🔅ما شرقیها همه «گذشتهپرستیم»، نه «گذشتهگرا» که برای ما صفت بیرمقی است. و آنچه ما احساس میکنیم با آنچه اروپايیها کلاسیسیم مینامند یکی نیست؛ از این است که همواره «دوران طلايی» همه ملتهای ما در گذشته قرار دارد.
🔅کجای گذشته ؟ در دورترین اقصای تاریخ، آنجا که جز افسانه و اساطیر از آن خاطرهای نداریم و جز خیال را بدانسو راه نیست. در آنسوی شرق، چین، عصر طلايیش دوران شاهان فوسه یانگ است که حتی کنفسیوس از آن به حسرت یاد میکند؛ کتیبههای مردم سومر و بابل ـ در آن دوران که از همه ملتهای دیگر جهان و از همه اعصار تاریخی خویش تمدن و اقتداری درخشانتر و زرینتر داشتند ـ از عصر طلايی خود به حسرت یاد میکنند، عصری که، با طوفان نوح، در زیر لایههای ضخیم رسوب آن سیل عالمگیر، برای همیشه مدفون گردید!
🔅و ما خود، همیشه، حتی در اوج تمدن اسلام و عظمت دوران داریوش و کورش، از عصر طلايی جمشید یاد میکنیم که: روزگاری بود پر از عصمت و خوشبختی و داد، عصر روشنايی و مهر، که حسرت نوروزش و جام جهاننمایش همواره ما را وسوسه میکند و حال را و آینده را از چشممان انداخته است. این فلسفه تاریخ در روح همه ملتهای شرق است و بهگونهای، همه ملتهای جهان، روح انسان: حسرت از گذشته، بیزاری از حال و انتظار مسیحی در آینده.
👤 #علی_شریعتی
📚 هبوط در كوير | کتبی | صفحه 14,15 از 40
🌾 @sedanet
🏞 s9.picofile.com/file/8311973050/O_5.jpg
🔅کجای گذشته ؟ در دورترین اقصای تاریخ، آنجا که جز افسانه و اساطیر از آن خاطرهای نداریم و جز خیال را بدانسو راه نیست. در آنسوی شرق، چین، عصر طلايیش دوران شاهان فوسه یانگ است که حتی کنفسیوس از آن به حسرت یاد میکند؛ کتیبههای مردم سومر و بابل ـ در آن دوران که از همه ملتهای دیگر جهان و از همه اعصار تاریخی خویش تمدن و اقتداری درخشانتر و زرینتر داشتند ـ از عصر طلايی خود به حسرت یاد میکنند، عصری که، با طوفان نوح، در زیر لایههای ضخیم رسوب آن سیل عالمگیر، برای همیشه مدفون گردید!
🔅و ما خود، همیشه، حتی در اوج تمدن اسلام و عظمت دوران داریوش و کورش، از عصر طلايی جمشید یاد میکنیم که: روزگاری بود پر از عصمت و خوشبختی و داد، عصر روشنايی و مهر، که حسرت نوروزش و جام جهاننمایش همواره ما را وسوسه میکند و حال را و آینده را از چشممان انداخته است. این فلسفه تاریخ در روح همه ملتهای شرق است و بهگونهای، همه ملتهای جهان، روح انسان: حسرت از گذشته، بیزاری از حال و انتظار مسیحی در آینده.
👤 #علی_شریعتی
📚 هبوط در كوير | کتبی | صفحه 14,15 از 40
🌾 @sedanet
🏞 s9.picofile.com/file/8311973050/O_5.jpg
🔅دنیای مجازی سربار است از انتقاد در ارتباط با نسبت سیاست و زلزله و مدیریت بحران. از جمله دیدم نوشته اند کاروانی از کمکهای مردمی از سوی راهزنان ربوده شد. بعد زیر خبر نوشته بود: پلیس بی کفایت!
🔅برای من توجه برانگیز است که کمتر کسی به این فکر میکند که ما بنی بشر چنان موجوداتی هستیم که در میانمان کسانی پیدا میشوند که زلزله برایشان موقعیتی مناسب برای غارت است. فقط بیکفایتی پلیس برایمان جالب توجه و مهم است. خب، همان دنیایی که آن راهزن را ساخته آن پلیس و من و توی منتقد را هم ساخته است. به گمان من کاروانهای خبرهای زلزله هم گاهی مورد دستبرد راهزنان است. کسانی که زلزله برایشان موقعیتی مناسب برای برپاسازی طوفان انتقاد سیاسی است.
🔅انتقاد که به این نظام فراوان وارد است؛ فراوان و بنیادین. ولی به ما انتقادی وارد نیست؟ مثلا در همین مواجهه ما با مواجهه مدیران و مقامات سیاسی با زلزله یا چیزهای شبیه آن؟ چه میزان از آسیبهای زلزله و دیگر مشکلات ما ناشی از بدی مدیریت و برنامه ریزی است؟ قطعاً زیاد است ولی چقدر؟ . طبیعت و مردم (از راهزنان کمکهای مردمی تا عمله و بنا و مهندسان مسکن مهر) در کنار مدیران و مسئولان در مشکلات نقش دارند. زلزله برای هر انسان سالمی در اصل دو اقتضا دارد: همدردی و کمک. اگر به جای این دو و اگر "بیش از این دو" آن را موقعیتی برای طوفان انتقادهای درست و غلط میدانید کمی در اصابت خود شک کنید.
🔅زلزله دردآور است در اصل به این دلیل که دنیای سنگی سیاه کروکور، جان و روح و جسم انسانها را چه آسان له میکند؛ سپس دردآور است چون میبینیم کسانی چنین وضعیتی را فرصتی نه برای کمک و همدردی بلکه برای غارت میبینند. و پس از این دردآور است به اینجهت که کسانی از خود ما وظیفه خود را در هر موقعیتی که به نوعی مربوط به این ماجراست خوب انجام نداده یا نمیدهیم. البته پس از اینها یا در کنار اینها نوبت ناراحتی از مدیران و برنامه ریزانی هم هست که در این خصوص خوب عمل نکرده یا نمیکنند. همچنانکه میشود از شور و شعور ودلسوزی مردم و البته برخی دست اندر کاران از سطوح مختلف قدردان و بلکه مغرور بود. این تصور که مردم همه خوبند و مدیران همه بد٬ و ستایش شورمند و شعفناک یکی و نکوهش حماسی و مبارزاتی دیگری، یا خودپسندی و بی انصافی است یا حقه بازی و سو استفاده از فرصت.
🔅ممکن است از من یا از خود بپرسید که گیرم که چنین، این حساسیت خود من چه توجیهی دارد. این مسئولان با این کارنامه نیاز به چنین دلسوزی و حمایتی دارند؟ حتی اگر مردم و طبیعت هم عامل مشکل باشند؟
🔅پاسخم این است: میدانید یکی از علل اصلی (در حوزه علل فکری و ارادی) انقلاب چه بود؟
همینکه به قدری از مسئولان (راست یا دروغ) بد گفتند و اغراق کردند که نتیجه اش این میشد که برخیزید و براندازید همه چیز درست میشود. (عجالتاً در مقام مقایسه میزان و سنخ بدی آن مسئولان و اینان نیستم!) فرض کنید روزی روزگاری در این مملکت هم مدیریت سیاسی همچون دنیای دمکراتیک شد؛ لابد منتظریم که زلزله نیاید یا اگر آمد جایی خراب نشود یا اگر شد کمکها در اسرع وقت برسد و خیلی خوب هم توزیع شود؟ چنین نخواهد شد، هرچند قطعا بهتر این خواهد بود. اما (و چه امای مهمی)، به درجاتی! چون عنصر طبیعت و بدسگالیهایش در هر دو حاضر است؛ و چون میزان پیشرفتگی و توان کشور احتمالا موضوع یک معجزه نخواهد شد (از جمله در مدیریت مسائل زلزله یا چیزهای دیگر مثلاً قابل مقایسه با ژاپن نیستیم و این معلوم نیست ربط خیلی زیادی به مسئولان و نظام سیاسی داشته باشد؛ همه کشورهای دمکراتیک به یک اندازه پیشرفته نیستند)؛ و چون مردم هم متعالی نیستند؛ و چون به احتمال زیاد نه آن مدیران و سیاستمداران آینده آنقدر خوب و توانایند که ممکن است تخیل کنیم و نه اینها که الان هستند، در همه سطوح، "اینقدر" شرور و خیانتکار و نابلدند که برخی از ما اینک تبلیغ میکنیم.
✍️ #مرتضی_مردیها
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
🏞 s9.picofile.com/file/8311999826/E_k.jpg
🔅برای من توجه برانگیز است که کمتر کسی به این فکر میکند که ما بنی بشر چنان موجوداتی هستیم که در میانمان کسانی پیدا میشوند که زلزله برایشان موقعیتی مناسب برای غارت است. فقط بیکفایتی پلیس برایمان جالب توجه و مهم است. خب، همان دنیایی که آن راهزن را ساخته آن پلیس و من و توی منتقد را هم ساخته است. به گمان من کاروانهای خبرهای زلزله هم گاهی مورد دستبرد راهزنان است. کسانی که زلزله برایشان موقعیتی مناسب برای برپاسازی طوفان انتقاد سیاسی است.
🔅انتقاد که به این نظام فراوان وارد است؛ فراوان و بنیادین. ولی به ما انتقادی وارد نیست؟ مثلا در همین مواجهه ما با مواجهه مدیران و مقامات سیاسی با زلزله یا چیزهای شبیه آن؟ چه میزان از آسیبهای زلزله و دیگر مشکلات ما ناشی از بدی مدیریت و برنامه ریزی است؟ قطعاً زیاد است ولی چقدر؟ . طبیعت و مردم (از راهزنان کمکهای مردمی تا عمله و بنا و مهندسان مسکن مهر) در کنار مدیران و مسئولان در مشکلات نقش دارند. زلزله برای هر انسان سالمی در اصل دو اقتضا دارد: همدردی و کمک. اگر به جای این دو و اگر "بیش از این دو" آن را موقعیتی برای طوفان انتقادهای درست و غلط میدانید کمی در اصابت خود شک کنید.
🔅زلزله دردآور است در اصل به این دلیل که دنیای سنگی سیاه کروکور، جان و روح و جسم انسانها را چه آسان له میکند؛ سپس دردآور است چون میبینیم کسانی چنین وضعیتی را فرصتی نه برای کمک و همدردی بلکه برای غارت میبینند. و پس از این دردآور است به اینجهت که کسانی از خود ما وظیفه خود را در هر موقعیتی که به نوعی مربوط به این ماجراست خوب انجام نداده یا نمیدهیم. البته پس از اینها یا در کنار اینها نوبت ناراحتی از مدیران و برنامه ریزانی هم هست که در این خصوص خوب عمل نکرده یا نمیکنند. همچنانکه میشود از شور و شعور ودلسوزی مردم و البته برخی دست اندر کاران از سطوح مختلف قدردان و بلکه مغرور بود. این تصور که مردم همه خوبند و مدیران همه بد٬ و ستایش شورمند و شعفناک یکی و نکوهش حماسی و مبارزاتی دیگری، یا خودپسندی و بی انصافی است یا حقه بازی و سو استفاده از فرصت.
