Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
زندگی مانند بازی شطرنج است : ما نقشه ای میریزیم اما اجرای آن مشروط به حرکت هایی است که رقیب به دلخواه میکند. این رقیب در زندگی ، سرنوشت است.
📕 @sedanet
در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور
📕 @sedanet
در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور
❄️ چهارده نقد #مصطفی_ملکیان به وضعیت امروز دانشگاهها
🔅از دانشگاهها انتظار میرود که برای سه گروه کارکرد داشته باشند؛ «جامعه»، «مدیران و مسئولان» و «استادان و دانشجویان». اگر دانشگاه نتواند در این سه جایگاه وضعیت را بهبود ببخشد، از کارکرد خود فاصله گرفته است. معتقدم، ۱۴ عامل در ایران دانشگاه را از کارکرد خود دور کرده است:
🔅۱- دانشگاههای ما با فرض پرورش متخصصانی که بتوانند متکفل شغل و حرفه شوند، پدید آمدهاند. این در حالی است که دانشگاه فقط برای پرورش متصدیان مشاغل به وجود نیامده و مهمتر از آن برای «رشد فرهنگ» ایجاد شدهاند. اما ما متأسفانه هیچگونه تعلیم فرهیختگی در دانشگاههایمان نداریم.
🔅۲- بسنده کردن به آموزش حرفه و شغل در دانشگاهها، مشکل دیگر ما است. این در حالی است که در کنار تخصص باید «اخلاق» و «هنر زندگی» را نیز به دانشجویان آموزش داد و نمیتوان صرفاً بر تخصص بسنده کرد.
🔅۳- پیوند نداشتن آنچه در دانشگاهها تعلیم داده میشود با نیازهای واقعی جامعه مشکل دیگر دانشگاه است. این بدین معنا نیست که ما از نهادها و وزارتخانهها بپرسیم که چه تعداد و با چه کیفیتی نیرو میخواهند و متناسب با درخواست آنان، دانشجو تربیت کنیم، بلکه باید پرسید که خود جامعه به چه انسانهایی نیاز دارد؟ شما نمیتوانید بگویید روشنفکران و مصلحان مورد نیاز کدام وزارتخانه هستند ولی جامعه به یک روشنفکر و مصلح اجتماعی نیاز دارد.
🔅۴- تربیت متدین و متعهد به جای کاردان از دیگر مسائل دانشگاههای ما است. به جای اینکه کارشناسان را استخدام کنیم، وفاداران را استخدام میکنیم. این در حالی است که جامعه برای اینکه به خوبی اداره شود، کاردان میخواهد نه وفادار.
🔅۵- پیش نرفتن کار دانشگاه با نظریه «آشکارگی حقیقت» مشکل دیگری در دانشگاهها است. دانشگاه از لحاظ معرفتشناختی به ناآشکارگی حقیقت باور دارد که طی آن حقیقت باید در یک روند دشوار و طولانی، ذره ذره بهدست آید. از این نظر، هیچگاه نظامهای ایدئولوژیک نمیتوانند دانشگاههای خوبی داشته باشند چون معتقدند حقیقت از آن آنها است.
🔅۶- مشکل بعدی داشتن توتم و تابو است؛ یعنی، اموری که آنقدر مقدساند که نمیتوان به آن نزدیک شد و اموری که آنقدر محرماند که نمیتوان به آن نزدیک شد. داشتن توتم و تابو، دانشگاه را مضمحل میکند. دانشگاه وقتی دانشگاه است که هیچ توتم و تابویی نداشته باشد. یکی از دلایل رشد غرب، تجربهگرایی است اما تجربهگرایی نه به آن معنایی که در برابر عقلگرایی قرارش میدهند، تجربهگرایی به این معنا که قبل از مواجهه با یک پدیده، هیچ حرف مثبتی یا منفیای درباره آن نزنیم تا ببینیم مواجههمان با آن امر، ما را به چه نتیجهای میرساند.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/B4oel
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
🔅از دانشگاهها انتظار میرود که برای سه گروه کارکرد داشته باشند؛ «جامعه»، «مدیران و مسئولان» و «استادان و دانشجویان». اگر دانشگاه نتواند در این سه جایگاه وضعیت را بهبود ببخشد، از کارکرد خود فاصله گرفته است. معتقدم، ۱۴ عامل در ایران دانشگاه را از کارکرد خود دور کرده است:
🔅۱- دانشگاههای ما با فرض پرورش متخصصانی که بتوانند متکفل شغل و حرفه شوند، پدید آمدهاند. این در حالی است که دانشگاه فقط برای پرورش متصدیان مشاغل به وجود نیامده و مهمتر از آن برای «رشد فرهنگ» ایجاد شدهاند. اما ما متأسفانه هیچگونه تعلیم فرهیختگی در دانشگاههایمان نداریم.
🔅۲- بسنده کردن به آموزش حرفه و شغل در دانشگاهها، مشکل دیگر ما است. این در حالی است که در کنار تخصص باید «اخلاق» و «هنر زندگی» را نیز به دانشجویان آموزش داد و نمیتوان صرفاً بر تخصص بسنده کرد.
🔅۳- پیوند نداشتن آنچه در دانشگاهها تعلیم داده میشود با نیازهای واقعی جامعه مشکل دیگر دانشگاه است. این بدین معنا نیست که ما از نهادها و وزارتخانهها بپرسیم که چه تعداد و با چه کیفیتی نیرو میخواهند و متناسب با درخواست آنان، دانشجو تربیت کنیم، بلکه باید پرسید که خود جامعه به چه انسانهایی نیاز دارد؟ شما نمیتوانید بگویید روشنفکران و مصلحان مورد نیاز کدام وزارتخانه هستند ولی جامعه به یک روشنفکر و مصلح اجتماعی نیاز دارد.
🔅۴- تربیت متدین و متعهد به جای کاردان از دیگر مسائل دانشگاههای ما است. به جای اینکه کارشناسان را استخدام کنیم، وفاداران را استخدام میکنیم. این در حالی است که جامعه برای اینکه به خوبی اداره شود، کاردان میخواهد نه وفادار.
