☘️ میانمار و چالش تصویر رومانتیک از مکاتب
✍️ #میثم_سفیدخوش
آنچه امروز در میانمار میگذرد بیش از هر چیز خوشبینی نسبت به مواضعمان از هر دست که باشند را به چالش میگیرد. ما عادت داریم راهکارهای بزرگی برای حل مسائل بشری پیشنهاد کنیم و برای این کار با اتکا به نیروی خیالمان تصویرهای رؤیایی بسازیم. جنگها و جنایتها در شکستن این تصویرهای رؤیایی بهترین خدمت را به ما میکنند. تازه به اینجا هم که رسید با تفکیک ذات مکتب از رفتار پیروان صورت مسئله را پاک میکنیم، در حالی که خود مکاتب، هرچه که باشند، نیازمند نقادی هستند. همین اتفاق برای بودیسم و تصویر معنویتگرایانهاش از قدرت و سیاست رخ داده است.کسانی که میگویند هیچ کاری به سیاست ندارند در پهنهی سیاسی خطرات زیادی در دامن خود میپرورانند. دلیل اصلیاش این است که انسان بهمثابه موجودی ذاتاً مدنی اگر به تمرین سیاست در چهارچوبهای مدنیِ دموکراتیک نپردازد به سادگی دستخوش رفتارهای سیاسی غریزی و وحشیانه یا سیاستبازی سیاستمداران میشود. ولی افزون بر این، تصویرسازیهای رومانتیک از سنت، از مدرنیته، از معنویت، از شرق و غرب، از ملیت و مانند آنها هم بیتأثیر نیست. برای نمونه، از سده-ی نوزدهم به بعد ادیان شرقی مرهم خشونت و سختی و قفس آهنینِ زندگی انسان مدرن معرفی شدند. ما از بوداییها با صلحطلبی، پرهیز از آزار جانداران، لبخند راهبانه، مراقبه و سکوت و آرامش سخن گفتیم و شنیدیم. این تصویر خیالین بهرهای از حقیقت دارد، ولی نابسندگیهای زیادی هم دارد که نگفتیم و نشنیدیم. نه خودِ بودیستها را جدا از این تصویر رؤیایی بررسی تاریخی و انسانی کردیم و نه بودیسم را زیر تیغ نقادی خود بردیم. دهها کتاب با رویکرد غیرنقادانه و سانتیمانتالیستی دربارهی بودیسم در همین کشور خودمان وجود دارد و نقدهایی هم که هست یا بد و بیراهگویی سیاسی است یا برای اثبات شکلهای دیگری از معنویتگراییِ رقیب است. گاهی وقتی به نقد مکاتب میپردازیم بیخودی مکتب بدیلی را بری از مشکلات اساسی می-پنداریم. روشنگران سدهی هجدهم چه راحت تمدن سدههای میانه را تاریکاندیش خواندند و تاریکهای دیدگاه جدید را نادیده گرفتند. پیروان برتری سنت بر تجدد هم کم چنین نکردهاند. چشممان را به جملات و معارفی که انبار مهمات خطرند میبندیم و جملات دیگری را برجسته میکنیم. این تصویرسازیها خودِ بوداییها را هم حتماً متوهم کرده که به راستی نیازی به نقادی خود ندارند چون هر چه دربارهی خود شنیده-اند صلح و صفا بوده است. حتی اگر اکثر بودیستها به راستی هم میخواستند با این روایتِ رؤیایی و "فراانسانی" اهل صلح و صفا باشند طبیعی بود که بعد از مدتی احساس کنند از دنیا عقب ماندهاند و باید از خود جدیتی نشان دهند و حقِ فرضی خود را بگیرند: آن گزاره که میگوید "هرکه زور دارد حق دارد" را به نظر من آدمهای ضعیف هم میتوانند بسازند و ساختهاند. آدمهای ضعیف در مقایسهی خود با قدرتمندان این گزاره را به سطح خودآگاه میرسانند و بعد با همین پرچم تلاش میکنند خود را به وضع آدمهای قدرتمند برسانند. فراموش نکنیم که این جنایتکارانِ میانماری آدمهای ضعیفی هستند که رهبرشان تا همین دیروز در حصر نظامیها بود. آنها احساس عقبماندگی میکنند و اکنون باید جبران کنند و البته دستشان به ضعیفتر از خود میرسد و به نظرم موفق هم میشوند. اینکه خانم سوچی حاضر نیست این اتفاقات را محکوم کند از این روست که میداند تنها از همین راه میتواند قدرت بیشتری در میانمار برای مردم فرودستِ پیروش فراهم کند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/jqaxb
🌾 @Sedanet
✍️ #میثم_سفیدخوش
آنچه امروز در میانمار میگذرد بیش از هر چیز خوشبینی نسبت به مواضعمان از هر دست که باشند را به چالش میگیرد. ما عادت داریم راهکارهای بزرگی برای حل مسائل بشری پیشنهاد کنیم و برای این کار با اتکا به نیروی خیالمان تصویرهای رؤیایی بسازیم. جنگها و جنایتها در شکستن این تصویرهای رؤیایی بهترین خدمت را به ما میکنند. تازه به اینجا هم که رسید با تفکیک ذات مکتب از رفتار پیروان صورت مسئله را پاک میکنیم، در حالی که خود مکاتب، هرچه که باشند، نیازمند نقادی هستند. همین اتفاق برای بودیسم و تصویر معنویتگرایانهاش از قدرت و سیاست رخ داده است.کسانی که میگویند هیچ کاری به سیاست ندارند در پهنهی سیاسی خطرات زیادی در دامن خود میپرورانند. دلیل اصلیاش این است که انسان بهمثابه موجودی ذاتاً مدنی اگر به تمرین سیاست در چهارچوبهای مدنیِ دموکراتیک نپردازد به سادگی دستخوش رفتارهای سیاسی غریزی و وحشیانه یا سیاستبازی سیاستمداران میشود. ولی افزون بر این، تصویرسازیهای رومانتیک از سنت، از مدرنیته، از معنویت، از شرق و غرب، از ملیت و مانند آنها هم بیتأثیر نیست. برای نمونه، از سده-ی نوزدهم به بعد ادیان شرقی مرهم خشونت و سختی و قفس آهنینِ زندگی انسان مدرن معرفی شدند. ما از بوداییها با صلحطلبی، پرهیز از آزار جانداران، لبخند راهبانه، مراقبه و سکوت و آرامش سخن گفتیم و شنیدیم. این تصویر خیالین بهرهای از حقیقت دارد، ولی نابسندگیهای زیادی هم دارد که نگفتیم و نشنیدیم. نه خودِ بودیستها را جدا از این تصویر رؤیایی بررسی تاریخی و انسانی کردیم و نه بودیسم را زیر تیغ نقادی خود بردیم. دهها کتاب با رویکرد غیرنقادانه و سانتیمانتالیستی دربارهی بودیسم در همین کشور خودمان وجود دارد و نقدهایی هم که هست یا بد و بیراهگویی سیاسی است یا برای اثبات شکلهای دیگری از معنویتگراییِ رقیب است. گاهی وقتی به نقد مکاتب میپردازیم بیخودی مکتب بدیلی را بری از مشکلات اساسی می-پنداریم. روشنگران سدهی هجدهم چه راحت تمدن سدههای میانه را تاریکاندیش خواندند و تاریکهای دیدگاه جدید را نادیده گرفتند. پیروان برتری سنت بر تجدد هم کم چنین نکردهاند. چشممان را به جملات و معارفی که انبار مهمات خطرند میبندیم و جملات دیگری را برجسته میکنیم. این تصویرسازیها خودِ بوداییها را هم حتماً متوهم کرده که به راستی نیازی به نقادی خود ندارند چون هر چه دربارهی خود شنیده-اند صلح و صفا بوده است. حتی اگر اکثر بودیستها به راستی هم میخواستند با این روایتِ رؤیایی و "فراانسانی" اهل صلح و صفا باشند طبیعی بود که بعد از مدتی احساس کنند از دنیا عقب ماندهاند و باید از خود جدیتی نشان دهند و حقِ فرضی خود را بگیرند: آن گزاره که میگوید "هرکه زور دارد حق دارد" را به نظر من آدمهای ضعیف هم میتوانند بسازند و ساختهاند. آدمهای ضعیف در مقایسهی خود با قدرتمندان این گزاره را به سطح خودآگاه میرسانند و بعد با همین پرچم تلاش میکنند خود را به وضع آدمهای قدرتمند برسانند. فراموش نکنیم که این جنایتکارانِ میانماری آدمهای ضعیفی هستند که رهبرشان تا همین دیروز در حصر نظامیها بود. آنها احساس عقبماندگی میکنند و اکنون باید جبران کنند و البته دستشان به ضعیفتر از خود میرسد و به نظرم موفق هم میشوند. اینکه خانم سوچی حاضر نیست این اتفاقات را محکوم کند از این روست که میداند تنها از همین راه میتواند قدرت بیشتری در میانمار برای مردم فرودستِ پیروش فراهم کند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/jqaxb
🌾 @Sedanet
صدانت
میانمار و چالش تصویر رومانتیک از مکاتب • صدانت
آنچه امروز در میانمار میگذرد بیش از هر چیز خوشبینی نسبت به مواضعمان از هر دست که باشند را به چالش میگیرد. ما عادت داریم راهکارهای بزرگی برای حل...
