وبسایت فرهنگی صدانت via @vote
شما به عنوان مخاطب صدانت چه نوع تحصیلاتی دارید؟ anonymous poll دانشجو یا فارغ تحصیل رشته های علوم انسانی – 741 👍👍👍👍👍👍👍 45% دانشجو یا فارغ تحصیل رشته های غیر علوم انسانی – 645 👍👍👍👍👍👍 39% دو یا سه مورد از مورد بالا – 101 👍 6% تحصیلات حوزوی – 100 👍 6% بدون…
🔍 انتظار داشتیم مخاطبان حوزوی بیشتری داشته باشیم :))
متن سخنرانی محمدمهدی #اردبیلی با عنوان «راه های فرار جامعه از مواجهه با خود» | 📰 روزنامه شرق ۱۳۹۲ یکشنبه ۳۰ تیر
@sedanet | @PhilosophicalHalt
@sedanet | @PhilosophicalHalt
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🗻 http://s8.picofile.com/file/8279112742/67tg67t.jpg
. . . پیچیدگی های فنی این فلسفه ها شاید برای ورزیدن فکر نافع باشد ، باری نادر است که در عمل و حتی نظر دستگیری کند ، نه اگر چرا افلاطون اگر امروز حشر شود و ، قبل از دیدن جلوه های علمی و فنی جهان نو ، چند کتاب فلسفی از استعلاییان و دازاینیان بخواند ، بسا که همچون اصحاب کهف چنین پندارد که بیش از شبی در خواب نبوده است ؟ یک میزان مهم برای توزین ارزش اندیشه ها این است که از بشر چقدر دست گرفته اند و چقدر راه نموده اند ؛ و این شامل قسمی از فنی گری های فلسفه ی جزبره هم تواند بود .
... باری آری ، شاید بتوان عمری را در فهم و توسعه ی زبان های خصوصی امثال هگل و هایدگر و فوکو و دریدا فرسود و با درک نکات باریک و بعضی دقت های نبوغ آسا ، میل دانشمندی و فیلسوفی را به برخی از آن تشفی داد ، اما این شاید بیشتر به این کار آید که ، چون آن نحوی ، وقتی به کشتی نشستیم دل کشتیبان عامی را بشکنیم .
📗 @sedanet
فلسفه های روانگردان / #مرتضی_مردیها / صفحه ی 266
. . . پیچیدگی های فنی این فلسفه ها شاید برای ورزیدن فکر نافع باشد ، باری نادر است که در عمل و حتی نظر دستگیری کند ، نه اگر چرا افلاطون اگر امروز حشر شود و ، قبل از دیدن جلوه های علمی و فنی جهان نو ، چند کتاب فلسفی از استعلاییان و دازاینیان بخواند ، بسا که همچون اصحاب کهف چنین پندارد که بیش از شبی در خواب نبوده است ؟ یک میزان مهم برای توزین ارزش اندیشه ها این است که از بشر چقدر دست گرفته اند و چقدر راه نموده اند ؛ و این شامل قسمی از فنی گری های فلسفه ی جزبره هم تواند بود .
... باری آری ، شاید بتوان عمری را در فهم و توسعه ی زبان های خصوصی امثال هگل و هایدگر و فوکو و دریدا فرسود و با درک نکات باریک و بعضی دقت های نبوغ آسا ، میل دانشمندی و فیلسوفی را به برخی از آن تشفی داد ، اما این شاید بیشتر به این کار آید که ، چون آن نحوی ، وقتی به کشتی نشستیم دل کشتیبان عامی را بشکنیم .
📗 @sedanet
فلسفه های روانگردان / #مرتضی_مردیها / صفحه ی 266
منشور حقوق شهروندی.pdf
372.4 KB
حقوق ملت وآزادی اندیشه وبیان و... نخست دانستنی است،سپس خواستنی،وآنگاه اعمال کردنی. استیفای این حقوق به آن است که ملت آن رادانسته، خواسته وبه دست آورد؛حقوق ملت رانمیتوان فقط از رئیس جمهورخواست @sedanet
برایان مگی - هربرت مارکوزه .mp4
44 MB
🍂 مردان اندیشه: مکتب فرانکفورت
گفتگوی برایان مگی با هربرت مارکوزه / دوبله
📙 @sedanet
🎬 حجم: 44 مگابایت/ مدت: 44 دقیقه
گفتگوی برایان مگی با هربرت مارکوزه / دوبله
📙 @sedanet
🎬 حجم: 44 مگابایت/ مدت: 44 دقیقه
Audio
🍁دليل تراشان از مخالفان حضور تفکر در تربيت اخلاقى هستند.
