🍂‘You lay a heavy question on me: What is the meaning or purpose of life? It seems to me to be the only question worth asking and one that probably a person ought not spend too much time answering.’
David Small
شما [پاسخگویی به] پرسشی سهمگین را بر عهدهام میگذارید: معنا یا غایت زندگی چیست؟ به نظرم میرسد این تنها پرسشی باشد که ارزش پرسیدن دارد و شاید تنها پرسشی است که شخص نباید برای پاسخدادن به آن زمان بسیار زیادی صرف کند!
- دیوید اسمال
@sedanet
David Small
شما [پاسخگویی به] پرسشی سهمگین را بر عهدهام میگذارید: معنا یا غایت زندگی چیست؟ به نظرم میرسد این تنها پرسشی باشد که ارزش پرسیدن دارد و شاید تنها پرسشی است که شخص نباید برای پاسخدادن به آن زمان بسیار زیادی صرف کند!
- دیوید اسمال
@sedanet
🍂خداباوری باز "Open theism" چیست؟🍂
🍁این نوشتارِ موجز میکوشد، یکی از مواضعِ دینی که به نوبه خود موجب بروز بحثها و ارائه راهکارهایی خاص در باب علم مطلق الهی شده، معرفی نماید. همچنان که از عنوان مقاله برمیآید، آن موضع دینی که در خلال این نوشته، مورد بررسی قرار گرفته، موضع خداباوری باز/open theism است. بقول بروس ئی وِیر –از طرفدارانِ این مسلک- “خداباوری باز میکوشد تا به معتقدانِ به خدای واحد، طرز فکری را معرفی کند که از آن طریق با نگاهی حداکثری و بدون سختگیریهای خاص به مبحث علم الهی بنگرند”. اساس سخن آنان در خصوص علم الهی مشتمل بر این ادعا است که خدا علم مطلق دارد، لیکن علم مطلق خدا محدود به زمان حال میباشد و لاغیر. خدا به همه جوانب مربوط به زمان حال، عالم محض است لیکن در خصوص زمان آینده علم خویش را محدود ساخته تا اختیار آدمی لطمه نخورد و انسان موجودی مختار به معنای حقیقی به شمار آید. مولفِ این مقاله موجز، در قبال خداباوری باز، نگاهی انتقادی دارد و می کوشد آن را ردّ نماید.
نویسنده: مَت اسلیک
مترجم: داود قرجالو
متن کامل👇
✨ → goo.gl/6U01XG
🍁این نوشتارِ موجز میکوشد، یکی از مواضعِ دینی که به نوبه خود موجب بروز بحثها و ارائه راهکارهایی خاص در باب علم مطلق الهی شده، معرفی نماید. همچنان که از عنوان مقاله برمیآید، آن موضع دینی که در خلال این نوشته، مورد بررسی قرار گرفته، موضع خداباوری باز/open theism است. بقول بروس ئی وِیر –از طرفدارانِ این مسلک- “خداباوری باز میکوشد تا به معتقدانِ به خدای واحد، طرز فکری را معرفی کند که از آن طریق با نگاهی حداکثری و بدون سختگیریهای خاص به مبحث علم الهی بنگرند”. اساس سخن آنان در خصوص علم الهی مشتمل بر این ادعا است که خدا علم مطلق دارد، لیکن علم مطلق خدا محدود به زمان حال میباشد و لاغیر. خدا به همه جوانب مربوط به زمان حال، عالم محض است لیکن در خصوص زمان آینده علم خویش را محدود ساخته تا اختیار آدمی لطمه نخورد و انسان موجودی مختار به معنای حقیقی به شمار آید. مولفِ این مقاله موجز، در قبال خداباوری باز، نگاهی انتقادی دارد و می کوشد آن را ردّ نماید.
نویسنده: مَت اسلیک
مترجم: داود قرجالو
متن کامل👇
✨ → goo.gl/6U01XG
صدانت
Open theism یا خداباوری باز چيست؟ • صدانت
خداباوری باز (open theism) را "داشتنِ نگاهی باز" و "گشودگی در نظر افكندن" نیز نامیدهاند و موضعی است فلسفی-دینی كه در خصوص ارتباط میان "اختیار انسان، خدا ...
🍂مادر هند🍂
نرگس کلباسی اشتری دختر 29 ساله ایرانی-انگلیسی است که در هندوستان زندگی میکند. او در سال 2011 زندگی در انگلیس را رها کرد و به مناطق روستایی هند رفت تا کمککار کودکان هندیای که مشکل بینایی داشتند باشد و در یک موسسه نیکوکاری محلی مشغول به فعالیت شد. ماجرا از جایی آغاز شد که نرگس کلباسی در سال 2013 متوجه شد که مسئولین آن خیریه در حال سوءاستفاده از نام و هدف آن خیریه و فعالین خیر هستند؛ چرا که نخستین خانهای که با کمک نیکوکاران برای کودکان ساخته شده بود از دسترس کودکان خارج شد. برای جلوگیری از تصاحب خانه دوم نرگس اشتری کار را به دادگاه کشید ولی در نهایت، کار با موفقیت مسئولین آن خیریه پایان یافت.
در سال 2014 در اردویی که برای کودکان فراهم شده بود، در یک حادثه، یکی از کودکان در رودخانه غرق شد؛ در حالی که در غیبت خود او، پدر آن کودک در محل حادثه حضور داشته است. نرگس کلباسی به اتهام سهلانگاری در مراقبت از آن کودک درگیر پروندهای قضایی شده است. نرگس کلباسی در تمام این مدت در سکوت و بدون حمایت و هیاهو مشغول فعالیت های اجتماعی خود بوده است. این ماجرا روزی مورد توجه فارسیزبانان قرار گرفت که چند هفته پیش، دکتر محسن رنانی – استاد مطرح رشته اقتصاد در دانشگاه اصفهان - در کانال تلگرام خود از آشنایی خود با نرگس گلباسی و پدر ِمعلم ِاو سخن گفت و مردم و سفارت ایران را به کمک به این دختر ایرانی که گرفتار باجگیران، سوءاستفادهگران و فساد اداری هند شده است فراخواند. پس از این ماجرا بود که کنسولگری ایران وارد ماجرا شد و از او حمایت حقوقی کرد و برای او گذرنامه ایرانی صادر کرد.