🔅۵- پیش نرفتن کار دانشگاه با نظریه «آشکارگی حقیقت» مشکل دیگری در دانشگاهها است. دانشگاه از لحاظ معرفتشناختی به ناآشکارگی حقیقت باور دارد که طی آن حقیقت باید در یک روند دشوار و طولانی، ذره ذره بهدست آید. از این نظر، هیچگاه نظامهای ایدئولوژیک نمیتوانند دانشگاههای خوبی داشته باشند چون معتقدند حقیقت از آن آنها است.
🔅۶- مشکل بعدی داشتن توتم و تابو است؛ یعنی، اموری که آنقدر مقدساند که نمیتوان به آن نزدیک شد و اموری که آنقدر محرماند که نمیتوان به آن نزدیک شد. داشتن توتم و تابو، دانشگاه را مضمحل میکند. دانشگاه وقتی دانشگاه است که هیچ توتم و تابویی نداشته باشد. یکی از دلایل رشد غرب، تجربهگرایی است اما تجربهگرایی نه به آن معنایی که در برابر عقلگرایی قرارش میدهند، تجربهگرایی به این معنا که قبل از مواجهه با یک پدیده، هیچ حرف مثبتی یا منفیای درباره آن نزنیم تا ببینیم مواجههمان با آن امر، ما را به چه نتیجهای میرساند.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/B4oel
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
چهارده نقد مصطفی ملکیان به وضعیت امروز دانشگاهها • صدانت
از دانشگاهها انتظار میرود که برای سه گروه کارکرد داشته باشند؛ «جامعه»، «مدیران و مسئولان» و «استادان و دانشجویان». اگر دانشگاه نتواند در این سه جایگاه...
❄️ بحران های دانشگاه چیست؟
✍️ #سید_جواد_طباطبایی
🔅من نزدیک به سی سال است که بیرون دانشگاه هستم و بنابراین آنچه میگویم با توجه اطلاعی است که از بیرون دانشگاه پیدا میکنم. در این سالها نیز مانند زمانی که دانشجوی دانشگاه تهران و از آن پس نیز عضو هیأت علمی و معاون پژوهشی دانشکده حقوق بودم تحولات دانشگاه را دنبال کردهام. به عبارت دیگر بیش از پنجاه سال است که تحولات را دنبال میکنم. یکی دو نکته را با استفاده از فرصت عرض میکنم :
🔅ضعف زبان فارسی نزد دانشجو و استاد
نکته نخست به اهمیت و جایگاه زبان فارسی به عنوان زبان ملی و علمی کشور مربوط میشود. من تولیدات استادهای کنونی را میخوانم و گاهی نیز نقدی مینویسم. بسیاری از آنان زبان فارسی نمیدانند و بسیاری از متنهایی که تولید میکنند هم به لحاظ علمی و هم از نظر زبان و ادب فارسی در سطح بسیار پایین قرار دارد. این تولیدات که شمار آنها به طور روزافزونی در حال بیشتر شدن است حاصلی جز اتلاف منابع و امکانات ندارد. بهتر است وزارت علوم فکری به حال این افت علمی بیسابقه در کشور بکند و تدابیری بیاندیشد.
🔅عدم نظارت استاد بر پایان نامه
نکته دیگر به رسالههای دکتری فارغالتحصیلان علوم انسانی مربوط میشود. من اخیرا یکی از اینها را در رشته تاریخ بررسی کردهام که حاصل آن بررسی به زودی منتشر خواهد شد. این رساله که منتشر نیز شده، فاجعه ای است که با همکاری بسیار نزدیک شاگرد، استاد راهنما و مشاروان رساله تحویل دانشگاه داده شده است. آنچه من میتوانم درباره این رساله بگویم این است که استادان راهنما و مشاروان حتیٰ عبارت نخست آن را نخواندهاند، زیرا حتی مقدمه انباشته از عبارتهای بیمعنا و سخیف است. به لحاظ علمی نیز در مقاله توضیح خواهم داد که حاصل چه سوء تفاهمی است. پیشنهاد من این است که وزارت خانه گروهی از استادن برگزیده علمی را –– و نه کسانی که حکم وزارتی دارند –– گرد آورد و آنان به حکم قرعه پنج تا ده رساله از هر صد رساله را به طور علمی بررسی کنند و استادانی که کار خود را درست انجام نداده اند مورد مؤاخذه قرار گیرند. دولت برای هر رساله دکتری فقط چندین ده میلیون تومان حقالزحمه میدهد و نباید اجازه دهد گروهی از دلالان علم آن وسیلهای برای پر کردن جیب خود بکنند. البته این نحوه اداره رسالهها اشکالات اساسیتری نیز دارد که باید در مناسبت دیگری به عرض برسانم.
🔅الزام دانشجو به انتشار مقاله مشترک با استاد
آخرین نکته به انتشار مقالات برآمده از رساله دکتری مربوط می شود. استادان قانونی گذراندهاند که دانشجو نمیتواند به تنهایی مقالهای چاپ کنند. همه میدانند که استادان برای تدوین این مقالات کاری انجام نمیدهند، از مزایای قانونی آن مقالهها استفاده نامشروع انجام می دهند. بهتر است این قانون ملغی شود و چنانکه مقالهای به لحاظ علمی اشکالی نداشته باشد به نام دانشجو یا هر نویسنده دیگر منتشر شود. آوردن نام استادی که در تدوین مقاله هیچ سهمی ندارد، توهین به دانشجویی است که کار خوبی انجام داد، باز کردن در سوء استفاده برای استاد و اتلاف منابع مادی و معنوی دانشگاه است.