📔 @sedanet
#مصطفى_ملکيان - تعليم و تربيت اخلاقى
📔 @sedanet
#مصطفى_ملکيان - تعليم و تربيت اخلاقى
🍁علم و دین در دستان ایان باربور
نویسنده: #حسین_دباغ
به مناسبت سالروز درگذشت #ایان_باربور
✨ → goo.gl/y2mPOJ
@sedanet | @hossein_dabbagh
نویسنده: #حسین_دباغ
به مناسبت سالروز درگذشت #ایان_باربور
✨ → goo.gl/y2mPOJ
@sedanet | @hossein_dabbagh
🍁 قانون اساسی و منشور حقوق شهروندی
دکتر #عباس_شیری (حقوقدان و استاد دانشگاه)
✨ → goo.gl/O3t0FO
@sedanet | @drabasshiri
دکتر #عباس_شیری (حقوقدان و استاد دانشگاه)
✨ → goo.gl/O3t0FO
@sedanet | @drabasshiri
آری!
بیش از اندازه دوست داشتن
بیماری است!
نباید بیش از اندازه دوست داشت
مردم به آن احتیاج ندارند
مزاحمشان می شود ...
📘 @sedanet
#رومن_رولان
بیش از اندازه دوست داشتن
بیماری است!
نباید بیش از اندازه دوست داشت
مردم به آن احتیاج ندارند
مزاحمشان می شود ...
📘 @sedanet
#رومن_رولان
🍂صوت و متن سخنرانی #مصطفی_ملکیان با عنوان «بایسته های آموزش و پژوهش فلسفه اخلاق در ایران معاصر»🍂
🍁 موضوعی که برای من مقرر کرده بودند درباره بایستههای آموزشی و پژوهشی اخلاقشناسی به طور کلی در ایران کنونی بود. لابد مرادشان از اینکه گفتهاند «در ایران کنونی» صرفاً این نبوده است که به هر حال همه کارهایی که در زمینه اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی در جهان صورت میگیرد طبعاً باید در ایران هم بازتاب پیدا کند. احتمالاً بیشتر ذهنشان معطوف به این بوده است که شاید مسائلی هست که اختصاص به خود ما دارد، که این حتماً از شمول آن حکم کلی درباره بایستههای اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی کل جهان بیرون میرود. من این را در نظر میگیرم؛ و الا اولین بایسته اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی، چه در زمینه آموزش و چه در زمینه پژوهش، لابد این است که ما همه کارهایی را که دیگران در این زمینه انجام دادهاند خودمان هم به ایران انتقال دهیم و احیاناً «تکمیل»، «تصحیح»، و «تعمیق» کنیم و «توسعه» دهیم، که این البته در باب هر کشوری صادق است و به ما ایرانیان اختصاص ندارد. یعنی در هر کشوری این سخن مصداق دارد که خوب است فرهیختگان آن کشور و آن جامعه تحقیقاتی را که در سرتاسر دنیا انجام گرفته است، مثلاً در زمینه اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی، به جامعه خودشان انتقال دهند و بعد بعضاً «تصحیح»، «تکمیل» و «تعمیق کنند» یا بعضاً «توسعه» دهند. این چهار کار را میشود کرد. ولی در ایرانِ ما هم، بهخصوص شاید بعضی از کارهای خاص را باید کرد که این کارها الزاماً در باب همه جوامع جهان صدق نمیکند، بلکه در باب ایران و احیاناً کشورهایی مثل ایران صدق میکند. این کارها باید صورت بگیرد. من در باب این کارها چند فقره را یادداشت کردهام که خدمت دوستان عرض میکنم. اینها به تعبیری که دوستان گفتهاند هم بایستههای آموزشیاند و هم بایستههای پژوهشی...
آبان ماه ۹۵
متن و صوت👇
✨ → goo.gl/X7Zs46
@mostafamalekian | @sedanet
🍁 موضوعی که برای من مقرر کرده بودند درباره بایستههای آموزشی و پژوهشی اخلاقشناسی به طور کلی در ایران کنونی بود. لابد مرادشان از اینکه گفتهاند «در ایران کنونی» صرفاً این نبوده است که به هر حال همه کارهایی که در زمینه اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی در جهان صورت میگیرد طبعاً باید در ایران هم بازتاب پیدا کند. احتمالاً بیشتر ذهنشان معطوف به این بوده است که شاید مسائلی هست که اختصاص به خود ما دارد، که این حتماً از شمول آن حکم کلی درباره بایستههای اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی کل جهان بیرون میرود. من این را در نظر میگیرم؛ و الا اولین بایسته اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی، چه در زمینه آموزش و چه در زمینه پژوهش، لابد این است که ما همه کارهایی را که دیگران در این زمینه انجام دادهاند خودمان هم به ایران انتقال دهیم و احیاناً «تکمیل»، «تصحیح»، و «تعمیق» کنیم و «توسعه» دهیم، که این البته در باب هر کشوری صادق است و به ما ایرانیان اختصاص ندارد. یعنی در هر کشوری این سخن مصداق دارد که خوب است فرهیختگان آن کشور و آن جامعه تحقیقاتی را که در سرتاسر دنیا انجام گرفته است، مثلاً در زمینه اخلاقشناسی و اخلاقپژوهی، به جامعه خودشان انتقال دهند و بعد بعضاً «تصحیح»، «تکمیل» و «تعمیق کنند» یا بعضاً «توسعه» دهند. این چهار کار را میشود کرد. ولی در ایرانِ ما هم، بهخصوص شاید بعضی از کارهای خاص را باید کرد که این کارها الزاماً در باب همه جوامع جهان صدق نمیکند، بلکه در باب ایران و احیاناً کشورهایی مثل ایران صدق میکند. این کارها باید صورت بگیرد. من در باب این کارها چند فقره را یادداشت کردهام که خدمت دوستان عرض میکنم. اینها به تعبیری که دوستان گفتهاند هم بایستههای آموزشیاند و هم بایستههای پژوهشی...
