Audio
🍁 15 دقیقه از سخنرانی #عبدالکریم_سروش پیرامون نگرش حافظ به زندگی و دنیا: حافظ شاعر آسمانى نيست؛ شاعر زمينى؛ انسانى و زندگيست
@sedanet | @DrSoroush
@sedanet | @DrSoroush
🍁پنج ترجمه و یک تالیف پیرامون مسئله نسبیگرایی اخلاق از زهیر باقری نوعپرست
نسبیگرایی در ارزشهای اخلاقی (پل بوغوسیان)
✨ → goo.gl/guWi7t
نسبی گرایی فرهنگی و اخلاق (پیتر جان کریفت)
✨ → goo.gl/Xr5bIj
نسبیگرایی اخلاقی و شوونیسم فرهنگی (جرالد لانگ)
✨ → goo.gl/BaOW1d
نسبیگرایی فرهنگی و زنان (زهیر باقری نوعپرست)
✨ → goo.gl/yFbZdi
نسبیگرایی اخلاقی غیر قابل فهم است (جولین بیلارد)
✨ → goo.gl/pPhwRs
هفت کاری که به عنوان نسبیگرا در اخلاق نمیتوانید انجام دهید (گرگ کوکل)
✨ → goo.gl/0E5rom
@sedanet | @philosopherin
نسبیگرایی در ارزشهای اخلاقی (پل بوغوسیان)
✨ → goo.gl/guWi7t
نسبی گرایی فرهنگی و اخلاق (پیتر جان کریفت)
✨ → goo.gl/Xr5bIj
نسبیگرایی اخلاقی و شوونیسم فرهنگی (جرالد لانگ)
✨ → goo.gl/BaOW1d
نسبیگرایی فرهنگی و زنان (زهیر باقری نوعپرست)
✨ → goo.gl/yFbZdi
نسبیگرایی اخلاقی غیر قابل فهم است (جولین بیلارد)
✨ → goo.gl/pPhwRs
هفت کاری که به عنوان نسبیگرا در اخلاق نمیتوانید انجام دهید (گرگ کوکل)
✨ → goo.gl/0E5rom
@sedanet | @philosopherin
وبسایت فرهنگی صدانت
🍁پنج ترجمه و یک تالیف پیرامون مسئله نسبیگرایی اخلاق از زهیر باقری نوعپرست نسبیگرایی در ارزشهای اخلاقی (پل بوغوسیان) ✨ → goo.gl/guWi7t نسبی گرایی فرهنگی و اخلاق (پیتر جان کریفت) ✨ → goo.gl/Xr5bIj نسبیگرایی اخلاقی و شوونیسم فرهنگی (جرالد لانگ) ✨…
نسبی گرایی فرهنگ و اخلاق.pdf
1 MB
مستند آلبرکامو.mp4
38.2 MB
نگاهی به تاریخ بیهقی.mp4
41.8 MB
🍁 نگاهی به تاریخ بیهقی
یکی از مهم ترین متون ادبیات فارسی
🎞 41.8 مگابایت | 11 دقیقه و 20 ثانیه
یکی از مهم ترین متون ادبیات فارسی
🎞 41.8 مگابایت | 11 دقیقه و 20 ثانیه
Audio
#مصطفی_ملکیان
بررسی دیدگاه ضعف اراده ارسطو با استفاده از آرای هِر
جلسه 29 درسگفتار روانشناسی اخلاق، موسسه پرسش
📗 @sedanet
بررسی دیدگاه ضعف اراده ارسطو با استفاده از آرای هِر
جلسه 29 درسگفتار روانشناسی اخلاق، موسسه پرسش
📗 @sedanet
نشست «ایران همین جا است که ایستادهایم» با حضور موسی غنینژاد، سیدجواد طباطبایی، داود فیرحی، حکمتالله صالحی و رضا داوری اردکانی
سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی
در تاریخ ١۵ دی ١٣٩۵
🌐 صوت و گزارش کامل این نشست
🌾 @Sedanet
🌾 @javadtabatabai
سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی
در تاریخ ١۵ دی ١٣٩۵
🌐 صوت و گزارش کامل این نشست
🌾 @Sedanet
🌾 @javadtabatabai
تا پیش از این ها فکر می کردم اگر ایمان داشته باشیم یا به ایمان برسیم دیگر کار تمام است و خیالمان راحت می شود و دیگر خارِ تردید در دامانِ دلمان نمی آویزد!
