وبسایت فرهنگی صدانت
21.5K subscribers
784 photos
361 videos
75 files
2.51K links
صدانت؛ صدای اندیشه

آدرس وبسایت:
3danet.net

اینستاگرام صدانت:
instagram.com/3danet

کانال رسمی صدانت:
@Sedanet

صدانت تی‌وی:
@Sedanettv

بایگانی صدانت:
@sedanet1

آگاهی از نشست‌های فرهنگی:
@News_sedanet
Download Telegram
🌱اگر از تنها شدن بترسی...
🔻🔻🔻

«ممکن است درچشم دیگران کسی شوی اما خودت را از دست می‌دهی، خودت که مهمترین چیز درزندگیت هستی. نیم‌شبی خواهد رسید که به این مطلب پی خواهی بُرد، اما آن‌وقت دیگر کار از کار گذشته است و دستت نمی‌رسد کاری کنی. اصل کار در زندگی این است که خودت را بیابی و منِ خودت رابه دست آوری.»

جملات بالا را در کتابی خواندم که خشایار دیهیمی درباره‌ی سورن کرگور ترجمه کرده است. خوب روشن نبود که سخنان خودِ کرکگور است، یا نویسنده‌ی اثر، استيون كرايتس.
برای کسانی که در برزخ وفاداری به خود و توجه به ردّ و قبول دیگران مانده‌اند، ‌کلام شفابخشی است.

می‌ترسی اگر خودت باشی، اگر به خودت متعهد باشی، تنها شوی و دیگران از تو فاصله بگیرند؛ اما اگر خود اصیل‌ات را نادیده بگیری تا همراهی دیگران را داشته باشی، آنچه رخ می‌دهد زندگی‌ای ناشاد است که از وجود تو نرُسته است؛ زندگی‌ای که بر خود بربَسته‌ای؛ و به تعبیر ابوسعید ابوالخیر: «بر رُسته دگر باشد و بر بَسته دگر»(نفحات‌الانس)

«اگر از تنها شدن بترسی
کارهای زیادی انجام می‌دهی
که هیچ کدام از وجود تو نشأت نگرفته است.»
(ریچارد براتیگان)


#صدیق_قطبی | 9 شهریور 95

@sedigh_63 | @sedanet
صوت سخنرانی های #مصطفی_ملکیان، #محمدعلی_موحد و #محقق_داماد در شب مثنوی و قرآن مجید

سه شنبه ، نهم شهریور ۱۳۹۵
✨ → http://goo.gl/IXhqQk
Audio
سخنرانی مصطفی ملکیان در «شب مثنوی و قرآن مجید»
زوربا: چرا جوونها می میرن؟ چرا آدم باید بمیره؟ بگو دیگه...
بازیل: نمی دونم !
زوربا: پس فایده این همه كتابایی كه خوندی، چیه؟! اگه این همه كتاب، به این سوال جواب نمی دن، پس درباره چی حرف می زنن؟!
بازیل: درباره رنج آدمایی كه نمی تونن به این سوال جواب بدن!