آبان ماه ۹۵
متن و صوت👇
✨ → goo.gl/X7Zs46
@mostafamalekian | @sedanet
صدانت
مصطفی ملکیان، بایسته های آموزش و پژوهش فلسفه اخلاق در ایران معاصر • صدانت
موضوعی که برای من مقرر کرده بودند درباره بایستههای آموزشی و پژوهشی اخلاقشناسی به طور کلی در ایران کنونی بود. لابد مرادشان از اینکه گفتهاند «در ایران
🗻 http://s9.picofile.com/file/8279418284/pt612.jpg
یکی از رسواترین, غیر قابل دفاعترین و در عین حال شایعترین تحلیل هایی که این سالها گاه از لسانِ عارفان و گاه از زبان برخی از روان شناسان می شنوم، این است که بی خیالِ گذشته شوید، به آینده هم فکر نکنید. در حال زندگی کنید و از اکنون لذت ببرید!
به نظرم می رسد که در پشتِ این ایده، یا حجم عظیمی از بلاهت و خوشبینی افراطی وجود دارد یا مبلغِ هنگفتی شیادی و شارلاتان بازی!
انگار نسخه پردازان، هیچ درک و دریافتی از واقعیت های روانیِ ما آدمیانِ فلک زده، ما زندانیانِ تخته بندِ زمان و شرایط ندارند.
انگار که عقابِ آسمانفرسای نگاهِ آنان نمی تواند زیر و بم هایِ راهِ ناهموارِ "بودن و شدنِ" دشوارِ آدمی را نظاره کند!
کمال خواهی و ایده آل گرایی خوش چیزی ست اما حدّی و سقفی دارد.
من سالهاست که آثار عرفانی و روان شناسی می خوانم اما نه می توانم خاطرات گذشته را فراموش کنم و نه می شود به مخاطرات احتمالی آینده فکر نکنم...
#عبدالحمید_ضیایی، بصیرت های بیهوده
@sedanet | @abdolhamidziaei
یکی از رسواترین, غیر قابل دفاعترین و در عین حال شایعترین تحلیل هایی که این سالها گاه از لسانِ عارفان و گاه از زبان برخی از روان شناسان می شنوم، این است که بی خیالِ گذشته شوید، به آینده هم فکر نکنید. در حال زندگی کنید و از اکنون لذت ببرید!
به نظرم می رسد که در پشتِ این ایده، یا حجم عظیمی از بلاهت و خوشبینی افراطی وجود دارد یا مبلغِ هنگفتی شیادی و شارلاتان بازی!
انگار نسخه پردازان، هیچ درک و دریافتی از واقعیت های روانیِ ما آدمیانِ فلک زده، ما زندانیانِ تخته بندِ زمان و شرایط ندارند.
انگار که عقابِ آسمانفرسای نگاهِ آنان نمی تواند زیر و بم هایِ راهِ ناهموارِ "بودن و شدنِ" دشوارِ آدمی را نظاره کند!
کمال خواهی و ایده آل گرایی خوش چیزی ست اما حدّی و سقفی دارد.
من سالهاست که آثار عرفانی و روان شناسی می خوانم اما نه می توانم خاطرات گذشته را فراموش کنم و نه می شود به مخاطرات احتمالی آینده فکر نکنم...
