Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 قسمت اول مستند «آسیب شناسی نظام آموزش و پرورش»
با قسمت هایی از سخنرانی #محسن_رنانی و گفتگو با #شهین_ایروانی و #اسدالله_مرادی
🌾 @sedanet | @Renani_Mohsen
با قسمت هایی از سخنرانی #محسن_رنانی و گفتگو با #شهین_ایروانی و #اسدالله_مرادی
🌾 @sedanet | @Renani_Mohsen
🍂پیش فرض های اثبات نشده حاجت اخلاق به دین
👤 #مصطفی_ملکیان
🔅اگر کسی ادعایی کرد که عقول ما آدمیان، نیروهای ادراکی ما آدمیان برای شناخت خود ما آدمیان و برای شناخت سایر بنینوع ما و برای شناخت طبیعت کفایت میکند ولی خدا را نمیتوانیم با توسل به عقولمان بشناسیم و بنابراین نمیتوانیم بگوییم ارتباطاتتمان با خدا چگونه باید باشد و چگونه نباید باشد، در این ارتباطاتتمان با خدا چه چیزهایی بد است و چه چیزهایی خوب، چه چیزهایی درست است و چه چیزهایی نادرست. آنوقت کسی بگوید اخلاق به این حیث نیاز به دین دارد، برای اینکه دین چگونه باید باشد و چگونه نباید باشدِ ارتباطات تو با خدا و اینکه در این ارتباطات تو با خدا چه چیزهایی بد است و چه چیزهایی خوب، چه چیزهایی درست است و چه چیزهایی نادرست است رامیگوید، چون ما یکی از طرفین ارتباط، که خدا باشد، را نمیشناسیم.
🔅اگر کسی این ادعا را کند، ادعای نامعقولی نکرده است، ولی سخنش دو پیشفرض دارد که باید آنها را اثبات کند. پیش فرض اولی که باید اثبات کند اینست که اصلاً خدایی وجود دارد که حالا با او دارای تعامل باشیم. اگر اصل وجود خدا اثبات شد، آنوقت طبعاً دیگر اخلاق اینجا باید یک چیزی بگوید، بالأخره خدا موجودی از موجودات چهان است و من هم بهعنوان انسان میخواهم با او ارتباطاتی داشته باشم و اخلاق باید بگوید این ارتباطات چگونه باید باشد وچگونه نباید باشد و درست و نادرست آن را مشخص کند.
🔅پیشفرض دومی که باید اثبات شود اینست که علاوه بر اینکه خدایی وجود دارد، ما با نیروهای ادراکی خودمان شناخت کافی و وافی از خدا نداریم. اگر این دو پیشفرض اثبات شود، آنوقت میشود گفت که لااقل در ارتباط انسان با خدا ما محتاج دین هستیم، از دین باید بپرسیم که چه مناسباتی اگر با خدا داشته باشیم خوب است و چه مناسباتی بد
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/gZDrX
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
👤 #مصطفی_ملکیان
🔅اگر کسی ادعایی کرد که عقول ما آدمیان، نیروهای ادراکی ما آدمیان برای شناخت خود ما آدمیان و برای شناخت سایر بنینوع ما و برای شناخت طبیعت کفایت میکند ولی خدا را نمیتوانیم با توسل به عقولمان بشناسیم و بنابراین نمیتوانیم بگوییم ارتباطاتتمان با خدا چگونه باید باشد و چگونه نباید باشد، در این ارتباطاتتمان با خدا چه چیزهایی بد است و چه چیزهایی خوب، چه چیزهایی درست است و چه چیزهایی نادرست. آنوقت کسی بگوید اخلاق به این حیث نیاز به دین دارد، برای اینکه دین چگونه باید باشد و چگونه نباید باشدِ ارتباطات تو با خدا و اینکه در این ارتباطات تو با خدا چه چیزهایی بد است و چه چیزهایی خوب، چه چیزهایی درست است و چه چیزهایی نادرست است رامیگوید، چون ما یکی از طرفین ارتباط، که خدا باشد، را نمیشناسیم.
🔅اگر کسی این ادعا را کند، ادعای نامعقولی نکرده است، ولی سخنش دو پیشفرض دارد که باید آنها را اثبات کند. پیش فرض اولی که باید اثبات کند اینست که اصلاً خدایی وجود دارد که حالا با او دارای تعامل باشیم. اگر اصل وجود خدا اثبات شد، آنوقت طبعاً دیگر اخلاق اینجا باید یک چیزی بگوید، بالأخره خدا موجودی از موجودات چهان است و من هم بهعنوان انسان میخواهم با او ارتباطاتی داشته باشم و اخلاق باید بگوید این ارتباطات چگونه باید باشد وچگونه نباید باشد و درست و نادرست آن را مشخص کند.
🔅پیشفرض دومی که باید اثبات شود اینست که علاوه بر اینکه خدایی وجود دارد، ما با نیروهای ادراکی خودمان شناخت کافی و وافی از خدا نداریم. اگر این دو پیشفرض اثبات شود، آنوقت میشود گفت که لااقل در ارتباط انسان با خدا ما محتاج دین هستیم، از دین باید بپرسیم که چه مناسباتی اگر با خدا داشته باشیم خوب است و چه مناسباتی بد
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/gZDrX
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
پیشفرضهای اثبات نشده حاجت اخلاق به دین • صدانت
اگر كسی ادعایی كرد كه عقول ما آدمیان، نیروهای ادراكی ما آدمیان برای شناخت خود ما آدمیان و برای شناخت سایر بنینوع ما و برای شناخت طبیعت كفایت میكند ولی...
🍂 زیستن در مقام فرد
👤#بابک_عباسی
🔅این که از یک پژوهشگر و معلم فلسفه سؤال کنند کدام فیلسوف در حیات فکری او مهم و تأثیرگذار بوده است، در نظر اول ممکن است سؤالی شخصی به نظر برسد که ارتباط چندانی هم به بزرگداشت روز فلسفه ندارد. اما چنین پرسشی از این جهت ممکن است بزرگداشت فلسفه باشد که خردهروایتهایی به دست میدهد از اینکه فیلسوفان در عمل چه میکنند و چگونه بر زندگی آدمیان تأثیر میگذارند. این سؤال حتی از این حیث هم میتواند سؤالی فلسفی باشد که در حال و هوای این شعارِ سقراط است که «زندگیِ بررسینشده ارزش زیستن ندارد».
🔅هر دانشجوی فلسفهای ممکن است به سراغ فیلسوفان بسیاری رفته باشد و از دیدار هر یک، ردّی در حیات فکری و معنویاش به جا مانده باشد، فیلسوفانی که نوشتههایشان تهذیبکنندۀ فکر است و پالایشگر روح، متفکرانی که گاه کمابیش همان زندگی فکری و معنوی را که ما در حال گذراندن آن هستیم، زیستهاند اما بهتر از ما توانستهاند از پس آن برآیند و تکههایش را به هم و به تصویری بزرگتر و رهاییبخش ربط بدهند. اینها را گفتم که بگویم انتخاب از میان قهرمانان فکریام کار آسانی نیست. مثلا برایم آسان نیست که در جواب، از ویلیام جیمز و ویتگنشتاین و لویناس یاد نکنم. اما از اینها که بگذریم، برای من یکی از تاثیرگذارترینها، که تأثیرش هنوز تمام نشده است، کسی است که حتی بر سر اینکه آیا باید او را فیلسوف دانست یا نه اختلاف هست، یعنی سورِن کرکگور.