🔸گزیدهای از سخنرانی سید جواد طباطبایی در ضیافت شام نهمین جشنواره بین المللی فارابی - 24 دی 1396
🌾 @sedanet | @javadtabatabai
✍️ #سید_جواد_طباطبایی
🔅من نزدیک به سی سال است که بیرون دانشگاه هستم و بنابراین آنچه میگویم با توجه اطلاعی است که از بیرون دانشگاه پیدا میکنم. در این سالها نیز مانند زمانی که دانشجوی دانشگاه تهران و از آن پس نیز عضو هیأت علمی و معاون پژوهشی دانشکده حقوق بودم تحولات دانشگاه را دنبال کردهام. به عبارت دیگر بیش از پنجاه سال است که تحولات را دنبال میکنم. یکی دو نکته را با استفاده از فرصت عرض میکنم :
🔅ضعف زبان فارسی نزد دانشجو و استاد
نکته نخست به اهمیت و جایگاه زبان فارسی به عنوان زبان ملی و علمی کشور مربوط میشود. من تولیدات استادهای کنونی را میخوانم و گاهی نیز نقدی مینویسم. بسیاری از آنان زبان فارسی نمیدانند و بسیاری از متنهایی که تولید میکنند هم به لحاظ علمی و هم از نظر زبان و ادب فارسی در سطح بسیار پایین قرار دارد. این تولیدات که شمار آنها به طور روزافزونی در حال بیشتر شدن است حاصلی جز اتلاف منابع و امکانات ندارد. بهتر است وزارت علوم فکری به حال این افت علمی بیسابقه در کشور بکند و تدابیری بیاندیشد.
🔅عدم نظارت استاد بر پایان نامه
نکته دیگر به رسالههای دکتری فارغالتحصیلان علوم انسانی مربوط میشود. من اخیرا یکی از اینها را در رشته تاریخ بررسی کردهام که حاصل آن بررسی به زودی منتشر خواهد شد. این رساله که منتشر نیز شده، فاجعه ای است که با همکاری بسیار نزدیک شاگرد، استاد راهنما و مشاروان رساله تحویل دانشگاه داده شده است. آنچه من میتوانم درباره این رساله بگویم این است که استادان راهنما و مشاروان حتیٰ عبارت نخست آن را نخواندهاند، زیرا حتی مقدمه انباشته از عبارتهای بیمعنا و سخیف است. به لحاظ علمی نیز در مقاله توضیح خواهم داد که حاصل چه سوء تفاهمی است. پیشنهاد من این است که وزارت خانه گروهی از استادن برگزیده علمی را –– و نه کسانی که حکم وزارتی دارند –– گرد آورد و آنان به حکم قرعه پنج تا ده رساله از هر صد رساله را به طور علمی بررسی کنند و استادانی که کار خود را درست انجام نداده اند مورد مؤاخذه قرار گیرند. دولت برای هر رساله دکتری فقط چندین ده میلیون تومان حقالزحمه میدهد و نباید اجازه دهد گروهی از دلالان علم آن وسیلهای برای پر کردن جیب خود بکنند. البته این نحوه اداره رسالهها اشکالات اساسیتری نیز دارد که باید در مناسبت دیگری به عرض برسانم.
🔅الزام دانشجو به انتشار مقاله مشترک با استاد
آخرین نکته به انتشار مقالات برآمده از رساله دکتری مربوط می شود. استادان قانونی گذراندهاند که دانشجو نمیتواند به تنهایی مقالهای چاپ کنند. همه میدانند که استادان برای تدوین این مقالات کاری انجام نمیدهند، از مزایای قانونی آن مقالهها استفاده نامشروع انجام می دهند. بهتر است این قانون ملغی شود و چنانکه مقالهای به لحاظ علمی اشکالی نداشته باشد به نام دانشجو یا هر نویسنده دیگر منتشر شود. آوردن نام استادی که در تدوین مقاله هیچ سهمی ندارد، توهین به دانشجویی است که کار خوبی انجام داد، باز کردن در سوء استفاده برای استاد و اتلاف منابع مادی و معنوی دانشگاه است.
🔸گزیدهای از سخنرانی سید جواد طباطبایی در ضیافت شام نهمین جشنواره بین المللی فارابی - 24 دی 1396
🌾 @sedanet | @javadtabatabai
Audio
🎙 گفتگو با #بهنام_خداپناه مترجم کتاب آزادی حیوانات اثر پیتر سینگر
🌾 @sedanet
🌾 @BeKhodnotes
🌾 @boshghabesabz
🌾 @sedanet
🌾 @BeKhodnotes
🌾 @boshghabesabz
Audio
🎙 اعتماد به رسانه
👤 #مرتضی_مردیها
📍دانشگاه علامه طباطبایی تهران
11 Dec, 2017
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
👤 #مرتضی_مردیها
📍دانشگاه علامه طباطبایی تهران
11 Dec, 2017
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
❄️ آزادی مذهبی در اروپا اقتضای دولتداری بود نه حاصل آزادفکری
✍️ #مارک_کویاما
مترجم: علی امیری
🔅روایت غالبی که در تاریخنگاریها ارائه میشود میگوید، پس از جنگهای مذهبیِ خونباری که اروپا را درنوردید، متفکران بزرگی مثل لاک، ولتر و دیگران با کوششهای خستگیناپذیر و اندیشههای مستحکمشان این فکر را جا انداختند که باید در برابر تفاوتهای مذهبی مداراگر بود. اما پژوهشی در سازوکارهای سیاسی و اجتماعی آن دوران نشان میدهد که نهادینهشدنِ آزادی مذهبی، درواقع، بیشتر مسئلهای بود مربوط به رشد اقتصادی، اخذ مالیات، یا بهکارگرفتنِ نیروی کار بیشتر...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/bHuu0
🌾 @sedanet | @tarjomaanweb
✍️ #مارک_کویاما
مترجم: علی امیری
🔅روایت غالبی که در تاریخنگاریها ارائه میشود میگوید، پس از جنگهای مذهبیِ خونباری که اروپا را درنوردید، متفکران بزرگی مثل لاک، ولتر و دیگران با کوششهای خستگیناپذیر و اندیشههای مستحکمشان این فکر را جا انداختند که باید در برابر تفاوتهای مذهبی مداراگر بود. اما پژوهشی در سازوکارهای سیاسی و اجتماعی آن دوران نشان میدهد که نهادینهشدنِ آزادی مذهبی، درواقع، بیشتر مسئلهای بود مربوط به رشد اقتصادی، اخذ مالیات، یا بهکارگرفتنِ نیروی کار بیشتر...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/bHuu0
