در حوزۀ خودرو، ارز، مسکن و . . .

🔅من نه خود را یک فعال سیاسی میدانم و نه اینکه در این زمینه سررشته ای دارم، تنها به عنوان فردی با دغدغه های فلسفی-اخلاقی تلاش داشتم در آن زمان بهترین گزینه (یا گزینۀ بد در مقابل گزینه های بدتر) را انتخاب کنم و نظرم را هم با دیگران در این زمینه به اشتراک بگذارم که متاسفانه باید اعتراف کنم انتخابم انتخاب خطایی بوده است. البته این خطا هم چیزی نیست که بتوان جلوی آنرا گرفت، وقتی پی بردن به نیت انسانها چندان آسان نیست و ما مجبوریم انتخابمان را از افراد بر اساس سوابقشان، دیدگاههایشان و مشی فکریشان صورت دهیم. وقتی فردی به یکباره از مواضع سابق خودش عدول میکند و به نوعی به اعتماد همۀ افرادی دهن کجی میکند که او را انتخاب کرده اند، به نظر میرسد تقصیر اصلی بر گردن اعتمادکنندگان نیست، همچون مسافرانی که از روی اعتماد به راننده اتوبوس و شرکت مسافربری به خاطر سابقۀ خوبش، سوار بر اتوبوس می‌شوند اما فارغ از اینکه راننده شب قبلش به درستی نخوابیده و شرکت هم این مطلب را به درستی بررسی نکرده که همین امر باعث تصادف سهمگینی می‌شود. دستکم اینجا تقصیر بر گردن هرکه باشد برگردن مسافران نیست چون در زندگیِ واقعی راهِ دیگری برای اعتماد به دیگران وجود ندارد مگر با مراجعه به کارنامه یا سوابق افراد یا شرکتها؛ در غیر اینصورت باید مشی بی عملی در پیش گرفت و به هیچکس اعتماد نکرد!

🔅آری، این سکوت نه از رضاء، بلکه به خاطر این حس بود که انگار به منِ اعتمادکننده خیانت شده بود. انگار همۀ چهار سال اول قدرت برنامه ای بود برای چهارسال دوم قدرتگیری برای مقاصدی غیر از آنچه در دورۀ اول انجام شده بود. این سکوت از روی شرمساری از چنین انتخابی بود نه از سر رضاء . . .

🌾 @Sedanet
🌾 @BeKhodnotes

☘️ گذر به سوی الهیات نوین
👤 علی‌اکبر احمدی افرمجانی

🔅هدف سخنرانی طرح یک پرسش است: "آیا الهیات مدرن شده است؟" این یک فرض رایج است که من می‌خواهم مورد تردید قرار دهم. دلایل متعددی برای مدرن شدن الهیات مطرح کرده‌اند. مثلاً می‌گویند ما پس از دکارت و هیوم و کانت وارد عصر «اصالت سوژه» شده ایم و درک سوژه از خدا درک جدیدی است.

🔅در باورهایی که گذشتگان از خدا می‌کردند شأن سوژه و چگونگی نزدیک شدن او به خدا در نظر گرفته نمی‌شد. اما از دکارت به بعد متوجه شدند که باید متناسب با دستگاه ادراکی سوژه درباره‌ی خدا حرف بزنند. پس ما با یک الهیات مدرن (یعنی subjective) روبه‌رو هستیم. می‌گویند الهیات دو راه رفته است: یا راسیونالیستی (دکارتی) شده یا تجربه‌گرا (هیومی). اما نزد قدما هیچ کدام از این روش‌شناسی‌ها مطرح نبود. دغدغه‌ی روش‌شناسی یک دغدغه‌ی جدیدی در الهیات است. امروز هر کس بخواهد درباره‌ی خدا حرف بزند باید بگوید گزاره‌هایش از چه نوع است: همان‌گویانه، تالیفی پیشینی، تجربی؟ و همین را نشانه‌ای بر مدرن شدن الهیات می‌گیرند.

