🍁پرونده «علم و فلسفه»:
فلسفه، علم نیست (جولیان فریدلند)
✨ → goo.gl/2RZLaF
طبیعت گرایی چیست؟ (تیم ویلیامسون )
✨ → goo.gl/PESqrp
فلسفه و علم گرایی. قدرت تبیین علوم شناختی (پیتر هکر)
✨ → goo.gl/rAF4GW
علم گرایی و علوم انسانی (راجر اسکروتن)
✨ → goo.gl/LiIjX4
طبیعت گرایی در معرفت شناسی (بس ون فراسن)
✨ → goo.gl/VxPRaz
چرا فیزیک به فلسفه نیاز دارد؟ (تیم مادلین)
✨ → goo.gl/dhv2C4
⭕️تمامی مقالات توسط آقای #زهیر_باقری_نوعپرست ترجمه شدهاند.
@sedanet | @philosopherin
فلسفه، علم نیست (جولیان فریدلند)
✨ → goo.gl/2RZLaF
طبیعت گرایی چیست؟ (تیم ویلیامسون )
✨ → goo.gl/PESqrp
فلسفه و علم گرایی. قدرت تبیین علوم شناختی (پیتر هکر)
✨ → goo.gl/rAF4GW
علم گرایی و علوم انسانی (راجر اسکروتن)
✨ → goo.gl/LiIjX4
طبیعت گرایی در معرفت شناسی (بس ون فراسن)
✨ → goo.gl/VxPRaz
چرا فیزیک به فلسفه نیاز دارد؟ (تیم مادلین)
✨ → goo.gl/dhv2C4
⭕️تمامی مقالات توسط آقای #زهیر_باقری_نوعپرست ترجمه شدهاند.
@sedanet | @philosopherin
🍂از محمدحسین اصفهانی و نظام اخلاقی اش چه میدانیم؟🍂
سخنران: دکتر #محمود_مروارید
این نشست به همت "خانه اخلاق پژوهان جوان" در قم برگزار شده است.
✨ → goo.gl/d23xHz
@EthicHouse | @sedanet
سخنران: دکتر #محمود_مروارید
این نشست به همت "خانه اخلاق پژوهان جوان" در قم برگزار شده است.
✨ → goo.gl/d23xHz
@EthicHouse | @sedanet
🗻 http://s9.picofile.com/file/8277298018/pho2.jpg
🍂دست نگهدارید این کشتی دارد غرق میشود!
فیلم سینمایی «تایتانیک» را به خاطر دارید؟ در صحنه ای از این فیلم در حالی که کشتی عظیم تایتانیک در اثر برخورد با کوه یخ دچار صدمه ی جدی شده بود، گروهی نوازنده در عرشه ی کشتی مشغول اجرای قطعات برگزیده از موسیقی کلاسیک بودند! آنان کار خود را به بهترین نحو اجرا می کردند و دقت می کردند که کیفیت کارشان تحت تاثیر شرایط نامناسب موجود قرار نگیرد! اما در یک کشتیِ درحالِ غرق شدن و در میان مسافرانی که از هول و وحشت در حال سراسیمه دویدن به این سو و آن سوهستند، چه اهمیتی دارد که موسیقی کلاسیک با بهترین کیفیت اجرا شود؟!
***
نمی دانم کتاب «قلعه ی حیوانات» نوشته ی جورج اورول را خوانده اید یا نه. ماجرای این کتاب، داستان حیوانات یک مزرعه علیه اربابِ زورگوست.
حیوانات دست به دستِ هم می دهند و ارباب و خانواده اش را از مزرعه بیرون می کنند و خود، مدیریت مزرعه را به دست می گیرند. اولین کار آن ها پس از پیروزی انقلابشان تنظیم عهد نامه ای ست که طبق آن همه ی حیوانات با هم برابرند و هیچ کس حق ندارد خود را ارباب و مالک دیگران بداند اما چیزی نمی گذرد که خوکی که مدیریت مزرعه را به دست گرفته است، آرام آرام عهدنامه را تغییر می دهد و برای خود و اطرافیانش حقوق و امتیازات ویژه ای وضع می کند در این میان، اسبی در این مزرعه زندگی می کند به نام «باکستر» که به لحاظ خوش خلقی، صبوری و پشتکار، مورد احترام همه ی حیوانات است. حیوانات از او می خواهند کمک شان کند تا در مورد شرایط جدید تصمیم بگیرند اما «باکستر» سخت مشغول کار است و به اطرافش توجه ای ندارد.
شعار او این است: «من کار می کنم!» و احساس می کند که باید کار خود را به بهترین شکل انجام دهد و کاری به کار دیگری نداشته باشد!
گرچه «باکستر» می توانست از اتفاق وحشتناکی که در «قلعه ی حیوانات» رخ می داد جلوگیری کند ولی چنان سرش به کارش گرم بود که فقط هنگامی از «تغییرات» باخبر شد که خوک حاکم، او را به یک سلاخ فروخت!
***
اولویت بندی از مهم ترین مهارت های زندگی است. شما هرچقدر زیبا ویولن بنوازید، در یک قایق در حال غرق شدن، ویولن نواختن دراولویت قرار ندارد.
شما هرچقدر کشاورز قابلی باشید، در یک مزرعه ی در حال سوختن، سم پاشی و آفت زدایی در اولویت قرار ندارد.
شما هر چقدر آرایشگر قابلی باشید، اصلاح کردن سر و صورت فردی که دچار حمله ی قلبی شده است و باید بلافاصله به بیمارستان انتقال یابد را عاقلانه نمی دانید.
کارل مارکس، فیلسوف آلمانی، یکی از افسون های جامعه ی سرمایه داری را «تخصصی شدن» می داند. هرکس چنان سرش به کار و تخصص خود گرم است که فراموش می کند کل این جامعه به کدام سو حرکت می کند!
باهوش ترین و سختکوش ترین آدم ها گرفتار الگوی «باکستر» می شوند و وضع کلان اجتماعی را از یاد می برند آیا در جامعه ای که رسانه های فراگیر به آلوده کردن روان مردم مشغولند و هر روز میلیون ها نفر را بیمار می کنند، من باید فقط در مطب روان پزشکی ام بنشینم و وقتم را با ویزیت یکی یکی بیماران پر کنم؟! آیا این تنها وظیفه ی من است؟!
🍁دکتر محمدرضا #سرگلزایی (روانپزشک و پژوهشگر حوزه فلسفه)
@sedanet
🍂دست نگهدارید این کشتی دارد غرق میشود!