🌾 @sedanet | @tarjomaanweb
❄️ ادیان قداست خود را از میان برده اند
✍️ #داریوش_شایگان
🔅ادیان با تمایل مفرط به قدسی کردن عالم٬ قداست خود را از میان برده اند. هنگامی که دین بخواهد در قلمرو عمومی وارد عمل شود٬ به اندازهٔ همان ایدئولوژی های لاییکی که قصد مبارزه با آنها را دارد عقیم و بی ثمر می شود. در مجموع می توان گفت که ادیان خود را درگیر مسائلی کرده اند که هم از لحاظ تاریخی و هم از لحاظ روانی٬ فراتر از حوزهٔ صلاحیت آنهاست. صحبت از ممنوعیت سقط جنین در جهانی که با خطر انفجار جمعیت روبروست؛ تلاش برای استقرار حکومت«راما» یا چهره های مقدسی نظیر او٬ همه و همه برخاسته از خیال پردازیِ کهن است. مهمتر آن که دین در این راه معنای قدسی خود را از دست می دهد و به امری عادی و بی شکوه بدل می شود. اگر معنویت و روحانیتی وجود داشته باشد٬ فقط و فقط از روح نشأت می گیرد٬ از آنچه رودلف اوتو «عرفان روح» می نامد. این عرفان را با قواعد فقهی کاری نیست٬ به زندگی خصوصی ما نظر ندارد و صرفاً در بستری شکوفا می شود که قدس و امر قدسی و سیاست از هم جدا باشند. زیرا انسان دیگر در عصر ساختارهای محکم امر قدسی نمی زید٬ او در عصرِ هستی شناسیِ در هم شکسته و ارتباط متقابلِ همهٔ پدیده های محسوس٬ معقول و معنوی زندگی می کند.
📚 افسون زدگی جدید٬ هویت چهل تکه و تفکر سیار، ص۳۳-۳۴
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
✍️ #داریوش_شایگان
🔅ادیان با تمایل مفرط به قدسی کردن عالم٬ قداست خود را از میان برده اند. هنگامی که دین بخواهد در قلمرو عمومی وارد عمل شود٬ به اندازهٔ همان ایدئولوژی های لاییکی که قصد مبارزه با آنها را دارد عقیم و بی ثمر می شود. در مجموع می توان گفت که ادیان خود را درگیر مسائلی کرده اند که هم از لحاظ تاریخی و هم از لحاظ روانی٬ فراتر از حوزهٔ صلاحیت آنهاست. صحبت از ممنوعیت سقط جنین در جهانی که با خطر انفجار جمعیت روبروست؛ تلاش برای استقرار حکومت«راما» یا چهره های مقدسی نظیر او٬ همه و همه برخاسته از خیال پردازیِ کهن است. مهمتر آن که دین در این راه معنای قدسی خود را از دست می دهد و به امری عادی و بی شکوه بدل می شود. اگر معنویت و روحانیتی وجود داشته باشد٬ فقط و فقط از روح نشأت می گیرد٬ از آنچه رودلف اوتو «عرفان روح» می نامد. این عرفان را با قواعد فقهی کاری نیست٬ به زندگی خصوصی ما نظر ندارد و صرفاً در بستری شکوفا می شود که قدس و امر قدسی و سیاست از هم جدا باشند. زیرا انسان دیگر در عصر ساختارهای محکم امر قدسی نمی زید٬ او در عصرِ هستی شناسیِ در هم شکسته و ارتباط متقابلِ همهٔ پدیده های محسوس٬ معقول و معنوی زندگی می کند.
📚 افسون زدگی جدید٬ هویت چهل تکه و تفکر سیار، ص۳۳-۳۴
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
Audio
🎙 ترجمه و تفکر
👤 #مصطفی_ملکیان
📍پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
4 بهمن 96
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
👤 #مصطفی_ملکیان
📍پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
4 بهمن 96
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
❄️زبانآوری تفسیرگرایانه در تفسیر قرآن آیتالله طالقانی
👤 #حسن_محدثی
صوت و متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/dSXli
🌾 @sedanet | @HasanMohaddesi
👤 #حسن_محدثی
صوت و متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/dSXli
🌾 @sedanet | @HasanMohaddesi
❄️ نسبت آزادی و جامعه از منظر هگل
👤 #محمدمهدی_اردبیلی
۲۳ آبان ۱۳۹۶ | دانشگاه شهیدبهشتی
صوت سخنرانی 👇
✨→ 3danet.ir/APs6K
🌾 @sedanet | @philosophicalhalt
👤 #محمدمهدی_اردبیلی
۲۳ آبان ۱۳۹۶ | دانشگاه شهیدبهشتی
صوت سخنرانی 👇
✨→ 3danet.ir/APs6K
🌾 @sedanet | @philosophicalhalt
سمت راست: روزنامه اطلاعات - یکشنبه 8 بهمن 96 - صفحه سوم
سمت چپ: روزنامه کیهان - یکشنبه 8 بهمن 96 - صفحه سوم
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
سمت چپ: روزنامه کیهان - یکشنبه 8 بهمن 96 - صفحه سوم
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
Audio
🎙 رونمایی از کتاب «در باب حرف مفت»
👤 #مصطفی_ملکیان
📍انجمن علوم سیاسی ایران
7 بهمن 96
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
👤 #مصطفی_ملکیان
📍انجمن علوم سیاسی ایران
7 بهمن 96
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
Audio
🎙مجبوریم یا مختار؟
نگاهی به مسئولیت افراد در آنچه که هستند از منظر تئوری انتخاب
👤 #علی_صاحبی
27 دی 96
🌾 @sedanet
نگاهی به مسئولیت افراد در آنچه که هستند از منظر تئوری انتخاب
👤 #علی_صاحبی
27 دی 96
🌾 @sedanet
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❄️اگر این شب ها فرد کارتن خوابی رو دیدید حتما با ۱۳۷ تماس بگیرید، گرمخانه های شهرداری آماده کمک به این عزیزان هستند.