فکر می کردم ایمان از جنسِ عقیده و باور است؛ از جنسِ گزاره ها و قضایایِ فقهی یا کلامی...
اما حالا فکر می کنم که ایمان از جنسِ معرفت نیست. مگر نگفته اند معرفت یعنی این که باورهایِ صادقِ موجّه داشته باشیم؟
کجا ایمان با این توصیفات جور در می آید؟ اگر من به چیزی باورِ صادقِ موجّه داشته باشم، به آن چیز علم دارم. در این جور مواقع که دیگر نیازی به ایمان نیست!
مثل این که بگویم من به این که مجموع زاویه های مثلث صد و هشتاد درجه است ایمان دارم. این که ایمان نمی خواهد!
اما حالا فکر می کنم که ایمان از جنسِ امید است از جنسِ آرزوست ، از جنسِ اعتماد.
و مگر می شود امیدوار بود یا اعتماد داشت و از همسفره ها و همسایگان آن ها یعنی اندوهِ نومیدی و هراسِ شکستنِ اعتماد، غفلت یا پرهیز کرد؟ نه نمی شود!
چقدر لذتبخش است درک این نکته که ما فقط می توانیم به چیزهایی و در جاهایی ایمان بیاوریم که هیچ خبری و اثری از باور و علم در آن جا و به آن چیزها نباشد!
وقتی به چیزی علم داریم این علم نه آزادانه، بلکه ازسرِ ناچاری ست؛ چون نمی توانیم با وجود شواهد و دلایل آن را نپذیریم. ولی ایمان چه؟ احتمالا یا شاید هم حتما حفره، یا خلأ، یا تهیِ غریبی در روانِ یکایک آدمیان هست که هیچ استدلالی آن را پر نمی کند. دره ای هول آور و دل انگیز در تاریکیِ مطلق که به قول کی یرکگور فقط با "جهشِ ایمانی" می توان در آن/ از آن پرید!
ایلیا! ایلیا! چه ذوقی دارد دریافتن این نکته که هم می توان ایمان داشت و هم شک کرد!
اصلا شاید بر عکسِ آنچه بسیاری از مومنان می پندارند و آرزو دارند، ایمان نه از جنسِ قرار، بلکه عینِ "بی قراری" باشد و به قولِ حضرتِ دیوانه ی کبیر در دیوانِ کبیر:
جمله ی بی قراری ات از طلبِ قرارِ توست طالبِ بی قرار شو تا که قرار آیدت
بالاخره در جایی، این موج های ِ کِشنده و کُشنده، سر در آغوشِ یکدیگر فرو می برند و بازیگوشانه با یکدیگر عشقبازی می کنند...
دارم به اضطرابِ رنج آلودِ پدرِ ایمان، دوستِ خداوند، ابراهیم فکر می کنم. آن گاه که از خداوند خواست چگونگیِ رستاخیزِ مردگان را به او بنمایاند و در جواب خدا که از او پرسیده بود آیا ایمان نداری؟ با شرم و هراس گفته بود آری ولی می خواهم اطمینان قلبی پیدا کنم. پدر ایمان که گهگاهی اطمینان و یقینِ قلبی نداشته باشد، وایا به ما بینوایانِ ناگزیر!
ای کاش مجالی بود تا به این پرسشِ دشوار هم بپردازم که ما ایمان می آوریم تا بفهمیم یا می فهمیم تا ایمان بیاوریم؟
بسیار شنیده ایم و گفته اند که در فرایندِ ایمان ورزی ما معمولا به چیزی ایمان می آوریم که صدق و کذب آن قابل اثبات نیست. دینداران با غرور و اشتیاق می گویند که ایمان آوردن، فعلی اختیاری است. دارم فکر می کنم که با این حساب، پس ایمان آوردن، مشمولِ احکامِ اخلاقی می شود
اما این پرسش دارد ذهنم را می فرساید که آیا اخلاقاً درست است که ایمان بیاوریم به گزاره ای که صدق آن اثبات نشده است؟
دیروقت شده دیگر! امشب می خواستم کمی از دلهره هایِ وجودی برایت بگویم. تردید ندارم و ایمان دارم که اگر اندکی دل بسپاری، تو هم دچارِ افسونِ این پرسش ها خواهی شد...