نرگس کلباسی علاوه بر راهاندازی یک کانال تلگرام:
https://telegram.me/helpnarges/17
در طوماری اینترنتی از مردم کمک خواسته است تا از او حمایت کنند (نامه خطاب به فرماندار ایالت اودیسای هند است):
https://goo.gl/8BzDRd
صدانت شما را به امضای این نامه دعوت میکند. نامهای که در حمایت از یک نیکوکار است. به این امید که صدای او بیشتر شنیده شود و پرونده او با حساسیت و دقت بیشتری روند دادرسی خود را طی کند.
نرگس کلباسی اشتری دختر 29 ساله ایرانی-انگلیسی است که در هندوستان زندگی میکند. او در سال 2011 زندگی در انگلیس را رها کرد و به مناطق روستایی هند رفت تا کمککار کودکان هندیای که مشکل بینایی داشتند باشد و در یک موسسه نیکوکاری محلی مشغول به فعالیت شد. ماجرا از جایی آغاز شد که نرگس کلباسی در سال 2013 متوجه شد که مسئولین آن خیریه در حال سوءاستفاده از نام و هدف آن خیریه و فعالین خیر هستند؛ چرا که نخستین خانهای که با کمک نیکوکاران برای کودکان ساخته شده بود از دسترس کودکان خارج شد. برای جلوگیری از تصاحب خانه دوم نرگس اشتری کار را به دادگاه کشید ولی در نهایت، کار با موفقیت مسئولین آن خیریه پایان یافت.
در سال 2014 در اردویی که برای کودکان فراهم شده بود، در یک حادثه، یکی از کودکان در رودخانه غرق شد؛ در حالی که در غیبت خود او، پدر آن کودک در محل حادثه حضور داشته است. نرگس کلباسی به اتهام سهلانگاری در مراقبت از آن کودک درگیر پروندهای قضایی شده است. نرگس کلباسی در تمام این مدت در سکوت و بدون حمایت و هیاهو مشغول فعالیت های اجتماعی خود بوده است. این ماجرا روزی مورد توجه فارسیزبانان قرار گرفت که چند هفته پیش، دکتر محسن رنانی – استاد مطرح رشته اقتصاد در دانشگاه اصفهان - در کانال تلگرام خود از آشنایی خود با نرگس گلباسی و پدر ِمعلم ِاو سخن گفت و مردم و سفارت ایران را به کمک به این دختر ایرانی که گرفتار باجگیران، سوءاستفادهگران و فساد اداری هند شده است فراخواند. پس از این ماجرا بود که کنسولگری ایران وارد ماجرا شد و از او حمایت حقوقی کرد و برای او گذرنامه ایرانی صادر کرد.
نرگس کلباسی علاوه بر راهاندازی یک کانال تلگرام:
https://telegram.me/helpnarges/17
در طوماری اینترنتی از مردم کمک خواسته است تا از او حمایت کنند (نامه خطاب به فرماندار ایالت اودیسای هند است):
https://goo.gl/8BzDRd
صدانت شما را به امضای این نامه دعوت میکند. نامهای که در حمایت از یک نیکوکار است. به این امید که صدای او بیشتر شنیده شود و پرونده او با حساسیت و دقت بیشتری روند دادرسی خود را طی کند.
🍂هین بگو که بخت من پیروز شد🍂
🍁 #عبدالکریم_سروش : «روشنفکری دینی» ایّام خجستهای را میگذراند. از یک سو کاملتر و از سوی دیگر خالصتر میشود. از یک سو به وعدههای خود وفا میکند، و از فقه شناسی ـ که تعلّق نخستین آن بود – به کلام پا مینهد و سرچشمههای مشروب کنندهی فقه، یعنی خداشناسی و قرآن شناسی و پیامبرشناسی کهن را وا میکاود و در پرتو عرفان و فلسفه پیشین، و آموزههای فلسفی و علمی نوین، آنها را غذا و غنای بیشتر و تازهتری میبخشد؛ والهیات تازهیی پیش مینهد، و از سوی دیگر، اُفت و خُفت یارانی ناموافق را نظاره میکند که چگونه به طمعی و هوسی بدین مدرسه پیوستند و اینک به طمعی و هوسی دیگر، ناکامانه به در میروند و ناخالصیها را با خود میبَرند و این سرمایهی عزیز و عظیم را برای اهلش باقی میگذارند...
@sedanet
✨ → goo.gl/2bvYnS
🍁 #عبدالکریم_سروش : «روشنفکری دینی» ایّام خجستهای را میگذراند. از یک سو کاملتر و از سوی دیگر خالصتر میشود. از یک سو به وعدههای خود وفا میکند، و از فقه شناسی ـ که تعلّق نخستین آن بود – به کلام پا مینهد و سرچشمههای مشروب کنندهی فقه، یعنی خداشناسی و قرآن شناسی و پیامبرشناسی کهن را وا میکاود و در پرتو عرفان و فلسفه پیشین، و آموزههای فلسفی و علمی نوین، آنها را غذا و غنای بیشتر و تازهتری میبخشد؛ والهیات تازهیی پیش مینهد، و از سوی دیگر، اُفت و خُفت یارانی ناموافق را نظاره میکند که چگونه به طمعی و هوسی بدین مدرسه پیوستند و اینک به طمعی و هوسی دیگر، ناکامانه به در میروند و ناخالصیها را با خود میبَرند و این سرمایهی عزیز و عظیم را برای اهلش باقی میگذارند...
@sedanet
✨ → goo.gl/2bvYnS
صدانت
هین بگو که بخت من پیروز شد • صدانت
هین بگو که بخت من پیروز شد | از بخت بلند این مدرسه است که دشمنانش پهلوی خود را میدرند و دیوان به خدمت سلیمان درمیآیند و قلبها سیهرو میشوند و...
🍂گفتمان مشترک دکتر سروش و مخالفان ؛ تحلیل محتوای آخرین نامه🍂
جریان روشنفکری دینی که نوعی گفتمان علامهگرایی (یعنی ورود سطحی در همة موضوعات و اظهار نظر) در آن دیده میشود، گرچه روزگاری لازم و بسیار سودمند بود، اما در آینده جای خود را به تخصص های خُرد علوم انسانی و نیز دینی خواهد داد؛ که عبارتند از متخصصانی در فلسفة دین، روان شناسی دین، جامعه شناسی دین، و شاخه هایی از این دست که از قضا هر یک متواضعانه تنها بر موضوعی خاص مشغول مطالعه و پژوهش خواهند بود و داعیه ی یک طرح جهانی نخواهند داشت.
