☘️ درس‌گفتارهای خوانش کتاب‌های «اخلاق پروتستانی و روح سرمایه‌داری» و «فلسفه علوم اجتماعی» ماکس وبر
🗣 #حسام_سلامت | پاییز 96

🔅 «اخلاق پروتستان» معمولاً به مثابه‌ی یکی از جدی‌ترین تکاپوهای نظری برای توضیح غیرمارکسی سرمایه‌داری فهمیده می‌شود. اگر مارکس سعی داشت تبیینی ماتریالیستی از تاریخ به دست دهد و پیشروند آن را به اتکای پویایی درونی نیروهای مادی توضیح دهد و از این سخن بگوید که ایده‌ها تا چه پایه در بستر تاریخی ریشه دارند و در یک کلام، این هستی اجتماعی است که آگاهی را تعیین می‌کند، وبر در «اخلاق پروتستان» کوشید این روند را معکوس کند و از تعیین‌کنندگی ایده‌ها و نقش برسازنده‌ای که نوع خاصی از جهان‌بینی و کردارهای ملازمِ آن در برآمد یک فرماسیون اجتماعی – یا دست‌کم مهیاساختن شرایط امکان آن – ایفا می‌کنند، حرف بزند. چنانکه خودِ وبر نیز در «اخلاق پروتستان» گفته است کتاب در واقع «کمکی است به درک نحوه‌ی تبدیل ایده‌ها به نیروهای مؤثر در تاریخ».

🔅 با اینهمه به‌دست‌دادن چنین روایتی که وبر را از اساس در تقابل با مارکس می‌نشاند و کار این دو را به رودرروی تبیینی ایدئالیستی از سرمایه‌داری با ایستاری ماتریالیستی از آن تقلیل می‌دهد در نهایت به بیراهه می‌رود. خود وبر بارها به صراحت اعلام کرده است که قصد ندارد در تقابل با رویکرد ماتریالیستی به تاریخ که تأکیدش را صرفاً یا عمدتاً بر نقش زیربنای اقتصادی و نیروهای مادی می‌گذارد نگاه‌ را به جانب برسازندگی ایده‌ها برگرداند و روایتی به همان اندازه یک‌طرفه، تعین‌گرا و ایدئالیستی از تکوین سرمایه‌داری به دست دهد.

🔅 او به حُکم میراث نوکانتی‌اش بر این باور بود که هر الگوی‌ نظری با رویکرد سوبژکتیو پژوهشگر و ارزش‌هایی که وی بدانها پایبند است نسبت دارد و به این اعتبار، هر پژوهشگر در تبیین موضوع مد نظرش برحسب این «تناسب ارزشی» عمل می‌کند. از این حیث الگوی ماتریالیستی مارکسی در تبیین سرمایه‌داری «از حیث علمی» به همان اندازه مشروع است که چارچوب نظری ایدئالیستی وبر. موضوع صرفاً بر سر تفاوت در برجسته‌سازی‌ها و تأکیدگذاری‌هاست. در توضیح تکوین سرمایه‌داری، سنت مارکسی بر نیروهای‌های مادی و زیربنای اقتصادی تأکید می‌گذارد و سنت وبری اهمیت جهان‌بینی و اخلاق را برجسته می‌کند. این دو رویکرد حین گفتگوی انتقادی پیوسته نارسایی‌ها و نابسندگی‌های یکدیگر را به رخ هم می‌کشند بی‌‌آنکه هیچیک بتواند دیگری را «از حیث علمی» برای همیشه «ابطال» کند.

صوت 4 جلسه «اخلاق پروتستان و روح سرمایه‌داری» و 6 جلسه «فلسفه‌ی علوم اجتماعی»👇
✨ → 3danet.ir/JmnC1
🌾 @Sedanet | @prolegomena

🎙 ملاحظات جامعه شناختی درباره مرگ و بیماران سرطانی
🗣 #یوسف_اباذری | سال 1386
محل برگزاری: انستیتو تحقیقات سرطان ایران
🌾 @Sedanet | @yousefabazari

🌱 مجموعه «خرد جنسی» که با همت یاسر عرب و کمک‌های مردمی شکل گرفته است، هم‌اکنون وارد مرحله‌ای تازه شده و نیازمند حمایت ماست. در این شرایط سخت اگر مردم پشتیبان اهالی فرهنگ نباشند، تنها اَبَر رسانه‌هایی فعالیت خواهند داشت که توسط نهادهای خارجی یا داخلی حمایت مالی شوند.