☘️ گفتوگو با #مصطفی_ملکیان در باب «معنویت و عقلانیت»
مصاحبه کننده: نغمه پروان
🔅 گفتگوی حاضر در پی روشن شدن این مدعا که رابطۀ بین معنویت و عقلانیت رابطهای علی معلولی است، پیش میرود. بدین معنا که گام نهادن در مسیر معنویت یقیناً انسان را به عقلانیت سوق خواهد داد و، برعکس، در پرتو عقلانیت نیز لاجرم معنویت حاصل خواهد آمد. جمع بین عقلانیت و معنویت همیشه جمع بین لازم و ملزوم است. درصورت ملزوم بودن عقلانیت، معنویت لازمهی آن و در صورت ملزوم بودن معنویت عقلانیت لازمۀآن است و انسان فارغ از آن که کدام یک را در ابتدا برگزیند، بهطور قطع و یقین دیگری را نیز در دست خواهد داشت. بهتعبیر فلسفی، جمع بین عقلانیت و معنویت جمع میان علت و معلول است. معنویت علت برای عقلانیت و همچنین عقلانیت نیز علت است برای معنویت، اما درواقع این رابطۀ علی معلولی، رابطهای دو سویه یا دیالکتیکی است،همان رابطهای که قدما آن را علیت لبنی مینامیدند...
منبع: ماهنامۀ علمیتخصصی اطلاعات حکمت و معرفت، اردیبهشت ۹۳
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/785UW
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
مصاحبه کننده: نغمه پروان
🔅 گفتگوی حاضر در پی روشن شدن این مدعا که رابطۀ بین معنویت و عقلانیت رابطهای علی معلولی است، پیش میرود. بدین معنا که گام نهادن در مسیر معنویت یقیناً انسان را به عقلانیت سوق خواهد داد و، برعکس، در پرتو عقلانیت نیز لاجرم معنویت حاصل خواهد آمد. جمع بین عقلانیت و معنویت همیشه جمع بین لازم و ملزوم است. درصورت ملزوم بودن عقلانیت، معنویت لازمهی آن و در صورت ملزوم بودن معنویت عقلانیت لازمۀآن است و انسان فارغ از آن که کدام یک را در ابتدا برگزیند، بهطور قطع و یقین دیگری را نیز در دست خواهد داشت. بهتعبیر فلسفی، جمع بین عقلانیت و معنویت جمع میان علت و معلول است. معنویت علت برای عقلانیت و همچنین عقلانیت نیز علت است برای معنویت، اما درواقع این رابطۀ علی معلولی، رابطهای دو سویه یا دیالکتیکی است،همان رابطهای که قدما آن را علیت لبنی مینامیدند...
منبع: ماهنامۀ علمیتخصصی اطلاعات حکمت و معرفت، اردیبهشت ۹۳
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/785UW
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
☘️ من دلم سخت گرفتهست
من دلم سخت گرفتهست ... همی (همین) !
"ابرهای همه عالم، در دلم می گریند!"
کاش می شد که مرا گریه ای بگذارند
همچو باران بهاری . . .
تا که پاکم سازد
وآنگهام دفن کنند
چون در آن گریه
همه جان من از چشمهی چشم
به زمین خواهد ریخت
وآنگهام دفن کنند، در گِلآبی که در آنام
تا بیاسایم و با خود گویم:
به زمین نآمده بودم هرگز !
🗣 شعری از #مصطفی_ملکیان
7 تیرماه 1394
🌾 @sedanet
🌾 @jalaeipour
🌾 @mostafamalekian
من دلم سخت گرفتهست ... همی (همین) !
"ابرهای همه عالم، در دلم می گریند!"
کاش می شد که مرا گریه ای بگذارند
همچو باران بهاری . . .
تا که پاکم سازد
وآنگهام دفن کنند
چون در آن گریه
همه جان من از چشمهی چشم
به زمین خواهد ریخت
وآنگهام دفن کنند، در گِلآبی که در آنام
تا بیاسایم و با خود گویم:
به زمین نآمده بودم هرگز !
🗣 شعری از #مصطفی_ملکیان
7 تیرماه 1394
🌾 @sedanet
🌾 @jalaeipour
🌾 @mostafamalekian
Telegram
attach 📎
☘️ دانشگاه بازاری و بازار دانشگاهی
✍️ #علی_غزالیفر
🔅در نیمه دوم شهریور، شبح پایاننامه مثل بختک به جان دانشجویان میافتد. در روزهای داغ تابستان نیز بازار رساله و پایاننامه حسابی گرم است. آن روز که در خیابان انقلاب غوغا بود. کارتها و اطلاعیهها و تابلوها و تبلیغات و چه و چه فراوان و گسترده بود. در طول مسیر افرادی به صف ایستاده بودند و رو به رهگذران نعره میکشیدند و مشتری تور میکردند. علیرغم اینکه از آنها فرار میکردم اما بالغ بر ده نفر جلوی مرا گرفتند و گفتند: «مگر پایاننامه نداری؟ در یک هفته برایت انجام میدهیم»! با گفتن اینکه من اصلا دانشجو نیستم از دست آنها خلاص میشدم. یک هفته؟!پناه بر خدا از یک هفته! اما به نظر میرسد این بازار مکاره روزبهروز رونق بیشتری خواهد گرفت.
🔅البته سال گذشته یکی از مسئولان کشور فرمودند که تحقیقات دقیق و گسترده آنها منجر به کشف این واقعیت شده است که دستهای پنهان برخی از کشورهای بیگانه و عوامل پشتپردهی بعضی از دشمنان خارجی باعث و بانی این وضعیت اسفناک و خطرناک شده است. هدف آنان نیز مانعتراشی برای رشد و پیشرفت علمی کشور است تا اجازه ندهند به قلههای علم و حقیقت دست پیدا کنیم. هر چند که من از وضعیت همه علوم و رشتههای دانشگاهی باخبر نیستم، اما خدا را شکر که دانشگاههای کشور در زمینه علوم انسانی، و بهویژه فلسفه، هیچ رشد و پیشرفتی نکردهاند و بدین وسیله بهخوبی توانستهاند دستهای آلوده این میکربها و هیولاها را از دامان علم کشور قطع کنند. سایر علوم و فنون نیز باید در این زمینه علوم انسانی را الگوی خود قرار دهند تا بتوانند ایادی مستکبرین را از دستبرد به علم و حقیقت دانشگاهها ناکام بگذارند. علوم انسانی درس عبرتهای فراوانی برای همگان دارند و حقیقتا پیشرو هستند. باز گردیم به خیابان انقلاب. واقعیت در خیابان است....
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/5ToD6
🌾 @sedanet | @philosophicalmeditation
✍️ #علی_غزالیفر
🔅در نیمه دوم شهریور، شبح پایاننامه مثل بختک به جان دانشجویان میافتد. در روزهای داغ تابستان نیز بازار رساله و پایاننامه حسابی گرم است. آن روز که در خیابان انقلاب غوغا بود. کارتها و اطلاعیهها و تابلوها و تبلیغات و چه و چه فراوان و گسترده بود. در طول مسیر افرادی به صف ایستاده بودند و رو به رهگذران نعره میکشیدند و مشتری تور میکردند. علیرغم اینکه از آنها فرار میکردم اما بالغ بر ده نفر جلوی مرا گرفتند و گفتند: «مگر پایاننامه نداری؟ در یک هفته برایت انجام میدهیم»! با گفتن اینکه من اصلا دانشجو نیستم از دست آنها خلاص میشدم. یک هفته؟!پناه بر خدا از یک هفته! اما به نظر میرسد این بازار مکاره روزبهروز رونق بیشتری خواهد گرفت.
🔅البته سال گذشته یکی از مسئولان کشور فرمودند که تحقیقات دقیق و گسترده آنها منجر به کشف این واقعیت شده است که دستهای پنهان برخی از کشورهای بیگانه و عوامل پشتپردهی بعضی از دشمنان خارجی باعث و بانی این وضعیت اسفناک و خطرناک شده است. هدف آنان نیز مانعتراشی برای رشد و پیشرفت علمی کشور است تا اجازه ندهند به قلههای علم و حقیقت دست پیدا کنیم. هر چند که من از وضعیت همه علوم و رشتههای دانشگاهی باخبر نیستم، اما خدا را شکر که دانشگاههای کشور در زمینه علوم انسانی، و بهویژه فلسفه، هیچ رشد و پیشرفتی نکردهاند و بدین وسیله بهخوبی توانستهاند دستهای آلوده این میکربها و هیولاها را از دامان علم کشور قطع کنند. سایر علوم و فنون نیز باید در این زمینه علوم انسانی را الگوی خود قرار دهند تا بتوانند ایادی مستکبرین را از دستبرد به علم و حقیقت دانشگاهها ناکام بگذارند. علوم انسانی درس عبرتهای فراوانی برای همگان دارند و حقیقتا پیشرو هستند. باز گردیم به خیابان انقلاب. واقعیت در خیابان است....
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/5ToD6
🌾 @sedanet | @philosophicalmeditation
صدانت
دانشگاه بازاری و بازار دانشگاهی • صدانت
در نیمه دوم شهریور، شبح پایاننامه مثل بختک به جان دانشجویان میافتد. در روزهای داغ تابستان نیز بازار رساله و پایاننامه حسابی گرم است. آن روز که در ...
