وبسایت فرهنگی صدانت
21.5K subscribers
784 photos
361 videos
75 files
2.51K links
صدانت؛ صدای اندیشه

آدرس وبسایت:
3danet.net

اینستاگرام صدانت:
instagram.com/3danet

کانال رسمی صدانت:
@Sedanet

صدانت تی‌وی:
@Sedanettv

بایگانی صدانت:
@sedanet1

آگاهی از نشست‌های فرهنگی:
@News_sedanet
Download Telegram
🍂 معرفی شماره ۱۴۰ نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت»
با عنوان «فضیلت سادگی»

🔅دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر ۹ مطلب است و بخش­های دیگر شامل ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش هستند.

🔅در بخشی از سخن دبیر شمارۀ ۱۴۰ به قلم نغمه پروان چنین آمده است: «عمده مسئولیت مباحث ساده‌زیستانه هشیار ساختن ما به آگاهانه مصرف کردن و ندادن عنان زندگی به‌دست این فرهنگ مصرفی است که به‌هیچ‌روی با برخورداری از رفاه و امنیت در حد معتدل و معمول ناسازگار نیست، زیرا همان‌گونه که فیلسوفانی چون ارسطو نیز بر آن صحه می‌گذارند برخورداری از حدی از خواسته‌های بیرونی لازمۀ به‌چنگ آوردن خواسته‌های درونیِ روح و ذهن است.»

🔅نخستین نوشتار دفتر ماه این شماره گفت­وگویی با عنوان کم مصرفی، شادکامی و اخلاق روزمره با امری وستاکات استاد فلسفه و نویسندۀ کتاب عقلانیت کم‌مصرفی است که حسین کرمانشاهی به فارسی ترجمه کرده است...

🔅دومین نوشتار به قلم ریچارد گِرِگ در ارزش ساده‌زیستی داوطلبانه نام دارد و علی کلانی طهرانی به فارسی برگردانده است...

🔅در نوشتار سوم روز و یوسیما در مقالۀ رویکردی فضیلت‌محور به مصرف ازمنظر مک‌اینتایر و بی‌بو با ترجمۀ علیرضا رضایت اخلاق فضیلت را به‌دلیل پویاییِ روبه‌کمال آن در حوزۀ مصرف چارچوب نظری مناسبی برای تحلیل اخلاقی مصرف مطرح می‌کنند...

🔅چهارمین نوشتار اهمیت اخلاقی و معنویِ ساده‌زیستیِ اختیاری به قلم ژاکوب گَرت و با ترجمۀ یدالله رستمی است...

🔅پنجمین نوشتار با عنوان جنبش ساده‌گراییِ خودخواستۀ را ساموئل الکساندر نگاشته و فرناز تبریزی به فارسی ترجمه کرده است. الکساندر معتقد است نیاز جهان امروز به سبک‌هایی بدیل برای زیستن، طلب می‌کند که شمائی کلی از ساده‌گراییِ خودخواسته مطرح شود...

🔅غلامعلی کشانی در نوشتار ششم با عنوان ساده‌زیستی؛ مهاتما گاندی و دیوید ثورو از منظر دو انسان اندیشمند به ساده‌زیستی می‌نگرد که به صرفِ نظر اکتفا نکردند و تا جای ممکن باورهای ساده‌زیستانۀ خود را با عمل همراه کردند...

🔅پیتر سینگر در مقالۀ هفتم با عنوان راهِ‌حل فقر جهانی آزمایش‌هایی فکری را برای ما ترسیم می­کند تا به ما یادآوری کند که هنگام صرف پول بابت امور تجملی و غیرضروری، می‌توانستیم با پولمان کار بهتری نیز انجام دهیم...

🔅هشتمین نوشتار این شماره را اسماعیل رادپور با عنوان در آغوش کشیدن سادگی نگاشته است که با تلقی سادگی به‌مثابۀ یکی از بنیادی‌ترین معانی در معارف مابعدالطبیعی و نیز آیین‌های عرفانیِ شرقِ دور به‌ توصیف وضعِ دست‌ناخورده، نخستین و فطریِ موجودات در کمال ازلی می‌پردازد که در چنین طریقتی عموماً با تمثیل کنده‌چوب تراش‌ناخورده بدان اشاره می‌شود...

🔅نهمین و آخرین مقالۀ دفتر ماه این شماره از نشریه به قلم دکتر سید حسن اسلامی اردکانی با عنوان در فضیلت سادگی است...

🔅بخش دوم ماهنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت ادب و هنر نام دارد و مشتمل بر دو مقاله است. مقالۀ نخست زیبایی­شناسی در سال ۱۶۰۰ به قلم ووادیسواف تاتارکیویچ است که سیدجواد فندرسکی ترجمه کرده و شادی حدادپور خیابانی ویراستار آن بوده است.

🔅دومین مقاله با عنوان قاسم انوار به قلم راجر مروین سیوری است و ترجمه و تحقیق آن را محمودرضا اسفندیار و جمشید جلالی شیجانی عهده­دار بوده­اند.

🔅اندیشه و نظر عنوان سومین بخش ماهنامه است و از دو نوشتار دیگر تشکیل شده است. نخستین نوشتار با عنوان الهیات در جهان معاصر گفتگویی با همایون همتی است. دومین نوشتار این بخش با عنوان وجود به عنوان پدیدارشدن: بازیابی تجربه یونانی از فوسیس به قلم چارلز گیگنون و با ترجمه انشاءالله رحمتی است.

