☘️ بخند حیوان!
✍️ محمدمهدی اردبیلی
خنده شاید اولین حالت در چهرهمان باشد که به آن تشویق میشویم. کودکان خوشخنده از همان ابتدا بر کودکان گریان برتری مییابند. تمام سعی اطرافیان این است که کودکان را بخندانند. خنده، حالت بدنیای است که ظاهراً نشان از نوعی شادی یا رضایت روانی دارد. میتوان رسیدن به این سطح از رضایت و شادی را یکی از اهداف، یا دستکم شعارهای فرهنگِ غالب دانست. اگر انسان از کودکی طبق توصیهها عمل کند (به حرف مامان و باباها یا معلمها گوش کند، به تبلیغات رسانهها اعتماد کند و ...)، در مسیری قرار خواهد گرفت که نهایتِ آن شادی و رضایت است و اگر چنین نکند، فلاکت در انتظارش خواهد بود.
اما آیا واقعا چنین است؟ آیا رفته رفته واهی بودن این وعدهها بر ما آشکار نمیشود؟ وقتی انسان، بهناگاه به پوچ بودنشان پی میبرد و درمییابد که این وضعیت نه تنها وضعیتی رضایتبخش نیست، بلکه روز به روز بر فلاکت آن افزوده میشود، آنگاه چه باید بکند؟ البته تمدن راههای زیادی پیشِ پایتان میگذارد که هر کدام آسیبشناسی جداگانهای میطلبد.
اما یکی از رایج ترین این راهها که یادداشت حاضر بدان اختصاص دارد، توسل به خنده است. انسان میداند که وضعیتش شادیآفرین نیست ولی میخواهد به هر طرفهالحیلی شاد باشد. در چنین وضعیتی این انسان افسرده و ملول به ابزارهای اتصال کوتاه شادیآور متوسل میشود. رواج این ابزارها نشاندهندۀ انحطاط یک جامعه است: فروش بالای سینمای لودگی، افزایش جُکسازیها و غیره.
اما شادی را نمیتوان به کسی دستور داد، همانگونه که عشق را نمیتوان. شادی بناست محصول یک وضعیت رضایتبخش باشد. اما اگر کمی دقت کنید، درمییابید که اتفاقا برعکس، شما چون شاد نیستید به تماشای فلان فیلم کمدی میروید. در واقع، شادی به شما «دستور» داده میشود. در همه جا از سینمای لودگیِ پرفروش تا بیلبوردهای تبلیغاتی میتوان دستورِ «بخند» را مشاهده کرد: نوعی دستورِ خنده یا شادیِ فرمایشی. اما نکتۀ بسیار حائز اهمیت این است که از قضا، برخلاف آنچه به نظر میرسد، این شادی نیست که به خنده میانجامد، بلکه این خنده ماست که امیدواریم به شادی منجر شود. مانند صداهای خنده افزودهشده روی برنامههای طنزِ بیمزه جهت تحریک همزادپنداریِ مخاطب و خنداندنش. انسانِ ناشادِ خندان، چون میخندد، خود را شاد میپندارد و احساس سعادت میکند. نمونۀ رسواترِ این خندۀ دستوری، برنامۀ خندوانه است. مجری به حاضران صراحتاً دستور خنده میدهد. او به احمقانهترین شکل از همه میخواهد بلند بلند بخندند، بعد همه با هم دست بزنند و با صدای بلند بگویند: «ما چقدرن خوشحالیم» «ما چقدر باحالیم» «هه هه هه ها ها ها».
برای نخستین بار که برنامۀ خندوانه را تماشا کردم، این شیوۀ سرکوبگرانه و استبدادیِ تولید خندههای مصنوعی را آشنا یافتم. این تصاویر اغراقشده از افرادی که با صدای بلند میخندند و شادی میکنند و همۀ ما میدانیم که شادیشان کاملا نمایشی است را قبلاً کجا دیدهاید؟ اخبار را به خاطر بیاورید. بله! در کرۀ شمالی. شباهت شگفتی بین برنامۀ خندوانه و جشنهای کرۀ شمالی وجود دارد. در آنجا اما همه چیز برهنه است. آنجا خودِ حاکم مستقیماً و صراحتاً سخن میگوید. او میخندد و همگان باید بخندند وچنان بخندند که از فرط شوق به گریه بیفتند. اما آیا این شباهت تصادفی است؟ آیا خود این شباهت را اگر اندکی عمیقتر واکاوی کنیم به پیوندی وثیق دست پیدا نمیکنیم که تمام سیارهمان را درنوردیده است؟ آیا این نمونههای مضحک اغراقشده لغزشهای فرهنگِ منحطی نیستند که ناخواسته در حال روکردن دست خویش است؟ آیا همۀ ما مفلوکانی نیستیم که به خندیدن فرمانمان میدهند؟ آیا این فلاکت از همان کودکی، از همان نخستین مواجههمان با جهان خارج، از همان به زور بیرون کشیدنمان، کبود شدنمان، درد کشیدنمان آغاز نشده است، زمانی که برای نخستین بار چشم به جهان گشودیم و از وحشت و درد عربده میزدیم و تمام اطرافیانمان میخندیدند و شاد بودند؟ آیا متمدن شدن چیزی جز همین فراموشیِ درد، و تقلید از خندههای دیگرانی نیست که خود آنها نیز دردشان را پشت خندههایشان پنهان کردهاند؟
ا*******ا
پینوشت: تذکری برای اجتناب از سوءتعبیر: موضع یادداشت فوق ابداً بر ضد خنده و شادی، و مثلا دفاع از گریه و ماتم نیست. شیوهای مشابه درفرمانِ گریستن نیز وجود دارد که از قضا مکملِ فریبنده فرمانِ خنده است. همچنین قبلاً در یادداشتی دیگر نشان دادهام که خود فضای ماتمزدگی حاکم بر جامعه ما، نتیجهای جز انفعال ندارد. مسئلۀ یادداشت فوق نه نقد خنده و شادی، بلکه نقد سازوکارهای فرهنگیای است که تفکر را تعطیل، مسائل را پنهان و شادی را دستور میدهند. مسئله نخندیدن نیست، بلکه آگاهی ما نسبت به ابزارهای تحریک عواطفمان و در نتیجه، هزینههایی است که در قبال دریافت آنها پرداخت میکنیم.