نویسنده: دکتر #محسن_زندی
@sedanet | @naghdehalema
✨ → goo.gl/efYL5e
جریان روشنفکری دینی که نوعی گفتمان علامهگرایی (یعنی ورود سطحی در همة موضوعات و اظهار نظر) در آن دیده میشود، گرچه روزگاری لازم و بسیار سودمند بود، اما در آینده جای خود را به تخصص های خُرد علوم انسانی و نیز دینی خواهد داد؛ که عبارتند از متخصصانی در فلسفة دین، روان شناسی دین، جامعه شناسی دین، و شاخه هایی از این دست که از قضا هر یک متواضعانه تنها بر موضوعی خاص مشغول مطالعه و پژوهش خواهند بود و داعیه ی یک طرح جهانی نخواهند داشت.
نویسنده: دکتر #محسن_زندی
@sedanet | @naghdehalema
✨ → goo.gl/efYL5e
صدانت
گفتمان مشترک دکتر سروش و مخالفان ؛ تحلیل محتوای آخرین نامه • صدانت
گفتمان مشترک دکتر سروش و مخالفان ؛ تحلیل محتوای آخرین نامه | گفتمان و تحلیل گفتمان از واژگان پرکاربرد علوم اجتماعی است که البته همچون دیگر موضوعات آن ...
وبسایت فرهنگی صدانت
☄مرگ و جاودانگی در اندیشه ی افلاطون☄ نویسنده: #ایمان_مطلق 🍁یکی از اندیشه برانگیز ترین مسائل و از آن دسته میل های سرکوب نشدنی آدمی، همانا پرسش و تحقیق در مسئله ی مرگ است و دربرابرش خواست جاودانگی است که همیشه ذهن آدمی را درگیر کرده است.افلاطون اولین کسی است…
🍂نفس و جاودانگی در اندیشه ی ارسطو🍂
یکی از بزرگترین متفکران یونانی که از شاگردان افلاطون بود همانا (معلم اول) ارسطوست؛ بیگمان وی را باید یکی از بزرگترین فلاسفه ای که عالم به خود دیده است دانست. برعکس افلاطون که اکثر نوشته هایی که از او به جای مانده است آثاری است که برای همه ی مردم نوشته است، کتابهایی که از ارسطو به جای مانده است از رئوس درسهایش برای شاگردان و نوشته های تخصصی وی است، و این نیز سبب میشود که کار برای ما از آن لحاظ که قصد آنرا کرده ایم که در خصوص موضوعی خاص از اندیشه ی ارسطو سخن بگوئیم بسی سختتر از آن چیزی باشد که در مورد افلاطون از سر گذراندیم، چراکه ارسطو بسیاری از سخنانش را که در این بخش گفته است بر پایه های نوشته های دیگرش قرار داده است. ما برای اینکه تشریحمان در این خصوص تسهیل بیشتری برای خوانش خواننده داشته باشد مبنا را کتاب (درباره ی نفس) ارسطو قرار میدهیم و در ذیل آن کوشش میکنیم که در صورت نیاز از نوشته های دیگر او نیز کمک بجوئیم.
ارسطو در این کتاب سخنش را با طرح سوالاتی و کلیاتی که درباره ی نفس وجود دارد آغاز میکند و همینطور نظریه هایی که از پیشینیانش به جای مانده است را بازگو میکند.
نویسنده: #ایمان_مطلق
@imanmotlagharani | @sedanet
✨ → goo.gl/gqHF3i
یکی از بزرگترین متفکران یونانی که از شاگردان افلاطون بود همانا (معلم اول) ارسطوست؛ بیگمان وی را باید یکی از بزرگترین فلاسفه ای که عالم به خود دیده است دانست. برعکس افلاطون که اکثر نوشته هایی که از او به جای مانده است آثاری است که برای همه ی مردم نوشته است، کتابهایی که از ارسطو به جای مانده است از رئوس درسهایش برای شاگردان و نوشته های تخصصی وی است، و این نیز سبب میشود که کار برای ما از آن لحاظ که قصد آنرا کرده ایم که در خصوص موضوعی خاص از اندیشه ی ارسطو سخن بگوئیم بسی سختتر از آن چیزی باشد که در مورد افلاطون از سر گذراندیم، چراکه ارسطو بسیاری از سخنانش را که در این بخش گفته است بر پایه های نوشته های دیگرش قرار داده است. ما برای اینکه تشریحمان در این خصوص تسهیل بیشتری برای خوانش خواننده داشته باشد مبنا را کتاب (درباره ی نفس) ارسطو قرار میدهیم و در ذیل آن کوشش میکنیم که در صورت نیاز از نوشته های دیگر او نیز کمک بجوئیم.
ارسطو در این کتاب سخنش را با طرح سوالاتی و کلیاتی که درباره ی نفس وجود دارد آغاز میکند و همینطور نظریه هایی که از پیشینیانش به جای مانده است را بازگو میکند.
نویسنده: #ایمان_مطلق
@imanmotlagharani | @sedanet
✨ → goo.gl/gqHF3i
صدانت
نفس و جاودانگی در اندیشه ی ارسطو ، ایمان مطلق • صدانت
نفس و جاودانگی در اندیشه ی ارسطو ، ایمان مطلق | یکی از بزرگترین متفکران یونانی که از شاگردان افلاطون بود همانا (معلم اول) ارسطوست؛ بیگمان وی را باید یکی ...
وبسایت فرهنگی صدانت
🍂هین بگو که بخت من پیروز شد🍂 🍁 #عبدالکریم_سروش : «روشنفکری دینی» ایّام خجستهای را میگذراند. از یک سو کاملتر و از سوی دیگر خالصتر میشود. از یک سو به وعدههای خود وفا میکند، و از فقه شناسی ـ که تعلّق نخستین آن بود – به کلام پا مینهد و سرچشمههای مشروب…
🍂کامنتی از مخاطبان صدانت🍂
🍂زایش دین🍂
🍁پیداشدن یک تکه سفال یا سنگنبشتهی چند هزارساله در سرزمین آبا و اجدادی ِ تو! چه تاثیری بر روحیهات میگذارد؟ لابد خوشحالت میکند. چرا؟ لابد احساس افتخار میکنی که کشورت را کهنسالتر نشان میدهد یا گوشهی دیگری از شکوه و عظمت بزرگان کشورت را در دوران قدیم کشف میکند و به همه نشان میدهد که پادشاهان سرزمینات چه عظمتی داشتهاند. به غریبهها و خارجیها میگوید تو کم کسی نیستی. باید بر روی تو بیشتر حساب کنند. مرزهای سرزمین تو پیش از این، چند کشور دیگر را در خود جا دادهبوده و امروزه بهدلایلی تاسفبار، کوچک شدهاست. بهآنان اعلام میکنی مثلا ً از قرنها پیش فلان دریا را بهنام قوم تو یا سرزمینات مینامیدهاند که سرزمینی بسیار کهن است و دیگران حقّ ندارند خود را برتر از تو بنشانند و در شاهنشین مجلس جهانی تکیه بزنند.بسیار خوب! این چیزهای باستانی، کاربردشان فقط همین است؟ یا اینکه کاربردهای دیگری هم میتواند داشتهباشد؟ موزهها به چه دردی میخورند؟ فقط برای تفاخر و کمی هم سرگرمیی توریستی یا کار دیگری هم میتوانند بکنند؟
مقالهی علمیی زیر مقالهایست باستانشناسنامه، با شواهد بسیار زیاد. امّا به درد فخرفروشیی مردم این یا آن سرزمین نمیخورد، مقام قومی را بالا نمیبرد یا قوم دیگری را به پایین نمیآورد.