مجموعه خرد جنسی👇
https://t.me/kherad_jensi

☘️ حکمت عملی مولانا برای انسان امروزی
🗣 #مصطفی_ملکیان

دو جلسه | مرداد 98
دانشگاه سایمون فریزر (SFU) ونکوور

صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/pqSNc
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian

☘️ نامجو و نقطۀ پرگار
✍️ #سایه_اقتصادی‌نیا

🔅 سیمای نامجو در برنامۀ پرگار بی‌بی‌سی (اینجا ببینید) و آنچه پس از آن درباره‌اش گفته و نوشته شد، برای من یادآور سیمای شاملو در برکلی است و آنچه پس از ابراز عقاید آنچنانی‌اش دربارۀ شاهنامه و موسیقی ‌ایرانی بر سرش رفت‌ـ باری که بی‌جهت برداشت و تا آخر عمر بر دوشش ماند. نامجو، با پای خود، به همان چاله‌ای درافتاد که شاملو: اظهارنظرهایی چنان گران و تعمیم‌بخشی‌هایی چنان گشاده‌دستانه که صدها صفحه باید در تفهیم و تفاهم بر سرشان نوشت و نه یک برنامه، که ده‌ها برنامه هم تکافوی جمع‌بندی و اصلاحشان را نخواهد کرد.

🔅 عباراتی نظیر «حافظ ایرانی نبود» و «کورش ایرانی نبود» و «ما به جز نستعلیق و ابوعطا و شعر چه داریم؟» همانقدر برای گوینده‌اش اسباب دردسر است که عبارات مناقشه‌برانگیز شاملو دربارۀ موسیقی ایرانی که «یارو عرعر می‌کند» و دربارۀ شاهنامه که «در آن از ملت ایران خبری نیست.» اما بی‌جهت نیست که سیمای نامجو و شاملو، گرفتار در توری خودتنیده، به هم شبیه افتاده است: این هر دو در یکه‌تازی در میدان نوآوری و تاختن علیه جنبه‌هایی از سنت شبیه‌اند: هم با سنت می‌ستیزند و هم آن را با هوشی شیطانی به کار می‌گیرند، آنِ خود می‌کنند و به خدمت بیان هنری‌ای بس بدیع و نو درمی‌آورند.

🔅 بسیاری از بینندگان و منتقدان به داریوش کریمی خرده گرفته‌اند که چرا با ترتیب دادن این برنامه نامجو را در مقام یک جامعه‌شناس نشانده و جایگاه او را از هنرمند به مردم‌شناسی متفکر تغییر داده. این عده معتقدند اشتباه اساساً از همینجا، یعنی خلط مقامات، ناشی شده و به ابتر ماندن بحثی پردامنه منجر گشته است. اما این انتقاد روا نیست. اولاً، چنانکه سالور ملایری هم در توضیحاتی که متعاقب پخش برنامه در صفحۀ فیسبوک خود ارائه کرد، نامجو این بار ایده‌ها و تفکرات خود را در قالب جستار، و نه در قالب آواز یا شعر یا موسیقی، ارائه کرده است و لذا می‌توان، و چه‌بسا باید، ایده‌های او را به نقد و چالش کشید و دربارۀ آنها بحث کرد.

🔅 ثانیاً آیا ما باید از هنرمند انتظار داشته باشیم فقط و فقط در قالب هنر به ابراز عقیده بپردازد؟ آیا هنرمند نباید مثل همۀ ما از حق سادۀ نوشتن و گفتن و پرداختن ایده‌های خود برخوردار باشد؟ نامجو در کتاب «چهار مقاله» تفکرات و تمنیاتش را تحریر کرده و همین کافی‌ست که ما او را در مقام مؤلف به رسمیت بشناسیم و دربارۀ نوشته‌اش، نفیاً یا اثباتاً، بحث کنیم. اشتباه از داریوش کریمی نیست، اشتباه در نگاه کسانی است که ابراز عقیده‌ای عمومی و گاه حتی شخصی را برنمی‌تابند. اما نباید از اشتباهی که نامجو در نامگذاری کتابش مرتکب شده، و چه‌بسا سرحلقۀ انتقادات گاه بی‌رحمانه به او نیز همین خطا باشد، نیز گذشت: نوشته‌های نامجو در این کتاب به‌هیچ‌وجه مقاله نیست، بلکه جستار است.