🌾 @sedanet | @PhilosophicalHalt
✍️ محمدمهدی اردبیلی
خنده شاید اولین حالت در چهرهمان باشد که به آن تشویق میشویم. کودکان خوشخنده از همان ابتدا بر کودکان گریان برتری مییابند. تمام سعی اطرافیان این است که کودکان را بخندانند. خنده، حالت بدنیای است که ظاهراً نشان از نوعی شادی یا رضایت روانی دارد. میتوان رسیدن به این سطح از رضایت و شادی را یکی از اهداف، یا دستکم شعارهای فرهنگِ غالب دانست. اگر انسان از کودکی طبق توصیهها عمل کند (به حرف مامان و باباها یا معلمها گوش کند، به تبلیغات رسانهها اعتماد کند و ...)، در مسیری قرار خواهد گرفت که نهایتِ آن شادی و رضایت است و اگر چنین نکند، فلاکت در انتظارش خواهد بود.
اما آیا واقعا چنین است؟ آیا رفته رفته واهی بودن این وعدهها بر ما آشکار نمیشود؟ وقتی انسان، بهناگاه به پوچ بودنشان پی میبرد و درمییابد که این وضعیت نه تنها وضعیتی رضایتبخش نیست، بلکه روز به روز بر فلاکت آن افزوده میشود، آنگاه چه باید بکند؟ البته تمدن راههای زیادی پیشِ پایتان میگذارد که هر کدام آسیبشناسی جداگانهای میطلبد.
اما یکی از رایج ترین این راهها که یادداشت حاضر بدان اختصاص دارد، توسل به خنده است. انسان میداند که وضعیتش شادیآفرین نیست ولی میخواهد به هر طرفهالحیلی شاد باشد. در چنین وضعیتی این انسان افسرده و ملول به ابزارهای اتصال کوتاه شادیآور متوسل میشود. رواج این ابزارها نشاندهندۀ انحطاط یک جامعه است: فروش بالای سینمای لودگی، افزایش جُکسازیها و غیره.
اما شادی را نمیتوان به کسی دستور داد، همانگونه که عشق را نمیتوان. شادی بناست محصول یک وضعیت رضایتبخش باشد. اما اگر کمی دقت کنید، درمییابید که اتفاقا برعکس، شما چون شاد نیستید به تماشای فلان فیلم کمدی میروید. در واقع، شادی به شما «دستور» داده میشود. در همه جا از سینمای لودگیِ پرفروش تا بیلبوردهای تبلیغاتی میتوان دستورِ «بخند» را مشاهده کرد: نوعی دستورِ خنده یا شادیِ فرمایشی. اما نکتۀ بسیار حائز اهمیت این است که از قضا، برخلاف آنچه به نظر میرسد، این شادی نیست که به خنده میانجامد، بلکه این خنده ماست که امیدواریم به شادی منجر شود. مانند صداهای خنده افزودهشده روی برنامههای طنزِ بیمزه جهت تحریک همزادپنداریِ مخاطب و خنداندنش. انسانِ ناشادِ خندان، چون میخندد، خود را شاد میپندارد و احساس سعادت میکند. نمونۀ رسواترِ این خندۀ دستوری، برنامۀ خندوانه است. مجری به حاضران صراحتاً دستور خنده میدهد. او به احمقانهترین شکل از همه میخواهد بلند بلند بخندند، بعد همه با هم دست بزنند و با صدای بلند بگویند: «ما چقدرن خوشحالیم» «ما چقدر باحالیم» «هه هه هه ها ها ها».
برای نخستین بار که برنامۀ خندوانه را تماشا کردم، این شیوۀ سرکوبگرانه و استبدادیِ تولید خندههای مصنوعی را آشنا یافتم. این تصاویر اغراقشده از افرادی که با صدای بلند میخندند و شادی میکنند و همۀ ما میدانیم که شادیشان کاملا نمایشی است را قبلاً کجا دیدهاید؟ اخبار را به خاطر بیاورید. بله! در کرۀ شمالی. شباهت شگفتی بین برنامۀ خندوانه و جشنهای کرۀ شمالی وجود دارد. در آنجا اما همه چیز برهنه است. آنجا خودِ حاکم مستقیماً و صراحتاً سخن میگوید. او میخندد و همگان باید بخندند وچنان بخندند که از فرط شوق به گریه بیفتند. اما آیا این شباهت تصادفی است؟ آیا خود این شباهت را اگر اندکی عمیقتر واکاوی کنیم به پیوندی وثیق دست پیدا نمیکنیم که تمام سیارهمان را درنوردیده است؟ آیا این نمونههای مضحک اغراقشده لغزشهای فرهنگِ منحطی نیستند که ناخواسته در حال روکردن دست خویش است؟ آیا همۀ ما مفلوکانی نیستیم که به خندیدن فرمانمان میدهند؟ آیا این فلاکت از همان کودکی، از همان نخستین مواجههمان با جهان خارج، از همان به زور بیرون کشیدنمان، کبود شدنمان، درد کشیدنمان آغاز نشده است، زمانی که برای نخستین بار چشم به جهان گشودیم و از وحشت و درد عربده میزدیم و تمام اطرافیانمان میخندیدند و شاد بودند؟ آیا متمدن شدن چیزی جز همین فراموشیِ درد، و تقلید از خندههای دیگرانی نیست که خود آنها نیز دردشان را پشت خندههایشان پنهان کردهاند؟
ا*******ا
پینوشت: تذکری برای اجتناب از سوءتعبیر: موضع یادداشت فوق ابداً بر ضد خنده و شادی، و مثلا دفاع از گریه و ماتم نیست. شیوهای مشابه درفرمانِ گریستن نیز وجود دارد که از قضا مکملِ فریبنده فرمانِ خنده است. همچنین قبلاً در یادداشتی دیگر نشان دادهام که خود فضای ماتمزدگی حاکم بر جامعه ما، نتیجهای جز انفعال ندارد. مسئلۀ یادداشت فوق نه نقد خنده و شادی، بلکه نقد سازوکارهای فرهنگیای است که تفکر را تعطیل، مسائل را پنهان و شادی را دستور میدهند. مسئله نخندیدن نیست، بلکه آگاهی ما نسبت به ابزارهای تحریک عواطفمان و در نتیجه، هزینههایی است که در قبال دریافت آنها پرداخت میکنیم.