📒 @sedanet
📘 @abdolhamidziaei
نویسنده: #عبدالحمید_ضیایی ، بصیرت های بیهوده
🗻 http://s9.picofile.com/file/8281313042/t67_i.jpg
فکر می کردم ایمان از جنسِ عقیده و باور است؛ از جنسِ گزاره ها و قضایایِ فقهی یا کلامی...
اما حالا فکر می کنم که ایمان از جنسِ معرفت نیست. مگر نگفته اند معرفت یعنی این که باورهایِ صادقِ موجّه داشته باشیم؟
کجا ایمان با این توصیفات جور در می آید؟ اگر من به چیزی باورِ صادقِ موجّه داشته باشم، به آن چیز علم دارم. در این جور مواقع که دیگر نیازی به ایمان نیست!
مثل این که بگویم من به این که مجموع زاویه های مثلث صد و هشتاد درجه است ایمان دارم. این که ایمان نمی خواهد!
اما حالا فکر می کنم که ایمان از جنسِ امید است از جنسِ آرزوست ، از جنسِ اعتماد.
و مگر می شود امیدوار بود یا اعتماد داشت و از همسفره ها و همسایگان آن ها یعنی اندوهِ نومیدی و هراسِ شکستنِ اعتماد، غفلت یا پرهیز کرد؟ نه نمی شود!
چقدر لذتبخش است درک این نکته که ما فقط می توانیم به چیزهایی و در جاهایی ایمان بیاوریم که هیچ خبری و اثری از باور و علم در آن جا و به آن چیزها نباشد!
وقتی به چیزی علم داریم این علم نه آزادانه، بلکه ازسرِ ناچاری ست؛ چون نمی توانیم با وجود شواهد و دلایل آن را نپذیریم. ولی ایمان چه؟ احتمالا یا شاید هم حتما حفره، یا خلأ، یا تهیِ غریبی در روانِ یکایک آدمیان هست که هیچ استدلالی آن را پر نمی کند. دره ای هول آور و دل انگیز در تاریکیِ مطلق که به قول کی یرکگور فقط با "جهشِ ایمانی" می توان در آن/ از آن پرید!
ایلیا! ایلیا! چه ذوقی دارد دریافتن این نکته که هم می توان ایمان داشت و هم شک کرد!
اصلا شاید بر عکسِ آنچه بسیاری از مومنان می پندارند و آرزو دارند، ایمان نه از جنسِ قرار، بلکه عینِ "بی قراری" باشد و به قولِ حضرتِ دیوانه ی کبیر در دیوانِ کبیر:
جمله ی بی قراری ات از طلبِ قرارِ توست طالبِ بی قرار شو تا که قرار آیدت
بالاخره در جایی، این موج های ِ کِشنده و کُشنده، سر در آغوشِ یکدیگر فرو می برند و بازیگوشانه با یکدیگر عشقبازی می کنند...
دارم به اضطرابِ رنج آلودِ پدرِ ایمان، دوستِ خداوند، ابراهیم فکر می کنم. آن گاه که از خداوند خواست چگونگیِ رستاخیزِ مردگان را به او بنمایاند و در جواب خدا که از او پرسیده بود آیا ایمان نداری؟ با شرم و هراس گفته بود آری ولی می خواهم اطمینان قلبی پیدا کنم. پدر ایمان که گهگاهی اطمینان و یقینِ قلبی نداشته باشد، وایا به ما بینوایانِ ناگزیر!
ای کاش مجالی بود تا به این پرسشِ دشوار هم بپردازم که ما ایمان می آوریم تا بفهمیم یا می فهمیم تا ایمان بیاوریم؟
بسیار شنیده ایم و گفته اند که در فرایندِ ایمان ورزی ما معمولا به چیزی ایمان می آوریم که صدق و کذب آن قابل اثبات نیست. دینداران با غرور و اشتیاق می گویند که ایمان آوردن، فعلی اختیاری است. دارم فکر می کنم که با این حساب، پس ایمان آوردن، مشمولِ احکامِ اخلاقی می شود
اما این پرسش دارد ذهنم را می فرساید که آیا اخلاقاً درست است که ایمان بیاوریم به گزاره ای که صدق آن اثبات نشده است؟
دیروقت شده دیگر! امشب می خواستم کمی از دلهره هایِ وجودی برایت بگویم. تردید ندارم و ایمان دارم که اگر اندکی دل بسپاری، تو هم دچارِ افسونِ این پرسش ها خواهی شد...