🔅ممکن است از من یا از خود بپرسید که گیرم که چنین، این حساسیت خود من چه توجیهی دارد. این مسئولان با این کارنامه نیاز به چنین دلسوزی و حمایتی دارند؟ حتی اگر مردم و طبیعت هم عامل مشکل باشند؟
🔅پاسخم این است: میدانید یکی از علل اصلی (در حوزه علل فکری و ارادی) انقلاب چه بود؟
همینکه به قدری از مسئولان (راست یا دروغ) بد گفتند و اغراق کردند که نتیجه اش این میشد که برخیزید و براندازید همه چیز درست میشود. (عجالتاً در مقام مقایسه میزان و سنخ بدی آن مسئولان و اینان نیستم!) فرض کنید روزی روزگاری در این مملکت هم مدیریت سیاسی همچون دنیای دمکراتیک شد؛ لابد منتظریم که زلزله نیاید یا اگر آمد جایی خراب نشود یا اگر شد کمکها در اسرع وقت برسد و خیلی خوب هم توزیع شود؟ چنین نخواهد شد، هرچند قطعا بهتر این خواهد بود. اما (و چه امای مهمی)، به درجاتی! چون عنصر طبیعت و بدسگالیهایش در هر دو حاضر است؛ و چون میزان پیشرفتگی و توان کشور احتمالا موضوع یک معجزه نخواهد شد (از جمله در مدیریت مسائل زلزله یا چیزهای دیگر مثلاً قابل مقایسه با ژاپن نیستیم و این معلوم نیست ربط خیلی زیادی به مسئولان و نظام سیاسی داشته باشد؛ همه کشورهای دمکراتیک به یک اندازه پیشرفته نیستند)؛ و چون مردم هم متعالی نیستند؛ و چون به احتمال زیاد نه آن مدیران و سیاستمداران آینده آنقدر خوب و توانایند که ممکن است تخیل کنیم و نه اینها که الان هستند، در همه سطوح، "اینقدر" شرور و خیانتکار و نابلدند که برخی از ما اینک تبلیغ میکنیم.
✍️ #مرتضی_مردیها
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
🏞 s9.picofile.com/file/8311999826/E_k.jpg
🍂 راههای مطمئن کمک به زلزلهزدگانِ زلزله اخیر:
🔷 جمعیت هلال احمر
پرداخت آنلاین:
✨ → goo.gl/QgNgmY
شمارهگیری:
▪️*3#
[ستاره سه مربع]
▪️*724#
[ستاره 724 مربع]
🔷 سازمان بهزیستی
پرداخت آنلاین:
✨ → goo.gl/Rn87ZV
حسابهای مشارکتهای مردمی بهزیستی - بانک ملت:
▪️2345363800
▪️90190
🔷 جمعیت خیریه دانشجویی امام علی:
▪️6104-3379-0532-4602
@Imamalisociety
🔷 بنیاد زینب کبری
▪️5022-2910-1598-7314
@ZeynabKF
🔷 کمیته امداد استان کرمانشاه
شماره حساب - بانک ملی
▪️ 0109390939009
🔷 کانون خیریه دانشگاه علامه طباطبایی
نام ايمان كرمي دره نارنجي - بانك تجارت:
▪️5859831056199283
@Atucharity
🔷 نرگس کلباسی اشتری - بانک صادرات:
▪️6037-6974-3606-0922
▪️ 0111299490000
@NargesKalbasi
🔷صادق زیباکلام منفرد - بانک ملی:
▪️ 0104114978000
▪️ 6037-9913-5096-2498
@SadeghZibakalam
🔷 محمدمهدی اردبیلی - بانک ملی
▪️ 6037-9918-6246-0791
@PhilosophicalHalt
🔷 علی دایی
به نام مهدیه شیشهگر و شیرین مجیدی
▪️ 6036-9917-5231-4991
▪️ 6037-9917-5231-5014
🔷 نیکی کریمی - بانک پاسارگاد
برای ایجاد مرکز حمایت از کودکان
▪️ 5022-2910-6792-7754
☘️صدانت پیشنهاد میکند کمکهابه سازمانها و خیریهها واریز شود.
🔷 جمعیت هلال احمر
پرداخت آنلاین:
✨ → goo.gl/QgNgmY
شمارهگیری:
▪️*3#
[ستاره سه مربع]
▪️*724#
[ستاره 724 مربع]
🔷 سازمان بهزیستی
پرداخت آنلاین:
✨ → goo.gl/Rn87ZV
حسابهای مشارکتهای مردمی بهزیستی - بانک ملت:
▪️2345363800
▪️90190
🔷 جمعیت خیریه دانشجویی امام علی:
▪️6104-3379-0532-4602
@Imamalisociety
🔷 بنیاد زینب کبری
▪️5022-2910-1598-7314
@ZeynabKF
🔷 کمیته امداد استان کرمانشاه
شماره حساب - بانک ملی
▪️ 0109390939009
🔷 کانون خیریه دانشگاه علامه طباطبایی
نام ايمان كرمي دره نارنجي - بانك تجارت:
▪️5859831056199283
@Atucharity
🔷 نرگس کلباسی اشتری - بانک صادرات:
▪️6037-6974-3606-0922
▪️ 0111299490000
@NargesKalbasi
🔷صادق زیباکلام منفرد - بانک ملی:
▪️ 0104114978000
▪️ 6037-9913-5096-2498
@SadeghZibakalam
🔷 محمدمهدی اردبیلی - بانک ملی
▪️ 6037-9918-6246-0791
@PhilosophicalHalt
🔷 علی دایی
به نام مهدیه شیشهگر و شیرین مجیدی
▪️ 6036-9917-5231-4991
▪️ 6037-9917-5231-5014
🔷 نیکی کریمی - بانک پاسارگاد
برای ایجاد مرکز حمایت از کودکان
▪️ 5022-2910-6792-7754
☘️صدانت پیشنهاد میکند کمکهابه سازمانها و خیریهها واریز شود.
🍂 معنای زندگی نزد سهراب سپهری
✍️ #صدیق_قطبی
🔅آیا زندگی خالی از معنا است؟ پاسخ سهراب سپهری منفی است: «زندگی خالی نیست». اما چه چیزهایی زندگی را برای او سرشار میکند؟ «در این جهان ظلمانی، در این روزگار سرشار از فجایع، در این دنیای پر از کینه»، چه آویزگاههای استواری به چشم میخورد که شاعر را مجاب میکند «دلخوشیها کم نیست»؟
🔅پاسخهای سپهری سادهاند: «سیب هست»، «شقایق هست»، «مهربانی هست»، «مثلاً این خورشید»، «کودک پسفردا»، «کفتر آن هفته». اما این عناصر به ظاهر ساده که در منظر همگان است، واجد چه مایه از معناست که رستگاری را برای شاعر، چنین نزدیک و در دسترس میکنند: «رستگاری نزدیک. لای گلهای حیاط». آیا این سادهاندیشی نیست که بگوییم: «زندگی یعنی یک سار پرید»، «زندگی سیبی است گاز باید زد با پوست» و «زندگی شستن یک بشقاب است». این سادگی نیست که بگوییم «من به سیبی خوشنودم و به بوییدن یک بوتهی بابونه» یا «زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست»؟
🔅چه چیزی همهی این عناصر در دسترس و عادی و اتفاقات جاری را چنین درخشان و معناساز میکند؟ شاعر دارای چه روحیه و نگرشی است که میتواند اینچنین راضی و خشنود، زندگی را آکنده از معنا ببیند؟
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/G5IRG
🌾 @sedanet | @sedigh_63
✍️ #صدیق_قطبی
🔅آیا زندگی خالی از معنا است؟ پاسخ سهراب سپهری منفی است: «زندگی خالی نیست». اما چه چیزهایی زندگی را برای او سرشار میکند؟ «در این جهان ظلمانی، در این روزگار سرشار از فجایع، در این دنیای پر از کینه»، چه آویزگاههای استواری به چشم میخورد که شاعر را مجاب میکند «دلخوشیها کم نیست»؟
🔅پاسخهای سپهری سادهاند: «سیب هست»، «شقایق هست»، «مهربانی هست»، «مثلاً این خورشید»، «کودک پسفردا»، «کفتر آن هفته». اما این عناصر به ظاهر ساده که در منظر همگان است، واجد چه مایه از معناست که رستگاری را برای شاعر، چنین نزدیک و در دسترس میکنند: «رستگاری نزدیک. لای گلهای حیاط». آیا این سادهاندیشی نیست که بگوییم: «زندگی یعنی یک سار پرید»، «زندگی سیبی است گاز باید زد با پوست» و «زندگی شستن یک بشقاب است». این سادگی نیست که بگوییم «من به سیبی خوشنودم و به بوییدن یک بوتهی بابونه» یا «زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست»؟
🔅چه چیزی همهی این عناصر در دسترس و عادی و اتفاقات جاری را چنین درخشان و معناساز میکند؟ شاعر دارای چه روحیه و نگرشی است که میتواند اینچنین راضی و خشنود، زندگی را آکنده از معنا ببیند؟
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/G5IRG
🌾 @sedanet | @sedigh_63
🍂 چرا سواد رسانهای؟
✍️ سوگند خزائیان
🔅برخورد انتقادی با رسانهها از ملزومات زندگی آگاهانه در جهان جدید است. این مهم از راه آشنایی با مباحث سواد رسانهای محقق میشود. در این یادداشت با مختصری از تاریخچه، اهداف و کلیت مباحث سواد رسانهای آشنا خواهیم شد...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/l89rY
🌾 @sedanet
✍️ سوگند خزائیان
🔅برخورد انتقادی با رسانهها از ملزومات زندگی آگاهانه در جهان جدید است. این مهم از راه آشنایی با مباحث سواد رسانهای محقق میشود. در این یادداشت با مختصری از تاریخچه، اهداف و کلیت مباحث سواد رسانهای آشنا خواهیم شد...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/l89rY
🌾 @sedanet
صدانت
چرا سواد رسانهای؟ • صدانت
برخلاف تصور عموم سواد تنها به سواد خواندن و نوشتن - سواد از راه نظام آموزش و پرورش - و داشتن مدرک تحصیلی محدود نمی شود. انسان باسواد در دنیای امروز
🍂 استدلال علیه واقعیت
✍️ دونالد .اچ هافمن (استاد علوم شناختی دانشگاه کالیفرنیا)
مترجم: بعثت علمی
🔅ما در زندگی هر روزه ی خود تمایل داریم فرض کنیم که ادراکات ما—[از] دیده ها، اصوات، بافت ها، مزه ها—بازنمود بسنده ای از جهان واقعی هستند. البته که وقتی درنگ می کنیم و در این باره می اندیشیم—و یا وقتی خود را فریفته ی یک خطای بصری می یابیم—با تعجب در می یابیم که آنچه که ما ادراک می کنیم هیچ گاه به طور مستقیم جهان [واقع] نیست، بلکه بهترین گمانه زنی مغز ماست درباره ی آنچه که جهان به آن شبیه است، نوعی شبیه سازی درونی از یک واقعیت خارجی. با این همه، ما به این واقعیت که شبیه سازی ما به طرز معقولی بسنده است اتکا می کنیم. اگر اینگونه نبود، آیا تکامل تا کنون ما را از بین نبرده بود؟ بعید نیست که واقعیتِ راستین [فی نفسه] برای همیشه فراسوی دسترس ما باشد، اما مطمئنا حواس ما حداقل تتمّه ای از واقعیتِ راستین را بر ما عرضه می کنند.
دونالد .اچ هافمن، استاد علوم شناختی در دانشگاه کالیفرنیا، ایرواین، می گوید که اینگونه نیست. هافمن در سه دهه ی گذشته به مطالعه ی ادراک حسی، هوش مصنوعی، نظریه ی بازی تکاملی و مغز پرداخته است و نتیجه گیری او بسیار شگف آور است: جهانی که از طریق ادارکات حسیِ ما بر ما نُمایانده می شود به هیچ وجه شبیه واقعیت نیست. در ادامه، هافمن می گوید که [باید] سپاس گذار تکامل باشیم که این چنین توهم باشکوهی را به ما عرضه کرده است، زیرا که [این توهم] با به انقراض راندن حقیقت، تطابق تکاملی را [در ما] بیشینه می کند.
🔅پرداختن به پرسش هایی درباره ی ماهیت واقعیت، و تمیز دادن مشاهده گر از امر مورد مشاهده، پروژه ای است که مرزها ی علوم عصب شناختی و فیزیک بنیادی را در می نوردد. در یک سو، محققان متحیّری را خواهیم یافت که در تلاش اند بفهمند چگونه توده ای سه-پوندی از ماده ی خاکستری که از هیچ چیزی به جز قوانین معمول فیزیک پیروی نمی کند، می تواند موجب بروز تجربه ی آگاهِ اول-شخص گردد. این [ همان مسئله ای] است که ،به طرزی در خور، « مسئله ی دشوار» نامیده شده است.