🔅فلسفه بر مدار کلیت و ضرورت میچرخد اما کرکگور از کلیت و ضرورت به معنای مصطلح فلسفی بیزار بود. برای همین در همان اوان جوانی نوشته بود که «مهمترین کارْ یافتن حقیقتی است که برای من حقیقت باشد…آخر چه فایدهای دارد حقیقتی به اصطلاح عینی را کشف کنم یا در نظامهای ساختۀ فیلسوفان کندوکاو کنم … و جهانی بسازم که قرار نیست خودم در آن سکنی گزینم بلکه فقط باید آن را بالا بگیرم که دیگران نظاره کنند؟»(ترجمۀ صالح نجفی) با وجود این، همین کسی که شاید به طنز خود را از استعداد فلسفه بیبهره میدانست، انقلابی تمام عیار در فلسفۀ «خود»(philosophy of self) پدید آورد که بعدها فیلسوفان قدَری مانند هایدگر و ویتگنشتاین بصیرتهای او را پروردند و بسط دادند؛ نظریهای که بر اساس آن، جوهری با عنوان «خود» نداریم، «خود»ِ ما تصمیمها و انتخابها و اَعمال ماست: ما همان کردارمان هستیم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/raQye
🌾 @sedanet | @eudaemonia
👤#بابک_عباسی
🔅این که از یک پژوهشگر و معلم فلسفه سؤال کنند کدام فیلسوف در حیات فکری او مهم و تأثیرگذار بوده است، در نظر اول ممکن است سؤالی شخصی به نظر برسد که ارتباط چندانی هم به بزرگداشت روز فلسفه ندارد. اما چنین پرسشی از این جهت ممکن است بزرگداشت فلسفه باشد که خردهروایتهایی به دست میدهد از اینکه فیلسوفان در عمل چه میکنند و چگونه بر زندگی آدمیان تأثیر میگذارند. این سؤال حتی از این حیث هم میتواند سؤالی فلسفی باشد که در حال و هوای این شعارِ سقراط است که «زندگیِ بررسینشده ارزش زیستن ندارد».
🔅هر دانشجوی فلسفهای ممکن است به سراغ فیلسوفان بسیاری رفته باشد و از دیدار هر یک، ردّی در حیات فکری و معنویاش به جا مانده باشد، فیلسوفانی که نوشتههایشان تهذیبکنندۀ فکر است و پالایشگر روح، متفکرانی که گاه کمابیش همان زندگی فکری و معنوی را که ما در حال گذراندن آن هستیم، زیستهاند اما بهتر از ما توانستهاند از پس آن برآیند و تکههایش را به هم و به تصویری بزرگتر و رهاییبخش ربط بدهند. اینها را گفتم که بگویم انتخاب از میان قهرمانان فکریام کار آسانی نیست. مثلا برایم آسان نیست که در جواب، از ویلیام جیمز و ویتگنشتاین و لویناس یاد نکنم. اما از اینها که بگذریم، برای من یکی از تاثیرگذارترینها، که تأثیرش هنوز تمام نشده است، کسی است که حتی بر سر اینکه آیا باید او را فیلسوف دانست یا نه اختلاف هست، یعنی سورِن کرکگور.
🔅فلسفه بر مدار کلیت و ضرورت میچرخد اما کرکگور از کلیت و ضرورت به معنای مصطلح فلسفی بیزار بود. برای همین در همان اوان جوانی نوشته بود که «مهمترین کارْ یافتن حقیقتی است که برای من حقیقت باشد…آخر چه فایدهای دارد حقیقتی به اصطلاح عینی را کشف کنم یا در نظامهای ساختۀ فیلسوفان کندوکاو کنم … و جهانی بسازم که قرار نیست خودم در آن سکنی گزینم بلکه فقط باید آن را بالا بگیرم که دیگران نظاره کنند؟»(ترجمۀ صالح نجفی) با وجود این، همین کسی که شاید به طنز خود را از استعداد فلسفه بیبهره میدانست، انقلابی تمام عیار در فلسفۀ «خود»(philosophy of self) پدید آورد که بعدها فیلسوفان قدَری مانند هایدگر و ویتگنشتاین بصیرتهای او را پروردند و بسط دادند؛ نظریهای که بر اساس آن، جوهری با عنوان «خود» نداریم، «خود»ِ ما تصمیمها و انتخابها و اَعمال ماست: ما همان کردارمان هستیم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/raQye
🌾 @sedanet | @eudaemonia
صدانت
زیستن در مقام فرد • صدانت
مفهوم حقیقت هم نزد کرکگور در فرد و زندگی او بنیاد دارد. حقیقت یعنی زیستن در حقیقت، زیستن در سایۀ صدق: «مسئلۀ اصلی پیدا کردن حقیقتی است که برای من حقیقت...
🍂 آرامش و آسایش، پیوندی اشتباه
✍️ #آرین_رسولی
🔅 اکثر قریب به اتفاق ما آدمها در دنیای امروز ،آرامش را وابسته به آسایش می دانیم. از نظر اکثر ما؛ انسان فقط زمانی میتواند آرامش خاطر داشته باشد،که آسایش بیرونی هم داشته باشد. پس از این قاعدتا آسایش بیرونی هم مستلزم شرایط ایده آل مادی بوده ،پس در نتیجه ما فقط زمانی آرامش درون داریم که شرایط ایده آل مادی داشته باشیم.البته علاوه بر این همه ما شعارهای زیادی هم شنیدیم،که این وابستگی آرامش به مادیات خطاست، که معمولا به آنها در عمل اهمیتی نداده ایم.
🔅 اما چرا بسیاری از ما به آرامش مناسب نمیرسیم؟ اولین علت که به نظر من میرسد همین وابستگی است. یعنی نه تنها وابستگی آرامش به آسایش ، نتیجه ای جز این ندارد، بلکه همین وابستگی دلیل دوری از آرامش میشود. به عبارت دیگر هرچقدر آرامش ما در گرو آسایش ما بود، بیشتر از دست می رود.
🔅 طبق آن چیزی که رواقیون میگفتند، اگر این وابستگی آرامش ما به آسایش نباشد، ما به سادگی آرامش درون را تجربه خواهیم کرد.آرامش درون به اینـمعنا که حال درونی ما ،یعنی افکار و ذهن ما همواره رنجور و ملتهب نخواهد بود.یعنی وقتی ما به کمترین لذت از جهان خارج قانع باشیم، به بیشترین لذت از جهان بیرون خواهیم رسیده ایم.در این مورد روانشناسان و روان درمانگران بسیاری سخن گفته اند.
🔅 نکته دومی که در آرامش به آن نیاز داریم و از طرفی رویکردهای اگزیستانسیال ها که آنها نیز در این موارد نظراتی نزدیک به رواقیون داشته اند، بعلاوه حکیمان ایرانی و شرقی در مورد دوم وجه اشتراک داشته اند، عدم توجه به دیگران ،و نظرات دیگران و رجوع به خود واقعیمان است. اینکه برای رسیدن به آرامش(و از نظر آنها در همه امور) باید نگاه دیگران را نادیده بگیریم.این امر که چقدر اگزیستانسیالیست ها ایده درستی داده اند،و چقدر نظرات آنها صحیح است، بحثی مجزاست که بعدا به آن خواهیم پرداخت. اما در مورد آرامش، حداقل میدانیم که اگر نظرات دیگران در ما تاثیر نگذارد،یا کمتر تاثیر بگذارد، رسیدن به آرامش بسیار راحت تر خواهد بود.البته بعضی از فلاسفه مثل اسپینوزا معتقد بودند که به کلی ما نباید با درد دیگران درد بکشیم،ولی تمام سعی و تلاش ما حل مشکلات دیگران باشد.و این علاوه بر رسیدن به آرامش ، اخلاقی هم خواهد بود. چون ما باید به دیگران عشق بورزیم.البته من با اسپینوزا به شدت مخالف هستم، چرا که اگر ما نتوانیم با رنج دیگران رنج بکشیم،هرگز نمیتوانیم اخلاقی عمل کنیم.(در این مورد هم بعدا در مطلبی مجزا توضیح خواهم داد چرا که از مبحث آرامش و آسایش خارج است)
🔅 اما مثالی که رواقیون در مورد بی اهمیتی به دیگران برای کسب آرامش میگویند و در کتاب فلسفهای برای زندگی " ویلیام اروین" آن را مطرح میکند "توهین یه کودک خردسال به مادر خود است که هیچوقت باعث ناراحتی مادر نمیشود"[کتاب فلسفه ای برای زندگی]
🔅 مثلا اگر که یک کودک چهارساله به مادرش جمله کنایه آمیزی بگوید ،مادر بخاطر فقدان دانایی اهمیتی به حرف کودک نمی دهد.در مورد دیگران و قضاوت آنها به همین ترتیب، اگر آنها قضاوت و توهین نابجایی کنند و از نظر ما این قضاوت غلط باشد، باید با آن رفتار همانند رفتار یک کودک خردسال رفتار کنیم که چیزی نمیداند. و اگر هم کنایه آنها درست باشد و اشاره درستی کنند، آنگاه مشکل در خود ماست و باید مشکل خود را رفع کنیم نه اینکه ناراحت شده و آرامش خود را از دست بدهیم. البته رواقیون و فلاسفه دیگر آموزه های دیگری نیز دارند،که در مساله آرامش به نظر من همه آنها صحیح نیست.