📒 @sedanet
📘 @abdolhamidziaei
نویسنده: #عبدالحمید_ضیایی ، بصیرت های بیهوده
🗻 http://s9.picofile.com/file/8281313042/t67_i.jpg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍁 مبنا را بر سو فهم از یکدیگر بگذاریم نه بر فهم یکدیگر! پس ناچار به گفتوگوی بیشتر هستیم برای رفع سوء فهم . . .
#محمد_مجتهد_شبستری | درسگفتار فلسفه زبان
📕 @sedanet | @mojtahedshabestari
#محمد_مجتهد_شبستری | درسگفتار فلسفه زبان
📕 @sedanet | @mojtahedshabestari
وبسایت فرهنگی صدانت
نشست «ایران همین جا است که ایستادهایم» با حضور موسی غنینژاد، سیدجواد طباطبایی، داود فیرحی، حکمتالله صالحی و رضا داوری اردکانی سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی در تاریخ ١۵ دی ١٣٩۵ 🌐 صوت و گزارش کامل این نشست 🌾 @Sedanet 🌾 @javadtabatabai
🍁 نقد یا عقده گشایی؟!
داستان کش دار اما بی ثمر مواجهه ی سیدجواد طباطبائی با شریعتی و آل احمد! ظاهراً شریعتی و آل احمد برای سیدجواد طباطبائی بدل به عقده شده اند. از نظر سیدجواد طباطبائی، شریعتی و آل احمد گناهان کبیره ای مرتکب شده اند و آن این بوده است که آنان سبب ساز انحراف اندیشه در ایران گشته اند. او می گوید: "در تحلیل شرایط و وضعیت بحرانی علم و دانش در ایران و اینکه علم و دانش نمیتواند ربطش را با مباحث ایرانی پیدا کند متوجه شدم که اتفاق مهمی در حال وقوع است. اینکه ایدئولوژی در حال رویش است؛ یعنی سیلی که میآید و با ایدئولوژی همان داشتههای اندک را هم میشوید. همه چیز با شریعتی و آلاحمد شروع شد. خالیکردن زیر پای ما از فهم سنت، حتی در شکل سنتی خودش. ما در هوا ماندیم و زیر پای دانشگاه و نظام علمی کشور به کل خالی شده بود. نظام سنتی ما زیربناش از بین رفته است" (طباطبائی، 1395؛ روزنامه ی شرق). این، ظاهراً کشف مهمی است که سیدجواد طباطبائی کرده است. با این حال معلوم نیست که چرا بقیه قانع نمی شوند و هم چنان آل احمد و شریعتی را مهم می شمارند. مثلاً معلوم نیست که چرا یوسفعلی اباذری در یکی از آخرین سخن رانی هایش مخاطبان اش را برای رجوع دوباره به آثار آل احمد و شریعتی فرامی خواند؟ اباذری جلوتر نیز گفته بود: "رابطه ما با غرب از جنس زخم است، نه آگاهی. به گمانم این مسأله را جلال آل احمد و دکتر علی شریعتی بهتر از دیگران فهمیدهاند. کسانی که از همه سو زیر آماج حملات قرار دارند" (اباذری، 1389: 90). هم چنین، معلوم نیست که چرا هم اکنون عده ای از متفکران ایرانی گامی برای بزرگ داشت چهلمین سال درگذشت علی شریعتی برداشته اند و از برخی متفکران برجسته ی ایرانی دعوت به نگارش مقاله در نقد و بررسی اندیشه ی شریعتی کرده اند؟ وانگهی، می توان پرسید: وقتی که شریعتی و آل احمد مرتکب چنین گناهان کبیره ای می شدند، دیگر متفکران از جمله خود سیدجواد طباطبائی کجا بوده اند و چرا این همه صاحب نظر مدعی نتوانسته اند جلوی دو جوان (شریعتی و آل احمد اغلب آثارشان را در سنین جوانی تولید کرده اند) که یکی در 46 ساله گی (آل احمد) و دیگری در 44 ساله گی (شریعتی) از این جهان رخت بربسته اند، بایستند و آن ها را سر جای خود بنشانند. به راستی، همان موقع که سیدجواد طباطبائی دریافت که "ایده ئولوژی در حال رویش است"، چه اقدامی انجام داد؟ سیدجواد طباطبائی به جای نگارش رسالاتی در نقد اندیشه ها و افکار علی شریعتی و جلال آل احمد، به طور مداوم درباره ی آن ها ناسزا می گوید و نفرین شان می کند و گمان می کند با ناسزاگویی و نفرین کردن می تواند اهل نظر را هم راه خود کند. ظاهراً او انتظار دارد مخاطبان اش از او تقلید کنند و چون او ناسزا می گوید بقیه نیز چنین کنند. اما تنها برخی مقلّد چنین خواهند کرد و اهل نظر منتظر می ماند تا سیدجواد طباطبائی به جای تولید ناسزا و نفرین -کاری که سیدجواد طباطبائی در باب آن بسیار تبحر دارد و حمید نادری نورعینی در مقاله ی "جامعه شناسي رقابت هاي روشنفكري؛ نمونه سيد جواد طباطبايي" آن را (منتشر شده در مجله ی چشم انداز ایران، شماره 87، شهريور و مهر 1393) به خوبی نشان داده است- دلایل خود را در نقد شریعتی و آل احمد قلمی کند و نشان دهد که چرا افکار و آثار دو متفکر دیگر (آل احمد و شریعتی) توانسته اند جلوی دیگران را در فهم درست سنت و تجدد بگیرند؟! مگر شریعتی و آل احمد سد راه اندیشه ورزی دیگران شده اند؟ آیا افکار و اندیشه های آنان این همه نیرومند بوده است که سد سدیدی برای اندیشه ورزی در ایران بنا نهاده اند یا دیگران چیزی برای عَرضه نداشته اند؟ چه گونه شریعتی و آل احمد توانسته اند چنین "سیلی" ایجاد کنند؟ ما هم چنان مشتاقانه منتظر ایم که سیدجواد طباطبائی از ناسزاگویی فراتر برود و مقاله ای و رساله ای در نقد شریعتی و آل احمد بنویسد. اگر به واقع این دو چنین گناه کبیره ای مرتکب شده اند و مانع اندیشه ورزی درست در باب سنت و تجدّد گشته اند، لاجرم مهم است که ایشان به جای ناسزاگویی وقت بیش تری صرف افکار آنان بکند و به نقد آنان بپردازد.
📙 @sedanet | @HasanMohaddesi
✍ #حسن_محدثی گیلوایی/ 16 دی 1395
پ ن :
گزارش کامل از نشست «ايران همين جا است كه ايستاده ايم»
به همراه صوت سخنرانی سید #جواد_طباطبایی در این نشست👇
✨ → goo.gl/CKccUC
داستان کش دار اما بی ثمر مواجهه ی سیدجواد طباطبائی با شریعتی و آل احمد! ظاهراً شریعتی و آل احمد برای سیدجواد طباطبائی بدل به عقده شده اند. از نظر سیدجواد طباطبائی، شریعتی و آل احمد گناهان کبیره ای مرتکب شده اند و آن این بوده است که آنان سبب ساز انحراف اندیشه در ایران گشته اند. او می گوید: "در تحلیل شرایط و وضعیت بحرانی علم و دانش در ایران و اینکه علم و دانش نمیتواند ربطش را با مباحث ایرانی پیدا کند متوجه شدم که اتفاق مهمی در حال وقوع است. اینکه ایدئولوژی در حال رویش است؛ یعنی سیلی که میآید و با ایدئولوژی همان داشتههای اندک را هم میشوید. همه چیز با شریعتی و آلاحمد شروع شد. خالیکردن زیر پای ما از فهم سنت، حتی در شکل سنتی خودش. ما در هوا ماندیم و زیر پای دانشگاه و نظام علمی کشور به کل خالی شده بود. نظام سنتی ما زیربناش از بین رفته است" (طباطبائی، 1395؛ روزنامه ی شرق). این، ظاهراً کشف مهمی است که سیدجواد طباطبائی کرده است. با این حال معلوم نیست که چرا بقیه قانع نمی شوند و هم چنان آل احمد و شریعتی را مهم می شمارند. مثلاً معلوم نیست که چرا یوسفعلی اباذری در یکی از آخرین سخن رانی هایش مخاطبان اش را برای رجوع دوباره به آثار آل احمد و شریعتی فرامی خواند؟ اباذری جلوتر نیز گفته بود: "رابطه ما با غرب از جنس زخم است، نه آگاهی. به گمانم این مسأله را جلال آل احمد و دکتر علی شریعتی بهتر از دیگران فهمیدهاند. کسانی که از همه سو زیر آماج حملات قرار دارند" (اباذری، 1389: 90). هم چنین، معلوم نیست که چرا هم اکنون عده ای از متفکران ایرانی گامی برای بزرگ داشت چهلمین سال درگذشت علی شریعتی برداشته اند و از برخی متفکران برجسته ی ایرانی دعوت به نگارش مقاله در نقد و بررسی اندیشه ی شریعتی کرده اند؟ وانگهی، می توان پرسید: وقتی که شریعتی و آل احمد مرتکب چنین گناهان کبیره ای می شدند، دیگر متفکران از جمله خود سیدجواد طباطبائی کجا بوده اند و چرا این همه صاحب نظر مدعی نتوانسته اند جلوی دو جوان (شریعتی و آل احمد اغلب آثارشان را در سنین جوانی تولید کرده اند) که یکی در 46 ساله گی (آل احمد) و دیگری در 44 ساله گی (شریعتی) از این جهان رخت بربسته اند، بایستند و آن ها را سر جای خود بنشانند. به راستی، همان موقع که سیدجواد طباطبائی دریافت که "ایده ئولوژی در حال رویش است"، چه اقدامی انجام داد؟ سیدجواد طباطبائی به جای نگارش رسالاتی در نقد اندیشه ها و افکار علی شریعتی و جلال آل احمد، به طور مداوم درباره ی آن ها ناسزا می گوید و نفرین شان می کند و گمان می کند با ناسزاگویی و نفرین کردن می تواند اهل نظر را هم راه خود کند. ظاهراً او انتظار دارد مخاطبان اش از او تقلید کنند و چون او ناسزا می گوید بقیه نیز چنین کنند. اما تنها برخی مقلّد چنین خواهند کرد و اهل نظر منتظر می ماند تا سیدجواد طباطبائی به جای تولید ناسزا و نفرین -کاری که سیدجواد طباطبائی در باب آن بسیار تبحر دارد و حمید نادری نورعینی در مقاله ی "جامعه شناسي رقابت هاي روشنفكري؛ نمونه سيد جواد طباطبايي" آن را (منتشر شده در مجله ی چشم انداز ایران، شماره 87، شهريور و مهر 1393) به خوبی نشان داده است- دلایل خود را در نقد شریعتی و آل احمد قلمی کند و نشان دهد که چرا افکار و آثار دو متفکر دیگر (آل احمد و شریعتی) توانسته اند جلوی دیگران را در فهم درست سنت و تجدد بگیرند؟! مگر شریعتی و آل احمد سد راه اندیشه ورزی دیگران شده اند؟ آیا افکار و اندیشه های آنان این همه نیرومند بوده است که سد سدیدی برای اندیشه ورزی در ایران بنا نهاده اند یا دیگران چیزی برای عَرضه نداشته اند؟ چه گونه شریعتی و آل احمد توانسته اند چنین "سیلی" ایجاد کنند؟ ما هم چنان مشتاقانه منتظر ایم که سیدجواد طباطبائی از ناسزاگویی فراتر برود و مقاله ای و رساله ای در نقد شریعتی و آل احمد بنویسد. اگر به واقع این دو چنین گناه کبیره ای مرتکب شده اند و مانع اندیشه ورزی درست در باب سنت و تجدّد گشته اند، لاجرم مهم است که ایشان به جای ناسزاگویی وقت بیش تری صرف افکار آنان بکند و به نقد آنان بپردازد.
📙 @sedanet | @HasanMohaddesi
✍ #حسن_محدثی گیلوایی/ 16 دی 1395
پ ن :
گزارش کامل از نشست «ايران همين جا است كه ايستاده ايم»
به همراه صوت سخنرانی سید #جواد_طباطبایی در این نشست👇
✨ → goo.gl/CKccUC
ترجیح میدهم تو امروز خیلی رنج بکشی تا اینکه همه عمرت همیشه کمی رنج بکشی .