صوت این سخنرانی👇
✨ → 3danet.ir/kkpJ5
🌾 @Sedanet

🎥 گفت‌وگوی #مصطفی_ملکیان با «اعتمادآنلاین»

🔅«چرا هیچ اجماعی درباره چیستی و کجایی و هستی ایران موجود نیست؟ چرا یکپارچگی و همبستگی جای خود را به چنددستگی و گسستگی داده است؟ چرا وقتی تیم ملی فوتبال ایران برنده از زمین بیرون می‌آید همه شعار ایران ایران سر می‌دهند اما هیچ ایران ایرانی در ساحات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی وجود ندارد؟ چرا فلسفه حیات حکومت و حاکمان با فلسفه حیات جامعه متفاوت است؟ روشنفکران در این میان و میانه چه نقشی دارند؟ بزرگ‌ترین ثروت ملت و نظام سیاسی، انباشت نظام معرفتی و آموزه‌های تمدنی است یا برد موشک‌ها و وسعت اقتصاد و قدرت دیپلماسی؟ و شاید جدی‌ترین پرسش: بزرگ‌ترین مصیبت ایرانِ امروز چیست؟»

صوت، فیلم و متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/xO6Mj
🌾 @Sedanet
🌾 @etemadTV
🌾 @mostafamalekian

📚جهانِ معلول ساز: دربارۀ اخلاق معلولیت

🔅کتاب حاضر در راستای تدوین تاریخ معلولیت، جامعه‌شناسی معلولیت و اخلاق معلولیت شکل گرفته است. نویسنده این اثر، سرکار خانم دکتر #نعیمه_پورمحمدی است که به عنوان پژوهشگری که بیشترین مطالعات را در زمینه اخلاق معلولیت در ایران داشته، شناخته می‌شوند.

🔅این کتاب با مشخصات زیر توسط انتشارات توانمندان منتشرشده است:
جهانِ معلول ساز: دربارۀ اخلاق معلولیت، نوشته نعیمه پورمحمدی، قم، انتشارات توانمندان و دفتر فرهنگ معلولین، چاپ اول، ۱۳۹۸، ۹۴ ص.

🔅این کتاب، اولین اثر در زمینه اخلاق معلولیت در ایران است. شاید مهم‌ترین ویژگی آن این است که مطالعه موردی و عینی است، چون دکتر پورمحمدی دارای فرزندی با معلولیت شدید است و علاوه بر آن تلاش کرده از تجارب و دانش دیگران هم استفاده کند و با بومی‌سازی آنها راه نوینی در این زمینه مطرح سازد.

🔅در بخشی از مقدمه کتاب آمده:
در ایران «مطالعات معلولیت» با رویکرد فلسفی- اجتماعی بسیار نوپاست. کتاب درآمدی بر مطالعات معلولیت با رویکرد جامعه شناختی ترجمه چهار مقاله درباب معلولیت از سوی نگین حسینی به همت انتشارات سیمای شرق منتشر شده است. عنوان مقالات چنین اند: «مطالعات جهانی معلولیت»، «مطالعات جامعه شناختی معلولیت»، «جامعه شناسی معلولیت»، «نظریه پردازی معلولیت». اثر دیگر کتاب تألیفی جامعه شناسی معلولیت نوشته خدیجه جبلی است که از سوی انتشارات علمی است. اثر آخر که نسبتاً اثر مفصلتری است کتاب الکترونیکی جسمیت و قدرت: مباحثی در معلولیت و تحول اجتماعی نوشته سعید سبزیان منتشر شده از سوی آموزشکده آنلاین توانا در سال ۲۰۱۵ است. مقالۀ «یک دهه با اخلاق پست مدرن معلولیت» به قلم من در نشریه نقد کتاب اخلاق، شماره ۵ اثر دیگری است که در مطالعات معلولیت نوشته شده است. کاملاً آشکار است که جای آثار فارسی که مطالعات معلولیت با تأکید بر اخلاق معلولیت را عرضه و تحلیل و بررسی کند بسیار خالی است. این اثر مختصر را برای پاسخ به این نیاز در جامعۀ ایران تقدیم میکنم و از مدیر محترم #دفتر_فرهنگ_معلولین و #انتشارات_توانمندان آقای محمد نوری و نیز آقای علی نوری برای انتشار این اثر سپاسگزاری میکنم.