🔅دو بخش پایانی نشریه به ترتیب کتاب و گفت­­وگو نام دارند. بخش گفت­وگو با مقاله­ای به قلم سیدمسعود رضوی با عنوان سندبادنامه آغاز می­شود. در ادامه مقاله­ای از منیره پنج­تنی با عنوان داستان و آموزش تفکر آمده است. سپس او در گفت­وگویی با سعید ناجی به موضوع معیار فبک برای داستان پرداخته است...

🔅صد و چهلمین شمارۀ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت مربوط به آذرماه ۱۳۹۶ با عنوان «فضیلت سادگی» به سردبیری و مدیر مسئولی انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقه مندان قرار گرفت.

عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8312446818/E140.jpg

معرفی این شماره در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/4FZ9K

کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
🍂 نتایج تحقیقات آماری در باب نسبت ازدواج و طلاق با شادکامی

🔅پژوهشگران متفق القول اند که عشق، دوستی، و روابط سازنده با سایر انسانها به شادکامی کمک زیادی می کند. از این تجارب، پیوندهای نزدیک در چارچوب خانواده بیش از همه اهمیت دارند، هم برای والدین و هم برای فرزندان .

🔅نظرخواهی های مکرّر کشف کرده اند که زوجهای ازدواج کرده نسبت به افراد مجرّد، بیوه، متارکه کرده، یا کسانی که زیر یک سقف زندگی میکنند امّا به صورت رسمی ازدواج نکرده اند رضایت بیشتری زندگی شان دارند. کسانی که ازدواج کرده اند معمولا عمر طولانی تری سپری میکنند و احتمال دارد که کمتر از اشخاص طلاق گرفته يا متارکه کرده افسرده شوند، خودکشی کنند، يا معضلات جسمی تجريه کنند. (1)ظاهراً رابطه ی زناشویی صمیمانه در برابر ناملایمات به عنوان ضربه گیر عمل می کند و به سیستم ایمنی بدن در برابر بیماری ها کمک میکند. البته ، این نتایج تا حدی معلول این واقعیت است که افراد شادتر بیشتر احتمال می رود که ازدواج کرده باشند و متأهل بمانند. همانطور که محققان عدیده ای خاطرنشان کرده اند نباید زود نتیجه گرفت که ازدواج موجب شادکامی افزوده می شود. کسانی که ازدواج می کنند ممکن است از آغاز (از پیش از ازدواج) شادکامتر باشند، و طبع بشاش آنها به احتمال قریب به یقین در پیوند زناشویی موفقیت آمیز آنها تأثیر دارد.

🔅تحقیقات دیگر در واقع بر این مطلب صحه گذاشته اند که علّت دوسویه است. کسانی که ازدواج می کنند، دست کم اگر زیر سی سال باشند به طور متوسط شادکام تر از کسانی اند که مجرد می مانند. در عین حال مطالعه ی انسان ها قبل و بعد از متأهل شدن نیز نشان می دهد که ازدواج و نامزدی هایی که منجر به ازدواج می شوند غالباً افزایش چشمگیری در بهرورزی به بار می آورند.(2)

🔅در عین حال که محققان متفق القول اند که ازدواج کردن می تواند به طور قابل ملاحظه ای شادکامی را افزایش دهد، اختلاف نظری وجود دارد بر سر این که چنین احساسی چقدر دوام می آورد. چند محقق کشف کرده اند که ازدواج برای مدتی طولانی شادکامی را افزایش میدهد، امّا اکثراً گزارش کرده اند که احساس بهروزی معمولاً در ظرف دو یا سه سال به سطح پیش از ازدواج بر می گردد. (3)

🔅هرآنچه ازدواج با خود به همراه بیاورد، مطالعات درازمدت گویای آن است که پایان ازدواج - چه در نتیجه ی طلاق، جدایی، چه در نتیجه ی مرگ همسر-برای بسیاری از انسانها به کاهش ناگهانی شادکامی منجر می شود. (4)شکست یک ازدواج می تواند منجر به کاهش چشمگیری در بهروزی شود که برای سالیان متمادی دوام می آورد بر حسب بالاترین تخمین، طلاق یا جدایی با کاهش در حد متوسط شادکامی مرتبط است (به عقیده ی برخی از تحلیلگران، براساسی یک مقیاس ۱۰۰ درجه ای برای هر طلاق ۵ درجه و برای هر جدابی ۸ درجه تخمین زده می شود) و این تأثیر غالباً به طور معمول یک دهه به طول می انجامد .(5)
طلاق و کودکان: طلاق می تواند موجب مشکلات جدی برای بچه ها شود. هرچند اکثر پسرها و دخترها چنین قطع رابطه ای را بدون دشواری دیرپا پشت سر میگذارند، اقلیت قابل توجهی متحمّل اندوهی چشمگیر یا حتی مشکلات روانی وخیم می شوند. یک مطالعه ی دقیق که به توسط اقتصاددانان هاروارد انجام شده حتی دریافته که نرخ روبه افزایش طلاق تنها عاملی بوده که بیشترین همبستگی را با افزایش ۳ برابري خودکشی نوجوانان پس از سال ۱۹۷۰ داشته است.(6)

🔅پانوشت:

1.aIoiS Stulzcr and Bruno S. Frey, “Does Marriage Make People happy or do happy People Get Married?(2006)
2.Bruno S. Frey, Happiness: A Revolution in Economics (2008)
3.Richard E. Lucas, “Time Does Not Heal All Wounds: A Longitudinal Study of
4.Reaction and Adaptation to Divorce,” 16 Psychological Science (2005)
5.همان
6.David M. Cutler, Edward L. Glaeser, and Karen E. Norberg, “Explaining the Rise
in Youth Suicide,” National Bureau of Economic Research, Working Paper No.
7713 (May 2000).