🌾 @sedanet | @PhilosophicalHalt
Audio
🎙 ششمین نشست حلقهی فیلمپژوهی انجمن زروان: نقد فیلم «ابد و یک روز» با حضور شروین وکیلی، غلامرضا آذری، رامتین شهبازی، سید وحید عقیلی و محمدعلی الستی
🌾 @sedanet | @sherwin_vakili
🌾 @sedanet | @sherwin_vakili
☘️ نشانه ها (اِلِمان ها)ی روانشناختی برای سنجش میزان اخلاقی بودن جامعه یا سنجه های روانشناختی که اگر در روان آدمیان یک جامعه یافت شد،جامعه اخلاقیست:
1️⃣: اعتماد (من بدانم که شما در آینده کاری برای من انجام می دهید)
2️⃣: امنیت خاطر (من نسبت به شما امنیت خاطر دارم ،اگر بدانم آگاهی های شما نسبت به من، برای من موجب خطر نخواهد شد)
اگر در جامعه ای اعتماد افراد به یکدیگر فراوان دیده شد (یعنی افراد جامعه به زودی و به راحتی به هم اعتماد میکنند) میشود به این نتیجه رسید که جامعه از نظر سطح اخلاقی زیستن در مرتبه ی بالایی قرار دارد.
امنیت خاطر (مراد امنیت اجتماعی نیست) یعنی افراد جامعه مال، راز، مشکلات و مسائل خود را به سادگی در اختیار دیگران قرار میدهند و بر عکس،هر چه اعتماد و امنیت خاطر کمتر، سطح اخلاقی زیستن آن جامعه نازلتر...
مصطفی ملکیان / درسگفتار مباحث منتخب از روانشناسی اخلاق / پارت سه از وی دی وی چهار
خرید این درسگفتار از موسسه پرسش👇
✨ → goo.gl/d56zJo
🌾 @sedanet | @porseshiha
1️⃣: اعتماد (من بدانم که شما در آینده کاری برای من انجام می دهید)
2️⃣: امنیت خاطر (من نسبت به شما امنیت خاطر دارم ،اگر بدانم آگاهی های شما نسبت به من، برای من موجب خطر نخواهد شد)
اگر در جامعه ای اعتماد افراد به یکدیگر فراوان دیده شد (یعنی افراد جامعه به زودی و به راحتی به هم اعتماد میکنند) میشود به این نتیجه رسید که جامعه از نظر سطح اخلاقی زیستن در مرتبه ی بالایی قرار دارد.
امنیت خاطر (مراد امنیت اجتماعی نیست) یعنی افراد جامعه مال، راز، مشکلات و مسائل خود را به سادگی در اختیار دیگران قرار میدهند و بر عکس،هر چه اعتماد و امنیت خاطر کمتر، سطح اخلاقی زیستن آن جامعه نازلتر...