🔅 جستار قالبی است شخصی‌تر و آزادتر و دموکراتیک‌تر، و همین است که تعداد جستارنویسان در زبان فارسی بسیار کم است. در جستار «من» سخن می‌گوید و نثر معاصر فارسی در برابر صدای شخصی، در برابر ضمیر اول شخص مفرد، در برابر «من» مقاومت دارد. مقاومتی که از استبداد ادبی برمی‌خیزد و طبعاً استبداد ادبی تالی استبداد فکری و تاریخی است. (دربارۀ موانع جستارنویسی در زبان فارسی، پیش‌تر یادداشتی نوشته‌ام با عنوان «ستیز با جستار». آنچه در آن یادداشت نوشته‌ام، به روشنی نشان می‌دهد چرا عده‌ای در برابر ابراز عقاید نامجو دچار خشم و خروش شده‌اند.)

🔅 در میانۀ نقد و نظرها، انتقادات به داریوش کریمی هم بالا گرفت و به برنامه‌های دیگر او هم کشیده شد. چندی پیش نیز، وقتی کریمی در مقابل ابراهیم گلستان نشست و با او دربارۀ فروغ فرخزاد مصاحبه کرد، همین آشوب به پا شد. با اینکه هیچ برنامه‌ای بی‌اشکال و هیچ برنامه‌سازی از خطا مبرا نیست، اما کافی است منصفانه بنگریم و تصدیق کنیم که ما سال‌هاست، در هیچ رسانۀ داخلی و خارجی، مجری‌ای در قامت داریوش کریمی نداشته‌ایم (عادل فردوسی‌پور را به یاد داشته باشیم.) کریمی پرمطالعه و خوب‌خوانده است، آرام و شکیباست، منطقی و مؤدب است، آگاه است و خود از طایفۀ پرحرمت قلم. حرمت و قدر او را باید دانست. در این سال‌ها، چه کسی با تخصص و تنوع و تداومی که او کار کرده، کار کرده است؟

🌾 @Sedanet | @Sayehsaar

🎙 رونمایی از جلد نخست کتاب «تاریخ فلسفه غرب» اثر آنتونی کنی
👤 با حضور: کریم مجتهدی، انشاءالله رحمتی، علی دهباشی و مترجم اثر (رضا يعقوبی)
به همت مجلۀ بخارا | 16 مرداد 98

دریافت فایل صوتی

🌾 @Sedanet

☘️ معرفت شناسی علم اقتصاد و مبانی آن

🔅 در ویژه برنامه «معرفت شناسی علم اقتصاد و مبانی آن»، دکتر #موسی_غنی‌نژاد تحلیلی بر موضوعات مختلف اقتصادی داشته و با نگاه علمی بر آن است تا ریشه مشکلات و برون رفت از آن ها را واکاوی نماید. آقای محمد ماشینچیان سردبیر برنامه اقتصاد آزاد بوده و مدت زمان آن ۴۵ دقیقه است.

پنج جلسه تصویری تا کنون👇
✨ → 3danet.ir/KYevX
🌾 @Sedanet | @ghaninejad_mousa

👤 معرفی چند کانال مفید 👤


🌱 امیرحسین ترکاشوند
@baznegari
🌱 فاطمه موسوی
@women_socialproblems
🌱 عباس حائری
@abbashaeris
🌱 صدیق قطبی
@sedigh_63
🌱 رضا بابایی
@rezababaei43
🌱 فروردین
@Farvardinblog
🌱 وحید حلاج
@philoregi
🌱 کاوه بهبهانی
@Sophia_Kaveh
🌱 مسعود زنجانی
@vivaphilosophy
🌱 علی‌رضا صالحی
@s_alireza_salehi
🌱 محمدرضا جلائی‌پور
@jalaeipour

  ____      _                  _   
 |___ \    | |                | |  
   __) | __| | __ _ _ __   ___| |_ 
  |__ < / _` |/ _` | '_ \ / _ \ __|
  ___) | (_| | (_| | | | |  __/ |_ 
 |____/ \__,_|\__,_|_| |_|\___|\__|

مرجع کاملی از کانال های مفید 👇
✨ → 3danet.ir/SYu8l

☘️ نشست بررسی و نقد کتاب «سیر عشق» آلن دوباتن
👤 با حضور دکتر #محمود_مقدسی دکترای فلسفه مترجم و پژوهشگر و دکتر #علی_ثاقبی روان پزشک | در کافه کتاب آفتاب (مشهد)

