☘️ آیا هر عقیدهای محترم است؟
کالبدشکافی مفهوم عقیده و احترام
✍️ #ساسان_حبیب_وند
🔅آیا عقیده هر کس محترم است؟ آیا باید به هر عقیدهای هر چه که باشد، احترام گذاشت؟ یا میتوان به بعضی عقاید بی احترامی کرد؟ حرمت یک عقیده در چیست...؟ به گمان من یک سخن بی معنا در فرهنگ و زبان ما (و شاید در همه زبان های دنیا) رواج دارد که میگویند: عقیده هر کس محترم است. یا: باید به عقاید همدیگر احترام گذاشت و سخنانی مانند آن. خیلی ها هم استدلال میکنند که: هر عقیدهای محترم نیست و فقط عقاید درست (!) محترم هستند و غیره. و شاهد هستیم که بر سر آنچه مردم آن را احترام یا بیاحترامی به عقاید یکدیگر تلقی می کنند چه بحث ها و جنجال ها و دشمنی ها و حتی جنگ ها و کشتارهای هولناکی به راه افتاده است. به گمان من «احترام به عقیده» هم از جمله حرف های بی معنا و فکر نشده است که همه آن را تکرار می کنیم و هیچکدام به آن فکر نمی کنیم. عقیده محترم نیست؛ انسان محترم است. به عقیده احترام نگذاریم؛ به همدیگر احترام بگذاریم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/8QRLi
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
کالبدشکافی مفهوم عقیده و احترام
✍️ #ساسان_حبیب_وند
🔅آیا عقیده هر کس محترم است؟ آیا باید به هر عقیدهای هر چه که باشد، احترام گذاشت؟ یا میتوان به بعضی عقاید بی احترامی کرد؟ حرمت یک عقیده در چیست...؟ به گمان من یک سخن بی معنا در فرهنگ و زبان ما (و شاید در همه زبان های دنیا) رواج دارد که میگویند: عقیده هر کس محترم است. یا: باید به عقاید همدیگر احترام گذاشت و سخنانی مانند آن. خیلی ها هم استدلال میکنند که: هر عقیدهای محترم نیست و فقط عقاید درست (!) محترم هستند و غیره. و شاهد هستیم که بر سر آنچه مردم آن را احترام یا بیاحترامی به عقاید یکدیگر تلقی می کنند چه بحث ها و جنجال ها و دشمنی ها و حتی جنگ ها و کشتارهای هولناکی به راه افتاده است. به گمان من «احترام به عقیده» هم از جمله حرف های بی معنا و فکر نشده است که همه آن را تکرار می کنیم و هیچکدام به آن فکر نمی کنیم. عقیده محترم نیست؛ انسان محترم است. به عقیده احترام نگذاریم؛ به همدیگر احترام بگذاریم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/8QRLi
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
صدانت
آیا هر عقیدهای محترم است؟ • صدانت
حرف اول: جنجال! آیا عقیده هر کس محترم است؟ آیا باید به هر عقیدهای هر چه که باشد، احترام گذاشت؟ یا میتوان به بعضی عقاید بی احترامی کرد؟ حرمت یک عقیده در
☘️ آفت های شعائرگرایی در دین
✍️ #مجتبی_اعتمادی_نیا
🔅آنچه در ادامه ملاحظه می کنید، خلاصه و سرفصل مباحث ارائه شده در یکی از جلسات سوگواری ایام محرم است. در این سخنرانی به هفت نمونه از برجسته ترین آفات شعائرگرایی در دین پرداخته ام.]
زین قدَحهای صُوَر کمباش مست
تا نگردی بتتراش و بتپرست
از قدَحهای صُوَر بگذر مَایست
باده در جامست لیک از جام نیست
🔅«شعائر» (جمیع شِعارَه) در لغت به معنی «نشانه ها» و «علامت ها» است. وجود شعائر در دین، یکی از مشترکات همه ادیان به شمار می رود، چنانکه برخی از دین پژوهان(نظیر دین پژوه مشهور اسکاتلندی، نینان اسمارت) یکی از ساحات مشترک میان ادیان را ساحت شعائری و مناسکی آنها به شمار آورده اند. شعائر در متون اسلامی عبارت است از اشیاء و پدیده هایی محترم نظیر صفا و مروه، ماه های حرام و قربانی حج و یا بخشی از احکام و دستورات خداوند نظیر حج که بروز و ظهور بیرونی دارد و عمدتاً به صورت جمعی برگزار می شود. بر این اساس، شعائر جنبه سخت افزاری فرهنگ دینی است و از این رو همواره با اجرای اعمال و آداب دینی پیوند می یابد. از این منظر، التفات به شعائر و مراعات و پاسداشت آنها «طریقیت» دارد و نه «موضوعیت»؛ به این معنا که مراعات شعائر از این حیث مهم و لازم شمرده شده است که خود، مقدمه رسیدن و تحقق امر دیگری است و آن معرفتِ ذی شِعارة یا ذی علامَة است.
🔅بر اساس این نحوه تلقی از شعائر، شعائرگرایی(ritualism) یعنی به فراموشی سپردن «طریقیت» پاسداشت شعائر الهی و «موضوعیت» یافتن آنها. به عبارت دیگر، در شعائرگرایی یا شعائرزدگی، شعائر ماهیت نشانه ای و شِعاری خود را از دست می دهند و خود، موضوعیت و اَصالت می یابند.