@sedanet
@sedanet
🗞 گفتاری از #مصطفی_ملکیان درباره یاوهگویی و ریشههای آن
روزنامه اعتماد - 9 بهمن 96 - صفحه 14
فایل pdf👇
etemaad.ir/1396/11/09/Main/PDF/13961109-4014-14-6.pdf
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
روزنامه اعتماد - 9 بهمن 96 - صفحه 14
فایل pdf👇
etemaad.ir/1396/11/09/Main/PDF/13961109-4014-14-6.pdf
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
❄️ دفاع از شورش
✍️ #مرتضی_مردیها
🔅مخالفان اصلاحگرایی بعضاً در مورد سنجش اقدامات خشونتآمیز به قدر کافی روشن برخورد نمیکنند. از یکسو گاه اظهار میکنند که طرفدار حمله خارجی یا جنگ داخلی و به اصطلاح سوریهایشدن ایران نیستند، و از سوی دیگر چون تغییر جدی در سیاست ایران را از طریق اصلاحگرایی ممکن نمیدانند نهفقط از تظاهراتی که ناگزیر منجر به خشونت میشود دفاع میکنند و خواهان گسترش و همهگیری آن تا مرز تبدیلشدن به یک انقلابند، بلکه گاه در لابلای سخنانشان راه فشار خارجی را هم به کلی مسدود نمیکنند.
🔅اصلاحطلبان هم از حیث دچارشدن به تناقض و ابهام وضعیتی مشابه دارند. از یکسو میدانند که تنها برگ برنده آنان افکار عمومی است و از این حیث باید از خواستهای اعتراضی مردم دفاع کنند، و از سوی دیگر میدانند که با این کار همین تنگنای تنفسیشان هم تنگتر خواهد شد؛ بر حسب اینکه چقدر از اعتراضات دفاع یا به گسترش آن تشویق کنند سرنوشتشان یا پرونده امنیتی و احتمالاً زندان است یا ممنوعیت بیشتر در ظهور و اظهار. برای همین اطلاعیههای ناسخ و منسوخ میدهند. از یکسو حق اعتراض را تأیید میکنند و از سویی از خشونت پرهیز میدهند و گاهی هم برای جدا کردن مرز خود از مخالفان بیرونی دشنامی هم نثار دستهای بیگانه میکنند.
🔅تا جایی که تاریخ ثبت شده نشان میدهد دنیا پر بوده است از شورش و از سرکوب شورش ولی نه از انقلاب. چون شوریدن کار خیلی دشواری نیست و در آغاز به چیزی جز اراده شورشگر نیازمند نیست. اما شورشها معمولاً سرکوب میشوند و مادامی که قدرت مستقر ۱) امکان و ۲) ارادۀ سرکوبِ کارآمد داشته باشد هیچ شورشی آنقدر گسترش پیدا نمیکند که به مرز انقلاب برسد، چه رسد که پیروز بشود و تغییر حکومت صورت گیرد. بهنظر میرسد وجود این دو عنصر یعنی اراده و تواناییِ متوقفکردنِ شورشها در حکومت ایران روشنتر از آفتاب است؛ هم بارها اعلان شده هم عمل.
🔅برخی معتقدند استقبال از این حرکتها از این جهت بایسته است که صدای مردم را به گوش حکومت میرساند و آنها را هشدار میدهد. اگر منظور از این هشدار و نتیجه آن این است که مثلاً بنزین گران نشود که ارزش خون و خونریزی را ندارد و اگر منظور این است که حکومت در اندیشه رود و در برخی رفتارهای غیردمکراتیک خود از سر احتیاط تجدیدنظر جدی کند احتمالی بهشدت ناچیز است.
🔅حاکمیت ایران بهتر از تمامی مخالفانش از آنچه میکند و از نظر و از واکنش مردم نسبت به آن آگاه است. خطاب به آن چنانکه گویی با حکومتی غرق در غفلت و بیخبری مواجهیم به گمانم خطای خندهداری است. آیا روشنتر از انتخابات اخیر خبرگان در تهران و سپس انتخاب رئیس جدید این مجلس، امکان داشت مردم و حکومت به هم بگویند تا چه حد آگاهانه به هم پیام میدهند؟
🔅طرف اصلاحطلب کارتهای زیادی برای بازی ندارد. استمداد از مردم که به خیابان بیایند یا از سازمانهای بینالمللی که فشار بیاورند و کفهاش را در مذاکره سنگین کنند به محو کامل آنها و از دستدادن همین وزن اندک در معادلات منجر خواهد شد.
🔅ناکارآمدی و بیمشروعیتی و بحران شدید مالی و اقتصادی و محاصرۀ سیاسی و اقتصادی بینالمللی هیچکدام نمیتواند ضامن واژگونی یک حکومت با اوصاف حکومت ایران باشد؛ حکومتی جاافتاده و با تجربه، متکی به انواع نیروهای نیرومند و آبدیده حفاظتی، دارای اقلیتی باورمند و یا لااقل وابسته، دارای منابع مالی نه چندان کم، دارای متحدانی از میان کشورهای قدرتمند و غیره. بلکه گاهی بر عکس، تنگترشدن حلقه محاصره مفروض بسا باعث شود اقلیتِ مدافع خود را بیش از پیش به حکومت نزدیک و از آن بهیمن منافع خود سختتر دفاع کند و حلقۀ ایمنی قویتری دور آن بکشد.
🔅بدون نیت هرگونه مقایسه، صرفاً برای تقویت مدعای فوق، میگویم آیا در تمام جهان حکومتی که از منظر هر نوع ملاک ارزیابی وضعی غریبتر از کره شمالی داشته باشد وجود دارد؟ این حکومت دوام آورده است؛ پس امکان دوام در شرایط بسیار دشوار هم وجود دارد. پس حتی با فرض قبول بسیاری از مفروضات نامطمئن این تصورات که فلان کنیم بهمان میشود بیشتر نشاندهنده روح خسته و آزرده است تا ذهن برنامهریز و راهبردی.