صوت نشست همراه با پرسش و پاسخ👇
✨ → 3danet.ir/OBzlv
🌾 @Sedanet

🎥 نقد خیام
👤 #عبدالکریم_سروش | 13 تیر 98
قسمتی از سخنرانی «خیام که خیمه های حکمت می دوخت»
فیلم کامل سخنرانی | صوت کامل سخنرانی | این کلیپ در آپارات
🌾 @Sedanet | @DrSoroush

🎙 دوست‌داشتن خود
👤 دکتر فرهنگ هلاکویی
🌾 @Sedanet

☘️ درس‌گفتار خرد ادبیات
👤 #سیامک_مهاجری

🔅برخی چون سیدجواد طباطبائی معتقدند در دوره اسلامی، شعر و ادب ایران به تدریج جانشین اندیشه سیاسی شد. و شعر و ادب به شالوده وحدت و تداوم ایران تبدیل شد (دیباچه‌ای بر نظریه انحطاط) این مهم ما را بر آن می‌دارد به این نکته التفات داشته باشیم، که وقتی از ادبیات در ایران سخن می‌گوییم، تنها با یک پدیده ذوقی مبتنی بر لذت زیبایی شناسانه روبرو نیستیم؛ بلکه ادبیات در ایران نوعی نظام معرفتی بنیادین بوده است که همچون نخ تسبیحی از سویی رابطه بین مردم، عالمان، پادشاهان و خدا را برقرار می کرده و از سوی دیگر سنت های چهارگانه عرفان، اسلام، ایرانشهری و یونان (غرب) را به هم مرتبط می‌کرد. در واقع شعر و ادب زبان گفتگویی و خردِ کهکشان اضداد ایران بوده است. که به مثابه عنصری وحدت بخش هویت ما را حفظ می کرد.

🔅با ورود ما به دنیای جدید که همزمان با جنگ های ایران و روس و انقلاب مشروطه بود، شعر و ادب با خروج از دربار به سمت مردم رفت و هم در خلال انقلاب مشروطه و هم در خلال انقلاب ۵۷ نقش حیاتی داشت. با اینهمه با تولد منتقد ادبی در ادبیات نو فارسی، به آرامی ادبیات به سمت ذوق و زیبایی شناسی رجعت کرد و نقش تاریخی خود را به فراموشی سپرد. در خرد ادبیات نشان می دهیم، چگونه شعر و ادبیات در ممکن شدن لحظه حال نقش داشت و چگونه می‌شود به خرد ادبیات بازگشت.

🔅آن دم که هگل نشان می‌داد که عقل حدغایی و مازاد جنون است! به نکته‌ای بس مهم اشاره داشت و آن این بود که عقل ضد جنون نیست بلکه همسایه دیوار به دیوار آن است. این دقیقه ما را به لحظه ای پرتاب می کند که ادبیات می تواند همزاد ناهمشکل خرد باشد.عقل از زهدان جنون و خرد از بطن ادب متولد شد اما بعدتر به رام کردنش مشغول شد. خرد ادبیات درس‌گفتاری است که در آن تاریخ «رام کردن ادبیات» را به مدد اقتدار منتقد ادبی روایت می‌کنیم.

صوت جلسات (8 جلسه)👇
✨ → 3danet.ir/FRrrV
🌾 @Sedanet | @boof60

🎥 مجموعه خرد جنسی

🔅 #یاسر_عرب : مجموعه خِرَد جنسی به دنبال شناخت مسأله زیست جنسی در ایران است. این مجموعه هم بدون کمک دولتی ساخته شده است. و از این باب خدا را شاکرم که این مجموعه نیز در زیر سایه ی سکوت سنگین رسانه ‌های رسمی در قبال زیست جنسی، فضای تازه ای باز می کند.

🔅جمع قابل توجهی از اساتید، پیشکسوتان، مددکاران و پژوهشگران در این مجموعه، با چشم‌ انداز سال‌ها تحقیق، از حوزه زیست جنسی جامعه مان می‌گویند. ما در خرد جنسی تلاش می‌کنیم اضلاع متفاوت و زوایای مختلف موثر در شرایط زندگی جنسی جامعه را روشن کنیم. یعنی با هر ارائه پازلی را کنار پازل دیگر قرار دهیم تا به تدریج، تصویری کلان و فهمی مشترک از این حوزه به دست آوریم. آنگاه خواهیم دانست مشکل جامعه ما در حوزه زیست جنسی چیست و عواملی چون سنت فکری و فرهنگی، مدل توسعه اقتصادی، کارکرد نهادهای حمایتی، فرایندها در دولت پدرسالار، عملکرد فقه و اخلاق و .. چه تأثیراتی بر زیست جنسی ما دارد و چرا نسخه های گوناگون در این حوزه صفرا فزود و به چه علت شاهد بزرگ شدن معضلات و مشکلات گوناگون در این حوزه هستیم؟