🔅در دیگر سو، فیزیکدانان کوانتوم قرار دارند که بر این واقعیت عجیب که سیستم های کوانتومی ظاهراً اشیاء متعیَن و متحیّز ی [مکانمند] در فضا نیستند مگر اینکه ما به مشاهده ی آنها بپردازیم، با تحیّر می نگرند. آزمایش از پی آزمایش نشان داده است—[آزمایش هایی] که خرد عرفی را به چالش می کشند— که اگر فرض بگیریم که ذرات سازنده ی اشیاء معمول، وجودی عینی و مستقل از [ذهن] مشاهده گر دارند، با پاسخ هایی نادرست مواجه می شویم. درس اصلی فیزیک کوانتوم روشن است: هیچ شیء همگانی ای وجود ندارد که آن بیرون در فضایی از-پیش-موجود قرار داشته باشد. همانطور که جان ویلر فیزیک دان تصریح می کند «با وجود اینکه گفتن اینکه جهان «آن بیرون» مستقل از ما وجود دارد ،در شرایط معمول، سودمند است، اما دیگر نمی توان به چنین دیدگاهی باور داشت.»
🔅بنابراین در حالی که دانشمندان علوم اعصاب در تلاش اند بفهمند که چگونه چیزی همچون واقعیتِ اول-شخص می تواند وجود داشته باشد، فیزیک دانان کوانتوم با این [مسئله ی] رازآمیز درگیرند که چگونه ممکن است چیزی به جز واقعیتِ اول-شخص وجود داشته باشد. خلاصه اینکه، همه ی راه ها به مشاهده گر (observer) ختم می شوند. و اینجاست که می توانید هافمن را بیابید—[دانشمندی] که مرزها را در می نوردد، سعی در به دست دادن مدلی ریاضی از [ذهن] مشاهده گر دارد، و در تلاش است تا به واقعیتِ در پسِ توهم دست یازد. Quanta Magazine در پی دیداری با او سعی در فهم بیشتر [مسئله] داشته است.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/dDkMe
🌾 @sedanet
✍️ دونالد .اچ هافمن (استاد علوم شناختی دانشگاه کالیفرنیا)
مترجم: بعثت علمی
🔅ما در زندگی هر روزه ی خود تمایل داریم فرض کنیم که ادراکات ما—[از] دیده ها، اصوات، بافت ها، مزه ها—بازنمود بسنده ای از جهان واقعی هستند. البته که وقتی درنگ می کنیم و در این باره می اندیشیم—و یا وقتی خود را فریفته ی یک خطای بصری می یابیم—با تعجب در می یابیم که آنچه که ما ادراک می کنیم هیچ گاه به طور مستقیم جهان [واقع] نیست، بلکه بهترین گمانه زنی مغز ماست درباره ی آنچه که جهان به آن شبیه است، نوعی شبیه سازی درونی از یک واقعیت خارجی. با این همه، ما به این واقعیت که شبیه سازی ما به طرز معقولی بسنده است اتکا می کنیم. اگر اینگونه نبود، آیا تکامل تا کنون ما را از بین نبرده بود؟ بعید نیست که واقعیتِ راستین [فی نفسه] برای همیشه فراسوی دسترس ما باشد، اما مطمئنا حواس ما حداقل تتمّه ای از واقعیتِ راستین را بر ما عرضه می کنند.
دونالد .اچ هافمن، استاد علوم شناختی در دانشگاه کالیفرنیا، ایرواین، می گوید که اینگونه نیست. هافمن در سه دهه ی گذشته به مطالعه ی ادراک حسی، هوش مصنوعی، نظریه ی بازی تکاملی و مغز پرداخته است و نتیجه گیری او بسیار شگف آور است: جهانی که از طریق ادارکات حسیِ ما بر ما نُمایانده می شود به هیچ وجه شبیه واقعیت نیست. در ادامه، هافمن می گوید که [باید] سپاس گذار تکامل باشیم که این چنین توهم باشکوهی را به ما عرضه کرده است، زیرا که [این توهم] با به انقراض راندن حقیقت، تطابق تکاملی را [در ما] بیشینه می کند.
🔅پرداختن به پرسش هایی درباره ی ماهیت واقعیت، و تمیز دادن مشاهده گر از امر مورد مشاهده، پروژه ای است که مرزها ی علوم عصب شناختی و فیزیک بنیادی را در می نوردد. در یک سو، محققان متحیّری را خواهیم یافت که در تلاش اند بفهمند چگونه توده ای سه-پوندی از ماده ی خاکستری که از هیچ چیزی به جز قوانین معمول فیزیک پیروی نمی کند، می تواند موجب بروز تجربه ی آگاهِ اول-شخص گردد. این [ همان مسئله ای] است که ،به طرزی در خور، « مسئله ی دشوار» نامیده شده است.
🔅در دیگر سو، فیزیکدانان کوانتوم قرار دارند که بر این واقعیت عجیب که سیستم های کوانتومی ظاهراً اشیاء متعیَن و متحیّز ی [مکانمند] در فضا نیستند مگر اینکه ما به مشاهده ی آنها بپردازیم، با تحیّر می نگرند. آزمایش از پی آزمایش نشان داده است—[آزمایش هایی] که خرد عرفی را به چالش می کشند— که اگر فرض بگیریم که ذرات سازنده ی اشیاء معمول، وجودی عینی و مستقل از [ذهن] مشاهده گر دارند، با پاسخ هایی نادرست مواجه می شویم. درس اصلی فیزیک کوانتوم روشن است: هیچ شیء همگانی ای وجود ندارد که آن بیرون در فضایی از-پیش-موجود قرار داشته باشد. همانطور که جان ویلر فیزیک دان تصریح می کند «با وجود اینکه گفتن اینکه جهان «آن بیرون» مستقل از ما وجود دارد ،در شرایط معمول، سودمند است، اما دیگر نمی توان به چنین دیدگاهی باور داشت.»
🔅بنابراین در حالی که دانشمندان علوم اعصاب در تلاش اند بفهمند که چگونه چیزی همچون واقعیتِ اول-شخص می تواند وجود داشته باشد، فیزیک دانان کوانتوم با این [مسئله ی] رازآمیز درگیرند که چگونه ممکن است چیزی به جز واقعیتِ اول-شخص وجود داشته باشد. خلاصه اینکه، همه ی راه ها به مشاهده گر (observer) ختم می شوند. و اینجاست که می توانید هافمن را بیابید—[دانشمندی] که مرزها را در می نوردد، سعی در به دست دادن مدلی ریاضی از [ذهن] مشاهده گر دارد، و در تلاش است تا به واقعیتِ در پسِ توهم دست یازد. Quanta Magazine در پی دیداری با او سعی در فهم بیشتر [مسئله] داشته است.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/dDkMe
🌾 @sedanet
🍂 ساز و کار روانی کمک به فقرا
🗣 #مصطفی_ملکیان
نشست فرهنگی دارالاکرام
21 اسفندماه 95
صوت و متن👇
✨→ 3danet.ir/WoUMI
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
🗣 #مصطفی_ملکیان
نشست فرهنگی دارالاکرام
21 اسفندماه 95
صوت و متن👇
✨→ 3danet.ir/WoUMI
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
🍂 فلسفه و فلسفهورزی در زندگی به چه کار آید؟ 🍂
اندر باب فایده و ضرورت “فلسفهورزی در زندگی”
به مناسبت روز جهانی فلسفه
✍️ مسعود #زنجانی
🔅تلقّیِ غالبِ زمانهٔ ما از «فلسفه»، بیشتر، یک رشتهٔ دانشگاهی است که میتواند به مثابهٔ یک «گزینه» فرارُویِ افرادی باشد که قصد فراگیری یک دانش، یا به اصطلاح، گذران آموزش عالی را دارند. اما، به واقع، آیا فلسفه یک رشتهٔ دانشگاهی و اساساً یک «انتخاب» است؟ آیا نمیتوان گفت فلسفه، فراتر از یک «انتخاب» که صرفاً منحصر به برخی نخبگان باشد، یک «ضرورت» جدی و حیاتی برای همگان است؟ آیا نمیبایست گفت اگرچه همگان لزومی ندارد که پزشک، مهندس، نویسنده، عکاس، نجار، یا نانوا باشند، اما همگان میبایست فیلسوف باشند و فلسفه بورزند آنچنانکه مثلاً همگان باید ورزش کنند و تغذیهٔ خوب داشته باشند؟
🔅ما به درستی از همگان توقّع نداریم که طبیب، یعنی یک سلامتشناس حرفهای، باشند، اما، در عین حال، از یکانیکان آنها توقّع داریم که به سلامت جسم خود بیاعتنا نباشند و یک شیوهٔ زندگی متناسب برای داشتن جسمی سالم، نیرومند و شاداب برگزینند. آیا با همین منطق، نمیتوان گفت اگرچه از همگان نمیتوان و نمیبایست انتظار داشت که فیلسوف حرفهای یا به اصطلاح «پرفسور» فلسفه باشند، اما از همه میتوان و میبایست انتظار داشت که فلسفه بورزند و فیلسوف باشند؟
🔅بدیهی است این پرسش زمانی میتواند یک پاسخ قاطعانه مثبت داشته باشد که فلسفه فایده و ضرورتی مثلاً از سنخ فایده و ضرورت ورزش و یک رژیم غذایی برای سلامت جسم داشته باشد. اگر عجالتاً تلقّی رایج از فلسفه، بهمثابهٔ فعالیتی تئوریک و آکادمیک را کنار بگذاریم و به خاستگاهِ تاریخی و جایگاه فرهنگی آن در دورهٔ باستانی نظر بیفکنیم، خواهیم دید که فلسفه دقیقاً فایده و ضرورتی مشابه ورزش و رژیم غذایی داشته، البته نه در ارتباط با «جسم»، بلکه در ارتباط با «روان» آدمی.
🔅همانطور که مونتنی میگوید، «روح ما زودتر از جسم ما چروک بر میدارد»، اما چون چروکهای روح به راحتی جسم دیده نمیشود، از آن غفلت میورزیم. آیا انسانهای امروزی یکصدم زمان و میزانی که تنها برای زیبایی پوست خود میاندیشند و میکوشند، برای نیرومندی، شادابی، زیبایی، و جوانماندن روحشان، میاندیشند و میکوشند؟ و آیا اساساً نزد آنها اندکی ایده و ارادهٔ مشابهی مشاهده میگردد که نشانگر نگرانی جدی آنها نسبت به زیبایی روحشان باشد؟ بهراستی، چرا همانگونه که نزد همگان این نکته بداهت دارد که چنانچه جسم مدتی طولانی بیغذا، کم غذا، یا بدغذا بماند و یا دچار رخوت و سستی شود از پا درمیآید، این حقیقت نزدشان بدیهی نیست که روح هم نیازهایی مشابه دارد و اگر با بیغذایی، کمغذایی، بدغذایی، بیتحرّکی و عدم پویایی مواجه شود، پژمرده، افسرده و فرسوده خواهد شد؟
🔅یونانیان فلسفه را نوعی «رژیم غذایی» مفید و ضروری برای «سلامتِ روان» میدانستهاند؛ چنانکه آن را «ژیمناستیک روح» نیز میخواندهاند. فلسفه برای آنها، نه مجموعهای از «آموزه»های ساخته و پرداخته، و نه صرفاً یک «شیوهٔ دانستن»، و نه یک فعالیت نظری مختص به نخبگان، بلکه یک «شیوهٔ زیستن» ضروری برای «زندگی سعادتمندانه» بوده است.