🗣 درک باک
📚 کتاب سیاست شادکامی، فصل 1 و 8
🌾 @sedanet
🍂 اهل منبر ما و بلایی که کتاب های حدیثی غیر معتبر بر سر ما آورده
✍️ #حسن_انصاری

🔅روزی نیست که کلیپی از سخنان مشعشع یکی از روحانیانی کم دانش و یا مداحانی بی اعتبار در فضای مجازی پخش نشود و مایه سخره ای را فراهم نکند. این هم از مصیبت هایی است که نمی دانم به کجا می توان شکایت برد. همین چند روز اخیر مطلبی درباره مقامات ولایی بادنجان در فضای مجازی منتشر شد و امروز عده ای برای من گفته های دیگری را فرستادند اندر ولایت پذیری دریاها و آب ها و سبب تلخی و شیرینی آنها. این هم نتیجه اخلاقی احادیث طینت و اظله و اشباح است. این احادیث را غلات شیعه ساختند و قرن ها مورد بی اعتنایی علمای برجسته مکتب قرار داشت و تنها بعدها کسانی مانند حسن بن سلیمان حلی که اصلا مقام علمی اش معلوم نیست چه بوده و یا برخی علمای عصر صفوی این احادیث بی پایه را در آثارشان نقل کردند. اندیشه کلی این احادیث همانطور که شیخ مفید و شریف مرتضی و دیگر عالمان و متکلمان شیعی گفته اند و در تحقیقات جدید هم به اثبات رسیده تفکر تناسخی و روح باوری بوده است.

🔅اینکه گفتم نمی دانم به کجا باید شکایت برد به این دلیل است که ظاهرا بیشتر این سخنان مشعشع از تلویزیون ها و شبکه های غیر رسمی شنیده و دیده می شود و ظاهرا مدیریتی بالای سر آنها نیست و بعد هم سر از یوتیوب در می آورد. هرچه هست مدتی از وقت من را روزانه برای پاسخگویی در خصوص ماهیت و اصالت این نوع دیدگاه ها و روایات به پرسش های مؤمنینی می گیرد که بی پناه در زیر هجوم این سیل ویرانگر خرافات و خرافه باوری قرار گرفته اند.

🌾 @sedanet | @azbarresihayetarikhi
🍂دامپزشکان و علمِ افسخارگسیخته
✍️ #بهنام_خداپناه
goo.gl/Uvv7zH

🔅پیشترها، یعنی زمانیکه هنوز مطالعاتی در حوزۀ اخلاق ارتباط با حیوانات (animal ethics) نداشتم، وقتی عنوان «دامپزشک» به گوشم میخورد، اولین چیزی که در ذهنم تداعی میشد افراد دردمند و دلمشغولی بود که خود را به شغل سخت و دشواری متعهد کرده بودند. افرادی که هدفشان کاستن و فرونشاندن درد گونه هایی غیر از گونه های خودِ ما بود که شغلشان به مراتب از شغل پزشکان دشوارتر بود: چرا که اینها باید مرهم دردها و زخمهای موجوداتی میشدند که توانایی اَدا کردن روشنِ دردها و رنجهایشان را مثل ما انسانها نداشتند، اینان باید با زبانِ تن (body language) حیوانات ارتباط برقرار میکردند که خود کاری دشوار است. اما زمانیکه بیشتر در حوزۀ اخلاق ارتباط با حیوانات مطالعه کردم، و دقیقتر زمانیکه درحال ترجمۀ کتاب کلاسیک «آزادی حیواناتِ» پیتر سینگر شدم، این تصویر در ذهنم تغییر کرد. در این کتاب با واقعیتهای ناگوار بسیاری درخصوص رشتۀ دامپزشکی و همچنین دامپزشکان مواجه شدم. اینجا بود که فهمیدم تقریبا در تمامیِ آزمایشاتِ غیراخلاقی و نابجایی که به نام پیشرفت و ترویج علم به جسم و جانِ حیوانات دست اندازی شده و آنها به انحاء مختلف مورد بهره کشی قرار می گیرند، دامپزشکان به همراه آزمایشگران و پا به پای آنها نقشی فعال در نقضِ منافع گونه های مختلف جانوری ایفاء میکنند. اینجا بود که فهمیدم یک دامپزشک برای دامپزشک شدن و برای گذراندنِ واحدهای عملیِ این رشته باید چه تعداد حیوان را تشریح، یا به تعبیر بهتر تکه پاره کند تا به مقام دامپزشکی نائل گردد. و اینجا بود که فهمیدم، طبق گفتۀ انجمن دامپزشکیِ ایالات متحده، و به نقل از کتاب آزادی حیوانات، «علت وجودیِ حرفۀ دامپزشکی مجموعِ بهزیستی آدمی است- نه حیواناتِ پست.»

🔅براین اساس، دیگر برایم تعجب آور نبود وقتی با صحنۀ حیرت آور فروش «چسب موش»، این مادۀ وحشتناک و سادیستیِ کشتارِ موشها، در یکی از مراکز معتبر دامپزشکیِ شهر کرج مواجه شدم. دیگر برایم تعجب آور نبود وقتی امروز کلیپ قفسهایی را در یکی از دانشکده های دامپزشکی کشور دیدم که در آنها تعدادیِ سگ در بدترین شرایط، دست و پا زنان در میانۀ ادرار و فضولات چندروزه یا شاید هم چند هفته ماندۀ خود زوزه کشان در انتظار لحظۀ تکه پاره شدن خود بودند تا چند تن از همین اساتید محترم و عزیز دامپزشکی بیایند و آنها را برای کلاسِ تشریح دانشجویانشان روانۀ اتاقِ تشریح کنند و این در حالیست که حامیان حیوانات پیشنهاد ارائۀ جسد حیواناتی را که به مرگ طبیعی مرده بودند به مسئولان دانشگاه میدهند اما با واکنش منفی مسئولین این دانشکده مواجه میشوند. بگذریم که این روزها در اکثر دانشکده های دامپزشکیِ کشورهای پیشرفته از نرم افزارها و مدلهای شبیه سازِ کامپیوتری برای فراگیریِ آناتومی بدن حیوانات مختلف استفاده میشود.