#عبدالحمید_ضیایی، بصیرت های بیهوده
@sedanet | @abdolhamidziaei
🍁پنچشنبه های پرسش: «فلسفه و سیاست»
سخنرانی #مراد_فرهادپور ، عادل مشایخی و صالح نجفی
فلسفه تنها امید امروز جهان
جهان از مرز فاجعه عبور کرده است
متن گزارش این نشست👇
✨ → goo.gl/7dGu3P
@sedanet
سخنرانی #مراد_فرهادپور ، عادل مشایخی و صالح نجفی
فلسفه تنها امید امروز جهان
جهان از مرز فاجعه عبور کرده است
متن گزارش این نشست👇
✨ → goo.gl/7dGu3P
@sedanet
🍂کژفهمی منطق سیاست🍂
یادداشتی بر سخنرانی اخیر #مراد_فرهادپور
نگارنده: رهام برکچیزاده
🍁پنجشنبه ۱۸ آذر ماه، افراد بسیاری به موسسۀ شناختهشدۀ پرسش آمدند تا شاهد سخنرانی روشنفکر سرشناس چپ نو، مراد فرهادپور و دو تن دیگر از روشنفکران نزدیک به او، پیرامون موضوع پیوند «فلسفه و سیاست» باشند. با وجود تأکید مدیر اجرایی برنامه بر اینکه سخنرانان متعلق به جریانی «مطرود» از محافل آکادمیک و رسانهای هستند، و «پرسش» مورد بیمهری محافل فلسفی فعال در سطح کشور قرار گرفته است، مراد فرهادپور به عنوان سرشناسترین چهرۀ فعال در پرسش، همیشه (و از جمله برای این سخنرانی) مورد توجه فزایندۀ رسانهها و همینطور دانشجویان و علاقمندان به فلسفه و علوم انسانی بوده است. اما این شهرت، سبب نشده تا فرهادپور همواره به اینکه یک چهرۀ دانشگاهی نیست با جدیت نبالد و در تخطئۀ دانشگاه و روشنفکران دانشگاهی نکوشد. گویی اگر فعالیت دانشگاهی در حوزۀ فلسفه به زعم او و همفکرانش چندان پویا و پیشرونده نیست، محافل روشنفکری بروندانشگاهی بسیار پویا و جریانساز هستند و هر دم از آنها ایدهای نو برون میآید. او و حلقۀ دانشجویان و نزدیکانش، به خصوص به واسطۀ معرفی طیفی از متفکران و فیلسوفان رادیکال فرانسوی و ایتالیایی مورد توجه قرار گرفتهاند؛ اما علاوه بر آن فرهادپور به جهت سخنرانیهای پرشور و تند خود علیه جهانیسازی، سرمایهداری، صنعت فرهنگ و پروژۀ روشنگری هم مشهور است. آنچه در چارچوب و مضمون سخنرانیهای فرهادپور مشهود است، وامگیری آشکار او از جریان کلان مارکسیسم فرهنگی اروپایی است...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/e2Qw6a
@Raham_Barakchizadeh | @sedanet
یادداشتی بر سخنرانی اخیر #مراد_فرهادپور
نگارنده: رهام برکچیزاده
🍁پنجشنبه ۱۸ آذر ماه، افراد بسیاری به موسسۀ شناختهشدۀ پرسش آمدند تا شاهد سخنرانی روشنفکر سرشناس چپ نو، مراد فرهادپور و دو تن دیگر از روشنفکران نزدیک به او، پیرامون موضوع پیوند «فلسفه و سیاست» باشند. با وجود تأکید مدیر اجرایی برنامه بر اینکه سخنرانان متعلق به جریانی «مطرود» از محافل آکادمیک و رسانهای هستند، و «پرسش» مورد بیمهری محافل فلسفی فعال در سطح کشور قرار گرفته است، مراد فرهادپور به عنوان سرشناسترین چهرۀ فعال در پرسش، همیشه (و از جمله برای این سخنرانی) مورد توجه فزایندۀ رسانهها و همینطور دانشجویان و علاقمندان به فلسفه و علوم انسانی بوده است. اما این شهرت، سبب نشده تا فرهادپور همواره به اینکه یک چهرۀ دانشگاهی نیست با جدیت نبالد و در تخطئۀ دانشگاه و روشنفکران دانشگاهی نکوشد. گویی اگر فعالیت دانشگاهی در حوزۀ فلسفه به زعم او و همفکرانش چندان پویا و پیشرونده نیست، محافل روشنفکری بروندانشگاهی بسیار پویا و جریانساز هستند و هر دم از آنها ایدهای نو برون میآید. او و حلقۀ دانشجویان و نزدیکانش، به خصوص به واسطۀ معرفی طیفی از متفکران و فیلسوفان رادیکال فرانسوی و ایتالیایی مورد توجه قرار گرفتهاند؛ اما علاوه بر آن فرهادپور به جهت سخنرانیهای پرشور و تند خود علیه جهانیسازی، سرمایهداری، صنعت فرهنگ و پروژۀ روشنگری هم مشهور است. آنچه در چارچوب و مضمون سخنرانیهای فرهادپور مشهود است، وامگیری آشکار او از جریان کلان مارکسیسم فرهنگی اروپایی است...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/e2Qw6a
@Raham_Barakchizadeh | @sedanet
صدانت
کژفهمی منطق سیاست • صدانت
کژفهمی منطق سیاست | پنجشنبه 18 آذر ماه، افراد بسیاری به موسسۀ شناختهشدۀ پرسش آمدند تا شاهد سخنرانی روشنفکر سرشناس چپ نو، مراد فرهادپور و دو تن دیگر از ...