🔅نسبت اصلاحطلبان با هسته سخت حکومت نسبت دو قدرت نیست که پشت میز مذاکره نشستهاند. اصلاحطلبان عملاً بخشی از کارگزاران حکومتیاند کهگاهی هم استدعایی و پیشنهادی را به عرض میرسانند. و بهراحتی و بسا اغلب جواب نه میگیرند. بههمین سادگی! غرور و قهرکردن هم میتواند مملکت را دوباره بدهد دست وضعیت ۸۴ تا ۹۲، که به قول کسی فساد نبود غارت بود.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/OkQH2
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
✍️ #مرتضی_مردیها
🔅مخالفان اصلاحگرایی بعضاً در مورد سنجش اقدامات خشونتآمیز به قدر کافی روشن برخورد نمیکنند. از یکسو گاه اظهار میکنند که طرفدار حمله خارجی یا جنگ داخلی و به اصطلاح سوریهایشدن ایران نیستند، و از سوی دیگر چون تغییر جدی در سیاست ایران را از طریق اصلاحگرایی ممکن نمیدانند نهفقط از تظاهراتی که ناگزیر منجر به خشونت میشود دفاع میکنند و خواهان گسترش و همهگیری آن تا مرز تبدیلشدن به یک انقلابند، بلکه گاه در لابلای سخنانشان راه فشار خارجی را هم به کلی مسدود نمیکنند.
🔅اصلاحطلبان هم از حیث دچارشدن به تناقض و ابهام وضعیتی مشابه دارند. از یکسو میدانند که تنها برگ برنده آنان افکار عمومی است و از این حیث باید از خواستهای اعتراضی مردم دفاع کنند، و از سوی دیگر میدانند که با این کار همین تنگنای تنفسیشان هم تنگتر خواهد شد؛ بر حسب اینکه چقدر از اعتراضات دفاع یا به گسترش آن تشویق کنند سرنوشتشان یا پرونده امنیتی و احتمالاً زندان است یا ممنوعیت بیشتر در ظهور و اظهار. برای همین اطلاعیههای ناسخ و منسوخ میدهند. از یکسو حق اعتراض را تأیید میکنند و از سویی از خشونت پرهیز میدهند و گاهی هم برای جدا کردن مرز خود از مخالفان بیرونی دشنامی هم نثار دستهای بیگانه میکنند.
🔅تا جایی که تاریخ ثبت شده نشان میدهد دنیا پر بوده است از شورش و از سرکوب شورش ولی نه از انقلاب. چون شوریدن کار خیلی دشواری نیست و در آغاز به چیزی جز اراده شورشگر نیازمند نیست. اما شورشها معمولاً سرکوب میشوند و مادامی که قدرت مستقر ۱) امکان و ۲) ارادۀ سرکوبِ کارآمد داشته باشد هیچ شورشی آنقدر گسترش پیدا نمیکند که به مرز انقلاب برسد، چه رسد که پیروز بشود و تغییر حکومت صورت گیرد. بهنظر میرسد وجود این دو عنصر یعنی اراده و تواناییِ متوقفکردنِ شورشها در حکومت ایران روشنتر از آفتاب است؛ هم بارها اعلان شده هم عمل.
🔅برخی معتقدند استقبال از این حرکتها از این جهت بایسته است که صدای مردم را به گوش حکومت میرساند و آنها را هشدار میدهد. اگر منظور از این هشدار و نتیجه آن این است که مثلاً بنزین گران نشود که ارزش خون و خونریزی را ندارد و اگر منظور این است که حکومت در اندیشه رود و در برخی رفتارهای غیردمکراتیک خود از سر احتیاط تجدیدنظر جدی کند احتمالی بهشدت ناچیز است.
🔅حاکمیت ایران بهتر از تمامی مخالفانش از آنچه میکند و از نظر و از واکنش مردم نسبت به آن آگاه است. خطاب به آن چنانکه گویی با حکومتی غرق در غفلت و بیخبری مواجهیم به گمانم خطای خندهداری است. آیا روشنتر از انتخابات اخیر خبرگان در تهران و سپس انتخاب رئیس جدید این مجلس، امکان داشت مردم و حکومت به هم بگویند تا چه حد آگاهانه به هم پیام میدهند؟
🔅طرف اصلاحطلب کارتهای زیادی برای بازی ندارد. استمداد از مردم که به خیابان بیایند یا از سازمانهای بینالمللی که فشار بیاورند و کفهاش را در مذاکره سنگین کنند به محو کامل آنها و از دستدادن همین وزن اندک در معادلات منجر خواهد شد.
🔅ناکارآمدی و بیمشروعیتی و بحران شدید مالی و اقتصادی و محاصرۀ سیاسی و اقتصادی بینالمللی هیچکدام نمیتواند ضامن واژگونی یک حکومت با اوصاف حکومت ایران باشد؛ حکومتی جاافتاده و با تجربه، متکی به انواع نیروهای نیرومند و آبدیده حفاظتی، دارای اقلیتی باورمند و یا لااقل وابسته، دارای منابع مالی نه چندان کم، دارای متحدانی از میان کشورهای قدرتمند و غیره. بلکه گاهی بر عکس، تنگترشدن حلقه محاصره مفروض بسا باعث شود اقلیتِ مدافع خود را بیش از پیش به حکومت نزدیک و از آن بهیمن منافع خود سختتر دفاع کند و حلقۀ ایمنی قویتری دور آن بکشد.
🔅بدون نیت هرگونه مقایسه، صرفاً برای تقویت مدعای فوق، میگویم آیا در تمام جهان حکومتی که از منظر هر نوع ملاک ارزیابی وضعی غریبتر از کره شمالی داشته باشد وجود دارد؟ این حکومت دوام آورده است؛ پس امکان دوام در شرایط بسیار دشوار هم وجود دارد. پس حتی با فرض قبول بسیاری از مفروضات نامطمئن این تصورات که فلان کنیم بهمان میشود بیشتر نشاندهنده روح خسته و آزرده است تا ذهن برنامهریز و راهبردی.