🔅هرچند کم نیستند تعداد دامپزشکانِ دردمند و دلمشغولی که خصوصا در سالهای اخیر اقدام به تاسیس و برپایی انجمنهای حمایتی از حیوانات کرده اند و درکِ عمومی را از رفتار احترام آمیز و همراه با شفقت با حیوانات گسترش داده اند، اما این واقعیت را هم نمیتوان نادیده گرفت که دانشجویی که در چنین سیستم آموزشی و در چنین محیطِ دانشگاهی آموزشهای مرتبط با این رشته را می بیند نه فردی دردمند و دلمشغولِ حیوانات، آنگونه که آرمانِ اخلاقی این رشته باید چنین باشد، بلکه فردی خواهد شد که در راستای همان تفکرات و رسومی گام برخواهد داشت که به انحاء مختلف از حیوانات بهره کشی میکنند. نکتۀ اصلی اینجاست که مادامیکه علم مقید به اخلاق نگردد و راهِ خود را از مباحث اخلاقی جدا بداند دیدن اموری از این دست نه استثناء که قاعده ای محتوم خواهد بود.

🌾 @sedanet | @Bekhodnotes
🍂 علوم شناختی؛ انقلابی دنباله دار
✍️ #احمد_لطفی

🔅بی شک یکی از مهم ترین تحولات معرفت بشری در دهه های گذشته، ظهور حوزه ای میان رشته ایست، موسوم به علوم شناختی. از مدت ها پیش محققان و اندیشمندان حوزه های روان شناسی، زبان شناسی، فلسفه ی ذهن، علوم اعصاب و مردم شناسی، جداگانه و به موازات یکدیگر، و هریک در رشته ی خود به مطالعه، تحقیق و نظریه پردازی درباره ی ماهیت و کارکرد ذهن پرداخته اند. دغدغه ی بزرگ و مشترک آن ها فهم عملکرد ذهن انسان بود، روش های مطالعاتی مختلفی در این حوزه ها پرورده شد که می توانستند برای مطالعه ی ذهن، مکمل یکدیگر باشند. می توان هوش مصنوعی را نیز به عنوان حوزه ای بسیار تاثیرگذار به این مجموعه اضافه کرد که با روش های خود به بررسی هوشمندی می پرداخت، و هدفش خلق موجودی هوشمند بود، که واجد عملکردهای ذهنی باشد.

🔅در نیمه ی دوم قرن بیستم، حوزه های مذکور، به سبب دغدغه ی مشترکشان و همچنین رویکردها و تحولات خاصی که در هر یک از این حوزه ها ظهور کرد، بیش از پیش به هم نزدیک شدند و برآن شدند که تلاشی مشترک ترتیب دهند برای دغدغه ی مشترکشان. انقلاب شناختی به عنوان اتفاقی بسیار شایان توجه رخ داد، و حاصل هم افزایی حوزه های نامبرده، چیزی است که تحت عنوان علوم شناختی، و یا به سبب وحدتشان، علمِ شناختی از آن یاد می شود.

متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/DFe57
🌾 @sedanet
Audio
🎙 نسبت آزادی و جامعه از منظر هگل
🗣 #محمدمهدی_اردبیلی
دانشگاه شهید بهشتی - 23 آبان 96
🌾 @sedanet | @philosophicalhalt
🍂 همایش سیر تحول نواندیشی دینی در جهان اسلام در نیم قرن اخیر
۱۱ و ۱۲ نوامبر - به همت موسسه ابن سینا

صوت و فیلم 👇
✨→ 3danet.ir/X4iFT
🌾 @sedanet | @ECEFannouncements
🔍 معرفی چند کانال مفید در تلگرام

🌱 سایت فرهنگی صدانت
@Sedanet
🌱 اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی
@News_sedanet
🌱 کتابهای در دست ترجمه حوزه فلسفه
@preparing
🌱 علوم اجتماعی، مسائل روز
@Social_Science
🌱 خانه اخلاق پژوهان جوان
@EthicHouse
🌱 نو اندیشی دینی کیان
@farhangi_e_kian
🌱موسسه پرسش
@porseshiha
🌱بنیاد رواندرمانی
@bonyadravandarmani
🌱 سروش مولانا
@souroshmolana
🌱 خانۀ فلسفه
@Philosophers4Rouhani
🌱 دین آنلاین
@dinonline
🌱ترجمان
@tarjomaanweb
🌱 بخارا
@bukharamag
🌱 نیلوفر
@neeloofaran
🌱تقریرات
@taqriratjournal
🌱 تفکر انتقادی
@CriticalReasoning
🌱 مدرسه آزاد‌فکری
@azadfekrischool
🌱 موسسه پیدایش
@rooyeshedigar
🌱 دو ماهنامه رسانه فرهنگ
@iaocscrf
🌱 ماهنامه اطلاعات حکمت و معرفت
@Doostanehekmatmarefat
🌱 کانون فلسفه و دین دانشگاه امیر کبیر
@kfvda

