☘️ خودشناسی؛ مجموع گفتگوهای حسام شوشتری با مصطفی ملکیان طی چند سال
🔅مجموعه گفتگوهای پیشرو که حاصل پرسش و پاسخ های بنده با استاد #مصطفی_ملکیان است اکثرا پیرامون خودشناسی بوده و مجموعا در طول ۵ سال به انجام رسیده است. زندگی میتواند روزبهروز بهتر شود و هر یک از ما روزبهروز میتوانیم از خامی و درد و رنج، رهایی یابیم؛ خودشناسی امری ارزشمند است زیرا به تعبیر نیچه “(خودشناسی) انسان را از زادهی تصادف شدن میرهاند.” انسانی که شخصیت و منشش صرفاً محصول تصادفات کور ژنتیک و تعلیم و تربیت و محیط، سنخ روانی و سن باشد، زادهی تصادف است؛ او هرگز سعی نکرده است که خود فراروی کند و تجارب ذهنی و عینیاش را گسترش دهد.
🔅چه بسا زندگی بر اساس بخت و اقبال خوشتر از زندگیهایی است که افراد دغدغهی فضیلتمندی را دارند اما همه چیز در خوش بودن خلاصه نشده است. اگر صرفاً یک مصرفکنندهی محض باشیم که جز برگرفتن از هستی، سود دیگری نداشته است، گویی حق گذار هستی نبودهایم؛ گویی اصلاً بهبودی جهان، برایمان بیاهمیت بوده است. استاد ملکیان را به خاطر آموزگاری نیکویش ستایش میکنم و امیدوارم به کمک این مجموعه گفتگو، به شیفتگان راه عقلانیت و معنویت، دانش یا شوری بیفزایم.
🔅در این مجموعه، سؤالاتی از استاد ملکیان پرسیده شده است که به هر چهار نوع ارتباط انسان با خدا، انسان با خودش، انسان با دیگری و انسان با موجودات غیر انسان بازگردد و البته سؤالاتی که عمدتاً جواب آنها در درسگفتارهای مهم ایشان غایب بوده است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/self_malekian
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
🔅مجموعه گفتگوهای پیشرو که حاصل پرسش و پاسخ های بنده با استاد #مصطفی_ملکیان است اکثرا پیرامون خودشناسی بوده و مجموعا در طول ۵ سال به انجام رسیده است. زندگی میتواند روزبهروز بهتر شود و هر یک از ما روزبهروز میتوانیم از خامی و درد و رنج، رهایی یابیم؛ خودشناسی امری ارزشمند است زیرا به تعبیر نیچه “(خودشناسی) انسان را از زادهی تصادف شدن میرهاند.” انسانی که شخصیت و منشش صرفاً محصول تصادفات کور ژنتیک و تعلیم و تربیت و محیط، سنخ روانی و سن باشد، زادهی تصادف است؛ او هرگز سعی نکرده است که خود فراروی کند و تجارب ذهنی و عینیاش را گسترش دهد.
🔅چه بسا زندگی بر اساس بخت و اقبال خوشتر از زندگیهایی است که افراد دغدغهی فضیلتمندی را دارند اما همه چیز در خوش بودن خلاصه نشده است. اگر صرفاً یک مصرفکنندهی محض باشیم که جز برگرفتن از هستی، سود دیگری نداشته است، گویی حق گذار هستی نبودهایم؛ گویی اصلاً بهبودی جهان، برایمان بیاهمیت بوده است. استاد ملکیان را به خاطر آموزگاری نیکویش ستایش میکنم و امیدوارم به کمک این مجموعه گفتگو، به شیفتگان راه عقلانیت و معنویت، دانش یا شوری بیفزایم.
🔅در این مجموعه، سؤالاتی از استاد ملکیان پرسیده شده است که به هر چهار نوع ارتباط انسان با خدا، انسان با خودش، انسان با دیگری و انسان با موجودات غیر انسان بازگردد و البته سؤالاتی که عمدتاً جواب آنها در درسگفتارهای مهم ایشان غایب بوده است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/self_malekian
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
3danet.net
خودشناسی؛ مجموع گفتگوهای حسام شوشتری با مصطفی ملکیان طی چند سال
حسام شوشتری: مجموعه گفتگوهای پیشرو که حاصل پرسش و پاسخ های من با استاد مصطفی ملکیان است بیشتر پیرامون خودشناسی بوده که مجموعا 5 سال به طول انجامید.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 برشی از مصاحبه با #صدیقه_وسمقی
قسمت سی و دوم مجموعه خرد جنسی
- چقدر مردم باید معطل بمانند تا یک فقیه دیدش باز شود و نظرش را تغییر دهد؟ آیا مردم همیشه باید هزینه ی این را بپردازند؟ در اینجا یک اشکال مبنایی وجود دارد...
مشاهده این قسمت به طور کامل👇
✨ → aparat.com/v/02hVc
توضیحات و دانلود تمام قسمتها👇
✨ → 3danet.ir/vKDGJ
🌾 @kherad_jensi
قسمت سی و دوم مجموعه خرد جنسی
- چقدر مردم باید معطل بمانند تا یک فقیه دیدش باز شود و نظرش را تغییر دهد؟ آیا مردم همیشه باید هزینه ی این را بپردازند؟ در اینجا یک اشکال مبنایی وجود دارد...
مشاهده این قسمت به طور کامل👇
✨ → aparat.com/v/02hVc
توضیحات و دانلود تمام قسمتها👇
✨ → 3danet.ir/vKDGJ
🌾 @kherad_jensi
⚫️ محرمِ اخلاقی
✍️ #محمدرضا_جلائیپور
عزای سیدالشهدا در محرم در کنار مراسم نوروز فراگیرترین مناسک جمعی جامعهی ما و مهمترین بهانهی جمع شدن ایرانیان در همهی روستاها و شهرهای ایران است. امید که امسال در دهها هزار تکیه، حسینیه، مسجد، خانه و دسته، بانیان و هموطنان پرشمارتری:
▪️ از ظروف پلاستیکی استفاده نکنند و زبالهی کمتری تولید کنند.
▪️ اطعام محرومان را بر پذیرایی از بهرهمندان اولویت بدهند.
▪️ با بلند نکردن صدای بلندگو در کوچه و خیابان و نبستن راه و ایجاد نکردن ترافیک از ایجاد مزاحمت برای شهروندان دیگر پرهیز کنند.
▪️به وجوه زیباییشناختی مراسم توجه بیشتری نشان دهند و صدای دلنشین و اشعار زیبا و پرمایه را به صدای گوشخراش و اشعار سخیف ترجیح بدهند.
▪️ در سخنرانیها بسط اخلاق و معنویتِ سازگار با عقلانیت و یادآوری شیوه و اهداف زندگی مومنانهی سیدالشهدا را به جای پرورش هویتهای دیگریستیز و نشر خرافه بنشانند.
▪️ مراسم را حتیالامکان با هزینههای کمتری برگزار کنند و به جای هزینههای مسرفانه و نمایشی و تجملی، به شکلی موثر به ضعیفترین ایرانیان خیررسانی کنند.
▪️ پذیرای تکثر ایرانیان در این مراسم باشند.
▪️ حتیالامکان تفکیک جنسیتی نکنند و هر جا کردند به شرایط و امکانات بخش زنان به اندازهی بخش مردان توجه داشته باشند و در مدیریت و برگزاری مراسم به عدالت جنسیتی عنایت بیشتری کنند.
▪️ به جای استفاده از منابع عمومی و حکومتی، صرفا به کمک داوطلبانهی شهروندان علاقمند به برپاداشتن عزای سیدالشهدا تکیه کنند.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
✍️ #محمدرضا_جلائیپور
عزای سیدالشهدا در محرم در کنار مراسم نوروز فراگیرترین مناسک جمعی جامعهی ما و مهمترین بهانهی جمع شدن ایرانیان در همهی روستاها و شهرهای ایران است. امید که امسال در دهها هزار تکیه، حسینیه، مسجد، خانه و دسته، بانیان و هموطنان پرشمارتری:
▪️ از ظروف پلاستیکی استفاده نکنند و زبالهی کمتری تولید کنند.
▪️ اطعام محرومان را بر پذیرایی از بهرهمندان اولویت بدهند.
▪️ با بلند نکردن صدای بلندگو در کوچه و خیابان و نبستن راه و ایجاد نکردن ترافیک از ایجاد مزاحمت برای شهروندان دیگر پرهیز کنند.
▪️به وجوه زیباییشناختی مراسم توجه بیشتری نشان دهند و صدای دلنشین و اشعار زیبا و پرمایه را به صدای گوشخراش و اشعار سخیف ترجیح بدهند.
▪️ در سخنرانیها بسط اخلاق و معنویتِ سازگار با عقلانیت و یادآوری شیوه و اهداف زندگی مومنانهی سیدالشهدا را به جای پرورش هویتهای دیگریستیز و نشر خرافه بنشانند.
▪️ مراسم را حتیالامکان با هزینههای کمتری برگزار کنند و به جای هزینههای مسرفانه و نمایشی و تجملی، به شکلی موثر به ضعیفترین ایرانیان خیررسانی کنند.
▪️ پذیرای تکثر ایرانیان در این مراسم باشند.
▪️ حتیالامکان تفکیک جنسیتی نکنند و هر جا کردند به شرایط و امکانات بخش زنان به اندازهی بخش مردان توجه داشته باشند و در مدیریت و برگزاری مراسم به عدالت جنسیتی عنایت بیشتری کنند.