🔅یکی از بحرانهای فرهنگی جدی عصر جدید «بحران فلسفه» است؛ فلسفهای که گویی رسالت تاریخیاش «بحرانزدایی» فرهنگی بوده، خود «بحرانزده» شده؛ از آن خاستگاه اصیل تاریخی و جایگاه رفیع فرهنگی خود دورگشته؛ نیروی روشنگر و درمانگرش را از دست داده؛ و از فروکاسته شدنش به یک «فعالیت نظری»، یا یک «رشتهٔ دانشگاهی»، و یا یک «جلوهٔ روشنفکری» رنج میبَرد. باری، «امروزه پرفسورهای فلسفه داریم، اما فیلسوف نداریم!»*
🔅فلسفه، به تعبیر فلاسفهٔ باستانی، «هنر خوب زندگی کردن» و «هنر خوب مردن» است و هدفش نیز چیزی کمتر از «خوشبختی» انسان نیست. به عبارت دیگر، «فلسفه» چیزی نیست جز «خردورزی ضروری آدمی برای خوشبختی خویش». از این منظر، تاریخ فلسفه را میتوان تاریخ کوششهای فکری و نظری برای دفاع از «زندگی» و بهبود عملی آن، و نهایتاً کمک به «خوشبختی» آدمی دانست؛ چنانکه میتوان هر فیلسوف را نیز یک «طبیب فرهنگی» خواند که به شیوه و به نوبهٔ خود، میکوشد تا «خوشبختی» را برای عصر خویش ارمغان آورَد. بنابراین، «خوشبختی»، به یک معنا، چیزی نیست، جز «فلسفهورزی»؛ یعنی همین «گفتوگویِ دوستانه و جُستوجویِ خردورزانه دربارهٔ خوشبختی».
بس بگفتم کو وصال و کو نجاح
بُرد این کو کو، مرا در کوی تو
(مولانا)
٭ “امروزه پرفسورهای فلسفه داریم، اما فیلسوف نداریم!” جملهٔ تٲملبرانگیزی است که پییِر آدو، فیلسوف یونانیشناس فرانسوی قرن بیستم، کراراً، به نقل از دیوید ثورو، فیلسوف عارفمسلک امریکایی قرن نوزدهم، در کتابها و کلاسهایش، گوشزد میکرده است.
✨→ 3danet.ir/hzrwq
🌾 @sedanet | @vivaphilosophy
اندر باب فایده و ضرورت “فلسفهورزی در زندگی”
به مناسبت روز جهانی فلسفه
✍️ مسعود #زنجانی
🔅تلقّیِ غالبِ زمانهٔ ما از «فلسفه»، بیشتر، یک رشتهٔ دانشگاهی است که میتواند به مثابهٔ یک «گزینه» فرارُویِ افرادی باشد که قصد فراگیری یک دانش، یا به اصطلاح، گذران آموزش عالی را دارند. اما، به واقع، آیا فلسفه یک رشتهٔ دانشگاهی و اساساً یک «انتخاب» است؟ آیا نمیتوان گفت فلسفه، فراتر از یک «انتخاب» که صرفاً منحصر به برخی نخبگان باشد، یک «ضرورت» جدی و حیاتی برای همگان است؟ آیا نمیبایست گفت اگرچه همگان لزومی ندارد که پزشک، مهندس، نویسنده، عکاس، نجار، یا نانوا باشند، اما همگان میبایست فیلسوف باشند و فلسفه بورزند آنچنانکه مثلاً همگان باید ورزش کنند و تغذیهٔ خوب داشته باشند؟
🔅ما به درستی از همگان توقّع نداریم که طبیب، یعنی یک سلامتشناس حرفهای، باشند، اما، در عین حال، از یکانیکان آنها توقّع داریم که به سلامت جسم خود بیاعتنا نباشند و یک شیوهٔ زندگی متناسب برای داشتن جسمی سالم، نیرومند و شاداب برگزینند. آیا با همین منطق، نمیتوان گفت اگرچه از همگان نمیتوان و نمیبایست انتظار داشت که فیلسوف حرفهای یا به اصطلاح «پرفسور» فلسفه باشند، اما از همه میتوان و میبایست انتظار داشت که فلسفه بورزند و فیلسوف باشند؟
🔅بدیهی است این پرسش زمانی میتواند یک پاسخ قاطعانه مثبت داشته باشد که فلسفه فایده و ضرورتی مثلاً از سنخ فایده و ضرورت ورزش و یک رژیم غذایی برای سلامت جسم داشته باشد. اگر عجالتاً تلقّی رایج از فلسفه، بهمثابهٔ فعالیتی تئوریک و آکادمیک را کنار بگذاریم و به خاستگاهِ تاریخی و جایگاه فرهنگی آن در دورهٔ باستانی نظر بیفکنیم، خواهیم دید که فلسفه دقیقاً فایده و ضرورتی مشابه ورزش و رژیم غذایی داشته، البته نه در ارتباط با «جسم»، بلکه در ارتباط با «روان» آدمی.
🔅همانطور که مونتنی میگوید، «روح ما زودتر از جسم ما چروک بر میدارد»، اما چون چروکهای روح به راحتی جسم دیده نمیشود، از آن غفلت میورزیم. آیا انسانهای امروزی یکصدم زمان و میزانی که تنها برای زیبایی پوست خود میاندیشند و میکوشند، برای نیرومندی، شادابی، زیبایی، و جوانماندن روحشان، میاندیشند و میکوشند؟ و آیا اساساً نزد آنها اندکی ایده و ارادهٔ مشابهی مشاهده میگردد که نشانگر نگرانی جدی آنها نسبت به زیبایی روحشان باشد؟ بهراستی، چرا همانگونه که نزد همگان این نکته بداهت دارد که چنانچه جسم مدتی طولانی بیغذا، کم غذا، یا بدغذا بماند و یا دچار رخوت و سستی شود از پا درمیآید، این حقیقت نزدشان بدیهی نیست که روح هم نیازهایی مشابه دارد و اگر با بیغذایی، کمغذایی، بدغذایی، بیتحرّکی و عدم پویایی مواجه شود، پژمرده، افسرده و فرسوده خواهد شد؟
🔅یونانیان فلسفه را نوعی «رژیم غذایی» مفید و ضروری برای «سلامتِ روان» میدانستهاند؛ چنانکه آن را «ژیمناستیک روح» نیز میخواندهاند. فلسفه برای آنها، نه مجموعهای از «آموزه»های ساخته و پرداخته، و نه صرفاً یک «شیوهٔ دانستن»، و نه یک فعالیت نظری مختص به نخبگان، بلکه یک «شیوهٔ زیستن» ضروری برای «زندگی سعادتمندانه» بوده است.
🔅یکی از بحرانهای فرهنگی جدی عصر جدید «بحران فلسفه» است؛ فلسفهای که گویی رسالت تاریخیاش «بحرانزدایی» فرهنگی بوده، خود «بحرانزده» شده؛ از آن خاستگاه اصیل تاریخی و جایگاه رفیع فرهنگی خود دورگشته؛ نیروی روشنگر و درمانگرش را از دست داده؛ و از فروکاسته شدنش به یک «فعالیت نظری»، یا یک «رشتهٔ دانشگاهی»، و یا یک «جلوهٔ روشنفکری» رنج میبَرد. باری، «امروزه پرفسورهای فلسفه داریم، اما فیلسوف نداریم!»*
🔅فلسفه، به تعبیر فلاسفهٔ باستانی، «هنر خوب زندگی کردن» و «هنر خوب مردن» است و هدفش نیز چیزی کمتر از «خوشبختی» انسان نیست. به عبارت دیگر، «فلسفه» چیزی نیست جز «خردورزی ضروری آدمی برای خوشبختی خویش». از این منظر، تاریخ فلسفه را میتوان تاریخ کوششهای فکری و نظری برای دفاع از «زندگی» و بهبود عملی آن، و نهایتاً کمک به «خوشبختی» آدمی دانست؛ چنانکه میتوان هر فیلسوف را نیز یک «طبیب فرهنگی» خواند که به شیوه و به نوبهٔ خود، میکوشد تا «خوشبختی» را برای عصر خویش ارمغان آورَد. بنابراین، «خوشبختی»، به یک معنا، چیزی نیست، جز «فلسفهورزی»؛ یعنی همین «گفتوگویِ دوستانه و جُستوجویِ خردورزانه دربارهٔ خوشبختی».
بس بگفتم کو وصال و کو نجاح
بُرد این کو کو، مرا در کوی تو
(مولانا)
٭ “امروزه پرفسورهای فلسفه داریم، اما فیلسوف نداریم!” جملهٔ تٲملبرانگیزی است که پییِر آدو، فیلسوف یونانیشناس فرانسوی قرن بیستم، کراراً، به نقل از دیوید ثورو، فیلسوف عارفمسلک امریکایی قرن نوزدهم، در کتابها و کلاسهایش، گوشزد میکرده است.
✨→ 3danet.ir/hzrwq
🌾 @sedanet | @vivaphilosophy
صدانت
فلسفه و فلسفهورزی در زندگی به چه کار آید؟ • صدانت
فلسفه و فلسفهورزی در زندگی به چه کار آید؟ | تلقی غالب زمانهٔ ما از «فلسفه»، بیشتر، یک رشتهٔ دانشگاهی است که میتواند به مثابهٔ یک «امکانِ انتخاب»...
🍂 اولین مجموعه از برنامه ۳:۵۹
🔅در روزگاری که میانگین حوصله آدمها چند ثانیه و چندین کلمه است، مجموعه برنامههای ۳:۵۹ تلاشی است برای رفتن به عمق. برای پیوند کسانی که کارشان یاد دادن است با آنها که میخواهند یاد بگیرند. برای زدن جرقهای در ذهن و ایجاد سوال. ۳:۵۹ نقطه آغاز است. هدفش برانگیختن کنجکاوی است، نه ارایه پاسخ قطعی. میخواهد پنجرهای باز کند به دیدنیهایی که هر روز نمیبینیم. در هر بخش از مجموعه ۳:۵۹، متفکران، محققان، نویسندگان و روشنفکران معاصر موضوعی را به انتخاب خود، در سه دقیقه و پنجاه و نه ثانیه برای مخاطب شرح میدهند. این ده برنامه اولین مجموعه ۳:۵۹ است. مجموعه بعدی در راه است...
-نفرین نفت، #پروین_علیزاده
-درآمدی بر خوراک ایرانیان، #هوشنگ_شهابی
-رساله یک کلمه، #ماشالله_آجودانی
-ماکیاولی، #رامین_جهانبگلو
-افسانه اراده آزاد، #آرش_افراز
-اینترسکشنالیتی چیست؟، #آزاده_کیان
-اخلاق حافظی، #عبدالکریم_سروش
-جامعهشناسی تطبیقی، #سعید_امیرارجمند
-انقراض ساسانیان و تداوم فرهنگی ایرانیان، #پروانه_پورشریعتی
-انسداد فکری در دوران رضا شاه، #مهرزاد_بروجردی
فیلم و متن 10 قسمت اول👇
✨→ 3danet.ir/rkfd9
🌾 @Sedanet
🔅در روزگاری که میانگین حوصله آدمها چند ثانیه و چندین کلمه است، مجموعه برنامههای ۳:۵۹ تلاشی است برای رفتن به عمق. برای پیوند کسانی که کارشان یاد دادن است با آنها که میخواهند یاد بگیرند. برای زدن جرقهای در ذهن و ایجاد سوال. ۳:۵۹ نقطه آغاز است. هدفش برانگیختن کنجکاوی است، نه ارایه پاسخ قطعی. میخواهد پنجرهای باز کند به دیدنیهایی که هر روز نمیبینیم. در هر بخش از مجموعه ۳:۵۹، متفکران، محققان، نویسندگان و روشنفکران معاصر موضوعی را به انتخاب خود، در سه دقیقه و پنجاه و نه ثانیه برای مخاطب شرح میدهند. این ده برنامه اولین مجموعه ۳:۵۹ است. مجموعه بعدی در راه است...
-نفرین نفت، #پروین_علیزاده
-درآمدی بر خوراک ایرانیان، #هوشنگ_شهابی
-رساله یک کلمه، #ماشالله_آجودانی
-ماکیاولی، #رامین_جهانبگلو
-افسانه اراده آزاد، #آرش_افراز
-اینترسکشنالیتی چیست؟، #آزاده_کیان
-اخلاق حافظی، #عبدالکریم_سروش
-جامعهشناسی تطبیقی، #سعید_امیرارجمند
-انقراض ساسانیان و تداوم فرهنگی ایرانیان، #پروانه_پورشریعتی
-انسداد فکری در دوران رضا شاه، #مهرزاد_بروجردی
فیلم و متن 10 قسمت اول👇
✨→ 3danet.ir/rkfd9
🌾 @Sedanet
صدانت
اولین مجموعه از برنامه ۳:۵۹ • صدانت
در روزگاری که میانگین حوصله آدمها چند ثانیه و چندین کلمه است، مجموعه برنامههای ۳:۵۹ تلاشی است برای رفتن به عمق. برای پیوند کسانی که کارشان یاد دادن است...