مرجعی از کانال های مفید تلگرام👇
✨ → 3danet.ir/cvXFp
🍂درد هویت
✍️ #ساسان_حبیب_وند

🔅چرا شاهد تولد فرقه های عصبی همچون داعش هستیم؟ چرا با تهدیدهای اتمی و جنگ های بالقوه مواجهیم؟ چرا رهبران کشورهای ضعیف که در صنعت و علم و اقتصاد حرفی برای گفتن ندارند بجای آنکه صحبت از دانش ملی و آسایش ملی و رفاه ملی کنند، شعار غرور ملی و عزت ملی سر می دهند (که البته منظورشان از عزت، افزایش علم و فهم و شعور نیست، "کم نیاوردن" پیش ملت های دیگر است)؟ چرا "کم نیاوردن" پیش دیگران مهم تر از شادمانی و آسوده زیستن است؟

🔅اگر نیک بنگریم اینها جنگ دین و عقیده نیست، جنگ هویت است، جنگ حیثیت است.

🔅انسان خودناشناس بجای سود بردن از فرصت بی بازگشت زندگی، شدیدا درگیر هویت و نمایش است. برای او "حیثیت" و "وجهه" تا جایی مهم است که حاضر است همه چیز را قربانی کند تا اثبات کند که" من هم هستم، من مهمم، من حقیر نیستم...!"

🔅اما چرا؟ چون در و دیوار و زمین و آسمان از کودکی به ما می‌گویند چگونه دیده شدن آدم مهم تر از چگونه بودن اوست، حیثیت و هویت مهم تر از شادمانی و آرامش است. انسان خام اندیش هم این القائات را باور می کند و خود و همنوعان خویش را در راه حیثیت و عقیده و انتزاعیات، براحتی سلاخی می کند. انسان تحقیر شده برای پوشاندن حس حقارت خود، هویت خویش را به چیزهای بزرگ مثل کشور و دین و تیم فوتبال و مبلمان لوکس پیوند می زند تا به این طریق روی کوچکی های دردناک خود را بپوشاند.
بشر با همه پیشرفت های علمی و تکنولوژیک و حتی ادبی و فرهنگی، هنوز در شناخت انگیزه های کورانه خویش وامانده است:
صد هزاران فصل داند از علوم
جان خود را می‌نداند آن ظلوم
داند او خاصیت هر جوهری
در بیان جوهر خود چون خری (مولانا)

🔅انسان هویتی، موجودی به شدت تلقین پذیر است. چند کلمه تحریک آمیز کافی است تا ملتی به پاخیزد و به آتش کشیدن خانمان ها و نابودی تمدن ها و کشتار کودکان بیگناه و نابودی طبیعت و همه سرمایه های بشری دست بزند.
وقت تنگ است! باید کمر به بیداری جهان بست...

🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
🍂 امر دینی
✍️ #رضا_بابایی - 96/9/4

🔅آیا هر چیزی که در متون دینی دربارۀ آنها گفت‌وگو شده است، «امر دینی» است؟ مثلا چون متون دینی دربارۀ معاملات، فراوان سخن گفته‌اند، دین‌داران باید بپذیرند که اقتصاد تحت قیمومیّت دین است؟ آیا توصیه‌های متون دینی به فرزندآوری، آن را داخل مسائل دینی می‌کند؟ آیا وجود احکام برده‌داری در قرآن و روایات، به این معنا است که برده‌داری، موضوعی دینی است؟ «امر دینی» چیست و چه نسبتی با متون دینی دارد؟ آیا دین در ذیل تاریخ و متون دینی است؟

🔅نظریۀ غالب و مشهور این است که وقتی متون دینی دربارۀ موضوع یا مسئله‌ای اظهار نظر می‌کند، بدین معنا است که آن موضوع و محمول آن، در قلمرو دین است. بنابراین، «امر دینی»، مساوی است با همۀ محتوای قرآن و حدیث و مقداری اجتهادات بر پایۀ همان متون.

🔅نظریه یا فرض دوم، این است که متون دینی، اعم از دین است؛ یعنی گزاره‌هایی در متون دینی وجود دارد که ناظر به «امر دینی» نیست. مثلا روایات مربوط به خرید‌وفروش، معاملات را به امر دینی تبدیل نمی‌کنند؛ بلکه شاید در مقام تأیید بهترین شیوه‌های عرفی معامله در دوره‌ای از زمان باشند و در ادوار دیگر نیز باید همچنان بهترین شیوۀ عرفی معامله را برگزید؛ اگرچه در متون دینی نیامده باشد(مانند بیمه).