🔅در پی بروز شعائرگرایی در یک دین
1️⃣ غایت و مقصود شریعت به محاق می رود؛ یعنی آنچه شریعت به واسطه مراعات شعائر در پی تحقق آن بود، دیگر محقق نمی شود. به عبارت دیگر، شعائر دیگر کارکرد اصلی خود را از دست می دهند.
2️⃣ دین به تدریج از روح اخلاق و معنویت تهی می شود و التزام به برخی کنش های جوارحیِ عقیم (یعنی بی ابتنا بر کنش های جوانحی) معادل دینداری حقیقی انگاشته می شود. در پی بروز شعائرگرایی در یک دین، ضرورت ابتنای کنش های جوارحی بر کنش های جوانحی به تدریج به فراموشی سپرده می شود.
3️⃣ انحرافاتی در خود شعائر پدید می آید. این انحرافات عمدتاً برای رخنه پوشی اخلاق و معنویتِ از دست رفته در اجرای شعائر پدید می آیند تا به ایجاد جذابیت های کاذب در اجرای شعائر منجر شود و دغدغه فقدان روح اخلاق و معنویت را التیام بخشند. در مواردی ابزارمحور شدن اجرای مناسک و شعائر یکی از این انحرافات است. گاهی بهره گیری از ابزار، جذابیت های دیداری و شنیداری کاذبی ایجاد می کند که کارکرد اصلی و مقصد و مقصود اجرای شعائر را به محاق می برد.
4️⃣ سستی در اجرای شعائر (حتی در مواردی که اجرای برخی از این شعائر از باب استحباب توصیه شده باشد) معادل سست دینی و یا بی دینی انگاشته می شود. علت بروز این وضعیت آن است که شعائر دیگر طریقیت ندارند و خود به تنهایی موضوعیت یافته اند. در چنین وضعیتی، جامعه دینداران دچار جابجایی و یا وارونگی و باژگونگی نظام ارزش ها می شود.
5️⃣ به تدریج نوعی فرسودگی و دلزدگی در میان دینداران دغدغه مند و کنجکاو پدید می آید. این فرسودگی و دلزدگی گاهی اوقات با پیوستن به گروه ها و نحله های مدعی عرفان و معنویت جبران می شود و گاهی به ایجاد تغییراتی خود خواسته در اجرای مناسک و شکل گیری شعائر و مناسک التقاطی می انجامد که چه بسا با روح حاکم بر شریعت ناسازگار باشد.
6️⃣ نوعی تسلی خاطر کاذب در باب رستگاری برای دینداران فراهم می آید و اجرای شعائر با هر وضعیتی، بَراتِ رستگاری و نجات انگاشته می شود.
7️⃣ بستری مهیا برای رشد ریاکاری و ابراز وفاداری صوری به تعالیم دینی فراهم می آید، چرا که در چنین محیطی، پایبندی به اجرای شعائر، اصلی ترین ملاک پایبندی به آموزه های یک دین انگاشته می شود.
🌾 @sedanet | @m_etemadinia
✍️ #مجتبی_اعتمادی_نیا
🔅آنچه در ادامه ملاحظه می کنید، خلاصه و سرفصل مباحث ارائه شده در یکی از جلسات سوگواری ایام محرم است. در این سخنرانی به هفت نمونه از برجسته ترین آفات شعائرگرایی در دین پرداخته ام.]
زین قدَحهای صُوَر کمباش مست
تا نگردی بتتراش و بتپرست
از قدَحهای صُوَر بگذر مَایست
باده در جامست لیک از جام نیست
🔅«شعائر» (جمیع شِعارَه) در لغت به معنی «نشانه ها» و «علامت ها» است. وجود شعائر در دین، یکی از مشترکات همه ادیان به شمار می رود، چنانکه برخی از دین پژوهان(نظیر دین پژوه مشهور اسکاتلندی، نینان اسمارت) یکی از ساحات مشترک میان ادیان را ساحت شعائری و مناسکی آنها به شمار آورده اند. شعائر در متون اسلامی عبارت است از اشیاء و پدیده هایی محترم نظیر صفا و مروه، ماه های حرام و قربانی حج و یا بخشی از احکام و دستورات خداوند نظیر حج که بروز و ظهور بیرونی دارد و عمدتاً به صورت جمعی برگزار می شود. بر این اساس، شعائر جنبه سخت افزاری فرهنگ دینی است و از این رو همواره با اجرای اعمال و آداب دینی پیوند می یابد. از این منظر، التفات به شعائر و مراعات و پاسداشت آنها «طریقیت» دارد و نه «موضوعیت»؛ به این معنا که مراعات شعائر از این حیث مهم و لازم شمرده شده است که خود، مقدمه رسیدن و تحقق امر دیگری است و آن معرفتِ ذی شِعارة یا ذی علامَة است.
🔅بر اساس این نحوه تلقی از شعائر، شعائرگرایی(ritualism) یعنی به فراموشی سپردن «طریقیت» پاسداشت شعائر الهی و «موضوعیت» یافتن آنها. به عبارت دیگر، در شعائرگرایی یا شعائرزدگی، شعائر ماهیت نشانه ای و شِعاری خود را از دست می دهند و خود، موضوعیت و اَصالت می یابند.
🔅در پی بروز شعائرگرایی در یک دین
1️⃣ غایت و مقصود شریعت به محاق می رود؛ یعنی آنچه شریعت به واسطه مراعات شعائر در پی تحقق آن بود، دیگر محقق نمی شود. به عبارت دیگر، شعائر دیگر کارکرد اصلی خود را از دست می دهند.