🎥 فیلم زوربای یونانی - مایكل كاكویانیس
@sedanet

🗻 http://s7.picofile.com/file/8265773626/Zorba.jpg
ابطال نسبی‌گرایی؛ چرا نسبی‌گرایی درباره درستی نارساست؟
نویسنده: جان سرل | مترجم: زهیر باقری نوع‌پرست
✨ → goo.gl/EWxwFQ
مصطفی ملکیان: هرچه باشد، ما وطن‌دوستیم. همچنان که ما مادر و پدرمان را دوست داریم. این وطن‌دوستی اختصاص به هیچ ملت و وطنی ندارد و به هیچ تاریخ و جغرافیایی محدود و منحصر نیست. تا اینجا نه داشتن و نه نداشتن وطن‌دوستی اصلا محل داوری نیست. به هر حال واقعیتی است که درون ما هست و هیچ‌کس هم از شمول این حکم بیرون نیست، یعنی خود من هم که صددرصد مخالف با ناسیونالیسم هستم این وطن‌دوستی را دارم البته نه به آن مباهات می‌کنم و نه خجالت می‌کشم. چون این گونه امور از دایره ارزش‌داوری و به خصوص از شمول ارزش‌داوری‌های اخلاقی بیرون هستند. اما ناسیونالیسم یعنی تبدیل وطن‌دوستی که یک احساس و عاطفه است به یک یا دو یا سه یا nتا باور. به عنوان مثال من مادرم را دوست دارم و چه‌بسا بیشتر از هرکس دیگری مادرم را دوست داشته باشم، این احساس و عاطفه و هیجان درون من است. تا اینجا هیچ عیب و ایرادی به آن نیست. اما اگر از اینکه این احساس و هیجان و عاطفه را نسبت به مادرم دارم یکی دوتا سه تا گزاره استنتاج بکنم. من حق دارم بدون ذره‌ای توضیح بگویم مادرم را از هر موجود دیگری روی کره زمین بیشتر دوست دارم و هیچ اشکالی هم بر من نمی‌توانید بگیرید. اما اگر گفتم می‌دانید چرا مادرم را دوست دارم؟ چون مادرم زیباترین زنی است که می‌شناسم، شجاع‌ترین زنی است که می‌شناسم، بهترین مادری است که می‌شناسم و… آن‌وقت من اینجا از مادردوستی گذر کرده‌ام به مادرپرستی. یعنی در واقع یک احساس و عاطفه را تبدیل کرده‌ام به یک، دو، سه و n فقره باور. حالا اگر کسی این کار را درباره مام وطن بکند و بگوید وطنم را از هر وطن و سرزمین دیگری بیشتر دوست دارم، هیچ مشکلی نیست اما اگر بلافاصله بگوید برای اینکه وطن من بهترین وطن است، زبان این وطن بهترین زبان است، فرهنگ این وطن بهترین فرهنگ است، سابقه تاریخی این وطن از سوابق تاریخی سایر سرزمین‌ها درخشان‌تر است، چون این وطن دانشمندان بزرگ‌تری عرضه کرده است، چون به فلسفه و موسیقی و معماری و ادبیات خدمت کرده است و… شما از یک احساس و عاطفه گذر کردید به n گزاره. فرق وطن‌دوستی و ناسیونالیسم در همین است.


قسمتی از سخنان #مصطفی_ملکیان در مناظره رویکرد فلسفی به مفهوم ملیت
صوت و متن کامل👇
✨ → goo.gl/48zWmj
هر یک از ما پیرامون خود فضایی می‌سازد و در آن زندگی می‌کند. فضا و محیط زندگی همیشه در زندگی روزمره‌ی ما وجود دارند. چه خوب است فضای زندگی خود را خود انتخاب کنیم و بسازیم. و چه بهتر که فضای زیست ما، جنبه‌های فرهنگی داشته باشد.
صدانت از مخاطبین خود دعوت می‌کند تا با به اشتراک گذاشتن عکس‌های خود از فضای فرهنگی زندگی خود– با محوریت کتاب و مطالعه – در گسترش و ترویج فضای زندگی فرهنگی اولا در زندگی شخصی و سپس در جامعه‌ی اطراف‌مان تلاش کنیم.
در صورت تمایل می‌توانید چند خط از کتاب مورد علاقه‌ خود را به همراه عکس به ایمیل صدانت بفرستید تا با نام شما در کانال منتشر شود.
info3danet@gmail.com
🗻 https://www.instagram.com/p/BExmK-buy5a/
اگر به من می‌گفتند یک مرکزی راه بینداز، اولین کاری که می‌کردم این بود که تمام کلاسیک‌های غرب را سیستماتیک ترجمه می‌کردم، نه اینکه کمی آگامبن ترجمه کنیم، کمی آدورنو و کمی هم یک فیلسوف دیگر. مثلا‌ هایدگر برای ایران سم است. کسی که پشتوانه فکری غربی نداشته باشد، وقتی ‌هایدگر بخواند مثل فردید می‌شود. باید کلاسیک‌ها، یونانی‌ها، رومی‌ها و بعد متفکران قرون وسطی و متفکران عصر جدید را ترجمه کرد. این کار زمان می‌خواهد، چون در ایران ترجمه‌ها آنقدر در هم ریخته است که حتی اصطلاحات یکی نیستند. مترجمان خوب هم کم هستند. وقتی ژاپن بودم به ژاپنی‌ها گفتم شما چگونه پس از جنگ، ۵۰۰ هزار جلد کتاب ترجمه کرده‌اید؟ گفتند به جز اساتید درجه اول که همه به اروپا رفتند و آنجا درس خواندند، بقیه ترجمه‌ها همه بد است. ترجمه خیلی حساس است و گاه ترجمه فرانسه به انگلیسی و آلمانی به فرانسه هم خوب نیست. من معتقدم که در ایران بچه‌ها باید از مدرسه و کودکستان زبان خارجی بیاموزند تا ایرانی‌ها دو زبانه بزرگ شوند. چون تا تک زبانه‌ایم، هرچه ترجمه کنیم باز هم عقب‌ایم. این کار‌هایی است که می‌شود کرد و بقیه‌اش را دیگر نمی‌دانم. ما نیاز به یک خانه‌تکانی بزرگ ذهنی داریم. برای اینکه ذهن ما خیلی به ‌هم ریخته است. بعد هم باید ببینیم چرا یک سری اشتباهات را مدام تکرار می‌کنیم. وقتی سید جمال‌الدین اسدآبادی را با شریعتی مقایسه می‌کنید، می‌بینید با وجود اینکه اسدآبادی صد و‌ اندی سال قدیمی‌تر است، از برخی جهات جلو‌تر است، مثلا از «روح فلسفی» یک ملت می‌گوید که منظورش «علم» بوده است؛ اما شریعتی نسخه می‌نویسد. متفکران ما همه نسخه می‌نویسند و به دست ما می‌دهند، پیش از آنکه بیماری را تشخیص و نشان دهند.