🔅یادداشت نویسنده کتاب درباره تصویر روی جلد کتاب:
تصویر روی جلد تصویر امیرعلی است که پیش از تولد از بیماری‌اش مطلع شدم و امروز خوشحالم که حق زندگی را از او نگرفتم، خوشحالم که اجازه دادم دنیا بیاید و امسال شمع تولد ۹ سالگی‌اش را با شور و شادی فوت کند و با خوشبختی زندگی کند اگر جهانِ سالمسالار و معلولسازی که ما ساخته‌ایم بگذارد؛ جهانی که حق زندگی و شادی و شکوفایی را فقط برای آدم‌های سالم به رسمیت می‌شناسد. برای امیرعلی؛ او که با تولدش من را برانگیخت تا دربارۀ معلولیت بخوانم و بنویسم…

🌾 @Sedanet
🌾 @Parse_channel

🎥 گفتگوی خط قرمز با دکتر #محمد_فاضلی عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی در رابطه با سرمایه اجتماعی ؛ مشروعیت سیاسی

فایل صوتی این گفتگو
مشاهده این گفتگو در آپارات (کیفیت‌های بالاتر)
خط قرمز در آپارات - یک هفته در میان دوشنبه ها ساعت ۱۹

🌾 @Sedanet
🌾 @khat_e_ghermez

🎙 برنامه گفت‌وگو محور «در زمانه‌ی ما»

🔅 #یاسر_میردامادی : “«در زمانه‌ی ما» (In Our Time) نام برنامه‌ا‌ی گفت‌وگو محور است که هر هفته (به جز دو ماه تابستان‌) از شبکه‌ی چهار رادیو بی‌بی‌سی انگلیسی پخش می‌شود. این برنامه‌ بیش از دو میلیون شنونده در سراسر جهان دارد و یکی از موفّق‌ترین برنامه‌های رادیویی بی‌بی‌سی است. «در زمانه‌ی ما» به کندوکاو در تاریخ اندیشه می‌پردازد. هر برنامه موضوعی تاریخی، فلسفی، دینی، فرهنگی و علمی را طرح می‌کند و در باب آن با سه نفر از بهترین پژوهشگران آن موضوع به گفت‌وگوی کوتاه می‌نشیند. گفت‌وگوها غنی و چندجانبه است، با این حال عموما طوری پیش می‌رود که برای شنوندگان غیر متخصّص نیز قابل فهم باشد.”

🔅از میان موضوعات دینی و فلسفی، نود برنامه برای آرشیو «صدانت» انتخاب شده است. امید که از شنیدن آن‌ها بهره و لذّت ببرید.

صوت کامل (زبان انگلیسی)👇
✨ → 3danet.ir/in-our-time
🌾 @Sedanet

🎥 شاد بودن یک انتخاب سخته
با زیرنویس فارسی
🌾 @Sedanet

☘️ لیبرالیسم سیاسی حامی محروم‌ترین‌ها؛ نگاهی به اصل تفاوت
✍️ #رضا_زمان

🔅لیبرالیسم در ابتدا برای حمایت از لایه‌های مرفه جامعه، که آزادی و امنیت شان از سوی حاکمان نقض و سلب می‌شد، به میدان آمد و خود را نشان داد. به همین سبب بود که با مفهوم بورژوازی پیوند خورد. اما جلوتر که آمد، بر مفاهیمی تکیه کرد که نفع و فایده‌ی همه‌ی گروه‌های اجتماعی در آن بود. علت هم داشت. تکیه‌ی لیبرالیسم بر یک طبقه از جامعه، باعث مقاومت لایه‌های دیگر در برابر آن شد، این وضع نمی‌توانست به سود این مکتب باشد.

🔅به همین سبب، کوشید تا به منافع و مصالح همه‌ی اعضا و افراد جامعه نظر کند و عام‌نگر شود. اما هرچه سن لیبرالیسم بالاتر رفت، فربه‌تر و گسترده‌تر و وسیع‌تر هم شد و قرائت‌ها و خوانش‌های مختلفی از آن به میان آمد که هر یک، موضع و نگرش خود را نسبت به جامعه و لایه‌ها و طبقات حاضر در آن داشتند. یکی از آن روایت‌ها که در این مقاله درباره آن سخن خواهم گفت، روایت جان رالز فیلسوف بزرگ قرن بیستم است.