▪️ به جای استفاده از منابع عمومی و حکومتی، صرفا به کمک داوطلبانهی شهروندان علاقمند به برپاداشتن عزای سیدالشهدا تکیه کنند.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
Telegram
انبار صدانت
☘️ گفتگو فرامرز معتمد دزفولی با حسن محدثی؛ کیفیّت سخن گفتن از خدا در جهان مدرن | از کتاب “گذر از دفاعیهگرایی؛ به سوی پدیدارشناسی متن”
"🔸 چهگونه میتوان برای فرد و انسانی که در این دنیای مدرن زندگی میکند و مدرن فکر میکند، الله را اثبات نمود؟
🔹برای من در این مرحله از زندهگی و رشد فکریاَم، اثبات عقاید دینیام برای دیگران معنایی ندارد؛ یعنی ارزش اعتقادات بهنحو قابل توجّهی نزد من نزول کرده است؛ خواه دینی و خواه غیردینی. بنابراین، در مرحلهای از دینداریاَم بهسر میبرم که جا انداختن عقیدهای از عقاید دینی برای دیگران در نزد من اهمیّتش را از دست داده است. در جوانی اصلاً اینطور نبودم. یادم هست که در دوران سربازی برای نخستین بار با دوستی از اهل تسنّن آشنا شدم و با هم مباحثههایی طولانی داشتیم. در آن موقع مایل بودم به او نشان دهم که تشیّع مذهب بر حق اسلامی است و تسنّن چنین نیست. میکوشیدم با هدیه دادن کتابهای برخی نویسندهگان شیعی مثل برخی آثار علی شریعتی به او این را ثابت کنم. او نیز میکوشید با هدیهی کتابهایی در بارهی کلام و فقه اهل سنّت چنین کند. هنوز هدایای این دوست اهل تسنّن را دارم. امروزه اما به نقطهای در دینداریام رسیدهام که اعتقادات دینی در آن امری فرعیاند..."
متن کامل این گفتگو به همراه معرفی کتاب👇
✨ → 3danet.ir/E0vvD
🌾 @Sedanet
🌾 @faramarzmotamad
🌾 @NewHasanMohaddesi
"🔸 چهگونه میتوان برای فرد و انسانی که در این دنیای مدرن زندگی میکند و مدرن فکر میکند، الله را اثبات نمود؟
🔹برای من در این مرحله از زندهگی و رشد فکریاَم، اثبات عقاید دینیام برای دیگران معنایی ندارد؛ یعنی ارزش اعتقادات بهنحو قابل توجّهی نزد من نزول کرده است؛ خواه دینی و خواه غیردینی. بنابراین، در مرحلهای از دینداریاَم بهسر میبرم که جا انداختن عقیدهای از عقاید دینی برای دیگران در نزد من اهمیّتش را از دست داده است. در جوانی اصلاً اینطور نبودم. یادم هست که در دوران سربازی برای نخستین بار با دوستی از اهل تسنّن آشنا شدم و با هم مباحثههایی طولانی داشتیم. در آن موقع مایل بودم به او نشان دهم که تشیّع مذهب بر حق اسلامی است و تسنّن چنین نیست. میکوشیدم با هدیه دادن کتابهای برخی نویسندهگان شیعی مثل برخی آثار علی شریعتی به او این را ثابت کنم. او نیز میکوشید با هدیهی کتابهایی در بارهی کلام و فقه اهل سنّت چنین کند. هنوز هدایای این دوست اهل تسنّن را دارم. امروزه اما به نقطهای در دینداریام رسیدهام که اعتقادات دینی در آن امری فرعیاند..."
متن کامل این گفتگو به همراه معرفی کتاب👇
✨ → 3danet.ir/E0vvD
🌾 @Sedanet
🌾 @faramarzmotamad
🌾 @NewHasanMohaddesi
☘️ تغییر از بیرون
✍️ #رضا_بابایی | ۹۸/۶/۴
🔅گویا سرانجام ورود محدود زنان را به ورزشگاهها برای دیدن بازیهای ملی(نه داخلی) اجازه دادهاند؛ اجازهای از سر ناگزیری و بر اثر فشارهای بینالمللی و پس از تهدیدهای فیفا. تغییرات در فقه و فتاوای شرعی یا سنتهای بهظاهر دینی، همیشه همینگونه بوده است؛ یعنی هیچ تغییری درونزا نبوده و فقهای ما در تغییر هیچ فتوایی قدم پیش نگذاشتهاند. نخست جامعه و عرف تغییر کرده و سپس فقه و دستگاه استنباطات شرعی، اندکاندک وضع جدید را پذیرفته و حتی برای آن وجه شرعی یافته است؛ البته پس از سالها ایستادگی و سرسختی و هزینهسازی. نمونههای مشهور آن، دوش حمام، رادیو، بلندگو، بیمه، بیع معاطاتی و حضور زنان در انتخابات است که سالها جزء منکرات و اقبح قبایح بود.
🔅 آنچه امروز نزد اهل شرع و فقهای حوزه در ایران، حجاب کامل و مطلوب زن، محسوب میشود، صد سال پیش به هیچ وجه پذیرفتنی نبود. در عصر مشروطه، شیخ فضلالله نوری، قانوننویسی را در مجلس شورا، اعلان جنگ با خدا و رسول خدا میدانست و امروز پیروان همو برای رفتن به مجلس سر و دست میشکنند. تا سال ۱۳۵۰، مطبوعات دینی سرشار بود از مقالاتی که ورود زنان را به انتخابات(هم برای رأی دادن و هم برای نماینده شدن) حرام قطعی میشمردند. سخنان مرحوم سید حسن مدرس در مجلس شورا(جلسۀ روز هشتم شعبان ۱۳۲۹ق) مشهور است که گفت: «برهان این است که امروز ما هر چه تأمل میکنیم میبینیم خداوند قابلیت در اینها(زنان) قرار نداده است که لیاقت حق انتخاب را داشته باشند. عقول آنها استعداد ندارد و گذشته از اینکه در حقیقت نسوان در مذهب اسلام ما در تحت قیومت رجالاند: الرجال قوامون علی النساء. ابداً حق انتخاب نخواهند داشت. دیگران باید حفظ حقوق زنها را بکنند که خداوند هم در قرآن میفرماید در تحت قیومیتاند و حق انتخاب نخواهند داشت؛ هم دینی هم دنیوی. این مسئلهای بود که اجمالاً عرض شد.»
🔅پس از این نیز داستان همین گونه خواهد بود؛ یعنی بیشتر تغییرات همچنان از بیرون بر فقه تحمیل میشود. اگر امروز دو هزار دلیل عقلی، عرفی و حتی از متون دینی برای جواز دوچرخهسواری زنان بیاوری، به اندازۀ آنچه در کوچهها و خیابانها میگذرد، در درازمدت در فتوای مجتهدان اثر ندارد. نواندیشان دینی و جامعۀ روشنفکری میکوشند از رهگذر مباحث نظری و علمی، برخی احکام فقهی را تغییر دهند؛ اما گویا تغییر از این راه چندان آسان یا مقرونبهصرفه نیست. تغییر همیشه و تقریبا بدون استثنا از راه بیرون بوده است.
🌾 @Sedanet | @Rezababaei43
✍️ #رضا_بابایی | ۹۸/۶/۴
🔅گویا سرانجام ورود محدود زنان را به ورزشگاهها برای دیدن بازیهای ملی(نه داخلی) اجازه دادهاند؛ اجازهای از سر ناگزیری و بر اثر فشارهای بینالمللی و پس از تهدیدهای فیفا. تغییرات در فقه و فتاوای شرعی یا سنتهای بهظاهر دینی، همیشه همینگونه بوده است؛ یعنی هیچ تغییری درونزا نبوده و فقهای ما در تغییر هیچ فتوایی قدم پیش نگذاشتهاند. نخست جامعه و عرف تغییر کرده و سپس فقه و دستگاه استنباطات شرعی، اندکاندک وضع جدید را پذیرفته و حتی برای آن وجه شرعی یافته است؛ البته پس از سالها ایستادگی و سرسختی و هزینهسازی. نمونههای مشهور آن، دوش حمام، رادیو، بلندگو، بیمه، بیع معاطاتی و حضور زنان در انتخابات است که سالها جزء منکرات و اقبح قبایح بود.
🔅 آنچه امروز نزد اهل شرع و فقهای حوزه در ایران، حجاب کامل و مطلوب زن، محسوب میشود، صد سال پیش به هیچ وجه پذیرفتنی نبود. در عصر مشروطه، شیخ فضلالله نوری، قانوننویسی را در مجلس شورا، اعلان جنگ با خدا و رسول خدا میدانست و امروز پیروان همو برای رفتن به مجلس سر و دست میشکنند. تا سال ۱۳۵۰، مطبوعات دینی سرشار بود از مقالاتی که ورود زنان را به انتخابات(هم برای رأی دادن و هم برای نماینده شدن) حرام قطعی میشمردند. سخنان مرحوم سید حسن مدرس در مجلس شورا(جلسۀ روز هشتم شعبان ۱۳۲۹ق) مشهور است که گفت: «برهان این است که امروز ما هر چه تأمل میکنیم میبینیم خداوند قابلیت در اینها(زنان) قرار نداده است که لیاقت حق انتخاب را داشته باشند. عقول آنها استعداد ندارد و گذشته از اینکه در حقیقت نسوان در مذهب اسلام ما در تحت قیومت رجالاند: الرجال قوامون علی النساء. ابداً حق انتخاب نخواهند داشت. دیگران باید حفظ حقوق زنها را بکنند که خداوند هم در قرآن میفرماید در تحت قیومیتاند و حق انتخاب نخواهند داشت؛ هم دینی هم دنیوی. این مسئلهای بود که اجمالاً عرض شد.»