🔎تحقیقات علمی هاروارد که هشتاد سال طول کشید!
اما مورد مهمتر و تایید کننده این مساله، تحقیقاتی است که دانشگاه هاروارد هشتاد سال انجام داده است. این تحقیقات در مورد علل شادی و آرامش و سلامت بیشتر انسان بود.در نهایت جواب فقط یک چیز بود: روابط عاطفی.
یعنی مهمترین نقش را در سلامت و آرامش و خوشی افراد ، روابط عاطفی آنها دارد و نه پول و شهرت! به عبارتی دیگر این گفته موید همین نکته است که پول و شهرت و امکانات مالی بیرونی که همان آسایش را فراهم میکنند، به هیچوجه وابسته به آرامش ما نیستند، و ما با پیوند دادن آنها خطای فاحشی را مرتکب شده ایم.چنانچه از محققان مهم این پژوهش رابرت والدینگر میگوید : عدم روابط عاطفی رضایت بخش و مفید، از الکل و سیگار به مراتب خطرناک تر هستند.
✨ منابع
📚 Over nearly 80 years, Harvard study has been showing how to live a healthy and happy life | Harvard Gazette
📚 news.harvard.edu/gazette/story/2017/04/over-nearly-80-years-harvard-study-has-been-showing-how-to-live-a-healthy-and-happy-life/
📚 ted.com/talks/robert_waldinger_what_makes_a_good_life_lessons_from_the_longest_study_on_happiness
🌾 @sedanet
✍️ #آرین_رسولی
🔅 اکثر قریب به اتفاق ما آدمها در دنیای امروز ،آرامش را وابسته به آسایش می دانیم. از نظر اکثر ما؛ انسان فقط زمانی میتواند آرامش خاطر داشته باشد،که آسایش بیرونی هم داشته باشد. پس از این قاعدتا آسایش بیرونی هم مستلزم شرایط ایده آل مادی بوده ،پس در نتیجه ما فقط زمانی آرامش درون داریم که شرایط ایده آل مادی داشته باشیم.البته علاوه بر این همه ما شعارهای زیادی هم شنیدیم،که این وابستگی آرامش به مادیات خطاست، که معمولا به آنها در عمل اهمیتی نداده ایم.
🔅 اما چرا بسیاری از ما به آرامش مناسب نمیرسیم؟ اولین علت که به نظر من میرسد همین وابستگی است. یعنی نه تنها وابستگی آرامش به آسایش ، نتیجه ای جز این ندارد، بلکه همین وابستگی دلیل دوری از آرامش میشود. به عبارت دیگر هرچقدر آرامش ما در گرو آسایش ما بود، بیشتر از دست می رود.
🔅 طبق آن چیزی که رواقیون میگفتند، اگر این وابستگی آرامش ما به آسایش نباشد، ما به سادگی آرامش درون را تجربه خواهیم کرد.آرامش درون به اینـمعنا که حال درونی ما ،یعنی افکار و ذهن ما همواره رنجور و ملتهب نخواهد بود.یعنی وقتی ما به کمترین لذت از جهان خارج قانع باشیم، به بیشترین لذت از جهان بیرون خواهیم رسیده ایم.در این مورد روانشناسان و روان درمانگران بسیاری سخن گفته اند.
🔅 نکته دومی که در آرامش به آن نیاز داریم و از طرفی رویکردهای اگزیستانسیال ها که آنها نیز در این موارد نظراتی نزدیک به رواقیون داشته اند، بعلاوه حکیمان ایرانی و شرقی در مورد دوم وجه اشتراک داشته اند، عدم توجه به دیگران ،و نظرات دیگران و رجوع به خود واقعیمان است. اینکه برای رسیدن به آرامش(و از نظر آنها در همه امور) باید نگاه دیگران را نادیده بگیریم.این امر که چقدر اگزیستانسیالیست ها ایده درستی داده اند،و چقدر نظرات آنها صحیح است، بحثی مجزاست که بعدا به آن خواهیم پرداخت. اما در مورد آرامش، حداقل میدانیم که اگر نظرات دیگران در ما تاثیر نگذارد،یا کمتر تاثیر بگذارد، رسیدن به آرامش بسیار راحت تر خواهد بود.البته بعضی از فلاسفه مثل اسپینوزا معتقد بودند که به کلی ما نباید با درد دیگران درد بکشیم،ولی تمام سعی و تلاش ما حل مشکلات دیگران باشد.و این علاوه بر رسیدن به آرامش ، اخلاقی هم خواهد بود. چون ما باید به دیگران عشق بورزیم.البته من با اسپینوزا به شدت مخالف هستم، چرا که اگر ما نتوانیم با رنج دیگران رنج بکشیم،هرگز نمیتوانیم اخلاقی عمل کنیم.(در این مورد هم بعدا در مطلبی مجزا توضیح خواهم داد چرا که از مبحث آرامش و آسایش خارج است)
🔅 اما مثالی که رواقیون در مورد بی اهمیتی به دیگران برای کسب آرامش میگویند و در کتاب فلسفهای برای زندگی " ویلیام اروین" آن را مطرح میکند "توهین یه کودک خردسال به مادر خود است که هیچوقت باعث ناراحتی مادر نمیشود"[کتاب فلسفه ای برای زندگی]
🔅 مثلا اگر که یک کودک چهارساله به مادرش جمله کنایه آمیزی بگوید ،مادر بخاطر فقدان دانایی اهمیتی به حرف کودک نمی دهد.در مورد دیگران و قضاوت آنها به همین ترتیب، اگر آنها قضاوت و توهین نابجایی کنند و از نظر ما این قضاوت غلط باشد، باید با آن رفتار همانند رفتار یک کودک خردسال رفتار کنیم که چیزی نمیداند. و اگر هم کنایه آنها درست باشد و اشاره درستی کنند، آنگاه مشکل در خود ماست و باید مشکل خود را رفع کنیم نه اینکه ناراحت شده و آرامش خود را از دست بدهیم. البته رواقیون و فلاسفه دیگر آموزه های دیگری نیز دارند،که در مساله آرامش به نظر من همه آنها صحیح نیست.
🔎تحقیقات علمی هاروارد که هشتاد سال طول کشید!
اما مورد مهمتر و تایید کننده این مساله، تحقیقاتی است که دانشگاه هاروارد هشتاد سال انجام داده است. این تحقیقات در مورد علل شادی و آرامش و سلامت بیشتر انسان بود.در نهایت جواب فقط یک چیز بود: روابط عاطفی.