فیلم سینمایی «تایتانیک» را به خاطر دارید؟ در صحنه ای از این فیلم در حالی که کشتی عظیم تایتانیک در اثر برخورد با کوه یخ دچار صدمه ی جدی شده بود، گروهی نوازنده در عرشه ی کشتی مشغول اجرای قطعات برگزیده از موسیقی کلاسیک بودند! آنان کار خود را به بهترین نحو اجرا می کردند و دقت می کردند که کیفیت کارشان تحت تاثیر شرایط نامناسب موجود قرار نگیرد! اما در یک کشتیِ درحالِ غرق شدن و در میان مسافرانی که از هول و وحشت در حال سراسیمه دویدن به این سو و آن سوهستند، چه اهمیتی دارد که موسیقی کلاسیک با بهترین کیفیت اجرا شود؟!
***
نمی دانم کتاب «قلعه ی حیوانات» نوشته ی جورج اورول را خوانده اید یا نه. ماجرای این کتاب، داستان حیوانات یک مزرعه علیه اربابِ زورگوست.
حیوانات دست به دستِ هم می دهند و ارباب و خانواده اش را از مزرعه بیرون می کنند و خود، مدیریت مزرعه را به دست می گیرند. اولین کار آن ها پس از پیروزی انقلابشان تنظیم عهد نامه ای ست که طبق آن همه ی حیوانات با هم برابرند و هیچ کس حق ندارد خود را ارباب و مالک دیگران بداند اما چیزی نمی گذرد که خوکی که مدیریت مزرعه را به دست گرفته است، آرام آرام عهدنامه را تغییر می دهد و برای خود و اطرافیانش حقوق و امتیازات ویژه ای وضع می کند در این میان، اسبی در این مزرعه زندگی می کند به نام «باکستر» که به لحاظ خوش خلقی، صبوری و پشتکار، مورد احترام همه ی حیوانات است. حیوانات از او می خواهند کمک شان کند تا در مورد شرایط جدید تصمیم بگیرند اما «باکستر» سخت مشغول کار است و به اطرافش توجه ای ندارد.
شعار او این است: «من کار می کنم!» و احساس می کند که باید کار خود را به بهترین شکل انجام دهد و کاری به کار دیگری نداشته باشد!
گرچه «باکستر» می توانست از اتفاق وحشتناکی که در «قلعه ی حیوانات» رخ می داد جلوگیری کند ولی چنان سرش به کارش گرم بود که فقط هنگامی از «تغییرات» باخبر شد که خوک حاکم، او را به یک سلاخ فروخت!
***
اولویت بندی از مهم ترین مهارت های زندگی است. شما هرچقدر زیبا ویولن بنوازید، در یک قایق در حال غرق شدن، ویولن نواختن دراولویت قرار ندارد.
شما هرچقدر کشاورز قابلی باشید، در یک مزرعه ی در حال سوختن، سم پاشی و آفت زدایی در اولویت قرار ندارد.
شما هر چقدر آرایشگر قابلی باشید، اصلاح کردن سر و صورت فردی که دچار حمله ی قلبی شده است و باید بلافاصله به بیمارستان انتقال یابد را عاقلانه نمی دانید.
کارل مارکس، فیلسوف آلمانی، یکی از افسون های جامعه ی سرمایه داری را «تخصصی شدن» می داند. هرکس چنان سرش به کار و تخصص خود گرم است که فراموش می کند کل این جامعه به کدام سو حرکت می کند!
باهوش ترین و سختکوش ترین آدم ها گرفتار الگوی «باکستر» می شوند و وضع کلان اجتماعی را از یاد می برند آیا در جامعه ای که رسانه های فراگیر به آلوده کردن روان مردم مشغولند و هر روز میلیون ها نفر را بیمار می کنند، من باید فقط در مطب روان پزشکی ام بنشینم و وقتم را با ویزیت یکی یکی بیماران پر کنم؟! آیا این تنها وظیفه ی من است؟!
🍁دکتر محمدرضا #سرگلزایی (روانپزشک و پژوهشگر حوزه فلسفه)
@sedanet
🍁 وجوه ناسازگاری باورهای دینی با باورهای غیردینی در بیان مصطفی ملکیان:
۱- یکی اینکه باورهای نظری دینی ما، با سایر باورهای نظری خود ما ناسازگاری دارد. یعنی ادیان در دوران سنت طلوع کردند، -غیر از چند دین و دیننما که بعد از دوران سنت طلوع کردند که اصلاً قابل توجه هم نیستند- آن وقت، آراء و نظراتی که اظهار کردهاند، هم به لحاظ روششناسی، هم به لحاظ معرفتشناسی، هم به لحاظ هستیشناسی، به لحاظ جهانشناسی، هم به لحاظ ارزششناسی و به لحاظ وظیفهشناسی خیلی با باورهای جهان سنّت سازگار بوده است...
۲- اما دسته دومی هم وجود دارد و آن مربوط است به گزارههای عملی، یعنی گزارههایی که وجدان انسان مدرن را میآزارند، وجدان انسان سنتی را نمیآزردند. وقتی شما بشنوید که مثلاً قرآن میفرماید وقتی که خانمهایتان خطایی میکنند، فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنّ فِی الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ، بعد بپرسیم، این فقط حرفی است که وقتی که زنها یک خطایی کنند، مردها اینکار را بکنند و یا زنها هم اگر مردها دچار خطا شدند این کار را بکنند؟ میگویند: نه! برای انسان مدرن جای این سوال است که چطور مرد حق داشته باشد نسبت به زنش این معامله را انجام بدهد...
۳- سومی مسئله ذیربط بودن و بیربط بودن است. یعنی چه؟ مسئله این است که ارتباط دین با زندگی واقعی از دست رفته است. مثلاً ما احکامی داریم که اگر موش در چاه شما افتاد، چقدر باید نفی آب کنیم و اگر خرگوش افتاد و سگ افتاد چه کار باید بکنیم. الان چنددرصد من و شما با آب چاه سر و کار داریم؟ یعنی آن چیزی که در باب موش گفته شده است در زندگی نوددرصد ما بلاموضوع است. یعنی موضوعیت ندارد، چون چاه نداریم، دیگر موضوعیت ندارد.خوب وقتی یک چیزی موضوعیتش از دست میرود حقانیت آن از بین نمیرود ولی دیگر نقش آن در زندگی از بین میرود...