☘️ ماهنامه سیاسی اجتماعی رستاک
شماره دهم | مرداد و شهریور 96
🔅رستاک در فصل سیاست با پروندهی ماه، به تحلیل مهمترین اتفاقات در سیاست داخلی و خارجی پرداخته و همینطور بستری را فراهم نموده تا کارشناسان حوزههای مختلف با آسیبشناسی وضع موجود، مطالبات اقشار مختلف را از دولت دوازدهم بیان نمایند.
🔅فصل شهر نیز که با «چشم اسفندیار مدیریت شهری» آغاز میشود، با تحلیل عملکرد مدیریتشهری از چشماندازهای گوناگون همراه است و در ادامه، «هنر و شهر» رابطهی میان هنر و شهر را مورد واکاوی قرار داده و نظرگاههای انتقادی، حوزهی زیباسازی و مبلمان شهری تا گرافیتی را به چالش کشیده است.
🔅فصل فرهنگ نیز با میزگردی فرهنگی با موضوعیتِ: «پرولتاریای علم، علم نیابتی و ابتذال فرهنگی» واکاوی روند شکلگیری مطالبات فرهنگی و چالشهای تحقق آن را پی گرفته است.
🔅همینطور پروندهی ویژهای در رابطه با «مشروطه و سرهای پرسودا که آزادیخواهان باختند» را در این شماره خواهید خواند.
🔅سینمای «امیر نادری» نیز در رستاک شهریورماه مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. و نقد شعر را هم با نگاه به دفتر شعر "دوچرخهی آبی" اثر "حسن عالیزاده" خواهید خواند.
☀️مقاله
میل جمعی و وجود نیرومند یک «ما»: سه صدا و یک فرصت
☀️گفتوگو
گفتوگوی رستاک با رضا بابایی: مرجعیتهای بازمانده از تاریخ
☀️میزگرد
پرولتاریای علم، علم نیابتی و ابتذال فرهنگی؛ سه گانهی بیگانه
🌱 رضا بابایی، عباس نعیمی جورشری، سعدی گلبیانی، علی غریب دوست، علی شهبازی، مهدی قاصد، مهران صولتی، محمدرضا کلاهی، علیرضا کفایی، فرشاد فرخزاد، حافظ موسوی، فرانک سعیدی فرد، روح الله عظیمی، اردشیر بهرامی، میثم هاشمخانی، محمد زینالی اُناری، امین حامی خواه، محمدرضا پویافر، حسین نبوی، خسرو صادقی بروجنی، محمدمهدی اردبیلی، محمدجواد غلامرضا کاشی، محمدحسین غیاثی، سهند ایرانمهر، ناصر فکوهی، موسی غنی نژاد، محمد فاضلی، ابراهیم متقی، هیوا بالاکار، امین نور، میثم ربیع پور، سپیده برنجی، سمیرا مهدی پور، الهه نصیری، نیلوفر قربانی، فائزه بهرامی، یحیی عبدالهی، نعمت الله فاضلی، محمدرضا معادیخواه، سارا آذرصفا، آرش الحاقی و... از همکاران این شمارهی رستاک میباشند.
🌾 @sedanet
🌾 @soorema
🔎 khabar31.ir
🌅 s8.picofile.com/file/8306310526/rastak.jpg
شماره دهم | مرداد و شهریور 96
🔅رستاک در فصل سیاست با پروندهی ماه، به تحلیل مهمترین اتفاقات در سیاست داخلی و خارجی پرداخته و همینطور بستری را فراهم نموده تا کارشناسان حوزههای مختلف با آسیبشناسی وضع موجود، مطالبات اقشار مختلف را از دولت دوازدهم بیان نمایند.
🔅فصل شهر نیز که با «چشم اسفندیار مدیریت شهری» آغاز میشود، با تحلیل عملکرد مدیریتشهری از چشماندازهای گوناگون همراه است و در ادامه، «هنر و شهر» رابطهی میان هنر و شهر را مورد واکاوی قرار داده و نظرگاههای انتقادی، حوزهی زیباسازی و مبلمان شهری تا گرافیتی را به چالش کشیده است.
🔅فصل فرهنگ نیز با میزگردی فرهنگی با موضوعیتِ: «پرولتاریای علم، علم نیابتی و ابتذال فرهنگی» واکاوی روند شکلگیری مطالبات فرهنگی و چالشهای تحقق آن را پی گرفته است.
🔅همینطور پروندهی ویژهای در رابطه با «مشروطه و سرهای پرسودا که آزادیخواهان باختند» را در این شماره خواهید خواند.
🔅سینمای «امیر نادری» نیز در رستاک شهریورماه مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. و نقد شعر را هم با نگاه به دفتر شعر "دوچرخهی آبی" اثر "حسن عالیزاده" خواهید خواند.
☀️مقاله
میل جمعی و وجود نیرومند یک «ما»: سه صدا و یک فرصت
☀️گفتوگو
گفتوگوی رستاک با رضا بابایی: مرجعیتهای بازمانده از تاریخ
☀️میزگرد
پرولتاریای علم، علم نیابتی و ابتذال فرهنگی؛ سه گانهی بیگانه
🌱 رضا بابایی، عباس نعیمی جورشری، سعدی گلبیانی، علی غریب دوست، علی شهبازی، مهدی قاصد، مهران صولتی، محمدرضا کلاهی، علیرضا کفایی، فرشاد فرخزاد، حافظ موسوی، فرانک سعیدی فرد، روح الله عظیمی، اردشیر بهرامی، میثم هاشمخانی، محمد زینالی اُناری، امین حامی خواه، محمدرضا پویافر، حسین نبوی، خسرو صادقی بروجنی، محمدمهدی اردبیلی، محمدجواد غلامرضا کاشی، محمدحسین غیاثی، سهند ایرانمهر، ناصر فکوهی، موسی غنی نژاد، محمد فاضلی، ابراهیم متقی، هیوا بالاکار، امین نور، میثم ربیع پور، سپیده برنجی، سمیرا مهدی پور، الهه نصیری، نیلوفر قربانی، فائزه بهرامی، یحیی عبدالهی، نعمت الله فاضلی، محمدرضا معادیخواه، سارا آذرصفا، آرش الحاقی و... از همکاران این شمارهی رستاک میباشند.
🌾 @sedanet
🌾 @soorema
🔎 khabar31.ir
🌅 s8.picofile.com/file/8306310526/rastak.jpg
☘️ درسگفتار «فلسفه هنر هگل» از #حامد_صفاریان
8 جلسه تا کنون - ادامه دارد...
گفتار نخست: مقدمه
گفتار دوم: باومگارتن
گفتار سوم: کانت
گفتار چهارم: شیلر
گفتار پنجم: هگل (بخش نخست)
گفتار ششم: هگل (بخش دوم)
گفتار هفتم: هگل (بخش سوم)
گفتار هشتم: هگل (بخش چهارم)
صوت جلسات👇
✨ → 3danet.ir/tLwA6
🌾 @sedanet | @DeutscherIdealismus
8 جلسه تا کنون - ادامه دارد...
گفتار نخست: مقدمه
گفتار دوم: باومگارتن
گفتار سوم: کانت
گفتار چهارم: شیلر
گفتار پنجم: هگل (بخش نخست)
گفتار ششم: هگل (بخش دوم)
گفتار هفتم: هگل (بخش سوم)
گفتار هشتم: هگل (بخش چهارم)
صوت جلسات👇
✨ → 3danet.ir/tLwA6
🌾 @sedanet | @DeutscherIdealismus
☘️ «اهل ذمّه»ی بودائیان
✍️ آرشام زاده عبداللهی
🔅در این روزها توجّه به مصائب مسلمانان میانمار افزایش یافته است. این افزایش توجّه، امری مطلوب است که باید با اقدامات عملی، در جهت امحاء تبعیضها و اجحافهایی که در حقّ ایشان اعمال می شود، همراه گردد.
🔅نگارنده ی این سطور، ذرّه ای در قبح مظالمی که بر مسلمانان میانمار می رود، تردید ندارد. نیز تردید ندارد در این که هر کاری را که می توان، باید انجام داد تا جلوی ادامه و پیشروی یک ظلم، از جمله ظلم به مظلومان میانماری، گرفته شود. «ظلم» قبیح است، در حقّ هر کسی.
🔅من در این یادداشت می کوشم که توجّه خواننده را به جنبه ی دیگری از این مسئله ی دردناک معطوف کنم. آنچه این روزها می شنویم، این است که اجحافهایی که در حقّ مسلمانان میانماری اتّفاق می افتد، به خاطر باورهای دینی ایشان است. چون آنها باورهای دینی متفاوتی از اکثریّت بودایی دارند، اینچنین مورد ستم قرار می گیرند.
🔅جان کلام همین جاست. آیا تبعیض دینی و مذهبی، اخلاقاً موجه است؟ آیا می توان بعضی از انسانها را به خاطر باورهای دینیشان، از حقوق اساسی و شهروندی خود، محروم کرد؟
🔅وقتی که اهل هر دینی، با محرومیّت همدینان خود از این حقوق، به خاطر داشتن دینی خاص، مواجه می شوند، به راحتی تصدیق می کنند که باورهای دینی و مذهبی نباید دستمایه ی تبعیض شود؛ چون خودشان هم اهل همان دین هستند و درد همدینان خویش را درد خود می یابند.