🔅پس از این نیز داستان همین گونه خواهد بود؛ یعنی بیشتر تغییرات همچنان از بیرون بر فقه تحمیل میشود. اگر امروز دو هزار دلیل عقلی، عرفی و حتی از متون دینی برای جواز دوچرخهسواری زنان بیاوری، به اندازۀ آنچه در کوچهها و خیابانها میگذرد، در درازمدت در فتوای مجتهدان اثر ندارد. نواندیشان دینی و جامعۀ روشنفکری میکوشند از رهگذر مباحث نظری و علمی، برخی احکام فقهی را تغییر دهند؛ اما گویا تغییر از این راه چندان آسان یا مقرونبهصرفه نیست. تغییر همیشه و تقریبا بدون استثنا از راه بیرون بوده است.
🌾 @Sedanet | @Rezababaei43
Telegram
بایگانی صدانت
☘️فایل pdf تمام کتابهای مرتضی مطهری
🔅بنیاد علمی و فرهنگی استاد شهید مرتضی مطهری با همکاری انتشارات صدرا برای اولین بار اقدام به تهیه نسخه PDF همه کتاب های آیت الله مرتضی مطهری باکیفیت بالا و عرضه رایگان آن در فضای مجازی نموده است. لازم به ذکر است که تاکنون نسخه های گوناگونی از متن و فایل PDF کتاب های استاد در محیط مجازی منتشر شده بود که اولا شامل همه آثار آن استاد شهید نمی شد. ثانیا دارای اغلاط فراوان تایپی و نگارشی بود و ثالثا با نسخه چاپی کتاب ها منطبق نبود.
از امکانات و مزایای نسخه فعلی می توان موارد زیر را برشمرد:
– تطبیق کامل نسخه PDF کتاب ها با آخرین نسخه چاپی آنها
– درج فهرست تفصیلی کتاب ها در کنار متن هر کتاب
– حجم پایین اغلب فایل ها
دانلود به صورت جداگانه و یکجا👇
✨ → 3danet.ir/9SgWg
🌾 @Sedanet
🔅بنیاد علمی و فرهنگی استاد شهید مرتضی مطهری با همکاری انتشارات صدرا برای اولین بار اقدام به تهیه نسخه PDF همه کتاب های آیت الله مرتضی مطهری باکیفیت بالا و عرضه رایگان آن در فضای مجازی نموده است. لازم به ذکر است که تاکنون نسخه های گوناگونی از متن و فایل PDF کتاب های استاد در محیط مجازی منتشر شده بود که اولا شامل همه آثار آن استاد شهید نمی شد. ثانیا دارای اغلاط فراوان تایپی و نگارشی بود و ثالثا با نسخه چاپی کتاب ها منطبق نبود.
از امکانات و مزایای نسخه فعلی می توان موارد زیر را برشمرد:
– تطبیق کامل نسخه PDF کتاب ها با آخرین نسخه چاپی آنها
– درج فهرست تفصیلی کتاب ها در کنار متن هر کتاب
– حجم پایین اغلب فایل ها
دانلود به صورت جداگانه و یکجا👇
✨ → 3danet.ir/9SgWg
🌾 @Sedanet
🗞 فلسفهی قیام امام حسین (ع)
✍️ آثاری از: مرتضی مطهری، عبدالکریم سروش، مصطفی ملکیان، ابوالقاسم فنائی و هاشم آغاجری
کاری از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شفیلد
دریافت فایل pdf
🌾 @Sedanet
✍️ آثاری از: مرتضی مطهری، عبدالکریم سروش، مصطفی ملکیان، ابوالقاسم فنائی و هاشم آغاجری
کاری از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شفیلد
دریافت فایل pdf
🌾 @Sedanet
⚫️ سه جمله از قصه کربلا
✍️ #صدیق_قطبی
▪️من نمیدانم داستان کربلا آنگونه که برای ما روایت کردهاند تا چه اندازه مطابق با واقع است. نه میدانم و نه وقت و انگیزهی کافی دارم که در این زمینه پژوهشی روشمند و تاریخی انجام دهم. همچنین میخواهم همهی حواشی امروزی را که بر اثر سیاستزدگی امر دینی در ما گونهای مقاومت ایجاد کرده است موقتاً نادیده بگیرم. نادیده بگیرم که این حرف و حدیثها تا کجا دستمایهی سیاستهای ناروا یا دیوارکشیهای مذهبی قرار گرفته است. میخواهم موقتاً همهی سوءاستفادههای فردی و جناحی و سیاسی را که میتواند پاکترین چیزها را هم آلوده کند، نادیده بگیرم. نادیده بگیرم و تنها همچون رهگذری نابلد و غریبه که از شهری میگذرد و داستانی را میشنود به این ماجرا گوش بسپارم. با این فرض، سه جمله در این داستان، یعنی داستان کربلا و شهیدان سربلند آن، در چشم این رهگذر، این رهگذر که منم، خیلی درخشان و درگیرکننده است:
▪️یک. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة». محال است تن به ذلّت دهیم.
خیلی تأملانگیز است. حواسمان باشد معنای این سخن چیست. معنای سخن این است که زندگی بدون عزت نفس، به هیچ نمیارزد. مرگ از آن گونه زندگی که عاری از عزت نفس است، بهتر است. در این گفته، بیش از هر چیز اهمیت «حرمت نفس» را استشمام میکنم. و اینکه از ویرانگرترین نتایج استبداد، فرومیراندن عزت نفس آدمهاست. از آدمها که آزادیشان را بگیریم، عزت نفسشان را گرفتهایم. آن وقت ممکن است ناگزیر شوند مرگ را بر زندگی ترجیح دهند. ترجیحی که به گمان من بسیار ستودنی و قدیسانه است. قادر به چنین ترجیحی نیستم، اما نمیتوانم از ستایش آن خودداری کنم. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة» مرا یاد شعر شاملو میاندازد:
«هرگز از مرگ نهراسیدهام
اگرچه دستانش از ابتذال شکنندهتر بود.
هراسِ من ــ باری ــ همه از مردن در سرزمینیست
که مزدِ گورکن
از بهای آزادیِ آدمی
افزون باشد.»
▪️دو. «إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دِينٌ وَكُنْتُمْ لاَ تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُمْ هَذِهِ». اگر دین ندارید و بیمناک از آخرت نیستید، در دنیای خویش، آزاده باشید.
در این سخن، استقلال اخلاق از دین را میشود استشمام کرد. چنین نیست که اگر دین نباشد، هیچ ضمانتی برای اخلاقی زیستن نیست. آدمها میتوانند حریم زندگی و زندگان را پاس بدارند بیآنکه به هیچ دینی ملتزم باشند. خطاست که بار اخلاق را تماما بر شانهی دین بگذاریم. آن وقت کسانی که راه خود را از دین جدا میکنند شاید گمان کنند دیگر هیچ دلیلی برای اخلاقی زیستن ندارند. نباید با همه شهروندان به لسان دینی سخن گفت. این انگاره که یا دین دارید و انسان خوبی هستید، یا دین ندارید و هر کاری از شما سر خواهد زد، از اساس خطاست. اگر دین ندارید، ترازوی وجدان که دارید. برای خوب بودن، تنها نباید به دین ارجاع داد. اگر دین ندارید، آزاده باشید. و شاید آنچه دین از شما میخواهد همان است که گواهی وجدان آزاد از شما میطلبد. این کلام، خیلی بلند است. اگر دین ندارید چیزی دارید که نام آن تمنای آزادگی است. و این تمنا پشتوانه اخلاق است.
▪️سه. مَا رَأَيْتُ إِلَّا جَمِيلاً. جز زیبایی ندیدم.
پاسخی است که زینب بنت علی، خواهر شهید کربلا به عبدالله بن زیاد میدهد. سؤال طعنهآلود ابن زیاد این است: «كَيْفَ رَأَيْتِ صُنْعَ الله بِأَخِيكِ وَأَهْلِ بَيْتِكِ؟». یعنی رفتار خدا را با برادر و خاندان خود چگونه دیدی؟ پاسخ زینب، حیرتآور است.
▪️چطور میشود آخر؟ آنهمه جفا و ستم و نامردمی را دیدن و باز اینگونه داوری کردن؟ چطور میشود واقعاَ؟ آیا این داوری، متضمن چشمپوشی از واقعیت است؟ رمز این زیبایی در چیست؟ در این نبرد نابرابر، کدام زیبایی به چشم او آمده است؟ درک من این است: درست است که درد و رنج فراوان بود، درست است که جور و جنایت عریان بود، اما سربلندی آدمی و درخشانی اخلاق هم بود. معرکه و آوردگاهی بود که در آن آدمیانی شرافت و عزت خود را پاس داشتند و حاضر نشدند آن را با زیستن مقرون با خفت و خواری معاوضه کنند. صحنهی نمایشی خیره کننده بود تا بازیگران آن گواهی دهند چیزی هست که از زندگی هم ارزشمندتر است. چیزی که نام آن عزت نفس، آزاده بودن و آزاده زیستن است. چیزی که نام مقدس آن آزادی است.
▪️آیا در معنا کردن این سه جمله، بافت تاریخی و زمینهی مذهبی آنها را نادیده گرفتم و کوشیدم معنایی دلبخواهی به دست دهم؟ آیا مفروضات خود را بر متن تحمیل کردم؟ نمیدانم. قصهها دلالت یکسانی ندارند و هر کسی حق دارد دانهی خود را از پیمانهی بیپایان قصه بردارد. اول که گفتم، رهگذری بودم که از شهری می گذشت، قصهای شنید، و سه جمله از آن قصه او را درگیر کرد. همین.