Forwarded from کانون فلسفه و دین دانشگاه امیرکبیر
به نام خداوند
«الّذین یستمعون القول فیتّبعون أحسنه اولئک الّذین هدیهم الله و اولئک هم اولواالألباب.» (سوره زمر، آیه ۱۸)
کانون فلسفه و دین دانشگاه امیرکبیر (پلی تکنیک تهران ) از بدو تأسیس همواره بدون جهت گیری، بدنبال روشنگری و دعوت از اساتید جهت تضارب آراء در فضایی آرام و منطقی بوده است.
هر چند در این مسیر مورد کم لطفی بسیاری از صاحبان اندیشه و نیز مسئولین قرار گرفته، از رسالت خویش، یعنی روشنگری و دفاع از آزادی اندیشه و بیان در زمینه های فلسفی و دینی، دفاع کرده است.
لذا با اصرار بر مشی همیشگی خود، بار دیگر اعلام می دارد:
۱- کانون فلسفه و دین دانشگاه امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) آمادگی خود را جهت برگزاری هر گونه نشست، همایش، مناظره و کرسی آزاد اندیشی در فضایی عقلانی و آزاد و به دور از غرض ورزی های اغلب سیاسی و تحمیلی اعلام می دارد.
۲- تبادل نظر و شکل گیری بحث منوط بر آن است که طرفین مباحثه هر دو در یک سطح و جایگاه علمی قرار داشته باشند.
بدیهی است اصرار بر حضور شاگردان بجای خود در این چنین جلساتی به دور از اخلاق و عقلانیت می باشد و حضور بزرگواران نشانه شجاعت و اطمینان از آراء خود می باشد.
۳- بر اساس تجربیات سال های گذشته، این جلسات با جهت گیری هایی خاص، که بعضا همراه با عدم صدور مجوز برای افرادی خاص بوده، از سوی مسئولین برگزار شده است. لذا خواستاریم که از این پس با توجه به مشی حقیقی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر به رسمیت شناختن آزادی ابراز اندیشه و تضارب آراء، به دور از جهت گیری و شعار زدگی قدم های حقیقی مسئولین را در این راستا شاهد باشیم.
امید است اساتید و صاحب نظران، حسن نیت خود را نسبت به این جلسات بیش از پیش نمایان سازند.
کانون فلسفه و دین دانشگاه امیرکبیر
@Kfvda
«الّذین یستمعون القول فیتّبعون أحسنه اولئک الّذین هدیهم الله و اولئک هم اولواالألباب.» (سوره زمر، آیه ۱۸)
کانون فلسفه و دین دانشگاه امیرکبیر (پلی تکنیک تهران ) از بدو تأسیس همواره بدون جهت گیری، بدنبال روشنگری و دعوت از اساتید جهت تضارب آراء در فضایی آرام و منطقی بوده است.
هر چند در این مسیر مورد کم لطفی بسیاری از صاحبان اندیشه و نیز مسئولین قرار گرفته، از رسالت خویش، یعنی روشنگری و دفاع از آزادی اندیشه و بیان در زمینه های فلسفی و دینی، دفاع کرده است.
لذا با اصرار بر مشی همیشگی خود، بار دیگر اعلام می دارد:
۱- کانون فلسفه و دین دانشگاه امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) آمادگی خود را جهت برگزاری هر گونه نشست، همایش، مناظره و کرسی آزاد اندیشی در فضایی عقلانی و آزاد و به دور از غرض ورزی های اغلب سیاسی و تحمیلی اعلام می دارد.
۲- تبادل نظر و شکل گیری بحث منوط بر آن است که طرفین مباحثه هر دو در یک سطح و جایگاه علمی قرار داشته باشند.
بدیهی است اصرار بر حضور شاگردان بجای خود در این چنین جلساتی به دور از اخلاق و عقلانیت می باشد و حضور بزرگواران نشانه شجاعت و اطمینان از آراء خود می باشد.
۳- بر اساس تجربیات سال های گذشته، این جلسات با جهت گیری هایی خاص، که بعضا همراه با عدم صدور مجوز برای افرادی خاص بوده، از سوی مسئولین برگزار شده است. لذا خواستاریم که از این پس با توجه به مشی حقیقی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر به رسمیت شناختن آزادی ابراز اندیشه و تضارب آراء، به دور از جهت گیری و شعار زدگی قدم های حقیقی مسئولین را در این راستا شاهد باشیم.
امید است اساتید و صاحب نظران، حسن نیت خود را نسبت به این جلسات بیش از پیش نمایان سازند.
کانون فلسفه و دین دانشگاه امیرکبیر
@Kfvda
🍂درسگفتار اخلاق در تفکر اسلامی🍂
سخنران: دکتر عبدالرحیم سلیمانی
تا کنون 7 جلسه | صوت
ادامه دارد...
✨ → goo.gl/wT8hLb
@motafalsef | @sedanet
سخنران: دکتر عبدالرحیم سلیمانی
تا کنون 7 جلسه | صوت
ادامه دارد...