2️⃣ دین به تدریج از روح اخلاق و معنویت تهی می شود و التزام به برخی کنش های جوارحیِ عقیم (یعنی بی ابتنا بر کنش های جوانحی) معادل دینداری حقیقی انگاشته می شود. در پی بروز شعائرگرایی در یک دین، ضرورت ابتنای کنش های جوارحی بر کنش های جوانحی به تدریج به فراموشی سپرده می شود.
3️⃣ انحرافاتی در خود شعائر پدید می آید. این انحرافات عمدتاً برای رخنه پوشی اخلاق و معنویتِ از دست رفته در اجرای شعائر پدید می آیند تا به ایجاد جذابیت های کاذب در اجرای شعائر منجر شود و دغدغه فقدان روح اخلاق و معنویت را التیام بخشند. در مواردی ابزارمحور شدن اجرای مناسک و شعائر یکی از این انحرافات است. گاهی بهره گیری از ابزار، جذابیت های دیداری و شنیداری کاذبی ایجاد می کند که کارکرد اصلی و مقصد و مقصود اجرای شعائر را به محاق می برد.
4️⃣ سستی در اجرای شعائر (حتی در مواردی که اجرای برخی از این شعائر از باب استحباب توصیه شده باشد) معادل سست دینی و یا بی دینی انگاشته می شود. علت بروز این وضعیت آن است که شعائر دیگر طریقیت ندارند و خود به تنهایی موضوعیت یافته اند. در چنین وضعیتی، جامعه دینداران دچار جابجایی و یا وارونگی و باژگونگی نظام ارزش ها می شود.
5️⃣ به تدریج نوعی فرسودگی و دلزدگی در میان دینداران دغدغه مند و کنجکاو پدید می آید. این فرسودگی و دلزدگی گاهی اوقات با پیوستن به گروه ها و نحله های مدعی عرفان و معنویت جبران می شود و گاهی به ایجاد تغییراتی خود خواسته در اجرای مناسک و شکل گیری شعائر و مناسک التقاطی می انجامد که چه بسا با روح حاکم بر شریعت ناسازگار باشد.
6️⃣ نوعی تسلی خاطر کاذب در باب رستگاری برای دینداران فراهم می آید و اجرای شعائر با هر وضعیتی، بَراتِ رستگاری و نجات انگاشته می شود.
7️⃣ بستری مهیا برای رشد ریاکاری و ابراز وفاداری صوری به تعالیم دینی فراهم می آید، چرا که در چنین محیطی، پایبندی به اجرای شعائر، اصلی ترین ملاک پایبندی به آموزه های یک دین انگاشته می شود.
🌾 @sedanet | @m_etemadinia
🍂 امیلی اصفهانی اسمیت: زندگی چیزی بیش از خوشبخت بودن است
12 دقیقه | TED
فیلم همراه با متن انگلیسی و فارسی👇
✨ → 3danet.ir/7O96M
🌾 @sedanet
12 دقیقه | TED
فیلم همراه با متن انگلیسی و فارسی👇
✨ → 3danet.ir/7O96M
🌾 @sedanet
Audio
🎙همایش صد سال پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه
🗣 #محمدمهدی_مجاهدی
انجمن علوم سیاسی ایران
🌾 @sedanet | @MMojahedi
🗣 #محمدمهدی_مجاهدی
انجمن علوم سیاسی ایران
🌾 @sedanet | @MMojahedi
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 گفتگو با سیدمحمدبهشتی تحت عنوان «هویت و معماری اسلامی-ایرانی» | تلویزیون اینترنتی معماری TV
🌾 @sedanet
🌾 @seyedmohammadbeheshti
🌾 @sedanet
🌾 @seyedmohammadbeheshti
🍂 مهاجرت ؛ عامل توسعه سياسی- اجتماعی
مصاحبه روزنامه اعتماد با #مقصود_فراستخواه
🔅مهاجرت نخبگان تنها مساله ایران نیست و به یك موضوع جهانی بدل شده است؛ امروزه صاحبنظران در حوزههای برنامهریزی اجتماعی و جامعهشناسی مدلهای مختلفی برای تبیین مهاجرت نخبگان طراحی كردهاند بطوریكه هماكنون این اتفاق نظر از سوی آنها به وجود آمده كه تعبیر فرار مغزها تا حد زیادی منسوخ شده است و دیگر قدرت تبیین مهاجرت نخبگان از كشورهای در حال توسعه به توسعه یافته را ندارد.
🔅به همین خاطر در این گفتوگو مقصود فراستخواه الگوهای متاخر مهاجرت نخبگان را بازگو و هریك از آنها را با توجه به وضعیت فعلی مهاجرت نخبگان در ایران بازگو میكند. وی در گفتوگوی خود از الگوی چرخش نخبگان، الگوی كسب نخبگان و در نهایت دیازپورا نام برد و قابلیت هریك از این مدلها را برای تشریح شرایط كنونی ایران مورد ارزیابی قرار داد.
🔅او همچنین در گفتوگوی خود با ارایه مثالهایی از تاریخ معاصر ایران و الگوهای تبیینی در جهان مساله مهاجرت نخبگان را در طول تاریخ مورد ارزیابی قرار داده و در نهایت از مهاجرت نخبگان به عنوان یكی از عوامل جدی توسعه ایران یاد میكند.