مصطفی ملکیان / درسگفتار مباحث منتخب از روانشناسی اخلاق / پارت سه از وی دی وی چهار
خرید این درسگفتار از موسسه پرسش👇
✨ → goo.gl/d56zJo
🌾 @sedanet | @porseshiha
موسسه مطالعات سیاسی اقتصادی پرسش
مباحث منتخب از روانشناسی اخلاق(مصطفی ملکیان-صوتی تصویری)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 آموزش هایی که والدین میتوانند برای مقابله با بیماران جنسی به کودکان بدهند
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
☘️ در ستایش عشق زمینى
✍️ #عبدالکریم_سروش
آن حدیث معروف پیامبر را همه شنیده ایم که: سه چیز را در چشم من آراسته اند و محبتشان را دل من نهاده اند : زن، عطر و نماز. ادبیات ما هم از اندیشه ها و اشعار عاشقانه مشحون است که اگر پاره ای از آنها متوجه زیبایی به معنای مطلق باشد، قطعاً پاره ای از آنها متوجه و مخصوص زن است: زنان دلربایی که شاعران بخش عظیمی از بیان خود را وقف توضیح جمال و شیفتگی خود نسبت به جمال آنها کرده اند. البته، سخنانی که شاعران درباره ی عشق و زیبایی گفته اند، گاهی چنان دوپهلو ادا شده است که در بسیاری از جاها میتوان آنها را متوجه معشوق دیگری هم دانست.آن معشوق دیگری میتواند مرد باشد، میتواند نه زن باشد و نه مرد، بلكه یك معشوق قدسی و یك محبوب معنوی والهی باشد. به همین دلیل هم افرادی که مایل بودند دامن این عارفان را به گمان خود از پلیدی ها و آلودگی ها پاك کنند سخنانشان را تأویل میكردند و از آنها نوعی محبت و عشق آسمانی استخراج میكردند. از نظر چنین افرادی، توجه عارفان به عشق های زمینی نوعی نقصان برای آنان به حساب می آمد و لذا باید معنای دیگری برای آن یافت میشد. در فرهنگ ما مسأله ی زن همیشه واجد چنین پیچیدگی ناهنجار و دل آزار و نفاق آلودی بوده است. از سویی، سخن درباره ی عشق به زن، تحریم شده بود و از سویی دیگر در دل و در نهان بیشترین وقت و انرژی را از مردان ما می ستاند. جامعه بیشرین اشتغال ذهنی را با این مسأله داشت، اما زبان را حتی المقدور ازاین امر پاك جلوه میداد. در همین جامعه ی کنونی ما هم این مسأله به وضوح دیده میشود. من تصور میكنم کمتر جامعه ای در جهان باشد که مسأله ی زن اینقدر که برای جامعه ی ما حساس است، در آن اهمیت داشته باشد و در عین حال این همه در مورد آن پرده پوشی ظاهر سازانه صورت گیرد و چنان وانمود شود که گویی مسأله حل شده است. همین تبعیض ها و جداسازی های بی معنایی که عده ای میان زنان و مردان پدید آورده و می آورند، از نهایت مشغولیت ذهنشان به این مسأله حكایت میكند و نشان میدهد که هنوز مسأله حل نشده است.همین مطلب را در ادبیات خودمان هم می بینیم؛ یعنی به راحتی میتوان فهمید که فلان عارف یا شاعر به چه می اندیشیده و درباره ی چه سخن می گفته است اما سخن را چنان چندپهلو ادا کرده که به مفسران اجازه داده است تا هر چه می خواهند از آن درآورند...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/JxyiXP
🌾 @sedanet
✍️ #عبدالکریم_سروش
آن حدیث معروف پیامبر را همه شنیده ایم که: سه چیز را در چشم من آراسته اند و محبتشان را دل من نهاده اند : زن، عطر و نماز. ادبیات ما هم از اندیشه ها و اشعار عاشقانه مشحون است که اگر پاره ای از آنها متوجه زیبایی به معنای مطلق باشد، قطعاً پاره ای از آنها متوجه و مخصوص زن است: زنان دلربایی که شاعران بخش عظیمی از بیان خود را وقف توضیح جمال و شیفتگی خود نسبت به جمال آنها کرده اند. البته، سخنانی که شاعران درباره ی عشق و زیبایی گفته اند، گاهی چنان دوپهلو ادا شده است که در بسیاری از جاها میتوان آنها را متوجه معشوق دیگری هم دانست.آن معشوق دیگری میتواند مرد باشد، میتواند نه زن باشد و نه مرد، بلكه یك معشوق قدسی و یك محبوب معنوی والهی باشد. به همین دلیل هم افرادی که مایل بودند دامن این عارفان را به گمان خود از پلیدی ها و آلودگی ها پاك کنند سخنانشان را تأویل میكردند و از آنها نوعی محبت و عشق آسمانی استخراج میكردند. از نظر چنین افرادی، توجه عارفان به عشق های زمینی نوعی نقصان برای آنان به حساب می آمد و لذا باید معنای دیگری برای آن یافت میشد. در فرهنگ ما مسأله ی زن همیشه واجد چنین پیچیدگی ناهنجار و دل آزار و نفاق آلودی بوده است. از سویی، سخن درباره ی عشق به زن، تحریم شده بود و از سویی دیگر در دل و در نهان بیشترین وقت و انرژی را از مردان ما می ستاند. جامعه بیشرین اشتغال ذهنی را با این مسأله داشت، اما زبان را حتی المقدور ازاین امر پاك جلوه میداد. در همین جامعه ی کنونی ما هم این مسأله به وضوح دیده میشود. من تصور میكنم کمتر جامعه ای در جهان باشد که مسأله ی زن اینقدر که برای جامعه ی ما حساس است، در آن اهمیت داشته باشد و در عین حال این همه در مورد آن پرده پوشی ظاهر سازانه صورت گیرد و چنان وانمود شود که گویی مسأله حل شده است. همین تبعیض ها و جداسازی های بی معنایی که عده ای میان زنان و مردان پدید آورده و می آورند، از نهایت مشغولیت ذهنشان به این مسأله حكایت میكند و نشان میدهد که هنوز مسأله حل نشده است.همین مطلب را در ادبیات خودمان هم می بینیم؛ یعنی به راحتی میتوان فهمید که فلان عارف یا شاعر به چه می اندیشیده و درباره ی چه سخن می گفته است اما سخن را چنان چندپهلو ادا کرده که به مفسران اجازه داده است تا هر چه می خواهند از آن درآورند...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/JxyiXP
🌾 @sedanet
صدانت
در ستایش عشق زمینى • صدانت
در ستایش عشق زمینى - نویسنده: عبدالکریم سروش | آن حدیث معروف پیامبر را همه شنیده ایم که: سه چیز را در چشم من آراسته اند و محبتشان را دل من نهاده اند ...
☘️ خاموشی! هنگام حادثه؛ این بار حادثۀ آتنا!
✍️ #اردشیر_منصوری
متأسفانه در جامعۀ سیاستزدۀ ما، موضوع آتنا دوباره تبدیل شده است به بهانهای برای تیزتر شدن صفبندیهای سیاسی!