متن کامل سخنان #مصطفی_ملکیان👇
✨ → goo.gl/5A6eNc
@sedanet
۱- یکی اینکه باورهای نظری دینی ما، با سایر باورهای نظری خود ما ناسازگاری دارد. یعنی ادیان در دوران سنت طلوع کردند، -غیر از چند دین و دیننما که بعد از دوران سنت طلوع کردند که اصلاً قابل توجه هم نیستند- آن وقت، آراء و نظراتی که اظهار کردهاند، هم به لحاظ روششناسی، هم به لحاظ معرفتشناسی، هم به لحاظ هستیشناسی، به لحاظ جهانشناسی، هم به لحاظ ارزششناسی و به لحاظ وظیفهشناسی خیلی با باورهای جهان سنّت سازگار بوده است...
۲- اما دسته دومی هم وجود دارد و آن مربوط است به گزارههای عملی، یعنی گزارههایی که وجدان انسان مدرن را میآزارند، وجدان انسان سنتی را نمیآزردند. وقتی شما بشنوید که مثلاً قرآن میفرماید وقتی که خانمهایتان خطایی میکنند، فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنّ فِی الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ، بعد بپرسیم، این فقط حرفی است که وقتی که زنها یک خطایی کنند، مردها اینکار را بکنند و یا زنها هم اگر مردها دچار خطا شدند این کار را بکنند؟ میگویند: نه! برای انسان مدرن جای این سوال است که چطور مرد حق داشته باشد نسبت به زنش این معامله را انجام بدهد...
۳- سومی مسئله ذیربط بودن و بیربط بودن است. یعنی چه؟ مسئله این است که ارتباط دین با زندگی واقعی از دست رفته است. مثلاً ما احکامی داریم که اگر موش در چاه شما افتاد، چقدر باید نفی آب کنیم و اگر خرگوش افتاد و سگ افتاد چه کار باید بکنیم. الان چنددرصد من و شما با آب چاه سر و کار داریم؟ یعنی آن چیزی که در باب موش گفته شده است در زندگی نوددرصد ما بلاموضوع است. یعنی موضوعیت ندارد، چون چاه نداریم، دیگر موضوعیت ندارد.خوب وقتی یک چیزی موضوعیتش از دست میرود حقانیت آن از بین نمیرود ولی دیگر نقش آن در زندگی از بین میرود...
متن کامل سخنان #مصطفی_ملکیان👇
✨ → goo.gl/5A6eNc
@sedanet
صدانت
سه بخش عمده وجوه ناسازگاری باورهای دینی با باورهای غیردینی • صدانت
سه بخش عمده وجوه ناسازگاری باورهای دینی با باورهای غیردینی | یكی اینكه باورهای نظری دینی ما، با سایر باورهای نظری خود ما ناسازگاری دارد. یعنی ادیان ...
🍂توصیۀ دکتر #سروش به جوانان و نسل نو
به مناسبت #روز_دانشجو
1⃣نخستین توصیۀ من به شما این است که:
«دست ارادت به هیچکسی ندهید..
مرید هیچکسی نشوید..»
ذهنتان را خیلی آزاد نگه دارید، تیغ برنده نقادی را همیشه به همراه داشته باشید و هیچ وقت آنرا در غلاف نکنید و با همان جرئتی که گلوی باطل را میبرید با همان شجاعت حق را هم بپذیرید..
و بهقول نظامی :
میباش چو خار حربه بر دوش
تا خرمن گل کشی در آغوش
بیشتر گرفتاریهای مردم از تعارف کردن است هم با خودشان تعارف میکنند و هم با دیگران، نباید اهل تعارف باشید نه با خودتان و نه با دیگران مخصوصاً وقتی پای حق و باطل در میان است.
2⃣توصیۀ بعدی من این است که همواره با افراد موفق نشست و برخاست کنید و با سست طبعان میامیزید.
به تعبیر مولانا:
زان که هر بدبخت خرمن سوخته
می نخواهد شمع کس افروخته
هر که را باشد مزاج و طبع سست
می نخواهد هیچ کس را تندرست..
@sedanet
به مناسبت #روز_دانشجو
1⃣نخستین توصیۀ من به شما این است که:
«دست ارادت به هیچکسی ندهید..
مرید هیچکسی نشوید..»
ذهنتان را خیلی آزاد نگه دارید، تیغ برنده نقادی را همیشه به همراه داشته باشید و هیچ وقت آنرا در غلاف نکنید و با همان جرئتی که گلوی باطل را میبرید با همان شجاعت حق را هم بپذیرید..
و بهقول نظامی :
میباش چو خار حربه بر دوش
تا خرمن گل کشی در آغوش
بیشتر گرفتاریهای مردم از تعارف کردن است هم با خودشان تعارف میکنند و هم با دیگران، نباید اهل تعارف باشید نه با خودتان و نه با دیگران مخصوصاً وقتی پای حق و باطل در میان است.
2⃣توصیۀ بعدی من این است که همواره با افراد موفق نشست و برخاست کنید و با سست طبعان میامیزید.
به تعبیر مولانا:
زان که هر بدبخت خرمن سوخته
می نخواهد شمع کس افروخته
هر که را باشد مزاج و طبع سست
می نخواهد هیچ کس را تندرست..
@sedanet
وبسایت فرهنگی صدانت
🍂مادر هند🍂 نرگس کلباسی اشتری دختر 29 ساله ایرانی-انگلیسی است که در هندوستان زندگی میکند. او در سال 2011 زندگی در انگلیس را رها کرد و به مناطق روستایی هند رفت تا کمککار کودکان هندیای که مشکل بینایی داشتند باشد و در یک موسسه نیکوکاری محلی مشغول به فعالیت…
5 دسامبر (15 آذر) دادگاه محلی رایاگا در هندوستان، نرگس کلباسی اشتری – دختر نیکوکار 28 ساله ایرانی - را به یک سال زندان و پرداخت 300 هزار روپیه محکوم کرد. نرگس بستری در اینباره نوشته است:
«هر ماه به [زندانیان ِ] زندانی که مرا یکسال به زندانی شدن در آن محکوم کرده اند کمک می کردم. تعداد زیادی زندانی در آنجا هستند که برایشان غذا می فرستادم. به خوبی از شرایط آن زندان آگاه هستم. بخش کوچکی از زندان به زنان اختصاص دارد و زنان در آنجا هر روز مورد تجاوز جنسی و آزار قرار می گیرند. می دانم که شرایط من در آنجا حتا بدتر از زنان [طندانی ِ] بومی خواهد بود. وای خدای من! خدا! حاضرم صد سال در جای دیگری از دنیا به زندان بروم, اما حتا یک ساعت هم در اینجا زندانی نباشم. حتا یک ساعت!»