🔅امّا آیا اهل هر دین (مثلاً مسلمانان) نسبت به تبعیضهای دینی و مذهبی در قبال غیر اهل دین خود (مثلاً غیرمسلمانان) و بی دینان نیز همین قدر حسّاسند؟...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/xYKSR
🌾 @sedanet
✍️ آرشام زاده عبداللهی
🔅در این روزها توجّه به مصائب مسلمانان میانمار افزایش یافته است. این افزایش توجّه، امری مطلوب است که باید با اقدامات عملی، در جهت امحاء تبعیضها و اجحافهایی که در حقّ ایشان اعمال می شود، همراه گردد.
🔅نگارنده ی این سطور، ذرّه ای در قبح مظالمی که بر مسلمانان میانمار می رود، تردید ندارد. نیز تردید ندارد در این که هر کاری را که می توان، باید انجام داد تا جلوی ادامه و پیشروی یک ظلم، از جمله ظلم به مظلومان میانماری، گرفته شود. «ظلم» قبیح است، در حقّ هر کسی.
🔅من در این یادداشت می کوشم که توجّه خواننده را به جنبه ی دیگری از این مسئله ی دردناک معطوف کنم. آنچه این روزها می شنویم، این است که اجحافهایی که در حقّ مسلمانان میانماری اتّفاق می افتد، به خاطر باورهای دینی ایشان است. چون آنها باورهای دینی متفاوتی از اکثریّت بودایی دارند، اینچنین مورد ستم قرار می گیرند.
🔅جان کلام همین جاست. آیا تبعیض دینی و مذهبی، اخلاقاً موجه است؟ آیا می توان بعضی از انسانها را به خاطر باورهای دینیشان، از حقوق اساسی و شهروندی خود، محروم کرد؟
🔅وقتی که اهل هر دینی، با محرومیّت همدینان خود از این حقوق، به خاطر داشتن دینی خاص، مواجه می شوند، به راحتی تصدیق می کنند که باورهای دینی و مذهبی نباید دستمایه ی تبعیض شود؛ چون خودشان هم اهل همان دین هستند و درد همدینان خویش را درد خود می یابند.
🔅امّا آیا اهل هر دین (مثلاً مسلمانان) نسبت به تبعیضهای دینی و مذهبی در قبال غیر اهل دین خود (مثلاً غیرمسلمانان) و بی دینان نیز همین قدر حسّاسند؟...
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/xYKSR
🌾 @sedanet
صدانت
«اهل ذمّه»ی بودائیان • صدانت
اگر مسلمان به قتل اهل ذمّه عادت کرده باشد، جایز است که پس از برگرداندن ما به التّفاوت دیه ی او با دیه ی ذمّی، قصاص شود. اگر کافری، کافری را بکشد، و مسلمان ..
☘️ خصایص زندگی عاریتی از منظر هایدگر
✍️ #مصطفی_ملکیان
🔅1_ خصیصه اول: ما به وراجّی و یاوهگویی مبتلا شدهایم. وراجّی چه نوع سخنی است؟ سخنی است که در آن خود سخن گفتن مهم است نه محتوای سخن. اینکه میگویند در شبنشینیها وراجّی میکنیم، یعنی چه؟ یعنی اصلاً مهم نیست چه میگوییم، مهم این است که داریم چیزی میگوییم. به تعبیری، خود حرف زدن موضوعیت پیدا کرده با اینکه باید طریقت داشته باشد و از طریق سخن گفتن چیزی انتقال یابد. در واقع، ما دائماً در زندگی خودمان جملهها، گزارهها و باورهایی را از دستهای میگیریم و به دسته دیگری انتقال میدهیم (انتقال اطلاعات ناآزموده از دیگران به من و از من به دیگران)در این صورت یاوهگویی همه زندگی من و شما را تشکیل داده است.
🔅2_ خصیصه دوم: ما از مرحله یاوهگویی و وراجّی به مرحله سرک کشیدن، بوالفضولی و ناخنک زدن میرسیم. بوالفضولی یعنی به محض اینکه چیزی را شنیدم و وارد ذهنم شدــچون بنا بر این نبود که آن را بیازمایم ــ فوراً میگویم چه چیز دیگری دارید؟ یعنی با وجود اینکه هنوز مطلب اول را دریافت نکردهام و وارد هاضمه و فهم من نشده باز دنبال چیز جدید میگردم. از این نظر است که همه ما به زبان حال و قال میگوییم: «تازه چه خبر؟» و یکی نیست به ما بگوید با کهنههایش چه کردهاید که دنبال تازه میگردید؛ مگر کهنهها چه هنری برای شما داشتند که حالا باز هم طالب تازهها هستید؟ پس سرک کشیدن یعنی عاشق نو بودن. مثلاً، شما کتابی نوشتهاید و من با خواندن آن باورهای شما را به خود انتقال میدهم، اصلاً هم دقت نمیکنم آیا درست است یا نه اما تا به شما میرسم میگویم: آقا اخیراً کتاب جدیدی منتشر نکردهاید؟ یکی نیست بگوید: خوب، کتابهای قبلی را که خواندی کدامش حق بود و کدامش باطل؟!
🔅3_ خصیصه سوم: سردرگمی و گیجی است یعنی نمیدانم در چه جهانی به سر میبرم. مثلاً نمیدانم آیا جهان هدفدار است یا بیهدف؛ نمیدانم در جهان با خدا به سر میبرم یا بیخدا؛ نمیدانم جنگ بهتر است یا صلح؛ اما در عین حال میدانم که درباره هر یک از این پرسشها اقوال زیادی هست و میتوانم همه را برای شما توضیح دهم. در واقع، ما از نظر فکری تلوتلو میخوریم. چرا؟ چون در مورد هیچ چیز خودمان تصمیم نگرفتهایم و تنها وسیلهای برای انتقال نظریات بودهایم. به تعبیر دیگر، باورها همینطور به ما میرسند و از ما به دیگران انتقال مییابند و چون ما شهوت شنیدن و گفتن داریم، در اثر اعمال این شهوت به گیجی فرورفتهایم؛ یعنی هیچ رأی شخصی قابل دفاعی نداریم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/LbOqK
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
✍️ #مصطفی_ملکیان
🔅1_ خصیصه اول: ما به وراجّی و یاوهگویی مبتلا شدهایم. وراجّی چه نوع سخنی است؟ سخنی است که در آن خود سخن گفتن مهم است نه محتوای سخن. اینکه میگویند در شبنشینیها وراجّی میکنیم، یعنی چه؟ یعنی اصلاً مهم نیست چه میگوییم، مهم این است که داریم چیزی میگوییم. به تعبیری، خود حرف زدن موضوعیت پیدا کرده با اینکه باید طریقت داشته باشد و از طریق سخن گفتن چیزی انتقال یابد. در واقع، ما دائماً در زندگی خودمان جملهها، گزارهها و باورهایی را از دستهای میگیریم و به دسته دیگری انتقال میدهیم (انتقال اطلاعات ناآزموده از دیگران به من و از من به دیگران)در این صورت یاوهگویی همه زندگی من و شما را تشکیل داده است.
🔅2_ خصیصه دوم: ما از مرحله یاوهگویی و وراجّی به مرحله سرک کشیدن، بوالفضولی و ناخنک زدن میرسیم. بوالفضولی یعنی به محض اینکه چیزی را شنیدم و وارد ذهنم شدــچون بنا بر این نبود که آن را بیازمایم ــ فوراً میگویم چه چیز دیگری دارید؟ یعنی با وجود اینکه هنوز مطلب اول را دریافت نکردهام و وارد هاضمه و فهم من نشده باز دنبال چیز جدید میگردم. از این نظر است که همه ما به زبان حال و قال میگوییم: «تازه چه خبر؟» و یکی نیست به ما بگوید با کهنههایش چه کردهاید که دنبال تازه میگردید؛ مگر کهنهها چه هنری برای شما داشتند که حالا باز هم طالب تازهها هستید؟ پس سرک کشیدن یعنی عاشق نو بودن. مثلاً، شما کتابی نوشتهاید و من با خواندن آن باورهای شما را به خود انتقال میدهم، اصلاً هم دقت نمیکنم آیا درست است یا نه اما تا به شما میرسم میگویم: آقا اخیراً کتاب جدیدی منتشر نکردهاید؟ یکی نیست بگوید: خوب، کتابهای قبلی را که خواندی کدامش حق بود و کدامش باطل؟!
🔅3_ خصیصه سوم: سردرگمی و گیجی است یعنی نمیدانم در چه جهانی به سر میبرم. مثلاً نمیدانم آیا جهان هدفدار است یا بیهدف؛ نمیدانم در جهان با خدا به سر میبرم یا بیخدا؛ نمیدانم جنگ بهتر است یا صلح؛ اما در عین حال میدانم که درباره هر یک از این پرسشها اقوال زیادی هست و میتوانم همه را برای شما توضیح دهم. در واقع، ما از نظر فکری تلوتلو میخوریم. چرا؟ چون در مورد هیچ چیز خودمان تصمیم نگرفتهایم و تنها وسیلهای برای انتقال نظریات بودهایم. به تعبیر دیگر، باورها همینطور به ما میرسند و از ما به دیگران انتقال مییابند و چون ما شهوت شنیدن و گفتن داریم، در اثر اعمال این شهوت به گیجی فرورفتهایم؛ یعنی هیچ رأی شخصی قابل دفاعی نداریم.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/LbOqK
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
خصایص زندگی عاریتی از منظر هایدگر • صدانت
نوجویی خصلت انسانهایی است که زندگی عاریتی دارند؛ و به لحاظ همین خصلت است که از این متفکر به آن متفکر، از این مکتب به آن مکتب میلغزیم؛ و اصلاًمکث...