کاش بتوان گفت: دوستان لحظهای درنگ! محض رضای خداوند بیایید در برابر حادثه، همدلانهتر برخورد کنیم و نخستین واکنشمان انداختن تقصیر به گردن جناح مقابل نباشد.
در این حادثه واکنش دوستان اصلاحطلب ما این بوده است: اگر ۲۰۳۰ اجرا میشد این حادثه پیش نمیآمد! و واکنش جناح مقابل این که: اگر در جامعه حجاب و عفاف و مرزهای محرم و نامحرمی رعایت میشد و فیالمثل در مراودات آتنا و پدر مظلومش، با آن رنگرز [نگونبخت]، اگر حریمهای شرعی رعایت میشد آن حادثه پیش نمیآمد! و کاربران هر یک از دو جناح در تعارض با مواضع جناح مقابل، حتی به تمسخر تحلیل و پیشنهاد طرف مقابل پرداختند. اما در عین شگفتی باید عرض کنم میتوان از موضع همدلانهتری این دو موضعگیری را واجد وجوه مشترک یافت. در گفتمان جناح سنتگرا نیز لزوم آموزش عفت به مثابۀ امر بازدارنده مفروض است و در گفتمان جناح مدرنتر آموزههایی با ادبیات دیگر که آن هم جنبۀ بازدارنده دارد! بسیار خوب، چه اشکالی دارد دست کم در گام نخست، بر مشترکات تکیه کنیم و در گامهای بعدی اگر لازم بود به ارزیابی نقاط اختلافی بپردازیم!
فارغ از واکنش کاربران دنیای مجازی، پوشش رسانۀ رسمی (تلویزیون) هم به اندازۀ کافی سنحیده نبود. مخبران در کنار پوشش خبری موضعگیری نیروهای انتظامی و مسئول قضایی منطقه، تنها با برجسته کردن عزم به مجازات آن کس که جانی و قاتل و متجاوز خوانده شده، تلاشی از خود نشان دادند ظاهراً معطوف به فرونشاندن خشم مردم. مردم شریفی که در تنفر از فرد و مکان فاجعه، واکنششان آتش زدن مغازۀ قاتل بود!
و اما کسی به این تحلیل نپرداخت که قاتل که بود؟
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/H4n8S
🌾 @sedanet | @ardeshirmansouri
✍️ #اردشیر_منصوری
متأسفانه در جامعۀ سیاستزدۀ ما، موضوع آتنا دوباره تبدیل شده است به بهانهای برای تیزتر شدن صفبندیهای سیاسی!
کاش بتوان گفت: دوستان لحظهای درنگ! محض رضای خداوند بیایید در برابر حادثه، همدلانهتر برخورد کنیم و نخستین واکنشمان انداختن تقصیر به گردن جناح مقابل نباشد.
در این حادثه واکنش دوستان اصلاحطلب ما این بوده است: اگر ۲۰۳۰ اجرا میشد این حادثه پیش نمیآمد! و واکنش جناح مقابل این که: اگر در جامعه حجاب و عفاف و مرزهای محرم و نامحرمی رعایت میشد و فیالمثل در مراودات آتنا و پدر مظلومش، با آن رنگرز [نگونبخت]، اگر حریمهای شرعی رعایت میشد آن حادثه پیش نمیآمد! و کاربران هر یک از دو جناح در تعارض با مواضع جناح مقابل، حتی به تمسخر تحلیل و پیشنهاد طرف مقابل پرداختند. اما در عین شگفتی باید عرض کنم میتوان از موضع همدلانهتری این دو موضعگیری را واجد وجوه مشترک یافت. در گفتمان جناح سنتگرا نیز لزوم آموزش عفت به مثابۀ امر بازدارنده مفروض است و در گفتمان جناح مدرنتر آموزههایی با ادبیات دیگر که آن هم جنبۀ بازدارنده دارد! بسیار خوب، چه اشکالی دارد دست کم در گام نخست، بر مشترکات تکیه کنیم و در گامهای بعدی اگر لازم بود به ارزیابی نقاط اختلافی بپردازیم!
فارغ از واکنش کاربران دنیای مجازی، پوشش رسانۀ رسمی (تلویزیون) هم به اندازۀ کافی سنحیده نبود. مخبران در کنار پوشش خبری موضعگیری نیروهای انتظامی و مسئول قضایی منطقه، تنها با برجسته کردن عزم به مجازات آن کس که جانی و قاتل و متجاوز خوانده شده، تلاشی از خود نشان دادند ظاهراً معطوف به فرونشاندن خشم مردم. مردم شریفی که در تنفر از فرد و مکان فاجعه، واکنششان آتش زدن مغازۀ قاتل بود!
و اما کسی به این تحلیل نپرداخت که قاتل که بود؟
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/H4n8S
🌾 @sedanet | @ardeshirmansouri
صدانت
خاموشی! هنگام حادثه؛ این بار حادثۀ آتنا! • صدانت
از زمان دریافت خبر حادثۀ فاجعهبار دخترمان «آتنا اصلانی» مدام این شعر شاملو در ذهنم تکرار میشود: بر زمینه ی سُربیِ صبح سوار خاموش ایستاده است ...
☘️ برتراند راسل: وجود و ماهیت خدا
مترجم: امیر کشفی
این رساله ترجمه متن سخنرانی برتراند راسل و مباحثه پس از آن در دانشگاه میشیگان است.
دانلود فایل pdf این رساله 👇
✨ → 3danet.ir/d9FOt
🌾 @sedanet
مترجم: امیر کشفی
این رساله ترجمه متن سخنرانی برتراند راسل و مباحثه پس از آن در دانشگاه میشیگان است.