🔅وقتی می‌کوشیم برای امور عرفی(مانند صلح یا جنگ یا شیوه‌های قصاص)، از قرآن تأیید بگیریم، در واقع به ماهیت عرفی آنها پشت کرده‌ایم؛ اما اگر پذیرفتیم که قرآنْ عُرفیات خاص نیز دارد، باید در آن امور، به عرف و تجربه زمان خود نیز مراجعه کنیم؛ وگرنه همواره میان پایبندان به عرف قدیم که به امر دینی تبدیل شده است، با طرف‌داران عرف جدید نزاع خواهد بود. دین‌داران، هیچ‌گاه بر سر امر دینی با یک‌دیگر نجنگیده‌اند؛ چون بر سر خداپرستی و اعتقاد به معاد و نماز و روزه توافق نسبی وجود دارد. گروه‌هایی مانند خوارج، از یکسان‌انگاری متون دینی و امر دینی پدید آمده‌اند؛ وگرنه در نماز و روزه و عبادت که نزاعی نبود. نواندیشانی هم که از قرآن، برای مدارا و صلح و حقوق بشر و... از قرآن تأیید می‌گیرند، خطای خوارج را تکرار و امور عرفی را داخل مسائل دینی می‌کنند. از ایشان باید پرسید اگر شما توانسته‌اید از قرآن، صلح و مدارا بیرون آورید، چرا خوارج نتوانستند و به سوی خشونت رفتند؟ آنان که بیش از شما قرآن می‌خواندند و به عصر نزول هم نزدیک‌تر از شما بودند و صداقت نیز داشتند و به گفتۀ امام علی(ع) حق را می‌جستند، اما خطا کردند(نهج البلاغه، خطبۀ 61). آیا غیر از این است که آنان امر عرفی را به امر دینی تبدیل کردند و به همین دلیل نتوانستند با فهم عرفی خود مسائل روزگارشان را حل‌‌وفصل کنند؟ چرا آنان از راه قرآن به نتیجه‌ای نرسیدند که دیگران رسیده بودند؟ چون متون دینی، اعم از دین است و منازعات آن روزگار بر سر بخش‌هایی از متون و رویدادهای سیاسی زمانه بود که از قضا ربطی به امر دینی نداشت. اگر همۀ گزاره‌های متون دینی ناظر به امور دینی بود، باید قرآن‌خوانی و حدیث‌دانی دین‌داران صادق، آنان را بسیار شبیه یک‌دیگر می‌کرد؛ اما می‌دانیم که جنگ‌های داخلی دین‌داران با یک‌دیگر بیش از جنگ‌های آنان با ناباورمندان است.

🔅پیچیدگی مسئله، آنجا است که اگر کسی متون دینی را با امور دینی مساوی نداند، باید شاخصی دیگر برای تعریف «امر دینی» ارائه دهد. کسانی مانند من که میان امر دینی و گزاره‌های موجود در متون دینی فرق می‌گذارند، امر دینی را این‌گونه می‌شناسند:
ـ امر دینی نسبتی روشن و مستقیم و نزدیک با امر قُدسی(مبدأ، معاد، معنویت...) دارد و بلکه بيش از یادآوری و احیای آن نیست. إِنَّمَا أَنْتَ مُذَکرٌ؛ بیش از این نیست که تو یادآورنده‌ای.» (غاشیه/ 21)
ـ امر دینی، همان مشترکات همۀ ادیان و آيين‌های معنوی است. (آل عمران/ 64)
ـ بخشی از متون دینی، بازنمایی تاریخ و جغرافیای دین‌داری در عصر رسالت است، و مشمول همۀ احکام زمان و مکان. «لِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَی وَمَنْ حَوْلَهَا؛ تا انذار دهی مردم مکه را و پیرامون آن را.» (انعام/ 92)
ـ تاریخ ادیان، تاریخ مواجهۀ امر عام دینی با عرف‌های خاص است. بنابراین همۀ ملاحظات عرفی باید در آن منظور گردد.
ـ امر دینی، بسیار شخصی است؛ چون معطوف به کمالات معنوی انسان است.

🌾 @sedanet | @RezaBabaei43
🍂 تقدیس و اهریمن‌سازی «دیگری»
تیغه‌های قیچی تبعیض

✍️ #محمدمهدی_مجاهدی


🔅داد معشوقه‌ به‌ عاشق‌ پیغام‌
که‌ کُند مادرِ تو با من‌ جنگ

🔅این بیت مطلع قطعه‌ای سروده‌ی ایرج میرزا در ستایش مقام مادری است، قطعه‌ای چنان معروف و تأثیرگذار که شاید بتوان ادعا کرد دهه‌ها ست بخشی برجسته از تصویر جمعی ما فارسی‌زبانان از مفهوم مادر را شکل داده است؛ تصویری متضمن دو مضمون هم‌زمان: تقدیس مادر در عین اهریمن‌سازی از زن. تصویری که هرچند زن را در جایگاه مادری، فراتر از انسان و برتر از فرشته برمی‌کشد و تقدیس می‌کند، هم او را در جایگاه مادرشوهر یا عروس یا هم‌سر فروتر از اهریمن می‌نشاند.

🔅تقدیس زن یا دیگر عنوان‌های اجتماعی که بر اساس جنسیت یا قومیت یا عقیده یا برخورداری ویژه ساخته شده‌اند، در عین حال که ظاهری حامیانه دارد، فحوا و اثری خطرناک از جنس تحکیم تبعیض را هم با خود حمل می‌کند و می‌پرورد. بر همين قیاس، تعارف‌هایی رسمی و متظاهرانه که معمولاً به زبانی متکلفانه نثار سوژه‌های تبعیض‌مان (ازجمله زنان و کارگران و ناهم‌کیشان و ناتوانان جسمی) می‌کنیم، در قالب خطاب‌ها و توصیف‌های غیریت‌ساز، همگی پیش از هر دلالتی دیگر، فرودستی ایشان را تثبیت می‌کند.

🔅جدا از اداهای سرد و سودایی و تکراری و نابالغانه، اگر ما (مردان و زنان) واقعاً از تبعیض برضد زنان خسته و آزرده یا شرمنده و پشیمانیم، به جای تقدیس زن به عنوان مادر و خواهر و هم‌سر و دختر و عمه و خاله و معشوقه، که خود هم‌زمان تبعیضی نرم و پوشیده و پیچیده را تحکیم می‌کند، باید یاد بگیریم غیر هم‌جنس خود را (چه زن باشد، چه مرد) چنان ببینیم و بشناسیم و چنان با او بنشینیم و برخیزیم که نزد ما واقعاً جنسیت او بر انسانیت او مقدم نباشد. نظیر همین حکم برای رفع دیگر تبعیض‌ها هم صادق است. این تکلیف مالایطاق یا خواستی آرزواندیشانه نیست، بخشی مهم از تجربه‌ی مشترک مدنیت است، چه شرقی چه غربی، چه قدیم چه جدید، که بسیاری از ما شوربختانه مدت‌ها ست آن را وانهاده‌ایم.