گفتگو روزنامه ی شرق با #داریوش_شایگان | شهریور 91

متن کامل گفتگو👇
✨ → goo.gl/bv5l9e
☄ویژگی‌های یک انسان تنها☄

🌱تفاوت بسیار فاحش و بزرگی بین تنهایی جهت بازسازی و احیای روانی با تنهایی اجتناب‌کننده و هراس‌انگیز از حضور در جمع وجود دارد. چطور می‌توان دریافت که تنهایی و انزوای یک نفر شکل بیمارگونه و ناسالم دارد؟ به ۴ سوال زیر پاسخ دهید. پاسخ شما به این سوالات نوع تنهایی و انزوای شما را تعیین می‌کند...

✨ → goo.gl/oaAWWG
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آنجا که به ایمان کسی خرده گرفتم
هیهات که از سستی ایمان خودم بود
هربار که حرمت شکنی کرده ام آخر
فهمیده ام از حال پریشانم خودم بود

شعر : دکتر افشین یداللهی
هدف نهایی حکومت نه تسلط بر مردم باید باشد نه محدود ساختن آنان از راه وحشت و ترس، و نه وادار کردن آنان به اطاعت، بلکه باید هدف آن آزاد ساختن مردم از ترس باشد تا بتوانند در بیشترین امنیت ممکن زندگی کنند. به عبارت دیگر، باید حق طبیعی انسان ها را به زنده بودن مورد حمایت قرار داد تا با اطمینان کامل و بدون این که بر خود یا همسایه خود زیانی وارد سازند زندگی کنند. هدف نهایی حکومت این نیست که انسان را از موجودی صاحب خرد و اندیشه به چارپایی لایعقل یا عروسک خیمه شب بازی مبدل کند، بلکه باید آن ها را چنان آماده سازد که روح و جسمشان را در امنیت کامل بپرورند و عقل خود را آزادانه به کار بندند و نگذارند که قدرت مردم از راه کینه جویی و خشم و فریب مصرف شود و نه معرض رشک و ستم واقع شوند. در واقع غرض و هدف اصلی حکومت همانا آزادی است.

#اسپینوزا | رساله الهی سیاسی فصل 20| @sedanet

🗻 http://s7.picofile.com/file/8265928126/Spinoza.jpg
☄نامه‌ای پس از مرگ (تٲملی دربارهٔ «مرگ» و «زندگی»)☄