یعنی مهمترین نقش را در سلامت و آرامش و خوشی افراد ، روابط عاطفی آنها دارد و نه پول و شهرت! به عبارتی دیگر این گفته موید همین نکته است که پول و شهرت و امکانات مالی بیرونی که همان آسایش را فراهم میکنند، به هیچوجه وابسته به آرامش ما نیستند، و ما با پیوند دادن آنها خطای فاحشی را مرتکب شده ایم.چنانچه از محققان مهم این پژوهش رابرت والدینگر میگوید : عدم روابط عاطفی رضایت بخش و مفید، از الکل و سیگار به مراتب خطرناک تر هستند.
✨ منابع
📚 Over nearly 80 years, Harvard study has been showing how to live a healthy and happy life | Harvard Gazette
📚 news.harvard.edu/gazette/story/2017/04/over-nearly-80-years-harvard-study-has-been-showing-how-to-live-a-healthy-and-happy-life/
📚 ted.com/talks/robert_waldinger_what_makes_a_good_life_lessons_from_the_longest_study_on_happiness
🌾 @sedanet
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
مصطفی ملکیان | در رهگذر باد و نگهبان لاله | 1394 | ج1 | ص 22 @sedanet
🍂 «خوانش ها» و پروژه ی پست مدرنیزاسیون در مطالعات ادبی
چگونه ما (دانشجویان ادبیات و علوم انسانی) پیشاپیش نسبی گرایانی پست مدرن هستیم؟
👤 #بعثت_علمی
🔅از جمله اصلی ترین اجزاء برنامه های درسیِ علوم انسانی و به ویژه ادبیات انگلیسی ارائه ی «خوانشی» از اثری ادبی است؛ انتظار می رود که دانشجویان جویای نام این رشته ها بتوانند آراء و اصول یکی از مکاتب نقد ادبی ( مارکسیسم، روانکاوی لکانی، فرمالیسم و…) را در راستای تفسیر رمان یا شعری «به کار گیرند». بدین ترتیب، به دنبال ظهور جنبش »مطالعات» در علوم انسانی در دوران پس از جنگ جهانی دوم، «خوانش» های بسیاری از آثار ادبی ارائه شده است.
🔅دیدگاه متعارف حاکم بر مطالعات ادبی بر این باور است که هر »خوانشی» با بارز کردن لایه ها ی روایی ناشناخته «چشم انداز جدیدی» به اثر می گشاید. در عین حال که انفجار این گونه «خوانش» ها ی ترقی خواهانه منجر به ایجاد فضایی متنوع تر و سرشار تر در دپارتمان های علوم انسانی شده است، پرسش هایی پیرامون حقیقتِ یا درستی این »خوانش« ها آرمان سنتی «تحقیق عینی» در نهاد دانشگاه را به چالش کشده است. با وجود انبوهی از «خوانش ها» ی موجود از گتسبی بزرگ، به عنوان مثال، این پرسش که «بالاخره کدام یک از این خوانش ها درست تر/حقیقی تر است؟» سرانجام سر برخواهد کشید.
🔅اگر دیگر بار، آنچنان که دیدگاه متعارف باور دارد، این «خوانش ها» اصلا قرار نیست که صادق یا کاذب باشند—فقط چشم اندازی جدید بر اثر به دست می دهند—، آنگاه این گمان که متون ادبی یک «خوانش» راستین، یک معنای اثبات پذیر، ندارند در نهایت مشروع به نظر خواهد رسید. اگر چنین است—اگر، به دیگر سخن، «خوانش» های کاملا متضاد از یک متن واحد ممکن است—نتیجه این خواهد بود که ،حداقل در رابطه با متون ادبی، آنگونه که نیچه باور داشت « واقعیت وجود ندارد، هر آنچه هست تفاسیر [از واقعیت] است».
🔅با این همه چنین ساختارشکنیِ مفهومِ حقیقتِ یک متن با نقش سنتی دانشگاه به عنوان نهاد متولی تحقیق عینی برای انکشاف حقیقتِ یکتا به شدت ناسازگار است. در چنین شرایطی، به باور نگارنده، تولید انبوه حقیقت های («خوانش ها») مختلف از آثار ادبی بازتاب منطق شرایط پست مدرن و روح نسبی گرای ملازم آن است. بدین معنا، تمامی دانشجویانی که در حال نگارش «خوانش» دلخواه خود از رمان دلخواه خود هستند پیشاپیش نسبی گرایانی پست مدرن اند، حتی آن دسته از دانشجویان علاقه مند به مطالعات مارکسیستی که طی پایان نامه های خود به انتقاد از پست مدرنیته می پردازند—زیرا که «انتقاد» آنها نیز در نهایت تنها «خوانشی» دیگر خواهد بود از یک متن.
دانلود صوت این سخنرانی👇
✨ → 3danet.ir/ZgAGF
🌾 @sedanet
چگونه ما (دانشجویان ادبیات و علوم انسانی) پیشاپیش نسبی گرایانی پست مدرن هستیم؟
👤 #بعثت_علمی
🔅از جمله اصلی ترین اجزاء برنامه های درسیِ علوم انسانی و به ویژه ادبیات انگلیسی ارائه ی «خوانشی» از اثری ادبی است؛ انتظار می رود که دانشجویان جویای نام این رشته ها بتوانند آراء و اصول یکی از مکاتب نقد ادبی ( مارکسیسم، روانکاوی لکانی، فرمالیسم و…) را در راستای تفسیر رمان یا شعری «به کار گیرند». بدین ترتیب، به دنبال ظهور جنبش »مطالعات» در علوم انسانی در دوران پس از جنگ جهانی دوم، «خوانش» های بسیاری از آثار ادبی ارائه شده است.
🔅دیدگاه متعارف حاکم بر مطالعات ادبی بر این باور است که هر »خوانشی» با بارز کردن لایه ها ی روایی ناشناخته «چشم انداز جدیدی» به اثر می گشاید. در عین حال که انفجار این گونه «خوانش» ها ی ترقی خواهانه منجر به ایجاد فضایی متنوع تر و سرشار تر در دپارتمان های علوم انسانی شده است، پرسش هایی پیرامون حقیقتِ یا درستی این »خوانش« ها آرمان سنتی «تحقیق عینی» در نهاد دانشگاه را به چالش کشده است. با وجود انبوهی از «خوانش ها» ی موجود از گتسبی بزرگ، به عنوان مثال، این پرسش که «بالاخره کدام یک از این خوانش ها درست تر/حقیقی تر است؟» سرانجام سر برخواهد کشید.
🔅اگر دیگر بار، آنچنان که دیدگاه متعارف باور دارد، این «خوانش ها» اصلا قرار نیست که صادق یا کاذب باشند—فقط چشم اندازی جدید بر اثر به دست می دهند—، آنگاه این گمان که متون ادبی یک «خوانش» راستین، یک معنای اثبات پذیر، ندارند در نهایت مشروع به نظر خواهد رسید. اگر چنین است—اگر، به دیگر سخن، «خوانش» های کاملا متضاد از یک متن واحد ممکن است—نتیجه این خواهد بود که ،حداقل در رابطه با متون ادبی، آنگونه که نیچه باور داشت « واقعیت وجود ندارد، هر آنچه هست تفاسیر [از واقعیت] است».