🌾 @sedanet | @mmojahedi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 برای بچه ها (و البته بزرگترها!)
انیمیشین دوستی با حیوانات
برگرفته از نامه های دکتر #محسن_رنانی به کودکان ایرانی
با موضوع ارتباط توسعه و رفتار با حیوانات

🌾 @sedanet |@Renani_Mohsen
Audio
🎙 چرا بشر امروزى به اخلاق نياز بيشترى دارد ؟
🗣 #مصطفى_ملکيان - حاجت بشر به اخلاق

🌾 @sedanet | @mostafamalekian
🍂 کدام کتاب‌های فلسفی را بخریم؟
✍️ #علی_غزالی‌فر


🔅کتاب‌های فلسفی را از جهت نوع اثرگذاری‌شان بر تفکر، با مسامحه، می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:

🔅1- کتاب‌هایی که انسان را وادار به تفکر می‌کنند. خواننده نمی‌تواند آن‌ها را به‌طور منفعل و بدون اندیشیدن مطالعه کند. او مجبور است که فکر کند تا بتواند معنای مطالب را بفهمد و به پیش رود. این کتاب‌ها به‌گونه‌ای هستند که بدون تأمل امکان فهم معنای آن‌ها وجود ندارد؛ زیرا پر از گره و سرعت‌گیر هستند. خواننده بدون فکرکردن در همان آغاز گیر می‌کند و متوقف می‌شود. آثار بزرگ فلسفی مصداق بارز این‌گونه کتاب‌ها هستند؛ آثاری همچون: "متافیزیک" ارسطو، "اخلاق" اسپینوزا، "نقد عقل محض" کانت، "پدیدارشناسی روح" هگل، "هستی و زمان" هایدگر، "هستی و نیستی" سارتر، "پژوهش‌های فلسفی" ویتگنشتاین. این کتاب‌ها برای مطالعه‌کردن نیستند، بلکه برای تفکر نگاشته شده‌اند. درک معنای آن‌ها، علاوه بر دانش فلسفی بسیار، حداکثر تفکر و تمرکز خواننده را طلب می‌کند.

🔅2- کتاب‌هایی که خواندن‌شان جانشین تفکر می‌شود. این کتاب‌ها خواننده را وادار به تفکر نمی‌کنند، بلکه نیابت او را در امر تفکر به عهده می‌گیرند و مطالب‌شان جایگزین جریان تفکر شخص می‌شود. کتاب‌های عامه‌پسند فلسفی از این نوع هستند. اما چرا این‌گونه کتاب‌ها با استقبال گسترده‌ای مواجه می‌شوند؟ اولا به این دلیل که مطالعه کتاب‌های دسته اول بسیار دشوار است. تفکر و مطالعه فعالِ هر سطر از کتاب کار آسانی نیست و حقیقتا بار سنگینِ آن به خواننده فشار می‌آورد و او را خسته می‌کند. دلیل دوم آن است که انسان‌ها دوست دارند معرفت جدیدی را تجربه کنند. انسان‌ها همان‌طور که میل دارند حرف بزنند، نیز دوست دارند بیندیشند تا درون آن‌ها راکد نماند. معرفت پویا و نو لذت‌بخش است و در مقابل، معرفت ایستا ملال‌آور است. به همین علت، هر کسی دوست دارد که آگاهی‌اش را به جریان بیندازد و از حالت رکود خارج شود. اما خود او به‌تنهایی نمی‌تواند چنین کند. لذا به‌طور طبیعی به آثاری روی می‌آورد که به جای او عمل فکرکردن را انجام داده‌اند و اینک به سادگی با مطالعه ساده آن‌ها می‌تواند آگاهی جدیدی را تجربه کند. خلاصه آن‌که اهل فرهنگ دوست دارند آگاهی جدیدی را در درون خود تجربه کنند، اما بدون سختی‌های تفکر. یکی از بهترین گزینه‌ها کتاب‌های ساده و عامه‌پسند است.

🔅واضح است که این تقسیم را نباید ثابت و قطعی لحاظ کرد؛ زیرا در واقع با طیف پیوسته و گسترده‌ای از کتاب‌های فلسفی مواجهیم. آن‌چه گفته شد در واقع دو سر این طیف است و در این میان نیز کتاب‌های بسیاری وجود دارد. همچنین، این تقسیم، نسبت به افراد، متفاوت است و لذا خالی از نسبیت نیست. دیگر این‌که نباید ارزش‌داوری خاصی را از این تقسیم‌بندی نتیجه گرفت. هر دو دسته کتاب‌ها، با توجه به شرایط، خوب، مفید و لازمند. حتی به هم پیوسته نیز هستند؛ زیرا کتاب‌های دسته دوم وامدار کتاب‌های دسته اول‌اند و به نوعی حاشیه آن‌ها به شمار می‌آیند. کتاب‌های دسته دوم نیز می‌توانند باعث و مایه تفکر شوند. می‌توان به آن‌ها فکر کرد و آن‌ها را نقادانه مطالعه کرد و از آن‌ها بیشتر آموخت، اما کتاب‌های دسته اول به گونه‌ای هستند که نمی‌توان به آن‌ها فکر نکرد. غرض فقط تذکر چنین نکته‌ای بود.