🌾 @Sedanet | @Sedigh_63
✍️ #صدیق_قطبی
▪️من نمیدانم داستان کربلا آنگونه که برای ما روایت کردهاند تا چه اندازه مطابق با واقع است. نه میدانم و نه وقت و انگیزهی کافی دارم که در این زمینه پژوهشی روشمند و تاریخی انجام دهم. همچنین میخواهم همهی حواشی امروزی را که بر اثر سیاستزدگی امر دینی در ما گونهای مقاومت ایجاد کرده است موقتاً نادیده بگیرم. نادیده بگیرم که این حرف و حدیثها تا کجا دستمایهی سیاستهای ناروا یا دیوارکشیهای مذهبی قرار گرفته است. میخواهم موقتاً همهی سوءاستفادههای فردی و جناحی و سیاسی را که میتواند پاکترین چیزها را هم آلوده کند، نادیده بگیرم. نادیده بگیرم و تنها همچون رهگذری نابلد و غریبه که از شهری میگذرد و داستانی را میشنود به این ماجرا گوش بسپارم. با این فرض، سه جمله در این داستان، یعنی داستان کربلا و شهیدان سربلند آن، در چشم این رهگذر، این رهگذر که منم، خیلی درخشان و درگیرکننده است:
▪️یک. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة». محال است تن به ذلّت دهیم.
خیلی تأملانگیز است. حواسمان باشد معنای این سخن چیست. معنای سخن این است که زندگی بدون عزت نفس، به هیچ نمیارزد. مرگ از آن گونه زندگی که عاری از عزت نفس است، بهتر است. در این گفته، بیش از هر چیز اهمیت «حرمت نفس» را استشمام میکنم. و اینکه از ویرانگرترین نتایج استبداد، فرومیراندن عزت نفس آدمهاست. از آدمها که آزادیشان را بگیریم، عزت نفسشان را گرفتهایم. آن وقت ممکن است ناگزیر شوند مرگ را بر زندگی ترجیح دهند. ترجیحی که به گمان من بسیار ستودنی و قدیسانه است. قادر به چنین ترجیحی نیستم، اما نمیتوانم از ستایش آن خودداری کنم. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة» مرا یاد شعر شاملو میاندازد:
«هرگز از مرگ نهراسیدهام
اگرچه دستانش از ابتذال شکنندهتر بود.
هراسِ من ــ باری ــ همه از مردن در سرزمینیست
که مزدِ گورکن
از بهای آزادیِ آدمی
افزون باشد.»
▪️دو. «إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دِينٌ وَكُنْتُمْ لاَ تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُمْ هَذِهِ». اگر دین ندارید و بیمناک از آخرت نیستید، در دنیای خویش، آزاده باشید.
در این سخن، استقلال اخلاق از دین را میشود استشمام کرد. چنین نیست که اگر دین نباشد، هیچ ضمانتی برای اخلاقی زیستن نیست. آدمها میتوانند حریم زندگی و زندگان را پاس بدارند بیآنکه به هیچ دینی ملتزم باشند. خطاست که بار اخلاق را تماما بر شانهی دین بگذاریم. آن وقت کسانی که راه خود را از دین جدا میکنند شاید گمان کنند دیگر هیچ دلیلی برای اخلاقی زیستن ندارند. نباید با همه شهروندان به لسان دینی سخن گفت. این انگاره که یا دین دارید و انسان خوبی هستید، یا دین ندارید و هر کاری از شما سر خواهد زد، از اساس خطاست. اگر دین ندارید، ترازوی وجدان که دارید. برای خوب بودن، تنها نباید به دین ارجاع داد. اگر دین ندارید، آزاده باشید. و شاید آنچه دین از شما میخواهد همان است که گواهی وجدان آزاد از شما میطلبد. این کلام، خیلی بلند است. اگر دین ندارید چیزی دارید که نام آن تمنای آزادگی است. و این تمنا پشتوانه اخلاق است.
▪️سه. مَا رَأَيْتُ إِلَّا جَمِيلاً. جز زیبایی ندیدم.
پاسخی است که زینب بنت علی، خواهر شهید کربلا به عبدالله بن زیاد میدهد. سؤال طعنهآلود ابن زیاد این است: «كَيْفَ رَأَيْتِ صُنْعَ الله بِأَخِيكِ وَأَهْلِ بَيْتِكِ؟». یعنی رفتار خدا را با برادر و خاندان خود چگونه دیدی؟ پاسخ زینب، حیرتآور است.
▪️چطور میشود آخر؟ آنهمه جفا و ستم و نامردمی را دیدن و باز اینگونه داوری کردن؟ چطور میشود واقعاَ؟ آیا این داوری، متضمن چشمپوشی از واقعیت است؟ رمز این زیبایی در چیست؟ در این نبرد نابرابر، کدام زیبایی به چشم او آمده است؟ درک من این است: درست است که درد و رنج فراوان بود، درست است که جور و جنایت عریان بود، اما سربلندی آدمی و درخشانی اخلاق هم بود. معرکه و آوردگاهی بود که در آن آدمیانی شرافت و عزت خود را پاس داشتند و حاضر نشدند آن را با زیستن مقرون با خفت و خواری معاوضه کنند. صحنهی نمایشی خیره کننده بود تا بازیگران آن گواهی دهند چیزی هست که از زندگی هم ارزشمندتر است. چیزی که نام آن عزت نفس، آزاده بودن و آزاده زیستن است. چیزی که نام مقدس آن آزادی است.
▪️آیا در معنا کردن این سه جمله، بافت تاریخی و زمینهی مذهبی آنها را نادیده گرفتم و کوشیدم معنایی دلبخواهی به دست دهم؟ آیا مفروضات خود را بر متن تحمیل کردم؟ نمیدانم. قصهها دلالت یکسانی ندارند و هر کسی حق دارد دانهی خود را از پیمانهی بیپایان قصه بردارد. اول که گفتم، رهگذری بودم که از شهری می گذشت، قصهای شنید، و سه جمله از آن قصه او را درگیر کرد. همین.
🌾 @Sedanet | @Sedigh_63
☘️ چرا مناسب ندانستن شعارهای ورزشگاه برای زنان، جنسیتزده است؟
✍️ #محمدرضا_جلائیپور
🔅در پاسخ پست قبل، تعدادی از دوستان گفتهاند که فضای ورزشگاه، به خاطر فحشهای رکیک مردان، هنوز مناسب حضور زنان نیست. در پاسخ به این استدلال ضعیف و نخنما توجه این دوستان را به این چند نکتهی واضح جلب میکنم:
🔅- پیشفرض اول استدلال این دوستان ایدهای به شدت جنسیتزده و مردسالارانه است و آن اینکه اخلاقا ادب فقط در برابر زنان مطلوب است. ادب مطلوب است، هم برای مردان و هم زنان، هم در برابر مردان و هم در برابر زنان. قبحِ فحش رکیک به داور و بازیکن، همانطور که مانع حضور مردان در ورزشگاه نمیشود، مانع حضور زنان هم نباید بشود. شخصا حتی یک بار هم فحش رکیک به کسی ندادهام و انواع خشونت غیرضروریِ کلامی را نمیپسندم، اما اینکه فرض کنیم فقط در برابر مردان میتوان فحش داد پیشفرضی مردسالار دارد. مگر مرد باادب و زن بددهن نداریم؟ زنان هم به اندازهی مردان میتوانند فحش بدهند و مادامی که به کسی آسیب نرسانند قانونا حق دارند از ادبیاتی که میپسندند استفاده کنند. مگر فحش دادن و استفاده از ادبیاتی خاص فقط حق مردان است یا فقط در برابر مردان مجاز است؟ مردانه محسوب کردن ادبیاتی خاص و منع استفاده از آن در برابر زنان مصداقی از چیزی است که مارتا نوزبام، «مردسالاریِ مهربانانه» میخواند و تقویتکننده و توجیهگرِ «مردسالاری عریانتر» است.
🔅- پیشفرض دوم استدلال این دوستان این است که نزاکت کلامی مردان شرط قانونی حضور زنان در ورزشگاه است. حتی اگر فرض بگیریم هر نوع بیادبی و فحش دادنی اخلاقا ناروا است (که لزوما فرض قابل دفاعی نیست)، مانع قانونی ورود به ورزشگاه نباید باشد و فرضا اگر مانع بود، چرا به خاطر خطای گروهی از مردان، زنان باید محروم و مجازات شوند؟
🔅- تجربهی حضور زنان تماشاچی در کنار مردان در مسابقات والیبال و سایر ورزشها در ایران و بازیهای ملی فوتبال در خارج از ایران نشان داده است حضور زنان در بهبود فضای عمومی ورزشگاهها و ادبیات شعارها موثر است.
🔅- فحش و بددهنی و خشونت کلامیِ دستهای از تماشاچیان نهتنها اختصاصی به مردان ندارد، مختص ایران هم نیست. در همه جای دنیا بخشی از تماشاچیان ادبیات پرفحش و رکیک و راحتی دارند و این نباید مانع حضور زنان در ورزشگاه شود. شخصا در ورزشگاههای خارج از ایران بارها دیدهام که پارهای از زنان تماشاچی از پارهای مردان هم ادبیات رکیک و رفتار خشنتری داشتهاند، اما اغلب زنان و مردان تماشاچی رفتار مسئولانهای داشتهاند. برای کاهش انواع خشونت فیزیکی و کلامی در ورزشگاهها توسط تماشاچیان مرد و زن راههای موثر دیگری تجربه شده است که از قضا در صدرشان ورود زنان و کودکان و امکان حضور خانوادگی در ورزشگاه است.