✨ → goo.gl/wT8hLb
@motafalsef | @sedanet
🍂وداع با یونُس ِ نبی🍂
نویسنده: #مقصود_فراستخواه
فرق یونس و نیچه، یکی هم این بود که نیچه در حسرت خدا، حزین ترین مرثیه های سرد فلسفی سرود؛ اما یونس زیر بار جای خالی خدا نرفت و همچنان او را جست. فرق مارتین بوبر با یونس این است که بوبر با خسوف خدا کنار آمد؛ ولی یونس در دل ظلمات باز نوری جست. یونس در شکم ماهی نیز امیدوار بود که امری متعال به غمزه می آید، منزه و برتر از تمام آنچه ما تصور و تعریف می کنیم. معنایی فاخر هست در نهایت ناسازی و مستوری. فراوانی بیکرانی هست فراسوی همه ی محدودیتهایی که در خویش و در پیرامون خویش به عیان می بینیم و با آن دست به گریبان ایم. یونس در شکم ماهی نیز امید و آرزو داشت و ایمان یعنی امید و آرزو. یعنی چنان زندگی کن که حقیقتی هست، که اوجی هست، که معنایی غایی هست. به رغم همه ی شواهد خلاف، تو مصمم باش که دعوتی از تو هست...
تا یونس آمد، همه ی کائنات به یکباره شبستانی شد، پرشکوه تر از هر مسجد یا کلیسا یا آتشکده و دیر؛ با روشنی رازآلود و نغمه ای غریب و آشنا: فاستجبنا له ونجّیناه من الغمّ وکذلک ننجی المؤمنین... یونس به رغم تمام مصائبی که کشید، درک یوتوپیک از هستی و از انسان و از خود را از دست نداد. یونس به رغم همه آزاردگی هایش، باز فراوانی بیکرانی در هستی جُست. باز بر محدودیتهای بشری خویش واقف شد، باز بر خود نهیب زد، باز سطح انتظارش را از خود بالا برد و سطح توقعاتش از دیگران را پایین. باز بودن در اینجا را فرصتی دید و زیستن با مردمان را بر دیده ی منت نهاد. یونس با غوطه خوردن در غمهای عالم، بر آنها فائق شد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/btFjRE
@sedanet | @mfarasatkhah
نویسنده: #مقصود_فراستخواه
فرق یونس و نیچه، یکی هم این بود که نیچه در حسرت خدا، حزین ترین مرثیه های سرد فلسفی سرود؛ اما یونس زیر بار جای خالی خدا نرفت و همچنان او را جست. فرق مارتین بوبر با یونس این است که بوبر با خسوف خدا کنار آمد؛ ولی یونس در دل ظلمات باز نوری جست. یونس در شکم ماهی نیز امیدوار بود که امری متعال به غمزه می آید، منزه و برتر از تمام آنچه ما تصور و تعریف می کنیم. معنایی فاخر هست در نهایت ناسازی و مستوری. فراوانی بیکرانی هست فراسوی همه ی محدودیتهایی که در خویش و در پیرامون خویش به عیان می بینیم و با آن دست به گریبان ایم. یونس در شکم ماهی نیز امید و آرزو داشت و ایمان یعنی امید و آرزو. یعنی چنان زندگی کن که حقیقتی هست، که اوجی هست، که معنایی غایی هست. به رغم همه ی شواهد خلاف، تو مصمم باش که دعوتی از تو هست...
تا یونس آمد، همه ی کائنات به یکباره شبستانی شد، پرشکوه تر از هر مسجد یا کلیسا یا آتشکده و دیر؛ با روشنی رازآلود و نغمه ای غریب و آشنا: فاستجبنا له ونجّیناه من الغمّ وکذلک ننجی المؤمنین... یونس به رغم تمام مصائبی که کشید، درک یوتوپیک از هستی و از انسان و از خود را از دست نداد. یونس به رغم همه آزاردگی هایش، باز فراوانی بیکرانی در هستی جُست. باز بر محدودیتهای بشری خویش واقف شد، باز بر خود نهیب زد، باز سطح انتظارش را از خود بالا برد و سطح توقعاتش از دیگران را پایین. باز بودن در اینجا را فرصتی دید و زیستن با مردمان را بر دیده ی منت نهاد. یونس با غوطه خوردن در غمهای عالم، بر آنها فائق شد...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/btFjRE
@sedanet | @mfarasatkhah
صدانت
مقصود فراستخواه، وداع با یونُس ِ نبی • صدانت
وداع با یونُس ِ نبی | خاطره ها بخشی از هستی بشر است. می شود خاطراتی را تنها در حاشیه ذهن داشت نه در متن ذهن، اما نمی شود از آن بکل طفره رفت. اجتماع انسانی..