✨گاهی تنها مرگ است که سکوت را درهم می‌شکند و امکانِ سخن دربارهٔ زندگی را مهيّا می‌سازد.
✨«پوسيدن يا روييدن؟ مسأله اين است!» در فقدانم، اگر چه هر دو ممکن است، اما من می‌گويم دشوار را برگزينيد. روييدن بايد، نه پوسيدن! شکوفيدن بايد، و نه پژمردن و فِسردن! روييدن يعنی از خاکِ مرده، برای خود و ديگران، کيميای زندگی پروريدن.
✨«گريستن يا نگريستن؟ مسأله اين است!» در حرمانم، اگر چه هر دو ممکن است، اما باز می‌گويم دشوار را برگزينيد. نگريستن بايد؛ نه گريستن! انديشيدن بايد؛ و نه رنجيدن و موييدن! نگريستن يعنی به ديگری چشم گشودن و فرديت و وضعيتِ رنجزای او را در زندگی دريافتن.
✨«بودن يا نبودن؟ مسأله اين است!» در فراقم، به جای آنکه مُدام به بودن يا نبودنم پس از مرگ بيانديشيد، اندکی به بودن يا نبودنم پيش از مرگ بيانديشيد. مسألهٔ سترگ بودن يا نبودن را بايد در افقِ زندگی و نه در فراسوی آن پرسيد.
✨آدمی با درک نشدن هستی‌اش نيست می‌گردد و می‌ميرد؛ چنانکه با ادراک، جان می‌گيرد و احياء می‌شود. باری، «بودن همان ادراک شدن است». اين قانون همیشه در زندگی انسانی پابرجا است: «هرکس تا بدان حد موجوديت دارد که درک می‌شود؛ فکر می‌شود». پس بهتر است بگوييم: «من فکر می‌شوم، پس هستم»
✨مرگ بدترين اتفاقی نيست که می‌تواند در زندگی آدمی رخ دهد؛ چيزهايی بسی مهمتر از خودِ زندگی را نيز می‌توان در زندگی از دست داد. آری! چه حقير است مرگِ زندگی در برابر مرگِ عشق
✨مرگِ عشق مرگِ زندگی است، اما عشق به مرگ، همچون مرگِ از عشق، تولّدِ زندگی است.
✨هيچ چيز، حتّی مرگ، عليه زندگی نيست. همه چيز، چه رنج و چه لذت، چه اندوه و چه شادی، چه جوانی و چه پيری، چه بيماری و چه سلامت، همه و همه، سربازان و کارگزاران زندگی‌اند.
✨مرگ انديش باشيد! اما به مرگ هم در نسبتش با زندگی بيانديشيد. آخَر از زندگی چه می‌دانيد که بخواهيد از فراسويش بدانيد. مرگ‌انديشی بايد شما را به همين زندگیِ اينجایی و اکنونی فراخواند، نه آنکه همين نقدِ موجود را بازستاند.
✨زندگی جز رقصِ شادمانه بر رنجهای زندگی نيست. زندگی کنيد بی‌آنکه چيزی عشق، شادی، انديشه و آزادی‌ را از شما سلب کند.
✨شايد روزی بر ناباوران نيز آشکار شود که بی‌ اينها راهی به سوی رستگاری نيست و آنگاه آنها نيز به شما بپيوندند و برای جبران آنچه فروگزار کرده‌اند، بيشتر انسان را دوست داشته باشند؛ بيشتر شادمانی را بگسترانند؛ بيشتر از همه رنجِ عشق را بچشند و اندوه ديگری را دريابند؛ انسان را رنج کِشند و رنجش را به شادمانی مبدّل سازند.

نویسنده: مسعود #زنجانی
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/XWvODB
✨ →@vivaphilosophy
در میان انسان های معمول فقط جاهل مطلق محدود و متحجر است که همیشه برایش((این است و جز این نیست))،بوده است و ذهنیتش عموما حتم مسلما و قاطع است

تاریخ و شناخت ادیان،جلد1 | @sedanet
آیا مسلمان سکولار ممکن است؟
نویسنده: #آرش_نراقی

ادعای من در این نوشتار آن است که مسلمانی با فضیلت “رواداری برمبنای احترام متقابل” قابل جمع است، و از اینرو می توان صورتی از مسلمانی را با اقتضائات اساسی سکولاریسم سازگاری بخشید. بنابراین، در این مقاله در گام نخست، به اختصار تلقی خود را از سکولاریسم و مفهوم “رواداری بر مبنای احترام متقابل” بیان خواهم کرد، و سپس در گام دوّم به اختصار توضیح خواهم داد که احیاناً در بستر کدام چارچوب نظری می توان درکی از مسلمانی داشت که با رواداری بر مبنای احترام متقابل و نیز اقتضائات سکولاریسم آشتی پذیر باشد.