نکتهی قابل توجه این است با زندانی شدن نرگس کلباسی وضعیت سه مرکز نگهداری از کودکان معلول و بیسرپرست و کودکان ساکن آن که با همت او و دیگر نیکوکاران ایجاد شده است در ابهام قرار گرفته است.
@helpnarges
@sedanet
«هر ماه به [زندانیان ِ] زندانی که مرا یکسال به زندانی شدن در آن محکوم کرده اند کمک می کردم. تعداد زیادی زندانی در آنجا هستند که برایشان غذا می فرستادم. به خوبی از شرایط آن زندان آگاه هستم. بخش کوچکی از زندان به زنان اختصاص دارد و زنان در آنجا هر روز مورد تجاوز جنسی و آزار قرار می گیرند. می دانم که شرایط من در آنجا حتا بدتر از زنان [طندانی ِ] بومی خواهد بود. وای خدای من! خدا! حاضرم صد سال در جای دیگری از دنیا به زندان بروم, اما حتا یک ساعت هم در اینجا زندانی نباشم. حتا یک ساعت!»
نکتهی قابل توجه این است با زندانی شدن نرگس کلباسی وضعیت سه مرکز نگهداری از کودکان معلول و بیسرپرست و کودکان ساکن آن که با همت او و دیگر نیکوکاران ایجاد شده است در ابهام قرار گرفته است.
@helpnarges
@sedanet
🍂غرب زدگی به مثابه نیست انگاری🍂
نویسنده: #ایمان_مطلق
🍁بحث درباره ی غرب و بحران غرب را اولین بار احمد فردید در ایران مطرح کرد. او به عنوان یک متفکر با رویکردی فلسفی که متاثر از هوسرل و هایدگر بود طرح این مسئله را کرد که البته به نظر میرسد کمتر کسی جز تعداد انگشت شماری از دوستان او که همگی از اساتید وقت بودند این مطلب و مفهومی که او تحت عنوان غرب زدگی ساخته بود را میفهمیدند و متوجه بودند که انگشت اشاره ی فردید رو به کجاست. فردید غرب زدگی را با نیست انگاری و نهیلیسم به یک معنا به کار میبرد و حتی میگفت که این خود غرب است که اسیر غرب زدگی است. از اینکه نیچه و بعد از او هوسرل و هایدگر چه میگفتند و فردید نیز از ایشان چه می میفهمید و در این باب چه سخنانی داشت در میگذریم. چرا که در واقع آن چیزی که تقریباً از نیم قرن پیش تا به امروز ما تحت عنوان غرب زدگی ای که بیشتر معنایش غرب ستیزی است تنها اسمش از فردید به عاریت گرفته شده است بلکه تعریف رایج و مطرح در میان اقشار جامعه تعریفی است که آل احمد ارائه داد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/8pjVWd
@imanmotlagharani | @sedanet
نویسنده: #ایمان_مطلق
🍁بحث درباره ی غرب و بحران غرب را اولین بار احمد فردید در ایران مطرح کرد. او به عنوان یک متفکر با رویکردی فلسفی که متاثر از هوسرل و هایدگر بود طرح این مسئله را کرد که البته به نظر میرسد کمتر کسی جز تعداد انگشت شماری از دوستان او که همگی از اساتید وقت بودند این مطلب و مفهومی که او تحت عنوان غرب زدگی ساخته بود را میفهمیدند و متوجه بودند که انگشت اشاره ی فردید رو به کجاست. فردید غرب زدگی را با نیست انگاری و نهیلیسم به یک معنا به کار میبرد و حتی میگفت که این خود غرب است که اسیر غرب زدگی است. از اینکه نیچه و بعد از او هوسرل و هایدگر چه میگفتند و فردید نیز از ایشان چه می میفهمید و در این باب چه سخنانی داشت در میگذریم. چرا که در واقع آن چیزی که تقریباً از نیم قرن پیش تا به امروز ما تحت عنوان غرب زدگی ای که بیشتر معنایش غرب ستیزی است تنها اسمش از فردید به عاریت گرفته شده است بلکه تعریف رایج و مطرح در میان اقشار جامعه تعریفی است که آل احمد ارائه داد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/8pjVWd
@imanmotlagharani | @sedanet
صدانت
غرب زدگی به مثابه نیست انگاری • صدانت
بحث درباره ی غرب و بحران غرب را اولین بار احمد فردید در ایران مطرح کرد. او به عنوان یک متفکر با رویکردی فلسفی که متاثر از هوسرل و هایدگر بود طرح این مسئله
🍂مقاله “تأمّلاتی در باب چشمانداز تحوّلات دین در ایران معاصر”🍂
نویسنده: #حسن_محدثی | فایل pdf
✨ → goo.gl/qlLL69
@HasanMohaddesi | @sedanet
نویسنده: #حسن_محدثی | فایل pdf
✨ → goo.gl/qlLL69
@HasanMohaddesi | @sedanet
🍂حریم خصوصی از منظر اخلاقی🍂
سخنرانی #مصطفی_ملکیان
صوت و متن کامل - ۲۲ آبان ماه ۹۵
✨ → goo.gl/FNy0Td
@sedanet | @mostafamalekian
سخنرانی #مصطفی_ملکیان
صوت و متن کامل - ۲۲ آبان ماه ۹۵
✨ → goo.gl/FNy0Td
@sedanet | @mostafamalekian
🍂معرفی کتاب «مسئله چین»🍂
نویسنده: برتراند راسل
مترجم: امیر سلطان زاده
این کتاب یک پیشگویی است…
شاید مخاطب از خواندن چنین جمله ای در ابتدای یک کتاب تاریخی تعجب کند.اما پس از خواندن آن به این باور خواهید رسید که بالواقع راسل در ۱۹۲۲ عملا نقش یک پیشگو را بازی کرده است.برتراند راسل را اکثرا به عنوان فیلسوف و اندیشمند می شناسند.در سایه فعالیتهای فلسفی وی, عملکرد سیاسی و اجتماعی او مغفول مانده است.او اندک زمانی در چین زندگی کرد و با هوش و ذکاوت بسیار به فرهنگ و تاریخ چین پرداخت.وی در این کتاب به بررسی تاریخی چین و همچنین به تحلیل فرهنگی آن و تضاد آن با غرب می پردازد.