🔅با این همه چنین ساختارشکنیِ مفهومِ حقیقتِ یک متن با نقش سنتی دانشگاه به عنوان نهاد متولی تحقیق عینی برای انکشاف حقیقتِ یکتا به شدت ناسازگار است. در چنین شرایطی، به باور نگارنده، تولید انبوه حقیقت های («خوانش ها») مختلف از آثار ادبی بازتاب منطق شرایط پست مدرن و روح نسبی گرای ملازم آن است. بدین معنا، تمامی دانشجویانی که در حال نگارش «خوانش» دلخواه خود از رمان دلخواه خود هستند پیشاپیش نسبی گرایانی پست مدرن اند، حتی آن دسته از دانشجویان علاقه مند به مطالعات مارکسیستی که طی پایان نامه های خود به انتقاد از پست مدرنیته می پردازند—زیرا که «انتقاد» آنها نیز در نهایت تنها «خوانشی» دیگر خواهد بود از یک متن.
دانلود صوت این سخنرانی👇
✨ → 3danet.ir/ZgAGF
🌾 @sedanet
صدانت
«خوانش ها» و پروژه ی پست مدرنیزاسیون در مطالعات ادبی • صدانت
از جمله اصلی ترین اجزاء برنامه های درسیِ علوم انسانی و به ویژه ادبیات انگلیسی ارائه ی «خوانشی» از اثری ادبی است؛ انتظار می رود که دانشجویان جویای نام این...
🍂مصاحبه نشریه مَرکب خِرد با #صادق_حقیقت
🔅مدعا این است که برای پاسخگویی به سوالات و مسائل سیاسی جامعه، فقه سیاسی کامل نیست و کفایت نمی کند. فلسفه سیاسی تنها نیز کفایت نمی کند بلکه هر دو باید پاسخگو باشند و پاسخ های اینها قابل مقایسه است. این در واقع، مدعای اصلی است. چه کسانی می گویند فقه سیاسی کفایت می کند؟ برخی از حداکثری ها. آنها معتقدند برای حل تمام مسائل اجتماع و سیاست، فقه سیاسی پاسخگو است و بنابراین نیازی به فلسفه سیاسی نداریم.
🔅طرف مقابل نیز حداقلی ها یعنی سکولارها هستند. آنها معتقدند شیوه تفکر عقلی برای جامعه کفایت می کند و فقه سیاسی اعتبار ندارد. گروه اول، فلسفه سیاسی را کنار می گذارد و گروه دوم، فقه سیاسی را. پس در گروه اول و دوم، تعامل معنا ندارد. چون یک طرف حذف شده است. ادعای نظریه همروی این است که نه رویکرد نظریه حداکثری کفایت می کند و نه رویکرد نظریه حداقلی ( سکولارها ). بلکه هم فقه سیاسی تا اندازه ای اعتبار دارد و هم فلسفه سیاسی معتبر است.
🔅دغدغه من، پیدا کردن راه سومی میان دو رویکرد حداکثری و حداقلی ( سکولارها ) است. این راه سوم در گفتمانی قابل معرّفی است که ( نو اندیشی دینی ) نام دارد. نظریه همروی در دل گفتمان نو اندیشی دینی قرار می گیرد. دغدغه من طرح گفتمان نو اندیشی دینی و دفاع از آن در قالب نظریه همروی است. دغدغه من، ایجاد مرز بین نو اندیشی دینی و روشنفکری دینی است. من در برخی مصاحبه های قبلی ام هم گفته ام. جدولی طراحی کرده ام که تفاوت های روشنفکری دینی و نو اندیشی دینی را در ۶ مورد بیان کرده است. ۲ مورد از مهمترین آنها، این است که فقه سیاسی از دیدگاه روشنفکران دینی اعتبار ندارد. در حالی که از نظر نو اندیشان دینی، معتبر است. و دیگری اینکه روشنفکران دینی، سکولار هستند و نو اندیشان دینی به سکولاریسم باور ندارند. بنابراین دغدغه بنده، دفاع از نو اندیشی دینی است. در کشور های غربی به نواندیشی دینی (reformist islam) می گویند و به روشنفکری دینی (liberal islam) می گویند. یعنی در میان اندیشمندان غربی هم این دو رویکرد از هم جدا شده است.
متن کامل این مصاحبه👇
✨ → 3danet.ir/2iYqn
🌾 @sedanet
🔅مدعا این است که برای پاسخگویی به سوالات و مسائل سیاسی جامعه، فقه سیاسی کامل نیست و کفایت نمی کند. فلسفه سیاسی تنها نیز کفایت نمی کند بلکه هر دو باید پاسخگو باشند و پاسخ های اینها قابل مقایسه است. این در واقع، مدعای اصلی است. چه کسانی می گویند فقه سیاسی کفایت می کند؟ برخی از حداکثری ها. آنها معتقدند برای حل تمام مسائل اجتماع و سیاست، فقه سیاسی پاسخگو است و بنابراین نیازی به فلسفه سیاسی نداریم.
🔅طرف مقابل نیز حداقلی ها یعنی سکولارها هستند. آنها معتقدند شیوه تفکر عقلی برای جامعه کفایت می کند و فقه سیاسی اعتبار ندارد. گروه اول، فلسفه سیاسی را کنار می گذارد و گروه دوم، فقه سیاسی را. پس در گروه اول و دوم، تعامل معنا ندارد. چون یک طرف حذف شده است. ادعای نظریه همروی این است که نه رویکرد نظریه حداکثری کفایت می کند و نه رویکرد نظریه حداقلی ( سکولارها ). بلکه هم فقه سیاسی تا اندازه ای اعتبار دارد و هم فلسفه سیاسی معتبر است.
🔅دغدغه من، پیدا کردن راه سومی میان دو رویکرد حداکثری و حداقلی ( سکولارها ) است. این راه سوم در گفتمانی قابل معرّفی است که ( نو اندیشی دینی ) نام دارد. نظریه همروی در دل گفتمان نو اندیشی دینی قرار می گیرد. دغدغه من طرح گفتمان نو اندیشی دینی و دفاع از آن در قالب نظریه همروی است. دغدغه من، ایجاد مرز بین نو اندیشی دینی و روشنفکری دینی است. من در برخی مصاحبه های قبلی ام هم گفته ام. جدولی طراحی کرده ام که تفاوت های روشنفکری دینی و نو اندیشی دینی را در ۶ مورد بیان کرده است. ۲ مورد از مهمترین آنها، این است که فقه سیاسی از دیدگاه روشنفکران دینی اعتبار ندارد. در حالی که از نظر نو اندیشان دینی، معتبر است. و دیگری اینکه روشنفکران دینی، سکولار هستند و نو اندیشان دینی به سکولاریسم باور ندارند. بنابراین دغدغه بنده، دفاع از نو اندیشی دینی است. در کشور های غربی به نواندیشی دینی (reformist islam) می گویند و به روشنفکری دینی (liberal islam) می گویند. یعنی در میان اندیشمندان غربی هم این دو رویکرد از هم جدا شده است.
متن کامل این مصاحبه👇
✨ → 3danet.ir/2iYqn
🌾 @sedanet
صدانت
مصاحبه نشریه مَرکب خِرد با صادق حقیقت • صدانت
مرکب خرد: تشکر از اینکه وقت خود را در اختیار ما گذاشتید. کلیاتی از نظریه تان را برای خوانندگان توضیح دهید تا بعد وارد جزئیات شویم.صادق حقیقت: خواهش ...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 امن ترین مکان ها در هنگام زلزله
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
🍂 سخنرانی #آرش_آبائی پیرامون اخلاق یهودیت
🔅سلسله نشستهای اخلاقپژوهی با عنوان «اخلاق، زمینهای برای گفتوگوی ادیان» با حضور علما و دانشمندان زرتشتی، یهودی، مسیحی و مسلمان برگزار میکند که طی آن مشترکات میان ادیان، مورد بحث و تاکید قرار میگیرد. در اولین جلسه این برنامهها، آرش آبائی ، پژوهشگر و مدرس علوم دینی یهود، اخلاق در یهودیت را توضیح داد...