🔅نسبت اصلاحطلبان با هسته سخت حکومت نسبت دو قدرت نیست که پشت میز مذاکره نشستهاند. اصلاحطلبان عملاً بخشی از کارگزاران حکومتیاند کهگاهی هم استدعایی و پیشنهادی را به عرض میرسانند. و بهراحتی و بسا اغلب جواب نه میگیرند. بههمین سادگی! غرور و قهرکردن هم میتواند مملکت را دوباره بدهد دست وضعیت ۸۴ تا ۹۲، که به قول کسی فساد نبود غارت بود.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/OkQH2
🌾 @sedanet | @mardihamorteza
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 چرا بعد از رسیدن به معشوق دچار دلزدگی عشقی و عاطفی می شویم؟
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
📚 کتاب خواب آشفتهی نفت (فصل «از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه»)، اثر محمدعلی موحد؛ یکی از آفات گذشته و حال فضای روشنفکری در ایران
tweet : marzie_r
🌾 @sedanet | @movahed1302
tweet : marzie_r
🌾 @sedanet | @movahed1302
❄️ معنای «اسلام» و ماجرای حجاب اجباری
✍️ محمدجواد غلامرضاکاشی
🔅امروز «انقلاب اسلامی» معنای واضح و روشنی دارد: خیزش انقلابی مردم در سال پنجاه و هفت برای مستقر کردن اسلام بر شئونات کشور. اما هم ساخته شدن این ترکیب و هم وضوح یافتن آن، یک ماجرای تاریخی است. نشات گرفته از جدالهای پردامنه و رویدادهای پیچیده. دو سه ماه پس از بهمن ماه سال پنجاه و هفت، مفاهیم بسیاری در فضای فکری و فرهنگی به نحوی سیال در گردش بودند. خیلی بیشتر از دو مفهوم انقلاب و اسلام. جالب توجه اینکه هیچ کدام معنای دقیقی هم نداشتند. هیچ کس نمی دانست چه برکتی است این ابهام. ابهام ناشی از کثرت معناها و تفسیر کنندگان در صحنه سیاسی بود. اما معانی بسیاری از صحنه بیرون رفتند و معانی خاصی باقی ماندند و به تدریج وضوح یافتند، دقت پیدا کردند و شد اینکه شد. من در این یادداشت، تنها میخواهم به مفهوم اسلام اشاره کنم.
🔅در آن ماههای نخستین، هیچ کس نمیدانست دقیقاً معنا و دلالت اسلام چیست. وقتی گفته میشد قرار است یک حکومت اسلامی تاسیس شود، هر کس چیزی از آن میفهمید. اما دو معنا در میان کثرت معناها بیشتر برجستگی داشت. یک معنا استقرار یک نظم ایدئولوژیک بود به این معنا که حکومت اسلامی عهدهدار دفاع از ارزشهای عامی نظیر عدالت، آزادی و استقلال خواهد بود. گویی همه میراث دینی، و همه نهادها و انرژی حیات دینی صرف آن خواهد شد که در کشور یک نظم عادلانه، آزاد و مستقل از اعمال نفوذ بیگانگان مستقر شود. معنای دوم، حاکمیت شریعت بود. فرض بر این بود که حکومت اسلامی، عهدهدار مستقر کردن شریعت در همه عرصههای عمومی و خصوصی است. درک ایدئولوژیک از اسلام، شریعت را هم در خدمت آزادی و عدالت میخواست و به هیچ چیز دیگر توجه نمیکرد. درک متشرعانه از اسلام، شریعت را میخواست، و میگفت بگذارید شریعت حاکم شود، خواهید دید دمکراسی و عدالت ما بهتر از آنچیزی است که در دنیا هست.
🔅جالب است که اصلیترین میدان جدال میان این دو فهم، پوشش زنان بود. تبدیل کردن حجاب زنان به یک امر اجباری، همان آوردگاهی بود که معنای سیال اسلام را در ماههای اول انقلاب، وضوح بخشید. از همان روزی که دیگر همه زنان ایرانی را با حجاب دیدیم، عمیقاً مقصود از اسلام را در ترکیب انقلاب اسلامی دریافتیم: قرار است شریعت دائر مدار امور عمومی باشد.
🔅اسلام، کم کم از سیالیت معنا بیرون آمد. همه دریافتیم که اسلام یعنی شریعت. این نحو تثبیت معنا، دست کم در میان عموم مردم مخالفت سنگینی برنیانگیخت. حتی کسانی که با حجاب اجباری مخالف بودند، باور داشتند اگر شریعت حاکم شود، دمکراسی و عدالت ما حتی بهتر از آن چیزی خواهد بود که در دنیا هست. زنانی که با اجبار حجاب را پذیرفته بودند، باید صبوری میکردند، قرار بود از درختی که کاشته می شود، ثمرات شیرینی به بار آید. به عبارت دیگر، حجاب اگر هم اجباری بود، اما وعده دهنده بود. چشم انداز میساخت و کم و پیش پذیرفته شد.
🔅حجاب آوردگاه تثبیت معنای اسلام در جدالهای نخستین روزهای انقلاب بود. معنایی را به نفع معنایی دیگر تثبیت کرد. حال شاهد روزهایی هستیم که دختران جوان با حجاب اجباری ستیز میکنند. حرکتهای نمادین و اقدامات سمبلیک در فضاهای مجازی و فضای شهری در جریان است. بسامد و پژواک این اتفاقات، ناشی از آن است که دیگر حجاب اجباری وجه وعده دهندگی خود را از دست داده است. دیگر دلالتی بر چیزی دیگر نمیکند. خودش مانده و باید توضیح داده شود چرا هست. دیگر با هیچ ترفند تبلیغاتی هم نمیتوان گفت این حرکت بخشی از حاکمیت شریعت است و حاکمیت شریعت بستر ساز عدالت و آزادی است. دیگر این دلالت گری از میان برخاسته است. در چنین شرایطی توضیح اینکه چرا پوشش اجباری است کاری است دشوار و بلکه نشدنی.