▫️1/ لیلا ارشد/ از قلعه ی شهر نو تا خانه ی خورشید
▫️2/یاسمن اشکی/تجاوز جنسی به کودکان و کنترل S
▫️3/ محسن مالجو/ تجاوز جنسی به محارم
▫️4/ مجتبی احمدی/ الهیات جنسی
▫️5/ دکتر سعید مدنی/جامعه شناسی روسپیگری در ایران
▫️6/دکتر اعظم آهنگر/ انقلاب جنسی، جستجوگری جنسی نوجوانان
▫️7/ دکتر حسن محدثی/ محرومیت جنسی حین تاهل!
▫️8/آذر تشکر/ قدرت و زیست جنسی!
▫️9/ دکتر مرتضی کریمی/ روایتِ تجربه های جنسی!
▫️10/ دکتر مرضیه ابراهیمی/ ازدواج سفید
▫️11/ محمد صادق روحانی/ حقوق اقلیتهای جنسی
▫️۱۲/ مهناز ابراهیم پور / تاثیر روایت های گوناگون از زیست و رابطه جنسی
▫️۱۳/ دکتر محسن رنانی / تاثیر توسعه در زیست جنسی ما
▫️۱۴/ دکتر عفت السادات خویی/ هوشیاریِ جنسی!
▫️۱۵/دکتر اکبر جباری/زیست جنسی در زمین فلسفه
▫️۱۶/ دکتر فاطمه موسوی/ سیاستگذاری جنسی در ایران
▫️۱۷/دکتر سید علی آذین/ سیاستگذاری در سلامت جنسی
▫️۱۸/دکتر فرشید مرادیان/ بدآگاهیِ جنسی!
▫️۱۹/ دکتر محمدتقی کرمی/ دولت پدر سالار و زیست جنسی!
▫️۲۰/دکتر کاظم فروتن/ بررسی بحران خانواده
▫️۲۱/ نیاز جنسی و عاطفی معلولین/ هومن باقری
▫️۲۲/ ناشنوایان و رابطه جنسی شان/ دکتر حمید مهرابی. یگانه ارومی
▫️۲۳/ روایتِ یک روسپی!
▫️۲۴/ عوارض تفکیک جنسیتی و تناقضات این سیاستگذاری/آذر تشکر
▫️۲۵/ هارمونی جنسی، عدالت جنسیتی!/ مجتبی احمدی
▫️۲۶/ جنونِ پیش از قاعدگی!/ مهناز ابراهیم پور
▫️۲۷/رابطه جنسی و خواسته ی ناممکن!/ دکتر رضا احمدی
▫️۲۸/ اثرات خشکسالی بر زیست جنسی!/ دکتر مهتا بذرافکن
▫️۲۹/ تاریخ اجتماعی زندگی جنسی ما / دکتر محسن بدره
▫️۳۰/توریسم جنسی در مشهد-سکسوالیته و ساختار/ دکتر ادریس راموز
▫️۳۱/آمار جنسی و جنسیتیِ کشور!/ اردشیر گراوند

معرفی کامل به همراه دانلود فیلم و صوت👇
✨ → 3danet.ir/vKDGJ
🌾 @Sedanet
🌾 @kherad_jensi
🌾 @yaser_arab57

🎥 آیا رابطه بین انسان و خدا رابطه بین عبد و مولا است؟
👤 #ابوالقاسم_فنائی

بریده‌ای از مناظره بین دکتر ابوالقاسم فنائی و دکتر حسین واله مشهد با عنوان عقلانیت مدرن و فقه - پژوهشکده ثامن - 28 مرداد 98

صوت کامل این مناظره | این کلیپ در آپارات

🌾 @Sedanet

🗞 روشنفکری دینی و مسئله ای به نام "نص"
👤گفتگو با #داود_فیرحی
فصلنامه خاطرات سیاسی، شماره چهارم، بهار 98