این نوشته تلاش میکند پروندهی تاریخ ذهن ِ “انسان بهمثابه ِ انسان” را برای ما باز کند...
نویسنده: چارلز مان
مترجم: غلامعلی کشانی
متن کامل این مقاله👇
✨ → goo.gl/xpagvD
🍁پیداشدن یک تکه سفال یا سنگنبشتهی چند هزارساله در سرزمین آبا و اجدادی ِ تو! چه تاثیری بر روحیهات میگذارد؟ لابد خوشحالت میکند. چرا؟ لابد احساس افتخار میکنی که کشورت را کهنسالتر نشان میدهد یا گوشهی دیگری از شکوه و عظمت بزرگان کشورت را در دوران قدیم کشف میکند و به همه نشان میدهد که پادشاهان سرزمینات چه عظمتی داشتهاند. به غریبهها و خارجیها میگوید تو کم کسی نیستی. باید بر روی تو بیشتر حساب کنند. مرزهای سرزمین تو پیش از این، چند کشور دیگر را در خود جا دادهبوده و امروزه بهدلایلی تاسفبار، کوچک شدهاست. بهآنان اعلام میکنی مثلا ً از قرنها پیش فلان دریا را بهنام قوم تو یا سرزمینات مینامیدهاند که سرزمینی بسیار کهن است و دیگران حقّ ندارند خود را برتر از تو بنشانند و در شاهنشین مجلس جهانی تکیه بزنند.بسیار خوب! این چیزهای باستانی، کاربردشان فقط همین است؟ یا اینکه کاربردهای دیگری هم میتواند داشتهباشد؟ موزهها به چه دردی میخورند؟ فقط برای تفاخر و کمی هم سرگرمیی توریستی یا کار دیگری هم میتوانند بکنند؟
مقالهی علمیی زیر مقالهایست باستانشناسنامه، با شواهد بسیار زیاد. امّا به درد فخرفروشیی مردم این یا آن سرزمین نمیخورد، مقام قومی را بالا نمیبرد یا قوم دیگری را به پایین نمیآورد.
این نوشته تلاش میکند پروندهی تاریخ ذهن ِ “انسان بهمثابه ِ انسان” را برای ما باز کند...
نویسنده: چارلز مان
مترجم: غلامعلی کشانی
متن کامل این مقاله👇
✨ → goo.gl/xpagvD
صدانت
زایش دین • صدانت
مقاله زایش دین نوشته ی چارلز مان با ترجمه ی غلامعلی کشانی | پیداشدن یک تکه سفال یا سنگنبشتهی چند هزارساله در سرزمین آبا و اجدادی ِ تو! چه تاثیری بر...
🍂حافظِ ایرانی یا ایرانِ حافظی؟🍂
(به مناسبت هجدهم مهرماه روز بزرگداشت حافظ)
نویسنده: مسعود #زنجانی
✨ حافظ ایرانی نیست، او منتقدِ ایرانیت است؛ منتقدِ ریاکاری، دورویی و دروغگوییِ نهفته و جاری در فرهنگِ ایرانی است.
✨ برخی حافظ را «حافظۀ ما» و برخی «ناطقۀ ما» گفتهاند، اما بهتر است بگوییم که حافظ «آینۀ ما» است. حافظ انعکاس و بازتابِ فکری و فرهنگی ما است؛ و البته نه فقط یک «بازتابِ انفعالی»، بلکه یک «بازتابِ انتقادی».
✨ حافظ برای حال و فال و قال و مَقال نیست. حافظ ضرورتی برای «خودشناسی» است و بدون تأمّل دربارهٔ او و تأمّلاتش، هرگز نمیتوانیم «خود» را بشناسیم.
✨ عیبجویی، ریاکاری، جزمیتگرایی، (مدّعی بودن)، خودپسندی، و راحتطلبی از بارزترین عیوب فرهنگیای است که حافظ در ایرانیان زمانۀ خود دیده است. عیوبی که متأسفانه نه تنها تا به امروز به قوّتِ خود باقی هستند، بلکه حدّت و شدّت نیز گرفتهاند.
✨ حافظ باید برای جامعهٔ ما، فراتر از اقسامِ تفریحهای نظری و عملی و یا تفنّنهای ادبی و علمی، ضرورتی برای یک خودآگاهیِ تاریخی و رستاخیزِ فرهنگی باشد.
✨ بزرگی حافظ نه بدین جهت است که او «ناقلِ» فرهنگ ایرانیان بوده، بلکه بزرگی او در این است که او «ناقدِ» جدّی این فرهنگ بوده است. چنانکه بزرگی حافظ نه بدین جهت است که میراثخوار یک فرهنگ عمومی بوده، بلکه بزرگی حافظ در این است که او جهانِ فرهنگی خویش را از درونِ فردیتِ شکوفاشدهٔ خود خلق میکند.
✨ آفریدهٔ یک فرهنگ بودن تقدیر مشترک همهٔ آدمیان است، امّا آفرینندهٔ یک فرهنگ بودن و یا فرهنگی از آن خود داشتن، یک تدبیر و توانایی خارقالعاده است که هنرِ نوابغی چون حافظ است.
✨ پرداختن به حافظ هم باید با رویکرد و رهیافتی انتقادی باشد و نقّادیهای او را نیز میباید تیزبینانه و روشنگرانه ارزیابی و نقّادی کرد. فرهنگِ ما بت و بتخانه کم ندارد و لذا باید مراقب بود که از هیچ بتشکنی بتی نو نساخت.