🔅 "... ویژگی نهم اخلاق یهودی، عدم عصمت است. یهودیت مطلقا به عصمت معتقد نیست. از حضرت موسی در یهودیت بالاتر نداریم، ولی خود حضرت موسی هم خطا میکند. در تورات هم میگوید که به خاطر خطایش مجازات نیز میشود. این شکلی از اخلاق است که میخواهد بگوید این اخلاق آسمانی نیست. اخلاقی زمینی است و انسان هم خطا میکند ولی همچنان میتواند اخلاقمند باشد. به اصطلاح، ما انسان کامل نداریم. انسانی که در آسمان قرار بگیرد و ما دستمان به او نرسد. همه زمینی هستند. موسی که پیامبر بود، او هم زمینی بود و خطا کرد. این، اخلاق را خیلی ملموستر و دست یافتنیتر میکند. کسی نمیگوید این اخلاق برای از مابهتران و مقربین و پیامبران است. هر چه هست اجرایی است و همه میتوانند به آن دست پیدا کنند. عنوانی در ادبیات دین یهود است با عنوان «حسید» یا «حاسید» یعنی پرهیزگار و پارسا..."
صوت و متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/KuBmn
🌾 @sedanet
🔅سلسله نشستهای اخلاقپژوهی با عنوان «اخلاق، زمینهای برای گفتوگوی ادیان» با حضور علما و دانشمندان زرتشتی، یهودی، مسیحی و مسلمان برگزار میکند که طی آن مشترکات میان ادیان، مورد بحث و تاکید قرار میگیرد. در اولین جلسه این برنامهها، آرش آبائی ، پژوهشگر و مدرس علوم دینی یهود، اخلاق در یهودیت را توضیح داد...
🔅 "... ویژگی نهم اخلاق یهودی، عدم عصمت است. یهودیت مطلقا به عصمت معتقد نیست. از حضرت موسی در یهودیت بالاتر نداریم، ولی خود حضرت موسی هم خطا میکند. در تورات هم میگوید که به خاطر خطایش مجازات نیز میشود. این شکلی از اخلاق است که میخواهد بگوید این اخلاق آسمانی نیست. اخلاقی زمینی است و انسان هم خطا میکند ولی همچنان میتواند اخلاقمند باشد. به اصطلاح، ما انسان کامل نداریم. انسانی که در آسمان قرار بگیرد و ما دستمان به او نرسد. همه زمینی هستند. موسی که پیامبر بود، او هم زمینی بود و خطا کرد. این، اخلاق را خیلی ملموستر و دست یافتنیتر میکند. کسی نمیگوید این اخلاق برای از مابهتران و مقربین و پیامبران است. هر چه هست اجرایی است و همه میتوانند به آن دست پیدا کنند. عنوانی در ادبیات دین یهود است با عنوان «حسید» یا «حاسید» یعنی پرهیزگار و پارسا..."
صوت و متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/KuBmn
🌾 @sedanet
صدانت
سخنرانی آرش آبائی در سلسله نشستهای «اخلاق، زمینهای برای گفتوگوی ادیان» • صدانت
در اولین جلسه این برنامهها، آرش آبائی ، پژوهشگر و مدرس علوم دینی یهود، اخلاق در یهودیت را توضیح داد. در ادامه متن و صوت سخنرانی وی آمده است...
🍂 نگاه دوباره به توحید
✍️ #صدیق_قطبی
🔅خدا، چکیدهی آرمانهای اخلاقی ماست و اگر خدا قبله، سمتوسو و رنگ و بوی زندگی باشد، یعنی همه چیز در خدمتِ آرمانهای اخلاقی قرار گرفته است. از این منظر، توحید، یک تحوّل عمیق و مبنایی است و به تعبیر عارفان نه از جنسِ «دانستن» که از تبارِ «شدن» است. یکی شدن برای خیر و حقیقت. برای خدا که تبلورِ ارزشهای ماست.
یک شو و توحید را مشهود کن
غائبش را از عمل موجود کن
(اقبال لاهوری)
🔅توحید، رنگآمیزی زندگی با خداست به نحوی که خدا سمتوسو و جهتِ قلب باشد. خلوصبخشی به زندگی است و یکپارچه کردن تمامعیار خود. وقفِ خویشتن است برای خدا و واسپاری خویش به آرمانهای خوب. توحید، یکدله ساختن خود در پیجوییِ «حقیقت، زیبایی و خیر» است.
🔅 توحید، بوی خدا را گرفتن و به رنگ او درآمدن است و به تعبیر ابوالحسن خرقانی: «هر چیزها را ببوییدم بوی آن چیز برآمد. مؤمنان را بوی حق برآمد.»(تذکرةالاولیا)
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/iWbUO
🌾 @sedanet | @sedigh_63
✍️ #صدیق_قطبی
🔅خدا، چکیدهی آرمانهای اخلاقی ماست و اگر خدا قبله، سمتوسو و رنگ و بوی زندگی باشد، یعنی همه چیز در خدمتِ آرمانهای اخلاقی قرار گرفته است. از این منظر، توحید، یک تحوّل عمیق و مبنایی است و به تعبیر عارفان نه از جنسِ «دانستن» که از تبارِ «شدن» است. یکی شدن برای خیر و حقیقت. برای خدا که تبلورِ ارزشهای ماست.
یک شو و توحید را مشهود کن
غائبش را از عمل موجود کن
(اقبال لاهوری)
🔅توحید، رنگآمیزی زندگی با خداست به نحوی که خدا سمتوسو و جهتِ قلب باشد. خلوصبخشی به زندگی است و یکپارچه کردن تمامعیار خود. وقفِ خویشتن است برای خدا و واسپاری خویش به آرمانهای خوب. توحید، یکدله ساختن خود در پیجوییِ «حقیقت، زیبایی و خیر» است.
🔅 توحید، بوی خدا را گرفتن و به رنگ او درآمدن است و به تعبیر ابوالحسن خرقانی: «هر چیزها را ببوییدم بوی آن چیز برآمد. مؤمنان را بوی حق برآمد.»(تذکرةالاولیا)
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/iWbUO
🌾 @sedanet | @sedigh_63
🍂 خطری سرمایه سوز به نام خرده دانش
تاملی در باب نوكیسگی علمی
✍️ #احتسام_غفورزاده | ٥ آذر ٩٦
🔅دانش اندك چیز بسیار خطرناكیست از چشمه پریا یا سیراب شوید یا لب نزنید (الكساندر پوپ)
🔅 اگر بخواهیم یك تعریف اجمالی از نوكیسگی ارائه دهیم می توان نوكیسگی را ابراز وجود به وسیله اندك اندوخته به دست آمده بیان كرد به عبارتی یك فرد ثروتمند ممكن است چندین برابر یك فرد نوكیسه دارایی و سرمایه داشته باشد اما برخوردی عادی و موقر و زندگی بی حاشیه و مرفه خواهد داشت اما فرد نوكیسه دارایی خود را هویت خود می داند و برای ابراز وجود هرچه دارد را جلوی دیدگان دیگران قرار می دهد تا تایید و تحسین دیگران را برانگیزد و یا با حسادت دیگران احساس رضایتمندی كند، این نوع از نوكیسگی كم و بیش شناخته شده است...