#یاسر_میردامادی : کتابی نادر و بدیع در فلسفهی تعلیم و تربیت (و نیز مرتبط با فلسفهی دین) که به این پرسش مهم و مغفول میپردازد: آیا آموزش دینیِ غیر تبلیغی در مدرسهها (آموزش به نیت دینفهمی نه متدین کردنِ دانشآموز) از نظر منطقی ممکن است؟ چنین نوع آموزشی بیش از ۶۰ سال است (از ۱۹۴۴ بدین سو) که در مدارس بریتانیا رایج است. عدهای در امکان چنین نوع آموزش دینیای تردیدهای فلسفی روا داشتهاند. از نظر این عده فهم دین بدون باور دینی ممکن نیست و در نتیجه فهماندن دین بدون تلاش برای باورمند کردنِ دانشآموز ممکن نیست. نتیجهای که گرفته میشود عدم امکان آموزش دینی غیر تبلیغی است. آموزش دینی تبلیغی گرچه مشکل منطقی ندارد اما مشکلات دیگری دارد و سالها است که در مدارس عمومی ممنوع است (مدارس ویژهی مسلمانها یا کاتولیکها و مانند آنها داستان جداگانهای دارد). نتیجهی نهاییای که این عده میگیرند عدم امکان (و به طریق اولی عدم مطلوبیت) هر نوع آموزش دینی (حتی از نوع غیر تبلیغی) در مدارس است. نویسنده در این کتاب از امکان فلسفی آموزشی دینی غیر تبلیغی دفاع میکند. این کتاب به فارسی ترجمه شده است. امیدوارم ترجمهی دقیق و خوشخوانی از آن به فارسی صورت پذیرفته باشد. گرچه ما در ایران کنونی با آموزش دینیِ غیر تبلیغی (به این معنا که در این کتاب به آن پرداخته شده) بیگانه هستیم و آموزش دینی در ایران از جنس تبلیغی است، امیدوارم این کتاب در فارسی دیده شود و به کار بحث در مورد مسیر آیندهی آموزش دینی در ایران بیاید.
goo.gl/hJPnxH
فایل pdf این کتاب به زبان انگلیسی👇
🌾 @Sedanet
goo.gl/hJPnxH
فایل pdf این کتاب به زبان انگلیسی👇
🌾 @Sedanet
Telegram
attach 📎
📽 مستند HUMAN
✍️ علی کاشانی
🔅مستند HUMAN کاری از یان آرتوس-برتاند کارگردان مشهور مستندی چون home (2009) است ؛ این کار با سرمایه گذاری شرکت گوگل تهیه شده و در طول سه سال و با تیم 20 نفره او ساخته شده است .
🔅این مستند به اولین فیلمی تبدیل شد که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای ۱۰۰۰ بیننده از جمله بانکیمون دبیرکل سازمان ملل متحد به نمایش درآمد. در همان روز، گوگل ۶ کانال در یوتیوب را به این مستند اختصاص داد، و این فیلم را به زبانهای عربی، انگلیسی، فرانسوی، پرتغالی، روسی و اسپانیایی به صورت زیرنویس نشان داد. کانالهای یوتیوب همچنین میزبان سه ساعته عوامل پشت صحنه ساخت فیلم بودند از جمله پیدایش آن، ساخت فیلم و موزیک آن.
🔅طرح اصلی این مستند بیان 40 سؤال مشخص در مصاحبه چهره به چهره با انسانهاست ،انسانهایی مختلف با چهره ها و لباس ها و زندگی هایی متفاوت که شامل 2000 انسان از 60 کشور جهان می باشد و شما بیننده قطعاتی زیبا از این مجموعه مصاحبه گسترده اید .
🔅در این سفر بی نظیر به 60 کشور جهان شما شاهد پاسخ های ساده و متمایزی خواهید بود که از پس سؤال های بنیادین بیرون می آیند : نظیر عشق، فقر، خشونت،مرگ، معنای زندگی،خوشبختی ،رنج و ...
در پاسخ ها حس خودبرتربینی و تصنع نمی کنید گویی دقیقا این پاسخ ها پاسخ هاییست به سؤالات مشخص شما از انسانهایی متفاوت .
شاید شما هم مانند من آرزوی سفر به دور دنیا برای سخن گفتن با انسانهایی متفاوت را داشته باشید، شاید شما چون من بخواهید با انسانهای متمایز سخن بگویید و معنای زندگی آنها را بدانید تا بتوانید عمق درک و حس آنها را لمس کنید فلذا به شما بشارت می دهم که این مستند می تواند تا حدودی شما را به آن درک نزدیک کند.
نگاهی از چشم پرنده به انسانیت با ترکیبی از مصاحبه های مختلف و تصاویر بی نظیر از اجتماعات متمایز انسانی و طبیعت با رنگ بندی های فوق العاده، انسان را به عمق نگاه ناظرانه به هستی و بشریت می برد و سپس اشک های دختربچه ای با گذشته ای سیاه قلبت را می فشرد .
🔅دیگر بیش از این به توصیف این مستند زیبا نمیپردازیم و بیش از پیش شما را به دیدن این مستند زیبا دعوت می کنم .
امیدوارم با دیدن آن نگاهی عمیق و متفاوتتری به انسان و انسانیت پیدا کنید و لذت برید .
دانلود مستند (دوبله فارسی-بدون حذفیات)👇
✨→ 3danet.ir/F6XFO
🌾 @sedanet
✍️ علی کاشانی
🔅مستند HUMAN کاری از یان آرتوس-برتاند کارگردان مشهور مستندی چون home (2009) است ؛ این کار با سرمایه گذاری شرکت گوگل تهیه شده و در طول سه سال و با تیم 20 نفره او ساخته شده است .
🔅این مستند به اولین فیلمی تبدیل شد که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای ۱۰۰۰ بیننده از جمله بانکیمون دبیرکل سازمان ملل متحد به نمایش درآمد. در همان روز، گوگل ۶ کانال در یوتیوب را به این مستند اختصاص داد، و این فیلم را به زبانهای عربی، انگلیسی، فرانسوی، پرتغالی، روسی و اسپانیایی به صورت زیرنویس نشان داد. کانالهای یوتیوب همچنین میزبان سه ساعته عوامل پشت صحنه ساخت فیلم بودند از جمله پیدایش آن، ساخت فیلم و موزیک آن.
🔅طرح اصلی این مستند بیان 40 سؤال مشخص در مصاحبه چهره به چهره با انسانهاست ،انسانهایی مختلف با چهره ها و لباس ها و زندگی هایی متفاوت که شامل 2000 انسان از 60 کشور جهان می باشد و شما بیننده قطعاتی زیبا از این مجموعه مصاحبه گسترده اید .
🔅در این سفر بی نظیر به 60 کشور جهان شما شاهد پاسخ های ساده و متمایزی خواهید بود که از پس سؤال های بنیادین بیرون می آیند : نظیر عشق، فقر، خشونت،مرگ، معنای زندگی،خوشبختی ،رنج و ...
در پاسخ ها حس خودبرتربینی و تصنع نمی کنید گویی دقیقا این پاسخ ها پاسخ هاییست به سؤالات مشخص شما از انسانهایی متفاوت .
شاید شما هم مانند من آرزوی سفر به دور دنیا برای سخن گفتن با انسانهایی متفاوت را داشته باشید، شاید شما چون من بخواهید با انسانهای متمایز سخن بگویید و معنای زندگی آنها را بدانید تا بتوانید عمق درک و حس آنها را لمس کنید فلذا به شما بشارت می دهم که این مستند می تواند تا حدودی شما را به آن درک نزدیک کند.
نگاهی از چشم پرنده به انسانیت با ترکیبی از مصاحبه های مختلف و تصاویر بی نظیر از اجتماعات متمایز انسانی و طبیعت با رنگ بندی های فوق العاده، انسان را به عمق نگاه ناظرانه به هستی و بشریت می برد و سپس اشک های دختربچه ای با گذشته ای سیاه قلبت را می فشرد .
🔅دیگر بیش از این به توصیف این مستند زیبا نمیپردازیم و بیش از پیش شما را به دیدن این مستند زیبا دعوت می کنم .
امیدوارم با دیدن آن نگاهی عمیق و متفاوتتری به انسان و انسانیت پیدا کنید و لذت برید .
دانلود مستند (دوبله فارسی-بدون حذفیات)👇
✨→ 3danet.ir/F6XFO
🌾 @sedanet
3danet.net
معرفی و دانلود مستند Human (2015) (دوبله فارسی)
مستند HUMAN کاری از یان آرتوس-برتاند کارگردان مشهور مستندی چون (home 2009) است ؛ این کار با سرمایه گذاری شرکت گوگل تهیه شده و در طول سه سال و...
🍂سخنرانی #امیرحسین_ترکاشوند با عنوان امر به معروف و نهی از منکر (تبیینی نو از زخمی کهنه) در شب اربعین به میزبانی حزب اتحاد ملت ایران اسلامی (منطقه فارس)
صوت و متن👇
✨ → 3danet.ir/aUjDu
🌾 @sedanet
صوت و متن👇
✨ → 3danet.ir/aUjDu
🌾 @sedanet
🍂 معرفی شماره ۱۴۰ نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت»
با عنوان «فضیلت سادگی»
🔅دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر ۹ مطلب است و بخشهای دیگر شامل ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش هستند.
🔅در بخشی از سخن دبیر شمارۀ ۱۴۰ به قلم نغمه پروان چنین آمده است: «عمده مسئولیت مباحث سادهزیستانه هشیار ساختن ما به آگاهانه مصرف کردن و ندادن عنان زندگی بهدست این فرهنگ مصرفی است که بههیچروی با برخورداری از رفاه و امنیت در حد معتدل و معمول ناسازگار نیست، زیرا همانگونه که فیلسوفانی چون ارسطو نیز بر آن صحه میگذارند برخورداری از حدی از خواستههای بیرونی لازمۀ بهچنگ آوردن خواستههای درونیِ روح و ذهن است.»
🔅نخستین نوشتار دفتر ماه این شماره گفتوگویی با عنوان کم مصرفی، شادکامی و اخلاق روزمره با امری وستاکات استاد فلسفه و نویسندۀ کتاب عقلانیت کممصرفی است که حسین کرمانشاهی به فارسی ترجمه کرده است...
🔅دومین نوشتار به قلم ریچارد گِرِگ در ارزش سادهزیستی داوطلبانه نام دارد و علی کلانی طهرانی به فارسی برگردانده است...
🔅در نوشتار سوم روز و یوسیما در مقالۀ رویکردی فضیلتمحور به مصرف ازمنظر مکاینتایر و بیبو با ترجمۀ علیرضا رضایت اخلاق فضیلت را بهدلیل پویاییِ روبهکمال آن در حوزۀ مصرف چارچوب نظری مناسبی برای تحلیل اخلاقی مصرف مطرح میکنند...
🔅چهارمین نوشتار اهمیت اخلاقی و معنویِ سادهزیستیِ اختیاری به قلم ژاکوب گَرت و با ترجمۀ یدالله رستمی است...
🔅پنجمین نوشتار با عنوان جنبش سادهگراییِ خودخواستۀ را ساموئل الکساندر نگاشته و فرناز تبریزی به فارسی ترجمه کرده است. الکساندر معتقد است نیاز جهان امروز به سبکهایی بدیل برای زیستن، طلب میکند که شمائی کلی از سادهگراییِ خودخواسته مطرح شود...
🔅غلامعلی کشانی در نوشتار ششم با عنوان سادهزیستی؛ مهاتما گاندی و دیوید ثورو از منظر دو انسان اندیشمند به سادهزیستی مینگرد که به صرفِ نظر اکتفا نکردند و تا جای ممکن باورهای سادهزیستانۀ خود را با عمل همراه کردند...