دانلود فایل pdf این رساله 👇
✨ → 3danet.ir/d9FOt
🌾 @sedanet
🌱درسگفتار های بهروز شده صدانت
💫 درسگفتار نیچه و مسأله ی اخلاق از رامین جهانبگلو
فیلم و صوت - 3 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨ → 3danet.ir/znZRz
💫 درسگفتار «مقدمه ای بر فهم کانت» از محمدمهدی اردبیلی
صوت - 4 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨ → 3danet.ir/7jhIC
💫 درسگفتار مسئله شر از مصطفی ملکیان
متن - 173 صفحه 👇
✨ → 3danet.ir/UOAzv
💫 درسگفتار کییرکگور شناسی از سروش دباغ
صوت - 12 جلسه - پایان یافت💥 👇
✨ → 3danet.ir/vaBOJ
💫 درسگفتار نیچه و مسأله ی اخلاق از رامین جهانبگلو
فیلم و صوت - 3 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨ → 3danet.ir/znZRz
💫 درسگفتار «مقدمه ای بر فهم کانت» از محمدمهدی اردبیلی
صوت - 4 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨ → 3danet.ir/7jhIC
💫 درسگفتار مسئله شر از مصطفی ملکیان
متن - 173 صفحه 👇
✨ → 3danet.ir/UOAzv
💫 درسگفتار کییرکگور شناسی از سروش دباغ
صوت - 12 جلسه - پایان یافت💥 👇
✨ → 3danet.ir/vaBOJ
🖥 برنامه پرگار با عنوان «وجدان چیست؟» و با حضور حسین دباغ، رضا علیجانی و رضا مصیبی
فیلم و صوت این مناظره 👇
✨ → 3danet.ir/J3YLt
🌾 @sedanet | @hossein_dabbagh
فیلم و صوت این مناظره 👇
✨ → 3danet.ir/J3YLt
🌾 @sedanet | @hossein_dabbagh
☘️ خیلیها فکر میکنند چون نیروی استدلال در آدمیان مؤثر نیست و آدمیان فقط تابع احساسات و عواطف و هیجاناتشان هستند، پس دلیلآوری در اصلاح اجتماع مؤثر نیست. سخنرانی، گفتوگو، میزگرد و مناظره در تغییر وضع جامعه گویا هیچ تأثیری ندارد، چون فکر میکنند انسانها فقط با احساسات و عواطف و هیجاناتشان هستند که موضع میگیرند. اما من امید دارم به یک واقعیت انسانشناختی ، و آن قدرت استدلال در اصلاح است. این واقعیت انسانشناختی در روانشناسی اثبات نشده؛ اگر اثبات شده بود، امید به "خردپذیر" صورت گرفته بود و از دایره امید بیرون میشد. اثبات نشده اما من امید دارم انسانها قدرت استدلال در آنها مؤثرافتد و بتواند فارغ از احساسات و عواطف و هیجاناتشان رأیی را بپذیرند.
🌾 @sedanet
🌱 #مصطفی_ملکیان - مصاحبه امیدزایی و امیدزدایی در نظریه عقلانیت و معنویت
🌅 s8.picofile.com/file/8300683242/8u_u8_.jpg
🌾 @sedanet
🌱 #مصطفی_ملکیان - مصاحبه امیدزایی و امیدزدایی در نظریه عقلانیت و معنویت
🌅 s8.picofile.com/file/8300683242/8u_u8_.jpg
☘️ معرفی کتاب پوپولیسم ایرانی در سلسله نشست های گفتار و اندیشه با سخنرانی #علی_سرزعیم (نویسنده کتاب) و #کاوه_بهبهانی
شیراز – ۲۱ تیرماه ۹۶
صوت دو سخنرانی👇
✨ → 3danet.ir/BnK9W
🌱 @sedanet
🌱 @ali_sarzaeem
🌱 @Sophia_Kaveh
🌱 @Goftar_Andisheh
شیراز – ۲۱ تیرماه ۹۶
صوت دو سخنرانی👇
✨ → 3danet.ir/BnK9W
🌱 @sedanet
🌱 @ali_sarzaeem
🌱 @Sophia_Kaveh
🌱 @Goftar_Andisheh
☘️ نگاهی به کتاب «درآمدی بر فهم هرمنوتیک» اثر لارنس. اشمیت
✍️ #بهنام_خداپناه (مترجم کتاب)
متن معرفی کتاب👇
✨ → 3danet.ir/mrL3l
🌾 @sedanet | @BeKhodnotes
✍️ #بهنام_خداپناه (مترجم کتاب)
متن معرفی کتاب👇
✨ → 3danet.ir/mrL3l
🌾 @sedanet | @BeKhodnotes
Audio
🎙 پرسش و آموزش از خرد ایرانشهری
سخنران سید #جواد_طباطبایی
مشهد - 21 تیر 1396
🌾 @sedanet | @javadtabatabai
سخنران سید #جواد_طباطبایی
مشهد - 21 تیر 1396
🌾 @sedanet | @javadtabatabai
☘️ درسگفتار مبانی فلسفی علوم انسانی از #حمید_پارسانیا
صوت - 5 جلسه👇
✨ → 3danet.ir/aG3zk
🌾 @sedanet | @hparsania
صوت - 5 جلسه👇
✨ → 3danet.ir/aG3zk
🌾 @sedanet | @hparsania
☘️ درسگفتار مبانی فلسفی علوم انسانی از #مصطفی_ملکیان
رخداد تازه - 1393 - صوت و متن کامل - 5 جلسه👇
✨ → 3danet.ir/8qZoG
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
رخداد تازه - 1393 - صوت و متن کامل - 5 جلسه👇
✨ → 3danet.ir/8qZoG
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
☘️ #آرش_نراقی : در سخنرانی «مدلی تازه در فهم تجربه های وحیانی» که مضمون آن پیشتر در سخنرانی «آگاهی، تجربه وحیانی، و روایت رؤیا» مطرح شده است، میکوشم تا نگاهی تازه را در خصوص تحلیل ماهیت تجربه های وحیانی و زبان وحی پیشنهاد کنم. این سخنرانی در مرکز فرهنگی ابن سینا- ایرواین به تاریخ ۹ جولای ۲۰۱۷ انجام شده است.