✨ «ایرانِ حافظی» ایرانی است که آنقدر در آن، خوشخوانی و سخندانی وافی و وافر است که دیگر هیچکس برای آنکه تفکّر و تفرّدش برتابیده نمیشود، مجبور نیست که خود را به مُلک دیگر اندازد.
✨ اندیشهٔ «حافظِ ایرانی» در غیاب «ایرانِ حافظی» نمیتواند مایهٔ هیچ ابتهاج و افتخاری برای ایرانیان باشد. ناسیونالیسم غرور و افتخار انسانهای بیغرور و افتخار است.
✨ مهم این نیست که حافظ ایرانی است یا نه، مهم این است که ایران حافظی باشد. به امید آن روز که دغدغه و افتخار ایرانیان، نه این باشد که حافظ ایرانی است و ملّیتی ایرانی دارد، بلکه این باشد که ایران حافظی است و ایرانیان فرهنگی حافظی دارند.
✨ به اقتفای سخن نیچه دربارهٔ هراکلیتوس میتوان گفت «ایران همیشه به حافظ نیاز خواهد داشت، چرا که ایران همیشه به حقیقت نیاز خواهد داشت»، چنانکه به اقتباس سخن آدرنو دربارهٔ هگل میتوان گفت «سخن بر سر این نیست که حافظ چه حرفی برای گفتن به ما و زمانۀ ما دارد، بلکه سخن بر سر آن است که زمانۀ ما چه حرفی برای گفتن به حافظ دارد.»
متن کامل این نوشتار 👇
✨ goo.gl/XyIE6g
@vivaphilosophy | @sedanet
(به مناسبت هجدهم مهرماه روز بزرگداشت حافظ)
نویسنده: مسعود #زنجانی
✨ حافظ ایرانی نیست، او منتقدِ ایرانیت است؛ منتقدِ ریاکاری، دورویی و دروغگوییِ نهفته و جاری در فرهنگِ ایرانی است.
✨ برخی حافظ را «حافظۀ ما» و برخی «ناطقۀ ما» گفتهاند، اما بهتر است بگوییم که حافظ «آینۀ ما» است. حافظ انعکاس و بازتابِ فکری و فرهنگی ما است؛ و البته نه فقط یک «بازتابِ انفعالی»، بلکه یک «بازتابِ انتقادی».
✨ حافظ برای حال و فال و قال و مَقال نیست. حافظ ضرورتی برای «خودشناسی» است و بدون تأمّل دربارهٔ او و تأمّلاتش، هرگز نمیتوانیم «خود» را بشناسیم.
✨ عیبجویی، ریاکاری، جزمیتگرایی، (مدّعی بودن)، خودپسندی، و راحتطلبی از بارزترین عیوب فرهنگیای است که حافظ در ایرانیان زمانۀ خود دیده است. عیوبی که متأسفانه نه تنها تا به امروز به قوّتِ خود باقی هستند، بلکه حدّت و شدّت نیز گرفتهاند.
✨ حافظ باید برای جامعهٔ ما، فراتر از اقسامِ تفریحهای نظری و عملی و یا تفنّنهای ادبی و علمی، ضرورتی برای یک خودآگاهیِ تاریخی و رستاخیزِ فرهنگی باشد.
✨ بزرگی حافظ نه بدین جهت است که او «ناقلِ» فرهنگ ایرانیان بوده، بلکه بزرگی او در این است که او «ناقدِ» جدّی این فرهنگ بوده است. چنانکه بزرگی حافظ نه بدین جهت است که میراثخوار یک فرهنگ عمومی بوده، بلکه بزرگی حافظ در این است که او جهانِ فرهنگی خویش را از درونِ فردیتِ شکوفاشدهٔ خود خلق میکند.
✨ آفریدهٔ یک فرهنگ بودن تقدیر مشترک همهٔ آدمیان است، امّا آفرینندهٔ یک فرهنگ بودن و یا فرهنگی از آن خود داشتن، یک تدبیر و توانایی خارقالعاده است که هنرِ نوابغی چون حافظ است.
✨ پرداختن به حافظ هم باید با رویکرد و رهیافتی انتقادی باشد و نقّادیهای او را نیز میباید تیزبینانه و روشنگرانه ارزیابی و نقّادی کرد. فرهنگِ ما بت و بتخانه کم ندارد و لذا باید مراقب بود که از هیچ بتشکنی بتی نو نساخت.
✨ «ایرانِ حافظی» ایرانی است که آنقدر در آن، خوشخوانی و سخندانی وافی و وافر است که دیگر هیچکس برای آنکه تفکّر و تفرّدش برتابیده نمیشود، مجبور نیست که خود را به مُلک دیگر اندازد.
✨ اندیشهٔ «حافظِ ایرانی» در غیاب «ایرانِ حافظی» نمیتواند مایهٔ هیچ ابتهاج و افتخاری برای ایرانیان باشد. ناسیونالیسم غرور و افتخار انسانهای بیغرور و افتخار است.
✨ مهم این نیست که حافظ ایرانی است یا نه، مهم این است که ایران حافظی باشد. به امید آن روز که دغدغه و افتخار ایرانیان، نه این باشد که حافظ ایرانی است و ملّیتی ایرانی دارد، بلکه این باشد که ایران حافظی است و ایرانیان فرهنگی حافظی دارند.
✨ به اقتفای سخن نیچه دربارهٔ هراکلیتوس میتوان گفت «ایران همیشه به حافظ نیاز خواهد داشت، چرا که ایران همیشه به حقیقت نیاز خواهد داشت»، چنانکه به اقتباس سخن آدرنو دربارهٔ هگل میتوان گفت «سخن بر سر این نیست که حافظ چه حرفی برای گفتن به ما و زمانۀ ما دارد، بلکه سخن بر سر آن است که زمانۀ ما چه حرفی برای گفتن به حافظ دارد.»
متن کامل این نوشتار 👇
✨ goo.gl/XyIE6g
@vivaphilosophy | @sedanet
صدانت
حافظِ ایرانی یا ایرانِ حافظی؟ • صدانت
بنابراین، مهم این نیست که حافظِ ایرانی است یا نه، مهم این است که ایران حافظی باشد؛ چنانکه میتوان گفت مهم این نیست که خیّام ایرانی است یا نه، مهم این است ...