وبسایت فرهنگی صدانت
☘️ «حقوقِ بشر» علیه بشر ✍️ #محمدمهدی_اردبیلی - #احمدرضا_آزمون 🔅رویدادهای اخیر میانمار، و سرکوب وحشیانۀ سیستماتیکِ اقلیت مسلمانِ روهینجا توسط ارتش و نیروهای نظامیِ رسمی، بازنماییکنندۀ حقیقت تلخی است که تاکنون تلاش میشد در پس رنگها و طعمدهندههای مختلفِ…
☘️ نسلکشی در میانمار و پارادوکس «حقوق بشر»
✍️ #حسام_سلامت
🔅کشتار اقلیت مسلمان روهینگا و محرومسازی سیستماتیک و تاریخی آنان از پایهایترین حقوق انسانیشان به دست دولت قانونی و «مشروع» میانمار با تأخیری فاجعهبار بازتاب جهانی نسبتاً چشمگیری یافته و توجه افکار عمومی و برخی نهادهای بینالمللی را کم و بیش به ابعاد گستردهی این نسلکشی جلب کرده است.
🔅فارغ از سویههای انسانی فاجعه که در نهایت تنها موضوعی است که اهمیت دارد آنچه در این واقعه عمیقاً مسئلهدار شده گفتار جهانی «حقوق بشر» است. اینکه این نسلکشی به دست دولتی انجام میگیرد که بر رأس ارکان اجراییاش چهرهای تا پیش از این محبوب تکیه زده که جایزهی صلح نوبل را در کارنامه دارد و تا چندی پیش به مثابهی تمثال نمادین «حقوق بشر» و مبارزهی گاندیوار غیرخشونتآمیز تکریم میشده است خودِ «حقوق بشر» و تمامیت گفتارِ حقوق بشری و نهادها و سازمانهای مربوط به آن را زیر سئوال برده است. با این اوصاف بحران اخیر میانمار در عین حال بحران گفتار «حقوق بشر» هم هست. بیخود نیست که کمیتهی جایزهی صلح نوبل و بسیاری از فعالان حقوق بشر در روزهای اخیر به این صرافت افتادهاند که جایزهی آنگ سان سوچی را از او پس بگیرند و از این راه اعتبار از دست رفتهی «حقوق بشر» و «صلح جهانی» را بدان بازگردانند. اینکه در همهی این سالها کسی به این فکر نیافتاد که جایزهی صلح نوبل را از هنری کسینجر یا مناخیم بگین یا باراک اوباما پس بگیرد خودش موضوع جالبی است!
🔅از این که بگذریم، از با-دُم-گردو-شکستن دولتها و گروههای ارتجاعی از رسوایی گفتار جهانی «حقوق بشر» نمیشود به سهولت گذشت. گویی شاهد از غیب رسید و یکبار برای همیشه حقانیت دعاوی آنان به نمایشیبودن «حقوق بشر» را اثبات کرد و نشان داد که اساساً به این گفتار میبایست از بیخ و بُن شک کرد و آن را به مثابهی ابزاری برای پیشبرد مطامع و منافع دولتهای «غربی» از ریشه زد. دولتها و گروههای ضدمدرنِ آنتیدموکراتیک به برکت این رسوایی سر را بالا میگیرند و برای ما از اینکه همهی گزارشهای مجامع بینالمللی از موارد عدیدهی نقض آشکار «حقوق بشر» به دست آنها صرفاً تبلیغات دشمنان سیاسی آنان برای سیاهنمایی بوده است و ماتحت خودِ «غرب» از حقوق بشرستیزی قهوهای است وراجی میکنند. دقیقاً در متن چنین مناقشهای است که میبایست تمامقد از «ایده»ی «حقوق بشر» دفاع کرد و آن را از شر دوستان ظاهری و از دست دشمنان قسمخوردهاش، هر دو، نجات داد.
🔅هر چه باشد «حقوق بشر» حقوقِ همان بشری است که اساساً حقی ندارد و همهی حقوقاش از وی سلب شده است. برای افرادی که پیشاپیش به مثابهی شهروند به رسمیت شناخته شدهاند و به این اعتبار از حقوقی مصرح و مشخص برخوردارند «حقوق بشر» اساساً موضوعیتی ندارد. «حقوق بشر» بیش از هر چیز در حق محرومترین، فرودستترین و طردشدهترین مردمان است که براستی معنا پیدا میکند. از این حیث، همان کسی به «حقوق بشر» متوسل میشود – یک فرد، یک گروه، یک اقلیت – که به دست دولت یا هر گروه فرادستی پاک بیحقوحقوق شده باشد. «حقوق بشر» حقوق بیچیزهاست، حقوق فقرا، حقوق آوارگان، حقوق مردمان بیدولت. با این وصف تا جایی که به مورد اخیر میانمار – و دیگر موارد مشابه – مربوط میشود دقیقاً به اتکای گفتار «حقوق بشر» و خوانش رادیکال آن به مثابهی حقوق نا-شهروندان است که میتوان نسلکشی سیستماتیک دولت را محکوم کرد.
🔅«ایده»ی «حقوق بشر» ارزشاش را دارد که، به رغم رنگورورفتگی تاریخیاش، به اتکای قسمی بازفعالسازی سیاسی بازیابی شود. پاپسکشیدن از آن به واسطهی نقدهای مارکسیستی یا پسااستعماری نه فقط جاده را برای ارتجاع همواره میکند که دستان مردمِ بیچیز را در دادخواهی علیه سازوکارهای طردکنندهی دولتها و گروههای دموکراسیستیز خالی میگذارد.
🌾 @sedanet | @prolegomena
✍️ #حسام_سلامت
🔅کشتار اقلیت مسلمان روهینگا و محرومسازی سیستماتیک و تاریخی آنان از پایهایترین حقوق انسانیشان به دست دولت قانونی و «مشروع» میانمار با تأخیری فاجعهبار بازتاب جهانی نسبتاً چشمگیری یافته و توجه افکار عمومی و برخی نهادهای بینالمللی را کم و بیش به ابعاد گستردهی این نسلکشی جلب کرده است.
🔅فارغ از سویههای انسانی فاجعه که در نهایت تنها موضوعی است که اهمیت دارد آنچه در این واقعه عمیقاً مسئلهدار شده گفتار جهانی «حقوق بشر» است. اینکه این نسلکشی به دست دولتی انجام میگیرد که بر رأس ارکان اجراییاش چهرهای تا پیش از این محبوب تکیه زده که جایزهی صلح نوبل را در کارنامه دارد و تا چندی پیش به مثابهی تمثال نمادین «حقوق بشر» و مبارزهی گاندیوار غیرخشونتآمیز تکریم میشده است خودِ «حقوق بشر» و تمامیت گفتارِ حقوق بشری و نهادها و سازمانهای مربوط به آن را زیر سئوال برده است. با این اوصاف بحران اخیر میانمار در عین حال بحران گفتار «حقوق بشر» هم هست. بیخود نیست که کمیتهی جایزهی صلح نوبل و بسیاری از فعالان حقوق بشر در روزهای اخیر به این صرافت افتادهاند که جایزهی آنگ سان سوچی را از او پس بگیرند و از این راه اعتبار از دست رفتهی «حقوق بشر» و «صلح جهانی» را بدان بازگردانند. اینکه در همهی این سالها کسی به این فکر نیافتاد که جایزهی صلح نوبل را از هنری کسینجر یا مناخیم بگین یا باراک اوباما پس بگیرد خودش موضوع جالبی است!
🔅از این که بگذریم، از با-دُم-گردو-شکستن دولتها و گروههای ارتجاعی از رسوایی گفتار جهانی «حقوق بشر» نمیشود به سهولت گذشت. گویی شاهد از غیب رسید و یکبار برای همیشه حقانیت دعاوی آنان به نمایشیبودن «حقوق بشر» را اثبات کرد و نشان داد که اساساً به این گفتار میبایست از بیخ و بُن شک کرد و آن را به مثابهی ابزاری برای پیشبرد مطامع و منافع دولتهای «غربی» از ریشه زد. دولتها و گروههای ضدمدرنِ آنتیدموکراتیک به برکت این رسوایی سر را بالا میگیرند و برای ما از اینکه همهی گزارشهای مجامع بینالمللی از موارد عدیدهی نقض آشکار «حقوق بشر» به دست آنها صرفاً تبلیغات دشمنان سیاسی آنان برای سیاهنمایی بوده است و ماتحت خودِ «غرب» از حقوق بشرستیزی قهوهای است وراجی میکنند. دقیقاً در متن چنین مناقشهای است که میبایست تمامقد از «ایده»ی «حقوق بشر» دفاع کرد و آن را از شر دوستان ظاهری و از دست دشمنان قسمخوردهاش، هر دو، نجات داد.