سخنرانی «مدلی تازه در فهم تجربه های وحیانی» 👇
✨ → 3danet.ir/EGKh7
سخنرانی «آگاهی، تجربه وحیانی، و روایت رؤیا» 👇
✨ → 3danet.ir/YIBCm
سخنرانی «مدلی تازه در فهم تجربه های وحیانی» 👇
✨ → 3danet.ir/EGKh7
سخنرانی «آگاهی، تجربه وحیانی، و روایت رؤیا» 👇
✨ → 3danet.ir/YIBCm
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 دکتر #امیر_صائمی : واقع گرایی اخلاقی چیست؟
پنجمین همایش نظام اخلاقی مولانا
🌾 @sedanet | @souroshmolana
پنجمین همایش نظام اخلاقی مولانا
🌾 @sedanet | @souroshmolana
☘️ معرفی سیر مطالعاتی اقتصاد
✍️ #علی_سرزعیم
دانش اقتصاد در عین حال که شاید موفقترین دیسیپلین علمی در علوم اجتماعی باشد با این مشکل مواجه است که روز به روز از قدرت مفاهمه و هم زبانی با توده مردم دور میشود. مقالات اقتصادی دیگر تفاوتی با نوشته رشته مهندسی برق ندارند و تمام آنها از ابتدا تا انتها سرشار از فرمولهای سخت و عجیب و غریب شده اند. عموم اقتصاددانان چنان در میان اصطلاحات تخصصی گیر کرده اند که همانند برخی پزشکان یا حقوق دانان نمی توانند مقصود خود را به سادگی بیان کنند. بیش از یک دهه است که اقتصاددانان به این مشکل پی برده اند و آفتهای آن را شناخته اند. به همین دلیل به تدریج کتابهایی نوشته شده تا مهمترین یافته های علم اقتصاد به زبان همه فهم برای توده مردم عرضه شود و عموم انسانها از پیشرفتهای خیره کننده این بخش از دانش مهم بشری بهره مند شوند. لیستی که در ادامه می آید کتابهایی هستند که خواندن آنها نیاز به پیشینه تحصیلی خاصی ندارند و همه مردم می توانند از خواندن آنها نکات خوب و ارزشمندی بیاموزند. عمده کتابهای این لیست در سراسر جهان به زبانهای مختلف از جمله فارسی ترجمه شده اند و معمولاً کتابهای پرفروشی هستند. امید می رود که خوانندگان از خواندن آنها هم لذت ببرند و هم نکات جالبی فراگیرند.
متن کامل (به همراه لیست)👇
✨ → 3danet.ir/wDOfF
🌾 @sedanet | @ali_sarzaeem
✍️ #علی_سرزعیم
دانش اقتصاد در عین حال که شاید موفقترین دیسیپلین علمی در علوم اجتماعی باشد با این مشکل مواجه است که روز به روز از قدرت مفاهمه و هم زبانی با توده مردم دور میشود. مقالات اقتصادی دیگر تفاوتی با نوشته رشته مهندسی برق ندارند و تمام آنها از ابتدا تا انتها سرشار از فرمولهای سخت و عجیب و غریب شده اند. عموم اقتصاددانان چنان در میان اصطلاحات تخصصی گیر کرده اند که همانند برخی پزشکان یا حقوق دانان نمی توانند مقصود خود را به سادگی بیان کنند. بیش از یک دهه است که اقتصاددانان به این مشکل پی برده اند و آفتهای آن را شناخته اند. به همین دلیل به تدریج کتابهایی نوشته شده تا مهمترین یافته های علم اقتصاد به زبان همه فهم برای توده مردم عرضه شود و عموم انسانها از پیشرفتهای خیره کننده این بخش از دانش مهم بشری بهره مند شوند. لیستی که در ادامه می آید کتابهایی هستند که خواندن آنها نیاز به پیشینه تحصیلی خاصی ندارند و همه مردم می توانند از خواندن آنها نکات خوب و ارزشمندی بیاموزند. عمده کتابهای این لیست در سراسر جهان به زبانهای مختلف از جمله فارسی ترجمه شده اند و معمولاً کتابهای پرفروشی هستند. امید می رود که خوانندگان از خواندن آنها هم لذت ببرند و هم نکات جالبی فراگیرند.
متن کامل (به همراه لیست)👇
✨ → 3danet.ir/wDOfF
🌾 @sedanet | @ali_sarzaeem
صدانت
معرفی سیر مطالعاتی اقتصاد ؛ دکتر علی سرزعیم • صدانت
معرفی سیر مطالعاتی اقتصاد ؛ دکتر علی سرزعیم | دانش اقتصاد در عین حال که شاید موفقترین دیسیپلین علمی در علوم اجتماعی باشد با این مشکل مواجه است که ...
☘️ فهرست مطالعاتی: جهانبینی ، دین
✍️ #اردشیر_منصوری
این فهرست به درخواست دوستان جوانی تنظیم شده که خواستار تعمیق مطالعه در امر «جهانبینی» هستند. جوانانی که دغدغۀ درست اندیشیدن در بارۀ نگرش و زندگیِ دینی دارند، دینی که خواسته یا ناخواسته با تعلیمات آن بزرگ شدهاند و اینک در بخشی از آن تعلیمات رخنه میبینند.