🍂لزوم همزیستی پیروان ادیان و مذاهب🍂
نویسنده: حسن #محدثی گیلوایی / 1 دی 1395
🍁 چندی پیش از تمایز بین آثار مثبت و منفی قوم گرایی نوشته ام که خوش بختانه مورد توجه بسیاری از مخاطبان قرار گرفت و حتا امروز با خبر شدم که روزنامه ی آرمان نیز بخشی از آن را (البته به طور گزینشی) منتشر کرده است. البته من تشکر می کنم از این دوستان که حُسن نظر داشته اند. یکی از کارکردهای بسیار منفی دین این است که در بسیاری از مواقع در تاریخ جوامع عامل تفرقه و نزاع و گاه حتّا جنگ است. متأسّفانه برخی استادان و دانش جویان جامعه شناسی در ایران معمولاً به این کارکرد بسیار منفی و غیرانسانی ادیان توجّه نمی کنند و فقط طوطی وار سخن دورکیم را در باب کارکرد انسجام بخشی دین تکرار می کنند و فراموش می کنند که دین به کرّات در تاریخ جوامع عامل جدایی و گسست و تضاد و درگیری بوده است. می توان از ادیان نیز تفسیری خاص گرایانه ارایه کرد که بر حسب آن فقط یک گروه معین اهل نجات و شایسته ی نجات تلقی می شوند و بقیه جهنّمی معرفی می شوند و یا کافر و از این قبیل تلقی می گردند و در نتیجه با برچسب های منفی دینی به انحای مختلف حقوق شان مورد نقض قرار می گیرد. در تاریخ ادیان، انواع برچسب های دینی تولید شده است تا هم چون داغی بر پیشانی گروهی از انسان ها بخورد و حقوق و کرامت آن ها را ضایع سازد. باید جسارت نقد دین را پیدا کنیم و تبعیض ها و داغ های دینی را نیز هم چون تبعیض های قومی و جنسیتی و نژادی افشا کنیم. برخی از اهل نظر در ایران از جمله برخی از جامعه شناسان دین در ایران، در نقد دین دیگران بسیار توانا هستند اما وقتی نوبت به نقد دین خود می رسد، تنها ستایش گرایانه سخن می گویند و بسیاری از ظلم ها و جنایت ها و تبعیض هایی که به نام دین در تاریخ جوامع اسلامی رخ داده است را نادیده می گیرند و البته ایراد را فقط در عمل کرد مسلمانان می بینند و اغلب لازم نمی بینند که به نقد تفاسیر و قرائت های اسلامی بپردازند و یا اگر هم گاهی به نقد این تفاسیر و قرائت های اسلامی می پردازند، جسارت نقد متون اسلامی را ندارند. آن ها از پرداختن به بخش مخرّب میراث اسلامی که امثال طالبانیسم و داعشیسم از آن تغذیه می کنند، تن می زنند. چنین کاری جسارت و شجاعت و حرّیت می خواهد که بسیاری از متفکّران مسلمان -اعم از شیعه و سنّی- فاقد این صفات هستند. آن ها اغلب تمجیدگرانه و مدافعه گرانه به ستایش تمامی خبط و خطاهای رخ داده در تاریخ اسلامی و مندرج و مضبوط در میراث اسلامی می پردازند و بسیاری از انحراف ها از فرهنگ قرآنی را به عنوان میراث اسلامی و تاریخ اسلامی تقدیس می کنند. جالب این است که پی روان هر مذهب -اعم از تشیّع و تسنّن و نیز دیگر مذاهب و فرق اسلامی- در حال تمجید تاریخ و میراث پر مسأله ی اسلامی هستند. هر گروه قدّیسانی ساخته است و وقتی که شما انبوهی قدّیس ساخته ای، به موجود سر به راهی بدل می شوی که هرگز جسارت و شجاعت زیستن با تفکّر انتقادی را نخواهی یافت. افسوس که تنها معدودی از انسان ها شجاعت این را پیدا می کنند که از زیر سقف اعتقاد خارج شوند و گامی به زیر سقف آسمان بنهند و در هوایی نو و تازه نفس بکشند و در آن اقامت کنند و به مقام یک جست و جوگر ارتقا یابند!