🔅او در جمعبندی گفتوگوی خود یادآور شد: «به طور قطع مهاجرت منجر به توسعه سیاسی و اجتماعی ایران در طول تاریخ شده است. الان هم باید توسعه مهاجرت داشته باشیم. ما باید امكان مهاجرت ایرانیان را به كشورهای توسعهیافته فراهم كنیم و این فرصت را برای شهروندان كشور ایجاد كنیم كه بینالمللی بشوند و با جهانی متكثر مراوده داشته باشند.»
متن کامل به همراه pdf 👇
✨ → 3danet.ir/bicRO
🌾 @sedanet | @mfarasatkhah
مصاحبه روزنامه اعتماد با #مقصود_فراستخواه
🔅مهاجرت نخبگان تنها مساله ایران نیست و به یك موضوع جهانی بدل شده است؛ امروزه صاحبنظران در حوزههای برنامهریزی اجتماعی و جامعهشناسی مدلهای مختلفی برای تبیین مهاجرت نخبگان طراحی كردهاند بطوریكه هماكنون این اتفاق نظر از سوی آنها به وجود آمده كه تعبیر فرار مغزها تا حد زیادی منسوخ شده است و دیگر قدرت تبیین مهاجرت نخبگان از كشورهای در حال توسعه به توسعه یافته را ندارد.
🔅به همین خاطر در این گفتوگو مقصود فراستخواه الگوهای متاخر مهاجرت نخبگان را بازگو و هریك از آنها را با توجه به وضعیت فعلی مهاجرت نخبگان در ایران بازگو میكند. وی در گفتوگوی خود از الگوی چرخش نخبگان، الگوی كسب نخبگان و در نهایت دیازپورا نام برد و قابلیت هریك از این مدلها را برای تشریح شرایط كنونی ایران مورد ارزیابی قرار داد.
🔅او همچنین در گفتوگوی خود با ارایه مثالهایی از تاریخ معاصر ایران و الگوهای تبیینی در جهان مساله مهاجرت نخبگان را در طول تاریخ مورد ارزیابی قرار داده و در نهایت از مهاجرت نخبگان به عنوان یكی از عوامل جدی توسعه ایران یاد میكند.
🔅او در جمعبندی گفتوگوی خود یادآور شد: «به طور قطع مهاجرت منجر به توسعه سیاسی و اجتماعی ایران در طول تاریخ شده است. الان هم باید توسعه مهاجرت داشته باشیم. ما باید امكان مهاجرت ایرانیان را به كشورهای توسعهیافته فراهم كنیم و این فرصت را برای شهروندان كشور ایجاد كنیم كه بینالمللی بشوند و با جهانی متكثر مراوده داشته باشند.»
متن کامل به همراه pdf 👇
✨ → 3danet.ir/bicRO
🌾 @sedanet | @mfarasatkhah
صدانت
مصاحبه روزنامه اعتماد با مقصود فراستخواه: «مهاجرت؛ عامل توسعه سياسی- اجتماعی» • صدانت
در این گفتوگو مقصود فراستخواه الگوهای متاخر مهاجرت نخبگان را بازگو و هریك از آنها را با توجه به وضعیت فعلی مهاجرت نخبگان در ایران بازگو ...
🍂 مصاحبه ماهنامه برای فردا با #مصطفی_ملکیان
شماره ۱۸ ماهنامه برای فردا، مهر ۱۳۹۶
متن به همراه pdf 👇
✨ → 3danet.ir/6sdXc
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
شماره ۱۸ ماهنامه برای فردا، مهر ۱۳۹۶
متن به همراه pdf 👇
✨ → 3danet.ir/6sdXc
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍂 معرفی و بررسی کتاب زوال پدر سالاری
جلسه 16 سلسله نشست های گفتار و اندیشه
صوت و متن سخنان محمدامین قانعی راد 👇
✨ → 3danet.ir/7z5as
🌾 @sedanet
🌾 @Goftar_Andisheh
🌾 @MAminGhaneirad
جلسه 16 سلسله نشست های گفتار و اندیشه
صوت و متن سخنان محمدامین قانعی راد 👇
✨ → 3danet.ir/7z5as
🌾 @sedanet
🌾 @Goftar_Andisheh
🌾 @MAminGhaneirad
📘 ماهنامه اندیشه پویا شماره 46
🔅در این شماره میخوانید:
الیگارشی اصلاحطلبی و اصلاحات ژنتیکی
بیماریِ کودکیِ چپروی
پیکر لنین سخن میگوید
نمیخوام تکرو باشم (گفتوگو با مصطفی تاجزاده)
روشنفکری ایرانی اصلاح و انقلاب
انقلاب بدون انقلابیون
شاملو بدون روتوش
🌾 @Sedanet | @andishepouya
🌅 s8.picofile.com/file/8310155100/A46.jpg
🔅در این شماره میخوانید:
الیگارشی اصلاحطلبی و اصلاحات ژنتیکی
بیماریِ کودکیِ چپروی
پیکر لنین سخن میگوید
نمیخوام تکرو باشم (گفتوگو با مصطفی تاجزاده)
روشنفکری ایرانی اصلاح و انقلاب
انقلاب بدون انقلابیون
شاملو بدون روتوش
🌾 @Sedanet | @andishepouya
🌅 s8.picofile.com/file/8310155100/A46.jpg
🍂 معرفی شماره 139 نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت»
🔅شمارۀ ۱۳۹ ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «دوستی و شفقت» منتشر شد. این دفتر مشتمل بر پنج مقاله و یک گفتوگو است.