فایل pdf این گفتگو

🌾 @Sedanet | @Feirahi

instagram.com/p/B1c8pwUFbd3


➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام:
@News_sedanet

➖ صدانت در اینستاگرام:
instagram.com/3danet

➖ صدانت در آپارات:
aparat.com/3danet

➖ صدانت در تویتر:
twitter.com/3danet_ir

➖ صدانت در تلگرام:
t.me/sedanet

➖ صدانت در فیسبوک:
fb.com/3danet

🎙 مطبوعات و مبارزه با فساد
👤 #محمد_فاضلی
🌾 @Sedanet | @fazeli_mohammad

☘️ ابن سینا و فلسفه تحلیلی
✍️ #رضا_یعقوبی (سایت)

🔅درست است كه فلسفه تحلیلی به عنوان یك مكتب مستقل در قرن بیستم شكل گرفت و نام فلسفه تحلیلی بر آن گذاشته شد. اما ریشه و تاریخ این سبك و روش فلسفه‌ورزی به همان یونان باستان و آثار افلاطون و ارسطو برمی‌گردد. شیوه غالب در فلسفه تحلیلی این است كه مفاهیم پیچیده را به مفاهیم ساده‌تر و واضح‌تر تحلیل(تجزیه) كنند و بعد از وضوح و روشن‌سازی(clarification) كافی، به مسئله برگردند و آن را حل كنند. این روش در آثار افلاطون و ارسطو فراوان یافت می‌شود. تحلیل‌های دقیق و موشكافانه ابن‌سینا در كتاب برهان و كتاب‌الحدود پیشتاز پژوهش‌های زبانی فلاسفه تحلیل زبانی است. به همین دلیل است كه فلاسفه تحلیلی جدید اقبال زیادی به ابن‌سینا و پیروانش مثل توماس آكویناس نشان می‌دهند و جنبش توماس‌گرایی تحلیلی را بنا نهاده‌اند.

🔅دكتر ضیا موحد در كتاب تاملاتی در منطق ابن‌سینا و سهروردی، ابن‌سینا را در كشف فرمول‌های بوریدان و باركن مقدم می‌داند و معتقد است قبل از سول كریپكی، ابن‌سینا نظریه او را در باب دلالت‌شناسی اسم‌های خاص ابداع كرده است(چون ابن‌سینا هم معتقد است كه اسامی خاص حد(تعریف) ندارند). همچنین تیموتی ویلیامسون در كتاب فلسفه‌ورزی(doing philosophy) ابن‌سینا را در كنار كارناپ، كریپكی، باركان ماركوس از پیشگامان منطق موجهات محمولی(Quantified Modal Logic) دانسته است. و در كتاب «منطق موجهات به عنوان مابعدالطبیعه»(modal logic as metaphysics) در همین باره عنوانی مجزا به ابن‌سینا اختصاص داده است و می‌گوید نظریه باركان ماركوس 9 قرن پیش توسط فیلسوف ایرانی، ابن‌سینا بیان شده است. آنگاه به عنوان شاهد، عبارتی از فن سوم منطق شفا را نقل می‌كند «و اما قولنا "بعض الناس یمكن ان لا یكون كاتبا"، فانه قد یساوی من جهت قولنا "یمكن ان لا یكون بعض الناس كاتبا" و قد یخالفه و ان لازمه...».

🔅نكته پایانی اینكه كسی كه موشكافی‌های خواجه نصیر در اساس‌الاقتباس را دیده باشد كه تقسیم‌بندی قضایا به هلیه بسیطه و هلیه مركبه فقط یك رقم از آن‌هاست، خواهد دید كه این قضایا در اروپا و نزد كسانی چون كانت و راسل و فرگه چگونه موضوعیت یافته‌اند و تاریخ فلسفه تحلیلی را به قرن بیستم محدود نخواهد كرد.

🔅حسن ختام این یادداشت نام بردن از كتابی است كه نوآوری بدیع و زیبایی در جهت شكوفایی دوباره و تازه فلسفه اسلامی در جهان امروز و در چارچوب فلسفه تحلیلی است. كتاب «فلسفه اسلامی تحلیلی» (Analytic Islamic Philosophy) نوشته آنتونی رابرت بوث (Anthony Robert Booth) است كه با رویكرد تحلیلی و منطقی فلاسفه اسلامی را تفسیر كرده و مدعی است رویكرد تطبیقی ندارد و عملا در این كتاب فلسفه‌روزی تحلیلی اسلامی را از سر گرفته است.