متن کامل این معرفی👇
✨ → goo.gl/V97zWP
@sedanet
نویسنده: برتراند راسل
مترجم: امیر سلطان زاده
این کتاب یک پیشگویی است…
شاید مخاطب از خواندن چنین جمله ای در ابتدای یک کتاب تاریخی تعجب کند.اما پس از خواندن آن به این باور خواهید رسید که بالواقع راسل در ۱۹۲۲ عملا نقش یک پیشگو را بازی کرده است.برتراند راسل را اکثرا به عنوان فیلسوف و اندیشمند می شناسند.در سایه فعالیتهای فلسفی وی, عملکرد سیاسی و اجتماعی او مغفول مانده است.او اندک زمانی در چین زندگی کرد و با هوش و ذکاوت بسیار به فرهنگ و تاریخ چین پرداخت.وی در این کتاب به بررسی تاریخی چین و همچنین به تحلیل فرهنگی آن و تضاد آن با غرب می پردازد.
متن کامل این معرفی👇
✨ → goo.gl/V97zWP
@sedanet
صدانت
معرفی کتاب «مسئله چین» اثر برتراند راسل • صدانت
معرفی کتاب «مسئله چین» اثر برتراند راسل | این کتاب یک پیشگویی است . شاید مخاطب از خواندن چنین جمله ای در ابتدای یک کتاب تاریخی تعجب کند.اما پس از خواندن ...
🍂به بهانه پروفایلهای نارنجی شده در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان🍂
نویسنده: #نعیم_ابراهیمیان
ناامنی تاریخی در ژرفای وجود زنان (ر. ک به رازهایی درباره زنان باربارا دی آنجلیس) یا به تعبیر یونگین ها در ناخودآگاه جمعی آنان نهادینه شده است. تا قبل از این چند صد سال گذشته که انسان به اصطلاح مدرن و متکبر امروزی، اینچنین به جان استحصال جهان بیافتد و از مرد و زن دیروز، کارگر یا تکنوکرات غایب از فضای خانواده و بیگانه با خویش را بسازد، زنان صراحتا، برای بقا به شکاری که مردان در دست داشتند متکی بودند. آنها در غارها می ماندند از بچه ها مراقبت می کردند و مردان با تبختر شکاری را که با به خطر انداختن جان خود بدست آورده بودند در میان خانواده تقسیم می کردند و به واسطه این نیاز، همواره پدرسالاری از ارکان طبیعی حقوق ناخودآگاه جمعی بشر قلمداد گردیده است. این قدرت تاریخی به مردان این قابلیت را می داد که زنان را کنترل کنند. و زنان متعلق به گروه عدالتجویان که باور داشت که این قدرت شکار حق مضاعفی برای مردان ایجاد نمی کند...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/7KskZM
@naimebrahimian | @sedanet
نویسنده: #نعیم_ابراهیمیان
ناامنی تاریخی در ژرفای وجود زنان (ر. ک به رازهایی درباره زنان باربارا دی آنجلیس) یا به تعبیر یونگین ها در ناخودآگاه جمعی آنان نهادینه شده است. تا قبل از این چند صد سال گذشته که انسان به اصطلاح مدرن و متکبر امروزی، اینچنین به جان استحصال جهان بیافتد و از مرد و زن دیروز، کارگر یا تکنوکرات غایب از فضای خانواده و بیگانه با خویش را بسازد، زنان صراحتا، برای بقا به شکاری که مردان در دست داشتند متکی بودند. آنها در غارها می ماندند از بچه ها مراقبت می کردند و مردان با تبختر شکاری را که با به خطر انداختن جان خود بدست آورده بودند در میان خانواده تقسیم می کردند و به واسطه این نیاز، همواره پدرسالاری از ارکان طبیعی حقوق ناخودآگاه جمعی بشر قلمداد گردیده است. این قدرت تاریخی به مردان این قابلیت را می داد که زنان را کنترل کنند. و زنان متعلق به گروه عدالتجویان که باور داشت که این قدرت شکار حق مضاعفی برای مردان ایجاد نمی کند...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/7KskZM
@naimebrahimian | @sedanet
صدانت
به بهانه پروفایلهای نارنجی شده در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان • صدانت
به بهانه پروفایلهای نارنجی شده در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان | ناامنی تاریخی در ژرفای وجود زنان (ر. ک به رازهایی درباره زنان باربارا دی آنجلیس)...
🍂درسگفتار تصویر ناامیدی در قاب فلسفه🍂
سخنران: عبدالحمید #ضیایی
فلسفه با تجربه ی ناامیدی آغاز شده است یا حیرت؟
فارغ از نگاه الهیاتی، آیا امید، یگانه چاره وتوصیه ی فلسفه به آدمیان است؟
آیا ناامیدی همیشه و همه جا منفی و منفور است؟ آیا برای رهایی از ناامیدی ، یگانه چاره ی ناچارِ ما ، فرورفتن در ژرفای نومیدی نیست؟
آیا قرار گرفتن آدمی در محاصره اسطورههای فتح در حوز هوش مصنوعی، روباتها، تولید مثل خارج از رحم و دستکاری ژنتیک و عملهای زیبایی باید به نامحدود بودن و عدم تناهی آدمی تعبیر شود؟
به تعبیر واتیمو، دوران ما را می توان “دوران متافیزیک های شکسته” یا “دوران شکست اونتولوژی” نامید.یعنی با هیچ یک از نظام های دینی و فلسفی نمی توان به فهم خرسندکننده ای از هستی و جهان نایل آمد.
در روزگار غلبه ی نیهیلیسم چه بر سر امید آدمیان می آید؟ اگر در پایان قرن نوزدهم نیچه اعلام داشت که نیهیلیسم در آستانه ی در ایستاده است، امروز آن میهمان ناخوانده، صاحبخانه شده و جهان ما را از آنِ خود کرده است. بین ناامیدی سیاسی و دینی و نیهیلیسم فعال و منفعل چه تفاوت هایی وجود دارد؟
صوت این درسگفتار👇
✨ → goo.gl/VqS1bp
@abdolhamidziaei | @sedanet
سخنران: عبدالحمید #ضیایی
فلسفه با تجربه ی ناامیدی آغاز شده است یا حیرت؟
فارغ از نگاه الهیاتی، آیا امید، یگانه چاره وتوصیه ی فلسفه به آدمیان است؟
آیا ناامیدی همیشه و همه جا منفی و منفور است؟ آیا برای رهایی از ناامیدی ، یگانه چاره ی ناچارِ ما ، فرورفتن در ژرفای نومیدی نیست؟
آیا قرار گرفتن آدمی در محاصره اسطورههای فتح در حوز هوش مصنوعی، روباتها، تولید مثل خارج از رحم و دستکاری ژنتیک و عملهای زیبایی باید به نامحدود بودن و عدم تناهی آدمی تعبیر شود؟
به تعبیر واتیمو، دوران ما را می توان “دوران متافیزیک های شکسته” یا “دوران شکست اونتولوژی” نامید.یعنی با هیچ یک از نظام های دینی و فلسفی نمی توان به فهم خرسندکننده ای از هستی و جهان نایل آمد.