🔅بهبود فضای عمومی ورزشگاهها و ادبیات و رفتار تماشاچیان پیششرط حضور زنان نباید باشد، موضوع مستقلی از حق حضور زنان است و از قضا حضور زنان به آن کمک میکند. تجربهی لذت و شادی و هیجان جمعی و کمنظیرِ تماشای فوتبال حق زنان است، صرف نظر از ادبیات شعارهای ورزشگاه. طبیعتا کسی که فضای ورزشگاه را نپسندد، به ورزشگاه نمیرود، چه مرد باشد و چه زن.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
✍️ #محمدرضا_جلائیپور
🔅در پاسخ پست قبل، تعدادی از دوستان گفتهاند که فضای ورزشگاه، به خاطر فحشهای رکیک مردان، هنوز مناسب حضور زنان نیست. در پاسخ به این استدلال ضعیف و نخنما توجه این دوستان را به این چند نکتهی واضح جلب میکنم:
🔅- پیشفرض اول استدلال این دوستان ایدهای به شدت جنسیتزده و مردسالارانه است و آن اینکه اخلاقا ادب فقط در برابر زنان مطلوب است. ادب مطلوب است، هم برای مردان و هم زنان، هم در برابر مردان و هم در برابر زنان. قبحِ فحش رکیک به داور و بازیکن، همانطور که مانع حضور مردان در ورزشگاه نمیشود، مانع حضور زنان هم نباید بشود. شخصا حتی یک بار هم فحش رکیک به کسی ندادهام و انواع خشونت غیرضروریِ کلامی را نمیپسندم، اما اینکه فرض کنیم فقط در برابر مردان میتوان فحش داد پیشفرضی مردسالار دارد. مگر مرد باادب و زن بددهن نداریم؟ زنان هم به اندازهی مردان میتوانند فحش بدهند و مادامی که به کسی آسیب نرسانند قانونا حق دارند از ادبیاتی که میپسندند استفاده کنند. مگر فحش دادن و استفاده از ادبیاتی خاص فقط حق مردان است یا فقط در برابر مردان مجاز است؟ مردانه محسوب کردن ادبیاتی خاص و منع استفاده از آن در برابر زنان مصداقی از چیزی است که مارتا نوزبام، «مردسالاریِ مهربانانه» میخواند و تقویتکننده و توجیهگرِ «مردسالاری عریانتر» است.
🔅- پیشفرض دوم استدلال این دوستان این است که نزاکت کلامی مردان شرط قانونی حضور زنان در ورزشگاه است. حتی اگر فرض بگیریم هر نوع بیادبی و فحش دادنی اخلاقا ناروا است (که لزوما فرض قابل دفاعی نیست)، مانع قانونی ورود به ورزشگاه نباید باشد و فرضا اگر مانع بود، چرا به خاطر خطای گروهی از مردان، زنان باید محروم و مجازات شوند؟
🔅- تجربهی حضور زنان تماشاچی در کنار مردان در مسابقات والیبال و سایر ورزشها در ایران و بازیهای ملی فوتبال در خارج از ایران نشان داده است حضور زنان در بهبود فضای عمومی ورزشگاهها و ادبیات شعارها موثر است.
🔅- فحش و بددهنی و خشونت کلامیِ دستهای از تماشاچیان نهتنها اختصاصی به مردان ندارد، مختص ایران هم نیست. در همه جای دنیا بخشی از تماشاچیان ادبیات پرفحش و رکیک و راحتی دارند و این نباید مانع حضور زنان در ورزشگاه شود. شخصا در ورزشگاههای خارج از ایران بارها دیدهام که پارهای از زنان تماشاچی از پارهای مردان هم ادبیات رکیک و رفتار خشنتری داشتهاند، اما اغلب زنان و مردان تماشاچی رفتار مسئولانهای داشتهاند. برای کاهش انواع خشونت فیزیکی و کلامی در ورزشگاهها توسط تماشاچیان مرد و زن راههای موثر دیگری تجربه شده است که از قضا در صدرشان ورود زنان و کودکان و امکان حضور خانوادگی در ورزشگاه است.
🔅بهبود فضای عمومی ورزشگاهها و ادبیات و رفتار تماشاچیان پیششرط حضور زنان نباید باشد، موضوع مستقلی از حق حضور زنان است و از قضا حضور زنان به آن کمک میکند. تجربهی لذت و شادی و هیجان جمعی و کمنظیرِ تماشای فوتبال حق زنان است، صرف نظر از ادبیات شعارهای ورزشگاه. طبیعتا کسی که فضای ورزشگاه را نپسندد، به ورزشگاه نمیرود، چه مرد باشد و چه زن.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
Telegram
انبار صدانت
https://t.me/jalaeipour/5260
🌾 @Sedanet
🌾 @Sedanet
☘️ جامعه ایران به کدام گروه نیازمندتر است: نواندیشان دینی یا دینداران معنویتاندیش
✍️ #عباسعلی_منصوری
🔅دین و دینداری در جامعه کنونی ایران در وضعیت عجیب و متناقض نمایی است. از یک طرف آمارها و مشاهدات نشان از کم رنگ شدن التزام مردم به مناسک و آداب دینی دارد و دینداری در ظاهر و رفتار و کلام انسان ایرانی به تدریج نقش کم رنگ تری پیدا می کند و میزان نفوذ نهادهای دینی رو به کاهش است.
🔅از طرف دیگر فکر دینی و دینداری همچنان جایگاه مهمی در سپهر اندیشه انسان ایرانی دارد و فرهنگ عمومی و اخلاق فردی و اجتماعی مردم تاثیرات خودآگاه و ناخودآگاه فراوانی از دین می گیرد. به بیان بهتر می توان مدعی شدکه لباس زیرین جامعه ایران همچنان دین است و به راحتی نمی توان این ادعا که ایران همچنان یک جامعه دینی است را نفی نمود. زیرا حداقل در بخش اعتقادات و باورها، اکثریت جمیعت ایران معتقد به معنادار بودن زندگی، خدا، غیب، ماوراء، معاد و... هستند. این امر در میان جوانان و لایه های به ظاهر سکولار هم صادق است.
🔅لذا از یک طرف دین و دینداری جامعه ایران در وضعیتی است که بخاطر نفوذ و گستره آن نمی توان نسبت به آن بی تفات بود یا آن را عنصری کم اهمیت جلوه داد.و از طرف دیگر مشکلات دینداری ( چه در مقام نظر و چه در مقام عمل )در جامعه ایران نشان از این دارد که پروژه اصلاح فکر دینی در جامعه ایران یک پروژه تاریخ گذشته یا کم اهمیت نیست.
🔅اما با توجه به تغییر اوضاع و احوال جامعه ایران و تاریخ اصلاح فکر دینی در صده اخیر و نقدهایی که بر جریان روشنفکری دینی می شود پرسش مهمی که باید در مورد آن بیشتر اندیشید و نوشت این است که در وضعیت کنونی ایران کدام گروه و اندیشه توفیق و امکان بیشتری برای اصلاح فکر دینی دارد.سخن این یاداشت این نیست که جامعه ایران به یک گروه یا جریان نیازمند است و تلاش و دست آوردهای گروه دیگر بی ثمر است. بلکه سخن در اولویت و میزان تاثیر آنهاست.
🔅مدعای این نوشتار این است که در جامعه کنونی ایران دینداران معنویت اندیش تاثیر بیشتری در اصلاح فکر دینی در ایران دارند زیرا نیاز کنونی جامعه ایران در دینداری و دین فهمی بیشتر در انبان ایشان یافت می شود و جامعه کنونی ایران همچون چند دهه قبل آمادگی شنیدن صدای روشنفکران و نواندیشان دینی را ندارد. یعنی گمشده و نیاز او دیگر آن چیزی نیست که جریان ورشنفکری دینی تلاشش را معطوف به آن کرده است.
🔅اما قبل از اینکه وارد توضیح این نکته شوم که چرا دیندران معنویت اندیش شانس و اقبال بیشتری برای اصلاح فکر دینی در ایران کنونی دارند و جامعه ایران آمادگی بیشتری برای شنیدن سخنان ایشان در قیاس با نواندیشان دینی دارد، به اجمال منظورم را از دینداران معنویت اندیش عرض می کنم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/hBm0E
🌾 @Sedanet
✍️ #عباسعلی_منصوری
🔅دین و دینداری در جامعه کنونی ایران در وضعیت عجیب و متناقض نمایی است. از یک طرف آمارها و مشاهدات نشان از کم رنگ شدن التزام مردم به مناسک و آداب دینی دارد و دینداری در ظاهر و رفتار و کلام انسان ایرانی به تدریج نقش کم رنگ تری پیدا می کند و میزان نفوذ نهادهای دینی رو به کاهش است.
🔅از طرف دیگر فکر دینی و دینداری همچنان جایگاه مهمی در سپهر اندیشه انسان ایرانی دارد و فرهنگ عمومی و اخلاق فردی و اجتماعی مردم تاثیرات خودآگاه و ناخودآگاه فراوانی از دین می گیرد. به بیان بهتر می توان مدعی شدکه لباس زیرین جامعه ایران همچنان دین است و به راحتی نمی توان این ادعا که ایران همچنان یک جامعه دینی است را نفی نمود. زیرا حداقل در بخش اعتقادات و باورها، اکثریت جمیعت ایران معتقد به معنادار بودن زندگی، خدا، غیب، ماوراء، معاد و... هستند. این امر در میان جوانان و لایه های به ظاهر سکولار هم صادق است.