🔅مطلب بعدی این‌که هر کسی باید با توجه به سطح فلسفی و طراز فکری خود، کتاب‌هایی را مطالعه کند که او را وادار سازند بیندیشد.همان‌طور که مطالعه کتاب‌های سبک تفکر را فعال نمی‌کند، خواندن کتاب‌های بسیار سنگین نیز تفکر را از کار می‌اندازد. هر کسی باید متناسب با توان ذهنی خودش، وزنه فکری سنگینی بیاید که بتواند آن را بلند کند و نه بیش از آن. کسی که اهل فلسفه است ضرورتی ندارد که "پژوهش‌های منطقی" هوسرل یا "فلسفه و آینه‌ی طبیعت" رورتی را بخواند، اما می‌تواند با کمی پشتکار "اخلاق نیکوماخوس" ارسطو، "کاوشی در مبانی اخلاق" دیوید هیوم، "اسطوره دولت" ارنست کاسیرر، "کوره‌راه خرد" کارل یاسپرس، "چهار مقاله درباره آزادی" آیزایا برلین، "در پی فضیلت" مک‌اینتایر و همانند این‌ها را مطالعه کند. مهم این است که با کتاب‌خوانی به سطح بالاتری از تفکر ارتقا پیدا کنیم، نه این‌که تفکر را کنار بگذاریم. آرتور شوپنهاور (1788-1860) با تیزبینی خاص خود می‌گوید: «هیچ بهانه‌ای برای فکرنکردن بهتر از کتاب‌خواندن نیست». کتاب "متعلقات و ملحقات" این فیلسوف خوش‌نویس هم آموزنده است.

🔅این یادداشت، برای این روزها، یک پیامد عملی نیز دارد: در خرید کتاب، آثار نوع اول را در اولویت قرار دهیم. آ‌ن‌ها یک‌بار مصرف نیستند. ساختن کتاب‌خانه شخصی کوچکی از چنین کتاب‌هایی، هزینه‌کردن نیست، بلکه یک سرمایه‌گذاری جاودانه است.


🌾 @Sedanet | @philosophicalmeditation
🍂 تداومِ تراژیکِ بازندگی
✍️ #محمدمهدی_اردبیلی و #احمدرضا_آزمون

🔅فرجام کشتی‌گیر وطنی، تقدیم پیش‌دستانۀ «جایگاه» به یک حکومت نامشروع و «بی‌جایگاه» است. به نظر می‌رسد یک جای این منطق می لنگد که «ما»، بازندۀ همیشگی چنین نبردی هستیم. ما در صورت تداوم غیرانتقادیِ این منطق که شاید پیش از این درست به نظر می‌رسیده است، چیزی جز یک همیشه‌باخته نخواهیم بود اگر انفعال حماسی را به فعالیتی در سطوح مختلف علمی، فرهنگی، سیاسی، بین‌المللی و ورزشی بدل نسازیم. بر زمین کوفتن «ایدۀ اسرائیل»، نه با آیین نامه‌های فرمایشی فلان وزارتخانه یا نهاد، بلکه با رسواسازی تعارضات، پلشتی‌ها و عفونت‌های درونیِ خود این ایده در معرض همگان و تکیه به تصمیم‌های خود مردم بر اساس تعهد و تحلیلشان امکان‌پذیر است...

🔅اگر بناست با مسابقه ندادن با حریف اسرائیلی، صراحتاً به تمام جهان اعلام کنیم که ما این کشور نامشروع را به رسمیت نمی‌شناسیم، این دیگر پنهان‌کاری ندارد. می‌توان به جای باختنِ مخفیانه، با سینۀ ستبر از حضور در برابر حریف اسرائیلی سرباز زد، دلایلش را اعلام کرد و هزینه‌اش را هم، هر چه که باشد، نه از جیب یک فرد بلکه از جیب کل دولت یا جامعه پرداخت کرد. اما مشکل اینجاست که شاید خود مسئولینِ امر نیز امروز دیگر نه با اعتقاد راسخ، بلکه بر اساس همان دستورالعمل‌های آیین‌نامه‌ای می‌خواهند نه سیخ بسوزد و نه کباب...

متن کامل 👇
✨→ 3danet.ir/YKsXv
🌾 @sedanet | @philosophicalhalt
📚کتاب «رساله الهی سیاسی» اثر اسپینوزا، فیلسوف نامدار هلندی با ترجمه دکتر علی فردوسی و توسط «شرکت سهامی انتشار» روانه بازار کتاب ایران شد. کار این ترجمه 5 سال به طول انجامیده و مبتنی بر 4 ترجمه انگلیسی صورت پذیرفته است. این اثر شامل 20 فصل است. از جنبه های مهم رساله الهی - سیاسی پشتیبانی و ترویج دموکراسی است. اسپینوزا، در سال ۱۶۳۲ متولد شد و در سال ۱۶۷۷ درگذشت. او یکی از بزرگترین فیلسوفان جهان است که هگل درباره‌ی او گفت «شما یا پیرو اسپینوزا هستید، یا اساساً فیلسوف نیستید.»


🌱I have striven not to laugh at human actions,
not to weep at them,
not to hate them,
but to understand them.

🌱سخت کوشیده‌ام تا کنش‌های آدمیان را ریشخند نکنم،
بر آن‌ها نمویم،
از آن‌ها بیزاری نجویم،
بلکه آنها را دریابم.

🌾 @sedanet
✨ → s9.picofile.com/file/8312989992/_1.jpg
Audio
🎙پاسخ #جواد_طباطبایی به پرسشی درباره‌ی روشنفکری دینی
🌾 @sedanet | @javadtabatabai