🔅آنتونی كنی هم در جلد دوم تاریخ فلسفه غرب كه به ترجمه این حقیر در دست چاپ است ابن‌سینا را بزرگ‌ترین مابعدالطبیعه‌پرداز هزاره اول میلادی می‌داند و حسرت می‌خورد كه چرا عربی بلد نیست تا بتواند آثار ابن سینا را به زبان اصلی بخواند. بالاتر از آن در پیامی كه برای قرائت در جشن رونمایی از ترجمه تاریخ فلسفه غرب فرستاد، اظهار داشت: «ابن سینا در طول قرون وسطی و بعد از آن بی تردید تاثیرگذارترین فیلسوف بعد از افلاطون و ارسطو بوده است و امیدوارم فلسفه ایران در عصر حاضر به همان شکوفایی اش در عصر ابن سینا برسد.».


🔹كتابشناسی:

تاملاتی در منطق ابن‌سینا و سهروردی، ضیا موحد، نشر هرمس، تهران: 1394.
المنطق، الشفا، منشورات مكتبه آیت الله العظمی مرعشی نجفی، قم، 1405 هجری قمری.
اساس‌الاقتباس، خواجه نصیرالدین طوسی، تصحیح محمدتقی مدرس رضوی، انتشارات دانشگاه تهران، بی‌تا.

Modal Logic as Metaphysics, Timothy Williamson, Oxford University Press, 2013.
Doing Philosophy, Timothy Williamson, Oxford University Press, 2018.
Analytic Islamic Philosophy, Anthony Robert Booth, Macmillan Publishers Ltd, 2017.

🎙 اخلاق در روابط عاشقانه
🗣 #محمود_مقدسی (پژوهشگر و مترجم فلسفه)
دانشگاه فردوسی مشهد | ۳۰ مرداد

🔅عشق تجربه ای پر کننده، لذت بخش و معنا آفرین است که به یک‌باره رنگ و بوی ملال، آشفتگی و تنهایی را از زندگی ما می زداید. اما عاشق و معشوق در جهانی واقعی و در مناسباتی واقعی زندگی می کنند.

🔅عاشق و معشوق نیز مثل هر انسان دیگری خوشایندها، بدایندها، انتظارات و احساسات و عواطف متفاوت و گاه متعارضی دارند. به همین‌ دلیل در عشق‌ورزی هم همانند سایر مناسبات انسانی می توان از باید و نبایدهایی برای بقای رابطه و آسیب ندیدن هر یک از طرفین سخن گفت.

🔅این باید و نبایدها همان هنجارهای اخلاقی حاکم بر روابط عاشقانه‌اند. در این جلسه با نظر به ابعاد روانشناختی مناسبات عاشقانه به بررسی معنا و کارکرد اخلاق در این مناسبات خواهیم ‌پرداخت.

فایل صوتی این نشست

🌾 @sdjdir
🌾 @Sedanet
🌾 @besateakhlagh
🌾 @theworldasIsee

☘️ عوارض حداکثر گرایی!
✍️ #یاسر_عرب

🔅کافی بود در کودکی لیوانی بشکند یا در نوجوانی خطایی سر زند. اولین جمله واکنشی این بود «الان میام می کشمت!» کشتنِ لفظی بالاترین واکنش بود برای پیش پا افتاده ترین اتفاقات. از سینمای فیلم فارسی که دعوا سر یک کفتر طوقی مساوی بود با کشیدن چاقو و گذاشتن اش توی قلب رفیق قدیمی! تا دهه شصت و بازنمایی رزمندگانی که تا آخرین قطره خون می جنگیدند همه چیز حداکثری بود.

🔅در چنین جامعه ای جای تعجب نداشت که موی دانش آموز باید در حداکثر کوتاهی خود اش می بود (2/4) و درس نخواندن حداکثر تنبیه (فلک کردن دانش آموز سر صف مقابل 400 کودک از همان محله ی زندگی) را به همراه داشته باشد! درس خوان کسی بود که "همه" ی نمرات اش بیست باشد و اینچنین ما به "وسواس 20" در کارنامه دچار می شدیم. حتی یک 19/5 هم می توانست بکارتِ کارنامه ی ما را لکه دار کند!

🔅اسطوره هایمان فرقی نداشت وارداتی باشد (بروسلی) یا صادراتی (نرمیان) تاریخی باشد (رستم) یا معاصر (جمشید آریا) "تمام" دشمنان باید شکست می خوردند. پیروزی نسبی معنی نداشت و "نابودی کامل" سرنوشت محتوم حریفان بود. برای هر دستاوردی حداکثر ایستادگی لازم بود. ما باید "تا آخرین نفس" می جنگیدیم. دهه شصت حتی شهدا هم ناقص و کامل داشتند. شهیدِ واقعی کسی بود که با گلوله ای در قلب یا سر اش کشته شده، اما شهید واقعی تر! کسی که جنازه اش پودر و خاکستر شده باشد.