🔅جان رالز را با کتاب «نظریه‌ای در باب عدالت» (که از این پس از آن به عنوان نظریه‌ی عدالت یاد خواهم کرد) می‌شناسند، نظریه‌ای که تعریف و تفسیری نو از عدالت ارائه داد و به گفته‌ی بسیاری، فلسفه‌ی سیاسی را جانی دوباره بخشید. این کتاب مورد توجه عموم متفکرانی که در حوزه فلسفه‌ی سیاست سخن می‌گفتند، قرار گرفت و تا امروز هم، درباره‌ی آن بحث می‌شود. نویسنده‌ی این کتاب، متفکری لیبرال بود که تئوری خود درباره‌ی عدالت را در کتاب «لیبرالیسم سیاسی» هم بسط و گسترش داد.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/doUC9
🌾 @Sedanet

🎥 نامه‌ی ۱۰۰ استاد دانشگاه به ابراهیم رئيسی (رئیس قوه قضائیه) برای آزادی بازداشت‌شدگان فعال محیط زیست | آزادی این بازداشت‌شدگان (حتی پس از 500 روز بدون محاکمه) باعث کاهش بخشی از ناامیدی‌های جامعه خواهد شد. اگر زمان (بیش از این) از دست نرود...
🌾 @Sedanet

🌱 درس‌گفتارهای به‌روز شده صدانت

💫 درس‌گفتارهای «متن‌خوانی تأملات دکارت» از علی نجات غلامی
صوت - 15 جلسه تا کنون 👇
✨→ 3danet.ir/RV8ic

💫 درس‌گفتارهای «کربن‌شناسی» از انشالله رحمتی
صوت - 36 جلسه ♦️پایان یافت👇
✨→ 3danet.ir/xp8sW

💫 درس‌گفتارهای «قاعده عدم اکراه در دین» از محمد سروش محلاتی
صوت - 18 جلسه ♦️پایان یافت👇
✨→ 3danet.ir/YlhIs

🎥 مستند "راه طی شده"

🔅این مستند به کارگردانی علی ملاقلی‌پور نوعی نگاه پرسشگرانه راجع به اندیشه سیاسی شادروان #مهدی_بازرگان دارد و از کتاب ایشان به نام "راه طی شده" برای طرح پرسش و البته چالش خود استفاده می‌کند.

🔅روند کلی این مستند چنان است که عده بسیاری از فعالان سیاسی از جمله دوستان و دوستداران مرحوم بازرگان و فرزند ایشان این فیلم مستند را سفارشی و برداشت سلیقه‌ای کارگردان از شخصیت دکتر بازرگان می‌دانند و مستند را بجای کشف مجهولات به ایجاد مجعولات متهم می‌کنند.

🔅در این مستند از مصاحبه با افرادی چون حمد توسلی، هاشم صباغیان، ابوالفضل حکیمی، اکبر بدیع‌زادگان، مجتبی مطهری، محمدمهدی جعفری، فریدون سحابی، محمدنوید بازرگان استفاده شده است.

🔅به هر حال دیدن این مستند خالی از لطف نیست. این مستند را در اینجا و نقد آن را نیز در اینجا با بالاترین کیفیت دریافت کنید. برای دانلود این مستند با کیفت‌های پایین‌تر اینجا کلیک کنید.

🌾 @Sedanet

☘️ سوسیا، چرا سوسیا نبودی؟!
👤 #مهدی_غفوریان

🔅در مهمانی‌ها یا ملاقات با دوستان‌مان از امور مختلفی سخن می‌گوییم؛ اوضاع و احوال سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشورهای جهان، قیمت مسکن، تیم فوتبال محبوب‌مان، وسایلی که خریدیم، شرایط شغلی‌مان، ازدواج و طلاق فامیل‌های‌مان. در اینترنت و مجلات و کتاب‌ها به دنبال اطلاعاتی می‌رویم راجع به زندگی گیاهان و حیوانات، وضعیت کهکشان‌ها، وجود آدم فضایی‌ها، حوادث هولناک یا اتفاقات عجیب‌و‌غریب، سرگذشت افراد مشهور، چگونگی نفوذ و تاثیرگذاری در دیگران. ناراحتی‌مان این است که چرا موهای‌مان ریزش دارد، چرا فلانی احوال‌پرسی گرمی با من نکرد و فراوان چراهای دیگر.

🔅ظاهرا حکایت عموم ما آدم‌ها همین است یعنی فکر کردن و سخن گفتن‌مان بیشتر صرف موضوعات و مسایلی از این جنس می‌شود. وجه مشترک این افکار و سخنان در این است که روی آنها به بیرون‌مان است نه به درون‌مان. به عبارت دیگر، اگر من و شما، درونی داشته باشیم و بیرونی، و درون‌مان را مجموعه افکار و احساسات و خواسته‌ها و گفتارها و کردارهای‌مان بدانیم، و بیرون‌مان را اموری جز این‌ها که به مواردی در بالا اشاره شد، آنگاه بیشتر وقت و نیروی ما در فکر کردن‌ها و سخن گفتن‌ها مصرف بیرونی دارد. به تعبیری، بیشتر ما "بیرون‌نگر" هستیم نه "درون‌نگر"، چنانکه چشم ذهن و ضمیرمان خیره در منظره‌های دلربای حیاط همسایه است!