✨ → goo.gl/iqw8el
تسلیت دکتر #محمدعلی_موحد به حجّت الله ایوبی برای ضایعۀ درگذشت هنرمند فقید عباس کیارستمی | @sedanet
گنجی و نراقی، دوستان و شاگردان سروش بود‌ه‌اند. تحلیلی ارایه می‌دهند که سروش و بسیاری دیگر را آزرده می‌کند. منتقدان می‌گویند نقد اینان بیشتر رنگ‌وبوی افترازنی دارد. سروش، به ادای یکی دو جمله‌ی طعن‌آمیز اکتفا می‌کند و نراقی و گنجی نیز، حاضر نیستند حتی از برخی تعابیر خود که شائبه‌ی نیت‌خوانی و افترازنی دارد عقب‌نشینی کنند.
نراقی و گنجی می‌توانستند پس از اطلاع از واکنش عبدالکریم سروش، محبت و قدردانی خود را به او ابراز کنند و بر حُسن نیت خود تأکید کنند، ضمناً مسؤولیت تعابیری که احیاناً چنان شائبه‌ای را دامن زده است، بر عهده گیرند.
عبدالکریم سروش هم می‌توانست نه نراقی را گام نهاده در راه کج و نه گنجی را غرض‌ورز بخواند. پاسخی مبسوط‌تر بنویسد و ضمن ابراز مهر و دوستی، از شیوه‌‌ی انتقاد و تعابیر این دو منتقد، شکایت و گلایه کند و ضمن استقبال از هر گونه نقد و بازسنجی دعاوی خود، منتقدان را به رعایت هر چه بیشتر طهارت کلام و پرهیز از مغالطات منطقی و نیت‌خوانی دعوت کند.
انتظار می‌رفت روشنفکران، در آموزگاری اخلاق و فضیلت بهتر عمل کنند. گاهی از مواضع خود کوتاه بیایند. حداقل با تعابیر پیراسته‌تر، مانع گِل‌آلود شدن فضای گفت‌وگو شوند. احیاناً به تیزی‌های ناسنجیده‌ی کلام خود اعتراف کنند و اگر کلامی بر زبان راندند که بوی ناراستی و سوء‌نیت می‌داد، فروتنانه، ‌جبران و تدارک کنند.
«همه‌ی ما خطا می‌کنیم و باید شجاعت اعتراف داشته باشیم» اما این حرف ‌عمدتاً نقش تزیینی بازی می‌کند و شده است تعارفی خالی.
این غائله و ماجرا می‌شد مهرآمیز و اخلاقی جلو برود. شاید بیانم کمی لوس باشد و خواننده گمان کند توجهی به سرشت بی‌رحمانه‌‌‌ی نقد ندارم و یا جدیت وادی اندیشه را با شاعرانگی عرصه‌‌ی عواطف، در هم آمیخته‌ام.
هر چه هست، گمان می‌کنم بهبود وضع اخلاقی جامعه، بیشتر در گرو ظرائف رفتاری و اخلاق نقد و گفت‌وگوی روشنفکران است تا مقالات و جُستارهای عالمانه‌ی آنان.
گئورگ لیشتِن ‌برگ گفته است: «آدم‌ها را نباید بر اساس دیدگاه‌هایشان داوری کرد؛ بل‌که باید دید دیدگاه‌هایشان از آن آدم‌ها چه چیزی ساخته است...»

#صدیق_قطبی
@sedigh_63 | @sedanet
روشنفکری و معنویت
#رضا_بابایی

🌱معنویت عقلانی، بدون تجربه‌های تاریخی و زمینه‌های اجتماعی، بسیار دشوار است...

✨ → goo.gl/dQvgk1
@rezababaei43 | @sedanet
مشاجره_لفظی_باران_کوثری_و_دکتر_ا.mp4
10.8 MB
مشاجره لفظی باران کوثری و محمدعلی الستی (جامعه شناس) | @sedanet
Audio
سخنان یوسف اباذری (جامعه شناس) درباره پدیده مرتضی پاشایی | @sedanet
❓چرا عموم جامعه‌شناسان با سلبریتی‌ها مشکل دارند؟
❓چرا عموم جامعه‌شناسان ایرانی با پرخاش سخن می‌گویند؟
info3danet@gmail.com