🔅فارغ از اسطوره ها، اسوه های ما هم حداکثری بودند. حضرت علی (ع) برای ما شخصیتی بازنمایی می شد که هر شب هزار رکعت نماز می خواند. خانواده اش 3 روز افطار نمی کردند الا به آب و حضرت زهرا (س) مقابل کور هم حجاب داشت. یک جامعه ی حداکثری در تبادل فرهنگی با ائمه، دوازده امام اول اش امام حسین (ع) بود. امام حسینی که رفتار حداکثری اش در ده روز پایانی عمر مهم است (و از آن ده روز هم عاشورا) نه باقی.. خوب برای آن امامِ حداکثری هم خوانشی حداکثری و عزاداری حداکثری لازم بود. دو ماه تمام. با انواع و اقسام زنجیر و قمه و لطمه زنی، و رفتارهای حداکثری دیگر در عزاداری. ما دیسکورس علم را هم حداکثری می فهمیدیم فرزند فلان عالم گفته بود «پدر من می خواهم مثل شما بشوم» و پدر در جواب گفته بود «هیچی نخواهی شد! من می خواستم امام صادق (ع) بشوم و شدم این! تو می خواهی مثل من بشوی؟ پس هیچی نخواهی نشد!»

🔅در زیست حداکثری کوه نورد واقعی کسی بود که اورست را فتح کند. اندیشمند کمتر از انیشتن آنچنان دندانگیر نبود! عارف واقعی باید کرامتی می داشت که در توان بشر عادی نباشد. همه چیز در قله! ما باید هنگام عشق ورزی چون مجنون هست و نیست را برای معشوق می باختیم! جامعه ای که من در آن بزرگ می شدم پر بود از بازنمایی قله های ادب، پیشانیِ های مبارزه با استکبار، ته قدرت بدنی، و عندِ عرفان، یا ته اعتیاد! و آخرِ رفیق بازی.. گویا هر میانه ای، در راه مانده ای ناقص بود.

🔅شما ردِ این فضا، تربیت، و جامعه، و روش حداکثری را اگر بگیرید می بینید که این یادداشت باید صد صفحه ای باشد. در مورد علل تولید این جامعه ی حداکثری سخن بسیار است اما اگر به سراغ ساده ترین عوارضِ آن برویم چه خواهیم دید؟ آدمهایی ناراضی! بعد یک عمر زندگی با تکالیفِ حداکثری وقتی وارد جامعه شده و حقوق شان را مطالبه می کنند با پاسخ حداقلی مواجه می شوند! (مثلا حداکثر زحمت اش را کشیده و حداکثر تحصیلات را دارد ولی حداقل کار در خور شان گیرش نمیاید) او در این زیست جهانِ صفر و صدی وقتی به صد نمی رسد، دائم خود را صفر می پندارد. چرا که باز چشم اش به حداکثر داشته های دیگران است! اینگونه آدمهایی تربیت شدند که نمی نویسند چون می دانند ویکتور هوگو نیستند. و خطر نمی کنند چون می پندارند حداکثر تلاش شان به حداقل مطالبات نخواهد انجامید. پر هم بیراه نیست! مگر نه اینکه در حافظه تاریخ معاصر پدران شان حداکثر هزینه را برای انقلاب 57 پرداخته اند و بسیاری شعارهای حداکثری دادند اما حالا حسرت حداقلِ روزهای قبل انقلاب را می خورند!؟ اینگونه است که این نسل دائم حداکثر توقع را از رخدادهای پیرامونی دارند و جهان اما،،، یک رئالیته ی محض و پر از ایراد تحویل آنها می دهد!

🔅من در چنین سنتی رشد کردم و با همین شیوه حداکثری خودم و بسیاری دیگر را به دردسر انداختم! اما این روزها تلاش می کنم در مقابل این ایده آل گرایی (که نام زیبای آرمانگرایی روی آن گذاشته ایم) تفکر انتقادی ام را رشد دهم. بنابراین کم و بیش مراقبم برای مقابله با این حداکثر گرایی حداکثر تلاشم را نکنم!

🌾 @Sedanet
🌾 @yaser_arab57