🔅هر چه باشد «حقوق بشر» حقوقِ همان بشری است که اساساً حقی ندارد و همهی حقوقاش از وی سلب شده است. برای افرادی که پیشاپیش به مثابهی شهروند به رسمیت شناخته شدهاند و به این اعتبار از حقوقی مصرح و مشخص برخوردارند «حقوق بشر» اساساً موضوعیتی ندارد. «حقوق بشر» بیش از هر چیز در حق محرومترین، فرودستترین و طردشدهترین مردمان است که براستی معنا پیدا میکند. از این حیث، همان کسی به «حقوق بشر» متوسل میشود – یک فرد، یک گروه، یک اقلیت – که به دست دولت یا هر گروه فرادستی پاک بیحقوحقوق شده باشد. «حقوق بشر» حقوق بیچیزهاست، حقوق فقرا، حقوق آوارگان، حقوق مردمان بیدولت. با این وصف تا جایی که به مورد اخیر میانمار – و دیگر موارد مشابه – مربوط میشود دقیقاً به اتکای گفتار «حقوق بشر» و خوانش رادیکال آن به مثابهی حقوق نا-شهروندان است که میتوان نسلکشی سیستماتیک دولت را محکوم کرد.
🔅«ایده»ی «حقوق بشر» ارزشاش را دارد که، به رغم رنگورورفتگی تاریخیاش، به اتکای قسمی بازفعالسازی سیاسی بازیابی شود. پاپسکشیدن از آن به واسطهی نقدهای مارکسیستی یا پسااستعماری نه فقط جاده را برای ارتجاع همواره میکند که دستان مردمِ بیچیز را در دادخواهی علیه سازوکارهای طردکنندهی دولتها و گروههای دموکراسیستیز خالی میگذارد.
🌾 @sedanet | @prolegomena
☘️ ویراست دوم کتاب: اسپینوزا که می اندیشید...؟
✍️ اهورا پارسا
🔅نسحه ی pdf کتابی که در اختیار دارید، یکی از کاملترین کتاب هایی است که زندگی و شخصیت اسپینوزا و همچنین آرای او در کتاب اخلاق به دقت بررسی کرده است. امیدوارم بتوانم نظرات سیاسی او در رساله ی سیاست و رساله ی الهی سیاسی او را در تألیف بعدی نیز بیاورم.
🔅کتابی که در دست دارید هم در صفحه ی دوم و هم آخرین صفحه ی کتاب، توضیح کافی داده شده است که عواید حاصله از خرید این کتاب به موسسه ی محک داده خواهد شد. قیمت 5 هزار، قیمت منصفانه ای است که بر آن گذاشتم. تصمیم به خرید این کتاب به وجدان انسانی و وسع مالی و در نهایت انتخاب نهایی هر شخص محول می شود.
شخصی که کتاب را میخرد قبل از خرید، کتاب را در اختیار دارد و خودش تصمیم میگیرد که چه کند...
پیشاپیش از خوانندگان و انتشاردهندگان این کتاب سپاسگزاری میکنم 🌷
لینک خرید:
✨ → payping.ir/d/hftH?preview=true
نسخه ی pdf کتاب 👇👇👇
✍️ اهورا پارسا
🔅نسحه ی pdf کتابی که در اختیار دارید، یکی از کاملترین کتاب هایی است که زندگی و شخصیت اسپینوزا و همچنین آرای او در کتاب اخلاق به دقت بررسی کرده است. امیدوارم بتوانم نظرات سیاسی او در رساله ی سیاست و رساله ی الهی سیاسی او را در تألیف بعدی نیز بیاورم.
🔅کتابی که در دست دارید هم در صفحه ی دوم و هم آخرین صفحه ی کتاب، توضیح کافی داده شده است که عواید حاصله از خرید این کتاب به موسسه ی محک داده خواهد شد. قیمت 5 هزار، قیمت منصفانه ای است که بر آن گذاشتم. تصمیم به خرید این کتاب به وجدان انسانی و وسع مالی و در نهایت انتخاب نهایی هر شخص محول می شود.
شخصی که کتاب را میخرد قبل از خرید، کتاب را در اختیار دارد و خودش تصمیم میگیرد که چه کند...
پیشاپیش از خوانندگان و انتشاردهندگان این کتاب سپاسگزاری میکنم 🌷
لینک خرید:
✨ → payping.ir/d/hftH?preview=true
نسخه ی pdf کتاب 👇👇👇
☘️ آنچه در کودکی جا گذاشتهایم!
✍️ #صدیق_قطبی
🔅شاعران میگویند: «رؤیای بزرگتر شدن خوب نبود / ای کاش تمام عُمر کودک بودیم». و میگویند: «بیا ساده مثل چکاوک شویم / بیا بازگردیم و کودک شویم»، اما آیا بازگشت به کودکی ممکن است؟ بازگشت به کودکی یعنی چه؟ بازیابی و بازپروری چه روحیاتی میتواند ما را دوباره کودک کند؟ و اساساً بازیابی تمام روحیات کودکانه، خوب است؟
🔅البته که کودکان احوال و روحیاتی دارند که بهتر است از آن عبور کنند و ما نیز بهتر است به آن باز نگردیم. از باب مثل میتوان به خودگزینی کودکان اشاره کرد. کودکان همه چیز را برای خود میخواهند و باید به مرور یاد بگیرند که در مواقعی، بهتر است دیگری را بر خود ترجیح دهند. یا اینکه کودکان اغلب کفّ نفس ندارند و نمیتوانند با عاقبتاندیشی و دورنگری، از برخی خوشایندها و لذتها صَرفِنظر کنند. کودکان نوعی لذتگرایی ناسنجیده دارند که اگر مراقبت بزرگسالان و والدین نبود، چه بسا این لذتگرایی ناسنجیده، زندگیشان را تباه میکرد.
🔅روشن است که مقصود از بازگشت به احوال کودکی، بازگشت به آن ناخویشتنداری، فقدان کفّنفس، خودگزینی و لذتگروی ناسنجیده نیست.
🔅با اینهمه، چه احوالِ مبارک و عزیزی در اغلبِ کودکان هست که فرزانگان توصیه میکنند خود را به آن بیاراییم؟
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/a9WAE
🌾 @sedanet | @sedigh_63
✍️ #صدیق_قطبی
🔅شاعران میگویند: «رؤیای بزرگتر شدن خوب نبود / ای کاش تمام عُمر کودک بودیم». و میگویند: «بیا ساده مثل چکاوک شویم / بیا بازگردیم و کودک شویم»، اما آیا بازگشت به کودکی ممکن است؟ بازگشت به کودکی یعنی چه؟ بازیابی و بازپروری چه روحیاتی میتواند ما را دوباره کودک کند؟ و اساساً بازیابی تمام روحیات کودکانه، خوب است؟
🔅البته که کودکان احوال و روحیاتی دارند که بهتر است از آن عبور کنند و ما نیز بهتر است به آن باز نگردیم. از باب مثل میتوان به خودگزینی کودکان اشاره کرد. کودکان همه چیز را برای خود میخواهند و باید به مرور یاد بگیرند که در مواقعی، بهتر است دیگری را بر خود ترجیح دهند. یا اینکه کودکان اغلب کفّ نفس ندارند و نمیتوانند با عاقبتاندیشی و دورنگری، از برخی خوشایندها و لذتها صَرفِنظر کنند. کودکان نوعی لذتگرایی ناسنجیده دارند که اگر مراقبت بزرگسالان و والدین نبود، چه بسا این لذتگرایی ناسنجیده، زندگیشان را تباه میکرد.
🔅روشن است که مقصود از بازگشت به احوال کودکی، بازگشت به آن ناخویشتنداری، فقدان کفّنفس، خودگزینی و لذتگروی ناسنجیده نیست.
🔅با اینهمه، چه احوالِ مبارک و عزیزی در اغلبِ کودکان هست که فرزانگان توصیه میکنند خود را به آن بیاراییم؟
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/a9WAE
🌾 @sedanet | @sedigh_63
صدانت
آنچه در کودکی جا گذاشتهایم! • صدانت
روشن است که وقتی از بازگشت به احوال کودکی میگویند، مقصود بازگشت به آن ناخویشتنداری، فقدان کفّنفس، خودگزینی و لذتگروی ناسنجیده نیست...
☘️ ضرورت فردیّت و استقلال اندیشه در عصر ما
✍️ #عارف_وصلی
🔅بسیار سخت میتوان در تمدنهای بزرگ پیش از مدرنیته تأمّل کرد و به اندازه عصر روشنگری ردّی از مقولاتی چون آزادی و استقلال اندیشه فردی که جان مایهء مدرنیته است اثری یافت. نه آنکه در یونان یا روم آزادی و اندیشه فردی معنا نداشت بلکه شامل همهء افراد جامعه نمیشد. زیرا چگونه میتوان از استقلال اندیشه فردی صحبت کرد بدون آنکه ” فرد ” شکل گرفته باشد. یا چطور آزادی فردی معنا مییابد وقتی به قول هگل تعریفی از انسان وجود نداشته است چون برده یا زن را نمی توانست در آن تعریف جای دهد. پس، اساساً استقلال اندیشه و آزادی فردی در ذیل تعریف انسان مدرن تجلّی مییابد.