در روزگار غلبه ی نیهیلیسم چه بر سر امید آدمیان می آید؟ اگر در پایان قرن نوزدهم نیچه اعلام داشت که نیهیلیسم در آستانه ی در ایستاده است، امروز آن میهمان ناخوانده، صاحبخانه شده و جهان ما را از آنِ خود کرده است. بین ناامیدی سیاسی و دینی و نیهیلیسم فعال و منفعل چه تفاوت هایی وجود دارد؟
صوت این درسگفتار👇
✨ → goo.gl/VqS1bp
@abdolhamidziaei | @sedanet
صدانت
درسگفتار عبدالحمید ضیایی با عنوان «تصویر ناامیدی در قاب فلسفه» • صدانت
درسگفتار عبدالحمید ضیایی با عنوان «تصویر ناامیدی در قاب فلسفه» | به تعبیر واتیمو، دوران ما را می توان دوران متافیزیک های شكسته یا دوران شكست اونتولوژی..
🍂آموزش و پرورش، کارخانه تولید بذر توسعه🍂
سخنران #محسن_رنانی - صوت - ۲۷ تیرماه ۱۳۹۵
✨ → goo.gl/CS1WFV
@Renani_Mohsen | @sedanet
سخنران #محسن_رنانی - صوت - ۲۷ تیرماه ۱۳۹۵
✨ → goo.gl/CS1WFV
@Renani_Mohsen | @sedanet
🗻 http://s9.picofile.com/file/8277748718/photo_2k.jpg
#بابک_احمدی در مراسم 16 آذر دانشگاه علامه طباطبایی:
بابک احمدی، منتقد و مترجم در مراسم بزگداشت 16 آذر انجمن اسلامی دانشجویان آزاداندیش دانشگاه علامه خطاب به دانشجویان گفت:« من امروز خوشحالم که در جمع شما دانشجویان قرار دارم. سالها پیش وقتی سال ۸۵ درباره کانت در دانشگاه تهران سخنرانی داشتم ، رئیس وقت گفت که دیگر نباید به این دانشگاه بروم. دانشگاه خانه من است. سالها است که از خانه ام دورم. من در این دانشگاه بزرگ شده ام. رئیس دانشگاه تهران نمیتواند من را از خانه ام بیرون کند. حالا گه گاهی می توانم به دانشگاهی بروم و در میان دانشجویان حاضر شوم. امروز هم یکی از همان روزهاست. خوشحالم که کنارتان هستم. احساس می کنم هنوز چیزی بین ما زنده مانده است.
او ادامه داد:«هنوز یک جوانه سبزی هست. بار دیگر ۱۶ آذر آمد و در دل توده ها شعله افکند. در ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ که آن حادثه (کشته شدن سه اختر اهورایی) رخ داد من ۵ سال داشتم. چیزی نفهمیدم اما ۷ سال بعد در همین روز، دانشگاه تهران عرصه خونریزی شد. حالا دیگر در فامیل، دانشجویان چپ و مصدقی داشتیم که آمدند و ماجرا را برای من تعریف کردند. پسرک ۱۲ ساله چیزی را فهمید. آن چیزی که در سال ۱۳۳۲ اتفاق افتاد، چیزی پشت سر نبود، چیزی در آینده بود. نگاه به تاریخ نبود نگاه به این بود که چگونه میخواهم زندگی کنم. فهمیدم چیزی به اسم تداوم مبارزه هست و فقط هم یک چیز میفهمد؛ آزادی. آرزو میکند در جامعه ای زندگی کند که در آن ظلم و بی عدالتی نباشد. چند سال بعد خودم دانشجو بودم.»
بزرگترین کارم، انقلاب بود
احمدی ادامه داد:« هر سال ۱۶ اذر باتوم و کتک خوردم.اطمینان پیدا کردم که سیاسی بودن یعنی متشکل بودن. یعنی برای آرمان آزادی، تشکل ایجاد کردن. چندسال بعد در کنفدراسیون بودم. ۱۶ آذر بود. در بین دانشجویان اختلافات نظری عمیقی وجود داشت اما در این روز همه کنار هم بودیم. ۱۶ آذر شوخی نداشت. تنها یاد آن سه شهید نبودیم بلکه یاد دانشجویان دیگری که زندان رفتند، کتک خوردند، مشقت کشیدند هم بودیم. برای ما مبارزه با شاه وظیفه بود. او به مخالفانش میگفت اگر با من مخالفید پاسپورت بگیرید و از کشور بروید. تنها کاری که با او میشد کرد انقلاب بود. من به آن انقلاب افتخار میکنم. بزرگترین کاری که در زندگیام کردم نه کلاس های درسم بود، نه کتابهایی که نوشتم و نه شاگردانی که تربیت کردم؛ بزرگترین کارم انقلاب بود.»
این اندیشمند با بیان اینکه باید مقابل هر نوع فسادی ایستاد، افزود:« شاه مسئول کشته شدن انسانهای زیادی بود. درست است که سیاه و سفید میدیدم. شاید هنوز هم ببینم. اما جالب است به كسی میگویند کیسه پولهایت را نشان بده، در عوض تصمیم میگیرد نماینده مجلس را شبانه دستگیر کند، تن بدهم. در رژیم شاه فهمیدم که تسلیم نشوم. ۱۶ اذر یک طنین مقدسی دارد. مبارزه با ظلم و نابرابری. خیلی سخت است که بشنوم میخواهند در این روز بگویند و بخندند و هنرپیشه به دانشگاه بیاورند و دلقک بازی کنند و به قول شاملو لبخند را بر لب ها جراحی کنند. امروز روز شادی ما نیست.
همه اینها برای این است که این روز را به ابتذال بکشانند؛ پس حتما زمینهای دیده شده و خاکی دیده است که میخواهند چنین بذری در آن بکارند. از چیزی که خیلی از آن میترسم این است. همه اینها برای این است که غیرسیاسیتان کنند و نگذارند که متشکل باشید. نتوانید به صورت دموکراتیک، تشکل ایجاد کنید. به یاد شریعتی (البته نه رئیس قبلی علامه که رفت) طوری مبارزه کنید که تسلیم نشوید.»