Forwarded from Hossein Dabbagh حسین دباغ
✅جلسه چهارم (آخر) درسگفتار روانشناسی اگزیستانس
جلسه پیش در باب هیچ چیز (تنهایی) سخن گفتیم. در این جلسه (به عنوان جلسه آخر) درباره هیچ چیز یا مرگ سخن خواهیم راند. کمتر اندیشمندی را می توان پیدا کرد که در طول حیات فکری خودش این مسئله فربه فکری گریبان او را نگرفته باشد. از افلاطون و ارسطو گرفته تا هیوم و شوپنهاور و هایدگر و فروید و کامو و... وقتی در باب مرگ می اندیشیدند دست کم در یک امر مشترک بودند: اینکه از مرگ خلاصی ای نیست! به تعبیر هایدگر، مرگ قطعی ترین احتمالی است که برای ما در زندگی رخ می دهد! بسیاری از آدمیان همنوا با فیلسوفان اگزیستانسیال این تجربه را از سر گذرانده اند که مرگ از اصلی ترین اضطراب ها است. در حقیقت، یکی از مهمترین پیامدهای مرگ آگاهی و اضطراب مرگ احساس بی خانمانی و غربتی است که ما را در بر می گیرد. در این جلسه من تلاش می کنم بر جنبه رهایی بخش از مرگ آگاهی تاکید و تکیه می کنم. استدلال می کنم که از قضا تامل در مرگ اگاهی یکی از وجوه درمان اگزیستانسیال است؛ یعنی مرگ آگاهی می تواند به ما کمک کند تا اضطراب را درک کنیم و با ایجاد دگرگونی گسترده در دید ما از سطح آن کم می کند.
ما آدمیان از کودکی استعاره ای میان خواب و مرگ برقرار می کنیم و درک نخستینی از مرگ پیدا می کنیم. همین درک نخستین است که ما را دلواپس می کند؛ دلواپس اینکه ما اکنون "وجود" داریم ولی روزی فرا می رسد که نیستیم. گویی مرگ جایی نشسته است و به ما می نگرد ولی ناگهان قصد ما می کند و پس از آن است که دیگر گریز و گزیری از آن نیست. این آگاهی از اجتناب ناپذیری مرگ و آرزوی ادامه زندگی برای ما تعارض اگزیستانسیال به وجود می آورد و ما را در موقعیت مرزی قرار می دهد.
هگل درست می گفت که تاریخ فلسفه شرح رویارویی انسان با مرگ است. فلسفه ورزی و فلسفه پردازی می تواند آدمی را برای مرگ آماده کند و چگونه مردن را به آدمی بیاموزد. سرّ آن اینست که اندیشه مرگ نجات بخش است. وقتی بیاموزیم خوب زندگی کردن چگونه است، چگونه خوب مردن را خواهیم آموخت و بالعکس. بی سبب نبود که آگوستین معتقد بود در رویارویی با مرگ آدمی متولد می شود. زندگی و مرگ چنان در هم تنیده اند که یکی ذیل و ظل دیگری فهم می شود. رنگ های زندگی تنها با پس زمینه سیاه قابل تشخیص است. این سخن معروف سقراط که «زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد» را باید به همین معنا فهم کرد: وقتی کسی معنای زندگی را به خوبی درک نکرده باشد گویی مرده است و «بر او نمرده به فتوای من نماز کنید». کسی که زندگی نیکویی را تجربه نکند نمی تواند با مرگ مواجه شود. وحشت ما آدمیان از مرگ وحشت مردن همراه با نازیسته هاست.
همچنین روانشناسان به ما نشان داده اند که وقتی رضایت از زندگی میان آدمیان بیشتر باشد تجربه مرگ کمتر دردسر آفرین است. اضطراب مرگ با میزان رضایت از زندگی رابطه معکوس دارد. نیچه می گفت آنچه رسیده و پخته می شود خواهان مرگ می شود. آدمیان نارس است که به مرگ با وحشت نگاه می کنند. انسان در صورتی در مواجهه با مرگ تاب می آورد که زندگی را به تمامه زیسته باشد.
نکته آخر اینکه اندیشه مرگ و مرگ آگاهی «هویت زدایی» می کند به این معنا که زواید شخصیتی آدمی را هویدا می کند. فرد متوجه می شود چه اموری به او تعلق ندارد و خود حقیقی او کدامست؛ چشم انداز فرد به زندگی و ساختار زندگی فرد را عوض می کند و شکل می دهد.
«حسین دباغ»
〽️ صوت کامل این جلسه و جلسات قبل از طریق لینک زیر قابل دریافت است👇
🌐http://goo.gl/OM5czM
🆔 @hossein_dabbagh
🆔 @sedanet
جلسه پیش در باب هیچ چیز (تنهایی) سخن گفتیم. در این جلسه (به عنوان جلسه آخر) درباره هیچ چیز یا مرگ سخن خواهیم راند. کمتر اندیشمندی را می توان پیدا کرد که در طول حیات فکری خودش این مسئله فربه فکری گریبان او را نگرفته باشد. از افلاطون و ارسطو گرفته تا هیوم و شوپنهاور و هایدگر و فروید و کامو و... وقتی در باب مرگ می اندیشیدند دست کم در یک امر مشترک بودند: اینکه از مرگ خلاصی ای نیست! به تعبیر هایدگر، مرگ قطعی ترین احتمالی است که برای ما در زندگی رخ می دهد! بسیاری از آدمیان همنوا با فیلسوفان اگزیستانسیال این تجربه را از سر گذرانده اند که مرگ از اصلی ترین اضطراب ها است. در حقیقت، یکی از مهمترین پیامدهای مرگ آگاهی و اضطراب مرگ احساس بی خانمانی و غربتی است که ما را در بر می گیرد. در این جلسه من تلاش می کنم بر جنبه رهایی بخش از مرگ آگاهی تاکید و تکیه می کنم. استدلال می کنم که از قضا تامل در مرگ اگاهی یکی از وجوه درمان اگزیستانسیال است؛ یعنی مرگ آگاهی می تواند به ما کمک کند تا اضطراب را درک کنیم و با ایجاد دگرگونی گسترده در دید ما از سطح آن کم می کند.
ما آدمیان از کودکی استعاره ای میان خواب و مرگ برقرار می کنیم و درک نخستینی از مرگ پیدا می کنیم. همین درک نخستین است که ما را دلواپس می کند؛ دلواپس اینکه ما اکنون "وجود" داریم ولی روزی فرا می رسد که نیستیم. گویی مرگ جایی نشسته است و به ما می نگرد ولی ناگهان قصد ما می کند و پس از آن است که دیگر گریز و گزیری از آن نیست. این آگاهی از اجتناب ناپذیری مرگ و آرزوی ادامه زندگی برای ما تعارض اگزیستانسیال به وجود می آورد و ما را در موقعیت مرزی قرار می دهد.