🔅لذا از یک طرف دین و دینداری جامعه ایران در وضعیتی است که بخاطر نفوذ و گستره آن نمی توان نسبت به آن بی تفات بود یا آن را عنصری کم اهمیت جلوه داد.و از طرف دیگر مشکلات دینداری ( چه در مقام نظر و چه در مقام عمل )در جامعه ایران نشان از این دارد که پروژه اصلاح فکر دینی در جامعه ایران یک پروژه تاریخ گذشته یا کم اهمیت نیست.
🔅اما با توجه به تغییر اوضاع و احوال جامعه ایران و تاریخ اصلاح فکر دینی در صده اخیر و نقدهایی که بر جریان روشنفکری دینی می شود پرسش مهمی که باید در مورد آن بیشتر اندیشید و نوشت این است که در وضعیت کنونی ایران کدام گروه و اندیشه توفیق و امکان بیشتری برای اصلاح فکر دینی دارد.سخن این یاداشت این نیست که جامعه ایران به یک گروه یا جریان نیازمند است و تلاش و دست آوردهای گروه دیگر بی ثمر است. بلکه سخن در اولویت و میزان تاثیر آنهاست.
🔅مدعای این نوشتار این است که در جامعه کنونی ایران دینداران معنویت اندیش تاثیر بیشتری در اصلاح فکر دینی در ایران دارند زیرا نیاز کنونی جامعه ایران در دینداری و دین فهمی بیشتر در انبان ایشان یافت می شود و جامعه کنونی ایران همچون چند دهه قبل آمادگی شنیدن صدای روشنفکران و نواندیشان دینی را ندارد. یعنی گمشده و نیاز او دیگر آن چیزی نیست که جریان ورشنفکری دینی تلاشش را معطوف به آن کرده است.
🔅اما قبل از اینکه وارد توضیح این نکته شوم که چرا دیندران معنویت اندیش شانس و اقبال بیشتری برای اصلاح فکر دینی در ایران کنونی دارند و جامعه ایران آمادگی بیشتری برای شنیدن سخنان ایشان در قیاس با نواندیشان دینی دارد، به اجمال منظورم را از دینداران معنویت اندیش عرض می کنم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/hBm0E
🌾 @Sedanet
☘️ رفتار حسینی ، تهاجم یا دفاع؟
✍️ #احمد_قابل
🔅برای جامعه ی شیعی که قرن های متمادی ، از عالمان سنتی و روشنفکر خویش تحلیل دیگری را شنیده و به آن خو گرفته است ، بسیار دشوار است که از واژگانی مثل « قیام حسینی » که به معنی و مفهوم « اقدام مسلحانه و ابتدائی » و « شورش بر علیه حکومت ستمگر مرکزی » است ، دوری گزیند و یا برداشتی دیگر را که نهایتا « گرفتار شدن یک مصلح در چنگ حکومتی ستمگر » را تصویر می کند و در پی اثبات آن است که؛ «حکومت ستمگر ، به تهاجمی گسترده بر علیه یک منتقد مصلح و صلح طلب اقدام کرد و با تهدید به مرگ و بر هم زدن امنیت وی ، سعی کرد تا او را وادار به تأیید سیاست و حکومت نامشروع خویش سازد و به زور از وی بیعت ( رأی موافق ) گیرد ، تا از مقبولیت او برای تثبیت قدرت خود بهره جوید یا در نبردی نا برابر و تحمیلی ، به دفاع از حقوق اولیه ی انسانی خود و یاران و خانواده اش برخیزد و کشته شود » .
🔅حسین بن علی (ع) ضمن پای بند بودن به « حفظ آرامش جامعه از طرف خود » ( انّی لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما…) البته « حاضر به سرمایه گذاری حیثیّت اجتماعی خویش برای تثبیت قدرتی که مقبولیت سیاسی نداشت و با روشی ستمگرانه حکومت می کرد ، نبود ». او هرگز نمی پذیرفت که به خاطر زور و تهدید حکومت ، « حق آزادی انتقاد ( امر به معروف و نهی از منکر ) و آزادی انتخاب و رأی » خود را از دست بدهد و مجبور به « تأیید سیاست های ظالمانه گردد » . او راه عدم تأیید حکومت ستم پیشه و مخالفت با سیاست های ظالمانه را منحصر در « اقدام به شورش مسلحانه و براندازی » نمی دانست.
🔅برای روشن شدن بیشتر این برداشت ، به بازخوانی تحلیلی ( ولی اجمالی ) این واقعه می پردازم و آن را در ضمن چند نکته توضیح می دهم ...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/NjOgP
🌾 @Sedanet
✍️ #احمد_قابل
🔅برای جامعه ی شیعی که قرن های متمادی ، از عالمان سنتی و روشنفکر خویش تحلیل دیگری را شنیده و به آن خو گرفته است ، بسیار دشوار است که از واژگانی مثل « قیام حسینی » که به معنی و مفهوم « اقدام مسلحانه و ابتدائی » و « شورش بر علیه حکومت ستمگر مرکزی » است ، دوری گزیند و یا برداشتی دیگر را که نهایتا « گرفتار شدن یک مصلح در چنگ حکومتی ستمگر » را تصویر می کند و در پی اثبات آن است که؛ «حکومت ستمگر ، به تهاجمی گسترده بر علیه یک منتقد مصلح و صلح طلب اقدام کرد و با تهدید به مرگ و بر هم زدن امنیت وی ، سعی کرد تا او را وادار به تأیید سیاست و حکومت نامشروع خویش سازد و به زور از وی بیعت ( رأی موافق ) گیرد ، تا از مقبولیت او برای تثبیت قدرت خود بهره جوید یا در نبردی نا برابر و تحمیلی ، به دفاع از حقوق اولیه ی انسانی خود و یاران و خانواده اش برخیزد و کشته شود » .
🔅حسین بن علی (ع) ضمن پای بند بودن به « حفظ آرامش جامعه از طرف خود » ( انّی لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما…) البته « حاضر به سرمایه گذاری حیثیّت اجتماعی خویش برای تثبیت قدرتی که مقبولیت سیاسی نداشت و با روشی ستمگرانه حکومت می کرد ، نبود ». او هرگز نمی پذیرفت که به خاطر زور و تهدید حکومت ، « حق آزادی انتقاد ( امر به معروف و نهی از منکر ) و آزادی انتخاب و رأی » خود را از دست بدهد و مجبور به « تأیید سیاست های ظالمانه گردد » . او راه عدم تأیید حکومت ستم پیشه و مخالفت با سیاست های ظالمانه را منحصر در « اقدام به شورش مسلحانه و براندازی » نمی دانست.
🔅برای روشن شدن بیشتر این برداشت ، به بازخوانی تحلیلی ( ولی اجمالی ) این واقعه می پردازم و آن را در ضمن چند نکته توضیح می دهم ...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/NjOgP
🌾 @Sedanet
☘️ هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّه!
✍️ #ایرج_رضایی
🔅این سخن مشهور امام حسین(ع) را که آزادگی و مردی و دلیری از آن می بارد اگر بخواهیم نظیری برایش در شعر فارسی پیدا کنیم، در حدی که من جُسته ام، شاید هیچ کلامی در سراسر زبان و ادب پارسی نمی توان یافت که عالی تر و بلندتر از این بیتِ شکوهمندِ فردوسی حق مطلب را ادا کرده باشد:
مرا مرگ خوشتر به نام بلند
ازین زیستن با هراس و گزند!
🔅مرگ در شاهنامه برخلاف آنچه بعدها در اثر تسلط عناصر فرهنگیِ تازیان اتفاق افتاد، و اندک اندک به مددِ نگرشِ صوفیانه به رویکرد غالبِ زیست جهان ایرانی بدل شد، به هیچ وجه مطلوب و دلخواه شخصیت ها و پهلوانان شاهنامه نیست. پهلوانان شاهنامه بیش از هر چیز عاشقان و ستایشگرانِ پرشور زندگی اند تا واعظان و جویندگانِ بی محابایِ مرگ!
از همین روست که مرگ در شاهنامه نه تنها دلپذیر و خواستنی نیست بلکه خود ناگوارترین و زشت ترین پتیاره در میان پتیاره هاست. با این حال، مرگ با همه سیاهی و هولناکی و پتیارگی اش، گاهی به رغم میل پهلوان صرفا از سرِ ناچاری و ناگزیری، بر زندگی رجحان می یابد و آن زمانی است که زیستن با خواری و بی مایگی و هرزگی و دریوزگی و هراس و گزند همراه شود و شورمندی و سرشاری و چرایی اش را یکسره از کف بدهد و به تفاله ای عاری از معنا و محتوا بَدل گردد.
🔅آری، چنانکه گفته اند کاخ سخن و جهان بالنده و حماسی شاهنامه بر پنج ستون خودبنیاد استوار است:
خرد، داد، رادی، شادی و نام.
🔅ستونهایی که سالهاست به طرز فجیع و غم انگیزی بیش از هر زمان دیگری، رو به ویرانی و فراموشی و فروپاشی است.
🔅اصطلاح "جوانمردی" در شاهنامه و حکمت خسروانی ایران به زعم من عصاره ای از تمام نیکی ها و فضیلتها را در خود دارد. "جوانمرد" کسی است که از این پنج مفهوم ارجمند، در حد پویه و توش و توانش بهره های فراوان دارد.
انسان شاهنامه چنانکه فردوسی می فرماید: "دلی راد دارد کفی پر ز داد"
چنین انسانی بر طبق معیارهای شاهنامه، اهل داد و دهش است. با شادی و شادخواری خوگر است و با مظاهر شادی، ستیز و خصومت ندارد. خرد را در همه کارها چراغ راه خود دارد و از او به هر دو سرای ارجمند است.