میخواهند این پیوند را بگسلند
احمدی در انتهای سخنرانی اش، با اشاره به رسالت دانشجویان و جنبش دانشجویی خاطرنشان کرد:« دانشجو نباید به دانشگاه بیاید که تنها به فکر موقعیت پولی و شغلی خود باشد. دانشجو باید در این فساد را ببندد و آن را زیر سوال بکشد. حتی بالاترین مقام ها را مسئول بدانند و به نقدش بکشند. در دوره اصلاحات قدمهایی برداشتیم اما ره بسته شد و حالا هم جوانههایی پیدا شده است. شاید بازهم راه بسته شود اما باز هم ادامه میدهیم. دوباره، صدباره؛ عاقبت نسل شما در ایرانی دموکراتیک زندگی خواهند کرد. دلم میخواهد متشکل باشید، آزادمنش باشید،انتقادپذیر باشید و از همه مهمتر، مبارز باشید. فکر نکنید ما عبوس هستیم و از جشن و شادی بدمان میآید. ولی الان وقت شادی نیست ما روز شادیمان را نشان میدهیم. روز شادی ما روزی است که عزیزانمان از حصر و زندان بیرون آیند. نماینده شجاعی در مجلس هست که مطالبات رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی و کارگران شما را در مجلس مطرح میکند و صدایش را بلند میکند. پیوندی بین شما و ملت است. میخواهند این پیوند را بگسلند. اجازه ندهید.»
@sedanet | @Babak_Ahmadi_Author
#بابک_احمدی در مراسم 16 آذر دانشگاه علامه طباطبایی:
بابک احمدی، منتقد و مترجم در مراسم بزگداشت 16 آذر انجمن اسلامی دانشجویان آزاداندیش دانشگاه علامه خطاب به دانشجویان گفت:« من امروز خوشحالم که در جمع شما دانشجویان قرار دارم. سالها پیش وقتی سال ۸۵ درباره کانت در دانشگاه تهران سخنرانی داشتم ، رئیس وقت گفت که دیگر نباید به این دانشگاه بروم. دانشگاه خانه من است. سالها است که از خانه ام دورم. من در این دانشگاه بزرگ شده ام. رئیس دانشگاه تهران نمیتواند من را از خانه ام بیرون کند. حالا گه گاهی می توانم به دانشگاهی بروم و در میان دانشجویان حاضر شوم. امروز هم یکی از همان روزهاست. خوشحالم که کنارتان هستم. احساس می کنم هنوز چیزی بین ما زنده مانده است.
او ادامه داد:«هنوز یک جوانه سبزی هست. بار دیگر ۱۶ آذر آمد و در دل توده ها شعله افکند. در ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ که آن حادثه (کشته شدن سه اختر اهورایی) رخ داد من ۵ سال داشتم. چیزی نفهمیدم اما ۷ سال بعد در همین روز، دانشگاه تهران عرصه خونریزی شد. حالا دیگر در فامیل، دانشجویان چپ و مصدقی داشتیم که آمدند و ماجرا را برای من تعریف کردند. پسرک ۱۲ ساله چیزی را فهمید. آن چیزی که در سال ۱۳۳۲ اتفاق افتاد، چیزی پشت سر نبود، چیزی در آینده بود. نگاه به تاریخ نبود نگاه به این بود که چگونه میخواهم زندگی کنم. فهمیدم چیزی به اسم تداوم مبارزه هست و فقط هم یک چیز میفهمد؛ آزادی. آرزو میکند در جامعه ای زندگی کند که در آن ظلم و بی عدالتی نباشد. چند سال بعد خودم دانشجو بودم.»
بزرگترین کارم، انقلاب بود
احمدی ادامه داد:« هر سال ۱۶ اذر باتوم و کتک خوردم.اطمینان پیدا کردم که سیاسی بودن یعنی متشکل بودن. یعنی برای آرمان آزادی، تشکل ایجاد کردن. چندسال بعد در کنفدراسیون بودم. ۱۶ آذر بود. در بین دانشجویان اختلافات نظری عمیقی وجود داشت اما در این روز همه کنار هم بودیم. ۱۶ آذر شوخی نداشت. تنها یاد آن سه شهید نبودیم بلکه یاد دانشجویان دیگری که زندان رفتند، کتک خوردند، مشقت کشیدند هم بودیم. برای ما مبارزه با شاه وظیفه بود. او به مخالفانش میگفت اگر با من مخالفید پاسپورت بگیرید و از کشور بروید. تنها کاری که با او میشد کرد انقلاب بود. من به آن انقلاب افتخار میکنم. بزرگترین کاری که در زندگیام کردم نه کلاس های درسم بود، نه کتابهایی که نوشتم و نه شاگردانی که تربیت کردم؛ بزرگترین کارم انقلاب بود.»
این اندیشمند با بیان اینکه باید مقابل هر نوع فسادی ایستاد، افزود:« شاه مسئول کشته شدن انسانهای زیادی بود. درست است که سیاه و سفید میدیدم. شاید هنوز هم ببینم. اما جالب است به كسی میگویند کیسه پولهایت را نشان بده، در عوض تصمیم میگیرد نماینده مجلس را شبانه دستگیر کند، تن بدهم. در رژیم شاه فهمیدم که تسلیم نشوم. ۱۶ اذر یک طنین مقدسی دارد. مبارزه با ظلم و نابرابری. خیلی سخت است که بشنوم میخواهند در این روز بگویند و بخندند و هنرپیشه به دانشگاه بیاورند و دلقک بازی کنند و به قول شاملو لبخند را بر لب ها جراحی کنند. امروز روز شادی ما نیست.
همه اینها برای این است که این روز را به ابتذال بکشانند؛ پس حتما زمینهای دیده شده و خاکی دیده است که میخواهند چنین بذری در آن بکارند. از چیزی که خیلی از آن میترسم این است. همه اینها برای این است که غیرسیاسیتان کنند و نگذارند که متشکل باشید. نتوانید به صورت دموکراتیک، تشکل ایجاد کنید. به یاد شریعتی (البته نه رئیس قبلی علامه که رفت) طوری مبارزه کنید که تسلیم نشوید.»