🔅نغمه پروان دبیر دفتر ماه این شماره از نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت در سخن دبیر نوشته است: «در وسیع بودن حوزۀ دوستی چونوچرایی وجود ندارد؛ از یک آشنایی مختصر گرفته تا آن نوع دوستی که، به بیان مُنتنی، در آن «دوجان به هم میآمیزند و یکی میشوند. چنانکه دیگر نشانی از نخی که به هم دوختهشان نتوان یافت.» همهوهمه دوستی شمرده میشوند. اما مطلب اینجاست که ایستادن، در هر نقطهای از این طیف وسیع که باشد، شخصیت و منش آدمی را کم یا زیاد تحت تأثیر قرار خواهد داد. همین نکته فیلسوفان و روانشناسان را بر آن داشته است تا به بررسی این مهم بپردازند که تحقق دوستی در افراد چه آثاری اعم از روانشناسانه و جامعهشناسانه با خود بههمراه دارد.»
🔅دفتر ماه شمارۀ ۱۳۹ از ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت مشتمل بر شش نوشتار است. نخستین نوشتار با عنوان « تأملی بر دوستی و شفقتورزی» گفتوگویی با دکتر علی صاحبی است که از منظر یکی از رویکردهای مهم روانشناسی این عصر یعنی نظریۀ انتخاب دوستی و شفقتورزی را واکاوی میکند.
🔅دومین نوشتار با عنوان «جایگاه «دیگری» از منظر کیرکگور» به قلم راضیه زینلی است. هدف اصلی مؤلف در این مقاله، پرداختن به «دیگری» و ارتباط «دیگری» با فردِ انسانی از منظر کیرکگور است.
🔅سومین نوشتار مقالهای با عنوان « روحِ دوستی» به قلم مارک ورنون و با ترجمه علیرضا رضایت است. آنچه در این مقاله آمده است خواننده را به تأمل در روابطی وامیدارد که آنها را «دوستانه» میخواند.
🔅چهارمین نوشتار با عنوان « دوستان به مثابه «منهای دیگر» به قلم لورن اسمیت پنگل است که فاطمه سعیدی به فارسی ترجمه کرده است.
🔅پنجمین نوشتار با عنوان «تحلیل پدیدارشناسانه ادیت اشتاین از همدلی» را محمداصغری نگاشته است. مؤلف میکوشد در این مقاله نشان دهد که اشتاین با استفاده از پدیدارشناسی هوسرل و مفاهیم بهعاریت گرفته از فلسفۀ او به تحلیل پدیدارشناسانه «همدلی» پرداخته است.
🔅عنوان ششمین نوشتار «تکیه بر روابط اجتماعی» به قلم سونیا لیوبومیرسکی است که نازنین اردوبازارچی ترجمه کرده است.
🔅بخش دوم نشریه «ادب و هنر» نام دارد و به نوعی دنبالۀ بخش دفتر ماه است. در این بخش مقالهای با عنوان «دوستی و عشق در معنویت اسلامی» به قلم ویلیام سی چیتیک و با ترجمه معصومه نقدبیشی است.
🔅بخش سوم نشریه «اندیشه و نظر» نام دارد و مشتمل بر دو مقاله است. نخستین مقاله با عنوان «تشابه در نظرپردازی مابعدالطبیعی» به قلم رودولف اوتو و با ترجمه انشاءالله رحمتی است.
🔅مقالۀ دیگر با عنوان «مطالعه تطبیقی ویژگیهای پیامبری در نوشتههای ابنسینا و غزالی» را محمد عفیفی نگاشته و موسی ملایری به فارسی ترجمه کرده است.
🔅بخش چهارم نشریه کتاب نام دارد. نخستین مقالۀ این بخش «ریشههای هندی و سنسکریت در داستانهای حکایی ایرانی» به قلم سید مسعود رضوی است. سپس منیره پنجتنی، دبیر بخش کتاب ابتدا مقالهای با عنوان «تکرار تکرار» نگاشته است و کتاب تکرار اثر سورن کیرکگور و دو ترجمۀ موجود از آن یعنی ترجمۀ محمدهادی حاجی بیگلو (نشر شبخیز) و ترجمۀ صالح نجفی (نشر مرکز) را نقد و بررسی کرده است.
🔅بخش پنجم نشریه به دبیری منوچهر دینپرست، گزارش نام دارد و به گزارش مهمترین وقایع یک ماه اخیر حوزۀ اندیشه اختصاص دارد.
🔅شمارۀ ۱۳۹ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت با موضوع «دوستی و شفقت» با مدیر مسئولی و سردبیری انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8310155176/E139.jpg
معرفی این شماره در صدانت (به قلم نغمه پروان)👇
✨ → 3danet.ir/0CHFW
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
🔅شمارۀ ۱۳۹ ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «دوستی و شفقت» منتشر شد. این دفتر مشتمل بر پنج مقاله و یک گفتوگو است.