🔅من اگر به جای مسئولان جمهوری اسلامی بودم، خیلی در مقابل این موج نمیایستادم. چشم میبستم و حتیالامکان جهت بسط آزادی، دمکراسی و نظم عادلانه میکوشیدم. هر وقت کوششهایم پاسخ داد، دوباره پرونده حجاب را میگشودم.
🌾 @sedanet | @javadkashi
🏙 s9.picofile.com/file/8318148692/H_e.jpg
✍️ محمدجواد غلامرضاکاشی
🔅امروز «انقلاب اسلامی» معنای واضح و روشنی دارد: خیزش انقلابی مردم در سال پنجاه و هفت برای مستقر کردن اسلام بر شئونات کشور. اما هم ساخته شدن این ترکیب و هم وضوح یافتن آن، یک ماجرای تاریخی است. نشات گرفته از جدالهای پردامنه و رویدادهای پیچیده. دو سه ماه پس از بهمن ماه سال پنجاه و هفت، مفاهیم بسیاری در فضای فکری و فرهنگی به نحوی سیال در گردش بودند. خیلی بیشتر از دو مفهوم انقلاب و اسلام. جالب توجه اینکه هیچ کدام معنای دقیقی هم نداشتند. هیچ کس نمی دانست چه برکتی است این ابهام. ابهام ناشی از کثرت معناها و تفسیر کنندگان در صحنه سیاسی بود. اما معانی بسیاری از صحنه بیرون رفتند و معانی خاصی باقی ماندند و به تدریج وضوح یافتند، دقت پیدا کردند و شد اینکه شد. من در این یادداشت، تنها میخواهم به مفهوم اسلام اشاره کنم.
🔅در آن ماههای نخستین، هیچ کس نمیدانست دقیقاً معنا و دلالت اسلام چیست. وقتی گفته میشد قرار است یک حکومت اسلامی تاسیس شود، هر کس چیزی از آن میفهمید. اما دو معنا در میان کثرت معناها بیشتر برجستگی داشت. یک معنا استقرار یک نظم ایدئولوژیک بود به این معنا که حکومت اسلامی عهدهدار دفاع از ارزشهای عامی نظیر عدالت، آزادی و استقلال خواهد بود. گویی همه میراث دینی، و همه نهادها و انرژی حیات دینی صرف آن خواهد شد که در کشور یک نظم عادلانه، آزاد و مستقل از اعمال نفوذ بیگانگان مستقر شود. معنای دوم، حاکمیت شریعت بود. فرض بر این بود که حکومت اسلامی، عهدهدار مستقر کردن شریعت در همه عرصههای عمومی و خصوصی است. درک ایدئولوژیک از اسلام، شریعت را هم در خدمت آزادی و عدالت میخواست و به هیچ چیز دیگر توجه نمیکرد. درک متشرعانه از اسلام، شریعت را میخواست، و میگفت بگذارید شریعت حاکم شود، خواهید دید دمکراسی و عدالت ما بهتر از آنچیزی است که در دنیا هست.
🔅جالب است که اصلیترین میدان جدال میان این دو فهم، پوشش زنان بود. تبدیل کردن حجاب زنان به یک امر اجباری، همان آوردگاهی بود که معنای سیال اسلام را در ماههای اول انقلاب، وضوح بخشید. از همان روزی که دیگر همه زنان ایرانی را با حجاب دیدیم، عمیقاً مقصود از اسلام را در ترکیب انقلاب اسلامی دریافتیم: قرار است شریعت دائر مدار امور عمومی باشد.
🔅اسلام، کم کم از سیالیت معنا بیرون آمد. همه دریافتیم که اسلام یعنی شریعت. این نحو تثبیت معنا، دست کم در میان عموم مردم مخالفت سنگینی برنیانگیخت. حتی کسانی که با حجاب اجباری مخالف بودند، باور داشتند اگر شریعت حاکم شود، دمکراسی و عدالت ما حتی بهتر از آن چیزی خواهد بود که در دنیا هست. زنانی که با اجبار حجاب را پذیرفته بودند، باید صبوری میکردند، قرار بود از درختی که کاشته می شود، ثمرات شیرینی به بار آید. به عبارت دیگر، حجاب اگر هم اجباری بود، اما وعده دهنده بود. چشم انداز میساخت و کم و پیش پذیرفته شد.
🔅حجاب آوردگاه تثبیت معنای اسلام در جدالهای نخستین روزهای انقلاب بود. معنایی را به نفع معنایی دیگر تثبیت کرد. حال شاهد روزهایی هستیم که دختران جوان با حجاب اجباری ستیز میکنند. حرکتهای نمادین و اقدامات سمبلیک در فضاهای مجازی و فضای شهری در جریان است. بسامد و پژواک این اتفاقات، ناشی از آن است که دیگر حجاب اجباری وجه وعده دهندگی خود را از دست داده است. دیگر دلالتی بر چیزی دیگر نمیکند. خودش مانده و باید توضیح داده شود چرا هست. دیگر با هیچ ترفند تبلیغاتی هم نمیتوان گفت این حرکت بخشی از حاکمیت شریعت است و حاکمیت شریعت بستر ساز عدالت و آزادی است. دیگر این دلالت گری از میان برخاسته است. در چنین شرایطی توضیح اینکه چرا پوشش اجباری است کاری است دشوار و بلکه نشدنی.
🔅من اگر به جای مسئولان جمهوری اسلامی بودم، خیلی در مقابل این موج نمیایستادم. چشم میبستم و حتیالامکان جهت بسط آزادی، دمکراسی و نظم عادلانه میکوشیدم. هر وقت کوششهایم پاسخ داد، دوباره پرونده حجاب را میگشودم.
🌾 @sedanet | @javadkashi
🏙 s9.picofile.com/file/8318148692/H_e.jpg