🔅 اما نوع دیگری از نوكیسگی، نوكیسگی علمیست ،از آن نوع كه فردی با دو سه خط كتاب خواندن خود را عالم دهر و شهره شهر می داند و دیگران را جماعتی بی خرد و در جهل فرو افتاده، كه این نوع از نوكیسگی اگر ضررهای بیشتری از نوكیسگی مالی نداشته باشد ضرر كمتر نیز ندارد، زمانی كه نوكیسگان علمی بر مسند قدرت تكیه زنند نهایت ماجرا تبدیلِ علم و دانش به كالایی بی بهاست ، كه این نوع از علم نه در جهت افزایش فرزانگی بلكه در جهت فخر فروشی است ، به طور مثال تشویق به مطالعه های چند دقیقه ای و یا خرده اطلاعات عمومی بی ثمر و مبنا قرار دادن مطالعه به عوض درك هدف مطالعه، اگر مطالعه خود به عنوان هدف قرار بگیرد، یك روند ابزورد و پوچ به مانند افسانه سیزیف است كه سیزیف سنگی را تا بالای كوه می برد و دست آخر سنگ به پایین می غلطید و این روند تا ابد ادامه داشت، مطالعه خود وسیله ایست برای هدفی به نام فرزانگی و فرزانگی چیزی نیست به جز داشتن زندگی اخلاقی، با آرامش روانی و معناداری، كه برای هر فرد دست یابی به آن متفاوت است و هر كس با سبك زندگی خود می خواهد به آن دست پیدا كند گرچه مطالعه و كسب علم به رسیدن به این حالت كمك می كند اما اولا مطالعه صرفا روخوانی كتاب نیست و كسب تجربه های مختلف هم به نوعی علم اندوزیست و ثانیا هركسی قرار نیست با یك روش به آن هدف دست پیدا كند، به جای افزایش كتابخوانی های نمایشی و طرح های نمایشی كتاب كه در نهایت هیچ سرمایه اجتماعی و اخلاقی برای جامعه به همراه ندارد تبلیغات باید بر روی القای جستجو در باب معنای زندگی و تحول برود و فرهنگ ابتدا از هنر شروع و در نهایت به علم ختم می شود و اگر بخواهیم برعكس شیپور را بنوازیم تا ابد خواهیم نالید كه چرا سرانه مطالعه ایران فلان است و بهمان ، غافل از این كه تا نیاز به مطالعه در جامعه احساس نشود مطالعه های بی هدف و تلقین محور بودن خود مطالعه به عوض هدف مطالعه جز نقش بر آب زدن چیزی بیش نیست...
🌾 @sedanet
تاملی در باب نوكیسگی علمی
✍️ #احتسام_غفورزاده | ٥ آذر ٩٦
🔅دانش اندك چیز بسیار خطرناكیست از چشمه پریا یا سیراب شوید یا لب نزنید (الكساندر پوپ)
🔅 اگر بخواهیم یك تعریف اجمالی از نوكیسگی ارائه دهیم می توان نوكیسگی را ابراز وجود به وسیله اندك اندوخته به دست آمده بیان كرد به عبارتی یك فرد ثروتمند ممكن است چندین برابر یك فرد نوكیسه دارایی و سرمایه داشته باشد اما برخوردی عادی و موقر و زندگی بی حاشیه و مرفه خواهد داشت اما فرد نوكیسه دارایی خود را هویت خود می داند و برای ابراز وجود هرچه دارد را جلوی دیدگان دیگران قرار می دهد تا تایید و تحسین دیگران را برانگیزد و یا با حسادت دیگران احساس رضایتمندی كند، این نوع از نوكیسگی كم و بیش شناخته شده است...
🔅 اما نوع دیگری از نوكیسگی، نوكیسگی علمیست ،از آن نوع كه فردی با دو سه خط كتاب خواندن خود را عالم دهر و شهره شهر می داند و دیگران را جماعتی بی خرد و در جهل فرو افتاده، كه این نوع از نوكیسگی اگر ضررهای بیشتری از نوكیسگی مالی نداشته باشد ضرر كمتر نیز ندارد، زمانی كه نوكیسگان علمی بر مسند قدرت تكیه زنند نهایت ماجرا تبدیلِ علم و دانش به كالایی بی بهاست ، كه این نوع از علم نه در جهت افزایش فرزانگی بلكه در جهت فخر فروشی است ، به طور مثال تشویق به مطالعه های چند دقیقه ای و یا خرده اطلاعات عمومی بی ثمر و مبنا قرار دادن مطالعه به عوض درك هدف مطالعه، اگر مطالعه خود به عنوان هدف قرار بگیرد، یك روند ابزورد و پوچ به مانند افسانه سیزیف است كه سیزیف سنگی را تا بالای كوه می برد و دست آخر سنگ به پایین می غلطید و این روند تا ابد ادامه داشت، مطالعه خود وسیله ایست برای هدفی به نام فرزانگی و فرزانگی چیزی نیست به جز داشتن زندگی اخلاقی، با آرامش روانی و معناداری، كه برای هر فرد دست یابی به آن متفاوت است و هر كس با سبك زندگی خود می خواهد به آن دست پیدا كند گرچه مطالعه و كسب علم به رسیدن به این حالت كمك می كند اما اولا مطالعه صرفا روخوانی كتاب نیست و كسب تجربه های مختلف هم به نوعی علم اندوزیست و ثانیا هركسی قرار نیست با یك روش به آن هدف دست پیدا كند، به جای افزایش كتابخوانی های نمایشی و طرح های نمایشی كتاب كه در نهایت هیچ سرمایه اجتماعی و اخلاقی برای جامعه به همراه ندارد تبلیغات باید بر روی القای جستجو در باب معنای زندگی و تحول برود و فرهنگ ابتدا از هنر شروع و در نهایت به علم ختم می شود و اگر بخواهیم برعكس شیپور را بنوازیم تا ابد خواهیم نالید كه چرا سرانه مطالعه ایران فلان است و بهمان ، غافل از این كه تا نیاز به مطالعه در جامعه احساس نشود مطالعه های بی هدف و تلقین محور بودن خود مطالعه به عوض هدف مطالعه جز نقش بر آب زدن چیزی بیش نیست...
🌾 @sedanet
🍂 معرفی شمارۀ 141
نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت
با عنوان «اخلاق فضیلت 4»
☀️دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر 7 مطلب است و مطالب دیگری نیز در بخشهای ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش بهچاپ رسیدهاند.
☀️مهدی اخوان در بخشی از سخن دبیر شمارۀ 141 چنین نوشته است: «اخلاق فضیلتنگر در این روزگار با قوت سعی دارد هم مسائل و خلاءهای برزمینماندۀ رقبا را حل و فصل کند و هم ایرادهای رقبا و دیگران را بر موضع فضیلتگرایانه پاسخ دهد. در ادامۀ دو دفتر پیشین (شمارۀ 128 و 137 این مجله) این دفتر سعی دارد تا در حد مقدور به مطرح کردن برخی مناقشهها در باب این موضوع بپردازد.»
☀️نخستین نوشتار دفترماه این شماره گفتوگوی دانشگاه هاروارد با فیلیپا فوت است که کسرا حاتمپوری آن را به فارسی ترجمه کرده است.
☀️در نوشتار دوم شیرین طالقانی در مقالهای با عنوان «اخلاق فضیلت چیستی و چرایی؟» به شرح مهمترین مؤلفههای اخلاق فضیلت میپردازد.
☀️نوشتار سوم با عنوان «علاج اسکیزوفرنی نظریههای اخلاقی جدید» بهقلم مایکل استاکر تکملهای است بر جدالی که خود او در مقالۀ «اسکیزوفرنی نظریههای اخلاقی» مطرح کرده است و ندا زمان فشمی آن را به فارسی برگردانده است.
☀️چهارمین مقالۀ این مجموعه با عنوان «اخلاق فضیلتگرا در انحصار ارسطو(ئیان)؟» بهقلم محمدحسین میرمحمدی بهتوصیف دلایل گره خوردن اخلاق فضیلت با اخلاق ارسطو و راههای رقیب میپردازد.
☀️رزالین هرستهاوس در پنجمین مقاله با عنوان «کاربست اخلاق فضیلتگرا»، به مقالۀ فیلیپا فوت دربارۀ اتانازی و سعی دارد طرح فوت را تکمیل کند. این مقاله را ندا فشم زمانی به فارسی ترجمه کرده است.