🔅نغمه پروان دبیر دفتر ماه این شماره از نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت در سخن دبیر نوشته است: «در وسیع بودن حوزۀ دوستی چونوچرایی وجود ندارد؛ از یک آشنایی مختصر گرفته تا آن نوع دوستی که، به بیان مُنتنی، در آن «دوجان به هم میآمیزند و یکی میشوند. چنانکه دیگر نشانی از نخی که به هم دوختهشان نتوان یافت.» همهوهمه دوستی شمرده میشوند. اما مطلب اینجاست که ایستادن، در هر نقطهای از این طیف وسیع که باشد، شخصیت و منش آدمی را کم یا زیاد تحت تأثیر قرار خواهد داد. همین نکته فیلسوفان و روانشناسان را بر آن داشته است تا به بررسی این مهم بپردازند که تحقق دوستی در افراد چه آثاری اعم از روانشناسانه و جامعهشناسانه با خود بههمراه دارد.»
🔅دفتر ماه شمارۀ ۱۳۹ از ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت مشتمل بر شش نوشتار است. نخستین نوشتار با عنوان « تأملی بر دوستی و شفقتورزی» گفتوگویی با دکتر علی صاحبی است که از منظر یکی از رویکردهای مهم روانشناسی این عصر یعنی نظریۀ انتخاب دوستی و شفقتورزی را واکاوی میکند.
🔅دومین نوشتار با عنوان «جایگاه «دیگری» از منظر کیرکگور» به قلم راضیه زینلی است. هدف اصلی مؤلف در این مقاله، پرداختن به «دیگری» و ارتباط «دیگری» با فردِ انسانی از منظر کیرکگور است.
🔅سومین نوشتار مقالهای با عنوان « روحِ دوستی» به قلم مارک ورنون و با ترجمه علیرضا رضایت است. آنچه در این مقاله آمده است خواننده را به تأمل در روابطی وامیدارد که آنها را «دوستانه» میخواند.
🔅چهارمین نوشتار با عنوان « دوستان به مثابه «منهای دیگر» به قلم لورن اسمیت پنگل است که فاطمه سعیدی به فارسی ترجمه کرده است.
🔅پنجمین نوشتار با عنوان «تحلیل پدیدارشناسانه ادیت اشتاین از همدلی» را محمداصغری نگاشته است. مؤلف میکوشد در این مقاله نشان دهد که اشتاین با استفاده از پدیدارشناسی هوسرل و مفاهیم بهعاریت گرفته از فلسفۀ او به تحلیل پدیدارشناسانه «همدلی» پرداخته است.
🔅عنوان ششمین نوشتار «تکیه بر روابط اجتماعی» به قلم سونیا لیوبومیرسکی است که نازنین اردوبازارچی ترجمه کرده است.
🔅بخش دوم نشریه «ادب و هنر» نام دارد و به نوعی دنبالۀ بخش دفتر ماه است. در این بخش مقالهای با عنوان «دوستی و عشق در معنویت اسلامی» به قلم ویلیام سی چیتیک و با ترجمه معصومه نقدبیشی است.
🔅بخش سوم نشریه «اندیشه و نظر» نام دارد و مشتمل بر دو مقاله است. نخستین مقاله با عنوان «تشابه در نظرپردازی مابعدالطبیعی» به قلم رودولف اوتو و با ترجمه انشاءالله رحمتی است.
🔅مقالۀ دیگر با عنوان «مطالعه تطبیقی ویژگیهای پیامبری در نوشتههای ابنسینا و غزالی» را محمد عفیفی نگاشته و موسی ملایری به فارسی ترجمه کرده است.
🔅بخش چهارم نشریه کتاب نام دارد. نخستین مقالۀ این بخش «ریشههای هندی و سنسکریت در داستانهای حکایی ایرانی» به قلم سید مسعود رضوی است. سپس منیره پنجتنی، دبیر بخش کتاب ابتدا مقالهای با عنوان «تکرار تکرار» نگاشته است و کتاب تکرار اثر سورن کیرکگور و دو ترجمۀ موجود از آن یعنی ترجمۀ محمدهادی حاجی بیگلو (نشر شبخیز) و ترجمۀ صالح نجفی (نشر مرکز) را نقد و بررسی کرده است.
🔅بخش پنجم نشریه به دبیری منوچهر دینپرست، گزارش نام دارد و به گزارش مهمترین وقایع یک ماه اخیر حوزۀ اندیشه اختصاص دارد.