🔅پیتر سینگر در مقالۀ هفتم با عنوان راهِحل فقر جهانی آزمایشهایی فکری را برای ما ترسیم میکند تا به ما یادآوری کند که هنگام صرف پول بابت امور تجملی و غیرضروری، میتوانستیم با پولمان کار بهتری نیز انجام دهیم...
🔅هشتمین نوشتار این شماره را اسماعیل رادپور با عنوان در آغوش کشیدن سادگی نگاشته است که با تلقی سادگی بهمثابۀ یکی از بنیادیترین معانی در معارف مابعدالطبیعی و نیز آیینهای عرفانیِ شرقِ دور به توصیف وضعِ دستناخورده، نخستین و فطریِ موجودات در کمال ازلی میپردازد که در چنین طریقتی عموماً با تمثیل کندهچوب تراشناخورده بدان اشاره میشود...
🔅نهمین و آخرین مقالۀ دفتر ماه این شماره از نشریه به قلم دکتر سید حسن اسلامی اردکانی با عنوان در فضیلت سادگی است...
🔅بخش دوم ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت ادب و هنر نام دارد و مشتمل بر دو مقاله است. مقالۀ نخست زیباییشناسی در سال ۱۶۰۰ به قلم ووادیسواف تاتارکیویچ است که سیدجواد فندرسکی ترجمه کرده و شادی حدادپور خیابانی ویراستار آن بوده است.
🔅دومین مقاله با عنوان قاسم انوار به قلم راجر مروین سیوری است و ترجمه و تحقیق آن را محمودرضا اسفندیار و جمشید جلالی شیجانی عهدهدار بودهاند.
🔅اندیشه و نظر عنوان سومین بخش ماهنامه است و از دو نوشتار دیگر تشکیل شده است. نخستین نوشتار با عنوان الهیات در جهان معاصر گفتگویی با همایون همتی است. دومین نوشتار این بخش با عنوان وجود به عنوان پدیدارشدن: بازیابی تجربه یونانی از فوسیس به قلم چارلز گیگنون و با ترجمه انشاءالله رحمتی است.
🔅دو بخش پایانی نشریه به ترتیب کتاب و گفتوگو نام دارند. بخش گفتوگو با مقالهای به قلم سیدمسعود رضوی با عنوان سندبادنامه آغاز میشود. در ادامه مقالهای از منیره پنجتنی با عنوان داستان و آموزش تفکر آمده است. سپس او در گفتوگویی با سعید ناجی به موضوع معیار فبک برای داستان پرداخته است...
🔅صد و چهلمین شمارۀ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت مربوط به آذرماه ۱۳۹۶ با عنوان «فضیلت سادگی» به سردبیری و مدیر مسئولی انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقه مندان قرار گرفت.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8312446818/E140.jpg
معرفی این شماره در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/4FZ9K
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
با عنوان «فضیلت سادگی»
🔅دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر ۹ مطلب است و بخشهای دیگر شامل ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش هستند.
🔅در بخشی از سخن دبیر شمارۀ ۱۴۰ به قلم نغمه پروان چنین آمده است: «عمده مسئولیت مباحث سادهزیستانه هشیار ساختن ما به آگاهانه مصرف کردن و ندادن عنان زندگی بهدست این فرهنگ مصرفی است که بههیچروی با برخورداری از رفاه و امنیت در حد معتدل و معمول ناسازگار نیست، زیرا همانگونه که فیلسوفانی چون ارسطو نیز بر آن صحه میگذارند برخورداری از حدی از خواستههای بیرونی لازمۀ بهچنگ آوردن خواستههای درونیِ روح و ذهن است.»
🔅نخستین نوشتار دفتر ماه این شماره گفتوگویی با عنوان کم مصرفی، شادکامی و اخلاق روزمره با امری وستاکات استاد فلسفه و نویسندۀ کتاب عقلانیت کممصرفی است که حسین کرمانشاهی به فارسی ترجمه کرده است...
🔅دومین نوشتار به قلم ریچارد گِرِگ در ارزش سادهزیستی داوطلبانه نام دارد و علی کلانی طهرانی به فارسی برگردانده است...
🔅در نوشتار سوم روز و یوسیما در مقالۀ رویکردی فضیلتمحور به مصرف ازمنظر مکاینتایر و بیبو با ترجمۀ علیرضا رضایت اخلاق فضیلت را بهدلیل پویاییِ روبهکمال آن در حوزۀ مصرف چارچوب نظری مناسبی برای تحلیل اخلاقی مصرف مطرح میکنند...
🔅چهارمین نوشتار اهمیت اخلاقی و معنویِ سادهزیستیِ اختیاری به قلم ژاکوب گَرت و با ترجمۀ یدالله رستمی است...
🔅پنجمین نوشتار با عنوان جنبش سادهگراییِ خودخواستۀ را ساموئل الکساندر نگاشته و فرناز تبریزی به فارسی ترجمه کرده است. الکساندر معتقد است نیاز جهان امروز به سبکهایی بدیل برای زیستن، طلب میکند که شمائی کلی از سادهگراییِ خودخواسته مطرح شود...
🔅غلامعلی کشانی در نوشتار ششم با عنوان سادهزیستی؛ مهاتما گاندی و دیوید ثورو از منظر دو انسان اندیشمند به سادهزیستی مینگرد که به صرفِ نظر اکتفا نکردند و تا جای ممکن باورهای سادهزیستانۀ خود را با عمل همراه کردند...
🔅پیتر سینگر در مقالۀ هفتم با عنوان راهِحل فقر جهانی آزمایشهایی فکری را برای ما ترسیم میکند تا به ما یادآوری کند که هنگام صرف پول بابت امور تجملی و غیرضروری، میتوانستیم با پولمان کار بهتری نیز انجام دهیم...
🔅هشتمین نوشتار این شماره را اسماعیل رادپور با عنوان در آغوش کشیدن سادگی نگاشته است که با تلقی سادگی بهمثابۀ یکی از بنیادیترین معانی در معارف مابعدالطبیعی و نیز آیینهای عرفانیِ شرقِ دور به توصیف وضعِ دستناخورده، نخستین و فطریِ موجودات در کمال ازلی میپردازد که در چنین طریقتی عموماً با تمثیل کندهچوب تراشناخورده بدان اشاره میشود...
🔅نهمین و آخرین مقالۀ دفتر ماه این شماره از نشریه به قلم دکتر سید حسن اسلامی اردکانی با عنوان در فضیلت سادگی است...
🔅بخش دوم ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت ادب و هنر نام دارد و مشتمل بر دو مقاله است. مقالۀ نخست زیباییشناسی در سال ۱۶۰۰ به قلم ووادیسواف تاتارکیویچ است که سیدجواد فندرسکی ترجمه کرده و شادی حدادپور خیابانی ویراستار آن بوده است.
🔅دومین مقاله با عنوان قاسم انوار به قلم راجر مروین سیوری است و ترجمه و تحقیق آن را محمودرضا اسفندیار و جمشید جلالی شیجانی عهدهدار بودهاند.
🔅اندیشه و نظر عنوان سومین بخش ماهنامه است و از دو نوشتار دیگر تشکیل شده است. نخستین نوشتار با عنوان الهیات در جهان معاصر گفتگویی با همایون همتی است. دومین نوشتار این بخش با عنوان وجود به عنوان پدیدارشدن: بازیابی تجربه یونانی از فوسیس به قلم چارلز گیگنون و با ترجمه انشاءالله رحمتی است.
🔅دو بخش پایانی نشریه به ترتیب کتاب و گفتوگو نام دارند. بخش گفتوگو با مقالهای به قلم سیدمسعود رضوی با عنوان سندبادنامه آغاز میشود. در ادامه مقالهای از منیره پنجتنی با عنوان داستان و آموزش تفکر آمده است. سپس او در گفتوگویی با سعید ناجی به موضوع معیار فبک برای داستان پرداخته است...
🔅صد و چهلمین شمارۀ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت مربوط به آذرماه ۱۳۹۶ با عنوان «فضیلت سادگی» به سردبیری و مدیر مسئولی انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقه مندان قرار گرفت.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8312446818/E140.jpg
معرفی این شماره در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/4FZ9K
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
🍂 نتایج تحقیقات آماری در باب نسبت ازدواج و طلاق با شادکامی
🔅پژوهشگران متفق القول اند که عشق، دوستی، و روابط سازنده با سایر انسانها به شادکامی کمک زیادی می کند. از این تجارب، پیوندهای نزدیک در چارچوب خانواده بیش از همه اهمیت دارند، هم برای والدین و هم برای فرزندان .
🔅نظرخواهی های مکرّر کشف کرده اند که زوجهای ازدواج کرده نسبت به افراد مجرّد، بیوه، متارکه کرده، یا کسانی که زیر یک سقف زندگی میکنند امّا به صورت رسمی ازدواج نکرده اند رضایت بیشتری زندگی شان دارند. کسانی که ازدواج کرده اند معمولا عمر طولانی تری سپری میکنند و احتمال دارد که کمتر از اشخاص طلاق گرفته يا متارکه کرده افسرده شوند، خودکشی کنند، يا معضلات جسمی تجريه کنند. (1)ظاهراً رابطه ی زناشویی صمیمانه در برابر ناملایمات به عنوان ضربه گیر عمل می کند و به سیستم ایمنی بدن در برابر بیماری ها کمک میکند. البته ، این نتایج تا حدی معلول این واقعیت است که افراد شادتر بیشتر احتمال می رود که ازدواج کرده باشند و متأهل بمانند. همانطور که محققان عدیده ای خاطرنشان کرده اند نباید زود نتیجه گرفت که ازدواج موجب شادکامی افزوده می شود. کسانی که ازدواج می کنند ممکن است از آغاز (از پیش از ازدواج) شادکامتر باشند، و طبع بشاش آنها به احتمال قریب به یقین در پیوند زناشویی موفقیت آمیز آنها تأثیر دارد.
🔅تحقیقات دیگر در واقع بر این مطلب صحه گذاشته اند که علّت دوسویه است. کسانی که ازدواج می کنند، دست کم اگر زیر سی سال باشند به طور متوسط شادکام تر از کسانی اند که مجرد می مانند. در عین حال مطالعه ی انسان ها قبل و بعد از متأهل شدن نیز نشان می دهد که ازدواج و نامزدی هایی که منجر به ازدواج می شوند غالباً افزایش چشمگیری در بهرورزی به بار می آورند.(2)
🔅در عین حال که محققان متفق القول اند که ازدواج کردن می تواند به طور قابل ملاحظه ای شادکامی را افزایش دهد، اختلاف نظری وجود دارد بر سر این که چنین احساسی چقدر دوام می آورد. چند محقق کشف کرده اند که ازدواج برای مدتی طولانی شادکامی را افزایش میدهد، امّا اکثراً گزارش کرده اند که احساس بهروزی معمولاً در ظرف دو یا سه سال به سطح پیش از ازدواج بر می گردد. (3)
🔅هرآنچه ازدواج با خود به همراه بیاورد، مطالعات درازمدت گویای آن است که پایان ازدواج - چه در نتیجه ی طلاق، جدایی، چه در نتیجه ی مرگ همسر-برای بسیاری از انسانها به کاهش ناگهانی شادکامی منجر می شود. (4)شکست یک ازدواج می تواند منجر به کاهش چشمگیری در بهروزی شود که برای سالیان متمادی دوام می آورد بر حسب بالاترین تخمین، طلاق یا جدایی با کاهش در حد متوسط شادکامی مرتبط است (به عقیده ی برخی از تحلیلگران، براساسی یک مقیاس ۱۰۰ درجه ای برای هر طلاق ۵ درجه و برای هر جدابی ۸ درجه تخمین زده می شود) و این تأثیر غالباً به طور معمول یک دهه به طول می انجامد .(5)
طلاق و کودکان: طلاق می تواند موجب مشکلات جدی برای بچه ها شود. هرچند اکثر پسرها و دخترها چنین قطع رابطه ای را بدون دشواری دیرپا پشت سر میگذارند، اقلیت قابل توجهی متحمّل اندوهی چشمگیر یا حتی مشکلات روانی وخیم می شوند. یک مطالعه ی دقیق که به توسط اقتصاددانان هاروارد انجام شده حتی دریافته که نرخ روبه افزایش طلاق تنها عاملی بوده که بیشترین همبستگی را با افزایش ۳ برابري خودکشی نوجوانان پس از سال ۱۹۷۰ داشته است.(6)
🔅پانوشت:
1.aIoiS Stulzcr and Bruno S. Frey, “Does Marriage Make People happy or do happy People Get Married?(2006)
2.Bruno S. Frey, Happiness: A Revolution in Economics (2008)
3.Richard E. Lucas, “Time Does Not Heal All Wounds: A Longitudinal Study of
4.Reaction and Adaptation to Divorce,” 16 Psychological Science (2005)
5.همان
6.David M. Cutler, Edward L. Glaeser, and Karen E. Norberg, “Explaining the Rise
in Youth Suicide,” National Bureau of Economic Research, Working Paper No.