☀️ششمین نوشتار را که گزارشی است از کتاب «معرفتشناسی فضیلت» اثر زهرا خزائی، اعظماسادات حسینی حسین آباد به رشتۀ تحریر درآورده است.
☀️هفتمین و آخرین مقالۀ این دفتر گزارش کتاب «رسالۀ کوچک درباب فضیلتهای بزرگ» بهقلم الهام یوسفی است.
بخش ادب و هنر این ماه حاوی گفتوگویی است با علیمحمد اسکندریجو باعنوان «حافظ و نیچه دو منتقد فرهنگ و دو زرکوب زبان»که منوچهر دین پرست آن را به انجام رسانده است.
☀️در بخش اندیشه و نظر نیز دو مقاله را از نظر میگذرانیم؛ اول، فرااخلاق و نقش آن در فلسفۀ زیستمحیطی بهقلم جان اُنیل و ترجمه سید محسن اسلامی؛ و دومین مقاله باعنوان «وجود بهعنوان پديدارشدن» اثر رلز گيگنون و ترجمۀ انشاءالله رحمتی.
☀️دو بخش پایانی این ماهنامه را بخشهای کتاب و گزارش تشکیل میدهند. بخش کتاب با عناوین «سندبادنامهها» (بخش دوم) بهقلم سید مسعود رضوی؛ و نقد و معرفی کتاب وگفتوگوی منیرۀ پنجتنی با احمد محمدپور در باب کتاب «جستارهایی در سیاستهای روش»...
☀️صدو چهلویکمین شمارۀ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت مربوط به دیماه ۱۳۹۶ با عنوان «اخلاق فضیلت4» به سردبیری و مدیر مسئولی انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقهمندان قرار گرفت.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8314857200/EH141.jpg
معرفی این شماره در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/WzkHw
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت
با عنوان «اخلاق فضیلت 4»
☀️دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر 7 مطلب است و مطالب دیگری نیز در بخشهای ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش بهچاپ رسیدهاند.
☀️مهدی اخوان در بخشی از سخن دبیر شمارۀ 141 چنین نوشته است: «اخلاق فضیلتنگر در این روزگار با قوت سعی دارد هم مسائل و خلاءهای برزمینماندۀ رقبا را حل و فصل کند و هم ایرادهای رقبا و دیگران را بر موضع فضیلتگرایانه پاسخ دهد. در ادامۀ دو دفتر پیشین (شمارۀ 128 و 137 این مجله) این دفتر سعی دارد تا در حد مقدور به مطرح کردن برخی مناقشهها در باب این موضوع بپردازد.»
☀️نخستین نوشتار دفترماه این شماره گفتوگوی دانشگاه هاروارد با فیلیپا فوت است که کسرا حاتمپوری آن را به فارسی ترجمه کرده است.
☀️در نوشتار دوم شیرین طالقانی در مقالهای با عنوان «اخلاق فضیلت چیستی و چرایی؟» به شرح مهمترین مؤلفههای اخلاق فضیلت میپردازد.
☀️نوشتار سوم با عنوان «علاج اسکیزوفرنی نظریههای اخلاقی جدید» بهقلم مایکل استاکر تکملهای است بر جدالی که خود او در مقالۀ «اسکیزوفرنی نظریههای اخلاقی» مطرح کرده است و ندا زمان فشمی آن را به فارسی برگردانده است.
☀️چهارمین مقالۀ این مجموعه با عنوان «اخلاق فضیلتگرا در انحصار ارسطو(ئیان)؟» بهقلم محمدحسین میرمحمدی بهتوصیف دلایل گره خوردن اخلاق فضیلت با اخلاق ارسطو و راههای رقیب میپردازد.
☀️رزالین هرستهاوس در پنجمین مقاله با عنوان «کاربست اخلاق فضیلتگرا»، به مقالۀ فیلیپا فوت دربارۀ اتانازی و سعی دارد طرح فوت را تکمیل کند. این مقاله را ندا فشم زمانی به فارسی ترجمه کرده است.
☀️ششمین نوشتار را که گزارشی است از کتاب «معرفتشناسی فضیلت» اثر زهرا خزائی، اعظماسادات حسینی حسین آباد به رشتۀ تحریر درآورده است.
☀️هفتمین و آخرین مقالۀ این دفتر گزارش کتاب «رسالۀ کوچک درباب فضیلتهای بزرگ» بهقلم الهام یوسفی است.
بخش ادب و هنر این ماه حاوی گفتوگویی است با علیمحمد اسکندریجو باعنوان «حافظ و نیچه دو منتقد فرهنگ و دو زرکوب زبان»که منوچهر دین پرست آن را به انجام رسانده است.
☀️در بخش اندیشه و نظر نیز دو مقاله را از نظر میگذرانیم؛ اول، فرااخلاق و نقش آن در فلسفۀ زیستمحیطی بهقلم جان اُنیل و ترجمه سید محسن اسلامی؛ و دومین مقاله باعنوان «وجود بهعنوان پديدارشدن» اثر رلز گيگنون و ترجمۀ انشاءالله رحمتی.
☀️دو بخش پایانی این ماهنامه را بخشهای کتاب و گزارش تشکیل میدهند. بخش کتاب با عناوین «سندبادنامهها» (بخش دوم) بهقلم سید مسعود رضوی؛ و نقد و معرفی کتاب وگفتوگوی منیرۀ پنجتنی با احمد محمدپور در باب کتاب «جستارهایی در سیاستهای روش»...
☀️صدو چهلویکمین شمارۀ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت مربوط به دیماه ۱۳۹۶ با عنوان «اخلاق فضیلت4» به سردبیری و مدیر مسئولی انشاءالله رحمتی با بهای ۵۰۰۰ تومان در اختیار علاقهمندان قرار گرفت.
عکس روی جلد و فهرست نشریه👇
✨ → s9.picofile.com/file/8314857200/EH141.jpg
معرفی این شماره در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/WzkHw
کانال نشریه در تلگرام👇
✨ → @Doostanehekmatmarefat
🍂 معرفی و بررسی کتاب در باب حرف مفت
👤 #کاوه_بهبهانی
صوت سخنرانی👇
✨→ 3danet.ir/Dov6Y
🌾 @sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh
🌾 @Goftar_Andisheh
👤 #کاوه_بهبهانی
صوت سخنرانی👇
✨→ 3danet.ir/Dov6Y
🌾 @sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh
🌾 @Goftar_Andisheh
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ماموریتم چیست؟ رسالتم کدام است؟
چگونه در انتخاب شغل و رشته، عشق را با منطق همراه کنیم؟
ترجمه و صدا: ایمان فانی
🌾 @sedanet
چگونه در انتخاب شغل و رشته، عشق را با منطق همراه کنیم؟
ترجمه و صدا: ایمان فانی
🌾 @sedanet
Audio
🍂ژان پرو؛ باستانشناس جنس چهارم
👤 #سید_محمد_بهشتی
شب بزرگداشت ژان پرو، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۲۶ آذر ۱۳۹۶
🌾 @sedanet | @seyedmohammadbeheshti
👤 #سید_محمد_بهشتی
شب بزرگداشت ژان پرو، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ۲۶ آذر ۱۳۹۶
🌾 @sedanet | @seyedmohammadbeheshti
🍂 ماجرای حکمیت ملکیان در نزاع دیهیمی و نشر گمان
🔅 "...سرانجام #مصطفی_ملکیان داوری کرد و #خشایار_دیهیمی متن داوری را به انضمام ملاحظات خود منتشر نمود..."
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/BVt5e
🌾 @sedanet
🔅 "...سرانجام #مصطفی_ملکیان داوری کرد و #خشایار_دیهیمی متن داوری را به انضمام ملاحظات خود منتشر نمود..."
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/BVt5e
🌾 @sedanet