هگل درست می گفت که تاریخ فلسفه شرح رویارویی انسان با مرگ است. فلسفه ورزی و فلسفه پردازی می تواند آدمی را برای مرگ آماده کند و چگونه مردن را به آدمی بیاموزد. سرّ آن اینست که اندیشه مرگ نجات بخش است. وقتی بیاموزیم خوب زندگی کردن چگونه است، چگونه خوب مردن را خواهیم آموخت و بالعکس. بی سبب نبود که آگوستین معتقد بود در رویارویی با مرگ آدمی متولد می شود. زندگی و مرگ چنان در هم تنیده اند که یکی ذیل و ظل دیگری فهم می شود. رنگ های زندگی تنها با پس زمینه سیاه قابل تشخیص است. این سخن معروف سقراط که «زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد» را باید به همین معنا فهم کرد: وقتی کسی معنای زندگی را به خوبی درک نکرده باشد گویی مرده است و «بر او نمرده به فتوای من نماز کنید». کسی که زندگی نیکویی را تجربه نکند نمی تواند با مرگ مواجه شود. وحشت ما آدمیان از مرگ وحشت مردن همراه با نازیسته هاست.
همچنین روانشناسان به ما نشان داده اند که وقتی رضایت از زندگی میان آدمیان بیشتر باشد تجربه مرگ کمتر دردسر آفرین است. اضطراب مرگ با میزان رضایت از زندگی رابطه معکوس دارد. نیچه می گفت آنچه رسیده و پخته می شود خواهان مرگ می شود. آدمیان نارس است که به مرگ با وحشت نگاه می کنند. انسان در صورتی در مواجهه با مرگ تاب می آورد که زندگی را به تمامه زیسته باشد.
نکته آخر اینکه اندیشه مرگ و مرگ آگاهی «هویت زدایی» می کند به این معنا که زواید شخصیتی آدمی را هویدا می کند. فرد متوجه می شود چه اموری به او تعلق ندارد و خود حقیقی او کدامست؛ چشم انداز فرد به زندگی و ساختار زندگی فرد را عوض می کند و شکل می دهد.
«حسین دباغ»
〽️ صوت کامل این جلسه و جلسات قبل از طریق لینک زیر قابل دریافت است👇
🌐http://goo.gl/OM5czM
🆔 @hossein_dabbagh
🆔 @sedanet
صدانت
درسگفتارهای «روانشناسی اگزیستانس» از حسین دباغ • صدانت
سلسله جلسات «درسگفتار روانشناسی اگزیستانس» طی چهار جلسه در آکادمی اگزیستانسیل برگزار شده است. جلسه اول: در این جلسه تلاش می کنم زوایای پنهان وجود آدمی ...
نقد کتاب «غرب چگونه غرب شد» اثر "دکتر صادق زیباکلام " توسط "زهیر باقری نوعپرست" @sedanet
✨ goo.gl/alWcaY
✨ goo.gl/alWcaY
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رفتار های پرخطر در زمینهی حریم کودکان را بشناسیم
🍂 @sedanet 🍂
🍂 @sedanet 🍂
🍂دروغ بزرگ و راهی که به ترکستان می رسد!🍂
🍁در جایی نشسته ام که تلویزیون روشن است و من به ناچار تماشاگر رسانه ای هستم که سال هاست آن را بر خود "حرام" کرده ام.
موضوع برنامه اش "خطرات کاهش جمعیت" است و دو خطر عمده برای رشد منفی جمعیت ایران ذکر می کند. خطر اول "کمبود نیروی کار" است. جالب است که در کشوری که مشکل بزرگی به نام بیکاری وجود دارد، رسانه فراگیر راجع به خطر "کمبود نیروی کار" هشدار می دهد!
@sedanet
خطر دومی که راجع به آن هشدار داده می شود، خطرات روانی "تک فرزندی" است. برای اثبات این خطرات هیچ آمار و ارقام و نظر کارشناسی ارائه نمی شود. به جای آن با سه چهار کودک دبستانی مصاحبه می شود که ادعا می کنند از این که خواهر و برادر ندارند، ناراحت هستند!
آنجا که این رسانه راجع به خطر کمبود نیروی کار در جامعه ای با معضل بزرگ بیکاری هشدار می دهد، دقیقا مصداق آن چیزی است که "ژان بودریلار" فیلسوف پست مدرن به آن "Hyper-Reality" می گوید: اَبَر واقعیت.
مفهموم اَبَر واقعیت دروغی است که تحت تاثیر قدرت رسانه وزن آن از واقعیت بیشتر می شود؛ چنان که مردم واقعیت ملموس را نمی بینند و دروغ رسانه را باور می کنند.
و آنجا که "رسانه" بر مبنای مصاحبه با سه چهار کودک دبستانی می خواهد خطرات روانی تک فرزندی را به اثبات برساند، دقیقا مصداق آن چیزی است که در عرف سیاسی به آن "پوپولیسم" یا "عوام فریبی" می گوییم: "برانگیختن توده بر علیه نخبگان، ترویج تفکر عوامانه و سرکوب تفکر کارشناسانه، باز تولید بی سوادی"!
رسانه ای که با سرمایه ملی و بودجه عمومی اداره می شود و رسالت آن ارتقای فرهنگ عمومی است، به ترویج بی سوادی و عوام زدگی می پردازد.
سوالم این است که آیا تا زمانی که چنین رسانه ناسالمی به صورت انحصاری فضای فرهنگ عمومی کشور را در اختیار دارد، امیدی به توسعه فرهنگی در این جامعه وجود دارد؟
عجب دارم از کارشناسانی که امید دارند بدون اصلاح رسانه فراگیر و فضای آموزش و پرورش رسمی، آسیب های فرهنگی شایع در این جامعه همچون گسترش خشونت، قانون شکنی و قانون گریزی و رفتارهای بی مبالات و پرخطر را مهار نمایند!
ترسم نرسی به کعبه ، ای اعرابی
این ره که تو می روی به ترکستان است!
دکترمحمدرضاسرگلزایی (روانپزشک)
@sedanet
🍁در جایی نشسته ام که تلویزیون روشن است و من به ناچار تماشاگر رسانه ای هستم که سال هاست آن را بر خود "حرام" کرده ام.