متن کامل این نوشتار + pdf👇
✨ → goo.gl/DSCCNK
@sedanet | @mfarasatkhah
نویسنده: حسن #محدثی گیلوایی / 1 دی 1395
🍁 چندی پیش از تمایز بین آثار مثبت و منفی قوم گرایی نوشته ام که خوش بختانه مورد توجه بسیاری از مخاطبان قرار گرفت و حتا امروز با خبر شدم که روزنامه ی آرمان نیز بخشی از آن را (البته به طور گزینشی) منتشر کرده است. البته من تشکر می کنم از این دوستان که حُسن نظر داشته اند. یکی از کارکردهای بسیار منفی دین این است که در بسیاری از مواقع در تاریخ جوامع عامل تفرقه و نزاع و گاه حتّا جنگ است. متأسّفانه برخی استادان و دانش جویان جامعه شناسی در ایران معمولاً به این کارکرد بسیار منفی و غیرانسانی ادیان توجّه نمی کنند و فقط طوطی وار سخن دورکیم را در باب کارکرد انسجام بخشی دین تکرار می کنند و فراموش می کنند که دین به کرّات در تاریخ جوامع عامل جدایی و گسست و تضاد و درگیری بوده است. می توان از ادیان نیز تفسیری خاص گرایانه ارایه کرد که بر حسب آن فقط یک گروه معین اهل نجات و شایسته ی نجات تلقی می شوند و بقیه جهنّمی معرفی می شوند و یا کافر و از این قبیل تلقی می گردند و در نتیجه با برچسب های منفی دینی به انحای مختلف حقوق شان مورد نقض قرار می گیرد. در تاریخ ادیان، انواع برچسب های دینی تولید شده است تا هم چون داغی بر پیشانی گروهی از انسان ها بخورد و حقوق و کرامت آن ها را ضایع سازد. باید جسارت نقد دین را پیدا کنیم و تبعیض ها و داغ های دینی را نیز هم چون تبعیض های قومی و جنسیتی و نژادی افشا کنیم. برخی از اهل نظر در ایران از جمله برخی از جامعه شناسان دین در ایران، در نقد دین دیگران بسیار توانا هستند اما وقتی نوبت به نقد دین خود می رسد، تنها ستایش گرایانه سخن می گویند و بسیاری از ظلم ها و جنایت ها و تبعیض هایی که به نام دین در تاریخ جوامع اسلامی رخ داده است را نادیده می گیرند و البته ایراد را فقط در عمل کرد مسلمانان می بینند و اغلب لازم نمی بینند که به نقد تفاسیر و قرائت های اسلامی بپردازند و یا اگر هم گاهی به نقد این تفاسیر و قرائت های اسلامی می پردازند، جسارت نقد متون اسلامی را ندارند. آن ها از پرداختن به بخش مخرّب میراث اسلامی که امثال طالبانیسم و داعشیسم از آن تغذیه می کنند، تن می زنند. چنین کاری جسارت و شجاعت و حرّیت می خواهد که بسیاری از متفکّران مسلمان -اعم از شیعه و سنّی- فاقد این صفات هستند. آن ها اغلب تمجیدگرانه و مدافعه گرانه به ستایش تمامی خبط و خطاهای رخ داده در تاریخ اسلامی و مندرج و مضبوط در میراث اسلامی می پردازند و بسیاری از انحراف ها از فرهنگ قرآنی را به عنوان میراث اسلامی و تاریخ اسلامی تقدیس می کنند. جالب این است که پی روان هر مذهب -اعم از تشیّع و تسنّن و نیز دیگر مذاهب و فرق اسلامی- در حال تمجید تاریخ و میراث پر مسأله ی اسلامی هستند. هر گروه قدّیسانی ساخته است و وقتی که شما انبوهی قدّیس ساخته ای، به موجود سر به راهی بدل می شوی که هرگز جسارت و شجاعت زیستن با تفکّر انتقادی را نخواهی یافت. افسوس که تنها معدودی از انسان ها شجاعت این را پیدا می کنند که از زیر سقف اعتقاد خارج شوند و گامی به زیر سقف آسمان بنهند و در هوایی نو و تازه نفس بکشند و در آن اقامت کنند و به مقام یک جست و جوگر ارتقا یابند!
متن کامل این نوشتار + pdf👇
✨ → goo.gl/DSCCNK
@sedanet | @mfarasatkhah
صدانت
حسن محدثی، لزوم همزیستی پیروان ادیان و مذاهب • صدانت
حسن محدثی، لزوم همزیستی پیروان ادیان و مذاهب | چندی پیش از تمایز بین آثار مثبت و منفی قوم گرایی نوشته ام که خوش بختانه مورد توجه بسیاری از مخاطبان قرار...
🍁وجودِ تاریخی کمتر چیزی را میتوان یافت که مقدس و قابل دفاع باشد. از دین تاریخی گرفته تا زنان و مردان تاریخی که ما ایشان را در هاله ای از قداست می ستاییم.
به واقع اگر به وجودِ تاریخی این افراد و مشاهیر و چیزها بخواهیم اکتفا کنیم، نه تنها جایی برای قداستشان باقی نمی ماند، بل خیلی زود سرخورده و دلسرد خواهیم شد.
تاریخ، آنقدر عبوس و تقدس زداست که برای فروپاشی هر نظامی، کافیست تاریخش را نقل کنید.
دکتر #اکبر_جباری
@sedanet | @jabbariakbar
به واقع اگر به وجودِ تاریخی این افراد و مشاهیر و چیزها بخواهیم اکتفا کنیم، نه تنها جایی برای قداستشان باقی نمی ماند، بل خیلی زود سرخورده و دلسرد خواهیم شد.
تاریخ، آنقدر عبوس و تقدس زداست که برای فروپاشی هر نظامی، کافیست تاریخش را نقل کنید.
دکتر #اکبر_جباری
@sedanet | @jabbariakbar