میخواهند این پیوند را بگسلند
احمدی در انتهای سخنرانی اش، با اشاره به رسالت دانشجویان و جنبش دانشجویی خاطرنشان کرد:« دانشجو نباید به دانشگاه بیاید که تنها به فکر موقعیت پولی و شغلی خود باشد. دانشجو باید در این فساد را ببندد و آن را زیر سوال بکشد. حتی بالاترین مقام ها را مسئول بدانند و به نقدش بکشند. در دوره اصلاحات قدمهایی برداشتیم اما ره بسته شد و حالا هم جوانههایی پیدا شده است. شاید بازهم راه بسته شود اما باز هم ادامه میدهیم. دوباره، صدباره؛ عاقبت نسل شما در ایرانی دموکراتیک زندگی خواهند کرد. دلم میخواهد متشکل باشید، آزادمنش باشید،انتقادپذیر باشید و از همه مهمتر، مبارز باشید. فکر نکنید ما عبوس هستیم و از جشن و شادی بدمان میآید. ولی الان وقت شادی نیست ما روز شادیمان را نشان میدهیم. روز شادی ما روزی است که عزیزانمان از حصر و زندان بیرون آیند. نماینده شجاعی در مجلس هست که مطالبات رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی و کارگران شما را در مجلس مطرح میکند و صدایش را بلند میکند. پیوندی بین شما و ملت است. میخواهند این پیوند را بگسلند. اجازه ندهید.»
@sedanet | @Babak_Ahmadi_Author
🎥 نقد و بررسی فیلم ابد و یک روز
#سروش_دباغ - یک ساعت و سه دقیقه
✨ → goo.gl/MRJ3YT
@sedanet | @soroushdabbagh
#سروش_دباغ - یک ساعت و سه دقیقه
✨ → goo.gl/MRJ3YT
@sedanet | @soroushdabbagh
🎥 یادداشت #یاسر_میردامادی پیرامون فیلم ابد و یک روز
«ابد و یک روز» (سعید روستایی، ۱۳۹۴) فیلمی «ویرانشهری» (dystopic) است، بدون آن که فیلمی آخر الزمانی باشد. فیلمهای «آخر الزمانی» (apocalyptic) فیلمهایی است که وضعیت ویرانههای پایان جهان را نشان میدهد، وضعیتی که معدود آدمهای باقیمانده روی زمین، به آدمخواری افتادهاند و کسی جز به بقای خود، به هر قیمتی، به چیز دیگری فکر نمیکند. «ابد و یک روز» تصویرگر ِ ویرانشهر یا همان «مدینهی فاسده» است، بی آنکه سخن از آخر الزمان بگوید. در واقع گویی ویرانههای آخر الزمان فرا رسیده، اما از خود آخر الزمان خبری نیست. در این ویرانشهر همه فاسدند، از پلیس که بچه را خبرچین میخواهد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/1D6qjf
@sedanet
«ابد و یک روز» (سعید روستایی، ۱۳۹۴) فیلمی «ویرانشهری» (dystopic) است، بدون آن که فیلمی آخر الزمانی باشد. فیلمهای «آخر الزمانی» (apocalyptic) فیلمهایی است که وضعیت ویرانههای پایان جهان را نشان میدهد، وضعیتی که معدود آدمهای باقیمانده روی زمین، به آدمخواری افتادهاند و کسی جز به بقای خود، به هر قیمتی، به چیز دیگری فکر نمیکند. «ابد و یک روز» تصویرگر ِ ویرانشهر یا همان «مدینهی فاسده» است، بی آنکه سخن از آخر الزمان بگوید. در واقع گویی ویرانههای آخر الزمان فرا رسیده، اما از خود آخر الزمان خبری نیست. در این ویرانشهر همه فاسدند، از پلیس که بچه را خبرچین میخواهد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/1D6qjf
@sedanet
صدانت
یادداشت یاسر میردامادی پیرامون فیلم ابد و یک روز • صدانت
یادداشت یاسر میردامادی پیرامون فیلم ابد و یک روز | «ابد و یک روز» (سعید روستایی، ۱۳۹۴) فیلمی «ویرانشهری» (dystopic) است، بدون آن که فیلمی آخر الزمانی...
🍂حدسهایی دربارهی سیسال بعد🍂
🍁چشمانداز تغییرات دینی در ایران
نویسنده: محمدرضا #جلائیپور
متن سخنرانی در دانشگاه یو.سی.ال. لندن
متن کامل👇
✨ → goo.gl/CBvj5P
@sedanet | @jalaeipour
🍁چشمانداز تغییرات دینی در ایران
نویسنده: محمدرضا #جلائیپور
متن سخنرانی در دانشگاه یو.سی.ال. لندن
متن کامل👇
✨ → goo.gl/CBvj5P
@sedanet | @jalaeipour
🍂تلخی شکر🍂
نویسنده: #پیتر_سینگر
مترجم: #بهنام_خداپناه
شکر شیرین است، اما اخلاق تولید آن اینگونه نیست. «شوگر راش» [Sugar Rush]، یعنی گزارش اخیری که بوسیله بنیاد بین المللی آکسفام [Oxfam] و به عنوان بخشی از کمپین «در پس برندها» [Behind the Brands] منتشر شد، نشان داده است که استفاده ما از شکر ما را درگیر زمینخواری هایی میکند که حقوق برخی از فقیرترین کشورها را نقض میکند. مصرف کنندگان مطلعتر و اخلاقی تر می¬توانند این رویه را تغییر دهند...
متن کامل (به همراه متن انگلیسی)👇
✨ → goo.gl/oMLXGt
@Bekhodnotes | @sedanet
نویسنده: #پیتر_سینگر
مترجم: #بهنام_خداپناه
شکر شیرین است، اما اخلاق تولید آن اینگونه نیست. «شوگر راش» [Sugar Rush]، یعنی گزارش اخیری که بوسیله بنیاد بین المللی آکسفام [Oxfam] و به عنوان بخشی از کمپین «در پس برندها» [Behind the Brands] منتشر شد، نشان داده است که استفاده ما از شکر ما را درگیر زمینخواری هایی میکند که حقوق برخی از فقیرترین کشورها را نقض میکند. مصرف کنندگان مطلعتر و اخلاقی تر می¬توانند این رویه را تغییر دهند...
متن کامل (به همراه متن انگلیسی)👇
✨ → goo.gl/oMLXGt
@Bekhodnotes | @sedanet
صدانت
پیتر سینگر: تلخی شکر • صدانت
پیتر سینگر: تلخی شکر | پرینستون- شکر شیرین است، اما اخلاق تولید آن اینگونه نیست. «شوگر راش» [Sugar Rush]، یعنی گزارش اخیری که بوسیله بنیاد بین المللی ...