🔅این فردیّت که با رنسانس ظهور کرد، موقعیّتی برای افراد جامعه پدید آورد تا بتوانند خواستار استفاده از قدرت یا کفایت خود برای آزاد زندگی کردن و رهایی از محدودیتهای دینی یا سیاسی جامعه خود شوند. به عبارت دیگر، این فردیّت بیشتر نوعی تلنگر و هوشیاری به انسانی بود که به تازگی قرون وسطی را پشت سر گذاشته بود و در پی دستیابی به مفهوم گستردهء آزادی و تصمیم گرفتن برای شیوهء زندگی خود بود.
🔅ظهور و بروز این آزادی به اشکال مختلفی صورت گرفت، امّا، چندی از این دستاوردها شالودههای این انسان نو را گذاردند. آزادی در اندیشیدن دکارتی و معنای سوژه بنیانی را بنا نهاد که به طور کلّی درک هر نوع حقیقتی باید با اندیشیدن آغاز شود. ولی اندیشیدنی که در خدمت من که همان سوژه است و یا ego cogitans است، قرار گیرد. چند دهه زودتر از او، لوتر با پروتستانتیسم و نقد کلیسا، به گونهای دیگر موقعیّتی برای خارج ساختن فرد از زیر اتوریته مسیحیّت کلیسایی و امکان نوعی رفرم برای اندیشیدن در چهارچوب دین را فراهم آورد. ترویج دین فردی خود قدم بزرگی در راستای به رسمیّت شناختن فرد و نوعی از آزادی بود. این دو جریان همچنین، موجب شکلگیری بستری برای نقد آموزههای دینی به خصوص دربارهء آزادی انسان شدند.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/PCfnp
🌾 @sedanet
✍️ #عارف_وصلی
🔅بسیار سخت میتوان در تمدنهای بزرگ پیش از مدرنیته تأمّل کرد و به اندازه عصر روشنگری ردّی از مقولاتی چون آزادی و استقلال اندیشه فردی که جان مایهء مدرنیته است اثری یافت. نه آنکه در یونان یا روم آزادی و اندیشه فردی معنا نداشت بلکه شامل همهء افراد جامعه نمیشد. زیرا چگونه میتوان از استقلال اندیشه فردی صحبت کرد بدون آنکه ” فرد ” شکل گرفته باشد. یا چطور آزادی فردی معنا مییابد وقتی به قول هگل تعریفی از انسان وجود نداشته است چون برده یا زن را نمی توانست در آن تعریف جای دهد. پس، اساساً استقلال اندیشه و آزادی فردی در ذیل تعریف انسان مدرن تجلّی مییابد.
🔅این فردیّت که با رنسانس ظهور کرد، موقعیّتی برای افراد جامعه پدید آورد تا بتوانند خواستار استفاده از قدرت یا کفایت خود برای آزاد زندگی کردن و رهایی از محدودیتهای دینی یا سیاسی جامعه خود شوند. به عبارت دیگر، این فردیّت بیشتر نوعی تلنگر و هوشیاری به انسانی بود که به تازگی قرون وسطی را پشت سر گذاشته بود و در پی دستیابی به مفهوم گستردهء آزادی و تصمیم گرفتن برای شیوهء زندگی خود بود.
🔅ظهور و بروز این آزادی به اشکال مختلفی صورت گرفت، امّا، چندی از این دستاوردها شالودههای این انسان نو را گذاردند. آزادی در اندیشیدن دکارتی و معنای سوژه بنیانی را بنا نهاد که به طور کلّی درک هر نوع حقیقتی باید با اندیشیدن آغاز شود. ولی اندیشیدنی که در خدمت من که همان سوژه است و یا ego cogitans است، قرار گیرد. چند دهه زودتر از او، لوتر با پروتستانتیسم و نقد کلیسا، به گونهای دیگر موقعیّتی برای خارج ساختن فرد از زیر اتوریته مسیحیّت کلیسایی و امکان نوعی رفرم برای اندیشیدن در چهارچوب دین را فراهم آورد. ترویج دین فردی خود قدم بزرگی در راستای به رسمیّت شناختن فرد و نوعی از آزادی بود. این دو جریان همچنین، موجب شکلگیری بستری برای نقد آموزههای دینی به خصوص دربارهء آزادی انسان شدند.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/PCfnp
🌾 @sedanet
صدانت
ضرورت فردیّت و استقلال اندیشه در عصر ما • صدانت
بسیار سخت میتوان در تمدنهای بزرگ پیش از مدرنیته تأمّل کرد و به اندازه عصر روشنگری ردّی از مقولاتی چون آزادی و استقلال اندیشه فردی که جان مایهء...
☘️ به سوی شادکامی ماندگار
✍️ Jaime L. Kurtz & Sonja Lyubomirsky
مترجم: علی کلانی
🔅هنگام تجسم یک روز شاد و یا یک زندگی شاد، چه تصاویری به ذهن میآید؟ این تصاویر در نظر بعضی افراد ممکن است غذا خوردن با دوستان و یا اعضای خانواده، زمانیکه در کنار همند، میخندند، داستان میگویند و سرشار از احساس محبت هستند، باشد. دیگران ممکن است شادکامی را در تحقق بخشیدن به اهداف مهم و بالیدن به انجام کاری به نحو احسن بدانند. و همچنان در نزد بعضی افراد شادکامی ممکن است پیامد فرعی انجام اعمال نیک باشد، مثلا کمک به دیگران و باور به اینکه جهان به سبب آن، مکانی بهتر خواهد بود. اگر درباره اینکه چه چیزی آنان را به شادکامی میرساند اختلاف فراوان دارند، اکثریت قاطع ساکنان کشور آمریکا شادکامی را یکی از اصلیترین اهداف زندگی خود میدانند.
🔅دقیقا شادکامی را چگونه مییابی؟ هزاران سال است که این پرسش مطرح است و اگرچه بسیاری از کتابهای خود-یاری تلاش کردهاند که پاسخهایی برای این پرسش پیشنهاد کنند، نتایج به دست آمده از آنها اغلب مبتنی بر شخصیت و تجربه فردی خود نویسنده است. تنها به تازگی شواهدی علمی و کارآمد برای اکثر مردم در ارائه راهی ممکن به سوی شادکامی پایدار، پدید آمده است. منظور از علمی این است که محققان آزمایشهای جدی و دقیقی را انجام دادهاند تا مشخص کنند آیا استراتژیهای خاص عملا به افزایش شادکامی میانجامند. مقاله حاضر شواهد را بررسی میکند و پیشنهادهایی عملی ارائه میکند که میتوان در ایجاد تغییری قابل تحمل و طولانیمدت سطح بهباشی از آنها بهره برد.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/V2Qwl
🌾 @sedanet
✍️ Jaime L. Kurtz & Sonja Lyubomirsky
مترجم: علی کلانی
🔅هنگام تجسم یک روز شاد و یا یک زندگی شاد، چه تصاویری به ذهن میآید؟ این تصاویر در نظر بعضی افراد ممکن است غذا خوردن با دوستان و یا اعضای خانواده، زمانیکه در کنار همند، میخندند، داستان میگویند و سرشار از احساس محبت هستند، باشد. دیگران ممکن است شادکامی را در تحقق بخشیدن به اهداف مهم و بالیدن به انجام کاری به نحو احسن بدانند. و همچنان در نزد بعضی افراد شادکامی ممکن است پیامد فرعی انجام اعمال نیک باشد، مثلا کمک به دیگران و باور به اینکه جهان به سبب آن، مکانی بهتر خواهد بود. اگر درباره اینکه چه چیزی آنان را به شادکامی میرساند اختلاف فراوان دارند، اکثریت قاطع ساکنان کشور آمریکا شادکامی را یکی از اصلیترین اهداف زندگی خود میدانند.
🔅دقیقا شادکامی را چگونه مییابی؟ هزاران سال است که این پرسش مطرح است و اگرچه بسیاری از کتابهای خود-یاری تلاش کردهاند که پاسخهایی برای این پرسش پیشنهاد کنند، نتایج به دست آمده از آنها اغلب مبتنی بر شخصیت و تجربه فردی خود نویسنده است. تنها به تازگی شواهدی علمی و کارآمد برای اکثر مردم در ارائه راهی ممکن به سوی شادکامی پایدار، پدید آمده است. منظور از علمی این است که محققان آزمایشهای جدی و دقیقی را انجام دادهاند تا مشخص کنند آیا استراتژیهای خاص عملا به افزایش شادکامی میانجامند. مقاله حاضر شواهد را بررسی میکند و پیشنهادهایی عملی ارائه میکند که میتوان در ایجاد تغییری قابل تحمل و طولانیمدت سطح بهباشی از آنها بهره برد.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/V2Qwl
🌾 @sedanet
صدانت
به سوی شادكامی ماندگار • صدانت
اگر درباره اینكه چه چیزی آنان را به شادكامی میرساند اختلاف فراوان دارند، اكثریت قاطع ساكنان كشور آمریكا شادكامی را یكی از اصلیترین اهداف زندگی خود...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☕️ چایت را بنوش
نگران فردا نباش
از گندمزار من و تو
مشتی کاه میماند
برای بادها . . .
هاجر فرهادی
🌾 @sedanet
نگران فردا نباش
از گندمزار من و تو
مشتی کاه میماند
برای بادها . . .