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/eZpfm
🌾 @Sedanet

🎥 برنامه پرگار تحت عنوان «خداناباوری و زمینه‌ی گسترش آن»
👤 #عرفان_کسرایی و #یاسر_میردامادی

🔅آتئیسم یا خداناباوری چیست و چرا گفته می شود در کشورهایی چون ایران و افغانستان در حال گسترش است؟ جان شلنبرگ فیلسوف معاصر می گوید اگر خدایی وجود داشت خداناباوران را بیشتر دوست می داشت چرا که قوایی که به آن‌ها داده را به کار می برند تا در مورد او موشکافی کنند و پرسش در مورد او را تا حد انکار وجودش جدی می‌گیرند.

🔅اما خداناباوری همیشه نتیجه به کارگیری قوایی نیست که خداباوران معتقدند منشاء الهی دارد. نتیجه‌ی شرایط زیست و عوامل سیاسی نیز هست. یک نظر سنجی جدید نشان داده که درترکیه شمار کسانی که می‌گویند به وجود خدا باور ندارند در ده سال اخیر سه برابر شده است. در ایران و افغانستان امکان چنین نظرسنجی‌هایی دشوار است اما امکانات ارتباطی جدید باعث شده خداناباوران عقایدشان را صریح تر بیان کنند.

🔅ولی آیا خداناباوری در میان جوانان عاصی بیشتر ناشی از گریز از دین به ویژه دین رسمی نیست و آیا آنچه که گسترش خداناباوری خوانده می‌شود بخشی از روندی نیست که به تنوع اشکال دینداری نیز انجامیده است؟

صوت و فیلم کامل👇
✨ → 3danet.ir/M0aBY
🌾 @Sedanet

☘️ درس‌گفتارهای ایده‌آلیسم آلمانی
👤 سیدحمید طالب‌زاده

🔅ایده‌آالیسم آلمانی، نام جنبشی در فلسفۀ آلمان است که در دهۀ هشتاد سدۀ هجدهم میلادی آغاز و در دهۀ چهل سدۀ نوزدهم پایان یافت. مشهورترین نمایندگان این جنبش، کانت، فیشته، شلینگ، و هگل هستند. هرچند تفاوت‌های بزرگی میان این چهره‌هاست، اما همگی در پذیرش ایده‌آلیسم، مشترکند.

🔅ایده‌آلیسم آلمانی برخلاف نامی که دارد واقعیت عالم مدرن را بیان می‌کند. فیلسوفان این دوره از تاریخ تفکر مانند جغد مینروا بر روی خرابه‌های ویران شده، پرواز کردند. دورانی که واقعیت توسط هیوم دست‌نیافتنی شده بود و متافیزیک گذشته دیگر پاسخ‌گوی سؤالات جدید مطرح‌شده نبود، عالم تفکر برای استبقای خویش نیازمند طرحی جدید بود. طرحی که با کانت آغاز شد و همو ستون‌های اصلی آن را بنا کرد. کانت در این طرح جدید با گذر از متافیزیک گذشتگان، متافیزیک جدیدی بنا کرد.

🔅در این نگرش دیگر بحث انطباق عالم خارج و عالم ذهن مطرح نبود، بلکه سوژه با توجه به امکاناتی که دارد خود جهان بیرون را شهود می‌کند. این طرح توسط فیخته و شلینگ رشد پیدا می‌کند، عنصر سوژه و من استعلایی در آن پروارنده می شود و با هگل به اوج خود می رسد.برای فهم زمانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، فهم ایده‌آل‌های آلمانی ضروری است.

🔅درس‌گفتارهای ایده‌آلیسم آلمانی ترم اول درس های دکتر #سیدحمید_طالب‌زاده در مجمع عالی حکمت اسلامی قم در سال ۱۳۸۹ است. تخصص دکتر طالب‌زاده در فلسفۀ اسلامی و غرب و مکان ایراد درس‌ها باب بسیاری بحث‌های تطبیقی مفید را گشوده است.

صوت این جلسات (12 جلسه)👇
✨ → 3danet.ir/PF6mu
🌾 @Sedanet