معرفی این کتابها به معنای تأیید همۀ مطالب و آموزههای آنها نیست. اصولاً شایسته است هر متنی با رویکرد نقادانه خوانده شود. کتابهای پیشنهادی چناناند که یا مستقیماً، یا از رهگذر نقد آنها، میتوان از جریانهای تأثیرگذار فکر دینی در ایران معاصر و تا حدودی جهان امروز، آگاه شد و برای تنقیح جهاننگری خود سود برد؛ ای بسا هر کتاب سرنخی باشد برای راه یافتن به کتابهایی دیگر خارج از این فهرست. ممکن است درک برخی از این کتابها مستلزم راهنمایی متخصصان باشد.
این فهرست برای مخاطبانی با این مشخصات تنظیم شده:
– زیست کننده در ایران امروز، جامعهای که ارزشهای «ملی-دینی (اسلامی)-جهان مدرن» زمینۀ اطلاعاتی-فرهنگی آن را میسازد. – کتابهای گروه (الف) برای متقدمان مناسب است که دستکم دیپلم متوسطه را پشت سر گذاشته و احیاناً دوران دانشجویی را میگذارنند. گروه (ب) برای کسانی که مرحلۀ نخست تحصیلات دانشگاهی را بهتازگی گذراندهاند و گروه (ج) برای کسانی که ادوار پیشین را طی کردهاند و با پرسشهای ژرفتری مواجهاند.
این فهرست معرّف نمونهای است از خروار و بیرون بودن نام کتابی از این فهرست به معنای بیاهمیتی آن نیست. اگر بهطور متوسط برای مطالعۀ هر کتاب یک ماه تا ۴۵ روز در نظر گرفته شود، میتوان ۸ تا ۱۰ عنوان کتاب را در دستور کار مطالعۀ یک سال قرار داد. یک جستوجوگر مشتاق میتواند در بازۀ زمانی سه ساله این سیر مطالعاتی را به انجام برساند؛ نیز میتوان با فاصلهای بین دورهها این سیر مطالعاتی را پیش برد. امید میرود مطالعۀ اقلام این فهرست در عبور از بسیاری تردیدها و پرسشهای آرامشسوز سودمند افتد؛ اگر چه برای سلسلۀ پرسشها پایانی متصور نیست و حیرتهای نوین از پسِ پرسشهای پیشین سر برمیآورند.
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/z6zU7
🌾 @sedanet | @ardeshirmansouri
✍️ #اردشیر_منصوری
این فهرست به درخواست دوستان جوانی تنظیم شده که خواستار تعمیق مطالعه در امر «جهانبینی» هستند. جوانانی که دغدغۀ درست اندیشیدن در بارۀ نگرش و زندگیِ دینی دارند، دینی که خواسته یا ناخواسته با تعلیمات آن بزرگ شدهاند و اینک در بخشی از آن تعلیمات رخنه میبینند.
معرفی این کتابها به معنای تأیید همۀ مطالب و آموزههای آنها نیست. اصولاً شایسته است هر متنی با رویکرد نقادانه خوانده شود. کتابهای پیشنهادی چناناند که یا مستقیماً، یا از رهگذر نقد آنها، میتوان از جریانهای تأثیرگذار فکر دینی در ایران معاصر و تا حدودی جهان امروز، آگاه شد و برای تنقیح جهاننگری خود سود برد؛ ای بسا هر کتاب سرنخی باشد برای راه یافتن به کتابهایی دیگر خارج از این فهرست. ممکن است درک برخی از این کتابها مستلزم راهنمایی متخصصان باشد.
این فهرست برای مخاطبانی با این مشخصات تنظیم شده:
– زیست کننده در ایران امروز، جامعهای که ارزشهای «ملی-دینی (اسلامی)-جهان مدرن» زمینۀ اطلاعاتی-فرهنگی آن را میسازد. – کتابهای گروه (الف) برای متقدمان مناسب است که دستکم دیپلم متوسطه را پشت سر گذاشته و احیاناً دوران دانشجویی را میگذارنند. گروه (ب) برای کسانی که مرحلۀ نخست تحصیلات دانشگاهی را بهتازگی گذراندهاند و گروه (ج) برای کسانی که ادوار پیشین را طی کردهاند و با پرسشهای ژرفتری مواجهاند.
این فهرست معرّف نمونهای است از خروار و بیرون بودن نام کتابی از این فهرست به معنای بیاهمیتی آن نیست. اگر بهطور متوسط برای مطالعۀ هر کتاب یک ماه تا ۴۵ روز در نظر گرفته شود، میتوان ۸ تا ۱۰ عنوان کتاب را در دستور کار مطالعۀ یک سال قرار داد. یک جستوجوگر مشتاق میتواند در بازۀ زمانی سه ساله این سیر مطالعاتی را به انجام برساند؛ نیز میتوان با فاصلهای بین دورهها این سیر مطالعاتی را پیش برد. امید میرود مطالعۀ اقلام این فهرست در عبور از بسیاری تردیدها و پرسشهای آرامشسوز سودمند افتد؛ اگر چه برای سلسلۀ پرسشها پایانی متصور نیست و حیرتهای نوین از پسِ پرسشهای پیشین سر برمیآورند.
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/z6zU7
🌾 @sedanet | @ardeshirmansouri
صدانت
فهرست مطالعاتی: جهانبینی ، دین • صدانت
این فهرست به درخواست دوستان جوانی تنظیم شده که خواستار تعمیق مطالعه در امر «جهانبینی» هستند. جوانانی که دغدغۀ درست اندیشیدن در بارۀ نگرش و ...