آدمهایی را میبینم که کمی غمگین هستند فقط کمی! اما همین خیلی کم کافی است تا همه چیز تباه شود! میدانی با این سن وسالی که من دارم خیلی از این آدمها میبینم ... مرد و زنهایی که هنوز با هم زندگی میکنند گویی زندگی بیفایده و بینورشان آنها را با هم چفت کردهاست! اصلا زیبا نیست! این همه کنار آمدن این همه تعارض! فقط برای اینکه روزی به خود بگویند: آفرین، آفرین! همه چیزمان را خاک کردیم، دوستانمان، رویاهامان و عشقهامان!
📕 @sedanet
از كتاب من او را دوست داشتم اثر آنا گاوالدا
🗻 http://s9.picofile.com/file/8281206500/ew34r.jpg
آدمهایی را میبینم که کمی غمگین هستند فقط کمی! اما همین خیلی کم کافی است تا همه چیز تباه شود! میدانی با این سن وسالی که من دارم خیلی از این آدمها میبینم ... مرد و زنهایی که هنوز با هم زندگی میکنند گویی زندگی بیفایده و بینورشان آنها را با هم چفت کردهاست! اصلا زیبا نیست! این همه کنار آمدن این همه تعارض! فقط برای اینکه روزی به خود بگویند: آفرین، آفرین! همه چیزمان را خاک کردیم، دوستانمان، رویاهامان و عشقهامان!
📕 @sedanet
از كتاب من او را دوست داشتم اثر آنا گاوالدا
🗻 http://s9.picofile.com/file/8281206500/ew34r.jpg
🍁آیا جهان قابل درک است؟
🎞 فیلم میزگرد فیزیکدانان: یوری میلنر، نیما ارکانی حامد، اد بویدن، ساول پرلموتر ، آندری لینده و ریچارد تیلور با زیرنویس فارسی
✨ → goo.gl/oyCL4j
@sedanet
🎞 فیلم میزگرد فیزیکدانان: یوری میلنر، نیما ارکانی حامد، اد بویدن، ساول پرلموتر ، آندری لینده و ریچارد تیلور با زیرنویس فارسی
✨ → goo.gl/oyCL4j
@sedanet
Audio
🍁 ماموریت پزشکان در توسعه ملی
سخنرانی #محسن_رنانی - ۹ بهمن ۱۳۹۴
نشست جامعه پزشکی اصفهان
@sedanet | @Renani_Mohsen
سخنرانی #محسن_رنانی - ۹ بهمن ۱۳۹۴
نشست جامعه پزشکی اصفهان
@sedanet | @Renani_Mohsen
🍂هجده اصل راهنمای «زندگیِ خواستنیتر» به قلم و دستخطِ #مصطفی_ملکیان 🍂
💫 از کانال "محمد رضا جلائیپور"
متن نوشتاری به همراه تصویر با بالاترین کیفیت👇
✨ → goo.gl/D87w3P
@sedanet | @jalaeipour
💫 از کانال "محمد رضا جلائیپور"
متن نوشتاری به همراه تصویر با بالاترین کیفیت👇
✨ → goo.gl/D87w3P
@sedanet | @jalaeipour
تا حد امکان، هرچه می توانید کمتر درباره ی کارهای خود صحبت کنید؛ آن هم تنها با کسانی که به شما دلگرمی و الهام می بخشند.
چون دنیا پُر از آدم هایی است که نفوس بد می زنند. مردمی که تنها بلدند بگویند: "اینکه محال است!" یا "واقعا که تو زیادی بلند پروازی!"
📕 @sedanet
کتاب چهار اثر ، نوشته فلورانس اسکاول شین
🗻 http://s9.picofile.com/file/8281473734/t6gt_8.jpg
چون دنیا پُر از آدم هایی است که نفوس بد می زنند. مردمی که تنها بلدند بگویند: "اینکه محال است!" یا "واقعا که تو زیادی بلند پروازی!"
📕 @sedanet
کتاب چهار اثر ، نوشته فلورانس اسکاول شین
🗻 http://s9.picofile.com/file/8281473734/t6gt_8.jpg
Audio
🍁 صوت سخنرانی آیت الله محمد #سروش_محلاتی
"مقدس و نامقدس" (در حوزه امامت و رهبری)
دانشكده دندانپزشكی دانشگاه علوم پزشكی تهران
15 دی 1395
✨ → @sedanet
"مقدس و نامقدس" (در حوزه امامت و رهبری)
دانشكده دندانپزشكی دانشگاه علوم پزشكی تهران
15 دی 1395
✨ → @sedanet