🔅"نام" در شاهنامه که در تعبیر نام و ننگ بارها به کار رفته، مبنای حِکمی و هستی شناختی ژرفی دارد و در معنای متعارف امروزی آن در حد همین آبرو و آوازه و شهرت های عرفی و سطحی محدود نمی شود. نام یعنی آزادی و آزادگی و مجموع آنچه زندگی را شرف و قدر و قیمت و اعتبار می بخشد و زندگی و حیثیت پهلوان به وجود آن وابسته است. به همین خاطر وقتی اسفندیار از جهان پهلوان ایران می خواهد تا دست به بند دهد، رستم این خواسته را مغایر با نام و ننگ و ارزش های پهلوانی اش می بیند و از همین رو سخت بر می آشوبد و نمی پذیرد. این در حالی است که شاهزاده خام و خودبین به او اطمینان می دهد که نمی گذارد در مسیر رسیدن به دربار شاه کوچک ترین گزندی به او برسد و به محض رسیدن به نزد گشتاسب، بند را از دستان او خواهد گشود. اوجِ خشم و برافروختگی رستم را در شاهنامه می توان در مواجهه با این درخواستِ ناروای اسفندیار شاهد بود. آنجا که می گوید:
که گفتت برو دست رستم ببند؟
نبندد مرا دست، چرخِ بلند!
🔅پس از گذر قرنها، به اعجاز هنر فردوسی، خشم و خروش نجیبانه و دردناک رستم را در آن موقعیت دشوار و تراژیک که مذاکره و گفت و گو به شکست و پایانش نزدیک می شود، می توان شنید.
🌾 @Sedanet | @Irajrezaie
✍️ #ایرج_رضایی
🔅این سخن مشهور امام حسین(ع) را که آزادگی و مردی و دلیری از آن می بارد اگر بخواهیم نظیری برایش در شعر فارسی پیدا کنیم، در حدی که من جُسته ام، شاید هیچ کلامی در سراسر زبان و ادب پارسی نمی توان یافت که عالی تر و بلندتر از این بیتِ شکوهمندِ فردوسی حق مطلب را ادا کرده باشد:
مرا مرگ خوشتر به نام بلند
ازین زیستن با هراس و گزند!
🔅مرگ در شاهنامه برخلاف آنچه بعدها در اثر تسلط عناصر فرهنگیِ تازیان اتفاق افتاد، و اندک اندک به مددِ نگرشِ صوفیانه به رویکرد غالبِ زیست جهان ایرانی بدل شد، به هیچ وجه مطلوب و دلخواه شخصیت ها و پهلوانان شاهنامه نیست. پهلوانان شاهنامه بیش از هر چیز عاشقان و ستایشگرانِ پرشور زندگی اند تا واعظان و جویندگانِ بی محابایِ مرگ!
از همین روست که مرگ در شاهنامه نه تنها دلپذیر و خواستنی نیست بلکه خود ناگوارترین و زشت ترین پتیاره در میان پتیاره هاست. با این حال، مرگ با همه سیاهی و هولناکی و پتیارگی اش، گاهی به رغم میل پهلوان صرفا از سرِ ناچاری و ناگزیری، بر زندگی رجحان می یابد و آن زمانی است که زیستن با خواری و بی مایگی و هرزگی و دریوزگی و هراس و گزند همراه شود و شورمندی و سرشاری و چرایی اش را یکسره از کف بدهد و به تفاله ای عاری از معنا و محتوا بَدل گردد.
🔅آری، چنانکه گفته اند کاخ سخن و جهان بالنده و حماسی شاهنامه بر پنج ستون خودبنیاد استوار است:
خرد، داد، رادی، شادی و نام.
🔅ستونهایی که سالهاست به طرز فجیع و غم انگیزی بیش از هر زمان دیگری، رو به ویرانی و فراموشی و فروپاشی است.
🔅اصطلاح "جوانمردی" در شاهنامه و حکمت خسروانی ایران به زعم من عصاره ای از تمام نیکی ها و فضیلتها را در خود دارد. "جوانمرد" کسی است که از این پنج مفهوم ارجمند، در حد پویه و توش و توانش بهره های فراوان دارد.
انسان شاهنامه چنانکه فردوسی می فرماید: "دلی راد دارد کفی پر ز داد"
چنین انسانی بر طبق معیارهای شاهنامه، اهل داد و دهش است. با شادی و شادخواری خوگر است و با مظاهر شادی، ستیز و خصومت ندارد. خرد را در همه کارها چراغ راه خود دارد و از او به هر دو سرای ارجمند است.
🔅"نام" در شاهنامه که در تعبیر نام و ننگ بارها به کار رفته، مبنای حِکمی و هستی شناختی ژرفی دارد و در معنای متعارف امروزی آن در حد همین آبرو و آوازه و شهرت های عرفی و سطحی محدود نمی شود. نام یعنی آزادی و آزادگی و مجموع آنچه زندگی را شرف و قدر و قیمت و اعتبار می بخشد و زندگی و حیثیت پهلوان به وجود آن وابسته است. به همین خاطر وقتی اسفندیار از جهان پهلوان ایران می خواهد تا دست به بند دهد، رستم این خواسته را مغایر با نام و ننگ و ارزش های پهلوانی اش می بیند و از همین رو سخت بر می آشوبد و نمی پذیرد. این در حالی است که شاهزاده خام و خودبین به او اطمینان می دهد که نمی گذارد در مسیر رسیدن به دربار شاه کوچک ترین گزندی به او برسد و به محض رسیدن به نزد گشتاسب، بند را از دستان او خواهد گشود. اوجِ خشم و برافروختگی رستم را در شاهنامه می توان در مواجهه با این درخواستِ ناروای اسفندیار شاهد بود. آنجا که می گوید:
که گفتت برو دست رستم ببند؟
نبندد مرا دست، چرخِ بلند!
🔅پس از گذر قرنها، به اعجاز هنر فردوسی، خشم و خروش نجیبانه و دردناک رستم را در آن موقعیت دشوار و تراژیک که مذاکره و گفت و گو به شکست و پایانش نزدیک می شود، می توان شنید.
🌾 @Sedanet | @Irajrezaie
☘️ نواندیشی دینی و عاشورا
✍️ #علی_میرموسوی
🔅داستان حسین بن علی (ع) و ماجرای عاشورا، به شیوه های گوناگون روایت و تفسیر شده است. روایت های حماسی و تراژیک و تفاسیر عاطفی، تاریخی، اخلاقی، عرفانی و سیاسی، به گونه ایی متفاوت، ماهیت و اهداف کنش و حرکت حسین(ع) و نتایج و پیامدهای آن را بررسی وتحلیل کرده اند. این تکثر و چندگانگی بیش از آن که در داده های تاریخی متفاوت ریشه داشته باشد، به تفاوت در نگرش و دغدغه های راویان و مفسران باز می گردد. بر پایه همین نگرش ها و دغدغه ها، داده های تاریخی گزینش و گوشه هایی از ماجرا برجسته تر می شوند تا آن روایت و تفسیر را توجیه و مدلل کنند.
🔅نواندیشی دینی به عنوان جریانی که در پی فهم و تفسیری اصیل و روز آمد و پاسخگوی نیازهای امروزین از دین است ونزدیک به دو قرن قدمت دارد، در فهم و تفسیر عاشورا دو رسالت و مسئولیت مهم بر دوش دارد: نخست نقد برداشت های تحریف آمیز از عاشورا و دوم تبیین و تفسیردرست این رخداد مهم تاریخی که از جایگاهی نمادین در تشیع برخوردار است.
🔅در ارتباط با رسالت نخست می توان گفت عاشورا از سه ناحیه در معرض تحریف و کژتابی است: قشری گری وخرافات، استبداد و افراطی گری. وضعیت آنگاه بغرنج می شود که این سه عامل با یکدیگر همراه شوند. کوشش نو اندیشان دینی از سید جمال گرفته تا شریعتی و مطهری همواره مصروف برخورد با این سه نوع تحریف بوده است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/G2RuH
🌾 @Sedanet | @Alimirmoosavi
✍️ #علی_میرموسوی
🔅داستان حسین بن علی (ع) و ماجرای عاشورا، به شیوه های گوناگون روایت و تفسیر شده است. روایت های حماسی و تراژیک و تفاسیر عاطفی، تاریخی، اخلاقی، عرفانی و سیاسی، به گونه ایی متفاوت، ماهیت و اهداف کنش و حرکت حسین(ع) و نتایج و پیامدهای آن را بررسی وتحلیل کرده اند. این تکثر و چندگانگی بیش از آن که در داده های تاریخی متفاوت ریشه داشته باشد، به تفاوت در نگرش و دغدغه های راویان و مفسران باز می گردد. بر پایه همین نگرش ها و دغدغه ها، داده های تاریخی گزینش و گوشه هایی از ماجرا برجسته تر می شوند تا آن روایت و تفسیر را توجیه و مدلل کنند.
🔅نواندیشی دینی به عنوان جریانی که در پی فهم و تفسیری اصیل و روز آمد و پاسخگوی نیازهای امروزین از دین است ونزدیک به دو قرن قدمت دارد، در فهم و تفسیر عاشورا دو رسالت و مسئولیت مهم بر دوش دارد: نخست نقد برداشت های تحریف آمیز از عاشورا و دوم تبیین و تفسیردرست این رخداد مهم تاریخی که از جایگاهی نمادین در تشیع برخوردار است.