هاجر فرهادی
🌾 @sedanet
☘️ درسگفتار «جبر و اختیار» از #کاوه_بهبهانی
دوره اول | 4 جلسه|صوت| شهریور 96
صوت و اسلاید جلسات👇
✨ → 3danet.ir/VwWCd
🌾 @sedanet | @Sophia_Kaveh
دوره اول | 4 جلسه|صوت| شهریور 96
صوت و اسلاید جلسات👇
✨ → 3danet.ir/VwWCd
🌾 @sedanet | @Sophia_Kaveh
☘️ استقبال از ماه محرم
✍️آیت الله یثربی
🔅پسندیده و روا نیست که زمان بیشتری از مراسم ها و آیین های عزاداری سالار شهیدان در شب های محرم و صفر صرف سینه زنی و مداحی شود و از شأن جلسات سوگواری اباعبدالله(ع) به دور است که قشر نوجوان و جوانان هیأت ها استقبال کمی از منبر وعاظ در این آیین ها داشته باشند و گوش سپردن به مباحث معارف منبرها کم رنگ باشد.
🔅چه کسی گفته است که نباید به پیشواز ایام محرم و صفر رفت؟ چه اهدافی پشت این جملات و تردیدافکنی هاست که می خواهند در دل شیعه شبهه ایجاد کنند؟ نشردهندگان این گونه جملات تردیدافکنانه نیت شوم ندارند و صرفأ انسان های غافل و گمراهی هستند چطور ممکن است یک انسان شیعه برای یک میهمانی یا جشن و سرور در طول زندگی اش از روزها قبل خود را آماده و مهیا کند اما برای مصیبت خونبار و دردناک فرزند حضرت صدیقه طاهره(ص) در دشت کربلا و اسیری خاندانش و برپاداشتن باشکوه آیین های این مصیبت عظما مهیا و آماده نشود؟
🔅البته که باید در شادی و سرور اهل بیت (ع) طبق سفارش آنها شاد و خرسند بود اما شهادت دردناک و جانگداز حضرت اباعبدالله (ع) و یارانش در دشت کربلا و سپس اسیری خاندان آنان پس از عصر عاشورا چنان تا همیشه تاریخ داغ بر دل تمام هستی گذاشته که جن و ملک و آسمان و زمین و آدم و عالم وجود، اشکریز و گریان این مصیبت هستند.
منبع: شفقنا
🌾 @sedanet
✍️آیت الله یثربی
🔅پسندیده و روا نیست که زمان بیشتری از مراسم ها و آیین های عزاداری سالار شهیدان در شب های محرم و صفر صرف سینه زنی و مداحی شود و از شأن جلسات سوگواری اباعبدالله(ع) به دور است که قشر نوجوان و جوانان هیأت ها استقبال کمی از منبر وعاظ در این آیین ها داشته باشند و گوش سپردن به مباحث معارف منبرها کم رنگ باشد.
🔅چه کسی گفته است که نباید به پیشواز ایام محرم و صفر رفت؟ چه اهدافی پشت این جملات و تردیدافکنی هاست که می خواهند در دل شیعه شبهه ایجاد کنند؟ نشردهندگان این گونه جملات تردیدافکنانه نیت شوم ندارند و صرفأ انسان های غافل و گمراهی هستند چطور ممکن است یک انسان شیعه برای یک میهمانی یا جشن و سرور در طول زندگی اش از روزها قبل خود را آماده و مهیا کند اما برای مصیبت خونبار و دردناک فرزند حضرت صدیقه طاهره(ص) در دشت کربلا و اسیری خاندانش و برپاداشتن باشکوه آیین های این مصیبت عظما مهیا و آماده نشود؟
🔅البته که باید در شادی و سرور اهل بیت (ع) طبق سفارش آنها شاد و خرسند بود اما شهادت دردناک و جانگداز حضرت اباعبدالله (ع) و یارانش در دشت کربلا و سپس اسیری خاندان آنان پس از عصر عاشورا چنان تا همیشه تاریخ داغ بر دل تمام هستی گذاشته که جن و ملک و آسمان و زمین و آدم و عالم وجود، اشکریز و گریان این مصیبت هستند.
منبع: شفقنا
🌾 @sedanet
☘️ کم استرسترین و پر استرسترین شهرهای دنیا
🔅در جدیدترین تحقیقات انجام شده ( توسط موسسه ای بریتانیایی با عنوان «زیپ جت» ) کماسترسترین شهرهای دنیا در سال 2017 فاکتورهایی همچون میزان ترافیک، حمل و نقل عمومی، درصد فضای سبز، وضعیت مالی شهروندان از جمله میزان بدهی، سلامت جسمی و روحی و مقدار ساعتهایی که نور خورشید در سال در هر شهر وجود دارد لحاظ شده است.
🔅بر این اساس 8 شهر دنیا که کماسترسترینها محسوب میشوند به این ترتیب هستند:
۱-اشتوتگارت، آلمان
۲-لوکزامبورگ، لوکزامبورگ
۳-هانوفر، آلمان
۴-برن، سوئیس
۵-مونیخ، المان
۶-بوردو، فرانسه
۷-ادینبرگ، بریتانیا
۸-سیدنی، استرالیا
🔅در همین لیست پراسترسترین شهرهای دنیا هم به ترتیب زیر معرفی شدهاند:
۱-بغداد، عراق
۲-کابل، افغانستان
۳-لاگوس، نیجریه
۴-داکار، سنگال
۵-قاهره، مصر
۶-تهران، ایران 🇮🇷
۷-داکا، بنگلادش
۸-کراچی، پاگستان
🌱 منبع: CNN
عکس: اشتوتگارت، آلمان
cnn.com/travel/article/least-stressful-cities-2017/index.html
🔅در جدیدترین تحقیقات انجام شده ( توسط موسسه ای بریتانیایی با عنوان «زیپ جت» ) کماسترسترین شهرهای دنیا در سال 2017 فاکتورهایی همچون میزان ترافیک، حمل و نقل عمومی، درصد فضای سبز، وضعیت مالی شهروندان از جمله میزان بدهی، سلامت جسمی و روحی و مقدار ساعتهایی که نور خورشید در سال در هر شهر وجود دارد لحاظ شده است.
🔅بر این اساس 8 شهر دنیا که کماسترسترینها محسوب میشوند به این ترتیب هستند:
۱-اشتوتگارت، آلمان
۲-لوکزامبورگ، لوکزامبورگ
۳-هانوفر، آلمان
۴-برن، سوئیس
۵-مونیخ، المان
۶-بوردو، فرانسه
۷-ادینبرگ، بریتانیا
۸-سیدنی، استرالیا
🔅در همین لیست پراسترسترین شهرهای دنیا هم به ترتیب زیر معرفی شدهاند:
۱-بغداد، عراق
۲-کابل، افغانستان
۳-لاگوس، نیجریه
۴-داکار، سنگال
۵-قاهره، مصر
۶-تهران، ایران 🇮🇷
۷-داکا، بنگلادش
۸-کراچی، پاگستان
🌱 منبع: CNN
عکس: اشتوتگارت، آلمان
cnn.com/travel/article/least-stressful-cities-2017/index.html
Telegram
attach 📎
☘️ نمونه هایی از تطورات اندیشگی در قرآن
🗣 #مصطفی_ملکیان
🔅موردی که در قرآن به خاطر تقدیم و تأخیر مشکل به وجود میآید مشکل تطورات اندیشگی قرآن است. بعضی میگویند اصلاً در قرآن تطورات اندیشگی وجود ندارد و سخن خدا را از روز اول تا روز آخر یک سخن بوده. معلوم نیست در قرآن اول این اندیشه گفته شده بعد آن اندیشه، یا اول آن اندیشه گفته شده و بعد این اندیشه. با فرض اینکه این تطورات اندیشگی در قرآن وجود دارد ما نمیدانیم آخرین اندیشهی قرآن کدام مورد است. کتابهای یک متفکر را زمانبندی میکنند تا بفهمند این کتابها را کی نوشته تا آخرین کتاب را آرای او بدانند. اگر ترتیب این کتابها به هم بخورد شما نمیدانید آخرین رای شخص چه بوده است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/ptdfs
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
🗣 #مصطفی_ملکیان
🔅موردی که در قرآن به خاطر تقدیم و تأخیر مشکل به وجود میآید مشکل تطورات اندیشگی قرآن است. بعضی میگویند اصلاً در قرآن تطورات اندیشگی وجود ندارد و سخن خدا را از روز اول تا روز آخر یک سخن بوده. معلوم نیست در قرآن اول این اندیشه گفته شده بعد آن اندیشه، یا اول آن اندیشه گفته شده و بعد این اندیشه. با فرض اینکه این تطورات اندیشگی در قرآن وجود دارد ما نمیدانیم آخرین اندیشهی قرآن کدام مورد است. کتابهای یک متفکر را زمانبندی میکنند تا بفهمند این کتابها را کی نوشته تا آخرین کتاب را آرای او بدانند. اگر ترتیب این کتابها به هم بخورد شما نمیدانید آخرین رای شخص چه بوده است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/ptdfs
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
نمونه هایی از تطورات اندیشگی در قرآن • صدانت
مصطفی ملکیان: موردی که در قرآن به خاطر تقدیم و تأخیر مشکل به وجود میآید مشکل تطورات اندیشگی قرآن است. بعضی میگویند اصلاً در قرآن تطورات اندیشگی ...