7713 (May 2000).
🗣 درک باک
📚 کتاب سیاست شادکامی، فصل 1 و 8
🌾 @sedanet
🔅پژوهشگران متفق القول اند که عشق، دوستی، و روابط سازنده با سایر انسانها به شادکامی کمک زیادی می کند. از این تجارب، پیوندهای نزدیک در چارچوب خانواده بیش از همه اهمیت دارند، هم برای والدین و هم برای فرزندان .
🔅نظرخواهی های مکرّر کشف کرده اند که زوجهای ازدواج کرده نسبت به افراد مجرّد، بیوه، متارکه کرده، یا کسانی که زیر یک سقف زندگی میکنند امّا به صورت رسمی ازدواج نکرده اند رضایت بیشتری زندگی شان دارند. کسانی که ازدواج کرده اند معمولا عمر طولانی تری سپری میکنند و احتمال دارد که کمتر از اشخاص طلاق گرفته يا متارکه کرده افسرده شوند، خودکشی کنند، يا معضلات جسمی تجريه کنند. (1)ظاهراً رابطه ی زناشویی صمیمانه در برابر ناملایمات به عنوان ضربه گیر عمل می کند و به سیستم ایمنی بدن در برابر بیماری ها کمک میکند. البته ، این نتایج تا حدی معلول این واقعیت است که افراد شادتر بیشتر احتمال می رود که ازدواج کرده باشند و متأهل بمانند. همانطور که محققان عدیده ای خاطرنشان کرده اند نباید زود نتیجه گرفت که ازدواج موجب شادکامی افزوده می شود. کسانی که ازدواج می کنند ممکن است از آغاز (از پیش از ازدواج) شادکامتر باشند، و طبع بشاش آنها به احتمال قریب به یقین در پیوند زناشویی موفقیت آمیز آنها تأثیر دارد.
🔅تحقیقات دیگر در واقع بر این مطلب صحه گذاشته اند که علّت دوسویه است. کسانی که ازدواج می کنند، دست کم اگر زیر سی سال باشند به طور متوسط شادکام تر از کسانی اند که مجرد می مانند. در عین حال مطالعه ی انسان ها قبل و بعد از متأهل شدن نیز نشان می دهد که ازدواج و نامزدی هایی که منجر به ازدواج می شوند غالباً افزایش چشمگیری در بهرورزی به بار می آورند.(2)
🔅در عین حال که محققان متفق القول اند که ازدواج کردن می تواند به طور قابل ملاحظه ای شادکامی را افزایش دهد، اختلاف نظری وجود دارد بر سر این که چنین احساسی چقدر دوام می آورد. چند محقق کشف کرده اند که ازدواج برای مدتی طولانی شادکامی را افزایش میدهد، امّا اکثراً گزارش کرده اند که احساس بهروزی معمولاً در ظرف دو یا سه سال به سطح پیش از ازدواج بر می گردد. (3)
🔅هرآنچه ازدواج با خود به همراه بیاورد، مطالعات درازمدت گویای آن است که پایان ازدواج - چه در نتیجه ی طلاق، جدایی، چه در نتیجه ی مرگ همسر-برای بسیاری از انسانها به کاهش ناگهانی شادکامی منجر می شود. (4)شکست یک ازدواج می تواند منجر به کاهش چشمگیری در بهروزی شود که برای سالیان متمادی دوام می آورد بر حسب بالاترین تخمین، طلاق یا جدایی با کاهش در حد متوسط شادکامی مرتبط است (به عقیده ی برخی از تحلیلگران، براساسی یک مقیاس ۱۰۰ درجه ای برای هر طلاق ۵ درجه و برای هر جدابی ۸ درجه تخمین زده می شود) و این تأثیر غالباً به طور معمول یک دهه به طول می انجامد .(5)
طلاق و کودکان: طلاق می تواند موجب مشکلات جدی برای بچه ها شود. هرچند اکثر پسرها و دخترها چنین قطع رابطه ای را بدون دشواری دیرپا پشت سر میگذارند، اقلیت قابل توجهی متحمّل اندوهی چشمگیر یا حتی مشکلات روانی وخیم می شوند. یک مطالعه ی دقیق که به توسط اقتصاددانان هاروارد انجام شده حتی دریافته که نرخ روبه افزایش طلاق تنها عاملی بوده که بیشترین همبستگی را با افزایش ۳ برابري خودکشی نوجوانان پس از سال ۱۹۷۰ داشته است.(6)
🔅پانوشت:
1.aIoiS Stulzcr and Bruno S. Frey, “Does Marriage Make People happy or do happy People Get Married?(2006)
2.Bruno S. Frey, Happiness: A Revolution in Economics (2008)
3.Richard E. Lucas, “Time Does Not Heal All Wounds: A Longitudinal Study of
4.Reaction and Adaptation to Divorce,” 16 Psychological Science (2005)
5.همان
6.David M. Cutler, Edward L. Glaeser, and Karen E. Norberg, “Explaining the Rise
in Youth Suicide,” National Bureau of Economic Research, Working Paper No.
7713 (May 2000).
🗣 درک باک
📚 کتاب سیاست شادکامی، فصل 1 و 8
🌾 @sedanet
🍂 اهل منبر ما و بلایی که کتاب های حدیثی غیر معتبر بر سر ما آورده
✍️ #حسن_انصاری
🔅روزی نیست که کلیپی از سخنان مشعشع یکی از روحانیانی کم دانش و یا مداحانی بی اعتبار در فضای مجازی پخش نشود و مایه سخره ای را فراهم نکند. این هم از مصیبت هایی است که نمی دانم به کجا می توان شکایت برد. همین چند روز اخیر مطلبی درباره مقامات ولایی بادنجان در فضای مجازی منتشر شد و امروز عده ای برای من گفته های دیگری را فرستادند اندر ولایت پذیری دریاها و آب ها و سبب تلخی و شیرینی آنها. این هم نتیجه اخلاقی احادیث طینت و اظله و اشباح است. این احادیث را غلات شیعه ساختند و قرن ها مورد بی اعتنایی علمای برجسته مکتب قرار داشت و تنها بعدها کسانی مانند حسن بن سلیمان حلی که اصلا مقام علمی اش معلوم نیست چه بوده و یا برخی علمای عصر صفوی این احادیث بی پایه را در آثارشان نقل کردند. اندیشه کلی این احادیث همانطور که شیخ مفید و شریف مرتضی و دیگر عالمان و متکلمان شیعی گفته اند و در تحقیقات جدید هم به اثبات رسیده تفکر تناسخی و روح باوری بوده است.
🔅اینکه گفتم نمی دانم به کجا باید شکایت برد به این دلیل است که ظاهرا بیشتر این سخنان مشعشع از تلویزیون ها و شبکه های غیر رسمی شنیده و دیده می شود و ظاهرا مدیریتی بالای سر آنها نیست و بعد هم سر از یوتیوب در می آورد. هرچه هست مدتی از وقت من را روزانه برای پاسخگویی در خصوص ماهیت و اصالت این نوع دیدگاه ها و روایات به پرسش های مؤمنینی می گیرد که بی پناه در زیر هجوم این سیل ویرانگر خرافات و خرافه باوری قرار گرفته اند.
🌾 @sedanet | @azbarresihayetarikhi
✍️ #حسن_انصاری
🔅روزی نیست که کلیپی از سخنان مشعشع یکی از روحانیانی کم دانش و یا مداحانی بی اعتبار در فضای مجازی پخش نشود و مایه سخره ای را فراهم نکند. این هم از مصیبت هایی است که نمی دانم به کجا می توان شکایت برد. همین چند روز اخیر مطلبی درباره مقامات ولایی بادنجان در فضای مجازی منتشر شد و امروز عده ای برای من گفته های دیگری را فرستادند اندر ولایت پذیری دریاها و آب ها و سبب تلخی و شیرینی آنها. این هم نتیجه اخلاقی احادیث طینت و اظله و اشباح است. این احادیث را غلات شیعه ساختند و قرن ها مورد بی اعتنایی علمای برجسته مکتب قرار داشت و تنها بعدها کسانی مانند حسن بن سلیمان حلی که اصلا مقام علمی اش معلوم نیست چه بوده و یا برخی علمای عصر صفوی این احادیث بی پایه را در آثارشان نقل کردند. اندیشه کلی این احادیث همانطور که شیخ مفید و شریف مرتضی و دیگر عالمان و متکلمان شیعی گفته اند و در تحقیقات جدید هم به اثبات رسیده تفکر تناسخی و روح باوری بوده است.
🔅اینکه گفتم نمی دانم به کجا باید شکایت برد به این دلیل است که ظاهرا بیشتر این سخنان مشعشع از تلویزیون ها و شبکه های غیر رسمی شنیده و دیده می شود و ظاهرا مدیریتی بالای سر آنها نیست و بعد هم سر از یوتیوب در می آورد. هرچه هست مدتی از وقت من را روزانه برای پاسخگویی در خصوص ماهیت و اصالت این نوع دیدگاه ها و روایات به پرسش های مؤمنینی می گیرد که بی پناه در زیر هجوم این سیل ویرانگر خرافات و خرافه باوری قرار گرفته اند.
🌾 @sedanet | @azbarresihayetarikhi
🍂دامپزشکان و علمِ افسخارگسیخته
✍️ #بهنام_خداپناه
goo.gl/Uvv7zH
🔅پیشترها، یعنی زمانیکه هنوز مطالعاتی در حوزۀ اخلاق ارتباط با حیوانات (animal ethics) نداشتم، وقتی عنوان «دامپزشک» به گوشم میخورد، اولین چیزی که در ذهنم تداعی میشد افراد دردمند و دلمشغولی بود که خود را به شغل سخت و دشواری متعهد کرده بودند. افرادی که هدفشان کاستن و فرونشاندن درد گونه هایی غیر از گونه های خودِ ما بود که شغلشان به مراتب از شغل پزشکان دشوارتر بود: چرا که اینها باید مرهم دردها و زخمهای موجوداتی میشدند که توانایی اَدا کردن روشنِ دردها و رنجهایشان را مثل ما انسانها نداشتند، اینان باید با زبانِ تن (body language) حیوانات ارتباط برقرار میکردند که خود کاری دشوار است. اما زمانیکه بیشتر در حوزۀ اخلاق ارتباط با حیوانات مطالعه کردم، و دقیقتر زمانیکه درحال ترجمۀ کتاب کلاسیک «آزادی حیواناتِ» پیتر سینگر شدم، این تصویر در ذهنم تغییر کرد. در این کتاب با واقعیتهای ناگوار بسیاری درخصوص رشتۀ دامپزشکی و همچنین دامپزشکان مواجه شدم. اینجا بود که فهمیدم تقریبا در تمامیِ آزمایشاتِ غیراخلاقی و نابجایی که به نام پیشرفت و ترویج علم به جسم و جانِ حیوانات دست اندازی شده و آنها به انحاء مختلف مورد بهره کشی قرار می گیرند، دامپزشکان به همراه آزمایشگران و پا به پای آنها نقشی فعال در نقضِ منافع گونه های مختلف جانوری ایفاء میکنند. اینجا بود که فهمیدم یک دامپزشک برای دامپزشک شدن و برای گذراندنِ واحدهای عملیِ این رشته باید چه تعداد حیوان را تشریح، یا به تعبیر بهتر تکه پاره کند تا به مقام دامپزشکی نائل گردد. و اینجا بود که فهمیدم، طبق گفتۀ انجمن دامپزشکیِ ایالات متحده، و به نقل از کتاب آزادی حیوانات، «علت وجودیِ حرفۀ دامپزشکی مجموعِ بهزیستی آدمی است- نه حیواناتِ پست.»