موضوع برنامه اش "خطرات کاهش جمعیت" است و دو خطر عمده برای رشد منفی جمعیت ایران ذکر می کند. خطر اول "کمبود نیروی کار" است. جالب است که در کشوری که مشکل بزرگی به نام بیکاری وجود دارد، رسانه فراگیر راجع به خطر "کمبود نیروی کار" هشدار می دهد!
@sedanet
خطر دومی که راجع به آن هشدار داده می شود، خطرات روانی "تک فرزندی" است. برای اثبات این خطرات هیچ آمار و ارقام و نظر کارشناسی ارائه نمی شود. به جای آن با سه چهار کودک دبستانی مصاحبه می شود که ادعا می کنند از این که خواهر و برادر ندارند، ناراحت هستند!
آنجا که این رسانه راجع به خطر کمبود نیروی کار در جامعه ای با معضل بزرگ بیکاری هشدار می دهد، دقیقا مصداق آن چیزی است که "ژان بودریلار" فیلسوف پست مدرن به آن "Hyper-Reality" می گوید: اَبَر واقعیت.
مفهموم اَبَر واقعیت دروغی است که تحت تاثیر قدرت رسانه وزن آن از واقعیت بیشتر می شود؛ چنان که مردم واقعیت ملموس را نمی بینند و دروغ رسانه را باور می کنند.
و آنجا که "رسانه" بر مبنای مصاحبه با سه چهار کودک دبستانی می خواهد خطرات روانی تک فرزندی را به اثبات برساند، دقیقا مصداق آن چیزی است که در عرف سیاسی به آن "پوپولیسم" یا "عوام فریبی" می گوییم: "برانگیختن توده بر علیه نخبگان، ترویج تفکر عوامانه و سرکوب تفکر کارشناسانه، باز تولید بی سوادی"!
رسانه ای که با سرمایه ملی و بودجه عمومی اداره می شود و رسالت آن ارتقای فرهنگ عمومی است، به ترویج بی سوادی و عوام زدگی می پردازد.
سوالم این است که آیا تا زمانی که چنین رسانه ناسالمی به صورت انحصاری فضای فرهنگ عمومی کشور را در اختیار دارد، امیدی به توسعه فرهنگی در این جامعه وجود دارد؟
عجب دارم از کارشناسانی که امید دارند بدون اصلاح رسانه فراگیر و فضای آموزش و پرورش رسمی، آسیب های فرهنگی شایع در این جامعه همچون گسترش خشونت، قانون شکنی و قانون گریزی و رفتارهای بی مبالات و پرخطر را مهار نمایند!
ترسم نرسی به کعبه ، ای اعرابی
این ره که تو می روی به ترکستان است!
دکترمحمدرضاسرگلزایی (روانپزشک)
@sedanet
🍂سخنرانی #مصطفی_ملکیان با عنوان «اقسام محبت و آسیب های امور خیریه»🍂
جمعیت خیریه غدیر | ۷ ابان ۹۵
✨ goo.gl/hoCO9w
@mostafamalekian | @sedanet
جمعیت خیریه غدیر | ۷ ابان ۹۵
✨ goo.gl/hoCO9w
@mostafamalekian | @sedanet
وبسایت فرهنگی صدانت
🍂سخنرانی #مصطفی_ملکیان با عنوان «اقسام محبت و آسیب های امور خیریه»🍂 جمعیت خیریه غدیر | ۷ ابان ۹۵ ✨ goo.gl/hoCO9w @mostafamalekian | @sedanet
Audio
🍂سخنرانی #مصطفی_ملکیان با عنوان «اقسام محبت و آسیب های امور خیریه»🍂
جمعیت خیریه غدیر | ۷ ابان ۹۵
جمعیت خیریه غدیر | ۷ ابان ۹۵
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بسيارى از درد و رنج هاى زندگى ناشى از خود سخن گفتن است و نه مفاد آن. هرچه سکوت تان بيشتر باشد واقعيت ها را بهتر مى بينيد.
#مصطفى_ملکيان
#مصطفى_ملکيان
🍁صوت سخنرانی های اخیر #مصطفی_ملکیان:
🎙شوق زندگی و میل به خودکشی (30 مهر 95 - بیمارستان میلاد، تهران)
✨ goo.gl/mi5q1u
🎙اقسام محبت و آسیب های امور خیریه (7 آبان95 -جمعیت خیریه غدیر، کرج)
✨ goo.gl/hoCO9w
🎙یادمان قیصر امینپور (8 آبان 95 - فرهنگسرای نیاوران، تهران)
✨ goo.gl/9GgXpp
🎙مولانا و دنیای امروز ما (10 آبان 95 - دانشگاه صنعتی اصفهان)
✨ goo.gl/9aY103
📂به علت مشکلات اخیر در دانلود فایل ها، هر فایل در دو سرور آپلود شده است.
@mostafamalekian | @sedanet
🎙شوق زندگی و میل به خودکشی (30 مهر 95 - بیمارستان میلاد، تهران)
✨ goo.gl/mi5q1u
🎙اقسام محبت و آسیب های امور خیریه (7 آبان95 -جمعیت خیریه غدیر، کرج)
✨ goo.gl/hoCO9w
🎙یادمان قیصر امینپور (8 آبان 95 - فرهنگسرای نیاوران، تهران)
✨ goo.gl/9GgXpp
🎙مولانا و دنیای امروز ما (10 آبان 95 - دانشگاه صنعتی اصفهان)
✨ goo.gl/9aY103
📂به علت مشکلات اخیر در دانلود فایل ها، هر فایل در دو سرور آپلود شده است.
@mostafamalekian | @sedanet
پرسیدم که آیا هراسی ندارد پس از مرگ اش لو برود ، او سرش را تکان داد و گفت : حسن اش اینجاست که در آن زمان دیگر من نیستم . پاسخ او به نظرم کمی بی پروا اما ناب بود . در فرهنگ پست مدرن ترس از بی احترامی پس از مرگ وجود ندارد . زندگی پارکی تفریحی است و ما هم دیگر به فکر ساعت های کار این شهر بازی نیستیم .
مرد داستان فروش / صفحه ی 157 / یوستین گاردر / مهوش خرمی پور
🗻 http://s8.picofile.com/file/8269840768/mard_dastan.jpg
مرد داستان فروش / صفحه ی 157 / یوستین گاردر / مهوش خرمی پور
🗻 http://s8.picofile.com/file/8269840768/mard_dastan.jpg