🔅شمارۀ ۱۳۹ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت با موضوع «دوستی و شفقت» با مدیر مسئولی و سردبیری انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8310155176/E139.jpg
معرفی این شماره در صدانت (به قلم نغمه پروان)👇
✨ → 3danet.ir/0CHFW
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
🎥شادکامی و افسردگی
🗣 #آذرخش_مکری (روانپزشک) | اردیبهشت 96
فیلم بخش اول (59 دقیقه)👇
✨ → aparat.com/v/Vuob9
فیلم بخش دوم (61 دقیقه)👇
✨ → aparat.com/v/hS4UC
🌾 @Sedanet | @drazarakhshmokri
🗣 #آذرخش_مکری (روانپزشک) | اردیبهشت 96
فیلم بخش اول (59 دقیقه)👇
✨ → aparat.com/v/Vuob9
فیلم بخش دوم (61 دقیقه)👇
✨ → aparat.com/v/hS4UC
🌾 @Sedanet | @drazarakhshmokri
🍂 زمانۀ باریبههرجهت
✍️ #رضا_بابایی | 5 آبان 96
🔅در یک دهۀ گذشته، چند سخنران حرفهای در ایران، طرفداران بسیاری یافتهاند. دو نفر از آنان دربارۀ طب اسلامی و زیان محصولات بهداشتی و غذایی جدید، نکتههایی عجیب و غریب میگویند، و یکی از آنان بیشتر دربارۀ آخرالزمان سخنرانی میکند و دیگری هم که مدعی دکترین جدید دربارۀ همۀ امور عالم است. سخنران دیگر که تقریبا هر هفته او را در صداوسیما میبینیم، در هر جلسه تکلیف یک یا چند مکتب فکری را روشن میکند و معمولا گریزی هم به ماجرای همجنسگرایی در غرب میزند. یکی از دوستان میگفت: چندیپیش یکی از آنان به شهر ما آمده بود و چنان استقبالی از او شد که هیچ کس انتظار نداشت. من هم یک بار یکی از آنان را در جایی دیدم و متوجه محبوبیت او شدم. دانشجویان و جوانان برای عکس گرفتن با او غوغایی برپا کرده بودند. در همان جلسه چندین نویسنده و دانشمند حضور داشتند، اما کسی برای گرفتن عکس سلفی به سراغ آنان نرفت. یکی دیگر از دوستان میگفت: پدرم چنان مسحور و مجذوب سخنرانیهای فلان شخص شده است که همۀ ما را مأمور کرده است که سیدی همۀ سخنرانیهای او را پیدا کنیم.
🔅همۀ ما این گروه را میشناسیم و نیازی به ذکر نامشان نیست؛ اما لازم است دربارۀ آنان که بخشی از جامعه را در پی خود میکشند، بیشتر تأمل کنیم. آنان در چند صفت، بسیار شبیه یکدیگرند:
1. جرئت و شجاعتی شگفت در اظهار نظر دربارۀ همۀ مسائل این جهان و آن جهان دارند و در هر سخنرانی چندین ادعای سنگین به زبان میآورند.
2. گفتار را بیش از نوشتار میپسندند و معمولا تمایلی به نوشتن و تألیف ندارند.
3. شما هرگز آنان را در مناظره یا گفتوگوهایی چند نفره یا حتی میزگردی در صداوسیما یا غیر آن نمیبینید. فقط پشت تریبون یا در مقابل مجری!
4. بیشتر مطالب و دعاوی آنان، در کتابهای تخصصی و آکادمیک نیست.
5. هیچ یک از قطبهای علمی کشور(مانند حوزه و دانشگاه) آنان را جدی نمیگیرد.
6. نمیتوانند در یک سخنرانی، فقط دربارۀ مسئلهای خاص و جزئی سخن بگویند. بیشتر، اطلاعات افقی و عمومی دارند تا مطالعات عمقی و عمودی. حتی اگر برای سخنرانی آنان، عنوان و موضوعی خاص و جزئی اعلام شده باشد، محتوایی که ارائه میدهند، بسیار پراکنده و دربارۀ چندین و چند موضوع و مسئله کلی و جزئی، به اضافۀ مقداری گریزهای مجلسپسند است.
7. در سخنرانی، ماهر و حتی صاحب سبکاند.
8. هم موضوعی که برای سخنرانی انتخاب میکنند و هم ادبیاتشان، هیجان دارد.
9. اثری از تردیدها و تحیرهای عالمانه در ادبیاتشان نمیبینید؛ بلکه سراپا قاطعیت و اعتماد به نفساند.
10. مهمترین صفت مشترک میان آنان، پشتهماندازی و بیدقتی در اظهار نظر است.
🔅نقد این گروه فایدهای چندان ندارد؛ چون شهرت و محبوبیت آنان در جامعه، زمینههای اجتماعی و فرهنگی دارد و اگر اینان هم در میان نباشند، گروهی دیگر جایشان را میگیرد. گریبان جامعه را تنها از یک راه میتوان از دست این طبقۀ شبهعلمی بیرون آورد و آن تقدیس «دقت» و «مسئولیت» در جامعه است. مردمی که ارزش سخنرانان و نویسندگان را با ترازوی دقت و مسئولیت علمی میسنجند، هرگز در دام معرکهگیران نمیافتند. کسانی مانند من که آرزو دارند تریبونهای عمومی کشور روزی در دست دانشمندان و متخصصان بیفتد، باید فرهنگ «دقیق بودن» و «تعهد علمی» و «پاسخگویی به مراکز تخصصی» را در جامعه تبدیل به ارزشی بیبدیل کنند. بسیار فرق است میان مردمی که از سخنران دلیل و مدرک علمی میخواهند با مردمی که سخنرانان را پیامبران زنده میدانند و سر از دلدادگی و سرسپردگی درمیآورند. در چنین جامعهای، هر روز سخنرانان یا نویسندگانی از راه میرسند و در صنعت پشتهماندازی و هوشربایی از مردم سادهدل، برگهایی تازه رو میکنند. نقد یکیک گزارهها و دعاوی این گروه از سخنرانان، چه سودی دارد، اگر چشم و گوش جامعه باز نباشد و مردم «دقت علمی» را نپرستند؟ در زمانۀ باریبههرجهت، گزیری از دانههای مسموم و دامهای گسترده نیست.
خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بیخبر نرود
طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود؟
🌾 @Sedanet | @RezaBabaei43
✍️ #رضا_بابایی | 5 آبان 96
🔅در یک دهۀ گذشته، چند سخنران حرفهای در ایران، طرفداران بسیاری یافتهاند. دو نفر از آنان دربارۀ طب اسلامی و زیان محصولات بهداشتی و غذایی جدید، نکتههایی عجیب و غریب میگویند، و یکی از آنان بیشتر دربارۀ آخرالزمان سخنرانی میکند و دیگری هم که مدعی دکترین جدید دربارۀ همۀ امور عالم است. سخنران دیگر که تقریبا هر هفته او را در صداوسیما میبینیم، در هر جلسه تکلیف یک یا چند مکتب فکری را روشن میکند و معمولا گریزی هم به ماجرای همجنسگرایی در غرب میزند. یکی از دوستان میگفت: چندیپیش یکی از آنان به شهر ما آمده بود و چنان استقبالی از او شد که هیچ کس انتظار نداشت. من هم یک بار یکی از آنان را در جایی دیدم و متوجه محبوبیت او شدم. دانشجویان و جوانان برای عکس گرفتن با او غوغایی برپا کرده بودند. در همان جلسه چندین نویسنده و دانشمند حضور داشتند، اما کسی برای گرفتن عکس سلفی به سراغ آنان نرفت. یکی دیگر از دوستان میگفت: پدرم چنان مسحور و مجذوب سخنرانیهای فلان شخص شده است که همۀ ما را مأمور کرده است که سیدی همۀ سخنرانیهای او را پیدا کنیم.
🔅همۀ ما این گروه را میشناسیم و نیازی به ذکر نامشان نیست؛ اما لازم است دربارۀ آنان که بخشی از جامعه را در پی خود میکشند، بیشتر تأمل کنیم. آنان در چند صفت، بسیار شبیه یکدیگرند:
1. جرئت و شجاعتی شگفت در اظهار نظر دربارۀ همۀ مسائل این جهان و آن جهان دارند و در هر سخنرانی چندین ادعای سنگین به زبان میآورند.
2. گفتار را بیش از نوشتار میپسندند و معمولا تمایلی به نوشتن و تألیف ندارند.
3. شما هرگز آنان را در مناظره یا گفتوگوهایی چند نفره یا حتی میزگردی در صداوسیما یا غیر آن نمیبینید. فقط پشت تریبون یا در مقابل مجری!
4. بیشتر مطالب و دعاوی آنان، در کتابهای تخصصی و آکادمیک نیست.
5. هیچ یک از قطبهای علمی کشور(مانند حوزه و دانشگاه) آنان را جدی نمیگیرد.
6. نمیتوانند در یک سخنرانی، فقط دربارۀ مسئلهای خاص و جزئی سخن بگویند. بیشتر، اطلاعات افقی و عمومی دارند تا مطالعات عمقی و عمودی. حتی اگر برای سخنرانی آنان، عنوان و موضوعی خاص و جزئی اعلام شده باشد، محتوایی که ارائه میدهند، بسیار پراکنده و دربارۀ چندین و چند موضوع و مسئله کلی و جزئی، به اضافۀ مقداری گریزهای مجلسپسند است.
7. در سخنرانی، ماهر و حتی صاحب سبکاند.
8. هم موضوعی که برای سخنرانی انتخاب میکنند و هم ادبیاتشان، هیجان دارد.
9. اثری از تردیدها و تحیرهای عالمانه در ادبیاتشان نمیبینید؛ بلکه سراپا قاطعیت و اعتماد به نفساند.
10. مهمترین صفت مشترک میان آنان، پشتهماندازی و بیدقتی در اظهار نظر است.
🔅نقد این گروه فایدهای چندان ندارد؛ چون شهرت و محبوبیت آنان در جامعه، زمینههای اجتماعی و فرهنگی دارد و اگر اینان هم در میان نباشند، گروهی دیگر جایشان را میگیرد. گریبان جامعه را تنها از یک راه میتوان از دست این طبقۀ شبهعلمی بیرون آورد و آن تقدیس «دقت» و «مسئولیت» در جامعه است. مردمی که ارزش سخنرانان و نویسندگان را با ترازوی دقت و مسئولیت علمی میسنجند، هرگز در دام معرکهگیران نمیافتند. کسانی مانند من که آرزو دارند تریبونهای عمومی کشور روزی در دست دانشمندان و متخصصان بیفتد، باید فرهنگ «دقیق بودن» و «تعهد علمی» و «پاسخگویی به مراکز تخصصی» را در جامعه تبدیل به ارزشی بیبدیل کنند. بسیار فرق است میان مردمی که از سخنران دلیل و مدرک علمی میخواهند با مردمی که سخنرانان را پیامبران زنده میدانند و سر از دلدادگی و سرسپردگی درمیآورند. در چنین جامعهای، هر روز سخنرانان یا نویسندگانی از راه میرسند و در صنعت پشتهماندازی و هوشربایی از مردم سادهدل، برگهایی تازه رو میکنند. نقد یکیک گزارهها و دعاوی این گروه از سخنرانان، چه سودی دارد، اگر چشم و گوش جامعه باز نباشد و مردم «دقت علمی» را نپرستند؟ در زمانۀ باریبههرجهت، گزیری از دانههای مسموم و دامهای گسترده نیست.
خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بیخبر نرود
طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود؟
🌾 @Sedanet | @RezaBabaei43
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 دکتر قاضی زاده هاشمی (وزیر بهداشت): میگویند واکسن و مسواک نزنید چون کار صهیونیست هاست/به نام دین از جهل مردم سوءاستفاده می کنند.
🌾 @Sedanet
🌾 @Sedanet