🔅در ارتباط با رسالت نخست می توان گفت عاشورا از سه ناحیه در معرض تحریف و کژتابی است: قشری گری وخرافات، استبداد و افراطی گری. وضعیت آنگاه بغرنج می شود که این سه عامل با یکدیگر همراه شوند. کوشش نو اندیشان دینی از سید جمال گرفته تا شریعتی و مطهری همواره مصروف برخورد با این سه نوع تحریف بوده است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/G2RuH
🌾 @Sedanet | @Alimirmoosavi
صدانت
نوشتار «نواندیشی دینی و عاشورا» از علی میرموسوی • صدانت
داستان حسین بن علی (ع) و ماجرای عاشورا، به شیوه های گوناگون روایت و تفسیر شده است. روایت های حماسی و تراژیک و تفاسیر عاطفی، تاریخی، اخلاقی، عرفانی و سیاسی، به گونه ایی متفاوت، ماهیت و اهداف کنش و حرکت حسین(ع)
🏴 سخنرانی های #مصطفی_ملکیان در محرم
1 - حسین ابن علی قدیس و قهرمان اخلاقی
صوت و متن/ فروردین 1381
2 - خشونت عشق
فیلم و صوت / بهمن 1384
3 - خشونت، نفرت، آزادی و عدالت
متن/ اسفند 1384
4 - موانع درس آموزی از واقعه کربلا🍁
صوت و متن/ آبان 1393
5 - حسین ابن علی همه جا و همه وقت
صوت و چکیده متن/ محرم سال 1394
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
1 - حسین ابن علی قدیس و قهرمان اخلاقی
صوت و متن/ فروردین 1381
2 - خشونت عشق
فیلم و صوت / بهمن 1384
3 - خشونت، نفرت، آزادی و عدالت
متن/ اسفند 1384
4 - موانع درس آموزی از واقعه کربلا🍁
صوت و متن/ آبان 1393
5 - حسین ابن علی همه جا و همه وقت
صوت و چکیده متن/ محرم سال 1394
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
⚫️ عصرمداحان ؛ مداحی در چرخه تحولات اجتماعی
✍️ #عمادالدین_باقی
▪️در این نوشتار، نیم نگاهی به تاریخچه و معنای مداحی، اوجگیری آن پس از انقلاب 1357 و دلایل این اوجگیری، پیدایی ادبیات سخیف و سبک های مبتذل مداحی و اعتراضاتی که از سوی مراجع دینی و سیاسی رخ داده تا مسائلی چون فساد و جاسوسی که به برخی از آنها نسبت داده شده و سرانجام نوزایی در مداحی مورد بحث قرار گرفته اند.
▪️مداحی یک صنعتِ تبلیغیِ مذهبی و برآمده از مناسک سوگواری محرمی، سپس سوگ سایر پیشوایان دینی است. مداحی به نوعی مصیبت خوانیِ گاه آهنگین، به صورت «پیش از از روضه» یا «پس از روضه» یا به صورت«مستقل» تبدیل شده بود که نیازی به تحصیلات و دانش تاریخی یا دینی نداشت و افراد زیادی از عوام یا حتی خردسالان به صرف داشتن صدایی مناسب یا جرأت خواندن به این کاردست می یازیدند.
▪️اگر گفته می شود که آغاز روضه خوانی به قرن نهم قمری به بعد توسط ملاحسین کاشفی(که پیش از پیدایش صفویه شخیصت مطرحی بود) برمی گردد حتماً مداحی پس از آن بوده و عمری کوتاه تر دارد. مداحی فرزند روضه خوانی است. اگر روضه خوان کسی بود که باید حداقل تحصیلات و مقدمات دروس طلبگی را سپری کرده باشد اما مداحی به این هم نیازی نداشت. مداحی در واقع نوعی پامنبری و مجلس گرم کردن بود که به تدریج جایگاه مستقلی برای خود پیدا کرد.
▪️مداحی که در گذشته به مرثیه خوانی شناخته می شد. مراثی، اشعار سوگ بزرگان دین اما مداحی نوعی شیوه اجرای مراثی در کنار روضه خوانی بود.از جمله قدیمی ترین مرثیه ها که پیش از مداحی که نوعی شیوه اجرایی مرثیه است دیده می شود را «در دو قصیده در دیوان قوامی رازی می توان یافت. سنایی نیز در حدیقه اشعار بسیار در ستایش پیغمبر اکرم و خاندان او و علی و امام حسن و امام حسین(ع) سروده و فصلی را به شرح فاجعه ی کربلا و بدگویی از یزید و لشکر او و بیان مصایب خاندان پیغمبر اختصاص داده که گویا نخستین و قدیمی ترین ذکری است که از حوادث کربلا در شعر فارسی رفته است.» ( ادبیات عامیانه ی ایران، محمدجعفر محجوب، ص 1213- 1212 ).
▪️اشعار، مدایح و مراثی شیعیان در کتاب های فراوانی ضبط شده است. برای مثال: « اشعار محتشم کاشانی»،«دیوان فخرالحسینی»، «عزاداری سنتی شیعیان(مدایح و مراثی و ذکرهای نوحه سرایی سقایی برای چهارده معصوم خاصه شهدای کربلا - از مدینه تا مدینه: رایج بین دسته جات سقایی و سقاخوان های کاشان)»، و...در این سوگسروده های سنتی نشانی از تعابیر «سگ حسین»،«سگ زینب» ،«داره می ریزه» و تعابیر سخیف در اشعار محرمی سه دهه اخیر(70تا90 شمسی) نیست...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/hGTnl
🌾 @Sedanet | @Emadbaghi
✍️ #عمادالدین_باقی
▪️در این نوشتار، نیم نگاهی به تاریخچه و معنای مداحی، اوجگیری آن پس از انقلاب 1357 و دلایل این اوجگیری، پیدایی ادبیات سخیف و سبک های مبتذل مداحی و اعتراضاتی که از سوی مراجع دینی و سیاسی رخ داده تا مسائلی چون فساد و جاسوسی که به برخی از آنها نسبت داده شده و سرانجام نوزایی در مداحی مورد بحث قرار گرفته اند.
▪️مداحی یک صنعتِ تبلیغیِ مذهبی و برآمده از مناسک سوگواری محرمی، سپس سوگ سایر پیشوایان دینی است. مداحی به نوعی مصیبت خوانیِ گاه آهنگین، به صورت «پیش از از روضه» یا «پس از روضه» یا به صورت«مستقل» تبدیل شده بود که نیازی به تحصیلات و دانش تاریخی یا دینی نداشت و افراد زیادی از عوام یا حتی خردسالان به صرف داشتن صدایی مناسب یا جرأت خواندن به این کاردست می یازیدند.
▪️اگر گفته می شود که آغاز روضه خوانی به قرن نهم قمری به بعد توسط ملاحسین کاشفی(که پیش از پیدایش صفویه شخیصت مطرحی بود) برمی گردد حتماً مداحی پس از آن بوده و عمری کوتاه تر دارد. مداحی فرزند روضه خوانی است. اگر روضه خوان کسی بود که باید حداقل تحصیلات و مقدمات دروس طلبگی را سپری کرده باشد اما مداحی به این هم نیازی نداشت. مداحی در واقع نوعی پامنبری و مجلس گرم کردن بود که به تدریج جایگاه مستقلی برای خود پیدا کرد.
▪️مداحی که در گذشته به مرثیه خوانی شناخته می شد. مراثی، اشعار سوگ بزرگان دین اما مداحی نوعی شیوه اجرای مراثی در کنار روضه خوانی بود.از جمله قدیمی ترین مرثیه ها که پیش از مداحی که نوعی شیوه اجرایی مرثیه است دیده می شود را «در دو قصیده در دیوان قوامی رازی می توان یافت. سنایی نیز در حدیقه اشعار بسیار در ستایش پیغمبر اکرم و خاندان او و علی و امام حسن و امام حسین(ع) سروده و فصلی را به شرح فاجعه ی کربلا و بدگویی از یزید و لشکر او و بیان مصایب خاندان پیغمبر اختصاص داده که گویا نخستین و قدیمی ترین ذکری است که از حوادث کربلا در شعر فارسی رفته است.» ( ادبیات عامیانه ی ایران، محمدجعفر محجوب، ص 1213- 1212 ).
▪️اشعار، مدایح و مراثی شیعیان در کتاب های فراوانی ضبط شده است. برای مثال: « اشعار محتشم کاشانی»،«دیوان فخرالحسینی»، «عزاداری سنتی شیعیان(مدایح و مراثی و ذکرهای نوحه سرایی سقایی برای چهارده معصوم خاصه شهدای کربلا - از مدینه تا مدینه: رایج بین دسته جات سقایی و سقاخوان های کاشان)»، و...در این سوگسروده های سنتی نشانی از تعابیر «سگ حسین»،«سگ زینب» ،«داره می ریزه» و تعابیر سخیف در اشعار محرمی سه دهه اخیر(70تا90 شمسی) نیست...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/hGTnl
🌾 @Sedanet | @Emadbaghi
⚫️ مجموعه سخنرانیهای «خانواده عاشورایی»
👤 #حسین_سوزنچی
▪️حسین سوزنچی: محرم امسال (98) در هیات انتظار بندرعباس بحثی با عنوان «خانواده عاشورایی» داشتم که موضوع آن چگونگی بهره گرفتن از واقعه عاشورا برای تقویت نهاد خانواده بود...
صوت و توضیحات جلسات👇
✨ → 3danet.ir/wf13S
🌾 @Sedanet | @Souzanchi
👤 #حسین_سوزنچی
▪️حسین سوزنچی: محرم امسال (98) در هیات انتظار بندرعباس بحثی با عنوان «خانواده عاشورایی» داشتم که موضوع آن چگونگی بهره گرفتن از واقعه عاشورا برای تقویت نهاد خانواده بود...
صوت و توضیحات جلسات👇
✨ → 3danet.ir/wf13S
🌾 @Sedanet | @Souzanchi