🔅براین اساس، دیگر برایم تعجب آور نبود وقتی با صحنۀ حیرت آور فروش «چسب موش»، این مادۀ وحشتناک و سادیستیِ کشتارِ موشها، در یکی از مراکز معتبر دامپزشکیِ شهر کرج مواجه شدم. دیگر برایم تعجب آور نبود وقتی امروز کلیپ قفسهایی را در یکی از دانشکده های دامپزشکی کشور دیدم که در آنها تعدادیِ سگ در بدترین شرایط، دست و پا زنان در میانۀ ادرار و فضولات چندروزه یا شاید هم چند هفته ماندۀ خود زوزه کشان در انتظار لحظۀ تکه پاره شدن خود بودند تا چند تن از همین اساتید محترم و عزیز دامپزشکی بیایند و آنها را برای کلاسِ تشریح دانشجویانشان روانۀ اتاقِ تشریح کنند و این در حالیست که حامیان حیوانات پیشنهاد ارائۀ جسد حیواناتی را که به مرگ طبیعی مرده بودند به مسئولان دانشگاه میدهند اما با واکنش منفی مسئولین این دانشکده مواجه میشوند. بگذریم که این روزها در اکثر دانشکده های دامپزشکیِ کشورهای پیشرفته از نرم افزارها و مدلهای شبیه سازِ کامپیوتری برای فراگیریِ آناتومی بدن حیوانات مختلف استفاده میشود.
🔅هرچند کم نیستند تعداد دامپزشکانِ دردمند و دلمشغولی که خصوصا در سالهای اخیر اقدام به تاسیس و برپایی انجمنهای حمایتی از حیوانات کرده اند و درکِ عمومی را از رفتار احترام آمیز و همراه با شفقت با حیوانات گسترش داده اند، اما این واقعیت را هم نمیتوان نادیده گرفت که دانشجویی که در چنین سیستم آموزشی و در چنین محیطِ دانشگاهی آموزشهای مرتبط با این رشته را می بیند نه فردی دردمند و دلمشغولِ حیوانات، آنگونه که آرمانِ اخلاقی این رشته باید چنین باشد، بلکه فردی خواهد شد که در راستای همان تفکرات و رسومی گام برخواهد داشت که به انحاء مختلف از حیوانات بهره کشی میکنند. نکتۀ اصلی اینجاست که مادامیکه علم مقید به اخلاق نگردد و راهِ خود را از مباحث اخلاقی جدا بداند دیدن اموری از این دست نه استثناء که قاعده ای محتوم خواهد بود.
🌾 @sedanet | @Bekhodnotes
✍️ #بهنام_خداپناه
goo.gl/Uvv7zH
🔅پیشترها، یعنی زمانیکه هنوز مطالعاتی در حوزۀ اخلاق ارتباط با حیوانات (animal ethics) نداشتم، وقتی عنوان «دامپزشک» به گوشم میخورد، اولین چیزی که در ذهنم تداعی میشد افراد دردمند و دلمشغولی بود که خود را به شغل سخت و دشواری متعهد کرده بودند. افرادی که هدفشان کاستن و فرونشاندن درد گونه هایی غیر از گونه های خودِ ما بود که شغلشان به مراتب از شغل پزشکان دشوارتر بود: چرا که اینها باید مرهم دردها و زخمهای موجوداتی میشدند که توانایی اَدا کردن روشنِ دردها و رنجهایشان را مثل ما انسانها نداشتند، اینان باید با زبانِ تن (body language) حیوانات ارتباط برقرار میکردند که خود کاری دشوار است. اما زمانیکه بیشتر در حوزۀ اخلاق ارتباط با حیوانات مطالعه کردم، و دقیقتر زمانیکه درحال ترجمۀ کتاب کلاسیک «آزادی حیواناتِ» پیتر سینگر شدم، این تصویر در ذهنم تغییر کرد. در این کتاب با واقعیتهای ناگوار بسیاری درخصوص رشتۀ دامپزشکی و همچنین دامپزشکان مواجه شدم. اینجا بود که فهمیدم تقریبا در تمامیِ آزمایشاتِ غیراخلاقی و نابجایی که به نام پیشرفت و ترویج علم به جسم و جانِ حیوانات دست اندازی شده و آنها به انحاء مختلف مورد بهره کشی قرار می گیرند، دامپزشکان به همراه آزمایشگران و پا به پای آنها نقشی فعال در نقضِ منافع گونه های مختلف جانوری ایفاء میکنند. اینجا بود که فهمیدم یک دامپزشک برای دامپزشک شدن و برای گذراندنِ واحدهای عملیِ این رشته باید چه تعداد حیوان را تشریح، یا به تعبیر بهتر تکه پاره کند تا به مقام دامپزشکی نائل گردد. و اینجا بود که فهمیدم، طبق گفتۀ انجمن دامپزشکیِ ایالات متحده، و به نقل از کتاب آزادی حیوانات، «علت وجودیِ حرفۀ دامپزشکی مجموعِ بهزیستی آدمی است- نه حیواناتِ پست.»
🔅براین اساس، دیگر برایم تعجب آور نبود وقتی با صحنۀ حیرت آور فروش «چسب موش»، این مادۀ وحشتناک و سادیستیِ کشتارِ موشها، در یکی از مراکز معتبر دامپزشکیِ شهر کرج مواجه شدم. دیگر برایم تعجب آور نبود وقتی امروز کلیپ قفسهایی را در یکی از دانشکده های دامپزشکی کشور دیدم که در آنها تعدادیِ سگ در بدترین شرایط، دست و پا زنان در میانۀ ادرار و فضولات چندروزه یا شاید هم چند هفته ماندۀ خود زوزه کشان در انتظار لحظۀ تکه پاره شدن خود بودند تا چند تن از همین اساتید محترم و عزیز دامپزشکی بیایند و آنها را برای کلاسِ تشریح دانشجویانشان روانۀ اتاقِ تشریح کنند و این در حالیست که حامیان حیوانات پیشنهاد ارائۀ جسد حیواناتی را که به مرگ طبیعی مرده بودند به مسئولان دانشگاه میدهند اما با واکنش منفی مسئولین این دانشکده مواجه میشوند. بگذریم که این روزها در اکثر دانشکده های دامپزشکیِ کشورهای پیشرفته از نرم افزارها و مدلهای شبیه سازِ کامپیوتری برای فراگیریِ آناتومی بدن حیوانات مختلف استفاده میشود.
🔅هرچند کم نیستند تعداد دامپزشکانِ دردمند و دلمشغولی که خصوصا در سالهای اخیر اقدام به تاسیس و برپایی انجمنهای حمایتی از حیوانات کرده اند و درکِ عمومی را از رفتار احترام آمیز و همراه با شفقت با حیوانات گسترش داده اند، اما این واقعیت را هم نمیتوان نادیده گرفت که دانشجویی که در چنین سیستم آموزشی و در چنین محیطِ دانشگاهی آموزشهای مرتبط با این رشته را می بیند نه فردی دردمند و دلمشغولِ حیوانات، آنگونه که آرمانِ اخلاقی این رشته باید چنین باشد، بلکه فردی خواهد شد که در راستای همان تفکرات و رسومی گام برخواهد داشت که به انحاء مختلف از حیوانات بهره کشی میکنند. نکتۀ اصلی اینجاست که مادامیکه علم مقید به اخلاق نگردد و راهِ خود را از مباحث اخلاقی جدا بداند دیدن اموری از این دست نه استثناء که قاعده ای محتوم خواهد بود.
🌾 @sedanet | @Bekhodnotes
🍂 علوم شناختی؛ انقلابی دنباله دار
✍️ #احمد_لطفی
🔅بی شک یکی از مهم ترین تحولات معرفت بشری در دهه های گذشته، ظهور حوزه ای میان رشته ایست، موسوم به علوم شناختی. از مدت ها پیش محققان و اندیشمندان حوزه های روان شناسی، زبان شناسی، فلسفه ی ذهن، علوم اعصاب و مردم شناسی، جداگانه و به موازات یکدیگر، و هریک در رشته ی خود به مطالعه، تحقیق و نظریه پردازی درباره ی ماهیت و کارکرد ذهن پرداخته اند. دغدغه ی بزرگ و مشترک آن ها فهم عملکرد ذهن انسان بود، روش های مطالعاتی مختلفی در این حوزه ها پرورده شد که می توانستند برای مطالعه ی ذهن، مکمل یکدیگر باشند. می توان هوش مصنوعی را نیز به عنوان حوزه ای بسیار تاثیرگذار به این مجموعه اضافه کرد که با روش های خود به بررسی هوشمندی می پرداخت، و هدفش خلق موجودی هوشمند بود، که واجد عملکردهای ذهنی باشد.
🔅در نیمه ی دوم قرن بیستم، حوزه های مذکور، به سبب دغدغه ی مشترکشان و همچنین رویکردها و تحولات خاصی که در هر یک از این حوزه ها ظهور کرد، بیش از پیش به هم نزدیک شدند و برآن شدند که تلاشی مشترک ترتیب دهند برای دغدغه ی مشترکشان. انقلاب شناختی به عنوان اتفاقی بسیار شایان توجه رخ داد، و حاصل هم افزایی حوزه های نامبرده، چیزی است که تحت عنوان علوم شناختی، و یا به سبب وحدتشان، علمِ شناختی از آن یاد می شود.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/DFe57
🌾 @sedanet
✍️ #احمد_لطفی
🔅بی شک یکی از مهم ترین تحولات معرفت بشری در دهه های گذشته، ظهور حوزه ای میان رشته ایست، موسوم به علوم شناختی. از مدت ها پیش محققان و اندیشمندان حوزه های روان شناسی، زبان شناسی، فلسفه ی ذهن، علوم اعصاب و مردم شناسی، جداگانه و به موازات یکدیگر، و هریک در رشته ی خود به مطالعه، تحقیق و نظریه پردازی درباره ی ماهیت و کارکرد ذهن پرداخته اند. دغدغه ی بزرگ و مشترک آن ها فهم عملکرد ذهن انسان بود، روش های مطالعاتی مختلفی در این حوزه ها پرورده شد که می توانستند برای مطالعه ی ذهن، مکمل یکدیگر باشند. می توان هوش مصنوعی را نیز به عنوان حوزه ای بسیار تاثیرگذار به این مجموعه اضافه کرد که با روش های خود به بررسی هوشمندی می پرداخت، و هدفش خلق موجودی هوشمند بود، که واجد عملکردهای ذهنی باشد.
🔅در نیمه ی دوم قرن بیستم، حوزه های مذکور، به سبب دغدغه ی مشترکشان و همچنین رویکردها و تحولات خاصی که در هر یک از این حوزه ها ظهور کرد، بیش از پیش به هم نزدیک شدند و برآن شدند که تلاشی مشترک ترتیب دهند برای دغدغه ی مشترکشان. انقلاب شناختی به عنوان اتفاقی بسیار شایان توجه رخ داد، و حاصل هم افزایی حوزه های نامبرده، چیزی است که تحت عنوان علوم شناختی، و یا به سبب وحدتشان، علمِ شناختی از آن یاد می شود.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/DFe57
🌾 @sedanet
صدانت
علوم شناختی؛ انقلابی دنباله دار • صدانت
بی شک یکی از مهم ترین تحولات معرفت بشری در دهه های گذشته، ظهور حوزه ای میان رشته ایست، موسوم به علوم شناختی. از مدت ها پیش محققان و اندیشمندان حوزه های ...